장음표시 사용
181쪽
extreme indigentes possint aliena surripe
re ea consumere ρREspondeo ut mihi certumi P0sse, si alia via succurrere sibi non pollunt. Quia in extrema necessitate omnia fiunt communia ab Authore naturae , cum ad conseruandam hominum vitam ea produxerit : ergo omnibus extreme indigentibus licitum erit, si alia via succurrere non valent,aliena, Vt
Disp. II. De Praecepto Ludae Eleemos nae lo
aliena , suam necessitatem aliquibus giuitibus malnisestare. AEgidio ex parte Palaus consentit . duri existimat, obligari dictum pauperem viai, vel alicri diuiti secreth suam necessitatem manifestare : suius inquit hae manifestatio non videtur gratii ter ignomia triosa, neque gramm pudorem cavsaye. Sed aeque probabiliter Respondeo,excusari. Quia durum nimis videtur , ad rogandum pauperem no bilem obligare. Sic videtur lentire Dicastilio tom i. de Iustit. libro secundo tractat. a. distritat. 9. dubit. 9.numero aqq. his verbis : Dixi tuneri putere , conuentem; modo , quando est spes obtinendi : quia vis honestae conditionis non tenetur Ostiatim incndi- unc' iam sua , surripere , & consumere. Sic docent care , ut recte Lessius. Nec mihi placet Coninclis communiter Doctores. Legantur Palatis' dism. 1. de dum docet, non excusari paupcrem , cuam si HO Ch r t. punct. . num. i. Vae lueet dub. . num. 1 8. Lu- bilis familiae sit , & valde pudeat mendicare go ας p. disputat. I 6. numero i38. dc alij quia in tanta necessitate pudor ille vincendus est mox citandi. Quoi sane durissimum est. Nam in primis obli garetur ad succurrendam necessitatem illam extre-
An ut extreme indigentes licite aliena surripiaut , teneantur prilis rogare diuises, ut
R Espondeo teneti, si probabiliter credant 4ndi
gentes, hac via elle a diuitibus succurlisios. Qxlia nemini licet alienae surripere, quando propria per donationem habere potest : vcrum tamen mihi videtur , quod qui omitthret hanc conditionem, non peccareti nisi venialiter , co quod sol sim inue- .. niretiar inordinatio in modo , non in re : quia siue dominus concedat , siue non , verPPotest extremὰ indisens accipere ab illo necessaria tibi. Sic tenet. Lessitas lib. a.de Itit . eayit. ia. dubit. ι a. numero 6 6. pcr haec verba i Notandum est , eum qui in necessita-ος versἀtur , non posse per alienum usurpare, nisi ante Perierit iuuari,explicata sua miseria ; vel nisi certo sibi Persuadeat, se nihil obtenturtim : si enim probabilis vessit, posse te conuenienti modo stetendo non enim Cnetur vir honestae conditionis ostiatim mendica- e ὶ consequi, ut sit tuum, non videris redactus ad iam uecessitatem , ut cogaris siurripere alienum. Hoc enim tuuc demum iure gentium concedιtur, 'Mμndo alia via occurrendi necesitati non suppetit. Qi re si aliter facis, eontra debittim ordiuem facis : nemo enim potest vivere ex alieno, quando potest ex proprio , essiciendo , ut res aliena sat sena per donationem , vel aliter. Non tamen videtur esse peccatum mortale, simam , aliam tam grauem subire , qualis est ab statu cadere mendicando ; quod aliquibus tam durum erit , atque ipsa mors. Ideo Valentia latius adhuc loquitur disput. illa s. quaest. I C. punct. F. ait enim , in extrema , & euidenti neccssitate constitutum , licite polle usurpare rem alicnam, non Expectato iudicio , aut consensii possidentisi quia casus est strictissimus , & in eo satis pericu losum est ab alterius nutu pendere. Imo Lorca 2.2.set2.3. dijurat. 39. membr. r. numero nono , putat, eum cste in extrema necesseate, qui est in certo periculo ita decidendi ex honesto statu , ut noupossit vitam sustentare , nisi discendo artem mechaisnicam, aut mendicando. Quae doctrina licet vera non sit , tamen satis ostendit iudicio prudentis elle grauissimam necessitatem, & pro lota illa ordinatio ne, quoad modum,petendo id, quod dari debet, nones Ic cqgcndum ad illum modum seruandum. Hucus que Doctus Patςr Dicastillo. Nec distentit omnii Palaus loco cit
An si extreme indigens velit aliquam rem sibi necessarιam surripere, vel occupare , possita domino istius rei impediri
6 Espondeo , ut certum : Non pol sc iuste. Quia in tali casu pauper utitur iure suo : ergo inru stus erit dominus si illum impediat. Quare poterit hic 'ordo nou serιιetur. modo scandalum absit: quiasive tunc pauper se tueri, tanquam qui iniusto ab alter
dominus concedat , sime non concedat, potes acclyere: ex emus duntax.it inordinatio in modo. Haec Lessitis. Quem sequitur Palaus diffutat. 2. Punct. 9. numero secundo , necnon Dicastisto mox citandus , ntimeroa s. Sic etiam 2Egidius diffutat. 1 .dub. io . numerois 8. quoad substantiam responsionis , licet neget modum : &.alij. Q V iES'T I G XXXII. Ag ab hac rogatione a tuite, excusetur extre
me indigens, si hie si nobilis familia , aut
honesa tondIIIonIs inuadatur, de si necen sit,seruato iustae desensionis moderamine, dictiun dominum impedientem occidere. Sic Lessius libro i. eayit. a. dubitat. I 2. numero sq. AEgid.Coninch. di ynta 7. dubit. io. num i 69.P aias disput. 1.de Charat punct. 9.num. 3. Dicaast illo di d. s. cit.num. 23 a. Tamburinus lib. S. in Dea
NEgat AEgidius loco e lato, Mecns, non excusatia tali rogatione , seu petitione : sed teneri talem Uxtraob iκdigentem , antequam luscipia
An non sonim quisque pro se extreme indigente possit accipere alienum ; sed etiam possis illud accipere, ut subueniat proximo ita indigenti PE spondeo , ut quid certum : Etiam posse casu quo ipse , qui accipit, non habeat unde lac
182쪽
ςurrat. Sic D.Thom. 2.24 quast. 66. artic. .ad 3. his Verbis. Ad 3. dicendum, quod in casu similis necessit ris , etiam potest aliquis occulte rem alsenam aeripere, ut subueniat proximosis indigenti. Sic Doctor Sanctus. Legantur Dicastillo loco citato, numero 2 34. Diana P. 1. tractat. 8. Restat. 23. Lessius libro 2. ω-pite I 6. dubitat. I. numero is . Lugo dil=utat. I 6. s.ct. 7. mrener. II 3. Tamburin.ιιb. 7.sn Decal. tract. 2.
