장음표시 사용
81쪽
6 r. De Immunitate Ecclesiadica,
Cenalios tract. de cognit. per viam viol. pari. i. gloss. 6. num. 61. 2 pari. a. uisi. 3. NM . p. cr quo. 99. num. i 6. quibus fauet e videtur Rodriguea ita
scilia et possint Reges , ud executorcs Concilii Tridentini cogere Clericos, de Episcopos, ut illud observent, sicut&ut reparent Ecclesias.Ratio cur dese di non possit, quia si Reges sunt executores Concilii , id uitali: dcbet, quoad laicos sublitos , non aut quoad Ecclesiasticos, in quos nullam habent, nec exercere pollunt, iurissi-ctionem, praesertim coactivam , ut patet ex dictis. α Dicendum ergo , quod ii quando Concilium in eorum Regnis non Obstruatur a laicis, Reges compellere possunt illos, ut illud oblement; si autem non obseritatur ab Ecclesiasticis , monere tantum debent de hac re Episcopos , Archiepiscopos, Nuncios, ac tandem si ita neces le sit) summum Pontificem ad hos entisi spectat cogere Ecclesiasticos, ut Concilium obteruerax, &non ad Reges, de quorum iurisdictione Ecclesiastici exempti sunt, ut ex dictis patet ; atque ita in terminis huius
casus docent ex communi Lotherius de Bene ic. tom. I. lib. I.quae .i i num. si &etiam Peretra in t Ei .de man. Re .part.1.ca's .m .a I.. Vbi est, quod respuer
da sit illa praxis, quae maxime inualuit pluribus sententiis senatus corroborata , quod scilicet ad Regium Tribunal supplicare liceat , quoties aliquod Concilij Tridentini decrctum ab Episcopo non obseritatur, quas Reges sint Concilii protectores: hoc enim repugnat ipsi Concilio Ies 2s . de reformat. cap. 1. nec hir casibus violentia inest, cui occurri per saecularem di beat.
3 Dicendum similiter est, quod non
possint Reges, de multo mi Rus inserioues laici Magistratus , compellere Ecclesiasticos ad reparationem Eccle-isarum, vi patet etiam ex dictis ; atque ita in specie contra Ceuall. Bob illam in loci soprii citat. Peres in cap. 18 trim.s . &Degras latium lib. E. Regal. F uiae iure 6. docent Martha de iuri . pari. 2. p. - . Num .is. CThe 3 Lotherius ubis pra de ali J. Non obstat, quod Ecclesiastici te- neantur ad reparationem Ecclesiarunarinam hinc non sequitόr, quod Magistratus laici possitit illos ad id comeellere quod si facerent, alienam iurisdictionum usurparent.
Non obstat secun id, quod Reses sint se eciliores, de Protectores Concili, Tridentitu ; nam hinc non sequitur, Vt patet, ex dictis, quod possint exercere iurisdictionem in Ecclesiasticos, ex ipsis
Non obstat terrib, si dicas, quod οMagistratus laici possint punire Ecclesiasticos in defectu iustitiae. Ecclesiasticae: nam id est omnino sal sum , ut lupi a dicebatur; & ratio breuiter est,quia laici habent tuti dictionem inferiorem ad Praelatos Ecclcsiasticos, quaproptz illis manet potius necessitas obsequendi quam authoritas imperandi. Vide cap. qualiter, O quando de iudici s. ubi prohibetur omnino, ne ob desectum iustitiae Ecclesiastici trahantur ad Tribunalia saecularia. Vide etiam Martham,
Non obstat quarto , capit. fili s i 6. 7quo. 7. ubi dicitur, quod si Pr. latus
iit negligens , implorari possit Rex :
82쪽
nam svi alibi dictum est in caput hoc
correctum fuit ser caput qualiter, ct quando: vel Respondetur, quod in casu illo speciali implorari possit Rex,
non ut Iudex , sed ut Protector , &defensor , ut roget scilicet, & moneat Praelatum , dc interim dum Pontifex consuli pollet Ecclesiae bona tuea
3 Petes, an Episcopi possint excommunicare Reges, si ipsorum hi iustidictioncm perturbent.Assumant Alterius de censrom. i . disp.i ib. s. capis .Fagund.
