장음표시 사용
131쪽
, Disp. V. de Externa Fidei profess iuxta Tria. facienda. s
la , quae incipit: onus Apostolica seruitutis , apud
DISPUTATIO V Quae set Io maee externa Fidei professione iuxta Trid falati Regulares, etiam Militarium itinum faciend4. - obligentur ad emittendam professionem Fidei eAFfirmant plures Doctores , eo quδd Pius IV.
in Constitutione, quae incipit Iniunctum nobιs, edita Idibus Nouemb. Is 64. pretecipiat , Ut omnes Praelati Regulares,etiam Militarium,intra bimestrea possessione suae Praelaturae Fidei professionem fa
de pote . Episcopi pari. 1. attegat. 6 r num. 7. M alii penes ipsos. Sed probabilius Respondeo iam non obligari: quia probabilius est, tale Pij IV. dccretum,ves nul libi et se receptum, vel per contrarium usum iam abolitum. Sic Sorbus in compend. priuileg. Mendicverb. Professio Ddei, ubi dicit Sacr. Congreg. Emin. Cardin. respondisse,diistam Constitutionem Pij IV. non esse in via quoad Praelatos Regulares. Tamburin .de iure Abbat .lom. I . disp. 8. quas. i .POrici. Sigis. mundus, Sanchez,& Villatob.quos citat,& sequitur
ubi pro locis , in quibus fortas Ie tale dccrctum est in ulis,duo addita Pmnum, quod satis sit, si semel per aliam occatanem emiserit quis dictam Fidei pro fessionem, quia sic menti legissatoris tactum est si tis.Secundum, esse probabile, tale decretum non obialiore sub mortali: eo Ddd a Pio IV. extenditur ad Regulares illud idem Decretum,quod Tridentinum dederat de Beneficiatis Curatis : ergo si illud proababiliter non obligat ad mortale , Vt n. q. Vidimus, durum esset dicere hoc obligare. sic ille. sed quid de iis omnibus sentiam, alibi dicam , nunc solum dico,ioqui Tamburin.probabiliter.
Eenesciati Curati, necnon Canonici, est Dignitates Ecclesia Cathedratus, teneantur ad emittendam Fidei professionem.
Espo N DEO Teneri. Quia scdecreuitΤrid. Fus 24.e. ux .dι Reform. ubi mandat,quod prouisi .de Beneficiis Curatis,emittant Fidei professionem in manibus Episcopi , vel co impedito,in manibus Vicarij; idque intra bimestre adeptae possessionis Beneficij. Deinde,quod prouisi de Canonicatibus,& Dignitatibus in Cathedrali , idem faciant,non solum coram Episcopo, sed etiam in Capitulo: secus non faciant fructus suos, nec illis pos.sessio suffragetur. Sic conclusum, circa quod Decretum tria notat Tambutinus lib. 2. in De MIN.c. . g. I 2. Primum est, quod in illo non comprehendantur Parochi non beneficiati,nec Canonici in Collegia Lis : quia decretum ait: Provisi de Beneficili , ct no-us de Canonieatibus in Cath rati.Secundum est, elleprobabile, quod ille qui intra bimestre fidem non Profiteatur,licet perdat in conscientia beneficii fru
ctus, non tamen teneatur reddere illos ante senten
tiam Iudicis. Nnium est, quod cum haec lex sit posnalis,non est impossibile obligare solum ad illam,&non ad peccatum mortale svi vult sanchezo Quia lex poenalis ad nil amplius, nisi ad poenain obstringit transgressorein. Haec omnia Thom.Tambarinus ιχ .cit .a n. I . que ad 4. δc omnia saltem probabiliter. Aduertit tamen n. x I .ubi infra,& Diana p. s. tract. I 4. resol. 1 n. tr. quod pro secundo Addito sunt Sanch.Nauar. Rodrig.quos sequitur Baslaeus.
An etiam Episcopi , ct ali, Pralati superiores teneantur hanc Fidei professionem fa
R Espondeo Teneri, ex decreto eiusdem Concilii Trident sus 1 Dcap. a.de Reformat. ubi mandat quod promouendi in Patriarchas, Archiepiscopos, vel Episcopos,dictam prosessionem faciant in prima Synodo Prouinciali,cui inrerfuerint. Ad quoci facit etiam decretum Gregorij XIV. contentum in Bul-
necnon artium liberalium,teneantur ad ean
Regentes,& alij Proseores , artium utique liberalium,teneantur ad Fidei professionem. Sic Sanchei
132쪽
RRAETANT de Spe, sere omnes DD. quos supra tract. a. de Fide,retulimus. Legantur praecipue D. Thomas 2.2. quastion. II. art. r. ct fg rnt. Magist. in 3. dis. 26. Suarez de Spe, a disp. r. Arriaga, Ripalda, Ouiedo, vcerque Hurtad. ibi,
DISPUTATIO PRIMA.M E sentia, obiecto, Sub-
EsPONDEO , ut quid certissimum : Dari, constat enim ex illo Pauli ad Rom. 8. Quad . non Videmuε, hyrramus,per parientiam expectantes,& r.Corinth. io. Manent tria ham, Edes,ves, s Charitas, & i .Petri cap. I . Regenerauit nos in Spem vivam, . 8c ex Tridentino ρες eap. . Sic dicente unde in ipsa iustificatione , has omnias ι infusa --ripit homo per Iesum Christum, i inseritur, cui in seri rM,Edem, Spem, re Charitatem. Et sic tenent omnes Catholici. Legantur citati.
Iduid Spes, virtus Theologica, sis PREspondeo , quod est virtus Theologica , & Ω-
pernaturalis, qua bona supernaturalia, praesertim beatitudinem , diuino auxilio obtinenda speramus. Sic colligitur ex locis supra estatis, necnori ex illo ad Rom. Gloriamur inoe gloria secundum spem Oita arrena,quam promisit, qui Non mentitur, Deu1.Legantur DD.citati praecipue D.ThOm. 2. a. uast. II. an. . SuareZ diis. 3.sest. I. Luysius do. 6o. dub. 36. VaEquea I. a.disp. I I. BOnac. Palaus,&alij.
