장음표시 사용
251쪽
εγω errore natum esse ex λέγω,
dorsius: isto υrου, i. e. Σουδει Syra πίνειν, cuius quasi partes sunt to δι φωνra et ro πίνειν ' Sententia igitur haec est:
Itaque in illo, quod dicis, hoc quidem, quod si tiro
De artieulo singulis Vocabulis, quae explicantur et illustrantur, praBmisso v. Matth. g. 280. E. Oυκοsν κατα ro πί-
252쪽
φης habet. Praeterea Verba sic disti nota leguntur in Stephan.: ΚΑΛ. Maitora. ΣΩ. Βιψωνrά γε cprς λυπουμενον : ΚΑΛ. MLEM. Αἰσθανει Ουν τὼ ovusi. Quam lectionem Findeisen. et Hela- dors. ita retinuerunt, ut e Bodl. Aug. Meem. Utvωνrα δε scripserint. Nos sequuti sumus Behhorum. ὀδ υνα ro ν εφης J Bad ham. in Philol. SchneideW. X. p. 730. εφησθα requiriti V. Lobech. ad Phryn. p. 236. Habet εφης codicum commendationem etiam supra p. 466. E. Euthydem. p. 293. C. Xenoph. Cyrop. IV, 1, 23. al. Neo illud simpliciter sprevit Phrynichus, Ii et rarius sit. P. 497. εἰς ro ἔμπροσθενJ Coisi. εἰς tot u προσθεν, ut edidit Behher. Ceterum V. -n. νειν d a. ,l Nonne, quatenus εδεε ψυχῆς ε ἴτε σῶμα rogaliquis hibat, eum gau- βουλε ιl Ficinus: alvo ciridore dicis 2 sin animam Vis sive circa ΣΩ. B νῶν tά γες KA A. corpus. Vido igitur, an scri- Φημί. κ. r. i. I Quum Callicles bendum sit: e re ψυχῆς περι εδεε dixerit διφωντα πίνει ν esse iu- sessiaroς βουλει. Certe locus ita cundum, illud δι φωνra Vero, intelligendus. cons. Matthiae. quia coniunctum sit cum indi- Gr. g. 342. gentia quadam, osse λυπούμε- P. 497. di ia ακκιζει lνον, Socrates inde concludit O ly m pio dor us: 'Aκκῶ γέγονε cum Voluptate dolorem Semper γυνή τις μωρα καὶ ἀνοητος. φη- esse copulatum. Nam quoniam si P ODν ὁ Σωκραrης, orι οισθα qui hibat, is sentiat voluptatem, τί λεγιο, ἀλλα ακκίζει, avri Του nemo autem bibat, nisi qui sitiat dii α π ρ o ς π o ι ῆ μωρίαν καὶ ideoque dolorem aliquem Sentiat, ro μη εἰ δε ναι. Recte. Aliter apparere ait eum, qui sitim potu locum interpretatur R u h n k e n. restinguat, ituroύμενον χαιρειν ad Tim. GIOSA. p. 18.assa. Itaquo manifestum est ni- καὶ προ ὶ θ ί γε - l Ossen-hil fuisse mutandum praeter no- derunt criticos verba orι ἔχων mina personarum. Nee turbas- ληρεῖς, utpote Socratis urbanitati sent librarii, si post λυπουμε- minus convenienti R. Itaque νον additum Iegissent ἄρα, quod He in dorsius ea hic delori, tamen nunc recte omitti potuit. mox autem pro O ra uγεις potius
253쪽
B. σμικρὰ καὶ ι 1. J Stephanus μικρα, quo codd. carent sero
o re εχων scribi iussit. Turi censes eadem ut suspeeta uncis incluserunt. C. Fr. Herma n n u s illa hinc in alium locum transtulit: posuit enim ea post οὐκ οἶδα o ει λεγεις. Win chelm annus deniquo ad Euthydem. p. 100. , ut offensio
πρυιθί γε usque ad ἄν με νουθεtεῖς . Calli est tribuenda iudicavit. Haec vero consilia omnia quum vel calidiora et audaciora vel inutilia sint, tum nihil habent verisimilitudinis. Neo Vero quidquam mutandum putamus. Quum enim Socrates Calli est exprobraverit, quod ακκέ- ζε rae simnietque ignorantiam, tum huc respiciens ita pergit dicere: Et progredere adhuc longius, quandoquidem apparet te nugas ager quippe quum tua ignorantiae simulatio morae nugae sint), ut intelligas, quam tu sis sapiens, qui me reprehendis. Verba προὶ ri εἰς ro εμπροσθεν re te interpretatur Hein- dorsius: progredere Iongius in disputando, Comparans Legg. VIII. p. 842. Λ.