apud ipsos ; quamuis subdant, quod Pro ter reuerentiam quandam id ab Episcopis ossici non debeat, nili in casu, quod sic sceleris pondus, & qualitas postularet. At negant Auila de cens.
cap. duo fiunt, idque ex eo, quia priuilegium a summo Pontifice habeant, ne ab Episcopis excommunicari possint obreuerentiam quamdam ipsis debitam, quorum opinio non est improbabilis.' Illud tamen mihi non probatur, quod
docet Degras latius lib. 2. Regal. Francia, iure 'Io.Ferrant. de iuribus Regni Franctae, priuileg.6. de Paponius deium nan. lib. I .lit . . Arrent. 0.& alij,nempe, quod tale priuilegium extendatur etiam ad Regios ossiciarios, &Consiliarios. Ratio autem, cur mihi id non probetur,
illa est, quia dictum priuilegium est pet-sonale, proeter Regum scilicet, &
peratorum singularem reuerentiam: ergo c. atque ita in terminis docet etiam Iuristis, Io. Dionysius Pori arrem in allegat. pro iuri di T. Inpιstorum , numer. s2. Vbi alios citat ; quodque
etiam Domini Inquistores similitet
possint Regios ossiciarios, & Consiliarios excommunicare, si ipsorum pertu bent iurisdictionem, docet idem Porto cancro num. s. ct . & Datet ex concordatis cum inquisitione Regni Siciliae apud Paramum dr origin. Inquis lib. 2.
ru. 2. cap. II. num. 2 Vide etiam Na
Non obstat pragmatica quaedam, i vulgo dicta Ia Cathalami, in qua habetur , quod Episcori non procedant ad censuras contra ossiciales Regios inconsulto Rege , vel Protege nam illa est contra immunitatem Ecclesiasticam, ut recte aduertit Antonius de Pallis in ex posῖ. HI a Pragmaticae.
Equitur decimononis, quod neque et defendi possit doctrina, quam idem Bubadilla defendis tibi seu ra, num sy. nempe, quod Reges possint Episcopos, vel alios Ecclesiasticos ad rei identiam obstrictos retinere pro gubernatione Regni, Consilio, silicio , vel pro aliquo alio seruitio, & quod praedicti Ecelesiastici in tali casu excusentur a residentia, &fructus i beneficiorum percipere possint:non sinquam; defendi potest ista doctrina : quia ex dictis noti habent Reges in Ecclesiasticos aliquam iurisdictionem, praesertim coactivam. Sed dissicultas est, an possint id enficere ex vi priuilegii alicuius a summo Pontifice obtenti , Armant Boetius
decis i . Rebuisus in concordatis tu. decollat. 5 i. var. residentia Petr. Gregorius de benef. cap. 7. num. 9. I n. sciua
83쪽
ο De Immunitate Ecclesiactica.
mura quas. sis. num. 7. negant autem Gallia in ira t. de benes. .,om. i. tart. 3. q. a. n m. syo. & alij, qui tenent,
nunquam extitisse huiusmodi priuil sitimae si sorsan aliquando extitit,nuncrcuocatum cile per Tridcntinum , per
sotica, o c. a qui bimcumque p. aiudiciatibus, quae incipit: Romanus Pontifex illud tamen dicendum est cum Sancto inpete iis disput. 7. num. 26. Barbo de potest. Episc. yart. 3. allegat. s . num. i7. O Sanctaretio v Q. re olset. pari. I.3Mst. 3. v.7.quod dato quod tale priuilegium concessum fuerit, & nunquam iit reuocatum, intelligendum sit, locum habere tantum , quando absque
alicuius Episcopi,vel alterius Ecclesiastici praesentia Regnum, vel ossicium illud
commode gubernari non possit: tunc enim Pontifex licentiam dare potest, ut propter bonum commune Regni non resideant, qui alias relidere tenerentur, quod si Regnum,ossicium,vel sic ruitium illud aeque commode per alios administrari potest, non possunt, neque Reges,
neque Episcopi a Pontifice priuilegium
ullum habere : ratio, quia in tali casu Pontifex dispensare non potest,cum non adiit bonum commune, vel publica necessias, & ex alio capite residentia sit
An autein Episcopi, aliique Ecclesiastidi Regis foedatari j , vocati a Rese, debeant potius obedire Regi directo Domino reudi, quam Papae, Respondco potius Papae, quin, & Metropolitano, ratio , quia maius est vinculum spirituale , quam temporale, cap. 1sellia de
maior. 2 obediem atque ita docet Mamilia de iuer P. yart. cem. i. c. . i s. n.
