장음표시 사용
31쪽
dico, tantam quantitate exhibendam suadeam, sed ideo ne plua
aequo tuneant medici, maXime ubi ueterum accedat authoricis.
lGnorat nostrae aetatis medici, Mesuen Arabes
reliquos imitantes, quid sit radix quam pro Tu bit ossicinor vendunt, tanta est in iis rebus, quae sunt in usu frequentissimo, edicorum incuria .
Annotadum est in primis authores Graecos de ea radice sub nomine Turbit nihil penitus scripsisse. Barbara em uox est Turbi Maposterioribus medicis quaecun mea sit sic appellata. Nam quo sapud Dioscoridem Lib.iiii. Cap. civi. de Pityusa haec uerba graeca inserta sunt, vi λος. Hernτ, Id est, Quam uocant turbit, id a posterioribus lactum est, ct Dioscoridi adiectu, ea enim in nub iis ueteribus graecis aut latinis leguntur codicibus, nec etiam legi debent. Proinde cum graeci nihil de ea certi tradant, necesse est nostrae aetatis medici eius radicis descriptionem ab Arabis petant. Quod et si tentaverint,n5 est tame . certi quicu de ea radice apudeoldem ostendere queant, quando quid per Turbit intellexerint dissicile, imo serme impossibile, suerit diuinare. Aliud enim de ii inso scribit Serapio, aliud metue. Serapionis equidem haec de Tur, bit uerba sun Turbit est planta quae in littore maris nascitur, in lo ., cis scilicet quae mare cooperit quando crescit: quado uero est tran, quillum non tangit ea, non enim nascitur in tra aquam nec procul, ab ea. Habetsolia similia soliis plantae quae dicitur Arasaiis, qua , uis hoc uerbum corruptum stac pro eo legedum Isiatic nisi quia, sunt crassiora. Habet stipitem duobus palmis longum, diuisum in , summitate.Flos eius mutat colorem sti iam ter in die,quia mane est, albus. & meridie declinans ad purpureum coloren , in uesperis, uero sit rubeus. Radiae uero eius odorisera est,&alba, quae quan, do masticatur calefacit linguam. Quod si uerum hoc estTurbit a Serapione Mauritano descriptum, certe nihil a Tripolio differt, , nam omnia quae Serapio de turbit scribit, ea Dioscorides ac Plini, iis Tripolio tribuunt. Dioscorides nancylib. iiii. cap. cxx q. de Tripolio ita disserit. A πολιον φυετα- ωθαλαασιοιστο πιο ,
32쪽
'πκω Noομώ a dest, Tripoliti nascitur maritimis locis, quo stu/ ,ssius peruenit & regreditur, no tamen in arida neci: in mari. Folia ' vhabet Isalidi similia, crassiora tamen. Catilem doaratalem in sum mose diuidentem, Fertur sos eius ter quotidie mutare colorem. matutino enim albet, meridie purpurescit, Vespere puniceo co lore fit. Radix illi est candida, odorata, gustu seruida. Plinius ue ro lib. XXVi. cap. vii. Tripolium in huc modum depingit, Tripo
lium in maritimis nascitur locis, ubi allidit unda, neq; in mari, nem in sicco, solio Isaudis, crassiore, palmo alto, caule in mucro ne diuiso, radice alba, odorata, calida gustu. Hinc Pandectarii deprehenditur error, qui in suis Pandectis, multa mendatiorum flaustra continentibus, duo facit capita, unum de Tripolio Diocoridis, alterum uero de Turbit Serapionis, quasi Turbit apud Serapionem sit aliud a Tripolio Dioscoridis. Verum Serapionis Turbit, quod idem est, ut iam ostendimus,cum Tripolio Diosco
ridis, non esse Turbit quo nunc prim ossicinae ututur, ex eo manifestum si quia radix Tripolii secundum Dioscoridem 5c Pliniti
Odorata est: qua uero nos utimur pro radice Turbit, ea omnino
odore caret, proinde Serapionis Turbit esse non potest. Quod aute Turbit mesue non sit Tripolium apud Dioscoride, adeo diuersum ab eo quod Serapio describit, facile ex eiusdem uerbis animaduerti potest. Inquit enim, Turbit est radix herbae cuius solia sunt,sicut solia ferulis minora tamen, & est ex habentibus lac. γ' Horum nan in nihil in Serapionis Turbit deprehendere licet. At 'nec Turbit descriptio, secund um Mesue, ex genere habenuulac ' constare potest. Nam si uera esset, consequeretur Turbit a Mesue descriptum uel esse aliquam speciem Tithymalorum, uel radicem
Pityusae, quorum tamen neutrum astrui potest. Sunt etenim se . . ptem Tithymalorum species, Dioscoride Lib. iiii.Cap. civ. teste,
sed nulla earum essepotest Turbit a Mesue pictum. Siquidem nulla ex illis habet solia similia serulae qualia habet TurbitMesues, ut . constat ex Dioscoride singulas Tithymalorum species per solia,' de . .