t AEs et i o XXXVI. An ab eo qui est is p ri necessitate, possis quis
accipere istam rem,qusi ille indiget ' QuaesTIO XXXV.
o Espondeo ut certum: Quod non . Quia eum ille Q. non teneatur illam dare, sed habeat his habeniadi sibi, erit furtum talis acceptio. Sic Tamburinus
loco citato, πι-.3. his Verbis et num pro utri tio certis aduerto : a proximo extreme, vel gratiirre indi-νente , te extreme item indigentem , non posse 1 dAn qui patitur grauem nec sit tem, posit ες' μγripere, quod indigentiam subquet: nec te imitem cutie Aliena surripere,si alia via Abisuccur- tem grauiter ab grauiter induente. Ratio communia est. rere non valet e tunc , sine controuersia, melior est conditis pus dentis , arque adeo habet polim isu utendi rebus suis, gant communiter Doctores , ex cap. si quis, m pcreat, vel ne cadat ex graui ad extremam, qu de furiis bi dicitur : Si quis ob necessitatem fa- quilibet alim. Sic ille. Et Palaus di p. a. de charitimis , aut nuditatis furatus fuerit cibaria , vestem , ant punct. p. n. . Dicastillo de Iustit.lib. 2.traia. a. di f. s. Pecm, paeniteat hebdomadas tres. Ergo si in iure im- dμbit. p. g. I. nam. 238. Lugo de Iust. dis utat. 16. Ponitur poenitentia ob acceptum in graui necessi tale, qualis ust funes , aut nuditas , ideo erit, quia
ιi 4. cap. χο .num 167.dc sequitur ex parte Lugo loco
Sed probabiliter aeque Respondeo : posse in dicto casu aliena clam surripere. Quia amuh probabile
est , quod potestas succurrendi neceuitati propriae, minime sit restricta ad extremam tantum ; & cum grauis etiam si satis magna per I e, ut ex graui necessitate facilis sit lapsus in extremam. Igitu Andiuisione , & appropriatione rerum Iure gentium Facta, semper debuit haec conditio tacita intelligi,
nempe nisi necessitas extrema,vel certe valde grauis postulet: alioquin contra rationem , & aequitatein iacta esset. Sic Dicastillo de Iust. tom. .tib. 2.tract. 2.diout. 9.dis. 9.num. a s 6. & apud ipsum Anget .verb. furtum, niιm. 37. Sylvcst. ibi quast. Medina Cod. de
quia pari modo naturae inditum est, ut grauem necessitatem, quae facile vergit ad cxtremam, a se qui ia
Ad textum in contrarium Respondeo. Primo, non punct. .s secus, Bannes 2.2.quo. 3 2.artis. 8.dub. .
loqui de neccssitate adeo graui , & vrgetati. Secundo, Lope et cap. i i s. quos affert, & sequitur DicastiIIo quod non sit ex Decretalibus Pontificum, sed ex. loco citato. 3.1. numero a 69. Salon, sayrus,suamet, Poenitentiali Theodori. Tertio, loqui de his , qui Palatis, Hurtado de Mendoeta, Beti c. & AEgistius,
An qua quis aecepit, sumpsit in extrema neces tate , teneatur resiluere, si ad melio
AFfirmant otin es qui sentiunt, diuites non teneri succurrere pauperibus gratis , sed satisfacere praecepto , mutuando, aut dando ad creditum e nam consequenter dicunt, non poss. indigentem accipere aliena secreto, authoritate propria sine onere restituendi, casu quo ud pinguiorem venerit fortunam. Ita Nauar.Couarruv. Tolet.& alij relati sup .quast. 2 1.Lessius etiam ιib. 1.e'. I s. dubii. i. numera g. & speculative loquendo , ita esse dicendum, confirmat Lugo lac. eit. ntim. i l. li Et durum esse in praxi , & contra communem sensiim doctorum, & indoctorum, ingenuo fateatur.
