장음표시 사용
201쪽
i De Immunitate Ecclesiastica.
de diffuse clis ΓΤ.t'. subse I. 3 4. vide etiam cit.dub. 27. ct cit. Bullam Vibanim I I. super praeseruatione iurium S dis Apostolicae , dcc. a quibuscumque praeiudicialibus, quae incipit: Romauus Pontifex. Tandem dato, quod tale priuilegium olim concellum sit , dc nunquam reuocatum , illud tamen omnino dicendum est , quod Regium exequatur requiritur tantum quoad rescripta priuata , Obtenta inter partes , vel ad instantiam alicuius , non autem quoad leges generales , & tatuta uniuersalia, rout sunt Bulbe , & Extrauagantes pntificiae , sicuti recte praeter alios Obsertinuit Rao in respons. au dubia circa immunit. Ecclesiast.fl. 32. & ratio est, quia si dictae Bullae generales exequutOciis indigerent , uniuersalis Ecclesiae regimen in praeceps rueret.
1 s Confirmatur,quia hucusque vi idem' Author ibidem obseruat) nulla inuenitur Bulla,& Conititutio generalis Pontificia executoriis mandata. Vnde somniant quidam , qui dicunt Bullam Gregorii XIV. de immunit. Ecclesiarum, non subsistere, seu non valere, ubi Regium exequatur non habet. Item sequitur tertio, quod non possint Reges prohibere , ne inhibitoriae, quae ad Magistratus Regios mittuntur, ab Ecclesiasticis promulgentur, priusquam ipsis Regibus offerantur, ut de ipsorum facultate publicetur: atque ita
docent Doctores in loca supra citato.
4 s Neque obstat , quod docet Percisa
tione talium iliterarum , quibus caeculares Magistratus inhibentur inelle vi lentiam , dc perturbationem public
rum stinctionum , si ii iuste fiant, qu prupter iussissime tales inhibitoriae ad. ipsum Regem deserri debent, ut ipse,
qui pro communi utilitate creatus extiterit, sua manu regia licentinua Ecclesiasticorum compescat, ut te illi intra suos limites contineant: nam Respondetur , quod ex praetense violentia conamur Iudices laici ingerere se in causis Ecclesiasticis, quali Ecclesiastici nouliaberent sueeriores competentes ad eorum compescendam licentiam, si sorte adellet , Ee quas frustra Pontifex in singulis Regnis Metrapolitanos , δίNuncios constitueret. Adde, quod si Episcopi in calli aliquo occcurrenti inhibere saeculares Iudices vellent , executio tota a beneplacito Regio penderct , in praeiudicium magnum Eccles sticae immunitatis. Item sequitur quarto, quod non possint Reges prohibere , ne Episcopi pr cedant ad censuras contra Ossiciales Regios , inconsulto ipso Re , vel Pro - : atque ita docent Doctores ι D-pra, in loco sipra citat. Neque oblitat pragmatica quaedam, II vulgo dicta la Cathalara , ubi hoc ipsum Episcopis petolii turmam respon-d tur pragmaticam illam cile contra immunitatem Ecclesiasticam, ut aduertit etiam Antonius de Ballis in exposit. di Iapragmati a.
Proponitur SUB COROLLA- Ri v M XXV. SEquitur vietesimoquinto , quod ii Clericus de uicus simul desinquat,ut
in concubinam, deri tota causa aduersus utramque reum ad Ecclesiasticum Iudicem pertinere debeat. Ratio, qui Scuera
202쪽
'eneralis regula adest, tradita a Doctoribus in l. nulli, Cod. de 1κ ictu, quod si plures simul delinquant, omnes ab eodem Iudice iudicandi sint; quare cum laicus Iudex sit minus dignus, S impotens , ne dum incompetens : Iudex autem Ecclesiasticas si dignior, & non impotens, quamuis Ordinarie incompetens , ad istum Iudicem potius quam ad illum pertinebit in hoc casu virumque reum iudicare,atque ita contra Cora arruviam in prae l. qua Bovum, cV, 3 4. m. i. Guttierrea lib. i. prae t. quoliο-πum,q st. 5. Marcum Antonium Cuc
quo Iudex Ecespitasticus praeueniret inciptura, Mariata. Socinus in cap. 2. num. lo. de mutuis peritionib. ct consis. ra. nimmero ly. v l. i. Bulliolom. Socinus in l. c.m Seratim, num. il. 1. δε reb. dub.
