장음표시 사용
161쪽
D i l p. IV. de Amore inimicorum. I
Respondeo, Tertiὀ. Quando beneficia, quae quis praestat aliis,non sunt illis debita, d liberaliter plane concella: tunc,secluso scandalo,& odio interiori, licite poterit excludere inimicum. Quia sicut tunc distribuens nulli tenetur ea beneficia praestare , &potest inter amicos ,duobus, aut tribus conserre, ita potest omnibus amicis,& nulli inimico. Sic Arria-ga toc.cit.n. ν 7. ct i 8. ubi addit,in hoc casu facillime polle apud alios cessare scandalum , si distribuens ostendat se in liberalibus non obligari erga inimicum, ideoque posse licite eos eligere tantum , quos assectos habet. Et credo,sic alij DD.si attente lesan- ur. Legatur oviedo punct. 6.eis. qui de hae dissicul
An teneamur per se, aut vi huius amoris praee pii , salutare inimicum, dum nobis occurris: loquendo isti, caput aperiendo, ctc. NEgant absolute plures DD. Eo, quod inimicis
non debemus nisi signa communia cuiuis hominum debita: sed salutatio non est communis cuiuis hominum debita,cum multos homines praetcrevinus licite insalutatos:ergo salutare inimicum noncst per
Assirmant e contra alij docentcs absolute, tcneri ex vi praecepti inimicum salutarc , alloqui , caput aperire , & alia signa beneuolentiae ostendere. Ita
in primis tenent Ioan . de Cruce art. s. cit. his verbis : Tertio peccas, non ea hibendo proximo signa honoris consteta ex more patria ,s alias illa exhibebas, ct modo ob inimicum omittis. Haec enim, ait Bal NeZ,cen sciur vindicta , dc peccatum mortale. Ita CruE , dc
cst a. ubi ita ait: Duo lo serundo, que sendo e stassesiales communes de la patria , I no eoeciales , estoFobligado de charidad a b. eertas, ' mostrarias. Porque tengo obligacios de chartaeid a mostrar las se tales generales , ' commvues con et eiremto, que se sueten M. Mer eon semejantes personas. Si mi enemigo era mi conoeido , que polia inar eon et de sistiantes conoeimien- ros , must disiculiose es de entender, que no s. peccasio morari, passar sin haeter semejantes eo nocimientos.
Frincipalmente si es mi Prelado , o Obtoo , Porque esto es una manera de ve arse. Sic Ledesina , qui etiam citat Bannesium pro hac parte. Quare male Ciratur hic author pro opposita a Bonacina , &Trulleiachio. Sic etiam , apud Oviedum , sentium c ultra Bannesiuim Lorca disp. 11. num 27. in maringi ne mendose i . , Valentia difflui. , qu st. s. pvn. 2.
Oersisne sequitur. AZOr. tomo 2. lib. I 2. cap. s. q. q. Granados tract. 6. disputat. 6. de Petr. Hurtadiis di-outat. i s 3. se l. . subsect. s. Quos ex parte sequitur
res, quos pro hac sentcntia absolute citat Ouiedo , non docent illam absolute , sed limitatu ad certum genus personarum, Ut infra responsa. Sed ego distinctius, de probabilius, Respondeo dicendum Piam. : Non tenetur quis , neccilitate prae-R.. P. Lcana. in Decalogum. cepti,salutare suum inimicum,si hic sit per na vulgaris, aut talis generis,quam sine aliqua uota insalutatam praeteri e potest. Ratio est clara. Quia si
seclusa inimicitia , hae salutationes mutuae , & alloquutiones sine aliorum nota, dc sine occasione querelae,pollunt licite omitti, cur non poterunt etiam licite omitti,inimicitia superueniento,per se loquendo ; cum inimicitia titulus non sit ob quem obliga tioncm contrahat nouam dicta beneuolentiae signa exhibendi 3 Sic sentit Petrus Hurtado loco citato,g. s y. Ouiedo Ioc.eit. n. t o. 3 a sortiori omnes D D. primae sententiae. Respondeo Secundo. Vere tenetur quis, necessi-
rare praecepti, salutare suuin intinacum , si hic sitersona grauis , aur certum statum , dc gradum ha-ens , & tandem talis conditionis , qui inimicitia seclusa iuste potest conqueri propter omissioncm salutationis , alloquutionis, dec. Quia inimicitia non est titulus , ut cum priuet honore,aut signo alio beneuolentiae alias debito. Sic sentit Petr. Hurta doloc. cit. g. 6 o. ubi nostram sententiam explicat , dc exemplificat sic dicens: Existimo interdum elle per se contra Charitatem,non salutare inimicum. Quod docuit Bannez, Lorca, Valentia, Azor. locis supra ab Ouiedo citatis cum Gabricle Dr Canonem,sect c. iit.C. quam probabilem censet P. Fi illuc. tam. h. tract.28. n. 2 l. Nec potest de ea cile dubium : licet enim speciei humanae sit per accidciis duos homines cise collegas,aut congciaticos : at ex ea hypothesi accidentaria , lex Charitatis obligat per se ad exhibcnda signa amicitiae, quae licet privata sunt huic collegio , urbi, aut viciniae: at vicinis , ciuibus , &collegiis sunt communia. Itaque duo idigios chisdem ordinis, lege Charitatis tenentur per se,& non solum per accidens, ad reciprocam salutationem. Item duo collegae eiusdem collegij: duo viri nobiles inuicem noti, duo gentiles , & alij , quos tenet vinculum aliquod aut necessitudo. Probatur: Qcita negatio salutationis inter eiusmodi viros est per se argumentum inimicitiae: hoc autem cst contra cha ritatem : ergo.Probo maiorem,illud est per se argu
mentum inimicitiae,quod nulli alij causae potest prudenter adscribi,ut est per se notum : sed iac satio salutationis,inter eiusmodi viros,non potest alij causae prudenter adscribi : ergo est pcr se argumentum inimicitiae. Probo minorem,quia sublata inimicitia,nons osset inter viros prudentes negari salutatio. Nul-
usque eos videret insalutatos praeterire , quin prudenter coniiciat, inter eos esse inimicitiam. Haec &lius doctus Ι lurtad. Sic etiam Ovied. loc. cit. n. I 4 C. his verbis et dubium enim non est,quod si duo Canonici eiusdem Ecesesiae vel diuersarum , qui lemutuo agnoscerent, in aliquo loco concurrerent, notabilem querelaea occasionem praestiturum illum, qui cum altero caput non aperiret.Idcm dico de duobus collegis eiusdem, vel diversorum Collegiorirna,& duobus viris nobilibus, Eiusdem , vel divcriae Ciuitatis , dum se mutuo agnoscunt; non enim raIo graves rixas, & inimicitias subortas vidimus , eo quod unus coram altero occurrente , caput non dif- cooperuit .Haec Oviedo. Et et iniri ex Petro Hurtado, Diana pari. I . traft. i . Resol. 89. in principio.
v a s T I o VII. An omisiae salutationis, o alioquutionis debita, sit regulariter peccatum mortalest
162쪽
his verbis : Quarto , ο σιο anquutionis, ct salutationis etiam quando debita est. non est , regulariter peccatum mortale e nam opponitur affabilitati, qua non es eanta obligationis, nisi forιe ex circunsitantia persena, s aliis, eederet in magnam iniuriam, vel propter scandallam, quod raro sit,s prudentis arbitrio disereni opor
Sed probabilius lono , Respondeo Regularitercsse peccatum mortale. Quia ut bene Petr. Hurtad. loe.cit. S. 6 2. subtractio salutationis,mter viros, qui bus est dcbita,est iniuria r ergo est per se contra legem Charitatis. Probo antecedens,quia iniuria est, quando verbo, aut facto sgnificainus alicui non deberi, quod debetur aliis eius dein conditionis r sed eiusdem conditionis omnibus debetur: ergo. Probo minorem et quia qui eam negaret , conseretur inuriabanus , & iniquus aestimator personae, cui cam negat. Item cst per seq icstuum occasio iusta,& somes inimicitiarum. Sic ille. Et antea Bannes, Petrus Le- desina, vi Cruet, quorum verba habes fustra, quot.6. sic etiam Filliue. tract. 18.e. .num. I 8. Qui sene li- initat,nisi ali s leuitas excuset materiae , aut alia rationabilis causa, propter quam omitteretur salutatio,&c.de qua infra, qti . 9.
