장음표시 사용
441쪽
digium anteuertit, & nondum natas funerauit . Nam vulnerata
erupit ex arbore subitus cruor, flebilisque vox, Hei mihi l Horror Pavorque Nymphas caeteras diuturno stupore defixit, At Leon illa notae vocis indicio matrem in siluae latebra fortuito sagittae casu traiectam rata , amore pariter ac dolore volucris , in auxilium complexumque properauit. Cum ecce tibi, trunco dixupto, si senia vultum exeruit, a pristina multum sorinositate degenerem, multumq; arboreo de tumulo squalentem . Ferale spectaculum ocul OS , aureS Vero lamentabilis haec oratio vulnerauit. Quid miseram, Nymphae, i seniam coniurato iaculorum coniectu miseriorem facitis Z Tuque nata crudeliter felix, & infeliciter victrix, cur audaciore telo matrem in arbore sepultam demutilas : marernuinq; sanguinem etiam elicis e sepulcro Q Sub hoc me cortice sepeliuit aliena mors. In hanc arborem durauit matrem erga filium, infortunio simili duratum, mollissima commiseratio. Harmonilium meum tuumque, mortalium suauiis imum, Vasronia Rabiria, quam potens alienae virtutis dominatrix, tam impotens moderatrix vafri furoris sui, crudeli nequicquam supplicem a Musserum exterminat ephebeo . Amissi eruditi domicili j tris e desiderium ante iores sic exulem defixit, ut notiam in arborem digitati citrei actis alte radicibus mutarit. Praemiseram ego, qui Harmonilium tantisper reuisendum reuocaret: cum redit ad me sit perflij statu quaerentem oraculum ab Vertumno nuntius acerbuS cumsiij particula, siue cum posthumo eiusdem pomo . Lacrymis & Osculis exequias factura, pomum manu complector . Ne charo diuellatur a complexu manus, extimum transit in pomum , & in prolis aureae sepulcrum , ab amoris calore coloris aurei. Totam denique parentem dolor nouam citrati limonis in arborem transfigurat. In hac tu silia, quoties transis, matrem complectere : pie illacryma: meque
felicior abi, & vale . Ad hoc Leon illa spectaculum, ad has voces attonita haeserat, maternoque stipiti simillima. Denique dolore impatiens in amplexum provolat: &miserabili cum gemitu, nulla modies, inquit, a te diuellet, o mater. Vix ea , cum caepit pedis planta
mollissima radicescere: caetera deinde tenera sermo sitas paulatim durata trunco, brachiata ramis, capillata selijs, uberans pomis, a borescere. Universa denique Leonilla, indole magis quam crine aurea, in aurantiam demigrauit, fructu mire congesto, & varias in figuras pulchre distorto matris fratrisque poma, eleganter monstrosa, haereditario velut imitamento aemulantem, Nympharum demirantium &commiserantium eiulatu atque plangore tota late silua perstrepuit. Fuit autem, vulgato iam insortunio conspectisque pomis , qui diceret, mirandum non esse, quod arbor virginis , ad parcum rudis, fructus pareret abortivos .
444쪽
At in abortus arborei miseranda fabula, graphico spectaculo exhi-
um enim illa in te pictoris exim ij dotes omnes concesserit: in -- P irum 'aac mea, tuis lineas nobilitata, pagina plerasque ac pracipuas expressi D ax ira , quicquid ars visendum operose molita est :penici li tui facilis aeninsatio geminavit. Quis unquam hominum caeterarumque animantium corpora elegantiore symmetria definime Uuis aequa camporum , ardua montium, depres a vallium,
siquida fluminum, vegeta stirpium prospectu amceniore distinxit
iam S aeui hcla coloribus concinnius excitauit Hae nimirum tuaesia Crunt arte S, Vtrunque naturae arrisque mundum pingendo fingere , Udaroque mendacio callidos etiam eruditorum oculos fallere.