33쪽
' constat,non seruiae : quemadmodum ex lib. iiii. cap. civi. Diosci, , , ridis liquet, cuius de Pityuta haec sunt uerba. αἰ am δε ε καυλον ποι, π3λυαναγν λεην , κα Πιλ μ lo νον, πιπγ. Quod est, Caulem ex semiuit cubito si maiorem, multis geniculis intersectum, acuminati': soliolisve , , stitum, piceae similibus. Nec dissentit Plinius Lib. xxiiii. Cap.vi. , , dicens, Pityusam quidam in Tithymali Renere numerant, frutex ,, est similis piccae. Accedit iis et haec radix Pityusae non Turbit a Serapione, sed Scebram, id est, Esula nuncupatur: id quod palam fiet colarenti ea quae Serapio de Scebram ex Dioscoridis aut horis . late scripsit. Quod si uero quis contendat Turbita Mesue descris, ptum esse pone uel Lathyriia uel Peption,quado dc illas inter lacta. vias herbas conumeret Dioscorides, is sciat neutrum fieri posse, cum utrius tradix a Dioscoride censeatur inutilis. Videant iam ueritatis amatores quot dissicultates,&quidem inexplicabiles occurrant medicis, Arabum placita sectantibus, hi enim non ino do a Graeris, sed a seipsis quo dissentiunt. Proinde, si ueritatem rimari animas est, omnino satagendum ut solium uiride inspici tur, & an sit solio Isatidis, aut serulae simile: uel etiam neutro, dii se gemitis consideretur. Scribit autem Ioan nes manardus, exacti iudicii uir, primo suarum Epistolarum libro, se a fide dignis intelle/- se, in ea radix qua pro Turbit utimur,eX Planta accipiatur, quae solio Myrii constet. Quod si uerum est, certe secunda i ithymalo,, rum species erit. Haec enim ut scribit Dioscorides ταιν λαομεια,, Id est, folia habet myrto similia. Clarum itaqex iam dictis utros' , 5c Serapionem dc mesuen,aberrasse. Plura ea de relegito apud Leonicenu in Epistola ad Hieronymum Henochiu.
E Rraiit Medici, qui Arabum authorii Sandaracha, a Grscoru esse diuersam no animaduertui.
Arabes uniuersi Sandaracam esse gummi scribunt, quod alio nomine Vernix appellatur. Id quod in primis Serapio indicat ita, , seribens, Sandaraca est gummi calidae&siccae coplexionis, &est, , simile Karine, sed non est ita durum, & in eo est parum amarim O, dinis, & affertur a terris Christianorum. Graeci contra & Latini
per Sandaracham lapidem metallicum intelligunt . Fuito Pon dam
34쪽
Mam Graecis&Latinis scriptoribus duplex sandaracha. metalli .ca pluribus locis sossilis Galeno enim Libro de simplicibus medi
camenus ad Paternianum Cap. cxxxix. teste, assertur a Ponto,
Cappadotia, & Cilitia, & est lapis ignes coloris. Plinius quoque
Sandaracham lib. XMiiii. cap. xviii. inter metalla conumerat di cens, inuenitur&inaurar is Scinaractariis metallis, melior quo , magis ruffa, quot maris uirus redolens, ac pura friabili G Dio , . scorides etiam Lib. v. Cap. hixvi, inter metalla de Sandaracha agens,hunc in modum inqui Σανδεραχην δε et κόπον τιν καρο , .mικοῦ καθαρον, s.