An etiam peccet mortaliter illa,qui occurrenti-tibus pluribus, inter quos est inimicus,salutat
omnes, excepto inimico PMgat*dhuc Lorca loc. et . num. 3 o. dum dicit, non clicita certum, quod Sylvester , & alij dicunt , istum peccare mortaliter. Primo , quia , Ut dixi alti omissio saluationis debitae, rogulariter
QVAE s T I O si possit quis in aliquo casu , non salutare
inimicum, nee suum alloqui pREspondeo,Posse,& in multiplici.N. Primo pota
test subtrahere quis inimico debitam salutatio nem , & alloquutionem sine peccato, in punitioncm dilicti, si is qui subtrahit, habet authoritatem puniendi,quia est pater,Superior,aut Iudex; quod fecit David a. Reg. I 4. non permittens , ut Absalon faciem suam videret. Sic Lorca,& alij tibi infra. Secundo. Potest subtrahare salutationem inimico, qui ab illo infamem accepit iniuriam, cuius aestima tio digna petit austeriorem vultum, atque tristiorem, qualis esset qui appellatus suisset Iudaeus, Sodomiti-
-,Fur,aut quid simile enorme: tunc enim prudenter censetur negatio salutationis oriri,non ex odio, aut ex malevolontia,sed ex dolore iusto,& ingenti acetabitate, quae iuste adimit urbanitatis argumenta omnibus ciusdem conditionis hominibus communia rItein esset,& multis argumcnto,cum parui aestimasse tam acerbam iniuriam. Sic Lorca 2.2Ject. . dist.2s .memb. φ. n. 29. ex Corduba, & Ahialensi.Sic Molij mox citandi. Tertio. Potest subtrahere salutationem inimico,qui sine graui incommodo honoris non potest filios salutare ; hic tamen casus perraruS erit.. DYMait Petr. Hurtad. soluuntur ab obligatione inimicum salutandi , qui ita simulant distracti neoa,aut oculorum hebetudinem, ut prudenter iudicetur,salutationem omissam non ex memoria inimicitiae, sed ex alio capite, nempe ex inaduertentia,&c. Quinto addit idem Petrusὶ qui vidit tres,aut qua-itIor amicos,quos familiariter alloquitur, capite tecto,nec salutatos:tunc licet inimicum no saluter,nec non est peccatum mortale. Secundo : Quia potest id alloquatur,non peccat contra Charitatem: quia illa facere, non in odium , 8c repulsam inimici, sed ' alloquutio,licet uni duntaxat dirigatur,censetur salutatio omnium sociorum tunc concurrentium. Haec P. Hurtado 2.2.disp. t M. fecit. 4 subse I. .f. 64. Et ex illo Diana p. s.tr. 13. resol. 89. de Ausonius in Dianasium na,verb. hsabilitas,n. 3. Sa verb.charitas,n. 9.in significationem proprij gratiaminis , & iniuriae.
sed probabilius longe Respondeo, Peccare mortaliter, non salutando inimicum in proposito casu, nis interueniat aliqua sex infra assignandis) causa, quae excusset. Quia sui diximus) probabilius longe est, quod omitIio salutationis debitae , sit peccatum
mortale: ergo. Sic Siluest. verb Charitas,q.6. Quem citat, & sequitur Filii uc. tract. 28. . I. qua l. 8. vers.
Ex his solliuntur. Vbi licet expresed non dicat esse mortale, sed solii in non licere; colligitur tamen ex eo quod sequatur Siluestrum , de ex ratione, qua id probat Trullench. lib. i. eap. I. b. s.num. . Dianapart. 2.rract. i. Miscet.refota 1.3c apud eum Sylvius, de clarius Petr. LedusNatom. 2. sum. traft. de Cha ris.cap. 2. ubi post s.conct. sic loquitur : Digo lo quia to, que si est an utros horiar unto con et enemigo, es
QV EsTIO X. An in cassibus, in quibus tenetur quis inimicum
salutare, teneatur adhue salutatione pra uenire PREspondeo breuiter Primo. Si iniuriatus, aut
sensus sit elusilem conditionis, aut status inimici,minime tenetur praeuenire illum salutatione. Ratio est clara. Quia prae,ientio nulli aequali debetur, etiamsi non si inimicus: ergo minus inimico aequa-li,cum inimicitia non sit titulus ad officium. ItaPetri Hurtad. βMin. s. eis.*.66. Quamviis addat,quod ali- Esto essena Saustro veIb.Charitas.quaest. s.& 6st et quando possit per accidens teneri ad praeueniendum, P. Maestro Ba ed enei lugur citari , a. a. quaest. 11. Veluti si illi non si graui damno , dc aliunde sperat art. 8.& 9.la radone1,porque de Otra sierte, regularia inimicum depositurum odia, tenetur lege Charita- mentesinguiria escandalo. Sic Ledcsina Aragon etiam tis. Item si scandalum possit facile,& sine incommo- a. a. quaest.2s .inexplicat.art. 9.eol. mihi 8. hii verbis: do vitare;vt enim ea praestare tenemur aliis in occaverum tamen quod tribus hominibus occarrentibus, non sonibus, ita dc in hac. licet salutare duos, altero relicto, ut dicit Sylvest. Et Respondeo Secundo. si inimiciis sit sueerior, aut ratio esti quia i un salutatio computatur inter benefi- ' altioris status, & conditionis ; tunc, regulariter lo-Cr communia , &c. Et praeterea quia illud opus ex se est signum rancoris,& inimicitiae.Sic ille. Fagun-dcet etiam lib. I. in Decal. cap. 28. num. IO. quendo, tenetur offensus illum salutatione praeuenire. Quia haec praeuentio illi erat debita, si inimicitia non intercessisset: crgo post intercessionem. Sic Hurtadus f. 61. Qtii tamen bene excusar illos inferiores, qui tam acerbam iniuriam acceperunt, ut nou praeueniant honore inimicuis, ob iustuin
163쪽
dolorem, & aestimationem iniuriae, non tamen ob odium. Respondeo Tertio. Si inimicus sit inferioris con ditionis,& status offenso, tunc non tenetur ic prae lacnire illuni salutatione. Qilia isti,utpotcsuperiores ira conditione,aut dignitate,mdcycndenter ab inimi icia,possint expectare, &non salntare, nisi salutati P ius : ergo quod post inimicitiam expectent, non Potest odio adscribi. Sic Hurtad. loc. cit. Legantur
si teneamur resalutare luimicum nos
gandum videtur, quia nullus tenetur ex Chaiaritate resalutare omnem salutantem , nec re
spondere omni loquenti: ergo minus inimico. Sed absolute loquendo Respondeo, ut quid ce tiam: Teneri, non solam urbanitatis virtute, sed Charitatis. Quia posita inimicitia, censeremur non resalutare ob inimici contemptum , illique occasi Mem praeberemus in inimicitia persevcrandi. Sic Suareaedi'. s. Iict. 1 num. . qui ad rationcm dubitandi negat antecedens ; quia tenetur sinquit) resalutare , de respondere, ex quadam urbanitate: quamvis si omittat, solum peccet venialitvr , eo ouod non sit grauis laesio Charitatis , veluti cst per se respectu inimiei.Sic cum Suario tenent Valentia,& Lorca , Bonac. Aigidius , & Sa, quos citat & se
g. 66. Qui bene excusat a resalutatione onmes illos, quos a salutatione, piast. 9.excusabimus cum illo.