qui in praxi ita suille obtentum se vidis
se testatur. Pol in in cap. I. num. 6. AP si, ui 1. Parisius consit. is . nam. I.volum. . Riminaldus Iunior in l. imperium, numero 33. de iuris A i. omniam Iadicum,
ierit , quod, quidquid dixerint ad uer a rij docentes, & testantes de consiletudine in contrarium, ita viderit ipse seruari in praxi ex decreto sacrae Congrega
merito, quia magis dignum trahit ad se iiiiiiiis dignum, ut suppa direbatur: tum quia ita patet ex cap. per mas , de arbur. cv. quanis , de iudie. I si commuIem. 1. qu ma, seimit amiti ct ex L eum qui adia , ff. ae ucag- mira quia causae continentia disii deiida non est e l. nuri d. de iudici 2 ex cap. i. de posses. pro rietat. tum quia dato, quod commode uterque Iudex situm iurisdictioinarium punice pollet. non tamen vitiitetur absurdum , quod de noli biles, iridi posset ii scilicet diuersae , de istat, crati, sentensae secrenturi verbi gratia ,' si Ecdessameus puniret Clericum , laicus atrietis abselueret, vel e coiitra; csim tam Clericus quam laicus de eodem delicto inquirerentur de
Non obstat quod contrii nostratri sententiam videatur facere Bulla Pij IV. die 2 6. I fi3 anno a s cs. nam dicta Bulla suit correeita; de redacta ad terminos iuri.
203쪽
i66 De Immunitate Ecclesiastici
est, quia liberae voluntati delegati r linquitur , velitne dispensare , nec ne, ideoq te est gratia facienda, non facta de sie illa. nisi delegatio facta sit authoritate sedis , seu dignitatis , quae
nunquam moritur) perit per mortem delegantis: haec verb non perit, re integra , ut patet ex supra dictis, & d cet gloss in cu. cap. si cui, vir. moraa-rur, & Sanctea num. Ti.
Proponitur secunda disti ulti, ei que solutio.
, H, icies secundb: sequeretur, pos-
te valide acceptari donationem post mortem donatoris, cum donationi gratia, & gratia ex dictis non expiret morte concedentis, sed hoc est tal- suin, ergo &c Vt autem vis huius argumenti melius intelligatur. a Suppono ex materia de contractibus, donationem sne dum promissi nem) ordinariὸ non parere obligati
nem naturalem , aut ciuilem ante validam acceptationem : sicuti docent communiter Doctores teste Gomeziotom.2. cap. q. n. 3 ct ca8. 9.π. I. τ' seqq.& patet ex leg Τ. de pollicitation. IE. Absenti io. θ. de donat. O leg. nec ambigi , 6 Cod eodem. 3 Vnde sequitur primδ, ante validam acceptationem, semper reuocari polle donationem ; quod clare colligitur,tum ex praedictis iuribus, tum in ali Js, ut exleg. mulium interest 6. Od. si quu
manumissis, vindicta: idemque locum habet in omnibus alijs contractibus, sicuti videte est in leg. contra Bu i 6. Od.
tio est, quia obligatio non nascitur, nisi mutuo duorum consensu, seg. i. st . de paetu . quapropter priusquam alterius consensus accedat , alter potest
tuam oblationem reuocare. Sequitur iucundd, mortuo donata- rio ante validam acceptationem , inualidam elle donationem: quia amplius acceptari illa non potest.Neq; dicas polle acceptari ab Laeredibus; nam de rigore iuris non potest: ratio, quia ad illos directa non fuit: videtur tamen polle quadam aequitate , quia haeredes repraesentant personam defuncti : & pneterea praesumendum est talem ni iste mentem donatoris , ut si scilicet defunctus beneficio illius frui non pollet haeredibus ipsius , nisi de contrario constat, prodellet, quod intellige, si haeredes uni, Hij, secus si extranei. Sequitur tertio, si donatio desertur sper nuncium,& contingit nuncium mori ante insinuationem , vel traditionem, censeri tacite reuocatam donationem,
quia per mortem mandatari, soluitur
mandatum , Ut patet ex I. maudatum,
s 7. β. mandati, quare consensus donatoris, qui ei commissus, & per eum ad donatarium deserendus erat, quasi evanescit ; de sic fit,ut non concurrant dii rum consensus in unum : quod tamen intellige: si nuncio commissum crat, ut verbis, & traditione reali rem perfferet
secus si solun iteras deserendas habuit: hae enim, si ad manus donata ij perue nerunt, sufficiunt ad donationem insinuandam, vel deserendam; quapropter ipse vicissim poterit per literas , vel alio
modo , quo infra , eam acceptare.
