장음표시 사용
91쪽
contra illos, qui ad Constantinopolitanum Epis e pum de rebus Illyrici referebant: Vivatores Can num, inquit , atque Ecclesiastici Iuris inimicos , Deo auctore compescet , qui radium mentium semper vota
frustratur . In caeteros etiam comumaces ius concesse potestatis exerce. Nullum etenim locum vides a n
lus otiosum relictum. Quae ultima verba adiunxit Boniracius, quia non solum auctoritate Apostolica, sed opera quoque Honorij Occidentalis Imperatoris usus erat , ut legis reuocationem a Theodosio obtineret. 8. Extat sane apud Lucam Holstentum exemplar epistolae Honorij ad Theodosium Augustum , a qua scribit hac de causa : procul dulio illius Vrbis
nisis, is Speciali nobis cultu veneranda es, ex qtia o Thiodosi* - Romanum Principatum accepimus; principium S
cerdotium . Siquidem nihil aliud a pietate nostrapost lauerit missa Legatis , nisi quod Catholicae fidei, Piscia
plinae,'aequitati concordet: petit enim , ut Mepriuile gis,quae dudum a patribus constituta usque ad tempora nostra seruata sunt,inconcussa perdurent. dc infra: --de. Maiestas tua recensitis nostrae pietatis affatibias Christianitatis memor , quamlectorabus nostris miseria cordia caelestis infundit , mniuersis emotis , quae iuuer forum Episcoporumsubreptionibus per lustricum impetraνι dicuntur , antiquum ordinem praecipiat custodiri Hesub Principibus Christianis Romana 8 rdat Ecc&sia, quod alijs Imperatorisbus non amisiti Ex his clarum est, nihil contra Cano nes , nihil contra antiquum
92쪽
ordinem a Bonifacio Romano Pontifice petitum fuisse, dum Patriarchalem supra Illyricum potestatem sibi restitui rogauit; id autem non solum Ho, norius Occidentis Imperator, sed Theodosius quoque Orientis Augustus agnouit,ut patet ex eiusdem rescripto, quo legem suam reuocauit his verbis romnisupplicantium Episcoporum, per Iunicum sub
reptione ἡemcisa iuvimus olferuaria. quo prisca Apostolica Disciplina m Canones veteres eloquuntur. Super quare secundum formam oraculi Perennitatis mei
ad Viros illustres Praefectos Praetorij I rici nostri fer pia porreximus, ut cessansibus Episcoporum subreptionibus antiquum ordinem specialiter faciant custodiri:nemenerabilis Ecclesia Sanctissima Vrbispriuilegia a me
teribus constituta amittat , . quae perenne nosi ui nomianis consecrauit Imperium. Notanda sunt Theodosii verba , quibus omnisupplicantium Episcoporum pre Illyricum subreptione remota flatuit obseruari,quod pria sca Apostolica Disciplina' nones veteres eloquum-tur . Agebatur de potestate Patriarchali, quam Romano Episcopo ex prisca Apostolica Disciplina v
rerum Canonum Statutis firmata competere tandem agnouit Theodosius, ut appareat falsum esse, quod post scriptorem nostrum. Anglum Orbi ob. trudere conatus fuit auctor libri de Disciplina Ecclesiae,Innocentium Primum aliosque Pontifices pote-natem Patriarchalem in Illyricum, quam antea non habebant, institution: Vicariatus i hessalonicensis
habere tentasse . Quod haec dicta sat ab homine a
93쪽
Romanae Ecclesiae communione avulso, non adebmirum videri debet, cum aliquid indulgendum sit turbati animi praeoccupationibus: sed quod illa eL futire ausus sit homo,'qui communionem Sedis Apostolicae profiteri se dicit, nescio, qua ratione factum sit, cum non erubuerit affirmare, quae ego sine rubore vix potui referre. s. Quod si Ecclesiae Illyricanae a Paulo Apo- solo institutae ad Patriarchatum Romanum spectarint, quid obest, quo minus Britanniarum Ecclesiae Romano Patriarchatui subsint,licet non a Petro,sed ut totis viribus Auctor noster Anglus contendit) a Paulo primum institutae fuerint. Adscribit Patriam
