장음표시 사용
191쪽
16α De immunitate Ecclesiactica.
bus nullus adest Legatus Sedis Apostolia cx , praescripsi se possum iurisdicti nem absoluendi aquibusdam casibus Pa-l alibus, qui frequenter contingere so-ent, verbi gratia, a notoria Clerici percussione, naeresi, se sine onere, quod reo imponi debeat, comparendi coram Romano Pontifice , eiusque Legato,
praesertim si reus Ecclesae , de parti laesae susscienter satisfaciat, vel satisfacere paratus sit. 6 Ut vero Episcopi ad priuilegiatos, puta Regulares, quasi hi maiorem ipsis Episcopis absoluendi potestatem habeant , eiusnodi excommunicatos subditos Cios pro absolutione mittant, dinficile aliquibus videtur , scuti notauit Nauarr. lib. i. conss. m. de priuileg,
Proponitur circa dicta in exemptis
istis prima is cultas, ei que solutio.
1 obiicies primo , saltem praedictie
O gratiae, seu priuilegia, non valent post mortem concedentis. Ergo a Respondetur: Nego antecedens nam gratia etiam singulari personae concessa
per mortem concedentis, etiam re inte
gra non extinguitur: atque ita docent j auarr. consit a. deos'. delegati ,edit. 2.
Si verbo gratia , num. I. Garcias Part. 6. de benesic. cap. 1. Molina tract. s. de iu
siser, de ossic. delegati. in de ex cap si ι nu a, depraebeia in6. Intelligi autem debet responsio his de gratia facta, nou autem de gratia facienda. Porro gratia facta dicitur, quoties- 3 cumque facultas seu licentia alicui in ipsiuimet fauorem a Superiore concellaeii , quamuis executio ab alia. persona dependeat; verbi gratia, si detur alicuia Papa gratia expectativa ad beneficium vacaturum : vel si quis impetret a Papaliteras, quibus mandet Episcopo ut ipside beneficio prouideat, vel cum ipso super impedimento matrimoni j precum veritate inspecta, dispenset, vel si quis impetret, siue a Papa, sue ab Episcopo licentiam eligendi sibi Confestarium,&c. huiusiuodi enim concessiones, seu gratiae, postquam a Principe procellarum, cententur ex parte concedentis facitae, & se morte ipsius non cxpirant, quamuis realis executio illarum nondum facta sit; atque ita praeter alios
Suar. lib. s. d. legib cap. 3 i. Garcias Abene c. P-rι. 6. car. a. & PEquati s i μου d ι JH--. decis. 9 3. ubi recte do cet , quod benedictiones concellae a Pontilice , applicari possint etiam mortuo Pontifice. Gratia autem facienda dicitur,cum ci in citius fauorem gratia tendit,nihil dia recte concellum est a Principe, ted alteri mandatum, ut talem gratiam illi coim ferat, seu concedat: tunc enim non est
gratia facta, sed mera commisso, seu mandatum faciendi illam , verba gratia, si Papa, vel Epileopus directe Sacerdoti
alicui committat, vel mandet, ut cum quadam persona, causa cognita, dispeniet , vel ei beneficium constrat, & tunc mortuo committente, si res sit in regra , Commiliarius mandatum exequi
non potest, nisi talis dispensandi, aut conferendi facultas Commissario, principaliter in ipsiusmet fauorem data fulsiset; in tali enim casu haberct rationem
192쪽
gratiae factae, quae sicuti supra diceba
tur j per mortem concedentis non e
pirat ; quod aduerte pro iis, quibus a Papa, vel Episcopo delegata est licentia audiendi confessiones , vel absoluendi a re eruatis: nam ex dictis huiusnodi licentia morte delegantis non expirat,
cum inter gratias, non autem inter rescripta iustitiae, seu delegatae iurisdictionis contentiosae numerari debeat, sicuti in f a melius dicetur, Sc docent praeter alios Sanchea cit . qua l. 2. num. γα. HenriqueZ tio. G. cap. 6. num.T. Saveris gratia, num 4 Suar. tom. 4. dis'. 26. num. 6. ct 9. & Garcias cit. cap a.
