장음표시 사용
191쪽
het contentientem. Quando enim haud impossibile esse adserui, ut in infinita Dei natura quaedam substantiae intelligentes sub sistant, manifestissime supposui, eas a Deo,
productas ρο ab Eodem distinia imas esse. Aesiemi ita pergit D. . a) vero immanis errores, Gnsum direre creasum, non generatum3.isa non minor est insipientia, omnia adfirmare. generata, cum generatio contineat ema tio. nem, emanatio indueri similitudinem rasione natura omnimodam. Loquimur jam de mysterio S. S.Trinitatis, filius dicitur ab aeterno
'. Feneratus. Sed cum ita loquimur, dissi iter, quam potestatem habeat vocabulum genera re, explicare possumus. Nullum enim est in rebus humanis exemplum, quo tute explica-.re possimus. Suffcit, quod omnem, quae in rebus humanis circa generationem occurri imperfectionem removeamus. Alio vero . sensu hoc vocabulum sumimus, cum de reis. hus humanis selmo est. Ad nauseam dixi, Platonem , quando mundum γονδον dixit, non intelligere emanationem ex dia vina essentia, sed productionem, exornati nem. Neque asso argumento probavis D. 6A. mundum ex mente Platonis, vel materiam,
192쪽
quam gradationem in iis locum habere adserat, licet quid sibi velit minime explicet, tantisper judicium cohibendum esse puto,nsquedum naturam Dei, & sententiam Platonis magnus aliquis Doctor clarius,quam hactenus tactum, explicuerit. Supra docui, primitivae Ecclesiae Patres in mysterio divinitatis Filii explicando diversis vocibus usos, quae in sensum alienum trahi possent, nisi ipsimet praesidium quaesivissent in inis finita Dei natura. Quando Agustras Leώ-mizim , aternum Germania Ornamemum, in
princip. Pόilosophia, Actis. Erudit. LAU. Tom. VII. Supplem. Sin. XI. insertis, inter alia ita locutus est Deus solus es unitas prim riva, seu subvantia Amplex, originaria, cujus productiones sunt omnes monades creata caederi tima, ct nasiuntur. M ita loquar, per continuas divinitatis fulginationes, pre reo 'ivitatem creatura limitatas ; misi Eruditiphrasin illam, per continuas diminitatis DLguraιiones, deteriorem in sensum non a ceperunt. Doritissimus Cretavius in Ex mine horum Wineipiorum ita de hac Illustrumui propositione loquitur et Elegant.ssime utor eum antiquissimis Philossophis Deum
unitatem primitivam G erea νώ omnes deis
193쪽
bus modum productionis creaturarum , siuereationis, quantum ex lumine rationis inda. gari potest, ostendit, amns : Creaturas oriri per eontinuas Divinitatis fulgurationes. Lovguistir autem auctor noster de emamatione
quadam generatim ita iacta, vel quasi, castputes aliorum Θή-atis Emanationis Patro.
morum serunta re omnia hie recipi quam per fulgurationem quandam' imaginasioni s praeam intellectui vult Auere elariorem. In nostra quippe orbe sol radiorum suorum perpetua emisipsone quandam quasi divinitatis actuosi maimaginem s Christianis re Genιitibus Philosis
phis praebuit, ipsaque S. Latera Deum lutem adpetaist. Ita Crethetius interpretatur mo destissime inusitatiorem Huinis miri semmonem. Ita faciunt miri Candidi, es igno
Citea finem dissertationis meae: Celeberri mi Molpis, miri sane docti simi, partes in in suscepi tuendas contra tigustrem Gundlin. gium. Respondi quin etiam ad singulas q Wiones Gund sanas. Responsiones au tem meae inficerae denuo videntur miro periὐθDacissimo. Videamus paulisper quo jure. licet Dori simias Molpus auxilio meo mini .mc indigeat. Repetam autem quaestiones
194쪽
summi miri. Quid derivatur quatiot Reis spondi: derivatur anima mundi , sentia quadam intelligibilis, a mente, mens ilia a Deo , Rectore omnium rerum, divinum quid a Deo, sed non ut pars a toto s modum auum ignoro, quia Dei natura non imime mihi
perspecta est. Cur autem displicet haec reis sponsio Metagentis O Uiro Z.Audi: quando enim, inquit, primarium respondere moalitur , nabitne emanine possit a Deo nisi δει num , ad silentium citatis passibus currit. Umotam emanationis si ignorare trepide fat μν , ne is msidias quaerentium incidat. Qua stio est de tribus principiis Platonis, & qu, dem ex mente eorum, qui primum secundo, secundum tertio originem dedisse conis tendunt. Putavit. autem Hasbis Uir , interrogationes illas ita esse comparatas, ut Dorius us mollius nihil prorsus reponere possit. Ego non ita sentio. Respondi igitur directe. animam mundi oriri a mente seu secundo principio, divinum quid a di vino I modum me ignorare dixi, & adhuc dico. Quae enim ignoro, lubentissime fateor. Hais, si ea fuit ejus sententia, exinplicare non potuit, ejus igitur non minus, quam CL Mosi, nomine respondi. sequi. tur quaestio secunda Ingeruosi fimi Uixi. An . . dividi.