racha est, quae ad satietatem flammeo colore ruisescit, fragilis, plana, puraqi, dc cinnabaris colore aliquo, sulphuris etiam uirus o- , .iens. Altera drinde fictitia & adulterina Sandaracha est, quae excocta cerussa fit, qua laeticius pictores umedici usi sunt. De qua . Plinius Libro quinquagesimo quinto,Cap. vi. ita scribit, Fit adul, ,
terina dc ex Cerussa, in fornace cocta. Et Victruvius septimo suae , , architecturae commentario, Cerussa, inquit, cu in fornace coqui- , , tur,mutato colore ad ignem incendii Sandaracha fit. Lapsos ita , , arbitror Arabes, . Sandaracam esse gummi Putauerunt, eandem ueteres omnes inter lapides metallicos connumerarint. Id quod ex eo etiam colligi potest, Arabes omnes uires quas Prisci uerae Sandarachae, quae metallum est, tribuunt, suae quoci:, quae Gummi est,adscribunt,quod fieri non posset si diuersae essent. Vae enim duas res inuenies quarum uirtutes eX aestio sibi conueniet. Quod aute Arabes easdem, quas Graeci suae bandarachae tribue rint, facile ostendemus ex iis quae utril de ea scripserunt. Inter Graecos autem Dioscorides haec tradit de Sandaracha. ααμ. is . . δε-o lxa ν τὴν αυτ, ν δ δεε ma αλωπε , s. κιας αναληφλῖσα ρη νη ,πιλεπροin Oisne συν etraliua ἄν , O, , συν ελπι spmiεῖ. φνματα τε συν sεατ δεαφορεῖ. is αζμο ει - Αε 'Ge r αεν si σ uso Lαsv ελκη, θοας τα λοι πω γν κἄκματα συν ζ νη, κρυ προς κονλλωματα. . o,rru P ἐμπυI, sicοῖς συν ρινομελ m, κου τοπμiατα συν se νη O etetoa αλαάν , , ita g, G ρωνος ἡλκωμώου πιορ μου Seμαm. φωνὴν απι , , κάθου ' Ἀλειχομ-ὐμελιτ, ναιθμαπικύσουν ροπῖνε κα- , ,
ποτον δεδετ μ. Id est, Vires cocturamo easdem Auripigmento
35쪽
ERRATAs, habet. Resina excepta capilli defluuia sanat. Cum pice scabros paam lit ungues pediculosis ex oleo prodest, panos cum adipe discutita a b Narium Sc oris ulceribus accommodata est,& cum Rosiaceo caetera ris pustulis& condylomatis. Datur Sc contra purulentas excre 'a tiones cum mulso, re contra ueterem tussim, cum resina inceditur per fistulam uapore eius in os attracto. Vocem purgat cum mellexi tincta, & suspiriosis cum resna deuoratur. Eadem uero inter Launos Plinius, ubi supra, de Sadaracha o uom scribit, inquiens,Vara let purgare, sistere, excalfacere, perrodere. Summa eius dos septiar ea. Explet alopetias ex aceto illita. Additur oculorum medicame tis. Fauces purgat cum melle sumpta. Vocem lympidam&canos, ram facit. ciuspiriosis tussientibus iucunde medetur, cum resina terebinthina in cibo sumpta. Iam illis Arabum de Sandaraca pla cida conser, δc nihil quod a praedictis pugnet omedes. Sed ne plus aequo uerbosor sim,unus Avicena,qui Lib. II. Cap. DCXXVlI si de Sandaracha in hanc sententiam scribit,sussiciat, In ipsa est stipita litas dc proprietas retinendi sanguinem. Desiccat fistulas quandosa cum ea sustuminatur. Eius sumus prohibet catarrhos. Eluxum dea, nil sanguinis Si asthina humidum sua exiccationeari. et . Uttitur
γ ea ludiatores,ut dissicultatem anhelitus non incurrant. Quare, ut . finem tandem laciam, errasse Arabes uerisimile est, Sandaracam gummi statueres, cu m ueterii decreto potius lapis sit metallicus.