autem idem dicendum. sit de licentia a Parocho alicui.Sacerdoti coim cella audiendi similiter consessiones, quod scilicet illa non expiret morte P mchi concedentis31 Respondeo cum Garcia num. s. distinguendo: si Parochus potestatem habet delegandi talem facultatem in certa parte Parochiae, & delegat, non expirat, visura dicebatur: si autem Sac doti illi , solum ut cooperatori, seu Vicario suo tribuit .facultatem, expiratricum enim, mortuo principali, cellet alter elle illius cooperator, scii Vic rius,expirat etiam huius potestas. quamuis alii adhuc in hoc casu sui infra n labiturin contrarium sentiant; ut prinpterea dixerit Suar. Dc. supra cit. attendendam cile in hac re consuetudinem
6 Sed ut melius intelligatur supradictae Dubitationis resolutio, an scilicet iuris dictio ab Ordinario, verbi gratiaPapa, Episcopo, vel Parocho alicui delegata
ad consessiones audiendas, mortuo, vel
deposito illo expiret ; distinguendum, puto inter delegationem generalem, seu indeterminatam, & inter delegationem
specialem, seu determinatam, respectu scilicet certarum personarum. Nam quatenus spectat ad priorem, quamuis Paludanus in . d. i7. quast. q.
cultas audiendi consessiones , vel absoluendi a casibus reseruatis praesertim talis, quae alicui non ratione officij conceditur : ideoque non in quasi ordinariam transit morte concedentis expiret: quia etiam iuris Achio in soro externo
contentiosa inquiunt ipsὶ quamuis generatim, de ad uniuersitatein causarum alicui delegata, mortuo delegante , e pirat : sicuti ex communi docet Abbas in cap. Aarum, num. 7.de tis .ct potest. Iudicu Megali. ducto arg ex cap. ne aliqui. de harra. in 6. ubi fauore fidei specialiter decernitur , ut Pium Inquisitorum haereticae prauitatis non expirarer mortem Pontificis committentis, etiam quoad negotia,quae nondum cc pia fuerint; tamen oppositum dicendum est cum Nauarro in cap. hiacuit,
cui depraebend. in s. ubi habetur, si cui, nulla personarum facta expressione, Π tiose concelIa sit facultas in cerea Ecclesa personis idoneis prouidcndi ben ficta , huiusmodi sacultatem, etiam se
integra, non expirare per mortem concedentis : cum si gratia , seu priuilegium principaliter concellum in sau rem priuilegi ait: & eadem ratio est de facultate audiendi consessiones alicui Sacerdoti generatim , de absolute coim la; quia licci remotὸ tendat in utilia ratem 'nitentium , sicut & sacultas prouidendi beneficia in utilitatem pro X uidendo
193쪽
16 De Immunitate Ecclesiastica.
uidendorum , proxime tamen , ac di recte utraque eit gratia, fauor, & b neficium eius , cui talis facultas conceditur , gratiam autem, seu beneficium Principis decet elle maniarum, reg. I s.
Neque obstat, quod in dici. cap. sicut, ct in cap. Uer de osci delegasi ius. & in suntlibus iuribus ferino sit de facultate alicui delegata a Sede
Apostolica,quia decisio eorum non nititur in plenitudine potestatis Papalis; sed quia sit gratia facta absolute ei,cui committitur. Vnde id aeque locum habet in aliis ordinariis, ut in Episcopo, & Paroelio , si cui Sacerdoti facultatem abibluendi sitos subditos absolute
concedant, sicuti docent Doctores supra citati contra Philiarchum in est. cap. 24. ubi docet, quod inferiores Papa sine cognitione caulla, &consensu Capituli non pollunt in Perpetuum con cedere gratias, quae praeiudicant, cuiusmodi hint facultates confessiones audiendi , & Consei rem eligendi, quae
proinde eorum morte , vel amotione
expirant: sic ille , quod nullo iure probat; neque ratio ei tuffragatur:nam cum huius nodi facultates iure ordinario competant Episcopo, non est, curis
non possit alteri inmittere, & quidem sine Capitali consensu; quandoquidem her huiusmodi gratias nullum succes-iori praeiudicium aiscrtur:cum is,si v luerit , quandocunque volucrit, gratiam reuocare possit, scuti recte nota' uit Sanctea in Iseo supra citato : neque praxis suifragatur Philiarchi sententiae: Dam mortuo Episcopo Poenitentiarius, aliique conscii ai ij ab ipso expositi, pcrgunt sua facultate uti, donec a Capitulo, vel succellore reuocetur: quin & Sacellani, seu cooperatiores a Parocho ad
astiirudo consost mes allumpti , comortuo , saltem in aliquibus locis,suo ossicio funguntur , donec a succellore amoueantur , qua de re videri poterit
Coninch. disp. g. ivb.l C. num. 2. Ad oppostam rationem aduersari
rum respondeo id elle speciale in delegato ad iustitiam siue iurisdictionem contentiosam; quod scilicet mortuo delegante , illius potestas expiret , si res integra sit, id est , si delegatus nondum iurisdictione uti coeperit , sicuti ha
tur capsane, cap. relatnm, cap. gratum, cap.licet vκdique de osc. Iudic. delegati.