Eo inimicum non resalutare, sit peccatum mortale eopponitur affabilitati, ibiae non est tantae obligatio . nis. Sic Locces Verum est, quod hic Author paulo antea, vers. Irtio, docuerat, quod resalutatio, de responsio omnibus hominibus sit debita virtute as.
sabilitatis : Ex quo dicto videtur haud obscure serui, quod debeat Lorca sentire, quod ei hi DD. ad cribunt.Sed quicquid ille interius senserit. Ego distinctius quaestioni propositae, sic Primo Respondeo: si persona salutata est longe superioris
dignitatis, aut status, ut Praelatus respectu fit bditi. Pater respectu filij, aut Princcps , siue vir nobilis respectit plebei; tunc non peccat mortaliter non resalutando. Quia denegatio resalutationis in hoc
euentu non adicribitur contemptui, nec inde oritur scandalum. Sic communis. AZor, Ledelma,Bonacina, quos citat,& sequitur Trulleiach. lib. s.cap. s. dub. s. n. Io. addens ex Siluestro,& Filii ucio,nec adhuc peccare venialitet, si persona omittens resalutare esset eminentior, de adussct iusta causa non rcsalutandi. Sic etiam Petr. Hurtad. g. 67. Ouideo funct. 6.n. lει. per haec verba. Quando maxima distantia est, ut inter Patrem,& filium, Dominum,& seruum, viru iiObilis smum,Ducem, aur Marchionem,& hominem umedia plebe,resalutatio non debetur, & sine iniuria omittitur : rard tamen sine inurbanitate omne lignum beneuolentiae, veluti motus capitis, conspectus benevolus,nisi in supremo Principe, poterit omitti. Sic Ouicdo. Aragon etiam statim citandus. Respondeo Secundo. Si persona salutata est aequa lis, aut etiam non longd superioris conditionis, aut status,tunc mortaliter peccat non resalutanao. Quia aegre quisque prudens feret , se non resalutari ab aequali aut maiori pauld : eo quδd talis silutata persona non resalutando salutantem, ostendat eum esse longo interuallo inseriorem. Sic Petr. Ledeiatil, Trullench. Petrus Hurtad. dc Ouicdo locis citatis.
Aragon. 2.2. quaest. 29. art. 9. col. 8.ves Dico secun .do, de communis.
Respondeo seriiὸ. Qilando persona salutata est
vilis,lunc non peccat,saltem mortaliter, non resalutando suunt aequalem. Quia cui bene Petr. Hurtad. g. 67. citato) flutationes non astιmantur inter Personas viles sed solum inter ingenuos. Sic ille.
A Farmant aliqui absolute, inter quos est Palaus
ui f. s.memb. . num. 18. secundum quod rcfert Machado his verbis : Pero Lorca, Author tau graue, et de Parecer, que aanque la resalutacion es accion debida a toti os Ios vedinos, I gnor adores de vn lugur,con tori
esse Dua , que fallar a nia obligacion nos es perado mortal. porque no se opone a la chari ad , si no a laasabilidad que no es de tanta oblistacion I sino es,que icas por la eir Uaneia dela persona, resiliasse en gra-
με obfensa fusta, o escandado,quo rarm Uezes juva pne- de sueeeder, dcc. Haec Machado lib. 2.Part. 2. tractis. docum.6.numer. . Et etiam Ausonius in sum. Diana, verb. A fabilitas, numer. a. ubi ait L Orcam De. cit. id ipsum docere his verbis : Quoniam ier. affabilitas non est tanta obligationis , salutationem ct resalutationem omittere etiam quando debentur ait Lorca non osse peccatum mortale. Ita Ausonius,citans tuum Authorem Dianam Part. 2 .tras . I J . resol. 62. Sed certe, nec Diana ex Lorca id refert; nec po- ruit vere , cum Lorca id minim) doceat , cum loco in solum loquatur de salutatione dc allocutione,non de resalutatione. Accipe eius verba : Quarto, omisso allocutionis , & salutationis, etiam quando debita est, non est regulariter peccatum mortale ; nam
s firmant Bonacina dij. s. quaest. . una. n. 3. Siluest. Nauarrus, dc Caiet.quos citat,& sequitus Trullench. lib. I. Decal. cap. s. dub. s. n. 8. his Verbis: his sequitur,posse Confessarium, absolute lo 'en do , absoluere paenitenιem offensum, qui inimicum silutare recti at, modo non adsit ovium, aut scandalum,aue periculum, ut inimicus odium, ct rancorem, ob denegatam Pisalutationem , coalipiat et quod debeι prudenter Consessarias examinare. Ita ille. Sed clarius Respondeo, Posse Consessarium absoluere nolentem salutare, aut alloqui suum inimi cum , in casibus in quibus nec salutare, nec loqui illi debeat, de quibus egimus supra , quot. s. Non tamen in casibus , in quibus ad id sub mortali teneatur , iuxta dicta , nobis qua l. 7. ct 8. L
164쪽
iam possit Confessariin absoluere Patrem, qui non vult admittere ad cosioquium filium, qui indigno , vel Oalde inaequali matrimonio se copulavit pREspondeo, Posse : dummodo Pater id non exodio,aut iracundia; sed ob castigationem delinquentis, familiae honorem, & aliorum filiorum maciorem cautelam procurandam faciat. Et non in perpetuum,sed ad tempus. Quia id se facere , ob hanc causam,Pam est liciti ,ut habes supra g. 9. sic Layman lib. 2. tras. 3.c. 4.num. 3. Et ex illo Diana par. 4.rract. . rem. I 82. & Ausonius in eius Summa, . . AFabilitas, n-. A.