Probabilius longe Respondeo. Non teneri rest tuere. Tum, quia in extrema necessitate omnia sunt' communia , non tantum quoad usum , sed etiam quoad proprietatem, si res erant via consump-itibiles. Tum ctiam, quia longe probabilius est, quod Dominus tenebatur illas gratis, & absque ullo restitutionis onere clargiri, in tali uecessitate, Vt quast. 1 1. diximus : ergo illas tanquam proprias consumere prout extreme indigens , & consequenter absque ullo onere restitutionis. Sic AngeLRosella, Siluest. Tabiena, quos citat de sequitur Astor. rom. 2. lib. i 2.cap. 8. quest. . Villatob. tom. isum.t actisa a. di f. h. num. ιχ. quos sequitur Diana p. s. tract. 8.resolui. 9. Quibus addi pollunt Socias dist. i s. quast. a. f. Ad argumenta. Gabriel ibidem qmst. 1. eoncissa. Ricard Palud. ibidem, Valcntia rom. 3. disp. F. . 6. indebito modo accepcrunt, non petendo quod facile quos citauimus 3. pari. tract. 6. disp. 6. de decimis, obtinere potuissent. Legatur cum aliis citatis Dica- quast. χ . Qiti omnes loquuntur de extriain indistillo num. ae 9. gentibus , qui nec re, nec spe morali sinu labituri
sona,& facultates. Quia si spes adest, nMi videtur adesse ratio, cur &.imigens possit surripere, sine onere restituendi; sicut nec Dominus absolute dare,
183쪽
Disp. II. De Praecepto gandae Eleemonae. ' 1 ost AisTIO XXXVIII.
si quis ante extremam necesisitatem acre pit aliquid ab alio per tonIractum transeatiuum domin, ut per mutuum, vel emptio
nem J σ istud consumpsit in ipsa extrema
necessitate, teneatur restituere poste factus potens RSspondeo, ut certum, Teneri ad restituendum ιQuia tune indigens re sua propria sibi 'ouidit:
An deinde, si ante di eram extremam necessita rem rem acceperat per contra ctum non translatiuum dominij ut per commodatum, con ductum, vel precarium in teneatur etiam restiraerepostea si talem rem in necessItate extrema consumesi 'AFiumatiuam sententiam esse probabilem aperte insinuat Lessius lib. a. e. 16.dubit. l F. cum oppositam ut probabilem duntaxat lcquatur. Sed certe ut multo probabilius Respondeo,Non teneri tune ad restituendum. Quia sur bene idem Lessius probat) nec tenetur ratione rei acceptae,cum illa nec in se,nec in pretio extet: nec ratione accep- rationis , quia sine ulla iniustitia, aut peccatin, eam cossumpsit utendo iure suo:nec ratione contractus, quia praediisti contractus non obligant ad restitutionem re pereunte, sine ulla possidentis culpa: ergo. Si tenent Lessius citatus, AZor. lib. 12. cv. s. q. T. Luysus de Torres di*utat. 3 1. dubitat. 7. Petr. Nauarrao Bonacina , Palatis, Dicastillo citati, Diana
etiam Part. s. t ractat. 8. resolui. r o. Petrus de Men- doeta l. 2. disputat. t 194ὸct. 3.f. 61. Tamburinus loco citase.
Q v EsT Io XL. An saltem teneatur ad resilutionem iste , qui
ante extremam necessitatemfuratus est aliquam rem, quam postea in dicta extrema
ν AFfirmant communiter Doctores, docentes te- noei ad restitutioneni transiusta necessitate. Quia liuet iuste eam consumpserit in necessitate, at obligatio contracta fuit ante necessitatem ex invita acceptione, ac proinde non extinguitur per neccssitatem superuenientesia, sed suspenditur quousque transacta illa neccssitate , reuiuiscat. Ita tria ent Scotus in 4. dist. I s.Ricard. dc Palud.quos refert,& sequitur Sylvester ver b Restitutis s. q. t. n. a. Lcllius Is b. a.da R. P. Leand. in Decalogum. Ius c. i6. diab. i. num. 6. Vaz qi eZ de Eleemosyna, c. r.
Azorium, Angelum, & Sy hic strum. Sed probabilius Respondeo : Nec in hoc casu tea neri ad restituendum. Quia sicuti illo tempore necessitatis extremae habet ius surripiendi, de consumendi, nec solum, ut vult VaetqueZ,subleuandi utcunque necessitarem : ita habct ius tunc rem alias surreptam consui Dendi: est enim ac si rem de nouo
surriperet , quod illi licet. Sic Petrus Nauarra
Quos omnes citat,& siquitiir Diana pari. s. t ct. 8.restat. 8. Quibus addo Dicastillum dub. s. eitato g. 2, numero 27 3. Qui ad argumentum contrari rum bene dicit , quod sic coli sumens rem , quam dominus dare tenebatur, li apud illum extaret,iatisfacere videtur obligationi restitvcndi antea contra, cum rem consumat domini, a quo pollet illam
accipere, sine ulla obligatione. Sic ille qui αcitat pro se Lessium , sed non bene, ) & Tamo
burinum etiam lib. X. in Decaloσ. tract. 2. cap. 6. 9. 2.num. 3. Quamuis fateatur , oppositam cile commoniorem sententiam.
quando ereditor , o debitor simul seni in
extrema necessitate reι debIra, teneatur
debitor eam tradere, seu restituere creditιν ι' AFfirmant multi Doctores. Qitia licet in tali casu
omnia sint communia, praeferendus tamen
est ille, qui praedecupauiti atqui vere praeoccupauit , qui verus est dominus : ergo. Ita Scotus in 4.ds. t s. q. 2.ara . . Richardus art. s.qimst. q. Gabrici quot. 2. art. 1. concl. 2. Medina de restit . quas . t. in usa 4. ad 4. Angelus verb. Restitutio, n. 3. R osellaeod. νσbs r. numero r. Armilla num. xv. 3c Sylvem e d.verb. s.q 1. Quos omnes sic refert pro hac parte Diana, νbi infra, sed certe non bene omnes. Lega tur Sylvester citatu .