diuidsis obiectum materiale, primarium, essecandarium Spei Theologica PREspondeo, quod obiectum primarium Spei, est
gloria,seu visio Dei aeterna; secundarium vero, gratia irtuita, & alia omnia; quae gloriae consec tionem concernunt. Prima pars huius responsionis constat,tum ex loco Pauli nuper adducto. GIoriamur suspe gloria,cte. Vbi faciens mentionem solius gloriae,denotat gloriam ad minus esse speciale, & praecipuum obiectum Spei. Tum etiam, quia gloria, seu visio clara Dei, est vitimus nostrae vitae finis, quem Procurare non possumus, nisi speremus : ergo. S cunda pars etiam ex hac prima est constans .l Quia gratia, auxili ve diuina, & reliqua supernaturalia, saltem bona,sunt media ad gloriam consequendam: ergo haec omnia ad obiectum secundarium Spei pertinent: patet, quia ad eandem virtutem,ad quam pertinet procurare finem , pertinent & media ad ip-1um fiuem , cum intentio finis sit implicita medio
V AESTIO IV. An obiectum formale adaequatum Spei, is ipsemet Deus, sub ea ratione, qua nobis summe bonu ses, o coeniens 'Egant multi DD. existimantes, obiectum formale adaequatum Spei, non esse ipsum Deum,
133쪽
Disp. Prima. De Essentia, obiecto, subie L Def.
ut nobis conuenientem, & bonum, siue ut nos be- ipsum Deum,ut bonum sperantis: er es Sic omnestantem ; sed ut auxiliatorem nostrum, cum attribu- DD. Legantur valentia dis8. χι 1. i. Punma. Asotitis,quae ad praestandum nobis auxilium,in quo Spes Ioc. est. SuarcΣ disp. i stat. 3. AEgidius disp., 9.dtib. . nostra innitatur,conserunt: ideoque esse simul cum Palaus tract. s. punct. a. n. 7. σ 8. Ripalda 1 ra uxilio crearo, omnipotentiam diuinam , & pieta--Ouiedo traft.2.contr. I.punct. 1 .Trulleiach x m, propter quae motus Spei tendit in bona seerata, quae uini materiale obieetium Spei. Ita Uatqueae e. dii. x M. e. 4. I. 2. di . 1 F. c. s. Luysius a. a. disp. 6o.dnb. 1. Meratius diJ. so. por
.ed probabilius Respondeo dicendam,quod ob
tectum adaequatum Spei , sit ipsemet Deus, ratione qua nobis est summe bonus , & conueniens, nempe qua nos beatificat, & 1 nobis possissctur. Probatur. quia tali Ouiedo sicuti obiectum Materiale est
Q V AESTIO UI. An Subiectum Spei sit voluntas P
NEgant aliqui iuniores, apud Oviedum Le.eiri
Punct. 2. n. s. existimantes subiectum Spei esse intellectum. Probant, quia actus Spei pertinet ad res spCrata ; ita obiectum rmale, est ratio Mima- intellectum : ergo ille subiectum est virtutis Spei, lis,pzopter quam illa speratur,& amatur a nobis e Antecedςns probatur , quia actus Spei saepe in Sataonmes fatentur: haec autem speratur , & amatur, cris literis dicitur certus, ut Rom. 8.σ 1 ad quia habet bonitatem nobis congruentem , & quia Cert sum cyc. sed cercitudo est affectio actus intel- bonum est nobis illam habere; non quia illam si- lectus,& non voluntatis,ergo. Huic sentcntiae fauet mus habituri ab omnipotentia, vel ab alio auxilio i Arriaga diis. 16. se l. a. quatenus docet, hanc Spei eodem enim modo illam appeteremus,& desiderare- Virtutem ad VIIamque potentiam pertinere ; licEt
mus, si ab aliis principiis ellet futura, vel si per impossibile,nullo interueniente princi Pio, illam possemus acquirere : ergo. Sic ille tract.de De,controu. 2. Punct. 3. g. r. n. a s. Suare Z di'. r. seci. t. or tom. ta .ra 3.ρ.ante dio. is. AEgidius disp. i q.dub. 4. Grana pr*cipue ad voluntatem.
Sed ego absolute Respondeo dicendum , subiectum virtutis Spei,elle voluntatem. probatur cx D. Augustino tom. in Enchir. ubi dicit, Spem este de bonis i atqui bona ad voluntatem pertinent, sicut dos tract. t.d. p. i. se I. i. ct 3. Petr. Hurtad. di'. 9 . vera ad inici lectum : ergo. Confirmatur. Quia volunta φr totam, Caiet. Aragon, Baiancet, Medina, Scotus, ias est appetitus rationis, cuius cst cupere, optare,&Gabriel, Almainus, Palacios,& Carthusian.quos cia expectare bona sutura, dc absentia, quae sunt actus rat, & sequitur Ripalda disp. a ι. se l. i. st sequ/utia Spei: ergo. Sic AZOr. tom. t uib. s.c. 1 .q. io.Oui edob- . Vbi late hanc partem dcfendit. Arriaga etiam punct. χ .cit. dicens,hῶnc responsionem omnes Theo a satis erudite disp. 1 . se l. i. ct 1. Trullench. lib. i. logos unanimes docere. Suarer dis . r. fetit. a. n. . Decalogi,c. 4.dub. i. n. 3. Castro Palao tom. i. traft. s. Vbi ait, hanc sci rentiam ita esse certam, ut contra dio. νnica, ρ- t. a. n.6. BecanuS cap. i7.q. r. nam. 8. ria adminus sit temeraria,&alij,&c. Concl. 3. & alij
An spes fir virtus Theologiea. a Fide, o Charitate, re ipsa, dis inciar
ε garuiit olim nonnulli, ut referunt Scotus, &Gabr. in 3 dist. 1 f. q. t. existimantes,praedictas tres virtutes , non reciliter, sed sola ratione inter sedissecro,itavi Spes sit Fides,& Charitas, aggregati
UAESTIO VII. An in Beatis maneat actus, vel habitus Spe
A Ffirmant manere in Beatis actualem, dc habi
Negarunt & alij, putantes, Spem re ipsa esse per totam. Arriaga dist. 18. sect. 3 subsere. v. n. as. Pauidem quod Fides, ratione tamen distingui, perinde laus tra I. s.pu'Li. n. Iac si Fides credat generaliter quidquid est dictum Deo,Spes vero credat bona gloriae a Deo pio minia , & iustorum meritis reddenda. His verbis resert
cens, Vtramque e se temerariam. Et merit δ quidem. Vnde,
ut quid certissimum Respondeo dicendum , quod
Probant,quia in Beatis manet Obiectum sussieientissimum pro multis actibus habitus Spei r ergo manet in illis talis virtutis habitus. Antecedens probant, quia manet in complacentia erga rurati tuadinem obiectivam , & sormalem : & pro gaudio in ipsius beatitudinis posseisione, &c. ergo. Alii contra omnino negant manere in Beati et qpes realiter distinguatur a Fide.& Cliaritate. Pro- spem,nec quoAd actum, nec quoad habitum. Quia Oatur Primo ex ilio Pauli i. Corint. i s. Nune autem Beati pacificε possident visionem beatificam : ergo
-- - ν non possunt eam secrare: ergo in illis non manet
actus Spei strictae r ergo seu straneus est habitus. ita sentiunt Thomistae , Caiet. Bannez , Aragon hic
manent tria hac, Ddes, dpes, Charitas imaior autem ho jum est charitas. Vbi Paulus ternarium numerum harum virtutum constituit.