extr. Istud essi' ooφυς ἄν με νουθετεῖς patet dictum esse cum acerba irrisione, ut retorqueatur superior Calliolis criminatio, qua Socratem ros σοφίζεσθαι in
Cum indignatione ac taedio haec Callicles pronuntiat, ut Sem Onem abrumpere nee amplius respondere Vello Videatur. A quo consilio eum dehortatur Gorgias verbis: φδαμως - au' αποκρίνου κ. r. i. Itaque ad μηδα- μως intelligendum esse apparotroυro ποίει aut Simile quiddam.
254쪽
οθεν Ουν ὰ πελι π ε sp J Sic Clarh. Vati Coin. Ven. ET Vind. 1. 2. 6. 7. Par. EIVW. Florentini plerique, Aug. Meerm. V. ἀπέλειπες. Sed cons. Eut tyd. p. 282. E. Phaed. 78. B. 112. C. ἐπιθ. κα ὶ 'δονῶν ἄua r. J Verba καὶ ri δονῶν ex Clarh. et Florentinis septem, tribus Vindobonensibus et aliis adiecimus. IIahot illa iam Bas. 2. et expressit Ficinus.
u η l omnino hoc non tibid Rinno est s. nulla tibii n d o in ut e t a. Dictio proverbia
Sententia verborum haec est: Sed ut revertatur Oratio, undo digressus es, dicas mihi, an non unusquis quo nostrum sitire atque gaudero simul desinat.
concedis' Mox τί oον δή:interpretor: quorsum igitur haec interrogas 3 s. quid igitur ita 8 Nam sormula rίουν δ'οῦ pro varia sententiarum ratione vario modo explenda est; v. ad Menon. p. 49. Itaque nolim cum Ho in dorsio nune intelligere σοὶ διαφερεe TOPPO.
255쪽
D. τ α ανια ιδ α τ οῖς κακο ῖς J V. κακοῖοι. verum hic quidem codd. praestantissimi atque optimi Ionicam formam aspernantur. Mox vulg. αθρει δή, quod o Clarh. et Vati mutatum. E. τί δες αγαθ. ανδ ρ. J Clarh. δαί Bekkero probante. Deintove ante aφρονας cum Behhero addidimus ex Par. BCIV. Flor.
ώς εrε ρ ω ν ο ν roavi quippe quum diversa sin L Itorantliaeo eum vi quod modo dictum
256쪽
Omittit οἱ Par. I. Defendit artientum Herm. , quia chiamus eum excuset. Atqui tum etiam καὶ οἱ αφρονες dicendum suit. oi αγαθοί τε καὶ οἱ κακοίl Alterum οἱ om. Steph. cum Vind. 1. 6. si καὶ ἔτι Acilio ν ἀγαθοὶ καὶ κακοί εἰσιν οἱ κ.:J V. η καὶ δει μαχλον ἀγαθοὶ οἱ ἀγαθοὶ κ. κ. Delevimus οἱ aγαθοί, as
sentiente etiam Herm., qui v . uncis seclusit. V. ann. Cod. Vind. 7.