21. contra Olibanum de Iure si ei cap. i . num. 6. & Carolum Degrassaliuin
Item, an vocati ad bellum a Rese, debeant cum illo ad bellum ire, Rese tondeo , quod non; quia dedecet, sed solum tenentur ei opem praestare, Mai xilium ferre, ii hcta conditionem istud
rum ; atque ita docent contra Pctrum Anti bolum de muaeribus pari. 3. num. 97 .um. I 2. fol. 28. col. 2. Lancellot in tewpl. iadi c. lib. I. cap. 2. de Rege, 9. 3. num. s. Olibanum cap. 8. num. 2.9 DE stolium iur. i . docet Marthain loc. t racit .nure. 26.c i7. num.
18. Intrigliolus defrudi Moi. O. num. a . de Petrus de Gregorio tradi de con-
Proponitur SUB COROLLAR. XX. SEquimi vigesimum 1, qnod neque adessendi possit doctrina quam tradit
licet possint Reges prohibere vel curare, ne Episcopi ablint a suis Ecclesiis ultra
tempus a Iutu canonico statutum , item ne Ecclesiarum bona d stipent, nec d
cimas fructuum, praeterquam consu tas , cxigant, cita ratio, cur doctriualista defendi non possit, est quia haec, & inulta
84쪽
s si istis IV. Subsectis XXIII. '
similia Regum non sunt ; cum laici in Ecclesiasticos potestatem , de Iuri si ctionem , praesertim coactivam , non habeant; & possint ex alio capite Papam monere , ut ipse curet, disciplinam Ecclesiasticam ab Ecclesiasticis obse uari, ut patet ex dictis; atque ita in terminis casus positi docent Azorius tib.
que admitti debeat doctrina, quam docent nonnulli Iuristae, quos citat , &sequitur Peretra de manu Regia pari. 2.
nempe , quod omnes Ecclesiastici ab Ordinarijs locorum exempti, quamuis sint immediate subiecti Papae, possitat si delinquanti conueniri coram Iudicibus laicis, si in Regno non habent superiorem , a quo puniantur, non inquam in admitti debet doci a illa; quia cum generaliter omnes Ecclesiastia a laica Iurisdictione sint exempti, multo magis talis exemptio competet Ecclesiasticis illis , qui ex speciali priuilegio habent , ut soli Papae subdantur: nam per hanc exemptionem generali priuilegio Ecclesiasticorum non derogatur ita Potius additur, ut qui est hoc munitus, soli Papae subdatur: alioquin specialis fauor in odium illius retorque
retur contra Ieg. quod fauore cv. de legib. atque ita ex communi docet Megalius in 3. ρart. lib. q. cap. ii. num. 7.
Th.det Bene Dubit.Mors. de ex Iuristis Borellus in addit. adst cui. Beltasa rubr. II. 3.videndum, in littera G. ubi sententiam oppositam dicit iniquam, & propterea in praxi non se
Proponitur SUB COR. XXII. SEquitur vigesimosecundo, quod iamque admitti debeat doctrina, quam habet idem Bobadilla et bi supra --mer. 6s. nempe , quod possint Reges expellere Episcopum ab Episcopatu , si simoniace hic electus suerit. Ratio, cur non admitti debeat, est; quia , tam respectu cauta , quae spiritualis, cpiam respectu personae , quae est Ecclenastica , illius cognitio spectat ad Papam,
ut patet ex dictis, atque ita in terminis nostri casus praeter alios docet Megalius in s. Part. lib. 3 cv. II. num. ire.
