Disputationum libri duo, in quibus calumniae, et captiones Ministri anonymi Nemausensis ... Auctore M. Ioanne Hayo Scoto... Lugduni apud Ioannem Pillehotte. Sub signo Iesu, 1584 Lugduni excudebat Iacobus Roussin, 1584. 28, 346, 14 p. ill

발행: 1584년

분량: 446페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

391쪽

Plato Dia- Iechicam imperfecte, Α tistoteles persecte tradidit. Cui Aristot.

doctrinam profiteantur omnes Academiae.

iacula iacit.

336 DISPUTATIOyNVM

Dic, quaeso, si non est instituti tui Philosophica tractare, cur tractas

Theologicar Nonne te .cti D; ν in sacraria illa penetralle necesse est confitearisi Da laudem Deo, Sc memor illius veterisi κριτα, ν -ατος ἐμ ιη τέχνm, Theologica mysteria, quae plane tui non sunt instituti,sectari desine. Ne tamen videaris PEilosophiae omnino rudis , Dialecticam s lum nostram attingis : quam Aristotclem, dc Platone τροπον vocasse asseris. Sed vide ne erres: Non equidem omnes locos t

neo, quibus hi duo Philosophi de Dialectica sitnt loquuti: Aristo

tonem sanὸ dicimus dum magis in euertendis aliorum opinionibus versetur, quam in stabiliendis suis ) Dialecticam nequE ordine,neque perfectE tradidisse : Aristotelem vero virum praestantissimo ingenio hac a Platone quidem Magistro suo adumbratam,in elegantiorem formam redegisse, omnibusque sitis numeris absoluisse. Quapropter omnium Academiarum totius orbis statuto receptum est,ut cum eum in uniuersa Philosophia Doctorem, & Magistrum sequamur, tum in Dialectica reliquis omnibus anteponamus. Cuius rei causam si scire cupis,lege quq Petrus a Fonseca Societatis nostrae, in prooemio suorum in Aristot. τα τα comment.cap.I.

profert. Vbi causam viebis, cui A cademiae Christianae Aristoteli, potius philosophiam,quὶm Platonis profiteantur,quamuis veteres Ecclesae Patres , plus huic, quὶm illi tribuerint. Quomodo igitur audes dicere, nos Dialecticam ignorare,cum Profestores nostri viiii Aristotelem tractent, nulla alia ferὸ Commentaria volvant, nisi eorum qui in verba Aristot lis iurarunt Nihil denique doceant,quod non ad illius libros,tanquam ad Lydium lapidem examinent,existimentque non in s sibi licere a recepta in Scholis Aristotelis opinione recedere, quam Medici vel ab Hippocratis, vel Galeni praescriptis deviare. Nisi fori E vos,qui quasi Paracelsi essetis, noua Medicinam introduxistis,uelitis quoque nouam Aristotelis de Platonis Philosophiam ex antris vestris educere. Tu postea, tanquam Canis

ὸ Nilo, aliqua ex Logica percurris: quae quidem' mihi non esset dif

ficile redarguere,& te ad Dialecticorum lubsellia reuocare. Sed tuuerat,bone Dialectice,nostras Ailertiones Dialecticas firmis aliquot argumentis,& certis ex Aristotele locis discutere,exagitare,conuellere,non autem duobus,vel tribus Aristotelis & Platonis graecis vocabulis,sucum facere, ut tuae reconditae, scilicet, eruditionis specimen dares. Nanque, ut tuum egregium Dialectica ope procium, Bram ἰως conscixem: Quomodo ἐυπορ ν ποτά-ν enuciationum, i recte

392쪽

LIBER SECUNDUS. 33s

recte componendarum rationem vertisὶ Nam interrogassonum co

verti non potest,cum Logicae opus non sit ratio & intelligentix deviente,ut sic loquar, ago sed externum aliquod exercitium. Quod certE Atistoteles videtur declarasse,dum scribit: Θι , πια κη-

Cφίαν Driςνμας dcc. Vide quam latus mihi pateret campus, si vellem tua ακρολορον expendere,& ad viuum relecare:Vc omittam, quam egregi E tecum ipse consentias, ut cum dicis, Theses nostras in paucissimis verbis loquaci prolixitate esse eumulatas,ut patientissimas aures offendant. N ouam hanc a te excogitatam artem nos,quaeso,edo-cς, qua ex paucissimis verbis,longas possimus coponere orationes.