ῆ δει uatioν οἱ αγαθοὶ καὶ κακοί εἰσιν οἱ κακοί; Deleto igitur olpost ῆ μαλλον temero interposito veram habes lectionem. Quod autem καὶ anto δει in hoc aliisque libris deest, tuetur voculam Iocus p. 498. E. In Clarh. et Vat. est καὶ οἱ κακοί εἰσεν οἱ κακοί.aγαθοί, fraudo manifesta, quam Primus animadvertit Routhius. Etenim οἱ κακοὶ sunt μαχλον
ἀγαθοί, quatenus uaλλον χαίρουσιν, et irι μαλλον κακοί, quR- tenus μαλλον λυπουνrat, quoniam
secundum Calliolis sententiam boni sunt qui percipiunt VOlmptatem, mali contra qui dolorem sontiundi Concluditur mox argumentatio p. 499. A. his verbis:
conelusionem, licet vera sit ac nocessaria, Callicles iam mirari videtur. Astius nuper legendum coni. : ῆ δει μαλλον αγαθοὶ οἱ κακοί εἰσιν καὶ κακοὶ si
257쪽
αι γ δοναι, ειπερ χαίρουσι; ΚΑΛ. Πως γαρ os; κουν ἀγαθωω παροντων dγαθοί εἰσιν οἱ χαίροντες;
των Δμολογημενων ' καὶ οις γαρ τοι καὶ τρίς φασι καλιν 499 εἶναι τα καλα λεγειν τε καὶ Drισκοπεῖσθαι. 'Aγαθον μὲν εἶναι τον φρονιμον καὶ ἀνδρεῖον φαμεν. η γαρ;
Phileb. p. b9. E. Legg. XII. p. 956. E. VI. p. 7b4. B. cf. L e n o b. III, 33. Erasm. Adagg. Chil. I. Ccnt. II. p. 68. Ceterum do Vocula roi in gnomis asserendis usurpari soIita V. Q Sympos. p. 219. Α.
Cap. LIV. Haiae ros σου ἀκρ. t Dudum vero tibi auo culto et per Omnia concedo utc. In huiusmodi locis tot habet vim confirmandi eum quadam admiratione vol indignatione, ut Ρhaedon. p. 63. At ἀεί τοι - δ Kω ς λογους τινας α νερευνδ κ. t. i. Supra p. 458. B: παλαι γαρ rοι - εγιὼ ἐπεδειξάμην. Ferri non potest quod vulgo legebatur παλαι re, unde etiam II e in do rL ad Phaedon.
p. 29. ex codd. rescrihendum iudicavit παλαι rot. - Τούτου a o με vos ἔχει, te hoe cupido
258쪽
κρατες, καθομολογων, ἐνθυμουμενος, οτι, καν παίζων τίς σοι ενδρο οτιουν. τουτου δηιενος ἔχει, ωςπερ ταμειρακια. ως δὴ σb οἴει εμh ῆ καὶ δελον οντινουν αν-
θρωπων οὐχ χjγώῖσθαι τὰς μἐν βελτίους γ δονας, τὰς δὲ
Phaedon. p. 100. D. et p. 101. D. Proti p. 324. D. Proxima aio intelligas: quasi Vero tu me
aut alium quem unque hominem putes non alias voluptates moliores, alias Peiores existimare. V. ad
ἰου et O ἰου ἐπὶ χαρας ἐπισπα-ται. Sui das. Licet haec fere observetur disserentia et ἰου Οχε- maorικεῖς a Platone esseratur, tamen in aliis nostri seriptoris locis An magis admirantis Et exsultantis quam plorantis Est.
Ita IIipp. Mai. p. 291. E. De Republ. IV. p. 432. ROUTH.