Sed probabilius Respondeo : Non teneri, in casu
assignato , debitorem rem debitam reddere , seu restituere creditori ; sed posse sibi ipsi retinere illam,
neglecto debitore t etiam casu , quo dcbiror non fuisset dominus rei, velliti si per furtum, rapinam, . vel per u seram eam accepissici ante extrimam Iaccessitatem. Ratio est inquit Dicastillo quia in extrema necessitate res sit communis, s potest eam quis qua sibi accipιμ ; quia cessar vis, s potestas, seu ratio domini iure gentium introducta e G peri . de se res habent, ae si nunquam fuissent . diuis.. Sic ille libro secutido de Inst. tractat. 2. dissut. o. dub. 3.
dF. s. numero 1 . Quibus assi possunt Vaetqueade Eleem γη. capite r. numero 7x. Luysus Turrian. a. 1. disput. 82. dubit. 9. Petr.Hurtadus ibi, disp. is'. fct. 3. g. 69. ac item rursus ΑΣOr. tom. 2. Itbro I 2. cap. 8. 'quos omnes citat, & lequitur Diana pari. s. tractat. 3. de Eleemosyna,resolui. ii. Palaus difflui. 1.
184쪽
An saltem teneatur resti tuere, casu quoquιs extrema neeesis ita te pressus , abstulerit rem a domino in extremam inopiam redacto p AF firmabunt a sortiori Authores primae sententiae nuper relatae , & ex nostra , cum aliis, astirmant Diana toe. cit. his vcrbis : Notandum estramen, quod cum quis extrema necessitate pressem abstu-tirit rem alienam domino in extremam quoque ino amredacto , meo iudicio tune sententia Scoti videtur vera,
eum debere domino restituere ; quia sicut fur est in a ferendo, sie etiam fur est in retinendo; en enim violentus,non legitimm rei possessor. Ita Agor. Lorca,& alij. Huc usque doctus Diana. Sed probabilius Respondeo , adhuc in hoc casu
non teneri ad restituendam rem oblatam. Quia etiam in tali euentu res est communis: eroo. Sic Dicastillo n. 17. citato, ita dicens: Ex quo fundamento videtur sequi, etia se alter non acceptisset rem ante extremam ne cessitatem, 'osse eam eripere ab altero in extrema necessitate existente , quia tunc res est communis, ct fit capientis eam. Et confirmari potest sequela : quia si duo homines extreme indigeant re, qua est alterini persona, uterque habet ivi eam sibi accipiendi,s primi Me lantis erit, quod tanquam verum sumonis Iesi ' ait enim, quod si eodem momento res a duobus sit occupata in extrema necessitate, tune vel est diuidenda ,s potes diuidi,vet sorte distribuenda. Flucvsque Dicastillo.
Amsi creditor , ct pater, vel mater debitoris i simul in extrema necessitate ; possit etiam tune debitor licite subuenire patri, vel
matri,praetermisso creditore 'AFfirmabunt item a sortiori Authores prima sententiae quast. i. quia si secundum illos
debitor , etiam in extremam lapsus necessitatem, sibi tuta conscientia nequit retinere ; multo minus poterit sibi habere ad subleuandam patris, vel ma- . tris necessitatem , ut bene aduertit Azorius tom. a. lib. i 2.eV:8.quo. 6. Qui in hoc casu ipsis Aut horibus adhaerct, quia cinquio res antea creditori debebatur , tanquam ab eo accepta, de sol Misi facta est communis, debitore in extrema necessitρte redacto, non aurem parentibus cius. Ita Azor. sequutus T
bienam, & Lcdesnam. Sed probabilius Respondeo : Posse debitorem in hoc casu licite subuenire patri , vel matri, creditore neglccto. Quia ius fauendi parentibus si ind& auis) ita coniunctis , praeferendum videtur iuricreditoris . Adde quod licet lex iustitiae , & misericordiae militent pro creditore I tamen pro patre, vel matre militat lex misericordiae , de pietatis: atqui pictas videtur strictior persectior virtus,
Quibus addo Sylvium a. a. quastio'. 3 a. anisu 3 Petrum Hurtado diffutat. I s 9. g. 69. Palaum ιom. I.