CertE si paucissima sunt verba,leiquipedalia,vel monstrosissima esse debebunt, ut prolixari, loquacitatem cssiciant. Peccatum tu quidem a nobis , & quidem grauiter asseris, sed -bra non declaras. Vide, quaeso. D. de accusatio Llibellorum. qualem esse oporteat Inscriptionum formulam: & quomodo locure tempus debeat comprehendere.Concipe igitur accusationis nostr et formulam, sicut Iuriscosultus faciendum praecipit,tuqque postea

criminationi nos satisfacere conabimur. Disputationem Pnstitue,&ad singula non grauath respondebimus : simulque probato argumentis,ex Philosophia petitis,nos Platonis, de Aristotelis doctrina infeliciter tractasse: alioqui impudentem calumniatorem te omnes esse iudicabunt.sic tu quidem Theses nostras Dialςcticas lancina. sti:Phy sicis autem, de aliarum scientiarum Assertionibus, tanqua sacro abstinuisti .Quod sanὸ,prudenter fortata, non tame fortiter abs te factum est Cum enim,ut scribit Laertius, Animali Stoici Phil

sophiam simile esse dicerent, ιςea μὰν Ψ νευροιπι το λογικον Ηοτομυουν θώρκωόεm το ἡ ικω, τη γ φυσω,: Pulchri istius Animalis ossatantum rodere, non carnes degustare, vel animum contemplari, voluisti, Esopicae vulpecular similis , quae uuas pulcherrimas in

formula. Laert. li. c. invita Z-- α

τ ρου , τὴν η τα 'ἐνδρα τα φυσ)κὶν: csim sepem illam nostram Logices a te aliquantulum tentatam, ascensu dissicilem esse depraebendities,& te non posse facile vel fiuctus , vel .ar orc ostras depopularicas a nobis tractatas valde , tu φιλαί cesse dixisti. ' . n. l Qua deinde dsi Scholis nostris adjicis,mera sunt conuitia, quibus non

393쪽

Ignorantia

Ministri ex iis , quae se

quuntur,patet.

336 DISPUTATIONUM

bus non aliter respondebo, quam M. AE milius Scaurus a Vario Sa cronensi accusatus,respondit: Nempe,Minister Anonymus Iesiuitas accusat,quod Iuventutem fidei suae commissam , male doceant: Iesu itae huic se culpae negant affines este,cum praesertim Dei benignitate,ex eorum Collegiis exeant pecmulti, qui egregium eruditi nis,& probitatis specimen,ubique terrarum dent suae. Quid potius credendum estὶ Ad Praefationem venio,quam tu,more tuo,exagitas , id est,nulla certa ratione,versim inani profluentia loquendi,ut in humaniore literatura te Magistru esse inerudito Lectori persuadere possis. Tibi ergo nihil arridet,quod ex Ciceronis, Caesaris, aut Terenti j arculis non sit depromptum, cum tamen plurima in singulis libelli tui pogellis reperiantur, quae apud nullum Classicum , aut probatum Latinae linguae Auctorem inuenies, ex quibus aliqua per transennam obseruauimus,ne tibi calumniam immerito imposuisse videremur.