Et ratio est , quia iurisdictio ad iustitiam delegata habet rationem mandati,& non gratiae, mandatum autem expirat morte mandantis: tum quia delegatus ad iustitiam vices delegantis gerit, eiusque personam repraesentat, cit. cap. sane, CT .vit. V. de osc. eius , cui mandata es iurisdictieae o, cum mortuo delegante extinguatur iuri dictio ipsius , consequet ter etiam extinguitur in delegato;quia extrii acto iure auctoris,extinguitutius acceptoris, uti habetur in I. vectigal.
. de pgnoribus , & docet Abbas incit.
cap. relatum , num. 6. Sanchea afui. 18.nnm. 3O. x cap. quamuis de o . delegati
in 6. At delegatus ad consessiones audiendas iudicium in foro poenitentiae exercet, non in persona delegantis , sed in persona Christi per ordinis potestatem : tunx iurisdictio absolute delegata ad confessiones audiendas , non habet rationem imitati Ad gratiae,& beneficii, cuius ius esticaciter acquiritur ipsi delegato , incoque perpetuo manet, don
Hinc primo, si Episcopus, v. g Dcc no Ecclesiae Collegiatae iurii dictionem
in prima , ut vocant, instantia gratiose concessit, ut sit accessoria eius ossicio, illique quas iure ordinario competens,iroti cxtiuguitur morte concedentis,
194쪽
cum sit gratia, fauor, seu beneficium: quamuis a succellore reuocari possit, ii
per modum merae gratiae , & non per modum contractus , aut transactionis concelsum fuit.
Hinc se uitab, Acultas alicui ab Episcopo, vel alio Praelato concella eligendi sibi conta rem non expirat morte concedentis , cum sit gratia, & priuil gium , non mera delegatio, seu mand tam , uti supra diccbatur , & docet
uis contrarium sentiant Syluest. vos Confessor r. v i. . Corduba lib. s.lus. q 3 6 de Philiarchus loco supra est. Hinc tertio, .idem dicendum de alijs gratijs ab Epic opo concessis, v. g. sui-cipiendi Ordines ab alieno Episcopo, celebrandi in priuato Oratorio, asssistendi in matrimoni js ; vescendi ovis, &n isticiniis in Quadragesima, δμ. sicuti supra etiam dicebatur, & docet Nauar.
Quatenus vero spectat ad specialem commissionem absoluendi unam , vel plures personas determinatas, distinguendum est an talis facultas concella sit in fauorem absoluentis , an vero poenitentis: nam si primum, non expirat morte concedentis, cum si gratid , de beneficium ; atque ite docet Sanchea remn. 73. 2 8 r. ducto arg im. ἀsensu contrario, ex cop si cui de ρ bend. iv 6. in fine , ubi habetur : -- cin , si se per prouisione certa persena facienda , non ob suam , sed eura , cui
prouiάeri mandatur, gratiam , vel fauorem , in quidem expirat omnino , si concedens re integra moriatur. ubi glosi. communiter recepta genetalem regu-
tam tradit: quod quando est gratia:
eius, cui se ibitur, non expirat mor-'te concedentis , secus quando est alterius , pro quo scribitur. Si secundium quod plerumque accidit, & in dubio praestinitar nempe qadd commissio,
seu rescriptum de danda absolutione, dispensarione , &c. personis determinatis , in earumdem fauorem principaliter facta sit; tunc iterum dii tinguendum est: vel commissio est neces latia, habens se per modum praecepti, & non
expirat, etiam re integra, morte con-
dentis ; atque ita docet Tabiena veis. grati.ι, 6 6. Suarea de censur. Hi fui. i. se l. r. Henriqueet lib. 7. cap. 21.