Etiam hoc loco mirantis et exsultantis eSt. rore μεν αυ φ ά o κω ν J Recis codd. plurimi atque optimi αυ pro rat ra. Respicit Onim Socrates ad ea, quae supra cap. XLVI. in . Calli est dixerat: Οὐ δέ-
me fallere a ludens. Monui propter Findoi senium, qui
miro errore ἀπarων pro sorma futuri eontracta habet. - εκον-rος εἶναι, quantum quidem a tua Voluntate ponderet. V. ad Λpolog. SOcr. p. 81. Hermanu. ad Vigor. p. 888.,
qui doenit εἶναι in hac sormula
259쪽
Πανυ γε. Σόδ. AZφέλιμοι δέ γε αἱ αγαθόν τι ποιουσαι, κακαὶ δὲ αἱ κακον τι; ΚΑΛ. Φομί. αξ. 'Ao ουν τας τοιάςδε λέγεις, οIον κατα το σῶμα ὰς νυν δη ἐλέγομεν ἐν τω ἐσθίειν καὶ πίνειν et δονας, εἰ stρα τουτων αἱ μὲν υγίειαν ποιουσαι ἐν τω σώματι et ἰωχυν ῆ αλλον τινα ἀρετVν του σωματος, αυται μὲν αγαθαί, αἱ δὲ τἀναντία Ε τουτων, κακαί; ΚΑΛ. Πανυ γε. ΣΩ. ODκουν καὶ λυπαι
ῶςαυτως αἱ μὲν χρησταί εἰσιν, αἱ δὲ πονηραί; ΚΑΛ.
ian. Necyom. T. I. p. 485. g. 21. Similem usum habet dictio proverbialis 3 si eo 'ae t 3 δ ι δ όμενο ν, de qua iam Erasm. Adagg. IV, 1. Cio oro Epist. ad Fam. X, 1: quod dat a coibpimus. Phileb. p. 11. B: δεχει
λογον. Simile est etiam illud Euthyd. p. 285. A. Alcibiad. II.
p. 141. C., rubi V. ann.ο νυν λεγειςJ Quod in aIiquot eodd. repertum est o si Psν λεγεις, id non debebat continuo probaro He in dorsius. Nam vis sententiae inest in Voce νυν. - Pronomen τινες R o u th i ovidebatur dolendum esse. Cave
D. M ρ' ουν τας το εας δελεγεις, οἰον -l Retinuimus optimorum eodi eum scripturam
260쪽
Ἐνεκα γαρ που των παθων απαντα et uis ἔδοξε πρακτέον εἶναι, ti μνημονευεις, ἐαοι τε καὶ Πώλω. αρα καὶ σοὶ συνδοκει ο ω τέλος εἰναι απασῶν των π9αξεων το αγαθον, καὶ ἐκιίνου ενεκεν διῖν παντα τἀλλα πράττε-
ram debemus Clarh. Vat. Coisi. Ven. Ξ Σ. Vind. 1. 2. 6. 7. Par. IV K. Flor. b. d. Bodl. cons. p. 46R A.
ποιουοαι et εἴ αρα, cuius mutandae necessitatem ne nune
quidem intelligimus ullam. Sententia enim videtur haesi esse: Num igitur huiusmodi dicis voluptates, veluti quas modo die e hamus inesse in bibendo et edendo, si forte
istarum quae sanitatem in corpore aut robur aut aliam quampiam Virtutem corporis officiunt, eae hon a B sunt, quae autem officiunt istis contrarium, malae Qui ποιουσι scripserunt non Videntur intellexisse ad
aγαθαί et κακαί intolligendum relinqui εἰσιν, quod Ox et αρα pendeat, neque istud et αρα recte percepisse. Sed quidquid rei est,
corte quae tentatae sunt verborum mutationes, omnino parum placent.
ipso tertius praeter me ab que Polum. Apto Routhius comparavit Sympos. p. 213. B., ubi vid. annot. Ceterum quod Soerates hanc interrogationem iterat, Prorsus eodem modo Menon. p. 71. B: ψῆ δοκεῖ so
Exempla dabit He in dors ad Charmid. g. 33. πο ῖα αγαθὰ - καὶ ὁ ποια κακαὶ Vid. ad Criton. p. 48. A. Cap. LV. ἐτυγχανο ν λ