MINISTER. pre

Placent vobis retχ σμιι: ut istu em Heromam Claudiam Tureniam, vocetιr Omatissimam illustrem veri Heriam, comitem Rosiu-naum, Clarissimum appellatis. V Omen est bene loquendi arbiter. Ciauem certe Dei mediocri fortuna,Ornatissimum, Clarissimumque vocaremus , ut vernaculo sermone , Honorabis, ou Moneae persone, Primaria nobilitatis fa miliae, quales Tureniam , O Tumoniam um- uersa nouit Gallia , Illustris appellationem merentur. Quidnam autem Clarisimus ct Claris Mus Romanis olim est, non ignoramus. Sed contra loquendi consuetudinem nunc vos ita loqui af mamus. Vos igitur de more vecto, homines siilicet π ri , iuuentutem Ciuilis decori, honestast necessaria cognitione imbuetis. id est, docebitison tunὶ quod nescitis3 CATHOLICUS. . Quid ais Ministera Ciceronem imitari tibi est Ille pro

Sextio,Brutos,Camillos, Halas, Decios, Maximos, Scipiones, &c. Primari e nobilitatis ciues,Clarissimo appellat: sicut & Rege Deiotarum clarissimorum Imperatorum temmoniis ornatum dicit , in

orat. de Arusp. Respon. plurimos locos omittam, ubi Illustres quosque vocat Clarissimos de Ornatissimos. Sed esto Clarissimus, k Ornatissimus,vel mediocris fortunae Ciuis nominetur. No propterea tamen Illustri viro fiet iniuria, si quando iisdem vocetur nominibus. Quaero enim ex te,aii Maiestatem Regiam minuat is,qui Regem Sire, appellat,cum Pari sensis, imis de Turnonaei ciuis, vel tenuis fortunae, sic passim vocitetur. An qui Christianissimi Re gis Fratrem Mon*ur vocat, regio sanguini iniuriam faciat , cum

plebeios homines,sic vulgὁ vocitari ignoret nemo λ Madame etiam iris mam appellamus foeminam,quamuis eandem prorsus vocridum Reginam alloquimur,vsurpemus.Deinde si qua in re, a nobis pec-

catum.

394쪽

catum est , cum Dominum Turnonium Clatis, imum Comitem vocalemus , certe Ioannes Surranus crrauit, utpote , qui s. de Re- Ioan. Scit pub. lib. pag. 3 m. vlvsuem , aliosque praestantis .imos CD- nu, errau t,rissimos viros nuncupat, quos Plato , optimus dicendi magister, xv εμο μμ ανδώς, hoc est,uiros eximios, dicit. Vium bene loquendi arbitrii in tralatione sua,non αρχαiria, sequi, meo iudicio, debuit : Adde quod multo melius per Iu res, aut per Egregios,

quam pcr Clarissimos, dictionem G vaecam , ex prelsisIὶ t. Errauit multo grauius & άρχι ire vcstar Caluinus, Clarissimi, titulum Christianissimo Regi Francisco primo,sic attribucris : Quu Cat..e P. ad

huic Verι manum prιmum admouerem, nihil minus cogitabam, Rex' Ne HGoria.

clarissime G. Quod ita Gallicd ipsemet reddidit: Au comencement

que se m πρtiqua' axes re ce pressent ι ure , re ne peUNe mera stio eides moins, Gre M. Dum nos igitur conco furore exagitas,in Sorani,& tui. Caluini nomen, istimationemquσimpruden5 ostendisti. At contra

loquendi consuetud nem nos loqui af mas. Si cloquentissimorum nostrae memoriae virorum Scripta legisses, longE aliter sentires. Paulus Manutius de Lingua latina,omnium Doctorum calculo,quam opti-mὸ meritus, communem loquendi consuetudinem non ignorauit,&tamen Illustrissimum Massae,& Carrariae Paincipem , Clarissimum