Secundb , quia omnes hae virtutes habent O tectiun formale , formaliter saltem distinctum , seu sub diuersa ratione : sed id suscit ad inducendam
disti iustionem realem : ergo. Maior probatur nam, rides tendit in Deum,ut testificantem verum: Charitas ipsum , ut in ic immo bonum , Spes respicis quastione r8. art. a. Valentia dissut. a. qu ιιone r. punct. 3. Granad. traftar. a. difflui. r. Lorca diss8. 7. numero 2. Raguain 3. p. disp. i. Luisus disp. 61.dub. I. Τannerus quastione I .numero quarto, Alberr. Bonaiient. Gabriel, Maior , Durandus, Ricard. Scalij , quos relare Ripa Ida ιος. citato , Ita. 3. numsa
134쪽
mero a . Trullench. libro r. Decalog. cap. . dub. I.
Alij inedia via incedentes , dicunt dari in Beatis verum actuin Spei; sed non habitum. Ita VasqueΣw φ.ρ. dio. ἐ.c. a. ia. Beati vero sperant gloriam corporis,quam post resurrectionem sperare non possunt: ergo ne tunc habitu spei priuentur, cen sci eo habitu simul cum fide spoliari , cum primum Beati beatitudine fluuntur. Αlij denique tribuunt Bearis habitum Spei, sine ullo actu elicito ab ipso , solum ad maiorem illius status ornatum. Ita Argentina in . dist. 26. q. t. N. . comi. q. Gerson, & Meratius apud Ripaldam viri supra. Sed ego probabilius existi ino cum S. Thoma a.
a. q. I 8. art. 2. & cum Authoribus secundae sentensiae, neque actum , neque habitum Spei manere in Bcatis , ob rationem assignatam. Nec argumentum primae sententiae conuincit, dicendum enim est,illos actus non oriri ab habitu Spei, sed Charitatis, aut alterius. Legantur D.Thomas, GranadOS, LOrca,&
in damnatis maneat actus, vel habitus Dei Theologιca f
REspondeo ut quid certissimum, Non mancrc.
Constat tum ex illo Prou. c. it. Moritia hom Re myto,nulla erit vltra spes,sc.Tuni etiam,quia homo ratione status damnationis debet spoliari omni dono stipematurali , tam habituali, quam actuali conserente in beatitudinem : ergo Spe Theologica habituali,& actuali,quae supernaturalis est,conserens in Beatitudinem. Sic Ripalda disp. a se l. s. quasi st 3. n. 6.ubi ait, nullum este Theologum,qui oppositum sentiat. Ouiedo controu. 4. pune . . n. 33. dicens, hanc esse Thelogorum constantem sententiam. Arriaga disp. 1 8. sti. 3. subsed . i. n. 2 3. & Omnes cum D. Thom. r. I i. N. .
Trach. III. De Spe Theologica.
cam,ait Ripalda iis verbis : Sententia Uirmans est omnium Theologorum, uno exce8to Lorca, qui FPositum se sus est asserere, quod in Purgatorio non si bea t indo contineens , prout arbitrutur necessarium esse ad Spem. ita ille disp. 17.sct. s. μέsitor .n. 44. Sed cer- . tὐ non bene : nam Lorca Oppositum expresse tenuit loeo ab ipso cimto nempe 'i 8. art. 4. dio. 9. n. 8. quamvis in principio dicat,non fore abs irduinab Animabus Purg Iorii relegare Spem. Accipe eius verba: Si quis diceret, Asimas qua Purgantur, non ba-bιre propriam vosia uliquid melitis spe, scilicet, deside, tum escax carens solicitudine,propter certitadinemone rius, cum ρati enti expectatione, qna aliquo modo Spes iocatur, nihil absurdi diceret. Afro tamen in his Ani- .mabus est e spem, sc. Sic Lorca. Non ergo est pro negativa sententia. Eam tamen nouissime defendit Castillo disp. l. de Spe, quast. i 3. Parι. 2. & expresse
este probabilem , latetur Amaga , & innuit Palatis
Sed probabilius longe multb , Rospondeo diceti dum,quod vere detur in Animabus Purgatori, Spes proprie,& stricte dicta , sicuti datur in nobis. Quia illis adhuc est, sicut & nobis, abscias beatitudo, &possibilis obtineri a Deo, nec non,& ardua, cum ad illam peruenire debeant per magnos cruciatus, &ergo possunt eam, sicut & nos, sperare , S de facto sperant. Sic communiter tenent Theologi cum S. Thoma q. I 8.art. . in sine corP. Caici. Bannez, de Aragon abide ,Bellarmin.Valentia, Graia ados, Sua-rcE, AEgidius,Τanner. Meratius , & Petr. Hurtad. quos citat, & sequitur Ripalda ubi supra, n. . Arriaga 2.2. dis8.18. se 1.3subs 1.3. n. 36. σ sequent.
Ouiedo controu. 4. PMnu. q. n. 3 .Palaus tom. I.tr. 3.Punt . 3. nun . . qui tamen male etiam citat Lorcam pro Opposita parte.