195쪽
dividitur Deus ' Resipondi minime. Deus ex . mente Platonis non corpus. non divisibile
quid , s quod partes haleas ι sed mens ilia A
ve idea orta es a Deo, emanavis ex infinita Dei essentia, cujus insinisi eum ego eapax nou , creatura arctissimis limitibus eircumstraripta, modum determinare nou ρ - , neque ramen Ham impasbilem adserere. Num forte haec responsio placet subiit Ἀπο -ο RMinime. Eadem, inquit, φ deri henditur , quando is ad quaestionem, utrum 'divinum, quod emanat,ss dividuum, - in dividuum t reponit, emanare aliquid ex disi na sentia, sed modum latitare. De quo in terea sententiam nondum es rogatus. Miarum est, me ideo vapulao . quod plus reis gesserim, quam aequiomas Vis postulavit. Respondi, Deum non esse ex mente Pla tonis dividuum , & Me ex me quaerebat ει addendum autem putavi , me modum ignorare, quia dixi λογον esse a Deo : cujus originis & derivationis modum ignoro. Necesse igitur putavi, ignorantiam meam fateri. Et hoc tam liberale additamentum
adeo displicet Moderatissimi Ingenii Uiro, ut dicat pag. 339. Ignostet, θρου, si hune in
rem dicam morum, atque hune respondena modum vadis arbitrer inficetum. Imo vem
196쪽
ex animo ignosco. Perspecta enim mihi dudum es Isi bis Viri arbanis, s ingenii Megantia. Ignosio igitur j, ignosta, Sed nondum satis est disputarum. Sect- 96. de novo me ad pugnam provocat. Ade Eum Zimmermone, paucis te volo. ut quam miserum defensioram in te narim fit Cholis s. te istia M. Gen est fati, mon heu re est venue. En adsum tamen mir Emeessimi e s dedo aures is HGonem ιuam f
Explorare lusor, mihi usa capessere sat est.