Dixi, donationem & promissionem sante validam acceptationem non parere obligationem naturalem aut ciuilem, ordinarie; quia a Doctoribus excipiuntur quaedam promissiones, & donatio
204쪽
nes, qxim obligant ante ullam acceptationem i nempe quae fiunt civitati, vel uniuersirati,Ecclesiae, I Hospitali: nam quamuis in iure non inueniatur cxprcsse, nisi de promissione facta Ciuitati, ad instaurandas ruinas, vel ob honorem ab ea receptum, incipiendumve, vel ad faciendam aliquod opus, si hoc iam fuerit inchoatum; de quibus, β. de Lollicitat. Per totum, Doctores tamen id extendunt ad promissiones, Se donationes alias dietas ; ratio, quia promissiones & donationes ad pias caulas videntur aequari promtissionibus, 3c donationibus factis
Ciuitati, si priuilegia spectentur, ut pam
cent huiusnodi dictas promissiones, &donationes este validas ante omnem acceptationem , elli alij qui quod promisso , te donatio non habet vim obligandi ante acceptationem, prouenire arbitrantur, non tantum ex iure ciuili, sed etiam ex iure naturali, vel gentium doceant ius ciuile non efficere, ut pro-ini stio facta ciuitati vim habeat absolutam ante acceptationem nihil enim tale colligitur ex ulla lege toto titulo de pollicitationibusὶ sed eiscere solum,ne posilit reuocari pro libito , sicut ex natura rei pollet, de de freso potest in aliis pro millionibus, & donationibus, ut patet
exl. 3. eod. tu. quapropter fit, ut talis
promissio semper possit acceptari,& peti
quae petitio videtur necessaria, tanquam conditio sine qua non, ut promictbr teneatur soluere, sicuti in iisdem legibus indicatur: non enim tenetur promissi promissionem ciuitati indicare, seu insinuare; quia nulla lex id praecipitatamque dicendum videtur de promissoniabus ad causas pias factis , nisi ex intentione promittentis habeant vim voti: tunc enim sponte solui debent, quia ibcet promissio, vel donatio pure interna facta homini non obliget, quin neque cxterna, nisi fuerit acceptata, uti supra diccbatur; facta tamen Deo obligat, utpote facta cordium inspectori, sicuti
communiter dicitur in materia de cor tractibus, & videri potest S. Thom. r . a. qu .d8.art. l. Itaque in opinione istorum naicitur ex omni promistione soluit, quaedam obligatio, veluti conditio nata,& suspenia, donec acceptetur, vel reuocetur, quam reuocationem ius positiuum poteti impedire ,& de facto impedit in dictis promittionibus , de donationibus, de licius ciuile non tribuit proprie promissioni vim, quam iure naturali , vel gentium non habet, nisi posita valida acceptatione, tamquam conditione, sine qua non, sed solum impedit , ut dicebatur, ne possit reuocari, si cui potest in aliis promissionibus,& d
Dici secundo, donationem, 2 promis
funem non parere obligationem naturalem , vel ciuilem , aute validam accepi
tionem quia si donatio facta est absenti; ut possit valide acceptari , & sic obliga
tionem pariat, requiritur primo quod donator abienti per Ristolam, vel nuncium , cui id commiserit, eam defetis vel insinuet: opus est enim, ut duorum voluntates concurrant in unum , vi s ira dicebatur, Se colligitur ex l. absentito 1. de donation. ct cxl. I. st . de contrahenda emptione. Vnde si alius quispiam praecurrens , cui id commilium non fuit, donationem illi insinuet, non sufficit, ut valide possit acceptari ; atque ita docent communiter Doctores, ut refert Clarus lib. g.donatio, uast. Ir. α
