장음표시 사용
71쪽
ribus cordis, calidam in primo, & siccam in secundo dicens, mox tamen subdit: Opinio tamen est, quod sit frigida. Capite autem cccxliiij. hoc gummi calidissimum esse scribit, quod & cap. DG
confirmat, inquiens: Eius gummi est ultimum in calefaciendo. Hic iterum cogitent ueritatis siladios, quanto in periculo uersen rur,qui Avicennam sibi in uniuersum imitandum proposuerunt. Quod equidem magna medicorum pars facit, dc ni maxime, qui uulgo celebriores doctioreso habentur,qui etiam per compita et fora non uerentur praedicare, se malle cum Aulcenna Arabis in aliis,quorum uerba oraculis instar habent, errare, quαm cum iis, qui medicinam a Graecis hauritit, recte sentire. O caecitatem. Haeciaeo iterum attiterum inculco, ut si nullo alio pacto ab instituto peruerso auocari possent morosi isti ignauiae propugnatores,manifestissimi saltem Arabum audiorum errores eos deterrerent, ad
ERrat Au icenna, qui Populum arborem destriabens, praeter hoc quod uix unquam ulla aliam re tam uarius, tamq; parum sibi constans suit, cessedam etiam in tertio ordine esse adserit.
Avicenna secundo Canonis, populum arborem sub diuersis
nominibus describens, tam uarius est, tamq: nusquam sibi con stans,ut merito hunc Proteum aut Vertunum dicere posses. Nam ter de una eaden is re diuersis capitibus agit, cui uitio eis non se, mel obnoxius si nunqua tamen magis quαm in Populo arbore. Hanc enim primum capite cccxliiij. sub Hauri Romani nomine describit. Dein capite cccii. sub nomine Hauri,ubi quocu consim dit ea, quae dealba dc nigra Populo a Dioscoride & Galeno diuersis capitibus scribuntur. Tertio autem eandem Populii cap. D sub nomine Nucis Romanae depingit, adeo ut a cocinno ordine, quem praeter caeteros eundem nostri seruasse clamitant, ea in re suerit alienissimus. Proinde hoc loci iterum manifestumst,Auicen nam sua non ordine aliquo scripsisse, sed uniuersa magis ueluti in chaos quoddam confusum congessisse. Caeterii praeter hunc confusum docendi ordinem, a uero quo aberrat Avicenna, quod
cap. cccxliiij. dc cap. m. Populum arborem in tertio ordine calidam
72쪽
sdam astruit, quamuis mox capite eccli. aequalem esse in caliditate dic ad paucam declinare caliditatem scribat,id quod & in Carabe. ut praecedenti errore uisum est, secit, adeo sibi semper similis est Avicenna,hoc nusquam sere non pugnantia docet. Non esse uom Populit in tertio ordine calidam, testatur in primis Paulus Ae Rineta, qui eam in primo tantum ordine calefacere refert. Ipsa ininsuper natura arboris ad tantum caliditatis gradum hanc no posse extolli monstrat. Nam quis sapo quis odor, quae demum qualitas tam praecellentis eam monstrat calorisc Newenim multu odotata necν eximio aliquo sapores edita, sed dum gustatur, priminquidem modice adstringit, postea amaritudinem quandamia obscuram inuehit. olfacienti quid non insuaue, uerum exiguum id omnino repraesentat,quae singula non recedere primum ordianem calefaciendo indicat. Si quis etiam uia resia, quam Galenus in suis de Simplicibus medicameus praescripsit,incedens euerii leam in corporibus temperans aegris uoluerit, calefacientem noualde inueniet. Nec est quod aliquem moueat uetus ac uulgata illa Galeni traductio calidam in tertio ordine statuens. Nam cum illa ex Graeca ad Arabicam, rem Arahica in linguam Latinam sinuersia, id quod barbara Arabicare passim capitibus praefixa singulis uocabula monstrant, exigua illi fides erit adhibenda, maxime quando constet Arabicam illam traductionem no semel tantum. sed sere singulis quo capitibus multifariam deprauata esse, sicut pater eandem cum Graeca conserenit. Cum ital Graecae lectionis ueritas, Paulus Aeginet Galeni simia ipse rei experietia,quae reliquis omnibus praestat, confrment Populum arborem in pii mo tantum ordine calefacere,nihil prohibe quin Avicennam errasse cum suis strenue pronunciemus.