teneamur inimicis signa specialis am
ris exhibere R Espondeo, Non teneri. Quia inimicitia non est titulus,ob quem inimicus sit dignus aliquo bono speciali, sic tenent D. Thom. 2.2. quast. Ly. art. 9.ct iba Caici. Azor. tom. a.lib. i 1.e. 3.quqq. s. villatob. R.ρ. ιν-. 3 .Hθ. 6.num. 6.ct 7.Trulleiach .lib. I .cap. s. Ah mc. FagundeZ lib. r. Decalog.cV. 28.π. I. ubi sic ait: Signa autem specialis. aut particularis amoris, nemo tenetur inimicis trabere : signa verὸ oecialis amoris, sunt illa, qua ordinarie amicis selum exhibere solemus : ut accommodationes rerum domestica iam, loeutiones Peciales, erebra agmentia in mensa, visitationes communes amicorum I hac inimicis exhibere non tenemur, etsi antea exhiberemur. Ita Toletus lib. 4.sum. c. I o.ad finem. Imδ,ut optimὸ animaduertit Nauarr., eq. 2 3 .num. I . nec postquam amici facti, & amicitia reconciliati sumus , tenemur eos sub mortali in eam familiaritatem admittere, qua antea Vtcbamur. Tenemur tamen tunc, vltra illa signa generalia amoris, aliqua eis specialia ostendere. Quam ob ren in- Sit idem Nauarr. & Caietanus loe. eir. hoc debent onsessa ij animaduertere, ne ad id,ad quod non tenentur , poenitentes obligent. Hucusque FagundeΣ. Petr. Hurtad. diff. is 3 sect. 4.f. t .in sine, ubi ab hac regula incipit: Fratres cinquit) tenentur se mutuo invisere , nisi per accidens excusentur timore alio
An qui aliquem iniuste usit, teneatur ab eo veniam petere, o illi reconciliari rREspondeo ut certum : Teneri. Quia haec reconi pensatio debetur illi ,' qui iniuste iniuriam accepit. Ratio namque petit , ut qui externe se iniurium ostendit, externe restituatur ad aequalitatem cum proximo. Sic omnes, legantur Petr. Hurtadiis disputat. i s 3. sect. ct subsect. 4. f. 69. Ouiedo eon- Dou. 8. punct. s. numer. IA . Qui bene notant, quod si persona , quae iniuriam intulit, est Princeps, aut notabiliter superior persona laesa , tunc sat erit per internuncium amicum veniam petere, & medio illo
testari se beneuolum erga illum in posterum s
veniam petere etiam casu, quo timeat prudenter , personam laesam exponendam esse periculo majoris furoris, nec admissuram μ-
REspondeo,Non teneri. sic Petr. Hurtado f. s.cit. in fine,ubi ita ait: Ab hac satisfactione nem nem excuse, nisi per accidens,si forte Iasius exponercturpericulo furoris, aut tam male accipiendi inimicum, ut illi esset grauem illaturus iniuriam, aut longὸ distarent.
Tunc enim von tenetar per literas veniam petere e eum autem teneri ad resarciendam honoris iacturam, non essdubium : id enim jectat ad iustitiam commutatiuam, ut tantundem honoris reddatur, quantum Derat ablatum
QI E sτ 1 o XVIII. An venia petenda A patim ae iniuria ab aliquo fuit istata 'Ruspondeo, quod non, sed post aliquod tempus.
Ratio est, quia si qui iniuriam intulit, statim peteret sui errati veniam , exponeretur pericu Io minoris suroris in laesurit, & daret non admittendi satisfactionem occasionem, eo quod tunc dolore prae senti Verh excusaretur ad recipiendum inimicum pacate. Sic Azor,quem citat, & sequitur Petr. Hur-x d. isp. i s 3 Oct. . subsea. .f. o. Ouido controu. 8ί
V E s T i o XIX. An quando duo inimici se inuicem Ddunt,
teneatur prius veniam petere, qui
REspondeo ut certum : Teneri, nisi ali s alter grauitate iniuriae compensaverit prioritatem. Qui enim grauius laesi, tenetur prius veniam pete re , quia excessus iniuriae est in illo prior i ii quidem in alto,non est ille excelliis , in quo est aggressor I aggre r autem tenetur prius satisfacere. Siet omnino Petr. Hurtad O loe. eit. g. i. & sic Oviedonum. 143. his verbis: Qui 'iniuriam alty intulit, ten tur ab eo veniam petere, ct illi reconciliara: quod si uterque in altam indiriam intulit, illoque grauius excessit, renetur veniam petere. Caeterir autem paribus qui inrepit, maiorem iniuriam intulisse et ebitur: ρο- terit autem prius lacuses taliter in alium postea insurgere, ut censeatur maiorem intulisse, ct prius tedieatur veniam petere. Sic Oviedo,qui bene addit, quod 'uando, omnibus pensatis, iniuria ex utraque parte fuit aequalis , sustici ci cos, qui tibi inuicem iniuriam 'intulere,inutud se inuicem alloqui,& beneuolentiae, ac pacati animi signa ostendere. in a s T i o
165쪽
Disp. lv. De Amore Inimicorum H
An teneamur sub mortali, inimico veniam petenti , iniuriam remittere , quantum ad odium, se quantum ad euitam in nos com
R Espondeo ut certum : teneri. Paret,quia in non remittendo odio sit datur, in animo ) & culpa
in nos commista, datur actus Odij: at hunc vere tenemur deponere erga inimicum , etiam non perentem veniam : ergo a sortiori crga petentem. Sic omnes , praesertim Trullench iis verbis e Dico primo , tenemnr tunc odium deponere, ct offensim dimittere , quod est certum, etiamsi non petat: quia non Γ Cet odio alierum prosequi, aut malum alteri exoptare, absque honesto motius, s sine. 'Dnemur etiam inimico veniam petenti eum eo reconciliari, siue pacem compo vere , ct veniam dare ei, noxam , ac offensam remrtim re ; aIiter enim esset maioris ini Ottit, er odi ν causa, est' efee ea ne irrationabitis Pacis denegatio , Propter quod tenemur etiam tuno Agria reconciliationis, ct be nevolentia generalia exhibere , iuxta occasionem, est conditionem persona.Sic Tryllench lib. .c P. I .dub. s. num. I a. Et antea Suarez disp. s.fetit. s. n. 9. AEgidius
An non solum teneamur iniuriam inimico remittere quantum ad odium, O c. verum etiam quantum damnum illatum in honore, famaant bonis temporalibus, sec.REspondeo ut certum : Non teneri gamnum illatum remittere , sed licite polle illius satisfactionem, ordine iitris seruato , coram iudice petere. Ratio eth , quia haec omnia tenetur inimicus , quila sit , praestare nobis tergo nos non tenemur illi ipsa remittere. Sic cuin communi Castro Palaus str.rtit. 6. de Charit. distur. i. punct. 6. non P. Vt inueni cs apud Trulleiach in nam. 8. haec dicens : merum in hac significatione amicitia , non comprehenditur remi sio sui a tionis debita pro iniuria; scd non obstante Petitione venia, illiusque concessione, potest Ufensus satisfainionem debitam petere coram AMagistratu : quia Petit, quod sbi debetur , ct quod Λίagistratui facere
satisfactionem remittere omnes persona
R Espondeo, Non posse omnes personas , etiamsi
velint, satisfiustionem remittere : quia non ad Omnes personas , immediate laesas , id i pectat ; sed ad suos syperiores: Sic Nauarr. in I an. capit. I A. num. 2 s. vers. Dixi odium , ibi: Imo aliqui lunt. qui etiamsi velint ι noli pollunt id facere sidest, condonare satisfactionem iniuria quales sunt uxor, filius familias nondum emancipatus, seruus, & Religiosus, iuxta Glolsam receptam in cap. Parochia-ηρ , de sent. excomistivicat. Quoniam actio contra iniuriantem ad superiores pertinet, scilicet ad maritum , Patrem, Dominum , & Praelatuna, secundum Gloslam praeallegatam. Sic meus Nauarrus. Et cxillo FagundeE nnmer. i 1. citato, & Trullcnch lib. CV.F.dub. s. num. I 4. Quamuis hic ultimus Author aliud quam Nauarrus in substantia pronunciet. Le
condonare satisfactionem condoneι Rξspondeo quod non,nam aliquando est melius
illam non condonare, quam condonar . Sic expresIe Toletus lib. sam.cap. a o. in sine, ita scribcias: Rur1us omnes tenentur inimicis suis iniuriam remittere, quantum ad odium, ct voluntatem malam ' sed non reuentur remittere debitam satisfactionem , imo aliqua'do melius est non remittere. Hude vidua puDyιr,ptior haberes,quos sustentare non valet,non teneιur viri
sui interfectori offensam remittere, nisi iustum alimcn- μω Iubministret, cum possit: Similiter ιum homicida homo est iniquus, non tenetur desistere a causa ; imo ipsam prosequi donec suspendatur , debet ; depastio ta-mς' odio ipsim persona , ct solum ob iustitia δelum: Haec Cardita: Toletus. Et ex illo Fagundez toc.cit.