φ AE s T I o X. An in Hareticis permaneat hasirus Dei Theologica AF firmativam sententiam non esse improbabilem, defendit Ripalda disp. a serit. 3 .quaesito a.
numero que . eo quod existimet , non esse improbabile , habitu Fidei pereunte , possibilem este Spem
Sed ut mihi certum : RespondeO,Non permanere. Quia certum mihi est, habitum Spei cum habitu Fidei perire. Quia sublata Fide, omnia dona supernaturalia virtutis pereunt, quia illorum est fundamentum,& radix,ut dixit Trident.1 . , .c. 8. ergo sicuti destructo fundamento, totum corruit aedificium,ita Fide destructa, corrumpuntur omnes habitus supernaturales ad nostram salutem ordinati. Sic communis Theologorum sententia. Bannez & Aragon ira explicatione art. s. D.Th.q. S. Suarez a P. . P. S. Valentia disp. h. q. t.Punct. 3. Gran ad .rrant. 2. dij. 3.Luysius disp. 6 1.dub. a. AEgidius di fur. 9. dub. I a. uterque Hurtad .LOrca , & Meratius, quos citat Ecsiquitur Ouiedo controuem 3. Punct. 6. numery TF. iuncto num. 8o. Ripalda Ioc.cit. nnin. 43. Trullencho
Quas TIO XI. An etiam in reliquis Peccatoribus deperdatur per quodcun que lethhle Spes
Espondeo ut certum : Non deperdi per quod- . cunque lethale , sed solum per peccatum Dec. perationis, aut ut diximus in per peccatum Haeretis. Prima pars probatur a paritate trabitus Fidei nam hic non amittitur quocunque peccato lethali , sed solum peccato Infidelitatis : ergo nec habitus Spei amittetur quocunque lethali, sed solum peccato Desperationis. Antecedens constat ex Tridenr. sis. 6. cv. s. ct 7. Et ex illo ita docent omnes Theologi. Legantur citati Et haec de speculativa Spei disputatione sufficiant: dicamus de illa, quae ad mores spectat.
135쪽
Disp. II. De praecepto Dei. st
gat ob impletionem pracepti negatius stet ; nempe note despereandi r oe etiam obligat ob impletionem aliorum praceptorum aliaram virtutum , quando ad eorum ια- pletionem sit necessarius ,ex qtiibus alia sum ass=marina, sia negativa. Haec Hurtadus.Cuius sententiae adhaeret Meratius disp. 31 .in initio, ubi asterit, se non Videre tempus,in quo itoc praeceptum postluc, & di recte obliget , nisi sorte illud, quo post factam h mini , necdum fidem actualem , neque habitualem habenti , sufficientem propositioncm my tariorum Fidei, & religionis Christiatiae s teneatur mysteria credere, & Fidem amplecti. Sed ut mihi certum Respondeo dicendum, quod per se, & positive obliget ad eliciendum actum spei.
An detur preceptum aflirmativum Dei, quo obligemur aliquando Spei actum elicere tam εsrosnao vi de Fide certum, Dari praeceptuiri assicinatiuum Spei,quo omnes Fi- 'ζ-deles tenemur aliquando sperare in Deo,&Quia id constat, tum ex testimoniis Sacrae Scripturaegus. ι .retatis. tum etiam ex communi DD.placito, , Deo beatitudinem aeternam , remissionern pecca- qVi id uno confitentur ore: inter quos cxprcssu con- Orum,& alia ad haec comparatida necellaria. Coii- xxa Hurtadum, & Maeratium, id tenet Ouiedo conir. stat haec responsio ex Sacra Scriptura Psal. . Meri- 3δμηct. 7.n. 92. ita scribenM. Ieru stropter hanc obl/sic to Sacrisicium iustitia , ct sperate in Domino. Et g tiovom indirectam ,siti ortam ex a ιis Praeceptis elicien-Pal. i6. Qui saluossaeis sperantes in te. Ad Titum 1 ι 4i Uum Dei quam adstruit Hurtadus) d.iri a iam Evectantes beatam spem, 2 aduentum gloria magni P Ur - ,σ diret am ortam ex pracepto Loμιώσ. circa Dei. Deinde etiam constat ratione. Quia de omni actu necessario ad obtinendam vitam aeternam, cst praeceptum et at huiusmodi est sperare veniam peccatorum,& gloriam obtinendam, cx Trident. Mf. s.c. 6. ergo actum Spei eliciere, est in praecepto. Sic omnes: Sanchez lib. 2.e. 3 3.n. i. Suarez de De dθ. 2.fect. h.
unica punct.4. Petr .Hurtado di'. ii 8. se l. r. caspard. Durtado disp. 1.de Spe,di f. 6.Bccanus de fide,cast. I 7. s. 7. & omnes. Qui bene notant, quod ex hoc prae-oci actum,mihi certum est .cte. Sic ille. Et ante illum Optimc Suarez disp. 1βA. i. n. i. Et communitcr Umnes, inter quos solum est dissensio,& dis scultas. pro quo tcmpore obliget tale assiri iuum praeceptum,
semel in vita habuit actum Dei, non pro Icm
pore fixo sed ad arbitrium ipsius sperantis.
AFfirmarunt nonnulli , quos tacito nomine r fert Aragon, his verbis: po nonnullos anquam probabile asstranare, quod postquam quis habuit primum ad tuin spei , non tenetur amplius illum iterare , sed sae
erit non habere actum contrarium. Caterum meo iudacis
Cepto assirmativo, quo tenemur silerare,oriatur aliud opinio est aperte falsa. Ita ille a. d. q. 22. art. i. Degativum, quo renemur non desperare, nec disside- dusi. . dicto 3. unde. ce de Dei misericordia,& bonitate,deque illius promissionibus.. v K s T i o II. An praeceptum negativum, non desperandi de Deo, se illius promi monibus, obliget semper,
Cum ipso,ut cotum Respondeo, Non satisfacere, Ut constat ex dictis tract.1.disp. a. q. 8. loquendo de praecepto Fidei, de constabit amplius ex infra dicen dis. Sic ex Aragonio Sanchez lib. 2. Dccat. c. 3 3.n. t.
An praeceptum normat tuum Spei per se obliges hominem satim pos essequutum usum ra-
tIonis pNEgant plures DD. docentes, minime obligper te hominem in assignato tempore , scd
ad Espondeo ut quid certum, quod sic. Quia omnes actus desperationis sunt contrarii Spei, imo de destructi ut illius : ergo semper sunt intrinsece mali, malitia contraria Spei: ergo semper, & pro semper
assi id per se non obligare piaeceptum Spei, his quirita Tenem item hanc sententiam Gaspar
136쪽
Hurtad. disputat. 1. disser. 6. Becanus capite i . 3.Palao tract. s.punct. 4. n. 3. st 4. ubi concludit,nullum csse tempus determinatum,ni quo huiusmodi praeceptum obliget , sed prudentis arbitrio mensurandum esse , nec permittendum longo tempore differre.