Vide quae supra dicebantur,pHsertim in subsech. VIL
Proponitur SuB COROL. XXIII. SEquitur vigesimononb, ludit in nul- Ilo casu possint Principes saeculares coercere Ecclesiasticos , idque propter rationes iam dictas. Adde,quod neque possunt absque eo, quod incidant in excommunicationem Bullae Coenae , eos occulte processare, etiamsi haberent animum prae sentandi procellam summo Potisci,vel Iudici Ecclesiestinatio, quia intenti praesciat 'i di
85쪽
di processum Iudici Ecclesiastico, non conseri iurisdictionem ad capiendam
informationem contrapersonas Ecclesiasticas: atque ita contra Grassium in
1 Non obstat , quod informationem capere absque citatione , non dicitur procellare , iudex autem laicus, qui occulte Ecclesiasticos procellat , illos
non citat: ergo, 6 c. nam respondetur,
quod quamuis inserinationem capere absque citatione, proprie, & in rigore loquendo , non sit procellare , eri tamen aliquo modo in causis criminalibus Ecclesiasticorum se intromittere,qnod adhuc est contra libertatem E Hesiasticam, &ad excommunicationem ntrahendain sufficit. Vbi aduerte,
Obd siquando in aliquo facto criminali Ecclesiasticus , & saecularis iudex
conuenerunt, eatenus potest iste circa Ecclesiasticos testium dicta recipere, quatenus id ad procedendum contra laicos cellarium solum fuerit, alias a cens ira Bullati non excusaretur. praeie tim si insormationem , non verbaliter, ut Ptirlato denunciet,sed iudicialiter aecipiat.
3 Excipe tamen casum , si non age et aditus ad Praelatum, qui iuridice se in-sormare pollet de facto criminali Ecclesiastico , & in tali facto Ecclesiasticus continuaret, & periculum esset in mora: nam tunc licite pollet iudex laicus occulte Ecclesiasticum pro Iare, dummodo haberet animum praesentan
di procellum Papae, ves alteri iudici E desiastico : sicut licitὴ possunt iudices
laici coercere Ecclesiasticos in casu, qui se habeat per modum iustae .lcsensionis,
quae de iure naturae cuilibet competit,ut si v. g. Papa monitus nollet prouidere,ves illum moneri, tempus non permisereret , & periculum esset in mora,vi seupra. etiam dicebatur.
Hinc primo, si Ecclesiasticorum li- εbertas ipsis v. g. in laicorum caedes impune vacantibus in in manifestam Reipubl. perniciem cederet, summique Pontifices moniti, adhibere nollent romedium , pollent Principes saxulares subditis suis consulere , iunii immunitate , & priuilegio Ecclesiasticorum impediente.
C firmatur, quia ciuilis Respubli- sca debet esse sibi ipsi sufficiens : ergo scut potest propterea propria auctorit te se ipsun defendere, & scrvare indemnem , quacunque alia Republica saeculari ita & potest ab Ecclesiasticis: atque ita docent Guillelmus Benedict.
s . Au r. depotestat. faculam super
quod hi casus vix contingere pollunt. cum Ecclesiastici in Rempublicam tantam potestatem non habeant. Hinc secundo,si Papa faceret aliqua cmandata in euidentem destructionem Ecclesiae, pollent similiter propter eas dem rationes Principes seculares facto, S: vi resistere Papae , & impedire executionem talium mandatorum : vide Victi in retin. de potest. Papa , & AZ rium part. ι .lib. s. cap. 1 . uas. qui
86쪽
nh notat , quod & talis casus etiam vix contingere potest.
y Aductae , quod Papa pol si, quin &debet leges fisculares iniuitas, & bonoi pirituali aduersantes abrogare: & tunc iubditi tenentur obedire potius mandatis Papae, quam mandatis Principum saecularium ita Molina - . 3. .& An
Item iecundo potest, sic exigente fidei , Ecclesiae, aut boni ii .itualis communis conseruatione , deponere Reges. Vnde & transtulit aliquando Imperium a Graecis ad Germanos.