numero iχ. Quibus adde Castrum Palaum tract. 6.de Liritate,d p. .punct. 6.num. y.vers. Fateor, ita diccnt m : Adde , saepe esse conueniens Reipublica, ne osten-
μή ab accussuione desistat. Nam illo desistentes lentcriminosi facile meniam impetrare, ct audaciores ferigd similia committenda , ut ergo illi, s asst arceanthr,s reipublica seandalo μι satis, evedit oscinisum prosequi actione iniuriarum, & ita tradidit expresse Sua- ea di P. 1. de Chariise t. s. fine. Conmci i. I 4. lege tu a . dub. 6. nam. io 3. LOrcasere. 3. dio. 2 s.
iudice petere vindictam ossendentis, verum etiam a Deo PREspondeo licitum esse, dummodo in petitione
vindictae non excedat ultra nacritum culpae
166쪽
Ratio est, quia re vera petit quoddam opus virturis , ncmpc delinquentis punitionem, factam ab eo, qui potestatem habet puniendi. Sic Sotus lib. s. de
dicit e Nam quamvis mihi non liceat malum alteri inis ferre, quia non se m minister iustitia, licet tamen mihi optare,ut Des permissu,penes quem Smma potestaι est, aut Publica authoritate malum ei obtingat. Scriptum sine est, Psal.67. Lasabitur iustus cum viderit vindictam. Et Psal. 78. Hndica sanguinem Sanctorum tuorum , qui est usus est. Et Deus ari,ad Ilam. I a. e V. hi vindictam, ct ego retribuam. Et Deuteron. II. Mea est υlιio, ct ego retribuam. Hucusque Sotus .Et ex illo Ioan. Sanctus loco cit.num. ix. per haec verba: unde fas etiam erit, Deum deprecari, infligere alicui damnum temporale, non solum ut a peccato puni- cndus celsit,ut diximus num.6.verum animo sumendi iustam vindictam: sicut enim fas est , hanc inse-gendam a iudice terreno cxoptare , etiam licebit a
quod grauiter compellendus sit ille, qui satisfactionem iniuriantis non vult admittere,ut odium deponat.Legantur Valentia Sc Palaus loc.eit.
An etiam casu, quo iniuria illata talis eonditionis sit, τι reparari ab ossensere non possit, ut contingit in morie sili, , vel parentis in ροβι adhuc Osus prosequi actionem iniuriarum,coram rudice e IEgant, & a sortiori, authores primae senten-l l tiae,docentes, non posse in hoc euentu laesum s rosequi actionem iniuriaruin coram iudice, si aliasaesus veniam iniuriae petierit, dc satisfactionem damni illati. Ita innuit Siluest.loco βι-.est .verb. Cha coelesti: imo securius, quia rectior est , ut expresse rit , quot.6. in fine, his verbis: Iertium autem squod est actio in foro eontra iniuriantem homo remittera non tenetar,nisi ille pro posse fatii fecerit. Sic ille.Nunccgo : at hic satisfecit pro suo polle: ergo in sententia Siluestri laesus tenebitur rc ster , dcc. Sed iuxta superiori quaestione 1 nobis dicta , respondeo dicendum , quod adhuc possit laesus , deposito omni odio , prosequi actionem iniuriarum , coram Iudice, ob rationem assignatam quaest. antecedenti in prima responsione: licet regulariter i quendo , in praxi suadendum sit contrarium; quia consormius consilio Christi ,si quis percusserit is in
maxilla,prabe ei alteram.Sic Palaus loc.cit.n.9.dc alii Bant apud Palam, Beja δ. pari sum.eas io. pro nobis adducti. AZOr. s.ρ.lib. 2.c. m. quast. 7. ela Silvcst. De b. docet Soto cloe. eit.ὶ cauendum tamen , nc ex odio appetitus vindictae oriatur , sed solum zelo iustitiae vindicatiuae,aut commutatiuae. Haec Ioannes. Et cxillo Palaus, de Trullench locis adiactis.
An si persona, qua D sit, satisfacrionem iniuria facta osserat, positi adhuc persona laesa sa
tisfacrionem coram iudice expostulare e
chariιώ, quast. 9. lege tu 6.)Ratio pro hac parte desumitur ex Capse quis contristatur non si quis constitutur , ut bis leges apud Palaum o. distinct .vbi Fabianus Papa dicit, quod
si quis, ob in iam aeceptam , grauiter contristatus est, ct catisfactionem oblatam noluerit admittere, grauissimis paenis ad id est compellendus. Ita praetor citatos Authorcs tonet apud Bonacinam Maldorus 2.2. quasi 2s .art. 9. ad sinem , & alij, quos videtur sequi Trullench tib. r. Decal.c. s. b. s. n. 24. Sed clarius , ac probabilius Respondeo dicen-
De Ordine in charitate seruando.
Quas T IO PRIMA.dum Primἡ, absolute loquendo, non tenctur Pς ω- Au homo seipsum magis appretia λ.
laesa inimico offerenti debitam seu sectionςR ct dui ere. m caeter creata, quoad bona spiriiualia, qua ad salu
tem anima nee aria sunt, ut Fides, Spes,
ro iniuria illata, actionem coram Iudice remittere, ed potest adhuc coram illo satisfactionem iniuriae expostulare. Ratio est , quia persona laesa non tenetur magis hanc satisfactionem, quam aliam acceptare : Sc sicut Iudex potest iuridice poenam , dc satisfactionem praescribere , ita persena laesa potest a Iudice petere , ut sibi satisfactio, seu compensatio iuridicu fiat: deposito tamen odio,& praeciso graui laedentis damno, quod laesus tenetur ex Charitato impedire. Sic valentia rom. 3. di f. 3.punct. L. Reginald. lib. t 7. cap. O .num. i 3 6.8c Glollia in caps quis eontristatus, quos citar,dc sequitur Bonacina. θ. 3. quot. q. punct. s. vers. Ex quo sequitur. Palaus
Charitas,gratia habitualis, o gloria, sec.
Espo MDgo ut quid certum,Debere.Quia dilectio siti ipsius , est regula dilectionis M. ι--proximi, iuxta illud Asaith. in . Diliges proximum tuum Aut te ipse .Vbi dilectio sui iptius ponitur tanquam norma, seu regula , aut exemplar,
cui quantum fieri potest , consormari debet dilecti proximi: atqui regula est potior, quam regulatum, vs ait D.Thom. a. a. quast. 26.art.A. ergo homo poma fur. .cit.punct. 6. nain. 9. 3c dicit probabile Trul- tius tenetur diligere seipsum in praedictis bonis,lench loc. cit. Respondeo Secundo, in praxi regulariter loquendo, suadenda est prima sententia. Quia rarus est,qui. ex amore, dc Eclo iustitiae, de non potius ex anfectu odij, de vindictae actionem iniuriarum c ram Iudice prosequatur. Sic Bonacina , Palaus, dc
Nec aduersus nostram primam respon nemqtiam proximum. Et hoc sensu dicitur : Charitas incipit a se ipso. Et Proximus sum egomet mihi. Et sed εsbi nequam , cui bonur ' Sic omnes DD. D.Thomas
obstat cap. si quis contristatui. Nam solum probat, tract.6.disp. I. a Puva. 7. GIanados contr. 3 .de Charit.