appellat. Vides s inquit a quibus viris originem Levi, Alberice Clarissime. Idem Guillelmum Bellatum Langaeum apud subalpinas pGentes Proregem; ornatissimum sic vocat: Magni refert Belgi orinarissime. Expectas fortassis Eominis Galli contra te testimonium. Antonius Muretus praestantissimus, Orator , in amplissimo orbis terrarum consessu , linum Turnonium Iusti Ludovici fratrem, Chri A. Misolis,stianissimi Galliarum Regis Caroli I X. ad Pium V Legatum , Cla- in Oration. ιrissimum dicere non dubitauit, cuius haec sunt verba, Legauit. rotas Rex, clarissimum es nobitissimum virum Iustum Turnonium Comitem Rusitionis cm. Huicadiungo Dionysium Lambinum Graecarum literarum Lutetiae Regium Professorem Doctissimum , qui , ἐ-Mάφu Epistolae,quam Commentariis in Horatium praeposuit, Cardinalem Turnonium Mecenatem strum,sapientissimum ct inrisimum appellat. Sicut de in . Epistola, Ethicorumt Aristotelis et terpretationi praefixa. Duae rei fait in esse dicuntur Cl risi me , Qque D ini Lais ornatisime Cardinalis. c. His igitur eloquentissimis viris vitio binis,lis . . p. verte,si audes, quod contra loquendi consuetudinem ίαο rniat zι Io- tu in Hisat. quuti simi, ne in solos Academiae nostrae professores contumeliose ri' re odio peragresti commotum inuehi, Lector intellisat. Qui omnes η quid olim Clara immi& Clarissimatus Romanis estet ante te didi

395쪽

Minidii in

sumn vim Pontificem

Regii Francorum in tu inmu Pontificem Obseruantia.

Caluin ista aegru fert Pontificem

Praelatum

fuisse Regi.

Mini lii sci.

Dolet tibi praeterea vehementer, quod in Epistola Academiae, summus Pontifex ante Christianissimum Regem nominetur. Qua in re aduersus Ecclesiam Romanam squam Galliarum Monarchet semper suspexerunt) tuum odium capitale apud omnes testatum relinquere voluisti. Lege grauissima illam de qua iam dixi Mureti orationem,ac quae sem per fuerit Christianissimorum Reguna erga summos Pontifices obseruantia, facile cognosces. Attende, quaeso, dum recito extremam elegantissimae orationis partem, si forte viri in omni iudicio politissinat, ad manus tuas scripta nondum peruenerunt. Per eum Comitem Turnonium Carolus Rex, Beatissime pater, Tibi, ct toti Ecclesia de tuo Pontilicatu gratulatur: Te verum Iesu Christi Vicarium , Verum Petri successorem non dubitanter a sit Tibi huicsancta Sessi vere,atque exanimo, quam debet obedientiam, praestat ac defert Et ut certosperato in omnibus,qua a te praestari poterunt. a te adiutum, atque ornatum iri: ita se omnes vires syas ad Ecclesia, ct Sedis Apostolicae de sionem semper promptissimo animo collaturum, neque hac in re cuiquam mortalium concessurum polticetur. Rex Christianissimus per Clarissimum Russilionis Comitem , Pontis Max. quam debet obedientiam, praestat ac defert: Et tu Caluini patrone temere, atque iniuriose a nobis post summum Pontificem , Regena nominatum esse contendisὶ Certe nostrae memoriae historias legisse non videris. Nam, ne vetera consecteriqui fuerint magni illius Galliarum Regis Francisci primi cum Leone X.& Clemente V I I .Rom. Pont. congressus, nemo in rebus Patrum nostrorum memoria gestis versatus ignorat: Quanta vero utrumque Pont. idem Rex coluit o seruantia, nomodo Doctorum virorum monumera,sed multi etiam qui affuerunt, si veritatis cognos cndae, studio teneris, te docere poterunt. Quid de Serrano tuo dices, qui Angliae Reginam, omnium principum Christianorum primam ausus est assi aret Ecquis hoc Francus feret Epistolae Scriptorem obiurgas, quod verba illa, anciscum dico Turnonium, scripserit, cum Profestarum omnium nomine, Epistolam fuisse editam constet: Ego,si iusta est haec tua r prehensio,frequenter in hac mea scriptione erraui, cum saepius numerum mutarim ac nonnunquam, quasi mihi soli tecum esset negotium,tibi responderim , plerunque : quasi multi te refutassent, inanem loquacitatem compresserim tuam. Disce quaeso ante Latinε loqui, quam alios docece suscipias: Hunc E quam plurimis aliis , quos