HAllucinantur Medici Iuniores,d heriaca, no
bile antidotum, non a seris, sed Tiro nunci pantes, cuius etiam cum certa n 6 habeatur scientia, nihil mirum,si cos non praestet effectus, quos de ea
Frigidum plane est Barbarorum commentum Theriacam no V-, Hoc est, a seriS, cotra quorum uenena exhibetur,autquae in eiusdem compositione miscentur, sed a Tiro serpente, quem huic antidoto addere Oporteat, nomen traxisse. Trigidius autem multo est in Nicolaus ac eius imitatores eandem Galenen a Galeno medico dictam existimant,quum potius, teste Galeno in
suo de Theriaca ad Pamphilianu libro, a tranquillitate qua ae ris erre solet, sic nominata sit, γαλ.ra enim Graecis traquillitas est. Verum
36쪽
verum ad ista tanu leuioris operae coniuendum erat, nisi maiora in huius antidoti compositione errata c5mitterent. Nam n pser pentem illum norunt,quem Tirum uocant, neq; plera in alia,quae in eadem cdpositione iungutur. Eumenim serpente eX Aegyptoti si petunt,cum tamen in media ipsa Italia magna eius copia reperiatur. Nel enim Tiri nomen in libris Arabum aliud significat, utram serpentis speciem,qua Graeci εχ ναKnos uiperam appella mus. Adeocpuidetur Arabes,quod nome est generis apud Gro cos, tribuisse species. Cum enim uipera ειρίου,id est, serae species sit, Arabes tamen Viperam pro Therio urum,corrupto uocabu/lo appellarunt. Qui eris a Galeno trochisci siue pastilli Theriaci nisi cupatur,qua in ipsis Theriar, idest Vipers, que e genere serarii sunt commiscentur ab Nicolao in descriptione Theriaces Androma chi trochisci Tiri appellantur. Quoci uero nihil aliud in libris Arabum significet TirusQuiperam, uel eo potissimu argumento Obatur,q, quaecunq; Serapio de Tiri carne conscripsit,& q nam in
do ad usum medicinae paretur, et quos nam praestet estediiis, haruomnia a Dioscoride Galeno Sc Paulo de uipera serpente tradun tur. Proinde mirum admodum est multos nostri seculi medicos, haec uaria in diuersis interpretamenta parum diligeter intuentes, quum aliquando Tirum,aliquado.uiperaria in rnedicorum libris lectitarent, non nominum tantum, sea animalium quoq; diuersitatem esse existimantes,alios trochiscos e Tiro,alios e vipera credi
disse: Tirumin esse peregrinum serpentem, qui apud Aegyptios
tantum reperiatur, at in adeo no aliunde ex Memphi optimam ad nos Theriacam apportari,arbitratos es Se. Cu tamen, ut paulo supra annotauimus, passim in Italia reperiatur Tirus seu uipera, uulgoldicatur, Harassus, quae certe nomen latura nec barbara est,nec citra rationem eXcogitata. Quippe a Marsorum populis interpretatione etymologica duci nomen uidetur, quia id genus maXime cosectaretur Marsi, circunferretin. Quod nequis cosicta nullo authore arbitretur, indicat equidem id Aulus Gellius Lib. Nui. Noctium atticam cap. xi. dices, Gens in Italia Marsorum or ta sertur a Circes silio Marso,propterea massis hominibus,quom dii taxat familia cum externis cognatioibus nodum etiam permita tarcorruptari sunt,ut quadam genitali datum ut serpentium uisu lentorum domitores sint, incensionibus herbaru Q buccis faciant medelaru miracula, Plinius quotlib. ψ.ca. iauthor est Marsos a
37쪽
Cistes silio ortos, ob idet affuisse illis ingenitam uis contra serpε tes. Quod idem innuit δc Uirgilius lib. vii. Aeneid. iis uersbus.., Quin &marruvia uenit degete Sacerdos, Fronde super galeam, , , Sc felici comptus oliva, Archippi regis iussu sortissimus Umbro. , , Vipereo generi dc grauiter spirantibus hydris, Spargere qui som, , nos, cantilo manucpsolebat, mulcebati iras, re morsus arte leuabat. Syllius quoin Italicus libro octauo de marsis ita loquitur, , , Hae bellare acres norat, ac Marsica pubes,Et bellare manu,re Che, , Udris cantare soporem. Vipereumq; herbis hebetare dc carmine
dentem. Lubes laic praetereo errores Auicci aequos in Theriacea descriptione comisit, sicut est . bis repetit Centaurium, ac Pent phyllon praetermitiir,de quibus omnibus,si placet, Nicolaii Leo/nicenum, uirum in omni doctrinarum genere exercitatissimum, legito. Nos in praesentiarum hoc solum demonstremus, m nostra aetate uerae Theriaces no habeatur certa cognitio, quando multa existant simplicia medicamenta, ad eiusdem compositionem ne
cessaria, quae nostro hoc aeuo neq; a Graecis, neo a L atinis, nedua Barbaris cognoscantur. Quemadmodum sunt Balsamus, myrrha, eon, Amomum, Cinnamomum, Cassia, Schoeni anthos, Dictamnum Petroselinon, Scordion, Thiaspi, Hedychmum malagma, quod Alindaracaron Arabes uocant. Aspalinthon, Cal mus odoratus, dc alia multa. Primu oim uerum opobalsamu uel ad nos no affert: uel si adfert, tanti precii existit, ut totius antidoti precium prsuertat. Duodecim enim drachmas, praeter id quod in Hesychroo apponi debet, tota Andromachi compositio recipit. Diuidere licet apud Galenu libro de comoditatibus Theriaces ad Pisonem. Vix etiam credibile syncerum Sc recens ad nos asportari, quado Dioscoride dc Galeno testibus multifariam adulteretur hallami liquor. Argumento est,quoniam is qui ad nos affertur,colore, odore, substan tia, longe a uero distat. Quod mox coperiet. qui eundem cum Dioscoridis aut Galeni descriptione contulerit.