167쪽
Disp. v. de ordine charitatis.
3. Lorca x. 2. disp. 1 g. memb. I. Luysius Turrian. ἀ30. s. dub. 2. Gaspar Hurtad. dif=.7. de arit.dis. 1. Petrns Hurtadiis disput. i s . a sest. 2.f. 1 I. Trulleiach. ιλ i. Decal.e. s. dub. 6. Sc alij, ex quibus bene limitant responsionem, ut non solum non Comprehendat Christum, qui est suppositum diui mim , verum nec B. Virg. Mariam , ut infra di
Q. V AE s T III. OG H lieitum desiderare es ariter ω-
rentiam aternam, aut temporalem , gra
tia , aut beatitudinis , ob bonum spirituale proximi , aut totius mundi ; casio, quo talis carentia cum peccato mortali coniungatur psaltem debeat homo aestimare magis bona piritualia humanitatis Chrisi Domini, quam sua propria 'REspondeo dicendum , quod debeat magis. Sic
Cum communi Theologorum docet, de probat Graia ados sic. Quia Chrium Domini u , etiam qua-yen d homo, est D lius naturalis Dei, Dominus om-π3um creaturarum, magis absque ulla comparatione di-ιectus a Deo , quam omnes creatura, Gr mediante eius humanitate, omnia supernataralia bona, tam in homi Nes , quam in Angelos dιriuantur. Est ergo longe diagrator amore , quam reliqua e ct recta ratio dictat, Plu ris aenimandum a nobis esse bonum issius . ct gloriam, quum omulum nomum, oesi oporteret , potius deberemus optare carere Propria gloria , quam ipse pateretur ac tiram sis. Sic ilic tract. .cit. c.di tui. l. num. ς ex Magistro in 3. dist.28. insine. S. Bonaventura inexplicatione litterae, Alberto Magno, S: Pctro, apud Carthusian . quasi unica, valentia 2. a. q. .franti. . scrt. 3. & Banneso ari . . ad ργimum argumcnt. Di bθ. Quibus addo Oviedum controu. 8.punct. I . n. c. Petrum Hurtad. diu'. i . se l. 1. g. i 8. Qui tamen addit, quσd si mihi Deus optionem daret, ut mihi peterem υnionem bpostaticam , vel humanitati c hristi, Eandam issi, eui ego eam peterem, tenerer mihi eam petere, non vero humanitati Christi.
An etiam Beatis imam Virginem Mariam, Plusquam nos ipsos, amare debeamus' NEgant aliqui Doctores, inter quos est Baianc gr. 2. quaest. 16.art. . . Ad argumenta, ubi haec dicit verba : ride eoncedo. quod magis debeo velle mihi Drum ex Cha=i ate , qua est in me , quam Beatae Urginia hoc enim est fundamentum volendi aliis ipsum Deum. blaec Bannesii S.
Sed aeque probabiliter, Sc magis pie, Respondeo,
Dζbere. Huius responsionis fundamentum est ungularissima excellentia Beatissimae Virginis,supra omnes creanirax ; de intima coniunctio cum Christo Domino, ex qua prouenit, ut omnium supernaturalium bonorum sit quodammodo principium,& plusquam caeterae creaturae diligatur a Deo. Sic Ricardus non Durandus, ut leges apud Ouie- dum) apud Carthusianum m 3.dist. 29.. quaest.2. ad finem. Quem sequuntur Granados , dc Oui edo locis
REspondeo tanquam quid certum ; Non ellelicitum, sed omnino illicitum , dc moriale. Quia certum omnino est , ob nullum finem, adhuc ob saluationem totius mundi, esse licitum a Deo petere essicaciter id quod est intrinsece malum , dccontra Charitatem Theologicam : atqui petere, aut desiderare cis caciter carentiam gratiae, aut bcatitudinis, casu quo talis carentia contingat cum mor tali, cst intrinsece malim ergo. Sic tenet communis Theolosorum sententia. De qua ac legantur praeci puc Ga par Hutta l. Qittit. . de Charit.disf. a. quasi Per totam, & Graiiados ubi infra , atque alii mox a nobis citandi.
tuale alicuius communitam, aut totius muu
di , casu, quo id absque peccato posset contingere tArfirmant aliqui Doctores , quorum sententia probari potest exemplo Moysis, qui plene Optauit carere beatitudine aeterna, propter salutem Iudaeorum, ut patet ex illo Exodi ι 1. Aut dimitte eis
hanc noxam,ant dele me de libro vita. Et etiam e emin
plo Apostoli Pauli, qui directe , ut alii saluarentur, voluit elle anathema a Christo Ictu, ad Roman. 9. tabam ego φ e aui hema esse a Christo pro fratribus
meis, qui sunt cognati mei secundum carnem. Ita lcntiunt Capreddus in 3. dist. t 7.quast.unica iri. Dad 2. Durandi. A drianus in . quast. a. de remissione Peccarorum, β. circa hoc tamen , & nouissimὸ Granadus tract. . de Charit.di hor. 1. num. 8. Gaspar Hurtadus difficult. 1.eit.in sine. Quorum sententiam approbant Sotus in Epistol. ad Roman. cap. 9. & Baum Z q. 26. rt. 7. 5c non esse penitus improbabilem , iiDei traditam fuisse a D. Bernardo, putat eius filius Lorca
Sed longe multo probabilius Respondeo, Adhuc minime eite licitum. Probatur ex verbis Christi Domini, Matth. t 8. Quid prodest hominis uniue
sum mundum lucretur , anima vero suae detrimentum
patiatur ' Atqui maximum est anima: dctrimentum.& summa infelicitas, carere in aetermim Dei gratia, sicu amicitia , de beatitudine : ergo id minitate est licitum velle , ob quodcunque bonum spirituale ,
etiam totius mundi. Sic communis sententia. D. Thom. 2.2.quot. 26.art. 2. Ualcntia di q. . quast . . punct. 4.conel. 1. Suarc Z duput. s. de Charit. se . i. anum. 2. AEgidiuta di fui. 1 3. dub. q. concI. 3. num. 3 1. dicens , hanc rcsponsionem elle communem , dc Veram. Maldcrus 1.2. quast. 26. art. . Lorca ibi icio
168쪽
dii fui. 18. memb. I. num. I s. & penes ipsum Cor duba , S: Ioan . Arboreus, Peir. Hurtado disputat.