passim notauimus, purum putum in tua modesta responsione Soloeci: mum neque Priscianus, neque alius vel minutus Grammaticus tolerabit. Agnosce,si placet,luam clegantem , 5 Caluini Ministro di-guam oratione: Quru Peritate altercando amitti ct vetus docuerit prouerbium, es funestissima post annos complures in hoc Regno experiem tia demonstrauerit, quanto refixus 2 utibus futurum esset, de Veritate ex veritate istulare , eo τι delicet quem veritatem maxime decet

modo.

396쪽

LIBER SECUNDUS: 339

modo. Construe, destiue, omnia tenta, 'ιem veritatem maxime δε-cet modo, orationem esse ineptam de Grammaticorum praeceptis pland repugnantem,negare non poteris. Vt nihil de tuo post complures annos dicam.

MINISTER. pag. H.

Ad Academias omnes in Regni huius latifundio varie distributo, Parasinam comprimis nostrum omni .velutι matrem pertinet via ri . Nequid detrimenti Ecclesia ct Parria a vobis patiatur.

De Callainiana doctrina grauissi inum extat Parisiensis Academis Decretum,quam ii ommium vestium Matrem agnoscitis,cur sanctissmi, ipsius monitis obtemperare re fatist Cur in Optimam i*rςΠ ciluinuit tem vestram perpetuo insultatist Lege pestiferum, quod scripsi Calm bEiii, filiit, uinus, praeceptor tuus, Antidotum, in quo Parisienses Theologos inAeademia probris, quibus potest, omnibus, maledictisque vexat. Ac si germa- matremi nus haberi velis Caluinianus,in Parisies Latifundio nullum in quo, Rςm M vel pedem ponas,locum inuenies. Atque si uniuerstatis tat , de rebus cum Theologicis,tum Philosophicis sin quibus a nobis dissentisin sententiae standum existimas, diem certum, tempusque constitue,&nos,ut in amplissimo Doctissimorum, quibus storei nobilissima illa Academia, virorum consessu, Caluini commenta Christianae religioni aduersari, doctrinam vero, quam nostris sumus com plexi Asietionibus, certissimis ipsius veritatis principiis inniti, multis, de grauibus argumentis probemus, Lutetiam aduolaturos pollicemur.

Etiam veni Domine IES V. i

CATHOLI CV s.

Iudica me Deus , de disceme causam meam de gente non sancta: ab homine iniquo,& dolais erue me.

397쪽

DISPUTATIONUM

sis cocta. Cur easdem assertiones iterum proposueriau.

MINISTRI AN ONYMI IN I

Q VA ENPos TVLATIO, EIUS VEnouq contra veritatem rationes,futiles esse paucis verbis demonstrantur.

A est mentis humanae imbecillitas, utcsim semel a recta religionis via declinare coeperit, nullum faciat errandi f-nemihilque sit tam ablurdu , quod pro veritate non colat,& amplectatur: yt mirari nemo debeat, si, qui nostra, Patrumque nostrorum memolia in rebus,suo iudicio exiguis , turpiter hallucinati sunt, prima fidei nostrae principia debellare tandem non erubuerint. Nullus siquidem tam paruus est error , cui si non quamprimum occurratur, temporis progressit non crestat inim- mensum,pestifero sque,magno mortalium damno,fructus producat.