P. 1 .tractat. 8.resolui.l a. Qui addunt,idem posse debitorem facere cum uxore, dc filiis suis; imo etiam cum fratribus suis, ut docent Lessius,Tolet. Bonac. Palatis,Diana,& Dicastillo; quamuis Sotus,& VaΣ-queZ negent quoad fratres, quibus creditorem praeferendum esse putant. Sed tu tene cum aliis 3 quia non teneris res in tali casu abdicare cum detrimen
qui in graui necessitate accepit rem, quaerat aherius, teneatur illam resiluere dom no,s ad lautiorem venerit fortunam e NEgant teneri illam restituere quamplures Doctores, existimantes eodem fere modo philosophandum csse in graui, ac in extrema necessitate. Ita Angel. Siluest. Less. Sc alij, quos citat, & sequitur Dicastillo libro χ. de Iust. traft. a.dis'ut. 9.dubitat. s. g. 2. numero 27 I. ct di utat. Io. dubitat. 3. numero a'. qui tamen oppositum dicit probabile, idque probat ibi. Sed tanquam probabilius, Respondeo Teneri restituere, si ad lautiorem venerit fortunam. Quia probabilius est , non esse philosophandum eodem modo in graui, ac in cxtrema necessitate : quia in hac omnia fiunt communia , & propria ; in illa vero minimc : ideoque , quae in necessitate graui
confirmantur, cum consulnantur, ut res alienae,s-- per manent restitutioni obnoxia , dc obligata : non vero quae consumuntur in necessitate ex tr a. Sic, Sc ut certum, diximus 3.Part. tract. 6.dit'. 6.qua'. hy.
cum Suario, AEgidio Trulleiach,Laymanio, & aliis. Nunc vero, mitius loquentes, ut probabilius defendimus. Et certe , si loquamur de necessitate graui, quae sit qirasi, vel sere extrema,non est dubium,quin contrarium sit satis probabile.
De his, qui Eleemos nam facere pessunt.
5. I. De eroganda Eleemosyna a Seruis, Minor bus, Filiis, in rioribus.
An omnes, o soli isti qui rerum suarum Eabent dominium , or plenam adminiserationem, possint facere Eleemosnam '
EsPONDEO tanquam certum, Quod omnes,& soli illi possint facere Eleemosynam,Rας vi extra casum necessitatis .Ratio est,quia ij solum pollunt donare: ergo dc soli Elcemosyna facere:
quia cu eleemostua ut duumsupra)quaeda donatio liberalia
185쪽
Disp. III. De his qui Eleemosn. Zare poss
o iliberalis sit, nequit fieri nisi , Domino rei donatae.
Sic omnes Doctores .Legantur Palatis tom. I . tract. 6. disp. 2.punct. i 3. π. I. Trillienes .lib. I .in Decal. cap. s. b. 9. n. i. dc alij. Notanter dixi, extra casum necessi-rmis, quia in casu extremae, Optime poterit quisquis dare eleemosynam, ut omncs concedunt.
V a s T I o II. An etiam facere possint eleemosnam illi , qui licet non habent doMinium , habent tamen consensum expressum, aut rationabiliter pra- sumptum, eorum qui hc ent dominium rei donanda ρREspondeo tanquam certum : Etiain pose, quia
eadem est ratio : cum tunc eleemosina ex praesuriapta voluntate Domini solum fiat. Sic etiam tenent ur certum omnes Doctores. Legantur Palatas,& Trullench.citati. Filii uc. tom. 2. tradi. 18. c. q. n. 91. Qui ait, tunc praesumi consensum Domini,cum modicum quid & raro seruus condone .
An seruus mane tum possit facere eleemosynam p
REspondeo tanquam certum : Non polle, niti ex consensu tacito, vel expresso sui Domini.Ratio est,quia seruus mancipium, nullum habet bonorum dominiuim cuiri enim ipse seruus lit sui Domini,& 1 suo Domino possideatur : consequenter bona ipsiusserui debent esse sui Domini ,& ab ipso possideri: igitur seruus titillam potest cicemosynam si cere, nisi
cx consensu tacito,vel expresse sui domini. Sic communis Doctorum. Legantur citati,nccnoin D.Thoria. 2.2. q. 2.art. 8.ad 4. Ricard. in ψ.dist. δ s .art. 2. q. 6. Valentia q. 9.Punct 6. Filii uc. mox citandus.
QVAEsT 1 o IV. An seruus mancipium possit facere eleemosnam de pecuniis, aut cibis in sustentationem si designatis
Espondeo ut quid ccr n: Posse. Quia sic sem-k per consentirc Dominum putare debemuS, coluod designans pecuniam illam, aut cibaria quaedam 'n sustentationem serui, totum dispositioni illius renittere videtur. Sic Palatis hoc. cit. u. a. Trullench .loc. b. num. s. ii tamen bene limitat,dummodo id non edat in praeiudicium Domini , ut contingeret, si er hoc redderetur seruus inha5ilis ad obsequia. ic etiam Fili iuc. tom. i. tract. 28. capite A. qvU. 6.
eleemosynam sacere. Sic Palaus lat. et . num. s. ubi assignat aliquos casus, in quibus t ruus habcre propritim peculium possit. Primo, si ab Hiis sibi con4tum est, ea conditione tacita, vel evressa, Ze in potestatem Domini dι ueniat : quod contingit. ι tim sertio datur ingratitudinem alicuius obsequis absque pratadicio Dσ- m D ti. Sechnido , si ab ipso Domino concessum ei vel gratis , vel . in P=am. um alicuius extraordinaraJ laboris. Tertio si in compensationem i. iuria ficta ei do, natum est'. Quarto , si pecunia sic Meefra aliqhid acquisiuit. Ex his igitur bonis eleemosFnam facere pro libito potest. Sic ille ex AEgidio dub. s. n. 6. ex Suario disp.7.sect.2. n. a. sic ctiam Filii uc. tract. 28. c. q. q.6. n. y s. qui n. 06. addit, sibi probabile vidcri, durante seruitute polle aliquid acquirere in foro conscicntiae, ex donatione , iusto ludo, vel iure hircditatis, idco horum polle facere eleemosynas , ut duces sCouarruli. & Sotus, apud ipsum. Sic ilcm cum alias Diana 2 .ρ-ι. tract. 3. Miserit. resf.3 8.cti. 7.tract. 8.refol. 16. Titillcncha. b. t .in Decal. c. s.do 8. Vbi cum C astro Palao docet, idem diccndum esse de fata mulis , ac de seruis mancipiis , quia sadcm militat ratio. Ideoque illi solum facere poterunt clecmoly nam de bonis propriis ; secus ex bonis dominorum, nisi rationabiliter praesumant ratum habituros. Sic de AEgidius lupra num. so. Legatur de hac materia,& cailbus assignatis, Lugo tom. I.de Iud. di i . 3. ecl. ubi de aliquibus diuersimode sciitit. Sed Didast illo
ablolute est nobis cuni tom. . de Iust. lib. 2. tra I. a.dio. 9.dubit. 7.n. I o. cum Nauarra tib. b. de restittit. c. I .R. 3 Aub. s. n. 2l0. & Tamburiuus cum Sanchiscontra Carainuulcni lib. 8 .is Deo al. tradi. i. c. a. S. I. per totum.