Ad fundamenta primae sententiae, facile unico verbo , respbiadeo dicendum, quod tam Moyses,qnaim Paulus loquuti fuerint de morte temporali, non aeterna.Sic Arriaga loco citsubsere. 2.num. . ubi ad primum locum sic respondet : Crediderim , non Iocutum Moy sem de libro vita aterna, sed de hae si amoptati, ac si dixisset, Si non vis remittere noxam po pudo, aufer me de hoc mundo : ero enim ludibrium aliis, qui dicunt me populum eduxissc Egypto,ut eum institudine oeciderem. Qua Petitio nihil habet di eulta
An siritum sit, saltem pro brcui tempore , tuta pro una hora, gratia, o charitate carere melis , ob bonum spirituale proximi, s dictis carensia absque peccato contingeret 'AFsimabunt 1 sortiori omnes DD. primae sententiae quaest. 1. Et ex Authori bys nostrae Ouie-do loco cit. n. i s. ex Luyssio di I. 7 F.dis. 2. Sed probabilius Respondeo, Non esse licitum. Tum quia id non est medium ad salutem aliorum proportionatum. Tum etiam, quia est contra inclinationem charitatis , quae per huiusmodi volitionem, aut desides tum tenderet in destructionem sui Adde quomodo non expellitur gratia, ni si peccato interneniente : ergo de facto,minime poteli quis vel- . te astostia essicaci carentiam gratiae, etiam pro br
tώ. Sicule. Et lic n.'. ad locum Uauli: Quid ergo uissimo tempore, ut constat ex habitis quas. . Obdicemus ad locum Pauli, qui non ita traxit 'Reo quodcunque proximorum bonum. Sic ex Valentia pondeo, mihi arridere expositionem Origenis , qui 2.2.di p. 3. q. q.punct. 3. concl. a. docet Palaus n. s.cit de morte temporali explicat To anathema esse, opta- dc SuarcZ dij. ysia. i. n. s. bam ego mori pro fratribus mei1. Haec Arriaga. Vidαν
alias expolitiones apud ipsum,& apud alios Autho- O v bEsae 1 o VIII
res pro nostra sententia adductos. - C 3. 3
an Iauem liceat cuipiam aliquem gradum gratia , se gloria a se abdicare, ob maiorem QvAEsT IO VI. gloriam Dei, or proximi utilitatem' An ad minus sit licitum desiderare, ac petere ' Ffirinabular,& fortiori, omnes Authores pro dilationem visionis beatae , ob bonum spiri py δ sςntinxia nuper adducti. Quorum sen-tuale proximorum'
rentiam probat Petrus Hurtad. loco cit. f. 2 o. his Verbis : Sit aliquis in peccato mortali, det mihi Deus optionAn ad augendam gratiam, vel eum gradum donandum Peccatori, ut iustificetur sic lege, non, aut Espondeo,ut quid certum : Esse licitum. Qui --, w NUDIIceIur Hc lege, non, auu dilatio non est leparatio 1 Deo. Sic omne ,prae- iustificetur) licite s laudabile id stii potes Duia cipue Palatis, qui id orobat ex Paulo ad Philippei L semper manet iste in gratia, ct charitate ; tanti que1. Coarctis a duobus desiderium habens, dissolu σ esse amittit cumulum gratia, ad quem nugo praecepto tene- eum, Christo e permanere aurem 3n carne nece raram, mur. Item, noste istud augmentum possumus absque pec- propter vos. E t de S. Martino testatur ira ςius Vita cato, non quidem odio abominationis , sed ne aut fatig Bemardus , morientem dixisse , Si adhuc populo tην gemur, aut ab aliis occupationibus distrabamur impensum necessιrim non recus laborem : & ratio est, quia dente operam augenda gratia: ergo poterit honestaricarentia beatitudinis pro aliquo tempore determi- ista voluntas ob gloriam Dei, ct proximi Otilitatem nato, conlpen latur utilitate se lege , non volunta- sed probabilius Resbondeo,adhuc id nemini lice- te 2 aliorum, & meritorum proprio incremento. Sic re. Sic suar. n.9. eis. haec dicens: Dico terti. , illud Palatis tu. est.num. . de Petr.Hurtadosect. 2.cit.g. 1 9. etiam Dirituale detrimentum,quod licet culpam non inqui adhuc addit , quod s quis iam esset certu de siri cludit, minuit tamen substantiam ipsius Charitatis, seu latesua eterna, s sita ostierretur a D o Fris,ut mane- impedit potius augmentum eius, ct meritorum, non estret in via expositus communi sorti,cerim tawen, sie fore secundum ordinem Charitatis eligibile.propter aliorum utili mi,m ad Dei gloriam, posset cum laude hoc eligere. falutem. Probatur, quia tale detrimentam non es perse uia moraliter non est peraculum damnationis : nec ordinatum ad aliorum salutem , nee peν se est amabile enim priuaret Deuι congruis auxι δ ram ardentam Secundo,,Charitas maximὸ inclinat ad sui pe, sectionem amarohem sui. Si quod vero esset contingenι moraliter ergo non inclinat ad id quod hane perfectionem impeperieultim , non liceret Sic ille. Et hanc nostram dit. Sic sapientissimus Pater, cuius sententiam esse restansionem, Ut restatur ille, tenent omnes DD. Veram ex natura rei,seu loquendo ex lcge communi, Legantur ra citati. tandem fatetur Huit ado ubistippa.
169쪽
RACTANT de hac materia Sancti Patres, Cyprianus de Eleemos na, Basilius in illud Lucae i2. Destruam horrea mea ; Gr Concione ad Luites. Nazian Zenus Oratione de pauperum amore, Ambro lius lib. I .de re sciis, cap. 3 o. August. in Enchirid. a cap.69. dc Chrysostom. lib. de Eleemosyna. & alij Theologi, etiam cum Magistro in . dist. γ. Ο I. & cum D. Thoma 2.2. quaest 3α . ubi Bannes, Aragon, dc alij infra adducendi. Iurisperiti in D creto,dsur. I. Canone Et qui, o Can. Tria, σ sequent. se disAF. Can.Nou. ' o sequent. Nauarr. in Can. Nuresamas, dip 2.s' Gn. si agamus, de Poenit. dist. I. se ium , cap- , Io in. de Medina Cod de Eleemosyna, Suare Z de C sarit. dis. 7. Bellar min. tib. L de si is operib cap. 2. AEgidius disp. 17. Ualentia di H quaest.2. puncI. I. Filii ucius tracI. 28-ὰ cap. . d. Dacina df8.3. q. . pa icto 6. Becauus cap. LI. a num. 2. LOrca 2.2secr. 3. adi . . Granados AEC GAErit. controu. s. ιrae .i I. disp. i. o sequent. Gaspar Hurta do de Charis. F. de Eleemesna. Q ru Hurtadus disp. i s 8. ct sequent. Oui edo tracZ. de Charit.controu. IO. Castro Palao tom. I. νr CZ6.4 θ. 2. Lussius Turrian. d sp 8 t. adub. r. Artiaga 2.2.dis,.q2. Villatob, tom. i. react. ἡ Diana pari . tracta.
id, cst quotvlex sit Benescentiae
E3PONnso dicendum,quod Beneficentia est actus ex turnus Charitatis, vel Theologicae, si proximo bene fiat, propter Deum: vel virtutis moralis, si propter se. Sic ex D. Thoma
disp. - in principio, ubi ita ait: Aij sunt essesim externi Charitatis, in quibus . explicandis Doctores sermonem protendunt. Primus est generatis, qui est bene centia, qua sut ait D.Thomas quast. s . communiter receptus) consistit in faciendo alicui bener at ia dupliciter proximo Deera bene potest ἱ corporaliter , -- quam , O spiritualiter; ideo beneficentia diiιiditur ineorporalem, ct spiritualem. Corporalis beneficentia arrogat sebi nomen Eleembone: spiritualis beneficentia vocatur correptio, ct iuxta hane diuisionem hae dispuratio erit de Eleem Pna,siquens de Cocteptione. Huc. siue Palaus , quem nos praescriptum sibi ordinem siquemur,
Eleemosna nomen unde ori ν ρREspondeo , quod Eleemosyna est dictio Grae.