Sed probabilius Respondeo, obligare per se hominem ad eliciendum a cium spei,statim ac assequutus estvsum retionis: non quidem statim,instanti me- thaphysco,sed morali, hoc est , post aliquod breue tempus, postquam homo cognouit vitam aeternam,& utilitatem Christianae pictaris : Quia tunc commode potest homo exerceri, quod praecipit. Fundamentum huius sententiae habet supra tract. a.de Fide, di P. r. q. 3 1.st 34. Ideoque illam tenent Lorca disp. 18.n. Io. pag. hi sa9. Suare Z de Fide disp. 1 se l. t. n. 3. non 4. ut leges apud aliquos) Pctr. Huri. disp.
Aragon , & alij Thom istae apud Sanchea, Cruet in
a An huiusmodi Spei praeceptum obliget per se,. adacta sperandum gloriam, erc. a Deo, semel in singulis annis p
Sed probabilius Respondeo,Non obligare. Quia non est unde talis obligatio colligatur. Et id constat ex dictis suprὶ de praecepto Fidei tr. 1 .d θ. a. q. 37. . Vbi eiusdem Ledesmae sententiam rcprobauimus. Sic
Sanchez h ee. 3 3.n. 3. Sc communiter omnes. Ex quo
constat, minus a sortiori obligare dictum praeceptum ad eliciendos actus spei in singulis festis annis,ut in simili, loquendo de praecepto Fidei, cum communi
An saltem ho pei praeceptum obliget perse in
articulo mortis 'AFfirmant Petr.Huri. 1.2. dist. II 8 .se l. 2. . I9. ubi docet, praeceptum hoc obligare directe,&' per se, praecipue in duobus temporibus. Primum est, quando infidelis recipit Baptismum,& adultus Cen-urmationem,si pauid ante Spem non habuit. Secundum tempus est , cuin imminet mors : tunc enim verba sunt Huxtadi) teneretir egeaeitur amare beatitudinem : quia tune est opportun*ma occasio, cum su-8nm isti, aut inferno vieini. Sic ille. Et certe conscisqyienter ad ea , quae in casu eodem de praecepto Fidei tradidit,ut habes βρ.ν-.a. ἀθ. 1. q. i. sententiain Huriadi sequitur Diana P. I .trast. I j.rest. Io6.
Sed doctrinam nostram etiam sequendo,probabit ilia Respondeo huiusmodi Spei praeceptum minime obligarc per se,aut ex vi ipsiusmet praecepti, ad eliciendum actum Spei in articulo mortis. Quia probabilius est, uec praeceptum Fidei pcr se,pro illo articulo obligare, ad eliciendum actum Fidei, Vt q. 39. eit. diximus : probabilius erit, quod nec praeceptum Spei. An autem obliget per accidens,& ratione alia terius praecepti, dc virtutis, colligit ex dictis, ibid. sic tenent & a sortiori Arriaga, Gasp.Hurt. Granad.& Ouiedo ibi citati, Sanchez etiam, Palatis, Trul-lench, S: Fagundea ubi supra.
An quando quis graui tentatione desperationis' vexatur , tunc teneatur per se, aut ex mi huius pracepti, elicere actum Spei ρAFfirmat Sanchez lib. a. cap. 3 3.mι m. . Ita di cens : mimum tempus es, quando aliquis grani desperationis tentatione vexatus , in succumbendi periculo est,nisi actu Dei contrario animum confirmet.Tunc enιm par se hoe praceptum obligat. quia eodem θιι pracepto tenetur homo sperare, EI non despeνaxe. Si ergo tune elicere actum Spei,s per se medium ad non desperandum, obligabit praceptum Dei ad illum eliciendum.
Ba valentia , Bannez, Aragon, Petrus Ledes pr xime allegati. FIucusque Sanchea. Quorum sententiam amplectulitur etiam Bonac. disp. 3. q. .punct. aisnum. 2. Reginald. lib. II .n. 78. Victorei l. in annot.ad Toletum, lib. .c. 7. Villatob. 2.p.rras. a.d . I .n m. . Trulleiach. lib. 1 . Decal.cap. 4.dub. 2. n. 44 Qui omnes
in hoc solum casu dicunt obligare per se praeceptum Spei, in aliis multis per accidens J tenent etiam B
Sed probabilius Respondeo , Nec tunc teneri ita tentationibus vexatum ad eliciendum actum Spei, per se,& ex vi huius praecepti. Quia nec in tali casu
est medium necessarium ad vincendam tentationem contra spem, cum possit aliis mediis superari ; nempe oratione , Consideratione, Fide, amore, aut imaginationis diuersone,ut bene aduertitPalao punct. . num. F. dc nos tract. a.de Ede, loquendo de eius praecepto, dist. 1 .quast. o. Et dato casu, quod esset necessarium medium,adhuc tunc non obligaretur ad eliciendum actum spei directe ex vi praecepti assim tiui, sed negativi. Et ideo hanc sentenriam tenerarin primis Petr .Lorca dist. r 7.n. 9. Vterque Hurtadis Cona plutensis quidem, di I . r. de spe. F. 6. Salmanticensis,dijρ. II 8fect.2.6. 1 o. eo quod existimet,raro, aut nunquam Spem esse medium necessarium ad superandam tentationem contra Spem, cum haec ex metu gehennae , & cx turpitudine peccati, aut alia virtute superari possit. Diana pari. s. trat . I 4.rest. io 6. oviedo controuers .punct.T . Nnmer. 9Ο.ET 'T. Fagundea lib. i. capit. 3 t. numer. .ubi ita ait: Alia tempora , qua arinantur ad hoc praceptnm , re verasne vreenti fundamento prascribuntar, in iis vel solAm obligat per accidena praceptam Spei, ut quando urget tentatio deo erandi ; vel re vera nulla datuν obi gatio, ut non datur eliciendi a tum spei, diιbus se .. quod aliqui existimarunt. Sic illa. Acacius loco ci
137쪽
An adulti, qui eonuertuntur ad Fidem , o sitam Christianam inchoant, obligentardirecte, se ex ii praecepti Spei, ad eliciendumetus actum Z NEgat Gasp Hurtad. ii P. a.dus. 6.υε6. In primis, iuncto versu unde actus Speι. Cui adhaeret Pa-
Sed probabilius longe Respondeo, Obligari per
se, & directe ex vi praecepti Spei ad eliciendum eius actum. Quia sicut adulti,qui denuo conuu tuntur ad Fidem, tenentur ex vi huius praecepti ad eliciendum actum fidei,ut habitum est sq. trare. a.dis . a. q. 3 φ.σ 3 . ita similiter, de ob eandem rationem ibi assignatam, teneri debent iidem ad eliciendum actum Spei,ex vi eiusdem praecepti.Ita Petr. Hurtad. disy.