HAllucinatur Serapion plane pueriliter, Ox
myrsinen esse arborem serenteni seu stum, qui apud Arabes Cubebe nuncupatur, pronuntians.
Serapionis de Cubebe haec sunt uerba: Cubebeestplanta ha hens solia Myrtae domesticae,nisi quia sunt latiora eis, & summitates eorum sunt acuta sicut summitates lanceae. Et habet si nil ro tundum,aliquantulum depressum & latum . inter solia eius reper/xum, quod quando maturatur,uergit ad rubedinem inter ipsum
73쪽
, granum triangulum. Et habet ramulos similes ramis plantae ei, ctae Lauros, egredientes ab una radice sicut agrestis, dissicile stan , gibiles, longos circiter brachium unum, plenos solus, Sc fructus, eius ponticus declinans ad rubedinem. Ouae prosecto descriptio m uniuersum conuenit cum descriptione tyluestris Myrti, quam olusium*ta, id est, Acuminata myrtum Graeci nominant, quemadmodum deprehendet, qui eandem cum Dioscoridis descripuone lib. iii l. cap. cXXXvij.quae talis est,contulerit, Murrlia ἀγνα S
Quod est, myrtus sylvestris myrto simile Milum habet, latius
tamen ,lanceae figura, in summo acuminatum, fructum seri in medio latio haerentem, rotundum, cum maturuit, rubentem, Ossea
intus duritie. Ramulos uitilium modo lentos, numerossis, ab ipia radice, non facile frangibiles, cubitali lonxitudine, soliis plenos Radicem zramini similem sapore acerbo I subamaro. Quis ita tam situpidus qui non uideat hic caecutisse Serapionem, ac Cube/has cum Oxymyrsine non sine magna ignauia con sudisse, quum. tamen arbor oxymrysiae sit longe diuersa ab ea, quae Cubebas profert. Et qui Cubebas et baccas rubetes,quas Oxymyrsine producit, nouerunt, facile quantum deceptus sit sua coniectura Sera pion, iudicabunt. Est autem Oxymyrsime arbor, quae Plinio teste lib. Mi a. cap. ix. Ruscus Latine, uuino uero a Medicis corrupto uocabulo Bruscus appellatur,ex quo Plinii temporibus,scut lici die quo et, ruri scopae nebat. At Oxymyrsinen a Romanis uocari Rusc L p ter Plinium testatur etiam Dioscorsdes iis uerbis ,
in nullo honore Ruscus est , nisi quod in aliquibus locis, ut dixi tritis, scopae ad purganda pauimenta ex eo sunt. Pueri quo ru
hentes baccas liis eius decerpentes, ceu Corallis per ludum se illis ornant. Rustica quoingens in carnario suspendit, tuetur eo a murium iniuriis pernas,& casei sui fiscellas. Neq; enim acuminata in cuspidem soliorum eius cacumina penetrare animalia illa audent quam ob causam Sc uina σθα, id est . inurinam spinam quidam dixe
74쪽
dam dixerunt. Vides hoc loco Serapioniaeque ut Avicentiae in herbarum descripuonibus parum esse fidendum.