Quod ergo tu Caluini Minister, omni abiecto pudore, perniciosos

errores mordicus teneas,nomenque nostrum contumeliis lacerare

non cesses, nobis qui sectae vestrae mores plane cognoscimus nouum non videtur. Euolueram illud tuum aliquot paginarum volumen ,ac tibi, ne de tuis nugis insolenter,ut facis, gloriari posses,copiose respondere coeperam, cum ecce nobis affertur illius libri Summa, & aeri κεφαλάM A, ubi si quid noui fuerit, paucis iam cpropitio Iesu Christo a me dissoluetur.Non est igitur quod asseras te nouam accepisse a nobis M talem Aperiam enim, & claram fidei Christianae doctrinam,nullis verborum inuolucris proposuimus: Nisi dicaste tuae ignoratiae conscium,tristitia non mediocriter affectum fuisse, cum primum ad te allatae sunt Theses nostrae: quod ego facile mihi persuadeo , teque sic a nobis accepisse -υμένην σαλάλην non inficior. Ast quid te mouit Minister,ut quasi de nobis triumphans,prouerbium Comben bis coctam, a nobis semel usurpatum toties repoteresὶ Nonne in re simit imo eadem penitus, illuci idem tu ipse usurpassii pag. y o. Responsionis Hersi M.Quem ad locum tios, uita ope-ta,allusisse tibi debebas insuadere.Accedit quod tui unius causa repetitionem earunde Theologicarum propositionu,quasi δις κ' ἁ iaci νvocaverimus,quas certo scimus tibi,tuique similibus vere esse Θάνατον. ἱ-- δόςων - - ἐρ- ώς αλη ς ταυρον :i Sed Catholici eas sane πις ται, semper iudicant cum vestris nugis nos inuictam veritatu veluti muru aeneum ete , τε vi vident opponere. Quod autem nihil noui in Thesibus nostris fuisse scribis : qui vel rem fidem colimus,l eligionis nouitatem repudiamus. Idem prorsus hoc, quod superiore anno inculcauimus, ut abiecta omni laruate in- apertum campum pertraheremus, ubi quid posses, ab omnibus facile cognosceretur. At falsi sumus: Quinque enim diebus quibus in Theologia,

398쪽

LIBER SECUNDUS.

Theologia,& Philosophia disputatum est sedes tibi parata, vacua,& inanis remansit. Initio illius primi libri tui,certissimam nobis tui ad Academiam nostram aduetus,expectatione commoueras, postea te fidem fallere non puduit.Venit quidem ad nos Valentia,& Disputationibus nostris interfuit Camillus nescio quis Patauinus . in grege vestro non vltimus, nullis tamen precibus ait

unum verbum pro caula vestra misere deleria,

uatim faceret. Expectabat fortὰ Ioannis Serrani aduentum: qui sibi dissidens , verbosas ad Clarissimum Dominum Turnonium eiusdem prorsus,cum tua Expostulatione,argumenti,dedit litteras: quae Nemaus 8. Cal. Oct.scriptae,Cal. Turnonum perlatae sunt. Atque ne in Michaelitiis Disputationibus vestra intoleranda vanitas, ab Ac idemiae Doctoribus irridenda, frequentissimo hominum doctissi- Frau, Mihi morum consessui proponeretur, haud dubiὸ de industii a factum est, morum. ut tardius in manus nostras iocularis ille vestrarum Ecclesiarum lia bellus perueniret. Quod autem scripsit Serranusi, a vobis libellum vestrum quatridui spatio fuisse compositum , non miramur, cum nihil doctrinae penitus, sed inanem tantum alterius repetiutioncm contineat. Certe si Tuinoni Typographum, vel sicut vos, La bovise Eramum habuissemus, iampridem tuis nugis fuisset responsum. ςommune Quod praeterea' subiungis nos Auditoribus nostris, ne Responsionem vestram legerent interdixisse, mera est calumnia,cum nos.vni- io.

cum idque opera Ioannis Primas, Turnonij Ι- C. prudentissimi Pa . . exemplar hactenus habere potuerimus. Imo Gubertus Caronaeus Ministri Anonensis, Medicus nobilissimus qui una cum duobus fratri- lumnia,

bus suis Ludovico grauissimo Theologo, & Claudio Medico singulari, non modo hominum corporibus, sed animis etia medetur, tum Catholicam religionem aduersus Caluinianos Ministros tuetur Academiae nostrae Rectori dixit se a Serrano tantum, non aliunde, nec prece , nec pretio librum illum tuum habere unquam potuisse. Caeterum nemo nostrum est,Minister, qui contra Caluini errores inoletu ut tu nugaris tueatur mendacia, sed i ,Θ-:, .I ά θ ο 'μμυταχειμ ζαριεθα. Neque ullum extat prostituti pudoris nostri mo men.