7. Sancher num. 8 7. v. g. si Papa, vel Episcopus, &c. alicuius supplicatione motus, mandet inferiori ordinario,vi supplicantem absoluat ab excommuni
ratione , aut a casibus reseruatis , dcc.
vel vi dispenset cum illo in impedi
mento matrimonii, in petitione debiti , in voto , vel iuramento, &c. sed ante coeptam exeortionem, qui mandauit moriatur, tunc non obstante hoc.
restat locus executioni. Vel est delegatio voluntaria, quae se habet instat pa cultatis , & haec , si executio nondum coepta sit , expirat morte delegantis; atque ita habetur expresse in cu. ca'. sicuti nulla. Et ratio discriminis est, quia in commissione necessaria ius ac quilitum est et , qui est absoluendus. aut cum quo est dispensandum , ideo que est gratia facta per absolutam con cessionem committentiri solitaque exigitur commis laris executio , quam is necessario facere tenetur. At in com missione voluntaria nulli ius acquisitum est: non enim committario, clari non in eius fauorein delesatio sacra
sit, neque ei. cum quo dispensandem
195쪽
i66 De Immunitate Ecclesiastici
est , quia liberae voluntati delegati relinquitur , velitne dispensare , nec ne, ideoque est gratia facienda, non facta,& sie illa nisi delegatio facta sit auctoritate sedis , seu dignitatis , quae nunquam moritur) perit per mortem delegantis: trux vero non perit, re integra , Ut patet ex supra dictis, & d
Proponitur fecunda di seculiab, ei que Iolutio.
i Bjicies secundo: sequeretur, pos- te valide acceptari donationem post mortem donatoris, cum donatio hi gratia, & gratia ex dictis non expiret morte concedentis, sed hoc est falsum, ergo dcc . Vt autem vis huius a gumenti melius intelligatur. a Suppono ex materia de contractibus, donationem sne dum promissi nem) ordinarie non parere obligati
nem naturalem, aut ciuilem ante validam acceptationem : sicuti docent communiter Doctores teste Gomeziotom. 2. cap. q. n. 3 ct ca8. 9.u. i. st seqq.& patet exleg β. de pollicitation. leg. Absenti io. β. de donas. O leg. nec ambigi. 6. Cod eodem. 3 Vnde sequitur primδ, ante validam acceptationem. si per reuocari polle doliationem ; quod clare colligitur, tum ex praedictis iuribus, tum ex alijs, ut ex lig. mulium interest 6. Cod. si quis
manumisis, vindicta: idemque locum habet in omnibus alijs contractibus, sicuti videte est in leg. contra titi i6. Cod.
tio est, quia obligatio non natatur, nisi mutuo duorum consensu , leg. i. g. de paritu: quapropter priusquam est rius consensus accedat , alter potest
Sequitur secundd, mortuo donata- rio ante validam acceptationem , inualidam elle donationem: quia amplius acceptari illa non potest. l dicas polle acceptari ab haeredibus; nam de rigore iuris non potest: ratio, quia ad illos directa non fuit: videtur tamen polle. ex quadam aequitate , quia haeredes repraesentant personam defuncti : dc praeterea praesumendum est talem ni iste mentem donatoris , ut si scilicet defunctus beneficio illius frui non pollet haeredibus ipsius, nisi de contrario con flet, prodellet, quod intestige, si haeredes fuit, fili j, secus si extranei. Sequitur tertio, si donatio desertur sper nuncium,& contingitnuncium ino ri ante insinuationem , vel traditionem, censeri tacite reuocatam donationem, quia per mortem mandatarii soluitur mandatum , Ut patet ex I. mandatum,s . ff. ma dati, quare consensus donatoris, qui ei commii sus, Ne per eum ad donatarium deferendus erat, quasi eua nescit l, de sic fit,ut non concurrant duorum consensus in virum : quod tamen intestige: si nuncio commissim crat, ut verbis, & traditione reali rem per eret saeus si solun iteras deserendas hasuit: . hae enim , si ad manus donatarij perue nerunt, sufficiunt ad donationem insinuandam, vel deserendam; quapropter
ipse vicissim poterit per literas , vel alio
modo , quo infra, eam acceptare. Dixi, donationem Sc promissionem sante validam acceptationem non parere obligationem naturalem aut ciuilem, ordinarie; quia a Doctoribus excipitii
tur quaedam promissiones, & donati
196쪽
Dtilitario IV. Sub M. XXXVII. is
nes, quae obligant ante ullam acceptationem i nempe quae fiunt xivitati, vel uniuersirati, stellae et Hospitali: nam quamuis in iure non inueniatur ex prcos nisi de promissione facta Ciuitati, ad instaurandas ruinas, vel ob honorem ab ea receptum, recipiendumve, vel ad faciendum aliquod opus, si hoc inia suerit inchoatum ; de quibus, j. de s ollicitat. Per totum Doctores tamen id extendunt ad promissiones, & donationes alias di-oas ; ratio, quia promissiones & donationes ad pias caulas videntur aequari promissionibus, oe donationibus factis
Ciuitati, si priuilegia spectentur , Ut pam
M sieres Ecclesiti. Vnde relin 'OP. I.