U Rrat magna aetatis nostrae Medicorum pars, ue --ram memithe, quam Dioscorides Glauciu uo/cat, ignorantes, aliis Chelidoniam, aliis Papauer
Errare magnam medicorum partem in Memithe, notius sere est quociri ut demonstratione egeat. Sunt enim quidam, qui hanc Chelidoniam esse adserunt, in quorum albo est Gerardus ille Cre- monensis,& hialuidem caeteris magis caecutitit. Nam cum in consesso sit apud omes, memithen esse Digidi temperamenti, id quod Avicenna η. Canon. cap. cccloxi. quo confirmat, inquiens: Natura Hemithe Digida est Sc sicca in primo, seri non potest, ut sit Chelidonia herba, quae Galeno lib. viij. de Simplicib. Medica. cap. cloi . teste, in tertio ordine calefacientiu collocatur. Seducti autem procul dubio boni illi uiri, nominum Memite& Memire Dicinitate,ciuorum hoc Arabis Chelido niti, illud uero Glaucium significat. Aut quia descriptio memithe apud Auicennam in multis cum descriptione Chelidonii maioris conueniat, quemadmo dum est succus coloris crocei, cum amaritudine aliqua & odoris grauitate: haec enim omnia in Chelidonii quom succo reperiuntur. Sunt alii, qui memitheia esse herbam eam dicunt, quam Graeci νικκωνα κ0dem di, id est, Papauer cornutum Vocant. Et eo modo interpretatus in quidam magni nominis medicus, ut ii sce audiui auribus,quotiescunt nonum Rasii praelegerat. Istos uero no mismus quam primos errare, conuincut uerba Dioscoridis,quae se hit libro quarto, cap. IX. de Papauere cornuto in hanc sententia,
ἔνιοι δεε έψαν σαν νομ σαωρ εκ --σ εἰ λαυκιον ἀνεδεα cI , ιτιν τῶν ἐμφερειαν, Hoc est, Decepti sunt aliqui solioru si , , anilitudine salso crediderut ex hac fieri glauctu. Adeoq; uides huc , . errorem no nuper esse natu , sed Dioscoridis seculo inualuisse. Id Plinius quo lib. o. cap.rix. indicat,dum post Ceraudis,id est, Cornuti Papaueris descriptionem ita scribit: Quidam hoc genus , , Glaucium uocant. Esse autem Glaucium id, quod Arabes m
then appellan testatur utriuis descriptio, nam per omnia conue
75쪽
niunt Glaucio,quae Arabes Memithe tribuunt. Serapio enim Mes, mithe hunc in modii describit: Hemithe in succus herbae eiusdems, nominis,solia habens Papaueri similia,haec calido cinere cooperi, , untur,& sic succum emittunt. Alii herbam in ollam mittunt, occir , , , culiniunt creta,& in furnum seruentem mittunt,&. sic soliis maceinas ratis succum exprimunt. Eius est optimum,quod est crocei colo
, , succus est herbae nascentis ad Hierapolim Syriae. Folia eius Cor , , nuto Papauerisimilia sunt, pinguiora tamen, humilia , odore tex, tro, & in gustu amara. Succo eadem abundat, i croceo colore,, est. Eius stata incolae in fidine comicientes,in furnis no adeo calen , , tibus, usi dum in calore inarescant, calefaciunt, mox tundentes, , exprimunt succum .Eius usus in oculorum medicina a principiis, . , refrigerandi enim uires habet. Ita ex collatione duarum dessemptionum, nihil disserre Glaucium a Memithe, manifestumsit. Id quoa Avicennaequo n. Canon. notiscatio confirma quae talis, , est: mei the est simile glandibus, citrini coloris, ad nigredinem, , declinans. In ipso est amaritudo, &substantia aquea 6c terrea,&,, est herba manifesti odoris, dc amari saporis,& crocei succi. Est sei , , gida & sicca in primo. Sanat Erysipilam non sortem. Consertire, , medicinis Ophthalmiae in principio. Haec sane descriptio etsi non
multum a Dioscoridis euariet,magis tamen congruiccum ea quophabetur apud Galenum lib.vi.de Simplici b. Medica. p. xcvi. in , , hunc modum:Glaucium est herba habens adstringendi uim cum, , delectatione,srigefacitq;&curat Eryspelata,quando non est sor , , tis. Et eius temperamentum constat ex substantia aquea 8c terrea, , , Sc ambae sunt frigidae, sed frigiditas earum non est sortis, sicut est . , si igiditas aquae fontanae. Plinius etia lib.-vij. cap. X.docetGlaucium id esse, quod Arabes Hemite appellat: in nullo enim a Dioscor
76쪽
scoride uariat, nisi quod hic succum crocei coloris esse ait, ille ue
in granum. Et ut finem faciam,persuadet hoc quoci: Paulus inseκto, quando hic Glaucium non aliter, quαm Avicenna suum me mite refrigerare,-εεσπιλα θεραπῖυωτα r. i. Hoc est, Sacros ignes non admodum ualidos curare asterat.