chatuum institutionem antiquae consuetudini,cuius meminit Sacrosanctum Nic num Concilium Canone sexto, iubens antiquam de ea consuetudinem in gypto conseruari,quiaEpiscopo Romanosarilis mos est. Sed num antiqua illa consuetudo, & veteres illi Ecclesiae mores fungorum instar nati sunt, aut sine ulla ratione obtinuerunt Ante Concili j Niceni tempora non scriptis Canonibus, sed traditione Mconsuetudine tenebatur uniuersa Ecclesia. Traditio autem & consuetudo, cuius initium ignorabatur,
iuxta regulam Magni Augustini ab ipsis Apostolis profecta credebatur, ut eorum institutioni tribuenda sit antiqua illa Patriarchatuum erectio, quorum aliud initium non reperitur. Egit de Ecclesiarum institutione Leo Magnus epistola ad Anastasium Thessalonicensem, aitque: Apostolica discretione prouisum
94쪽
C A P U T LIL . ssessum suis Metit in singula Prouincise singuli Gnsitu
rentur , qui inter Prouinciae Episcopos primam μι--tiam faberemt. Sed qui ordinem Prouinciarum tam accuraia secuti sint Apostoli, maiorum Diceces una nullam rationem habuisse, quis credet eum Am- stolica discretisneprouisum est,inquit Leo epist. 3 q., me in singulis Prouincijs singuli constitueretur,qui inter
Prouincia Episcoposprimam sententiam haserent , rumitis quidam in maioribus Vrtibus constituti fuerunt, quisollicitudine inciperent maiorem, per quos adetnam Petri Sedem uniuersatis Ecclesiae cura consueret,
nihil quaim a suo Capite dissideret . Hae fuerunt
rationes,quibus Cathedra Antioche na totius Orientis , de Sedes Alexandrina totius Agypti Patriar- .chales evaserunt. Et his quoque rationibus in Urbe Roma Patriarchalis Cathedra erecta suit , ad cuius curam occidentis Ecclesiae speciali iure spectarent . io. Huic Apostesico instituto nititur Britannica: EccIesiae sub Patriarcha Romano distributio, de huic sundamento nixus Agatho Papa, Britann rum Episcopos inter eos numerat , qui ad Patria chatus Romani Concilium spectant. Praeclarum est hac de re non solum Agathonis , sed de centum viginti occidentalium Episcoporum testimonium , quod in Synodica ad Ccincilium Generale sextum epistola legitur , quae his verbis inscribitur. Aga. tho Episcopus Seruorum Dei cum etniuersis Synodis subiacentibus Concilio Apostolicae Sedis. Et in ipsa epistola Synodi Concilio Romano subiacentes di-
95쪽
cuntur constitisse ex Episcopis Occidentalibus,qu
rum militudo usque ad Oceani regiones extenditur, Longobardorum nimirum , Sclauorum, Francorum, Galiorum, atque Britannorum. ClariuS, Ut puto, ex
primi non potuit ab Agathone Papa S centum viginti occidentalibus Episcopis, quod Brittannicae Ecclesiae Romano Episcopo ut Occidentis Patriarchae subiaceant. Neque manifestius hanc veritatem confirmare potuerunt totius Orientis Episcopi Constantinopoli collecti, quam supradici am Agathonis epistolam probando, actisque. suis Synodicis inserendo. Aliserui eam Occidentales Epist pi, 'N quod caput est, suam fecerunt Britannici, , dum eidem subscripserunt. Eam vero omnes metientales in Synodo Generali sexta probarunt,dum Actis suis inseruertit idici possit,quod omnes,huic epistolae contradicentes, Occidentalium N Orienta- lium Episcoporum iudicio resistant, & quod Angli,
dum eius auctoritatem negant, a Maiorum suorum