VI. An minores , pupilli o prodigi pessint.elecma 3nas magnas faceret
Ffirmandum videtur. Quia hi omittavcre lunt domini sitarum rerum , ut colligitur c x verbis
S T I o An etiam possit seruus mancipium eleemosynam facere ex peculio proprio,s habeati
R Espondeo eriam ut certum : Posse, quia in prae dicto casu , vel illorum bonorum seruus habet dominium,ut aliqui volunt, vel saltim,ut alij dicunt, administrationem: ergo de illis libcre poterit seruus R. P. Leand.in Decalogum.
Pauli ad Galat. . Quanto tempo=e hares parunt,ia est, nihil differt a seruo, cum sit Dominui omnitim, Igitur de illis,ut Domini pollunt disponere,ac proinda eleemosynas etiam magnas clargiri. Sed tanquam ccrtum Respoirdco,Non polle cicc molynas, saltem magnas, facere. Quia licet v, re si ut Domini suarum rerum non tamen pollunt illas ait mnare , eo quod a iure sit illis prohibitum, ob iustas causas 1. f. de Caratoribus furios. Sic omnes,logari
gus, qui a Magistratu positus esε sub curatore ; nec mino s. annis, si curatori subiit, pollunt do
A, saltem dicri minores pupilli, ct p=edigi
quibus dantur Tutores, vel Curatores, possint Parvas eleemosynas facere t
ID Espondeo. ut quiss certum : Poste sacere Paritast eleemosynas,& suo statui conuenientes. Qtii alii. iis non videntur sibi praeiudicare, nec ossicium c 1 Tuἔoruma
186쪽
II LTutorum, vel Curatorum eludere. Sic Palaus punct. Diana Part. s. tract. 8.resol. 3 s. ibi: Imὸ non solum Tutores , sed etiam ipsi ρVilli, π minores, possunt moderatas eleem νηπι facere , ct quales allieiti in fortis secum solentfacere; ct tutores tenentur
ad id consentire. Et ita docet Coninch. ist. 2 .dub. s. n. 6 i. Hucusque Diana. Et antea Palaus Ioe.cit.n. 6. Leuius loc.cit.v. 8 I.
si Minores, Pupilli,er Prodigi, de facto aliquam magnam eleemosnam faciant, teneat factum 'REspondeo , Tenere factum; & ideo non obligabitur recipiens ad reddendum acceptum,quousque repitatur a Tutore,vel Curatore,vel a Minori petente restitutionem in integrum. Ratio est, quia est acceptum a vero domino. Sic Lessius n. 8 i. cit. ibi: Si profuse donet Minor,vel expendat,Reccat,quia contra praefriytum eius,cui tenetur obedire. Rar. tamen ob hanc eausam erit peceatum mortale : quia nemini sit iniuria. Mide ille , cui donatio est facta, non videtur teneri ad restitutionem, donec donatum a Curatore repetatur. vel Use donator petat restitutionem in integrum, ut docet Molina diss. 11 . 26 r. σ277. Hucusque
Lestius, quem citat, & sequitur Palaus punct. i 3 It.
An Tutores, er Curatores possint de bonis pupillorum, aut Asmorum seu Prodigorum moderaIas eleemosnas facere r
R Espondeo , ut quid certum : Posse. Quoniam quamvis talium bonorum proprietas renes ipsos non sit, est tamcnadminist ratio, & cedit inutilitatem eorum , quorum bona sint, ut eleemosy
QVAESTI O X. An etiam dicti Tutores, o Curatores possint eas eleemosynas facere , quas pupiui cta uores, adulta essent aetatis, exercere de berent ρ
Espondeo assirmative. Quia uota debet cen- . seri cura,& tutela commissa illis, contra bonos mores,& contra pictatem circa pauperes habendam. Sic Reginald. tom. r. lib. 3. de eleemoθω, 3o.π.lTO. quem citat,& sequitur Trullench.lo. t .iὴ DecaI. c. s. dub. s. m. A. Imo & Diana fa/t. F. tra I. 8. sol. I.