sic loquens : Tertio quando qnis accedit adsidem , ct illam stifcipit,videtur obligari ad sperandum. Probatur, quia actus Spei,sicut Θ Fidei, est velutifundamentum ad ob spiritualis, sine quo υix foterat homo incitari,
ut summam legis graria integritatem profiteritur : ergo quando homo legem hanc amplestitur , tenebitur elicere actis Dei: & propterea Paul.ad Hcbr. i i. Accedentem ad fidem dixit)oportet credere Deum esse re. muneratorem ; quia scilicet,id Spem excitat, & animum erigit ad bene sperandum. Sic ille. aE S T I o IX. Au extra tempora a nobis a si ignata, obliget
in aliis , hoc Spei praeceptum affirmativum, directe, o ex vi sua, ad eliciendos actus
assignatos casus , & tempora, in quadruplici potissimum. Primo, quando quis Deum oraz, tenetur enim orare cum Spe impetrandi. Secundo quando Poenitentiam agit,iram actus poenitentiae non potest esse sine Spe veniae. τινι io , quando obligat lcx charitatis,quia Deus nequit amari absque Spe. darto,
quando aliquid faciendum cst , quod sine Spe praestari non potest .Sic docent Aragon 2.2. q. 2 2.art. I. Becanu S c. i 7. q. 7. n. 1. AZor lib. s.c. 2. q. 6. licci non Omnes hos omnes assignent casuS.
Alii contra censent in praeassignatis casibus, minimc obligare per se, aut vi sua, praeceptum Spei ad
eliciendos eius actus : bene tamen per acciden S, ra-xione alterius praecepti,uci virtutis. Ita docet Trul-lznch. m. t. Decal.c. . dub. 1.n. s. Vbi ait, hoc praeceptum praedicto modo obligare in sequentibus casibus. Primo, cum primum quis usum .rationis acquirit. Sed in hoc obligare per se, supra diximus.) Se-
vd.,esina obligatio currit poenitcntiae. Nert io, quando currit praeceptum orationis , & dilectionis Dei,& Qua=ιὸ,quando incidit tentatio, contra aliquam virtutem, V.g. castitatem, quam existimas non poste superare,nis ad spei anchoram confugias. Ita docet ille ex Sanchio,Valentia, Laynran.& aliis. Sed clarius, distinctius, ac verius Respondeo dicendum Primo : Iii nullo ex prae assignatis casibus primae sententiae , necnon excepto primo s cundae, . P. Leand. in Decalogum.
obligat praeceptum Spei directa vi,aut per se,ad eli ciendum actus Spei. Quia nullo solido sundamento
ad contrarium asserendum nituntui contrarij, Vt ex mox dicendis patebit. Sic tenent communiter D D. sanchez , Valentia, Lay man, Ouiedo , Fagunde es uterque Hurtad. Trulleiach. & Bonac. loc.cat.
Respondeo Seeundo et Nee per accidens Obligat praeceptum Spei ad eliciendum eiusdem actus , in tribus praeassignatis casibus primae, & secundae sententiae. Nam in primis ait Hurtad. Salmantic. Deus potest amari absque Spe ; item & poenitentia
exercer i:qui enim reuelatione cognosceret,se esse ex numero damnatorum, adhuc pollet cum gratia Dei,& Deum amare propter ipsum,& dolere de peccato commis Ib: hoc enim intrinsecam habet malitiam, Scbonitarem ille; hoc dignum odio , ille amore. Tum
quia illa in Spe diligentia , non exigitur ex obiecto Spei, nec speratio praecipitur ob legem Spei, sed
charitatis,& pa nitcntiae ob ita od nunquam admittitur speciale peccatum in Spem recognosce f. i6. Idem dico de secundo tempore,- est, quando tenemur orare , nam & orare pollumus absquc actuali Spede impctranda vita aeterna, licet non polli imus sine Spe rei,quam petimus : Nec tamen hoc praeceptum oriretur a Spe, sed a lege orationis: unde tunc in s lam rcligionem peccaretur. Hoc ultimum dico de tertio tempore , hoc est, quando aliquid essiciendum est, quod sine bye prastari non potest. Haec Hultadus. Idem docet Palatis, loquendo de tempore orationis. Quia stare ait optime potest, te obligatum esse ad orationem aliquam faciendam,non tamen esse obligatum, neque in directe , ad habendum formalem actum
Spei ; sussicit si illum habeas implicitum, & virtualem, ut dixit Sua et disput. i. de P pesseri. i.n. a. Qui enim petit a Deo beneficium aliquod, non tenetur illud petere ex amore sui,& cx relatione ad beatituis dinem sibi conuenientem : potest enini illud petere,& sperare consequi ex amore amicitiae, vel alio honesto fine : non crgo obligatur elicere sormalem
actum Spei. Haec Palatis ι rat . s.yuvet. a. u. c. L sine.
Ex quibus constat contra Authores secundae sententiae,quod neque per accidens obligat praeceptum asstrinatiuum Spei ad eliciendum actum illius, quando obligat lex charitatis, aut Poenitentiae, au*
Respondeo Tertiὸ. Quando aliquid est sub praeeepto liccellarib faciendum , quod sine Spe praestari
non potest,tunc obligabit praeceptum Spui, non per se, sed per accidens ratione alietius praecepti. Sic authores secundae sententiae , inter quos Sanche et ex Valentia, ita dicit : Addit autem optimὸ Valentia, aliquando quoque cile necessarium , & sub praecepto,actu Spei munire animum ad vincendas tcntariones in aliis materiis : quando alias est periculum succumbendi. At tunc non obligabit pra ceptum Spei per se,& ex vi huius praecepti, sed per accidens ratione praecepti superandae illius tentationis. Quare non elicere tunc actum Spti,minime erit distinctum peccatum necessario fatendum ab eo , quod committitur succumbendo tentationi, aut succumbendi periculo se cxponendo. Quia actus Spei non rc quirebatur tunc per se , sed ratione praecepti vitandi alterius peccati, ad quod tentatio impellebat. Haec
Sanchez. Et tenent communita omnes. Legantur
Ouiedo,Fagundez,Trullench. Petr. Hurtad. Ioc.cit. necnon & quae diximus loquendo de praecepto Fidei, traII. 1. disp. 2. qu ...