205쪽
168 De Immunitato Ecclesiastica.
& colligitur ex Ilus. in leg. nec ambigi 6. de donat. de ratio est , quia cum promittor non intendat per hunc hominem , consensum , de obligationem suam in alterum dirigere, non potest alter acceptando aliquid iuris acquirere : nam cui nihil valide offertur, nihil potest valide acceptare ; cum autem promistbr nuncium mittit, tunc in v bis nuncij suuin consensum, de obligationem ponit, ut per eum ad absentem deserat ur;& sic dum absens coram nuncio acceptat, duorum consensus concurrunt in unum; quod ad rationem pacti, de obligationcm est necellarium, ut seupra dicebatur, de ex communi do
3 Secundo requiritur, qudd ii donatio
Per nuncium deserenda , vel facienda est ab euti, absens eam coram nuncio acceptet; nec sufficit , si eam acceptet coram aliis , ut ex multis probat Sm- ea lib. i. de m. ur. dc ut .7.num. 3 S.&ratio est, quia alioquin duorum consensus non concurrimi in unum , nec Vicissim innotescunt , quapropter acce
piatio debet jmprimi illi , qui eain o ieri , id est , ipsi promittenti, vel eius nuncio , qui eius locum supplet: hoc irso enim quod aliquis destinatur ad at
sentem, ut offerat ei promissionem alterius , constituitur etiam ad recipiendam eius acceptationem , vel f promissio est onerosa , ad recipiendam eius ta- pro nissionem. 9 Vnde non videtur vera sententia. Sylvestri verb. matrimonium I quot. 3 2. de aliorum, qui docent, quod quando matrimonium contrahitur per nuncium, velliteras, sui sciat, ut abiens coprimat consensum suum aliis.: debet enim ex dictis consensus ablentis exprimi illi, qui eum petit, & qui iub conditione illius sibi rependendi, in alterum consentit , nisi constet aliam este promittentis ruentem : quod addo, quia non est de essentia contractus, ut consensus absentis, cum quo contrahis, tibi innotescat, quandoquidem si mens tua est , ut statim contractus vescat posito alterius consensu, etiam antequam ille tibi innotescat, contractiis valcbit; quod tamen non praesumitur, nis clare exprelleris. Si verb per literas donationem tuam absenti osteras : ut acceptatio eius sit valida, ita ut retrocedere non possis,
requiritur, quod ea tibi vicissim per literas , vel per nuncium ad te milium, innotelcat: atque ita docci Sanchez ibi supra, & ratio est , quia requiritur a ceptatio cxlcrius exprella, ita ut promis. sor eam possit intelligerenum quia alioquin non concurrunt coniensius dii rum in unum: tum quia antequam tibi innotescat consensus alterius, potest ille suum consensum reuocare: ergo de tu poteris tuum , quod maxime locum habet in promissionibus respectivis,quae requirunt repromissionem : hae enim omnes tacitam hanc conditionem habent: si is, cuipromitiis , similiter repromittat, siseris obliget, sicut oe th ; quod fit signo externo ad promtilbrem dis cto. Quamuis in gratuitis promissionibus, de donationibus, non putam ne- cellatium , ut literae acceptionis , vel nuncius ad donatorem peruenerint:
quia non interest cui qui gratis donat, scire suam donationem acceptari, sicut interest eum, qui sub onere aliquid o seri, de lepromissionem expectat nolle alterum repromittere, cuius rei signum est, quia donator non est multum de eo cognoscendum tollicitus, secus vero est in eo , qui contraditam merosum init: tum denique , quia qui gratis donat, . non vide tur beneficium suum ad hoe
206쪽
velle restringere,ut non habeat vim nisi literas de acceptatione acceperit; sed potius cupit illud statim ac d bito modo acceptum fuerit , esse elle. Tertio requiritur, quod non reuoces donationem ante acceptationem d natarij : si enim reuoces ante,& nuncio,
quein misisti, id innotescat, non potest nuncius quidquam efficere , sicuti liab Iur m I. severo o. g. si manda ero, j. maudati. & ratio sui ibi dicitur est, quia extinetiam est mandatum, ac proinde extincta est omnis potestas insinuandi, vel tradendi. Si autem non innotescat ante executionem, tunc dii iii
suo: vel ille habet se solum instar nuncii referentis donationem alterius, aut rem tradentis, vel habet mandatum f. ciendi donationem. Si primum , facta reuocatione , nihil fit: quia deest omnino consensus ex parte donantis : ille enim nuncius solum habet ossicium nunciandi, vel tradendi, non autem tribuendi aliquid iuris. Si secundum, valent eius acta, non quidem ad trans- serendum dominium, tal ad tribuet dum donatatio ius ad rem, & ad initiciendam obligationem donatori ad coim sensum, sicuti colligitur ex I max fsem i s. l. inter causis 16.f. man ait: tenetur enim mandator ratum habere,
quod ex vi mandati bona fide eius ii mine gestum est , qua de re vide diffu
Rei pondetur nunc ad argumentum: Nego minorem, & concedo, sequelam maioris, nempe, quod quando donatio facta est ex parte donatoris, & milia est epiliola, vel nuncius . qui illam absenti insinuet, vel rem tradat, valid accertari possit, etiamsi contingat ante insinuationem donatorem mori; atque ita docet Sanchoet lib. i . de mal imo absint. c. num. s. M Hina lib. q. de primogenit. Th. dei Lene Dubit. IArari.