to,ut tu pro tua Caluiniana modestia loqueris.No legisti in Acade- imiae nostrς Epistola Solam propositionum no Quis elegaritiam vobiae liminus probarama opera Grammatico,qui te Latinae linguae nitorei doceat,ut quae a viris eloquentibus scripta sunt, possis intelligere. i pQuaris deinde,num nostri G mnasii angusti s omnium Academiarum Latefundus anteponamus 'Vis tibi paucis respondeami Christianas omnes Academias magni facimus, rumque nulli nostram praeferimus: Caluinianas vero scholas, parui sane pendere Tolamus. A nobis ad omnium Acaaemiarum sua eta , vos prouocard scribis. Quam uam prouocationem lubenter admittimus,ac Partheniis Academiae

in qua multi nostrum, qui nune Turnoni docent, magno Audiso

399쪽

christus inuisibilis adest.

ira 3 39.

Cur pater dieatur ne

minem iudi

care. Irtati L. I. g.

Christus in iudieio forisma serui videbitur

318 DIS PNTATIONUM

sumo . de suas interpretationes his verbis conclusit, Ergo si itassistum est, Me tutem nonsemper habebitis,quaei Zio, sicut arbitror, ram nulla est, qua duobus modis stata est. Scribit ergo Christum Dominum non sic cite in terris quemadmodum olim fuit, ira ut ab Om nlbus in humana forma videri possit. Nam & illam Domini'orationem, Haec locutus sum vobis apud vos manens, de praesentia corporali, qua cum illis visibilis loquebatur, intelligi asserit. Idemque in verbis i Ilis, quae nobis obiecisti, non obscure inlinunt. Isodo,inquit, de tenet, oculis non videt. Ac ne ullus tibi de ipsius sententia scrupulus remaneat, afferam & aliam eiusdem orationem,ex qua nac germanam esse , quam attuli verborum ipsius sententiam, quiuis racile colliget. Neque adiudicium vivorum, O mortuorum Pater 1 e venturm est,nec semen recedit a filio Pater. Guomodo ergo non ipse venturus est suia non ipse videbitur in iudicio. Videbunt in quem pupu- erunt forma ista erat iudex qua fletissub iudice illa iudicabit qua iudicata est: iudicata est enim inique, iudicabit iuste. Veniet ergo forma ferui, ct apparebit . Etenim forma Dei quomodo apparebit iustis, ET in luctor Nam si iudicium non feret nisi inter solos iustos,Vpareret tἀπ- quam iustis forma Dei. Quia vero iudicium futurum est iu Romum, Eriniquorum,nec licet ut iniqui videant Deum Mars enim mundo corve, quia ipsi Deum videbunt talis apparebit iudex,quotu videri possit, σab eis quos coronaturus est, ct ab eis quor damnaturus est.Forma ergo serui videbitur, occulta erit forma Dei, occultus erat in servo Νι-

Dei, O apparebit lim hominis, quia potestatem dedit ei ct iudicium facere, quia filius hominis est. Et quia ipse solus apparebit in forma

serui. Pater autem non apparebit, quia non est indutus forma Derus: id superius ait, Pater non iudicat quenquam sed omne iudicium deduFilio. Non iam igitur videmus sex Augustini sententia) Chri itum Dominum oculis, quia humana ipsius forma,color, lineamenta, & Iia , quae aspectum hominis mouere possunt, in oculos nostros

non cadunt.

MINISTER. pag. H.