.s Putas quine, ita me homuncionem alloquitur Ampis mus Wis ) Deum permanere eundem , ιames at quid as ipsis em nes et quod ferri tanti per posset. Aseo autem os illidis in sicopulum adeo nil tutum ab insidiis) praeacutum, quando causam
per emamasianis venum exponu pro causa ciente exur me externa et quin periculosius
uberis 3 eum permanans a Deo, quod es meas, es simia, ratione a meme procedens, quod es anima muniu, insusium rebus sensibilibus ae dia mersimodis temperatum credis , si e μορι- rione in immis, quod impendet religioni. Ita enim divinum necat cruci Mihi sane
197쪽
vel reluctanti incidit illud poetae e Parturiunt montes. Mera enim sunt repetitiones iupra jam ad nauseam allatae & refutatae. Tae det tandem repetitionum, breviter ergo dico : Gundlingium non probas ex Platone, duo illa principia, mentem & animam mundi, a Deo orta ; non probasse , , animam mundi nonnisi abstractione mentis a primo principio distinctam'; non probasse, animam mundi omnia pererrantem in unam eum mundo substantiam transmutari ; non probasse, emanaticinem in intellectualibus sine partium divisione locum haberesnon pocse. Hae omnia cum nondum probaverit Imgenies*fimus Vir, mirum non est repetitiones illas parvi aestinio Admitto tame Doctissimi misi conclusionem et Euamobrem bene conserit Zimmermannus, Cl. Wolfium reseponsiurum forte accuratius. Adhucdum enim in ea sum sententia, Cl. Wolfium, Utrum solide doctum, majori argumentorum pondete Sutillismi misi objectiones refutat tum, siquidem in arenam descendere velis let. Est enim is, i non ego) ex numeroisiorum militum, quibus triplex eirea pectus aeses. Cum talibus enim, non aliis, congravi optat fortissimus Antagonsa , uti patet ex ul
198쪽
Et haec sunt, quae ad Cl. miri dissertati
nem , contra me conscriptam , adnotare volui. Nullus dubito, quin multi judicaturi sint, examen hoc meum prolixius esse , quam rei momentum posulat; agi enim de re non magni momenti : parum interesse coetus sacri, Reipublica Litteraria, utrum Plato Atheus fuerit nec M. Ego vero non dissiteor , potuisse me horas huic argumento impensas longe melius collocare. Sed quandoquidem placuit Cl. Gundlingis, dissertationem meam prolixo examini sub jicere, non potui multas ob causas, quas hic recensere nolo, prorsus silere. Post. quam autem semel animum ad scribendam apologiam appuli, necessitatem mihi imp sitam esse perspexi, cuncta accurate exami nandi. Nolui igitur periturae parcere char tae 3 sed cuncta, quae alicujus momenti viodebantur , perpendere ; nolui CL miro an iam dare conquerendi, me forassima, quibus innititur, argumenta silentio prateriisse. Has enim querelas frequentissime moveri audiamus in mutuis Eruditorum concertationibus trara est enim fides d Mantium: non minus
199쪽
niam igitur dabit Lector prolixitati meae.& repetitionibus, quas evitare non potui. G. Auctor identidem ex arrepta semel hypothesi argumentabatur , testimoniaque, ut fieri solet, eo trahebat, hinc repetitiones non semel ortae. De re ipsa judicium sit penes eruditum s eandidum Lectorem. Illi, qui extra partes sunt constituti, melius poterunt de controversia nostra judicare, quam nos , quos partium sudium aliis quando impedit, quo minus verum cer nere possimus. Ego quidem quamin maxime operam dedi, ne praejudicatis opinionibus locum aliquem concederem. Md homo sum, nihil humani a me alienum puto et omnes sumus contentiost homines: omnes semel arreptas opiniones lubentes defendimus , cs di culter adducimur, ut fatem mur , nos errasse: S us illud pessuntissimum ,
ambitio, nos omnes ad vit. Non igitur victoriam ante triumphum canam; lubens aliorum judicia audiam , & meliora edo ctus retractationes cum Augustino scribam. Perinde mihi est, utrum Cl. Gundlingius meae sententiae album calculum adliciat, nec ne. Licuit semper incolumi dissentire amicitia. Quod si denuo placeat D. mro in campum descendere,per me licet. Hoc unicum ro-- SQ,
200쪽
go, ut in posterum, posita omni verborum acerbitate, mecum agat. Velim sibi peris suadeat, sibi rem esse cum homine non quidem erudito, nedum Aperbo, sed veritatis N pacis amantis o. Dicteria animum ad iram & aestum provocant. Ut innocenti sie irato verba invenire, quibus se tueatur, facile est. Non opus est excelsenti ingenio ad alios perstringendos, & Italico aceto perfundendos, sed ad injurias illatas aequo ani
mo perferendas. Habet s mustea J lenem, ests formica sua bilis o etiam mitissimi ingenii homines , eum alii lapides loquuntur , non possunt semper buffima reponere verba. Et quid lucramur tandem diseriis icissimus inque mirem praebemus crura
Ludibrio nos exponimus Viris sapientibus,& Eruditionem . in eontemptum adducimus. Poterit igitur & hanc Apologiam CL UDexamini subjicere, argumenta argumentis , siquidem eum errare putavero, opponam, &aquitate, modestia, eandore cum eo certabo de prima, adeo,uι qua modo pugnabant, jumgant Aa rosera columba. Eum in finem