Quas T io XI. An Tutor possit pro pupillo aliquid ἀοvare, O
munera consueta consanguineis pupilli mittere R Espondeo : Posse, ob rationem dictam. Sic
Ioan . de la Cruet in fumiro. . q. r. de dominio, ari et, .dub. q. concl. 2. his Verbi S : Et nota, quod Nutor pro pupillo aliquid potest donare,ut mittere munera ex more consueta 'fagistro, ct consanguineis sui pupilli,ctremittere debita isti, a fas non ita liquida.tia i pa tum Curatoris, C.de pactis,& Ludou. Lopez lib. a. instrin. c. o. & Man. ROdrigueZ I .p. c. 89. Hucusque Cruet, quem videtur sequi Diana loc.cit.
n Filiusfamilias possit facere eleemosynas de bonis parentum , quorum non habent dominium ρ .REspondeo tanquain certum : Non posse , nisi
alias habeat consensum patris , Vcl spein probabilem rati habitionis. Ratio est,quia solum hi,qui rerum suarum liabent dominium, aut plenam administrationem;aut etiam hi,qui cx consensu expresso, aut rationabiliter praesumpto eorum,qui habent do- 'minium aut liberam administrationem, facere possunt eleemosynas : ergo filius familias de bonis parentum, quorum non habet dominium , aut liberam administrationem, nequeunt cleemosynas facere, nisi alias ex consensu expresse , vel praesumpto pa-
Iomum. Sic omnes,praecipue mox citandi.
x AESTIO XIII. An siliusfamiliai possit facere eleemosynas ex bonis eastrensibus, aut quasi castrensibus '
REspondeo tanquam certum : Posse. Quia horum bonorum filius familias plenum ius, potestatem,& administrationem habet, estque dominus eorum, etiam quoad usum, non pater : ergo de illis potest disponere,ac proinde eleemosynas facere. Sic communiter Doctores. Lega tur Sylvest. v. Peculium I.
Quod si inquiras, quae sint bona Castrensa , &quasi Castretilia 3 Respondeo cum Aetorio lib. 2.c. a 3 .citato, quod bona Castrensia censeri debent Omnia stipendia mini'm , & quae bello milites acquirunt, si te sint praemia sitie piaedae ex hostibus reportatae. Item bona , quae acquirunt ministri militares, dum exercitum comitantur. Ea itidem, quae cons quuntur quicunque militare munus obeunt. Deinde in castrensibus etiam bonis computantur, quae quis piam acquirit, eo queid in Palatio Regis versetur, icitque in famulatu regio : & quae quis habet a parentibus,ut insumat ea, dum est in Palatio:& tandciri lucra , quae facit filiusfamilias ludendo, aut negotiando,& utendo pec lio Castrensi.
187쪽
Bona verδ quasi Castrensia sunt illa, quae acquiruntur ex munere,& officio publico, alia sunt, quae acquirunt Advocati, Iudices, Magistri,Medici,Scri-bM , 3c qui aliquam ex sepicin Artibus liberalibus profitentur; aut Theologiam, Ius Pontificium, vel Civile, aut Medicinam docent,& tandem bona, quae acquiruntur ex aliquo officio publico. Legantur
LAn etiam filius familias psit facere eleemo
synas de bonis aduentitiis PAFfirmandum videtur. Quia filius vere habet
dominium horum bonorum, Ut omnes concedunt Doctores. Et ratio est,quia haec bona non proueniunt filio I patre,nec dantur illi intuitu,vel causa patris sed ex luccessione, vel haereditate a Matre, vel ab auis maternis illi obueniunt: aut etiam a paternis auis , iuxta aliqua peculiaria statuta Regnorum, aut Ciuitatum, quae decernunt, ut possit auus PatCrnus tertiam , vel quintam partem suorum bonorum relinquere unicc suis nepotibus, cui ipse maluerit. Et eadem est ratio de bonis,quae filiola milias ex donatione illi facta, aut alias illi sortuito occurrentia obueniunt: igitur si de iis bonis filius habet dominium, de illis utique poterit disponere, de con seqvcnter eleemosynas clargiri. Sed nihilominus, ut quid certum Respondeo, Non posse: quia lices verum sit quod filius familias
dominium, ac proprietatem habeat bonorum , quae aduentitia dicuntur, non lainen habet eorum usum- fructum,quia hic est patris,non sol un iure communi, sed etiam iure Castellae, p. 4. tis. t T. i. ac proinde de his bonis non potest filius disponere sine
consensu patris ; nec consequenter sine illo , de illi, dare eleemosynas. Sic Sylvest.Nauar. Azor, Sc alij citati nuper quast. antecedenti.
liis ex bonis ipsius patris, aut proximp ρatris eausa isti proueniunt, possit dictus sitius eleemo nas e largiri PA Ffirmandum videtur. Quia secundum aliquos
Doctores, filius habet dominium horum bon rum: ergo de illis pro libito potest disponere,ac proinde eleemosynas facere. Sed ut quid certum Respondeo , adhuc non posse de dicti, bonis filiumfamilias eleemosynas elargiri. Quia certum est,quod dicta bona non solum quoad vium, de administruionem sui omnes concedunt, pertineant ad patrem I sed etiam quoad dominium directum, ut videtur decerni t. ilia citata Regni nostri,& docent Sylvest. Lessius, dc alij quos amplectitur Dicastillo loc. cit. ergo certum est,quod filius- familias sine consensu patris, nequit de dictis bonis disponere, aut eleemosynas facere. Sic omnes DD. praecipuc citati q. 4 3 .legatur etiam Tambur. M. 3.in
An filiusfamilias possit facere eleemosynas depecutio mixto, quod de bonis paternis sua industria aequirit
RΕspondeo, Etiam ut certum: Non posse. Quia quidquid filius de bonis paternis acquirit, in patrem cedit , nisi alias aliqua pars ex conuentione debeatur filio, de qua vcluti sua, potest filius dispoanere,ut recte docet Nauar. c. I 7.uum. I 3 3.cum Sylinuestro. Sic etiam Filii uc. ι R. 12. c. 4.q. s. num. 94.