cent huiusnodi dictas promissiones, &donationes esse validas ante Omnem acceptationem , etsi alij qui quod promissio , de donatio non habet vim obiugandi ante acceptationem, prouenire arbitrantur , non tantum ex iure ciuili, sed etiam ex iure naturali, vel gentium doceant ius ciuile non efficere, vitromissio facta ciuitati vim habeat absolutam ante acceptationem nihil enim tale colligitur ex ulla lege toto titulo de pollicitationibus) sed eiscere ibium, ne possisit reuocari pro libito, sicut ex natura rei pollet, Se de facto sotest in aliis pro-aninionibus , & donationibus, ut patet
exl. R. eod. tit . quapropter fit, ut talis
promissio semper possit acceptari,&peti quae petitio videtur neces laria, tanquam conditio sine qtia non , ut promissor teneatur soluere, sicuti in iisdem legibus indicatur: non enim tenetur promittor promissionem ciuitati indicare, seu intinuare;quia nulla lex id praecipit. Id
que dicendtura videtur de promissionibus ad causas pias iactis , nisi ex intentione promittentis habeant vim voti: tunc enim syonte solui debent, qui albcet promistio, vel donatio pure interna facta homini non obliget, quin neque cxterna, Disi fuerit acceptata, uti supra diccbatur; tacta tamen Deo obligat, utpote facta cordium inspectori, sicuti
communiter dicitur in materia de contractibus, de videri potest S. Thom. 2.2. quae .d8.ari. i. Itaque in opinione istorum nascitur omni promissione solum quaedam obligatio, veluti conditionata,& suspensa, donec acceptetur, vel reuocetur, quam reuocationem ius postiuum potest impedire ,& de facto impedit in dictis promissionibus , de donationibus,& ite ius ciuile non tribuit proprie promissoni vim, quam iure naturali , vel gentium non habet, nisi posita valida acceptatione, tamquam conditione, sine qua non, sed solum impedit , ut dicebatur, ne possit reuocari, sicut potest in aliis promissionibus,& Gnationibus. Dixi secundo, donationem, promi
Esnem non parere obligationem naturalem , vel ciuilem , aute validam accepta
tionem quia si donatio facta est absenti; ut possit valide acceptari , de sic obligationem pariat, requiritur primo quod donator absenti per Ristolam, vel nuncium, cui id commiserit, eam desera
vel insinuet: opus est enim, ut duorum voluntates concurrant in unum, ut su-hra dicebatur, & colligitur ex l absenti 1 o. 1. de donation. ct exl. I. f. de contrahenda emptione. Vnde si alius qui piam pr. xcurrens , cui id commi illan non fuit, donationcm illi insinuet, non si icit, ut valide possit acceptari ; atque ita docent communiter Doctores, ut resert Clarus lib. g. donatio, uast. Ir. de