lnsuper non oeuma latum, uerum etiam bona myrrha caremus. Nam quae passim Myrrhae loco habetur, no uidetur esse uera,rio
enim odorata est, ut ea quam Dioscorides Lib .i. Cap. lxxv. describit, sed pro odoris suauitate teterrimu uirus obolet. Rheubar harum porro nostrum ab eo quod Antiqui descripserunt essedi Mersum errore tertio ostendimus. Verum Amoma,hoc est quale, , Dioscorides describit Libro primo Cap. xiiii. λευκον η-ον.
38쪽
κιλομ. Id est, candidum, modice russum, semine plenum, uua- vrum racemis simile, ponderosum, ualde odoratum, sine Carie, acre, gustum erodens, simplici non uario colore, n5 arbitror esse quod passim in officinis vendunt. Praeterea Manardus, uir non Uulgariter doctus, lib. vi. suarum Epistolam medicinalium, contendit id quod passim ex India, praecive a Lusitani regis classe in
Europam inuenitur,non esse uerum Cinnamomum: idcli Galeni dictis ex Lib. de simplicibus medicameus ostendere conatur. Cuius nimirii sententiae ut non prorsus accedo, ita nec in uniuersum repugno. Nam Dioscoridem expendenti facile animulabit opi
nio, o tot generibus Cinnamomi non optimum ad nos asportari, maxime si quis nostrum cum eo quod bonitate alia omnia antecedit,comiserit. Caeterii Cassiam, qua nunc officinae utuntur, non
esse ueram quam Dioscorides, ac alii ueteres describiit, ostensum est errore decimo. Idem quo in Schoenictore, quem nostri bar haro uocabulo Squinantum uocant, accidit. Nam qui passim in officinis prostant, testucae magis sunt cj flores. Lemnia etiam terra sue sigillata, quae passim uenditur, nec facie nec uiribus uerae simi lis existit, quae debet esse rubri coloris, muda non ualde lenis, gia stu non mordax, sed modicae astringens, tenax aliquo modo Sclubrica, ita ut in aqua resoluta,similis fiat molli cerae. Portatur eae Lemno insula Graeciae, aqua Lemna uocata est,sormulis paruis, quae antiquitus, teste Galeno lib. ix. cap. ii. de simplicibus medi camentis, imagine Dianae sigillabantur, unde& Lemnum sigillua Grecis appellatur. Commeniitium uero est quod Dioscorides Lib .v. cap. lxvii. scribit incolas eam terram in pastillos coirmates figura capraesignare. Nam Galenus cum aliarum rerum quae sunt in medicinae usu, tum huius praesertim terrae sigillatae diligentissimus uestigator: ut qui, quemadmodum de se ipso scribi logis itineribus ad Lemnam insulam nauigari Gob nullam alia caustam. nisi ut Lemnium & quomodo nasceretur, & quale nam esset, Oculis contemplaretur, Dioscoride nominatim perstringit, signari in Dianae, non caprae signo a Sacerdote eius hanc terram adierit. Falsum etiam est quod traditidem Dioscorides Lemniae terrae caprienum misceri sanguinem, id quod Galenus eodem etiam loco docet. Proinde Galenus Dioscoridi in Leniae terrae historia per om nia sere contrarius est. Uerii Galeno tanu oculato testi ea in re mazis 6 Dioscoridi accedendii est. Dictamno insuper omnino
39쪽
remus. Discortae nant teste Lib. iii. cap. xxxiii. δεκτη De Et ἀ
habens leuorem similis Pulegio maioribus tamen soliis, tomen' tosis lanosainpube obductis. Non florem, non semen fert. Accedit Plinius qui Lib. XXV Cap. viii. de Dictamno in hunc modum