Item tertio potest, si Princeps aliquis haereticus , vel schismaticus efficeretur , aut si haereticis , schismaticis, vel aliis infidelibus Ecclesiam oppugnantibus, auxilium praestaret, aut quid aliud efiiceret, quod cederet in Ecclesiae detrimentum, cisceret, uti aduersus illum gladio temporali, & procedere usque ad depositionem, & expulsionem
a Regno. Ita Mol. num. 28. Vide etiam Maiderum 2. 2. crurest. I. art. IO. dub. 8.Bobadillam om. i. sb. 2. cap. VI. m. s. Comitoliam in Apologet . eat. 3 &BM-bosam in collest. lom. t. lib. i. iit.6. ωρ.
Item quarto potest ex causa ration bili Imretatoris Electores instituere,&institutos mutare. Vide Aug.de Ancho. Item quinto potest Impcratoris et chionem non confirmare, quin & illam improbare , si ipsi idoneus ille non v. deretur , & ex causa rationabili potestalium eligere , & electum, etiam confirmatum , deponere , quod & pluries factum est, de qua re vide ι s. quo.6 &gloss. in cap. venerabilem de elect. Vide etiam Bainosam et bi supra . qui citat Suarium , Belbuminum. , Peregrinum
de Iure suci , & Mast illum, vide etiam August. de Ancho. qui subdit , quod ex
iusta, & rationabili causa, v. q. pro pter electorum negligentiam, & daruo diam, aut propter elini bonitatum , &condecentia, aut propter Populi Christiani, & pacis prouidentiam, aut propter haereticorum, schismaticorum, &iunilium hominum audaciam coci cundam in potest Papa etiam per te iosum Imperatorem eligere. Ratio , quia Imperator est minister Papae, eo iplo quod est minister Dei, cuius Pasa est Vica-lius : Est minister Papae , sed principalis agentis est eligere ministros , & instrumenta ad suum finem, qui in Papa est pax, & bonum Ecclesiae. Ergo, &c. unde militaris , cuius finis est victoria, eligit equestrem, S fraenotiustiuam, urait Ar. i. Et hic.dicitur tamen, lubd Imperator recipiat gladium a Deo 2 r. q. q. ut si tum , quia non recipit illum a
Papa, ut est singularis persona , sed , tum , ut est Vicarius Dei. Vide inpasee i. iosubdi η γ s.
Subcorollarium praecedens, diffficultates quaedam. PEtra primis , an saltem posito quod
velint, possint Ecclesiastici Iudici Luco, ut Iudici, subiicere se quoad personam. Respondetur negatiue, etiam in ciuilibus; atque ita definitur in cap.ηi.
am , & cap. si diligenti ri. de fora compet. & docent communiter Doctores
apud Dianam pari. i. trin. a. res,t.3.& ratio est,quia priuilegium exemptionis a laica potestate sicut & priuilegium canonisὶ non est concessiim Ec-I a b clesia
87쪽
ςg De Immunitate Ecclesiastica
Heliasticia ratione personae, sed rationestatus; at nemo pόtest cedere huiusmodi priuilegio, ut patet ex cit. cap. si liligenti de oro compet ergo, . quod etiam procedit, si Ecclesiasticus renunci et eidem priuilegio , de consensu Episcopi;
quia militat eadem ratio; ac ita docet Farina c. de inquisit. quae p. s. numero I 3. Martha de iur. pari. . centur. 2. casi s 2. num 8. Carolus de Grassis de effet. cleris. eis t. r . m.6s α.& alij. α Petes secundet,an possint eodem modo,quo supra dicebatur, subiicere se illi, saltem quoad bona. Respondetur etiam negatiue, quidquid in contrarium dubi
tauerit Amaed. lib. ait. I. l. I t. num. 16.