Ca, orta a quodam Graeco nomine, quod minarationem significat. Sic D.Thom. a. a. q. 32. art. I. in cory. his verbis : Unde manifestum est, quod dar. eleemos 'nam, proprie est act- misericordiae. Et hoc appa et ex iUo nomine. Nam in Graeco, Eleem Pna amis i. ordia a riuatnr sicut it Latino miseratio. Sic S. Doctor, Sc cum eo Iodocus issuo Thesauro vim qite Theologia,verb. Eleera oona. n. l .Suarez de Charit. diis. .in principio, AEgidius dub. .n. 3. Fillluc. tr. 1 8;c f. . l. I. n. 4. & ali1.
REspondeo quod iuxta aliquos Theologos, Ele
mosyna est actus misericordiae imperatus a charitate, quo aliquid datur indigenti, ex compassione, propter Dcum. Ita ex D.Thoma q. 3 2.art. I. & Nauarro de Poenit .vi . I .cap. Quamobrem, num. t. do tIodocus Ioc.cit.
Alij sic pressius Eleemosynam definiunt : Est acti
externa procedens ex afectu subleuandi inAgenti miseriam , propter honestatem intrinsecam, qua in ea subis levatioue apprehenditur. Sic Oviedo controu. Io. punct. I.num. 3. ubi in sine add1t,quod praescindendo ab omni opinione , circa misericordiae motuium,
Eleemosyna sic possit definiri : Est amo externa
170쪽
procedent de actu iatrem miserisOνdia. Consonat D. Augustin.rm. 3.in Enchiridio, cap. 6. quatenus his verbis Eleemosynam definit : Est enim Eleemost-na opus misericordia.Sic ille. Et ex illo Hultad. Salmanticens disp. I 18. 2. Palaus denique sc ex D. Thoma loc. eit. Eleemosynam definit : Est aliena miseria subleuatio. Ita
ille trail. 6. distur. 2. Punct. i.num. i. dicens, sic sentire omnes DD. ex his autem dissinitionibus elige tu quam malueris.
t u Eleemosyna sit proprie actus Charitatis in proximum pNEgandum videtur : quia Glosia Interlinearis in
illa verba Matth. cum facis Eleemobnam,dicis, quod Eleemo Ina est pars iustitiae r ergo. Resbondeo Primo : Eleemosyna cum datur ob intrinsecum , & proprium motivum , proprie est actus Charitatis in proximum. Ratio est, quia Elcemosyna, ut nupus est habitum, ex se , & intrinsece est actio subleuatiua miseriae proximi : ergo ex se,&intrinsece dicit esse actum misericordiae; atqui hic proprie est actus Charitatis in proximum, cum omnis actio tendens ad remouendum alterius malum, proueniat ex amo e , quo ipsius bonum amamus: ergo.Sic ex D.Thoma ioc. cit. docent AEgidius dula. 1.
num. 6. Arriaga disput. Αοῦ. se l. i. Palatis ubi instΛ, es alii. Resipondeo Secundo. Si Eleemosyna detur ob mo-tiuum aliarum Virtutum, Ut vere potest, tunc actus
exterior elargiendi Eleemosynam, erit illius virtutis ad quam pertinet motivum. Ratio est , quia sui ait D. Thorn. ara. I ait. actus exterior ad illam virtutem refertur ad quam pertinet motivum, quod mouet ad operandum : at sic est , quod actus exterior potest procedere a divcrsis motiuis voluntatis, ergo potest pertinere ad diuersas Virtutes. Ex quo constat, quod ii eleemost na fiat in poenitentiam peccatotum, dicitur e sic actus virtutis poenitentiae ; si in cultum diuinum , Virtutis Religionis ; si ex obligatione orta ex contra tu , vel de licto, virtutis iustitiae, doc. Sic tenent communiter D D. AEgidius, Fit Buc. Aragon, Palaus,& Iodocus loc.citatis.
RSipondeo dicendum, quod duplex. Corporalis videlicet, Sc spiritualis. Ratio est , quia Eleemosyna est actus misericordiae, quo subleuainus proximi miseriam , ut nuper est habitum : at miseria proximi est duplex , corporalis videlicet, & spiritualis : ergo etiam erit duplex eleemosyna. Sic
cum S. Thoma a. 2. quast. 3 a. cri. a. docent omnes
DD.Legantur inter i Ilos citati.
An vera Elecmobra corporalis sint septempst Espondeo E sic septem , hoc unico versu conia
Visilao, foto, cibo, redimo, tego, colligo, condo. Hoc est, I. Visitare infirmos, a. Potum da
re sitientibus. 3. Esurientes P stere. 4. Captiuos redimere. s. Operire nudos. 6. Hospitio peregrinos suscipere,& 7. Mortuos sepelire. Sic com
REspondeo, Etiam esse septem, hoc versu comprehensa: Consule, castiga,flare,remitte fer,ora. Hoc est ait S. Thomas J i. Docere ignorantem. a. consulere dubitanti s quae duo sub eodem verbo consulere , intelliguntur.) 3. Corrigere peccantem. 4. Consolari tristem. 1. Remittere ostendenti. 6. Portare onerosos , & graues.7. Pro omnibus orare. Sic Doctor Sanctu S art. a.dc cum eo omnes DD.ut ait AEsidius dub. . num. i q. Filii uc. Hur-tadus,oviedo,Pasaus, & Bonacina distur. 3.qus. 4.pnnct. 6. num. 6. Qui ct si dicat cum communi haec opera Eleemosynae seu misericordiae , ut vulgariter vocantur) clle septem, relato versu contenta,thnicia cx inaduertentia, non numerat nisi sex.
ω sepelire mortuos apte numeretur inter opera miseracordia PNEgant nonnulli Haeretici, ut reserunt Bellariamin.tib.de Purgat.cap. vltimo, Valentia, Ouie-do,&alij DD. Fundamentum haereticorum est,quod Christus Dominus e Marth. s. enumerans sex alia opera misericordiae, seu Eleemosynae spiritualis, mortuorum sepulturae non meminit : ergo hoc opus minimc inter opera misericordiae enumerari debet. Sed ut quid certissimum Respondeo, Apic nume rari inter opera misericordiae: quia Nere opus est calis virtutis. Et ideo in lib.Tobiae, eius in hoc Charit .is,praedicatur his verbis: Quando orabas cum lach - s, ct sepeliebas mortuos, s derelinquebas pranditim tuum , ct mortuos abscindebas Per diem in domo tua, Gr nocte sepeliebas eos , Obtuli orationem tuam Domino. & David. Reg. r. laudauit viros urbis Galaad
ob sepultum Saulem, hisce verbis : Benedicti vos a Domino , qui fecistis misericordiam hanc cum Domino vestro Saul, ct sepelistis eum,dcc. Ratio,cur hoc opus sit virtuosum, est manifesta. Quia videlicet, est pro honore defuncti : ut enim mihi non licet defuncti famam laedere etiamsi ille nihil actu ea de re sentiat idcόque eum defendere a detractoribus, est opus misericordiae: ita opus
est misericordiae , & in honorem eius defuncti cadens,eius corpus honeste scpelire. Nec obstat quid sundamentum haereticorum. Respondetur namque , Christum Dominum sepulturae non memini ue ; quia communiter de ea re non occurrit necessitas, co quod consanguinei , dc amici alij sunt de sepultura soliciti. Sic tenent, & de Fide, omnes Catholici. Legantur de hac re Bellar-