197쪽
168 De Immunitare Ecclesia ica.
& colligitur ex in Ie l. nec ambigi 6. de donat. & ratio est , quia cum promittor non intendat per hunc hominem , consensum , & obligationem suam in alterum dirigere, non potest alter acceptando aliquid iuris acquire-te : nam cui nihil validὸ offertur, nihil
potest valide acceptare i cum autem promittor nuncium mittit, tunc in verbis nuncij suum consensum, & obligationem ponit, ut per eum ad absentem
deseratur;& sic dum absens coram nuncio acceptat, duorum conlansus concurrunt in unum; quod ad rationem
pacti, de obligationem est necessarium, ut supra dicebatur, & ex communi do
4 Secundo requiritur, quod ii donatio per nuncium deserenda , vel saciendacit ab euti, absens eam coram nuncio acceptet ; nec sufficit , si eam acceptet coram aliis , ut ex multis probat Sm- cet lib. i. de m. itr. dc ut . 7. num. 3 s&ratio est, quia alioquin duorum consensus non concurrunt in unum , nec Vicissim innotescunt , quapropter acceptatio debet jmprimi illi , qui ea)n o stri , id est , ipsi promittenti, vel eius nuncio , qui eius locum supplet hoc irso eniin quod aliquis destinatur ad at
sentem , ut offerat ei promissionem alterius , constituitur etiam ad recipiendam cius acceptationem , vel si promi sio est onerosa, ad recipiendam eius repromissionem.' Vnde non videtur vera sententia Sylvestri ven. matrimonium I quaest. 12. S aliorum , qui docent, quod quando matrimonium contrahitur per nuncium, vel literas, susticiat, ut absens primat consensum suum aliis : debet enim ex dictis consensus absentis exprimi illi, qui eum petit, Se qui sub conditione illius sibi rependendi, in alterum
consentit , nisi constet aliam esse pro mittentis mentem : quod addo, quia non est de estentia contractus, ut consensus absentis, cum quo contrahis, tibi innotescat, quandoquidem si mens tua est , ut statim contractias vescat posito alterius consensu , etiam antequam ille tibi innotescat, contractus valcbit; quod tamen non praelumittit, nisi clare exprelleris. Si vero Der literas donationem tuam absenti osteras : ut acceptatio eius sit valida, ita ut retrocedere non possis,
requiritur, quod ea tibi vicissim per literas , vel per nuncium ad te milium, innotescat: atque ita docet Sanctica ibi supra, & ratio est , quia requiritur a ceptatio cxlcrius exprella, ita ut promi sor eam possit intelligerenum quia alioquin non concurrunt coniensius duorum in unum : tum quia antequam tibi
innotescat consensus alterius, potest ille suum consensum reuocare: ergo &tu poteris tuum , quod maxime locum habet in promissionibus rcspestiuis,quae requirunt repromissioncm : hae enim omnes tacitam hanc conditionem ha- Mi :siis, cui promitiis , similiter repromittat seserue obliget. sicut tu ; quod fit signo externo ad promitto in dir cho. Quamuis in gratuitis promissionibus, de donationibus, non putam necessarium, ut literae acceptionis , vel nuncius ad donatorem peruenerint:
quia non interest euin qui gratis donati scire suam donationem acceptari, sicut interest eum, qui sub onere aliquid o seri, de lepromissionem expectat nolle alterum repromittere, cuius rei signum est, quia donator non est multum de eo cognoscendum sollicitus; secus vero est in eo , qui contractum onerosum inicitum denique , quia qui gratis donat, . non videtur beneficium tuum ad hoc
198쪽
velle restringere,ut non habeat vim nisi literas de acceptatione acceperit; sed potius cupit illud statim ac d bito modo acceptum fuerit , cilicis esse. ii Tertio requiritur, quod non uoces donationem ante acceptationem donat ij : si enim reuoces ante,& nuncio, quem misisti, id innotescat, non potest nuncius quidquam eisicere, sicuti hab cur tu l. se vera rv. g. si mandi e o, j. mand.cti. & ratio ut ibi dicitur est, quia extinctum est mandatum, ac proinde extincta est omnis potestas insinuandi, vel tradendi. Si autem non innotescat ante executionem, tunc distin- suo: vel ille habet se solum instar nui cti referentis donationem alterius, aut rem tradentis, vel habet mandatum s. ciendi donationem. Si primum , facta reuocatione, nihil sit: quia deest omnino consensus ex parte donantis : ille enim nuncius solum habet ossicium nunciandi, vel tradendi, non autem tribuendi aliquid iuris. Si secundum, valent eius acta, non quidem ad trans- serendum dominium, sed ad tribuendum donatario ius ad rem, S ad initiciendam obligationem donatori ad consensum , scuti colligitur ex l m.D.