CAecutiunt, qui Phaselum legumen, a Phaseo/lose hasiolo, quod idem est Dolicho,diueriam esse non uidetania
Diuersa esse inter se legumina, Phaselum 5c Phaseolii seu Pha, solum, primum omnium manifestum fit legenti Galenum libro primo de Alimenus, qui de iis tanquam diuersis leguminibus, nauira in& figura plurimit differentibus, in diuersse iam capitibus agit Capite enim xxi. eiusdemlibri; Galenus Phaselu scribit me
diocritate quandam seruare interea, quoeboni dc malisucci sunt, imat quaesicile,&quaedifficile concoquuntur: quae tarde, & quae et v
cito eκcernuntur,inter ea citiae inflantoc non innant,quαparum,
&quae multum nutriunt. Praeterea nullam qualitatem efficacem ashabereait, scutalia habentia succos aut acerbos, aut adstringen tes,aut salsos,aut dulces,aut amaros.Addit aliquos Phaselum maceratu donec proueniant radices,ablutum a in Garosubducendi uentrem gratia antralios cibos sumere,aro magis, postqua distri hutum fuerit, quam Ecenum Graecum alete. Id probatex histo ria cuiusta adolescentis Alexandrini, qui medicae arti operam nauans,quotidie pulte eXPhaselis utebatur,sanu tamen permansit, nec deteriorem corporis habitum,quam antea habuit, nactuSest.. Subscribit Galeno Paulus Aegineta libro primo, cap. lκXiX. in quiens : Phaseli si maceremur donec radices proueniant, at o Garo ante cibum sumantur,uentrem subducunt, ato manis quin γα Fcenum Graecum alunt. Multo autem propius ad Galeni ae PhM , ν selis sententia accedit Psellus, qui libro secundo de ratione uidius in hunc modum scribit Phaselos aqua aspergut, ciuoad radicem di v Irmenin ediderint, dcamerHiquum cibum manducant ad citata' , m. am aluum. Garo immersa nutrivi succumlhaec generant,cum bene concoquutur. Heliora Eoeno Graeco,inedia et sunt interbo , , num Sc malum succum, siue concoquantur, siue minus, & inter ,
celeria meatu, multum nutrientia dc parum. Phaseolum , K. iii
77쪽
uero sue Phassolum mox idem Galenus cap. xxiiii. tanquam Ie gumen a Phaselo diuersum, sub Dolichi nomine depinxit, do cetq; Phaseolos, per quatuor pronunciando syllabas, alias dici Dolichos, ad differentiam eorum, qui per tres syllabas Phaselia
pellantur,de quibus antea egerat. Pnaseolum autem esse eundem cum Dolicho,Paulus etia Aegineta primo uolumine, cap. lxxivi his uerbis confirmat, os δεε Φαωολοι κω καλουμ/οι.
Quod est Phasioli,qui & Dolichi nominantur. Vbi in L atina Cobi traductione Phaseli salso legitur uitio, quantum arbitror in 3ressoris Paulus em met ipse diuersitatem inter Phaselos Sc Pha iolos facit, Phaselos primo instar Galeni describens, deinde uero eorsum etiam Phaseolos dicens: Si integri cum fliquis uirides o ingerantur,plures superfluitates cumulant. Ita 5c Galenus ubi supra uirides cum siliquis comedi testiuiir, quo nomine & Lobos appellatos esse scribit. Describit 6c Dioscorides Phasolum lib. cap. cxviii. hoc pacto, ψασίολος φυμωδες, γνωματοῦν κινὴ κοs.c δεε οσ-κοι λίας ει λακπnc ,Gσ δεε ἐμετria εδε . Hoc est, Phasiolus inflat, inflationes incita aegrem cocoquitur. Si coctus uiridis in cibo sumitur, aluum molli uomitionibus accommodatum est. Errat autem & hoc loci interpres Rorentinus,uir alioqui rara eruditione ac multiiuna re rum cognitione insignis, acerrimo iuditio praeditus, Phalelum cum Phasiolo colandens. Ex iis itaq satis constat, inter se differre Phaselum a phasiolo,quod n5 animaduertentes etiam magni no risinis uiri,lapsi sunt. 6c inter Arabes etiam Serapio,qui sub Lubignomine, quod certe a Lobo Graeca uoce deflexum est. Phaselos cum Phasiolis confundit.