Sed, qua praecellis, geminam laudem, ut corpora concinne ac peritedilponas : eademque , licet conficta & inanima , expictis expres
lisque animes affectibus : in angusta pagana, mihi graphice depicta , Ipsi explicas aeternitati. Sic autem in efficta & experte sensus imagine veri vivunt ac sentum tur arboreae matris e trunco resti uae,& in arborem mori entis si iae dolores: adeo vocales sunt Nympharum comitum complorationes: ut quicunque graphidem hanc viderist , illico assirmare cogatur , non te corporum e ita duntaxat pictorem , Icd animorum: & metamorphosim, quae sit meis ascriptis fa- bitia, tuis a lineis in nistoriam transformari. Equidem non possum ,
quin a implissimum hoc tibi loco decus illud gratuler & acclamem et O te, Zamperi, Annibale Cisaccio, nempe illo Bononiensi Apelle , discipulum fine dignissimum : eidemqtre unice ac merito perchariam, utpote folicis aemulationis gloria expressam magishri, ambi guo discrimine indiscretam imaginem . At ubi nunc illa magni Am riuo thobi nibalis, inclytum bellatorem inermi penicillo superantis, vitia ima- yrum' go Heu magistrum hoc uno infeliciter imitatus, ante diem ob ijsti l
Enimuero luctuosum decuit omen , ut breui moriturus tuae lineis a tis extremis stinebrem hanc fabulam dares. O mortem oppido caecam , quae virum immortalitate dignum a mortalium vulbo non discreveriti Attamen, si quod est praematurae mortis solatium, hoc habes maximum, quod in pulcherrimae Sirenis, Parthenopes, sint i moblissimo expirasti. Tuis illa picturis ornatior gratam rependet vicem, ut canoro te prie conio aeternet: unoq, hoc in posterum praeteruehentes nautas illicio trahat. Quanquam picturae tuae, quae urbes innum e ras decorant, totidem Sirenes sunt, ad operum tuorum suspici iida miracula sparsim prouocantes. Neque enim Sirenibus tuis vocis de e se illecebra potest, quando tui vitam colores insinuabant. Vt hoc denique fateri oporteat, tuarum beneficio Sirenum orbem terrarum
uniuersum illecebrosam iactum esse Neapolim.
445쪽
Aurantium citratum. Cap. XII. IT RATI parens auraniij malum limoniaim
folio, flore autem hanc simul citrumque mentutur. Folium enim pediculo nititur haud foliato . Praeterea satis est latum, leuiter obtusum, durum, e viridi suscum, nonnullius tauoris, undatim crispum , densumque : denique pomi , quod ab Adamo nominant, solio non absimile . Caeterum sos amplus, soris rubens, intus vero albens prope cicrinus est. Idem ingrati odoris acumine, velut in limonia malo, haud ita probatur: dc consertim numerosus summos ramos racemi more comvestit. Denique Medicorum genus malorum multiplex hoc uno repraesentatur in pomo. Nam , si rotunditatem spectes infraque si praque complanatam , aurantium dices . Si umbilicato in vertico extuberantem papillam, videbitur lima. Si magnitudinem, lunaiam putabis. In corticis verrucosa scabritie , dilutoque pallore citreum agnos es: hoc etiam quadantenus, seu potius malum limonium refert eiusdem languidus odor saporque. Caro tenuis, non admodum
spissa, & satis insulsa rursus aurantium sapit. Cortex a medulla seium iri facilis, & ipsius medullae spicae pari facilitate inuicem separabiles speciem exhibent auraniij. Sed in ipsa palloris albidi, & acerrimi succi medulla, necnon in seminum perexiguo numero vulgaris limonis imago aliqua deprehenditur .
448쪽
edurantium Odi ponens e Cap. XIII.
T origine de bortitate peregrinam pomi huius arborem , nempe arboreo splendidum auro munus, ad Pios & Barberinos hortos Romam Olysipo
transmisit . illuc autem e regno Sinarum transuectam asserit nonnemo , eaque de causa etiam Sinensem appellat. Porro ipsa foliorum florumque forma congeneres aequat arbores . Hoc tantum superat , quod folia contrita suauius olent. Circinatae rotunditatis pomum mediocrem supra modum tumet: Eius cutis intuenti laeuis, tractim ti leniter granosa , prae caeteris ardenter de hilariter flauet . Caro angustissima cum ipsa prope cute confunditur, simulque commanducata dulcem temperiem non sine aromatum odorato acumine resipit, estur gite iucundissime . Nouem spicarum plurimique succi amplissima medulla tam vehementer, tam nitide flavescit, ut aurum credas in aurantis succum distabuisse. Hunc autem perlevi acritudine blande iucunde sue mordax dulcedo, & odoratus halitus commendant .