sententia deflectere, Si supra Patres suos sapere velint. Neque refert,quod Agathonis epistola post Augustini in Britannias aduentum scripta fuerit: nihil enim in epistola illa innovatur,sed antiqui Ecclesiae mores seruantur , iuxta quos ante Agathonem Iustinianus Imperator Patriarcham Romanum tosi Occidenti, adeoque de Britannijs , praefuisse signitia carat, ut patet ex Nouella eius I os, in qua quin que Patriarchatuum mentionem faciens solum Romanum Occidentalem, caeteros Orientales fuis-
96쪽
se commemorat: totius Orbis Terrarum 'triarche, inquit, siluet Hesperia, or Roma, oe huius Regia Ciubatis, Cy' Alexandriae, Ir Theopoleos, m Ierosol morum, ρο omnes, quisus eis constitutisunt, Sanctifisimi Disopi Apostolicam praedicanimem, atque tradi tionem. Totus terrarum Orbis a Iustiniano in quinque Patriarchatus diuiditur, quorum quatuor variis orientis Dioecesibus, unus Romanus Hesperiar, hoc est, occidentis Dioecesibus, earumque sancti Dsimis Episcopis praesidere dicitur: ut Britanniarum Episcopi, qui in una ex Occidentalibus Dioecesibus constituti erant, ad Hesperiae siue occidentis Pa. Triarchatu pertinuerint, prout quoque diu ante Iustinianum Synodus Arelatensis prima posteritati consecrauit, ut capite sequenti videbimus.
, De Maioribus Dioecesibus a Concilio Arelatensi Sylve o .
97쪽
alias ista, quod Imperi, distribuitui. Dioeceses A Constantino non Io tum tempore coneri Arelatensistacta non fuerit, sed nec moecesis nomen remors ConeiIν Nic ni no-- inse videatur . In suo visimo quam grauiter allucinetur , ex epistola constantini tempore Nicisia concilν au in ues Ecclesias mi Lis probatur, utpote in qua Ponticae, tr se uiueοὐ ρι' 'ηιio facta reperitur q. Guamvis autem fri posse , ut tempore concilν Arelatensis nen dum Imperium ini Diore se, sub quamον Prafectis Pratorro a Conis stantino distrisurum fuerit, inde samen non sequιtur a Dioecesiam
nomen antea notiam non surge .
I T Nter varia Antiquitatis monumenta , quae' a comprobandam Patriarchalem Romani Pontificis in Occidente uniuersum auctoritatem faciunt,non contemnendum est,quod Patres Concilij
98쪽
C A P T x, sArelatensis: primi posterorum memoriae conster runt. Cum enita illi ex Gallia, Hispania, Britannia, Africa , & Italia in ipsi florentis Ecclesiae exordio ebllecti essent, Canones constituerunLViginti duOh . quorum primo agunt de festo Paschatis uno die Muno tempore ubique obseruando, adduntques ea Canon. r.esueti. de re SyIuestrum Papam luxta consuetudiniens lute .. .
ras ad omnes dirigere dabere ; ex quo Canom colligi- tur, Patres Arelatenses Statutum de Paschatis iue ad Sylvestriis retulisse , prout reliquos quoque C nones retulisse constat ex Sydonica ipsorum vistola ad eumdem Pontificem , in qua disertὸ scribunt;
piacuit etiam , antequam a te, qui mamres Dioecesses te-- αε aurves, per te potissimum omnitas insinuari. Quod hic locus integer non sit,sed in illo nonnulla verba desint, iam saepius annotarunt eruditi , qui proinde in illo restituendo operam industriamque suam adhibu runt, ut ostendi inus parte Antiquitatis Illustratae,' Dissert. I. cap. 7. art. q. ubi adduximus tequentem Gardinalis Peronii de Francisci Rothomagensis Alchiepiscopi emendationem: placuit etiam haec iux-
aaconquetudinem antiquam a te qui maiores Diue Vestenes, c 'per repotio uin omnibus inbiuuarι. Duo sunt, quae viri eruditisI1 mi in praedicto loco corrigunt , quorum unum adverbium antequam , aliud haec verba pertὸ spectant, circa illa dumtaxat qua 'stionem esse indicantes, que in praedicto loco aut deprauata aut omissa crant, non vero circa alia, quae reicite scripta videbantur. At alio modo Authorem . .
