Bibliotheca Classica Latina sive Collectio auctorum classicorum ..., Volume 86

421쪽

ΜΑΙ - Τ. CICERONI ADSCRIPTA

423쪽

Vmanas editores vulgo epistolam ad Octavium post literas

Bruto scriptas exhibent etenim a Cicerone prolata vid batur Victorius ipse, qui tanta cura Ciceronis scriptate penderat, congruere hanc epistolam cum ceteris Ciceronis operibus arbitrabatur. In plerisque editionibus, quas in Germania prolatae fuerant ante Gruterum, nulla peculiari nota distinguebatur. Quin etiam, quod omnino mirandum

est, unus e doctissimis apud recentiores iris, Erasinus, qui literas ad Brutum non a Cicerone fuisse scriptas censet, in Tusculanarum praefatione notissima, hanc tamquam Veram admittit atque in ea miratur virtutem simul ac animi magnitudinem, qua Cicero inclaruit, quum sati jam imminentis esset certior Quem quidem doctissimi viri errorem excusant ea quae ipse de se ait . quod pluribus jam annis mihi nihil, aut perpusillum commercii cum musis mansuetioribus fuisset. Namque numquam sic deceptus fuisset, nisi gravioribus studiis deditus, Ciceronis et eloquentiam et ingenium quodammodo dedidicisset. Ex Grutero et Lambino, editores verba illa praeponunt: -Haec epistola non est Ciceronis, sed declamatoris alicujus u. Quidam etiam hunc titulum ei inscripsere, Meclamatio in Octavium . In praefatione epistolarum ad Brutum, Adl ton, illam, de qua agimus, opistolam omni ex parte mancam, et inconcinnam et inelegantem, et pueri opus esse judicat idem ferme doctissimus vir Prooost de ea sentit. Qui autem attentius epistolam perlegerit, facillime non a Cicerone scriptam suisse deprehendet Attamen satendum est, et ab Erasmo nimia benivolentia, et a V leton et

Preoost, nimia acerbitate fuisse habitam. Oratio enim, quamvis verba occurrant non ita recte apposita, et inordi-

424쪽

nata, cum Augusti tamen aetatis scriptoribus conseri potest Quapropter nos eam arbitramur non ita multo post ueeronem fulsae conscriptam Forsan, imperante Augusto, Naexaravit scriptor, qui, postquam Philippicas attenuus legisset, aliquid simile in Octaviiini excogitavit, oravγnemque illam in lucem emisit. Sed fatendum est a 'en aberrare eum, quum inter se Antonium et Octavium ea, turiis, in hunc acriore impetu invehitur. Numquam edissi Cicero se Antonium desiderare palam professus esset bhac re, nisi fallimur, patet scriptorem illum odio Aquili incensum longius fuisse progressum namque quum Diu nium, ita a Cicerone contemptum Octavio anteponit, ii circo sit Augustus omnium hominum nequissimus.

425쪽

CICERO CΤAVI S. Si per tuas legiones mihi licitum fuisset, quae nomini meo populoque romano sunt inimicissimae, venire in senatum, coramque de republica disputare, secissem meque tam libenter, quam necessario nulla enim remedia, quae vulneribus adhibentur, tam faciunt dolorem, quam quae sunt salutaria. Sed quoniam cohortibus armatis circumseptus senatus, nihil aliud 'ere potest decernere, nisi timere in Capitolio signa sunt, in urbe milites vagantur, in Campo castra ponuntur, et Italia tota legionibus ad libertatem nostram conscriptis, ad servitutem adductis, equitatuque exterarum nationum , distinetur cedam tibi in praesentia foro curia, et sanctissimis deorum immo talium templis in quibus reviviscente jam libertate, deinde rursus oppressa, senatus nihil consulitur, timet multa, assentitur omnia. os etiam paullo temporibus ita postulantibus, cedam urbe quam per me conservatam, ut esset libera, in servitute videre non potero. Cedam ita, quae quamquam sollicita est, tamen, si profutura est reipublicae, bona spe posteritatis me consolatur; qua sublata, non dubitanter occidam, atque ita cedam, ut sortuna judicio meo, non animus mihi defuisse videatur. Illud vero, quod et praesentis doloris est indicium, et praeteritae injuriae

r. At equitatusque.,endosa lectio.