Irim, Sicut eundem Filium, O redemptorem nourum, secundum H- Minitatem, inuisibilem, corporeum, ct incircumscriptumsicut Patremo Spiritam sanctum non credere, pium es . ita eundem Filium Dei in hominem assumptum, visibilem, corporeum, localem post resurrectionem,non credere, O profiteri,profanum est.

Vnde Lanc sententiam squam Augustino tribuis in descripseris Ministet,non satis coniectura assequor: Quapropter rem nobis gratam facies, si Auctoris Iocum indicaueris, ut plenius tibi posiimus ad eam respondere. Quanquam nihil in ea est, quod Doruinae Catholicae veritati ullo modo repugnet.

MINISTER

400쪽

LIBER SECUNDUS.

Augustinus. Donec seculum finiatur sursum est Dominus Sed tamen hic nobiscum est veritas Domini Corpus ' enim is quo resurrexit, in tentia mutat

& mutilat.' Domini.

uno loco esse oportet. veritas autem eius ubique dis D est.

Vbi qui tarios, german6s Caluinis larum fratres qui Christi Domini corpus per res omnes penetrare contendunt , hac D. Augustini oratione conuince . Nos enim Catholici, Dominum in Caelum ψcendiisse credirnus, liuinique huius mystery memoriam quotannis iucunda recordatione celebramus:& cum Augustino dicimus, Ch -- ,. stus, qui humanam non ad horam assumsit Uligiem , in qua hominibus ira Aiax--. appareret,ae deinde ista species praeteriret sed in unitatem Persiona sua, Eius manente inuis,ili Dei forma,accepit visibilem hominis formam,non solum natus est in ea de homine matre, verumniam crevit in ea, ct man- his. ducauit, ct bibit, ct dormiuit in ea,ct asiendit in cata, ct sedet ad deaeter m Patris in ea, ct ad iudicandos vivos ct mortuos venturus est in ea ct in regno suo, ei qui illisubiecit omnia , erit s2biectus in se Non est porro cur mutilas Aug. sententias contra nos usurpes: Non enim videris intelligere quorsu spectet haec ipsius oratio .Dominia loquente in audiebat, ct Disiipuli ct Iudaei: veritate loquente audiebat,st veraces, ε - τ ι- oemendaces:charitatem loquente audiebat ,ct amici inimici: bonuis' cd is tua; quem em audiebant, O boni ct mali. Illi audiebat Jed taee discernebat, O tore, diuet quibus sermo prodesset, ct profuturus esset, vi bat, repraeuidebat. In si. illis enim qui tunc erant videbat:in nobis qui futuri eramus , nauido Verbu Dei MLNos itaque sic audiamus Euangetium,quasi praesentem Dominum, py0r ςx RQ nee Heamus o liti silices, qui eum videre potuerunt: quia multi in eis qui viderunt, ct occiderunt: multi autem in nobis, qui non viderunt, ct

crediderunt.Quod enim pretiosum sonabat de ore Domini, ct propter nos scriptum est, ct nobis seruatum est, ct propter nos recitatur, O propter posteros recitabitur , ct donec seculum siniatur. Sursum es Domini sed etiam Me est veritas Domini. Corpus enim Domini, in quo re- , surrexit, uno loco esse potest: veritas eius ubique diffusa est. De E si uti mi charistiae sacramento, ne verbum quidem facit hoc loco,ut vides. In in uno tan- uno ergo est Domini corpus loco , ita ut corporis humani lineame- tum locoestita conspici possint: quo modo summo illo die de uniuerso hominum genere cum iudicium seret, Christus Dominus, in humana, a

nobis forma videbitur.

MINISTER. pag. M. Item Vna 'morea Deus ct homo. ubique per id quod Deus est: in calo 'ridquod mo est. C AT HOLICUS.

Conclude propterea Minister, Christum Dominum non esse in Eucharistiae Sacramento,qu5d sit in caelo,ut Dei omnipotentis interminatae potestati te bellum indixisse omnes intelligant. Probat Ti

SEARCH

MENU NAVIGATION