99쪽
nostrum nunc sentire videmus, eum illa quoque corrigenda ducat, quae recte scripta este constat et pagina enim 83. asserit, rὸ a Patribus Arelatensibus: es, , T dictum esse, quod Pupa habeat maiorem Diaeresim, ubi haec verba, qui maiores Diarcses tenes corrigit, S loco mesorum Diarcesium, nomen singularis Disreesscontra epistole Synodicae fidem subiiituit. 2. Parui quid pira momenti videri posset haec unius verbi variatio, nis integrum sensum immutaret, agnitam a Patribus Arelatensis Concilij in plures Romani Imperij Dioecesis Patriarchae Romani potestatem euerteret. Ad huius veritatis confirmationem in memoriam reuocandum est, Dioe
ootitia ante Ar- celim olim In Imperio vocari con1ueuisse, quae pluteiritu, conseri. res Prouincias complectebatur,qua ratione antiqua
Imperij notitia ante tempora Arcad ij, ire Honorij conscripta refert, sub Prafecto Praetorio Orientis Diarcess quinque, Orientis, AVI'i, Asiae , Ponti, in Tέrao.e; sub Pia secto Praetorio. Illyrici maereses citias, Macedoniam Dacias sub Praefecto Praetorio Italiae Dia cyes ires, Italis, Illyrici , cs' A Pisae vi sub Praefecto demum Praetorio Galiliarum,L saeceles tres, Hispania, septem Prouinciarum Britanniarum . Vnde constat, Romanum Imperium sab quatuor Praefectis Praetorio distributum Risie in tredecim Diceceses, quarum quinque ad Orientem spectabam, reliquae ad Occidentem sue autem Patres Arelateses perspectam habuerint hanc Imperij no-' ' titiam,sue aliunde notitiam Dioeceston acceperint, scri-
100쪽
scripserunt ex Concilio Occidentali ad Sylvestrum
Occidentis Patriarcham: qui maiores Dorcses tenes, ut nimirum significarent, eum nonivni Dioecesi
praepositum fuisse, sed pluribus Dioecesibus, omnibus utique illis, quae Occidentis terminis continentur . Quae cum ita sint, quis non videt, hoc ipsum Auctori nostro displicere potuisse , eique mutandi
textus occasionem dedisse. Cum enim hoc uno Patrum Arelatensium testimonio sententia ipsius de coercendis Patriarchatus Romani terminis eueristatur , voluit forsan ad infringendam huiusce argu. menti vim loco Diaecestim, Dudicesim solummodo legere. Sic enim,qtii pluribus Dioecesibus praesidens Patriarchalem suam auctoritatem usque ad Britanniam extendebat, unius Dioecesis Italiae potestatem obtinens eiusdem finibus coerceretur. . 3. : Atqui hoc esse,quod Auctor noster mutan
do textum Concilii sitis obtrudere conatus sit , satis indicat, dum rumis Syn'dicar Arelatensium, , Patruna epistolae meminit: sequoad voces,inquit, , , Maiores dubium est, an Constantinus, , tempore Synodi Arelatensis distribuisset Imperium in Diceeeses: & veros milius est, nec id factum fuisse tempore Nicaenae, cum ibi solum
mentio. sat Prouinciarum non Dioecescon ..
Quod si verum sit, corrupta sunt verba illo loco, sicut certum est, in alijs fuisse corrupta. Quinetiam admissa loci integritate .nihil inde dedu- , , .citur, nisi quod Episcopus Romanus haberet