scribit, Dictamnsi ostedere, ut indicauimus, uulneratae eo statim decidentibus telis. Non est alibi H in Creta, ramis praetenue Pulegio simile, seruens Sc acre gustu, foliis tantum utuntur. Hos nub lus ei est, aut semen, aut caulis, radix tenuis Sc superuacua Cum itaq; ex ueterum descriptione uera Dictantis flore, caule et semine carere debeat nostra haec uulgaris qua passim utimur, istis mam me abundat. Radicem item tenuem & inutilem cum uera habeat: nostra cotra magna,etqus ad usum sbia, neglectis soliis, uenit: Que equidem imponenda theriacae essent, non radix. Denichcu Dictanus in Creta priuatim nascatur, ut praeter Dioscoridem 6c Pliniit xii. Aeneidos Virgilius quom ita canens indicat, Tum Venus in 'digno nati cocussa dolore, Dictamnum genitrix Cretaea carpitis Ida, Puberibus caulem soliis, dc flore comantem, Purpureo: noilla feris incognita capris . Gramina cum tergo uolucres haesere sagitae, non est certe eandem habeam us nisi rursus Venus ab Idaeportet. Porro plures quoin, ne dicam omnes nostrae aetatis Mectici, Petroselinii opinantur esse id genus herbae,quod ubi serme in hortis nascitur. Qua in re ostendunt uulgarem se potius quan dam habere herbarum notitiam, Q eam quam Dioscorides Galenus ac reliqui ueteres medicae rei authores suis in libris, posteris reliquerunt. Na Petroselinii,ut Lib. iii. p. lxxi Dioscorides scribit 'υετρα εν ἀπικρηcrate τοπιις, ατερρια εχον coiκοσ, sic os ρον δεε κω ον . id est, nascitur in Macedonia praeruptis locis. Semen habet Ammi simile, odorat, us tamen acre dc aromati simile. Id quod dc Galenus libro suo de
simplicibus medicamentis ad Paternianum cap. ccxx. indicat di cens, Petroselinum nascitur circa saxa,& optimum est Macedoni. cum. Uroinde eius semen quod miscendum theria iussit Andromachus, non est id quod passim in horus nascitur,sed quod in Macedonia praeruptis& saxosis locis producitur. Accessitus omnisus error uulgatissimus, ut quoniam Scorodon significat apud
40쪽
Graecos alliis, pro Scordio alliu sylvestre, non modo in Theriaca, sed& in pluribus aliis compositionibus, accipiant: adeom factui ut non solum herbam ipsam Scordion uocatam amiserimus, sed etiam uocis ipsius significatum, allium sylvestre eius loco, nomiis Dis similitudine decepti, accipientes. Verum, aliud est
αγtidit,id est, Allium sylvestre, aliud moρδεορ herba, quae ut Dio
ν in ιαψ.θανα 'iax. Hoc est, Nascitur in locis montanis & ,, palustribus solia habes similia Chamaedryi, minora tamen, nec a , , deo per ambitu incisa,altu modo allii Odore refereua,adstringen- , . tia dc amara ad gustu. Virgulas quadraras,in quibus subrubesces , , flos est. vim habet herba calefactedi ac urina ciendi. Potat & sicca , ,
in uino decocta c5tra serpentium morsus ictus ue ac contra uene , ,
na. De hac eade herba Galenus quotlib. de simplici. medica. ad Paternianum ira scribit: Scordium herba est, uirgulas producens , , quadratas, rectas & oblongas, solia adstringentia, &ad gustum subamara, odore Allium referentia, flore subrubicundo. Vires , ,habet calefaciendi Sc urina ciendi, ac contra viperarum ictus. Hac , , pariter herbam idem Galenus Lib. viii. desmplicib. medic. Cap.
xvii.inter caeteras quae putrefactionibus aduersantur,c5mendat.
Hinc est, quod a grauissimis ac fide dignis medicinae auilioribus
scribitur Scordii tantam esse vim, ut cum corpora eoru qui in proelio cecideran diu insepulci iacere contigisse quaecun sors tulit, iit supra Scordium iaceret,diutius incorrupta manerent, minuscrisi reliqua putredinem sentirent, secundum eas praecipue partes, quae herbam ipsam attigerant. Vnde creditu in eandem uenenis ferarum ac petitiseris medicamen ris,quae uim putrefaciendi habct, ilehementer repugnare. Thiaspi nostro seculo penitus incognita est, quamuis Ioannes manardus Lib. vi. suarum epistolarum medicinalium apud Ioannem Augustum Lauriensem Episcopum si/hi compertam esse herbam scribat,quam ueram esse Thiaspi existimet, quando in totum Dioscorides Lib.ii. Cap. co ii. notis