& ratio est, quia bona Ecclesiasticorum, etiam patrimonialia, gaudent priuil gio exemptionis, Ecclesiasticis similiter concello, ratione status, ut infra dicetur Dubit. 2 .& as. & late probat
clesiastici ut upra dicebatur) tali priuilegio renunciare. Ergo,&c., Petra tertio, an possimi eidem,ut arbitro saltem , subiicere se, quoad bona,&personam. Respondetur in tali casu animaliue: & ratio est, quia per id non est potestati laicae in Ecclesiastico iurissidictionem tribuere. Ergo, M. quapro pter si Ecclesiasticus nolit postea eius sententiae, vel potius eius arbitrio stare, non poterit Iudex laicus per se ad id cogere Ecclesiasticum; atque ita docet Lessius de iuII. lib. a. cap. 29. dub.6.numero sΣ. 5c Tannerus iu 2.2. di put. .. quest. . diis. i. num. 29. & alij. & ratio
est, quia laicus in Ecclesiasticos nullam iurisdictionem habet, ex priuilegio iis
ratione status concello , cui cedere non
potiunt, etiam cum consensu Epistori, Ut fura dicebatur.
Proponitur circa diata in Subsectisne praecedenti aduertendum. ADuerte itaque hic , quod cum ttraditur regula; extingui priuilogium yer renunciationem priuilegiatis, intelligitur regula, si priuilegium in eius solius fallorem concellum sit: in hoc enim casu liberum unicuique est , suo iure renunciare , sicuti dicitur in cap. si de terra , de priuilegi. At priuilegiis , quae principaliter in fauorem status . Eccletiae,vel communitatis con Lia sunt,non pollunt renunciare personae priuatae, nec etiam cum iuramento,uel
consensu superioris, ut supra in Subsect. praecedenti dicebatur, verbi gratia, non Dil int Ecclesiastici renunciare priuilegio canonis, iuxta cap. contingit de sentent. ex Ommun. nec pollunt renunciare
priuilegio fori, iuxta cit. cap. si diligenti de Iora competenti, ubi Abb. nom. fct in cap. cum accessissent,ηum. 2 .de con suut Adde,quod ob eamdem rationem In- LI c. in ca . accedentibin , de priuilegiis , & ibidem Alexander de Neuo βι- per Abb. tit. C. generalem regulam tradunt ; quod capitulum , seu Conuentus non potest renunciare iuri acquisito pet consuetudinem, statutum, aut priuilegium, si tale ius E esiae utile , aut honorificum sit; v. g. vi in Canonico non assiimantur, nisi qui sunt in sacris ordinibus constituti; quapropter, si capitulum faceret contra talem constitutionem , consuetudinem, aut priuilegium , vitur solus posset se opi'
88쪽
nete ; imδ si omnes contrὶ facerent, superior, id est, Episcopus pollet, &deberet impedire, quatenus id in damnum Ecclesiae cedit. 3 Qua eadem ratione SuareT tom I.
de religione tract. 2. lib. I. O . 2o. nu
mer. 3. docet, quod priuilegio ii iii nitatis a decimis ordini Religiosorum
concello, a Praelato Conuentu non' possit renunciari ; quibus adde, quod nec exempti priuilegio excptionis posse sunt reminciare, quia id cederet in praeiudicium Principis, v. g. Papae, qui eos ab aliorum ordinariorum iurisdictione liberos , suae gubernationi, & protectioni immediate subiecit, sicuti colligitur ex cap. cum tempore,ubi id notat Abb. de Arbitris. Ex dictis itaque sequitur, quod tantum ea priuilegia per renunciationem prelsam, vel tacitam iid est per actu priuilegio directe contrarium, scienter, ac libere exercitum in tolli pollunt a capitulo , vel Praelato, quae Ecclesiae utilia non sunt, vel saltem sunt indifferentia , iuxta cit. cap. cum accessissent de conmtur. 9 cap. 'o irorum de prae--end.
Proponuntur exceptiones quaedam.