ERrant Medici nostri seculi, Arabes imitantes, . Iu iubas 8c Sebesten fructus ad uarios mcdici' nae usus adhibentes, ad quos ueterum testimonio
minime conducunt. 'Iuiubas. quas Sericas Graeci nominant,ad usuin medicinae noconducere, praeter caeteros,docet Galenus libro secundo de ali mentis,cap. xi, de Sericis, ubi ingenue fatetur se non habere ali
78쪽
quid de ipsis testificari ad fanitatis coseruationem, aut aegritudinucurationem. Sunt eniim, inquit cibus mulierii & puerorum es
natorum, pauci nutrimenti &indigestibiles, simul cum hoc mne let eustomachii est, alimentum palam quod 3c ipsum dant pau
cum corpori. Adeol iis uerbis in uniuersum damnat in usu me dico Galenus Iutubas. Quod no animaduertisse Avicennam mi rum admodum est, qui lib. q. cap. ccclxxi. haec eadem Galeni uerba citat,inquiens: Et quidem sermo in eis bonus est ille,quem di xit Galen us. Non reperi Iu iubas in conseruanda sani late, et remouenda ae ritudine aliquid operantes, sed reperi eas difficilis dige stionis, & pauci nutrimenti: Sc nihilominus paulo post, easdem conferre pectori arin pulmoni, item dolori renum k uesicae ad struit. At solet ubi in sere immemor esse eoru quae scripsit Avicenna, tantus eiusdem mentem occupauit lethargus. Praeterea nulli
us esse commodi in usu medico Iutubas, testatur etiam Plinius lib. iiij. de Remedica, cap. xlvi. de Ziziphis dicens: Zizipha modi cum cibum corpori praestant, licet illis saporis no nulla gratia lenocinetur. Habent tamen plurima in comoda, aegre concoquuntur,
sitim accendunt, praegrauant stomachum, difficillinum reddunt officium uentris. Ex quibus Plinii uerbis collige tria. Primum,ea
dem esse Tizipha cum Iutubis: nam haec Plinii descriptio sere nishil a Galeniana distat. Accedit etiam, quod Plinius alibi hoc est, lib. xv. cap. Xlin. Zizipha, haud aliter quαm Iu iubas esse peregrina,& ex Syria asportari scribit. Secundum,errare medicos iuniores, qui ad purificandum sanguinem, seu ut illi loquutur, ad mundiscationem sanguinis Iu iubas adhibent. Qui enim fieri posset, ut sanguinem purificarent, cum uentriculo inutiles sint,&ad concoquendum difficiles. Et ut penitus obmutescere faciamus aduersa rios, ecce cum illorum principe Avicenna eosdem couincamus, qui in capite de Iutubis sic ait: Et illorum existimatio, qui putant, quod ipra: clarificent sanguinem &lauent eum, est existimatio corrupta ad quam ego non declino, quia magis inarossant sanguine dc uiscosum faciunt ipsum Quid, quaeso,tis uerbis apertius et Tertium quod eX praedictis colligitur, est, quod salso admodum seu ctui tribuunt, quae soliis, radici oc cortici arboris serensis Iutubas. debentur, sicut est mitigare iussin, ad uesicae dolores conferre. Tefiis eius rei est Plinius , qui libro eodem de Re Medica haec omnia soliis, radici Sc cortici adscribit iis uerbis: Eolia tamen ipsa conii ita dc imposita, Spleneucos dc Hydropicos adiuuare ceruissimum
79쪽
,, est. Radicis & corticis eadem uirtus habetur, quorum sucos me, , melle coctus tussim mitiga cum mero mixtus, iecori medetur,ue, sicam leuaturina largiori. Istis satis supercu ostensum est, Iu iubas' ' perperam a iunioribus medicis ad multa esse accommodatas. Re liquum igitur est, ut & itidem. in Sebessen contigisse demonstromus. Fructum autem illum, quem Arabes Sebesten nominant, Pau lus ac Pliniue Hymam uocat. Pauli uero haec de myxa uerba: , , myxa est Ductus quidem pruno similis, sed minor eo. Ita Plinius lib. xiii cap.v. de Prunis in Damasco monte naus, &Myris una , , loquitur,clicens: Item Pruria in Damasco monte nata, α myx ,, utrancti iam familiarem Italiae. Ex quibus omnibus iacile constat, myxam a Sebesten nihil differre. la quod etiam ossi endunt uerba, , Avicennae, de Sebesten ita scribentis: Sebesten & nominatur Mu, , heita. Quae sane dictio corrupta est, ac pro ea legendum M a. ,, Proprietates autem Sebesten Avicenna iis uerbis enarrat: sunt quasi temperatae. Sunt lenitivaeaeniunt enim pectus&guttur. Se , , dant situm, leniunt uentrem. Ouae equidem proprietates omnes, una auialtera dempta, sunt sal smae. Necem Sebesten sunt temperata ui putat Avicenana,sed frigidae Sc siccae: necvetia uentrem leniunt, sed magis eundem adstringunt. Id quod testatur Plinius, tiel quisquis tandem eius libri author est, nec enim eius authoritas respuenda, quando non uno loco sua Hippocraticis ac Galeni
, , modum scribens: Hoc nan genus manifeste stypricae uirtutis ap, , paret & frigidae,quamuis plurima illi de rigore siccitas decoquat., , verum & ardores febricitantium extinguit, ore compressiim, oc , , sitim in rigat,&in cibo sumptu,stomachum erigit, solutioni ueri , , tris obfstir.Proinde uideant medici iuniores, qui talema,sue ut ipsi loquuntur,Electuarium de Sebesten ad subducendam aluum conficiunt, quum eκ Plinii sententia solutioni uentris potius ob sistant. At quid multa Nihil mirum, Arabes ementita scripsita, qui utcunt sua ex aliorum scriptis consarcinare studuerunt.