cap. 2. num. 77. & ratio est , quia don tio est gratia quaedam , quando autem gratia facta est ex parte concedentis, potestas executoris non expirat morte concedentis, uti Apra diccbatur, &expresse habetur in cressuper gratiam mde ossic. deleg in c. Confirmatur , quia donatio illa ex i sarte donantis fuit valida, cis reuoc ilis sui expresse dicitur in L nec ambiagi , Cod. de donation. & manci virtute in literis, vel nuncio imprella, ut ad donararium transcat; unde porseuerat post mortem donatoris , ac proinde potest post mortem donatoris acceptari Confirmatur secundo , quia donatio 1 mortuo donatore, non potest reuocari per h. tredem etiamsi nondum fuerit acceptata , sicuti docent con muniter
&alij multi; e: o signi in in illam pos
se valide acccptari post in Oricia .dona toris : si enim non potici, non esici cur adimeretur haeredi potestas illam Icta candi.
Contrarium apud Sanchea lac sup a i s
t. tenent quidam Doctorcs, quorum fundamentum est, quia mandatum ino te mandantis expirat : verum hic non
est proprie mandatum donandi, sed donatio ipsa ti si i ponebam i qua propter illorum ratio spectat ad calum hunc ilium, qui sequitur. Quod si donatio ante mort dona- 16 toris non est facta, sed solum mandata fieri; ut si quis, vcrita gratia , misit rem
per nuncium, udi Procuratorum cum
mandato, ut suo nomine det absenti; tunc si antequam ille munere suo sungatur, contingat donatorem moti, non potest donatio valide acceptari;vnde rosilla restituenda erit haeredibus donat iis. Ratio est, quia ante mortem dona-
207쪽
tio iacta non fuit, sed solum mand
tum de donando ; mandatum autem extinguitur morte mandantis, ut habetur in d. ii ter causas 26. F. mandati, quaproprer Procurator ille non potest donationem nomine sui mandatoris sacere , 5 si secerit, erit nullius valoris, sicut & acceptatio. Quod tamen intellige, si mandatum non iecorit in satiorem cause piae: nam huiusnodi mandatum non extinguitur morte mandantis , sicuti notauit Molina cx Couarr. lib. I. variar. capa . numa 6. Ratio est, quia quisque in extremo suae vitae, cesnopera pietatis tunc maxime homini ne-
cellaria sint, se voluisse praesumitur. a a Confirmatur ex l. si ρater η. f. de
manum. vind. ubi mandatum de manumittendo seruo non expirat morte mandant f , fauore libertatis. Ergo multo Hagis idem dicendum est fauore piae cause & salutis anima propriae. Ex dictis sequitur, quod ii culpa nun-cij donatio tempestiue ante mortem do. natoris facta non fuerit, nuncius ad du-ficem restitutionem teneatur; haeredius defuncti, ratione rei, quae tunc illorum est; donatario,ratione damni,quod cius culpa donatarius contraxit; atque ita docet Molina disput. ratio est, quia posito tali mandato, tenebatur nuncius lege iustitiae diligentiam adhi-b re, ut mandatum ex mente mandantis sempestiue in commodum mandatarij adimpleretur.39 Aduerte tamen, quod Sa verbo don.
de quidam alij sentiunt , nec mandatum donandi eri iram morte donatoris , eo quod huiusmodi mandatum etiam sit malia quaedam , quae sententia non est improbabilis, & iuxta illam non tenebitur nuncius haeredibus, sed soli mdo::atario, ut per sc ratat,
principale X XIV. S Equitur vigesimoquarid: quod non t
imi sint Principes, cotuinque ministri discutere facultates, & potestares
nunciorum , atque ita ex communi contra Couarruv. yracf. 99. cap. 3 num. 4. & B adillam in potir. tom. l. lib. 2. cap. I 8. nam. 2o7. doceriit P sentius ae immunit. Eccles dises. 2 O. AZor. ya t. r. lib. Dcap. I . quae T. 6. Bonacin. de lego. disp. io. quaIlion. a. puun. l. 9. I. nam. i s .&alij.