Etum id publicae utilitatis causa
receptum est, ut propter negligentiam Praelati contra Ecclesiam currat praescriptio s. annorum, iuxta cap. q. oe s. de praescript . cap. accedentibus.
de priuilegiis , idque ut litium aliquis sinis sit ; & ut iura ae dominia non diu in incerto maneant, in praeiudicium
Item secundb , quia priuilegium non debet esse iniquum, extinguitur; si cedere incipiat in praue dctrimentum c
munitatis , aut ii quo alio modo per rerum mutationem iniquum cuadat ; ut
vel per seipsum cellet, vel saltem a priuilegi ante possit reuocari, sicuti colligitur ex cap. se gestum, de decimis , ubi notant Doctores reuocari priuilegium exemptionis decimarum,si postea in Ecclesiis detrimentum vergere incipiat; &sicuti colligitur ex cap. cum ad hoc, de clericis non resident bus , ubi habetur,
quod si Ecclesa patiatur defectam ministrorum , priuilegiati super non residentia, ad redeundum compelli possiunt,
fructuum subtractione. Item tertio , quia priuilegium inter pretandum semper est,ut non sit oner sum priuilegialo,utque potius ei aliquid tribuat, quina ut auferat, iuxta regul. οι. in o. per quam dicitur, quod ob gratiam alicuius conceditur, non est in eius dic pendium retorquendum priuilegium exemptionis, v.g. concessum Regulariabus , non impedit, quominus is , cum Praelati consensu, subiicere se possint Episcopo, ut ab eo absoluantur a peccatis, ac censuris; dc ut dispensetur cum eis in voto, iuramento, irregularitate iaccidat Episcopum, non autem Praesa- tum ordinis, tali facultate ex priuil gio praeditum esse , atque ita praeter alios docet HenriqueZ tib. I. cap. 2 s. πα- mero a. ct lib. i cap. vli. in D. Audarari. 2. de Uur. cap. . disput. i. da.6. conclus2. Molina traiis. s. diout. 6i. ubi
subdit idem etiam esse dicendum, si in ni festo appareat quod Praelatus Ordinis
consensum irrationabiliter neget. Ratio, quia non videtur esse mens Suirimi Pontificis , exemptionis priuilegium ad talem casum extendere. quo in priuilegia-
89쪽
o De Immunitate Ecclesiastica.
ti detrimentum cedat, uti supra dic
Eadem ratione dicendum cst, quod quamuis indulgentiae concedi non pol sint, nisi subditis scuti constat ex ιa . quod .itirem, e faenit. remisi. ubi eius rei ratio datur; quia sicuti a Iudice non suo ligari nemo potest, ita neque absol- iiij ex sti tamen participes fieri possunt indulgentiarumEpiscopali uin dc in ea re, sicut M in dispens .itionibus votoriam, iura: nentorum, Sci subiicere se iurisdictioni Dioecesani, idque ne priuilegium eZ prioris, quod ipsis gratiose concellum est,in eorumdem dispendium
1 Adde, quod propter eandem rationem Episcopi, dc quicumque Praelati sui, subditis licentiam dare pollunt, ut ab alieno Episcopo datas indulgentias lucrentur, quin de ipse Episcopus, aut
Papa, cum communitati, cuius pars est, indulgentias largitur, non minus,
quam alii, particeps illarum feri potest, sicuti explicat Sotus in dutinet.
ubit . . se l. 17 subjeci. i. diccbamus; &ratio breuiter pro nanc est; quia concessio indulgentiarum est actus iurisdietioni; voluntariae , quam in se ipsum homo potest exercere , ut ibi diccbatur ; tam quia concessio indulgentiarum est incre fauor , de beneficium, in nullius detrimentum , scd in communitatis spirituale commodum cedens, unde lates ut inquiunt Doctores inter-
quos Suarer tom. dis'. 36secit. 2 . m. r. Coninch. tom. a. d. o. 12. b. q. centrat Iud in dist. ro. quast. q. arti c. 3. &Nauar. in commes . de indulsem. notab. 9.num. 8.ὶ interpretanda est , seruata tamen verborum proprietate.