sem i s. ct l. inter cati sis 26. f. manni Q. tenetur enim mandator ratum habere,
quod ex vi mandati bona fide eius no mine gestum est , qua de re vide dimi
3 1 Respondetur nunc ad argumentum: Nego minorem , & concedo, sequelam maioris, nempe, quod quando donatio fui est ex parte donatoris, & milia est epistola, vel nuncius . qui illam ablenti insinuet, vel rern tradat, valido acceptari postit, etiamsi contingat ante insinuationem donatorem mori; atque ita docet Sancti et lib. i .de mammon. .disput. c. mran. s. M lina lil . de primogeniti Th. det Bene Duou. Mores.
cap. 2. mim. 77. & ratio est , quia don tio est gratia quaedam , quando autem gratia facta est ex parte concedentis, potestas executoris non expirat morte concedentis, uti sipra diccbatur, &expresse habetur in cap. Ver gratiam 9. de i. c. d. leg in c. Confirmatur , quia donatio illa ex i 3 arte donantis fuit valida, etsi reuoc ilis ut expressu dicitur ιn l. nec ambiagi, Cod. de donation. & manet virtute in literis, vel nuncio impretia, ut ad donararium transeat; unde perseuerat post mortem donatoris , ac proinde potest post mortem donatoris acceptari Confirmatur secundo, quia donatio i mortuo donatorc, non potest rei: ari per haeredon , etiamsi nondi ira fuerit acceptata , sicilii docent communiter
se valide acccstari post moricia dona toris : s enim non posci, non citet cur adimeretur haeredi potestas illam rei a candi.
Contrarium apud Sanchea lac sev a i scita tenent quidam Doctorcs, quorum fundamentum es quia mandatum ino te mandantis expirat : vertim hic non
est proprie mandatum donandi, sed do natio ipsa,vti supponebain; quapropter illoriura ratio irectat ad casum hunc alium, qui sequitur. Quod ii donatio ante mor in dona toris non est facta, sed sol im mandata fieri; x t si quis, vcrbi gratia , misit rem
po nuncium, vcl Procuratorum cum mandato, ut suo nomine det ablenti; tunc si antequam ille munere suo sungatur, contingat donatorem mori, non potest tonatio valide acceptari unde rcs illa restituenda erit haeredibus donat ris. Ratio est, quia ante mortem dona
199쪽
tio iacta non suit, sed sollim mandatum de donando ; mandatum aut extinguitur morte mandantis, ut habetur in a. l. inter causas 26. f. mandati,
quapropter Procurator ille non potest donationem nomine sui mandatoris sacere , S: si secerit, erit nullius valoris, sicut & accertatio. Quod tamen intellige, ii mandatum non fecerit in fauorem causae piae: nam huius inodi mandati a non extinguitur morte mandantis , sicuti notauit Molina cx Couarr.
lib. I. variar. cap. Iq. m. is. Ratio est.
quia quisque in extremo suae vitae, chin opera pietatis tunc maxime homini ne- cellaria snt, sie voluissepraesumitur. 7 Confirmatur ex l.si ρater . F. deman n. vind. ubi mandatum de manumittendo seruo non expirat morte mandantis , fauore libertatis. Ergo multo magis idem dicendum est fauore piae causae & salutis anim propriae. 33 Ex dictis sequitur,quod si culpa nun-cij donatio tempestiue ante mortem donatoris facta non fuerit, nuncius ad duplicem restitutionem teneatur; haeredibus defuncti, ratione rei, qtue tunc illorum est; donatario, ratione damni,quod xius culpa donatarius contraxit; atque
ita docet Molina disput. 16 Sc ratio est, quia posito tali mandato, tenebatur nuneius lege iustitiae diligentiam adhibere, ut mandatum cx mente mandantis
sempestiue in commodum mandatarii adimpleretur.39 Aduerte tamen, quod S, vir don.
de quidam alij sentiunt , nec mandatum donandi Gniram morte donatoris , eo quod huiusmodi mandatum etiam sit malia quaedam , quae sententia non est inprobabilis, & iuxta illam non tenebitur nuncius haeredibus, sed solum donatario, ut per se rata
p Iint Principes, corum tu ministri discutere facultates, & potestates
nunciorum , atque ita ex communi contra Couarrui'. yraci. 99, cap. 3 . num. 4. & Bob illam in polit. tom. I. lib. 2. cap. I 8. m. 227. docet si Pe-santius ae immunit. Eccles. dis . 2 o. Azor. ya t. r. lib. D cap. I . quas Z. 6. Bonaci n. de legib. disp. IO. quaestisu. 2.punsi. i. g. I. num. i s .&alij.