Neque obstant, quae pro se in De. 2 est. adducit Couar. nam ad summum illa probant, Nunciorum potestatem dis ciui debere per Iudices Ecclesiasticos, qui in Regno reperiuntur, ut per Episcopos, Archiepiscopos , M. cum ex commissione lumini Pontificis debeant Mincti exhibere Regibus, vel eorum Magistratibus literas suarum legati num , ad hoc, et cis innotescat legitima ipserum legatio, & authoritas, sicuti colligitur ex capit. nobili spiram , dijsimi.
Item sequitur siccundo , qaod non ιpossint Principes, corumque ministrisii Regijs Cancellariis retinere , & examinare literas, vel Bullas Apostolicas, seu hi stiriae, seu gratiae illae sint: praesertim si id non faciant cum reuerentia,& subiectione , solumque , ne sint d losae, vel li; breptillae, sed faciant malitiose in fauorem unius, & damnuin alterius, vel ad vexandum negotiatore in non expediendo regium oecpratur: atque ita contra Ceuallos in trall. de
208쪽
I. b. s. uum. s. Cenedum in quaest. O-
Non. uo. i s. num. λ i. cst se; r.Scisse de inhibition. lusi. COUM r. pracit. 99. Cip.ro. CT 3 6. Dri edonem , Soto maiorem in toc. infra citaud. & alios , quibus aliquo modo lauere videntur Henri-queZ lib. i . cap. 12. num. 6. in glosistit. Grassius in deci . pa t. I. lib. 4 CV.
art. Io. ROdriquca dub. s. Det addit . ad j. 9. Busia Cruciata fol. 119. Elamas part . . cap. 7. I. is. Io. de la Crux lib.
I. cap. 6. art. 2. dub. 2. conclusi. do
cent ex communi Theologorum scimtentia Pesamius tradi. de immun. Eccl. do. 17. num. 3. Reginald. rom. t. lib. s. cap. 22. Num. 3 3. ALor. yart. r. lib. F. cap. 1 - quae i. q. Alterius docentrom. i. disput. I s. cap. 2. Filii ucius tom. I. t Il. I 6. cap. 8. num. i93. 2 seqq. Zerola correctus para. r. ver. liter a Apostolica , Duard. in Eud. Can. lib. 2. cap. 13. quoi. s. Bonacina de legib. disput. io. quast. 2. Punet. I. S. I.NAm. a s. Acosta tu ex s. Buc Cruc. qua l. 6. Sousa in evo . Eu . Corn. i. P. 1 3. dii t. 76, conclus. I. numero 2. q.
ct 9. Confirmatur ex verbis Bullae Coenae, ibi ; capi, or retineri faciunt, cst ibi, qui impediunt, ct prohibent simpliciter, vel sine eorum beneplacito, ct consensu,
vel examinare executioni mandari.