426쪽

testimonium, et absentium sensus significatio, non praetermittam , quin , quoniam oram id facer prohibeor, absens prosim siquidem mea salus aut utilis reipublicae est, aut conjuncta certe publicae saluti. Nam , per deum immortalium fidem nisi sorte

frustra eos appello, quorum aure atque animus a

nobis abhorrent), perque oriunam populi romani quae quamquam nobis infesta est, fuit aliquando propitia, et, ut spero, litura est), quis tam expers humanitatis, quis huius urbis nomini ac sedibus usque adeo est inimicus, ut ista aut dissimulare possit aut non dolero aut, si nulla ratione publicis incom-rnodis inederi queat, non morte proprium periculum vitet Nam, ut ordiar ab initio, et perducum ad extremum, et novissima conseram primis, quae non mgterior dies acerbior priore et quae non insequens hora antocedente calamitosior populo romano illuxit 3Μ. Antonius, vir animi maximi utinam etiam sapiontis consilii fuisset l), C. Caesare sortissime, sed parum selicitor, a reipublicae dominatione summoto concinpierat magis regium, quain libera civitas pati poterat, principatum Ρublicam dilapidabat pecuniain sei arturn exhauriebat, minuebat vectigalia donabat civitates ex commentario dictaturam gerebat' leges imponebat prohibebat dictatoren creari plebiscito: ipso regitabat in consulatu provincias unus omnes concupiebat cui sordebat acedonia provincia, quam vieto sibi sumpserat Caesar, quid de hoc sperare, aut exspectare nos oportebat Exstitisti tu vindex nostrae

t. v animi maximi. Cui umquam in animum inducetur Ciceronem, ita de Anaeonio ine loquataem, in maxime pium Philippi a in eum modo

427쪽

libertatis, ut tunc qi idem optimus quod utinam neque nostra nos opinio, neque tua fides fefellisset l) et veteranis in unum conductis, et duabus legionibus pernicie patria ad salutem avocatis, subito prope jam affectam ac prostratam rempublicam tuis opibus extulisti. Quae tibi non ante, quam postulares majora, qDam velles plura, quam sperares, detulit senatus Dedit fasces, ut cum auctoritate defensorem haberet, non ut imperio se adversum armaret. Appellavit imperatorem, hostium exercitu pulso, tribuens honorem, non ut sua caede caesus ille fugiens exorcitus te nominaret imperatorem. Decrevit in sorostatuam, locum in senatu, summum honorem ante

tempMs. Si quid aliud est, quod dari possit, addat. Quid aliud est majus, quod velis sumere Sin autem

supra aetatem, supra consuetudinem, supra etiam mortalitatem tuam tibi sunt omnia tributa cur aut ingratus crudeliter, aut immemor heneficii scelerate circumscribis senatum Quo te misimus a quibus reverteris' Contra quos armavimus 3 quibus arma cogitas i ferre A quibus exercitum abducis et quos adversus aciem struis Cur hostis relinquitur civis stis loco ponitur Cur castra medio itinere longius adversariorum castris, et propius urbem moventur λ me numquam sapientem, et aliquando id', quod non eram, frustra existimatum quantum te popule romane A, de me sesellit opinio o meam calamitosam ac praecipitem senectutem o turpem exacta dementique aetate canitiem Ego patres conscriptos ad paret. At afflictam Forte rectius. a. M. addunt tui Q. sui. 3. At non habent id sed male abest. 4. utile romane. Nemini heum faciet frigida illa invocationum series. quae ne modicum quidem rhetorem decent. ED.