138쪽
Ium psa opera tantinuifacere , absque eo quod istorum
detonunatum motivum huius virtutis respicit ' ergo non satisseciet illi,qui nio tuo Charitatis,aut alerius virtutis uisusae essicaciter beatitudinem speia 'rat,aut dehdcrat. Antecedens probatura simili nam praecepta Fides,& Charitatis r iciunt deteri nata motiva Fidei, Sc Cham tu; ergo& praeceptum Spei debet respicere determinarini: motivum Spe
Theolostorum sententiam, & tam proximam Fidei, ut opponta sit ad minus temeraria Sed probabilius certe Respondeo sussicienter sati flacc re quem praecepto firmativo Spei aetii Charitatis,aut alterius erutis in fiasar,quo beatitudinem efficaciter amet,aut desideret. Prima, quia probabitus est,nullitii 3Π p Vceptum Spei,ob forma te in tiuum Spei. Solum namque nraecipi inobis,ut beatitudinem speremus ergo ccimus satis Spe orta ex charitate.Sic Petr Hurtad. x Seeunia, quia tui Mnc Granados virtus charitatis sperare potest quidquid sperat virtus Spei ergo nobiliori modo erigit voluntatem ad beatitudinem
De Desseratione, os haesumptio-
Esno Nn Eo dicendum , quod est voluntas efficax nolendi prosequutionem gloriae seu beatitudinis; seu, quod idem est, voluntas non apponendi media ad eam consequendam. Ratio est , quia Definitio desperationis desumi debet ex
hi h a P Rς iδmque procurandi,ut constat ex dictis sopia dis, Ad fundamentiu a Lorcae neganda est eum otii. q. ain 6. ergo desperatio consistet in ultimiat ossi ct consit Pie rixa . disparitas est, quod Spes praecipi Qci nolendi beatitudinem , aut nolendi annositio
tur per modum intentionis emcaeis V orditio: mediorum ad illam consequentam S lai, suum obiectum obtinendum, ad quod aeque utile est 1 murica, punit L Ouiedo ira
et Leti imgni, desperationem eo siste in Tu
ae . stiniores. Ex quo insi. in tructui, eo quod diffictile sibi sit assi re actum ne dissimi to dixissἰς-, lirare nostram Rut iis, in quo dcsperatio consistis Quam se
rentiam ei Ie semer m & contra omnes Theolia P st se iam medirationeni mirist mgos I Cum Pro illa sint tot graues Authores , soli Rperin seretur. Mdumque fundamentum, re pro sententia sita Qi probabilius longὶ Respondeo dicendum
139쪽
Disp. III. de Desperatione, cu praesumpt. Spei oppositis. Θ s
Quas Tio III. An Desperatio semper sit peccatum mortale '
D Eleondeo ut quid certum, Semper esse mortales A nisi alias desectus plenae aduertentiae ab illo
excuset. Ratio est, quia salutem aeternam, ad quam Mnu. creati, susere grauissimum est mortale. Nec I . . pQxςst ςila paruitas materiae , cum nequeat an in voluntate deficiendi integre a prosecutione ternae vitae. Sic Suarez dio. 1.. .er s. Sanchez p. 3.n. s. Valentia disp. a.' . . punct. i. circa
6. de alii. An autem desperatio salutis ita sit pirin1ccὸ mala, ut nunquam possit a malitia excurari, ex dicendis infra constabit. V AE s T I O IV.
An deseratio si sempo coniuncta eum
REspondeo ut certum t Non esse semper coniunctum,sed esIe posse absque haeresi. Pater. Nam possumus desperare credentes defit turam salutem, non quia defutura si gratia sussiciens,& misericordia diuinar sed quia defutura est cooperatio nostra, ratione difficultatis , & impossibilitatis moralis, quam imbecillitas propriae virilitis,& vitiorum fie-quentia , vehementiaque passionum persuadent. Cuius desperationis malitia consistit in eo , quod nolentes cum dissicultate superare , specialibus auxiliis gratiae, qliae Deus orantibus, & conantibus crebro largitur, volumus ab oratione, dc bonorum perum aliorumque conatuum prosequutione desi
num. 6. Ouiedo controu. 6.punct. i. n. 17. ita scribens t
Ex his Deil. explicatur, quomodo δεθσratio salutis posse esse sine iudicio haereileo. Qui enim de ferat saluis rem, illam fugiens, stroyter incompossibilitatem , quam habet cum suis voluptatibus illicitis , quibuι carere non vase, haruicis non est et Qui autem salutem desieraro, existιmans misericordiam Dei sat non esse , ut Ws peruream paenitentiam ex gratia Christi factam , veniam metret precatorum , aut Doum esse impotentem isti beatitudinem largiri , harerum esser. Sic ille, de om
An desperatio G acedia se luxuria
oriatur e R Espondeo, oriri spocialius ex acedis , licet ex luxuriae affectu oriri possit. Sic exprelse S. Th.
z. 2. q. 2 o. art. 4. eirca cuius doctrinam bene notat
ut qui addictus est delectationibus carnalibus, non iudicet bona ardua ι ac difficilia ea penes quae spe versatur: & qui liabet acediam cx animi dejectio' ne, non iudicat illa possibilia sibi, vel per se, vel si eralium : ex quo prouenit, ut non speret. Sic Aragon. in explicatione art. .dicto 1. de docent olimes Theologi cum S.Thoma loe. eit. legantur inam Peu,Le-
An peccaret, qui iudicaret, se non possesalua hsisante hoc ridici non desperaret e
R Espondeo ut certum , quod sic. Quia non solum falso contra fidem iudicat, sed etiam exponit se periculo despcrationis, & ideo non solum contra fidem, sed etiam contra Spem delinquit. Sic Becanus
Quod si quaeras,an per dustum peccatum amita tur habitus Spei Respondet Becanus loc. cit. quod non: quia tinquit 9 sicut Fides non amittitur propter solum periculum haeresis, cui aliquis se exponit: it etiam de Spe dicendum est. Ita ille. Sed clarius Respondeo dicendum, quod in assignato casu,Vere amittatur habitus Spei, non quidum ob peccatum commissum contra Spem,ut in hoc bone Becanus; sed ob peccatum commissum contra Fidem, ob illud iudicium contra eam factum , cum quo non potest stare habitus Spei. Ratio est clara, quia illud iudicium est contra Fidem: ergo per illud amittitur habitus Fideir atqui hoc amisto, amittuntur etiam reliquae aliae virtutes Theologales, ut d structo fundamento corruit tota machina aedificis 1 ergo. Sic FagundeL n. s.citato.