HAllucinantur medici recentiores, herbam I Dchenen a Graecis nominatam, praeter omnem rationem Hepaticam uocantes,cum id nominis Eupatorio Potius ueteru testimonio si tribuendum
80쪽
Herbam a recen uoribus uocatam Hepaticam, esse eam, quam Dioscorides, Galenus, ac Graeci alii Licuenem nominan; , facile ex utrius descriptionibus deprehenditur. Nam quaecunq; a Sorapione ac aliis Hepaticae tribuuntur, haec omnia taloscorides Li clieni adscribit. Serapionis autem haec de Hepauca uerba: Hepati saca nascitur in lapidibus humedilis,& cadit super eam ros uel nulla a saquae. Virtus eius est,quae infrigidat frigiditate pauca,& desiccat, να&abstergit. Et emplastru curn ea saetum, abscindit haemorrhora x sam, Sc posita dc cataplasmata etiam sedat apostemata calida, & cu sicat impetiginem,&confert icteritiae. Haec descriptio in uniuersum s. quadrat cuin Dioscoridis, quam tradit lib. iii j. cap. l. ita scribens, x voin ν ich. oi δεβIυον καλαῖσ .cρυον agi etTemra νον ν του ir ένθο iret, ους. ὀψ κα πια Deo μοζζαnας ι e , Mu νητα ατεῖτα. x λειχανας. ω λεῖ δεε κῶ , Iκπι cori μεταμελ rae δεαχιο ον. sομα et Ai- λωτ εν
παρατεῖται. Quod est, Lichen petris adhae- , νrens. Suiu qui muscum uocant. muscus est roscidis petris adhae , ,rens. Hic emplastri modo impositus, sanguinis eruptiones sisti in ,, Barnmationes cornpescit,&impetigines uanat. lnungitur idem uia , ,
liter ex melle suffusis felle,&inos lingua destillationes cohibet. itaq; iam satis constat Lichenem Graecorum nihil ab Hepauca dis ferre recentiorum. Falsum uero est, quod ex iunioribus quidam scribunt, hanc ideo Hepaticam dictam, quod hepati maxime prost. In quorum numero Platearius est, qui in eam sententia scrinit: Hepauca est herba crescens in aquosis & lapidosis, habet solia mise , , nuta,terrae lapidibus': adhaerentia,&dicitur Hepasca, quia prae/ , ,eipue hepatis est iuuatiua. Pandectarius quom ex Galeni & Sera , ,
pionis, ut uidetur, authoritate docet hanc herbam ualere contralienis hepatis': obstructiones, dc c5tra omnem hepatis morbum, cum tamen hi essectus Licheni neqr a Galeno, net a Serapione usquam tribuantur, id quod ex Serapionis uerbis paulo supra adductis patuit. Quod autem Galenus nihil tale docuerit, indicant eius uerba de Lichene libro Simplicium medica. uti. p. lo. ubi ita disserit: Lichen,qui in petris,quidam Muscum uocant. Nomi , , natur autem ita quia impetigines sanat. Est uero huic uis quedam , , abstergendi ac refrigerandi atq; siccandi. Abstergendi uero & sic , , candi uirtutem habet a petra, refrigeradi autem ab aquositate: in ,, humidis enim petris nascitur. Plinius praeterea lib. Vi. cap.iiij.,