Neque obstant, quae pro se in lec. 2tit. adducit Couar. nam ad siniimum illa probant, Nunciorum potestatem ALcuti debere per Iudices Ecclesiastico qui in Regno rescriuntur, ut per Episcopos, Archiepiscopos, &c. cum ex commissione sui iami Pontificis debeant Nuncii exhibere Regibus, vel eorum Magistratibus literas suarum legati num ,' ad hoc, H eis innotescat legitima ipsorum legatio, & authoritas, sicuti colligitur ex capit. nobilissimi, distino'.
Item sequitur scondb , qaod non spossint 'Principes, eorumque inlisistri in Regijs Cancellariis retinere , & examinare licitas, vel Bulbas Apostolica , si nistitiae, seu gratiae illae sint: p - enim si id non faciant cum reuerentia,& s ibicissione, solumque , ne sint dolosae, vel subreptiliae, sed faciant malitiose in fauorem unius, de damnum alterius, vel ad vexandum negotiator in non expediendo regium exequaturi atque ita contra Ceuallos intract. de
200쪽
I. cap. 6. art. 2. b. 2. concius i. do
cent ex communi Theologorum scimtentia Peliantius tradi. de immun. Eccl. disP. II. num. 3. Reginald. tom. r. lib.
s. cap. 2 2. num. ues. AZOT. yart. r. lib.
s. cap. I . quae i. q. Alterius docent
ct 9. 4 Confirmatur ex verbis Bullae Coenae, ibi ; capi, O retineri faciunt, ct ibi, qui impediunt, o prohibent simpliciter, vel sine eorum beneplacito, ct consensu,
vel examinare executions mandari.
I Confirmatur secundo, quia potestas recognoscendi, de examinandi literas, seu Bullas Apostolicas , an sint verae, vel falsae ; an legitimae, vel subreptiliae, est pure, demere Ecclesiastica eae ipso Obiecto: crgo non potest cadere , nisin personas Ecclesii asticas, ut Epist
ros , Archiepisco ac, Patriarchas,
Nuncios, legatos, &c. non autem in
personas latcses. Confirmatur tertio, quia laici,ctiam GPrincipes nullo modo polliunt se intromittere in iudicandis aliis rebus Ecclesii licis, cap. bene quidem , distinct. 96.
cipue in recognoscendis , seu examinandis sententi js, d censuris, quas tenentur statim acceptare , & exequi, quin, de praebere pro carumdem cx
cutione , Episcopis auxilium brachii saecul tis, ut patet ex Titaeui. se L. α s.c. p. 1. de regat. eri neque pollunt iuintromitere in recognoscendis literis
Apostolicis. Adde, quod cum laici sint
incapaces huiusmodi Ecclesiasticae facultatis , non possunt, pollassione quacumque longissima, illam praescriberc: nam praeseriptio tribuit ius subiecto capaci, non autem tribuit ipsam capacitatem , si eam noninuenit in subiecto , viso a dicebatur sedi. i 9.subseci. q. Confirmatur quarto, quia Catholi cus Ferdinandus Rex , ut id in Regnis suis facere possit,obtinuit ut videre citin quodam diplomate apud Areucdum
Pontifice : ergo si ina est non poste Re s iure proprio literas Apostolicas recognoscere ; sed si id facere velint ad
euitanda incommoda in Regnis suis, te nentur obtinere licentiam a S. Pontifice , sicuti fecit Fordinandus Rex, cui petenti in praedicto diplomate Pontifex. concessit , ut deputare possit personas, aliquas ad examinandas , & recognoscendas literas Apostolicas. Confirmatur quinto, quia negari non 8
potest , quin per istam praxim, quam
aduersarii defendunt, maximum grau men Bullis Pontificiis imponatur, cum executioni illae mandari non possint,st ne eramine , dc approbatione Regiae