δε Deus, de potentia ordinaria, possit alicui suam damnationem reuelare reuelatione ab. soluta, quam teneatur credere 'A F firmandum videtur Primo. Quia de facto rea uelauit Christus Phariseis finalem ipsorum
impc nitentiam. Ioan. 8. M.t ' 2 .vos in pereaιo vestro moriemini. Secundo, quia reuelata est etiam damnatio
Antichristi absolute futura,quam ille potest, imo octenetur credere: ergo id Deus de potentia ordinaria facere potest. Sed ut certum Resp.Non posse Deum de potentia ordinaria, seu iuxta leges ordinariae prouidentiae, uelare alicui viatori suam damnationem absolute fil-turam. Quare s cui aliquando fuit talis reuelatio facta, censenda est vel illusoria, vel saltem Commina toria,& solum conditionata, iris se emendauerit, M. Probatur , quia magis conforme est Diuinae prouidentiae nulli suam condemnationem reuelare, aut alio modo eam certδ notificarc : ergo credcndum est , ita decreuisse. Antecedens constat, quia magis conforme est Diuinae prouidentiae , homi- nes, dum in hac Vita conseruat, ad omne exera Aragon ibi , quod peccatum dciperationis non ita citium virtutum Spe praemij allicere , & prou oriatur ex luxuria, vel acedia, ut habeant inter sese care : atqui ea damnationis reuelatio hominem necessariam connexionem ista peccata, sed dicitur, in frigidaret ad exercitia virtutum , quia sne Spe quod oriatur ex illis ; quia aliquando ita contingit, praemij aegre mouentur manus ad pietatem. : e reo R. P. Leand. εν Decalogum. F 3 ca
140쪽
ce Trach. III. de Spe . Timore.
ea re ictatio non potest bene componi cum his, quae iuxta legus suae prouidentiae ordinariae de facto de
& alii communiter. Ex quibus Ad primum argumentum in contrarium dicendum est,talem reuelationem suille solum comminatoriam, & conditionatam, ut ipsemet Christus exposuit, licens : Dixi ergo vobis,quia moraemini in peccatis vestris ,si nou credιdcritis,quia ego sum,moriemini in peccato vestro.
Ad secundum,omissis aliis responsionibus,dicendum est cum Ripalda , quod prouidentia Dei erga Antichristum non sit ordinaria, & caeteris hominibus communis ; sed extraordinaria , de irregularis, exorbitans a caeterorum hominum prouidentia,propter alti stimos fines,quibus Deus eius viam decreuit dii ponere. Quare potcst componi, Deum illi reuelare suam damnationem,quin rcgulari,dc communi prouidentia alteri homini reuelare illam possit; quia eius specialis prouidentia communibus legibus a soluta est. Sic Ripaldan. o.
fu saltem de potentia absoluta , possit
Deus certo reuelare alicuι suam damna-ιIcnem 'NEgant adhuc aliqui DD. docentes, Deum nulla potestate,aut potentia pol sc reuelare alicui ab solute suam damnationem. Ita D. Bonaventura in t . dist. 8. dub. r. Gregorius ibidem ad 3. Altissiodo arens. lib. S. tract. s. Dionyl. Richelius Dialogo de Midicio anιms,art. s. & alit. Quibus sauciat Algidius,& Palaus , quatenus docent , posse Deum homini peccatori suam damnationem notificare; secus veta homini iusto. Sed longe multd probabilius , imo ut mihi certum Respondeo dicendum , quod possit, tam iusto actualiter,quam peccatori. Quia nulla ex parte inuoluit contradictionem hanc reuelationem fieri a Deo homini, siue iusto , liue peccatori, Ut late docent,&probant,ctiam aduersus Coninch,Ripalda,& Arria-ga loc. cit. Ouiedo, Hurtado,& omnes alis Theologi citati q. . qua resolutiome supposita, sit
6 1. Aigidius disp. 22.dub. ii . scratius di P. 3 s. a se. Hurtad .di . a.dUl. 7. Castillo disp. 1.ds Lucore,q. s. n. . Sed ex his Becanus non docet id absolute q. Io .in qua de hac agit dissicultate, tum enim docet, quod ille cui facta est reuelatio suae damnati
nis,propter peccata praeterita, quae Deus non remist, nec statuit remittere, posset desperare de misericordja Dei ; non verb illo,cui Deus reuelaret, reprobatum esse Propter peccata futura, quae libere factu
etiam apud Acacium Bonacina, & Lorca. Negant vero contra alij, dicentes in praedicto casu, illum hominem posse sperare de misericordia Dei,ac proindc debere, & ita non pollia licite despe
Alii tandem affirmant, hominem illum, cui factitesset reuelatio suae damnationis , non posse sperare salutem ; teneri tamen non desperare,& sperare auxilia ad bona opera. Sic Suareae disp. a se I. 1.n. 7. Quem citat , & sequitur FagundeZ lib. I .c. 3 i. an. i s .Omnes quidem probabiliter. Legantur de hae difficultate Arriaga , Oui edo, & Ripalda Ioc cit. de
En teneretur quis corripere eum, cui nota esset damnatio certo, er absolute futura pNEgat VasqueZ I . z.disp. ι L. n. II. apud Ripaudam : quia nulla potest esse emendationis spes,
quae ad correctionem fraternam necessaria est. Assirmate contra Tani erus q. i.Π.7 3. quia pec
cata in singulari sunt illi homini vitatu possibilia,& cmendabilia : ergo sperare possumus hoc,vel illud in singulari,emendari posse:ergo,&c. Sed distinctius cum eodem Ripalda Resp. dicendum sic. Si per eam damnationis notitiam, constiterint peccata,propter quae homo damnandus est,non potest esse obligatio illa corripiendi, & hoc conuincit ratio Vasqvij: secus vero , si ea peccata ignota sint, quod probat ratio Tanneri. Sic Ripalda disp. 28 sedi. Σ.in sne. Et haec tussiciant pro hac , de DoLperatione, materia.
De Fraesumptionis peccato. Q AE s T I o XI. In quo consistat Praesumptio, sumpta pro vitio opposito Dei Theologica 'REspondeo dicendum,quod Praesumptio in dicta
acceptione sumpta, nil aliud sit, quam motus, seu asctus,quo speramus aliquid a Dco,inordinatε tamen .Vel ut clarilis dicam,cli l pes obtinendi a Deo remissionem peccatorum,gloriam,dc alia similia supernaturalia dona , aliter quain ipse obtinenda sta