428쪽

senatum sibi manus afferre coegi, quum te, Iunonium Pueririn, et matris tuae partum aureum esse dixi. At te fata patriae aridem futurum' praedicabant, qui vastares urbem incendio, Italiam bello, qui castra intemplis deorum immortalium, senatum iri castris habiturus esses O miseram, et in brevi tam celerem et

tam variam reipublicae commutationem Quisnam tali futurus ingenio est, qui possit haec ita mandare literis ut facta, non ficta videantur esse Quis erit tanta animi facilitate, qui, quae verissime memoria propagata fuerint, non fabulae similia sit existimaturus λCogita enim Antonium hostem judicatum, ab eo circumsessum consulem designatum erim demque reipublicae parentem te profectum ad consulem liberaridum et hostem opprimendum, hostemque a te fugatum, et consulem obsidione liberatum deinde paullo post fugatum illum hostem arcessitum, tamquam coheredem mortua republica ad bona populi rinmani rapienda' consulem desigoatum rursum inclusum eo, tibi se non moenibus, sed fluminibus et montibus tueretur. Haec quis conabitur expotiere 3 quis credere audebiti Liceat semel impune peccasse stierranti medietna consessio. Verum enim dicam. Utiliam te potius, Antoni, dominum non expulissemus,

quam hunc reciperemus non quod ulla sit optanda servitus, sed quia dignitate domini minus turpis est sortuna servi in duobus autem malis quum fugien dum majus sit, levius est eligendum. Ille tamen ea ex

i. Partum aureum. Quam belle et lepide omnia hic congessi rudis dein maior, quae fabularum optimani cognitionem In eo proderent nec sensit metus aliquod ac gravius in his temporibus postulari quam absurdos

429쪽

orabat, quae volebat auferre; tu extorques. Ille consul provinciam petebat tu privatus concupisti alle ad malorum salutem judicia constituebat, et leges ferebat tu ad perniciem optimorum. Ille a sanguine et incendio servorum Capitolium tuebatur tu cruore et flamma cuncta delere vis. Si qui dabat provrncias Cassio et Brutis, et illis custodibus Dominis nostri,

reguabat, quid faciet qui vitam adimit si qui urbe ejiciebat, tyrannus erat, quem hunc vocemus, qui ne locum quidem reliquit exsilio λItaque si quid inae majorum nostrorum sepultae

reliquiae sapiunt, si non una cum corpore SenSUS

omni uno atque eodem consumptus est igni quid illis interrogantibus, quid agat nunc popul manus, respondebit aliquis nostrum, qui proximus in illam aeternam domum decesserit aut quem accipient de suis posteris nuntium illi veteres Aisicani Maxinii, Paulli, Scipiones quid de sua patria audient

quam spoliis triumphisque decorarunt an esse quemdam annos xvi Datum, cujus avus fuerit argentarius, adstipulator pater uterque vel o Precarium quaeStum secerit, sed alter usque ad Seuectutem, Ut non negaret alter a pueritia, ut non posset non confiteri: eum agere, rapere rempublicam, cui nulla virtus,

nulla bello subactae et ad imperium adjuncto provinciae, nulla dignitas majoria in conciliasset eam potentiam, sed forma per dedecus pecuniam, et nomen nobile consceleratum impudicitia dedisset veteres Vulneribus et aetate confectos Iulianos gladiatores egentes reliquias Caesaris ludi, ad rudem' compulisse

430쪽

quibus ille septus omnia misceret, nulli parceret, sibi viveret qui tamquam in dotali matrimonio rempublicam testantento legatam sibi obtineret. Audient duo Decii, servire eos cives, qui ut hostibus imperarent, victoriae se devoverunt. Audiet C. arius, impudico domino parere nos, qui ne militem quidem habere voluit nisi pudicum. Audio Brutus eum poPulum,

quem ipse primo, post progenies ejus a regibus libe

ravit, pro turpi stupro datum in servitutem. Quaeriitibilem si nullo alio, me tamen internuntio ad illos celeriter deserentur. Nam si vivus ista subterfugere non potero, uti cum istis vitam simul fugere deerevi.

qui ai vertim Ciceronem saltem legisset, vocem hanc . ad redem compellinnihil aliud significare posse didicisset, quam ad missionem cogere. Vid. Phil II, Tam bonus gladiator, rudem tam cito accepisti M. ED. Dj0jtjgo by