I Confirmatur secundo, quia potestas recognoscendi, & examinandi literas, seu Bullas Apostolicas , an sint verae, vel falsae 1, an legitimae, vel subreptiliae, est pure, & mere Ecclesinica ex ipso obiecto: ago non potest cadere , nisin personas Ecclesiasticas, ut Episcinros , Archiepisco a , Patriarchas,
Nuncios, legatos, &c. non autem in personas laicales. Confirmatur tertio, quia laici,ctiam σPrincipes nullo modo pollinat ne intromittere in iudicandis alijs rcbus Ecclesiasticis, cap. bene quidem , dis lancit. 96. O cap. decet imu, de indictys , & praecipue in recognoscendis , seu examinandis sententijs, & censuris, quas tenentur statim acceptare , & exequi, quin, & praebere pro carumdem Ex
cutione , Episcopis auxilium brachii saeculatis, ut patet ex Trident. δε s. is. c. p. s. de regul. eri neque pollunt se intromitere in recognoscendis literis Apostolicis. Adde, quod cum laici sint incapaces huiusmodi Ecclesiasticae facultatis , non pollunt, policissione quacumque longissina, illam praelariberc: nam praescriptio tribuit ius iubiecto cap ci, non autem tribuit ipsam capacitatem , si eam non Invenit in subiecto , ut supra dicebatur seo. 39.sub se l. q. Confirmatur quarto , quia Catholi- cus Ferdinandus Rex , ut id in Regnis sitis sacere possit,obtinuit ut videre cilin quodam diplomate apud Areucduni
Pontifice : ergo i inina est non poste Reges iure proprio literas Apostolicas recognoscere ; sed si id facere velint ad euitanda incommoda in Regnis suis, te nentur obtinere licentiam a S. Pontifice , sicuti fecit Fordinatulus Rex, cui petenti in praedicto diplomate Pontifex. concessit, ut deputare possit perli,nas. aliquas ad examinandas , & Iecogia standas literas Apostolicas. Confirmatur quinto,quia negari non 8 potest , quin per istam praxim, quam aduersarii defendunt, maximum graia men Bullis Pontificiis imponatur , cum cxecutioni illae mandari non possint,simne Gamine , & approbatione Regiae Y α Canca.
209쪽
i i De Immunitaris Ecclesii Fica,
Cancellariae: ergo &c. quapropter meri-S Pontifex expresse in Bulla Caniae reputat πr id Ecclesiasticae iurisdictioni violentiam inferri, &ibi aduersus
contra lenientes censuras fulminat,
cumque in Tridentino se l. et s. cap. 2 P. hortetur Reges , ac Principes, ne permittant Ecclesiasticas personas a Iudicibus saecularibus in aliquo grauari, nunc quam maxime grauantur , si proceli is citationum, ac causariun beneficialium,&c. examinentur a Iudicibus
saecularibus , cum per hoc coram istis illae litigare cogantur: ergo &c.' Neque dicas; dari potuit callis, lubddubitetur de Iabreptione, vel salutate literarum Apostolicarum ergo tunc fabiem pollunt, quin debent, illae recognosci, & discutimam respondetur , ut ivra , distinguendo : per Iudices Ecclesiasticos, ut per Epii copos , Archiepiscopos, & nuncios Apostolicos, concedo, per ludi s saeculares, qui iuris,& potet latis Ecclesiasticae sunt incapaces , nego.
1 o Neque dicas secundo cuilibet datum est se defendere, & illaesum seruare ; &Rex ius habct ex priuilegio a Pontifice sibi concesso , ut v. g. nulli extraneo beneficium , aut pensio Ecclesiastica concedatur, & ex alio capite cepe compertum et , hoc ius subreptitiis literis derogari: ergo iure ipso naturali videtur Regi, eiusque Ministris concellum, polle hoc damnuin , de iniuriam prae
caucre : atque adeo non videntur con
tra voluntatem Pontificis procedere; sed potius ei se consormare : non cnim credendum est velle Pontificem subreptilias literas effectum habere. Respodetur, si certo constet de subreptione literarum, clarum cli nullam es le obediendi obligationem, nullumque I ccatum committi in impedienda excutione illa
rum ; sed quia priusquam id per Regios
Ministros examinetur, non constat licci sepe contingatὶ lubreptitias illas r periri, ideo dicendum, quod ob de n-tionem proprii iuris non habeant illi
hanc examinationem praestaremon enim
videtur elle locus desentioni, nisi prius de iniuriae constet. Adde, 9uod vel illa iniuria est nota ex se, vel lolum ex declaratione Regij Tribunalis : non primum : nam quousque literae non ex
minentur , non potest constare de subreptione illarum : non secundum , quia nemini datum est ius sibi dicere in causa propria: tum quia illa declaratio est ab incompetenti ludice, Rempe saeculari, In materia Ecclesiastica tum quia ad praemittendam Lanc declarationem debebat lain de iniuria constare, cuin in hac declaratione iurisdictio Eccletiastica usurpetur: ergo &c. Hinc Pontifex praeuidens, de exprimens rationes Omnes,
quα pro parte opposita facere pollent,liis non obstant.b s ut videre est in Bulla Coenae, maxime quoad illa verba,
etiam praetextu violentiae, icu, ut aiunt,
ad nos informandos communicat omnes, & quascumque pe sonas , quae 'uocumque praetextu retardaucrint in
suis Cancellariis Bullas Apostolicas.