Proponitur, se explicatur primum exemplum cum primo
Corollario. X dictis itaque concessio indulgen- rtiarum , quia est fauor, de beneficium , late interpretanda est; intclligitur autem liaec docti ina, non in casu, quod dubitatur de potestate concedentis indulgentiam tam amplam; tunc enim Potius restringenda est indulgentiarum concessio ; cum alioquin periculum sit ne iuri diuino dcrogetur, & per indiscretas indulgentias disciplina Ecclesiastica enervetur, sicuti dicitur incV.cum ex eo de paenit. 2 ramisi. dc in Tridentin. se . as . in sine de ero de indulgent. ubi traditur in indulgenti js concedendis moderationem iuxta veterem probatam consuetudinem , debere adhiberi , ne nimia facilitate Ecclesiastica disciplina enervetur; sed intelligitur praedicta doctrina in casu , quod dubitetur de voluntate concedentis: virum scilicet voluerit dare indulgentiam amplam, lstrictam , secundum personas, temporis durationem, M. ut tunc benignior in terpretatio fiat; modo constet de pol state concedentis, de de suffciente causa tam amplam indulgentiam concedendi : v. g. si Papa , vel Episcopus concedit indulgentiam alicui Ecclesiae, intelligatur de perpetua , nisi restrictio facta fitillet per regulas Cancellariae qua de re Nauartus in loc. supra cit. COROLLARIV M II. S undo , si indulgentiam concedit rpopulo Neapolitano , intelligati concessa,
90쪽
concessa , etiam Clericis, & concella clero , intelligatur concessa etiam Epis copo, & Religiosis eius loci, praeter- tim quia in casu dubio, si materia est fauorabilis, nomine populi venit cliam clerus, & nomine Cleri , ctiam Episcopus, ac Religiosi, quamuis non sic in materia odiola; atque ita docet Sylu.
t ' Erub, si indulgentia concedit Ec- 1 elesiam Vistantibus , intelligaturcon ira, ut sceptus in die illam visitans, toties lucretur 'indulgentiam : quapropter etiam qui prima hebdomada li cratus est Iubilaeum; potest & in altera hebdomada , repetoido opera in illo praescripta, iterum illum lucrari: atque
i s. dis. Q. similiter qui nuptias contracturus cum Caia, dispensationem a solute propter dissicultatem, v. g. la tinendi a supellcante allegatam , dispensationem super voto perpetuae coimtinentiae , vel approbatae Religionis impetrauit, potest impeditis postea his
nuptiis, aliud matrimonium contrali re : atque ita communiter docent D ctores in trant .de Irribus, quamuis secus
dicendum, si dispensatio constratur limitate, ac respectivo, puta in ordine ad
certum , seu determinatum matrim nium , cuius contrahendi causa, atque necessitas urget, v. g. ne mulier decepta infamiam incurrat: tunc enim cum dispensationis motivum, seu causa cesset)talibus nuptiis impeditis, non poterit
aliud matrimonium contrahere sine n
uadispensatione: similiter qui faculta
tem cligendi conseiloi obtinuit, potest toties , quoties voluerit consessorem eligere, de illum mutare: atque ita docet Suar. depoenit. disp. 2I .se l. 2. id que in eo, quia cum tale priuilegium sit incre gratiosum, in detrimentum nullius vergens,non finitur finito actu,scuti finitur alterius naturae priuilegium, seu dispensitio, v. g. loquendi cum Montali , intrandi Monasterium, & similia: in odiosis enim sermo simpliciter prolatus intelligitur de prima vice, l. hou s f. hocsermone . U. de vel b. 'n.oc sic quamuis in materia fauorabili aequi ualeat
uniuersali , ali. l. cum inter veteres,vers.
maxime, Cod. de se comm. Lb. non sic tamen in odiosa: atque ita docent Barci in si pluribus .f. detegat. i. Iason ini. duobus reis , ς.si ei , qui, num. s f. de iureiur. Gr in l. si quis mihi bona, 9 iussum , num. 18 ff.de acquir.haered. Fclin. in cap .innovamus, de treV. 28ace, vo fallit. 6r g. licentia de ingrediendo,
dunt , quod si quis habuit licentiam specialem loquendi cum Monialibus alicuius Monastech, & antequam tali
licentia utatur, concedit Praelatus secultatem generalem, ut quilibet tali die possit cum Monialibus illius Monasteri, loqui, iste talis , loquendo in illa die,in qua