Neque dicas tertio obstare cap. 2. s. Ide reo τι. cap. s motu P
h ter. m 6 nam respondetur, nolle quidem S Pontificem , sua rescriptae e-cutioni mandari, ii veritati non nitantur , non tamen inde sequi, illa a iudicibus laicis examinari polle , quamobresi dubitetur de valore literarum Apollinlicarum,vel de earum inualiditato constet, Iudices laici de lioc apponere pot- sunt coram Ecclesiastico Iudice , cuius cst Apostolicas literas examinare,dit tere, & recognoscere, vel etiam summo
210쪽
Pontifici supplicare, modo supplicationem coram sede Apostolica legitimi
prosequantur. i i Quod ii detur casus, ut aditus ad iudicena Ecclesiasticum non adiit, vel ille nolit declarare subreptionem literarum& in mora sit periculum magni damni, si literae Apostolicae subreptitiae executi oni mandentur, potest tunc Princeps per modum iust e de sonis illarium executionem in sedire interim Samii-tificem certiorem facere. Idem dico de legibus Principum saecularium in desensionem sui iurispatronatus statuentibus, ine literae Apostolicae executioni mandetitur sine consensu ipiorum: nam n
que iiste leges iustae sunt, si fiant sine
participatione, de nutu Pontificis quinimo nec locum habent, quando Pontifex inpresse derogat tu patronatus laicorum i hoc enim , vi communiter docent Doctores in ea . cum di istius, de iure atronatio , & Couar. in y a t. que
pio m ωρ. num i. o si velit potest facere, nec iniuriam, vel vim laicis infert, cum suo iure utatur; quamuis reipsa Ponti sex huiusmodi laicorum iuri, patronatus rard deroget. Ratio autem ulterius, cur nulla laica potestate etiam
Regia, literae Apostolicae impediri possisint, est ; quoniam potestas lateorum Principum est ciuilis, re non spiritualis,& Ecdeliastica, quae cum ei dominetur, α praesit, non potest ab ea,cum sit inferior , impediri, interpretari, vel desicuti. illud tamen pro laicis Iudicibus remedium eii, ut apud Iudicem Ecclesiasticum de subreptione talium literarum opponant; vel etiam quando Ponti sex expresse derogat iuripatronatus, coram ludice competenti Ecclesiastico, seruato iuris ordine, ad Pontificem appellent, clibellos supplices eidem onerant, ne Iiterae Pontiliciae executioni mandenturi,
dummodo id iaciant opera, & ministerio Iudicum Ecclesiasticorum, & postea
vere appellationem prosequantur. Neque dicas, quarib Reges, eorum' ique Ministros examinare literas Apo- 'stolicas, ex tolerantia , bc sic ex tacito consensu, & praesumpta mente Pontificis nam Respondetur, tolerantiam istam cste tantum permissum , ad euitanda
incommoda maiora, non autem esse approbati iam , cum in Bulla Cognae quotannis Pontifex expresse reclamet. Vide
nouissune Blondum de ceu . dis' t. s.
art. 26. num. . Vide etiam quae d:c
bantur supra fefibi'. subfeci. . ac A. &quae dicentur infra tab a . vide tandem Bullam V b rei GI I I. Super praes uatione iurium Sedis Apostolicae, & in riorum Ecclesiarum , personarumque Ecclesiasticarum, a quibuscumque prae iudicialibus, quae incipita Romanus Pom
Restat solum dicere id Ministros Re- i gios essicere ex concordatis, vel ex pria uilegio a Pontifice Regibus concellb:
ipsi Regum Ministri , an tale priuil gium Regibus concessum sit, cum secius tenorem docere tenerentur, praesertim, quia multi , etiam ex Iuristis, ut Ceuallos Solomaior tom. 3. de Te iii , V. i .num. i8 & alii negent illud. Item dato, quia olim concessum rit , viderint ipsi etiam , an non reno uatum sit, cum quotannis in Bulla Cor-nae Domini omnia priuilegia , ct cous umidines contra immunitatem Ecclesiasticam quae reuocare inique dubio , potest tanquam corruptelas , & abusus summus Ponti sex reuocet; de qua re vi-