An sitis amilias possit, ex bonis paternis, eleemosynam facere, quando consensu patris peregrinatur , vel in Icholis, studi, gratia, re motus a patre versatur 'REspondeo,Posse tuta conscientii ex dictis bonis
eas eleemosynas facere, quas elargiri solent alijslii familias, inuicem conditione pares: & eas,quas bona fide credit ratas habiturum patrem. Et idem dicendum est , casu quo filius aliqua paterna negoria, absens a paterna domo gerat. Sic AZor. tib. I a. cap. IO. q. r. Hurtado de MendoZa r. a. dist. I 4 9.sa. 6. g. t 39. Fillluc. de Trullench. Ioc. cit. Diana p. I. rras .f.resoLa .
v AESTIO XVIII. filiusfamilias possit erogare eleemosynas, ex bonis datis sibi a patre, ad congruam
sustentationem , honestamve suam recreationem e
R Espondeo similiter posse, si parce vivendo subtrahat sibi aliquid ex dictis bonis , quae ad
ipsius victum , seu recreationem pater concessit, ut in pauperum usum expendat. Quia praesumitur,quod pater vere consentiat. Sic Azor, Hurtado, Fi illuc. Trulleneli,& Diana locis VasqucZ etiam c. 4. de eleemosFna,n. 3. Aigidius disp. 1 . dub. s. num. s 8. Palaus disput. Σ.punti . l 3.num. 8. Tamburi n. lib. s .in Decal. . . f. I.n. 9. ita dicens : une filius, Pre domi, siue peregre agens , ex pecunia , quam Pater ei dat ad alimenta,vel ad libere expendendum, potest aliquid tudo exponere, vel etiam in eDemostias, donationibu , ac honestis recreationibuι. Sic ille.
Q v IE s T io XIX. A, liusfamilias, ludo luito . aliquid lucri. faciat, id pauperibus erogare queaty
REspondeo cum Aetorio , id ordinarie non posse,
quia id acquirit patri : at vero ex tacita patris voluntate , qui bona fide creditur ratum habiturus, quod filius dederit ludo partum sic lege non Pamrem , ut apud Dianam ) potest tuta conscientia id facere. Sic ille lib. tr. citat. capite I . quast. 1. dc ex illo Diana resolui. a s. eitat. Sic etiam
188쪽
Tamburin. est.num. . his verbis : Filius in ludo illicito non est subditus Patri , atque adeo lucrum ex illo habitum, absque controuersa sibi acquirere notat Rebellus. Vnde infertur , polle te euincerea filiolamilias ea , quae a te ipse in illicito ludo vicit. Ex ludo licito, propter aliud caput potest, communiter loquendo , sibi filius retinere ; nam nunquam solent ut Rebellus I. p. dist. l 2. q. q. num. r. aduertit) ea lucra a filiis exigere patres,etiam scientes erouenisse ex ludo. Vnde se lititur haec ludo acquisita cile filij , nec teneri ea adducere in diuisione, haereditatis cum fratribus,poste eadem iuste acquiria collusore in sequentibus ludis,&c. sic ille,& Petr.
a, filius possit de bonis Patris facere aliquas
eleemosuas, quando Pater nutias facit 'REspondeo,Posse tunc filium facere aliquas eleemosynas ero suo Patre. Quia hac in parte censentur idem esse pater & filius. Sic Diana p. s. tr. 8.resol. a s. ex Petro Hurtado in 1. a.di p. I 1 9. se l. 6.9. i 3 9. ubi ita ait: Si Pater nustas eleemosFnM erogat, potest filius pro eo eas erogare , quia hae in parte censetur idem esse pater oe sitim : neque censetur pater rationabiliter inutim , ut id fiat per filium t quamvis id non liceat facere extraneo. Sic ille. Et ex illo Oviedo ιω. eit. Quia tunc cinquit) celassetur patrem, medio filio, eleemosynaS erogare.
Qua sT I o XXI. - uxor possit eleemosynas facere, ex bonis communibus ipsi, ct marito 'REspondeo, ut certum : Non polia ordinarie ; licet bene in aliquibus casibus, ut infra. Ratio est , quia bona communia virique coniugi , illa sunt , iure communi, quae coniuges percipiunt ex fructibus dotis , dc arrharum e atqui horum bonorum administratio , & usus fructus non pertinet ad uxorem, sed ad maritum : ergo ordinarie de illis
c. 2. I. s. dc alij mox citandi.
Q V AESTIO XXII. An uxor ex bonis communibus possit eas eleemosnas elargiri, quas alia femina eiusdem condisionis elargiuntur PREspondeo, ut certum : Posse, saltem dum non
constet de contraria voluntate mariti, de quo statim. Ratio est , quia quod has paruas uxor faciat cleemosynas, consentire debet maritus , ob consuetudinem rcceptam : & quia haec eleemosyna-rym largitio pertinet ad congruam & decentem mulieris ostentationem, & sustentationem, quam praestare vir tenetur. Sic coiianumis,Palud. iv 4.dist. ι 3.
q. 3 .art. s. cum D.Thonra ibidem q. 2. N. s. quast. r. Abulen si in c. . Matth. q. 17. Siluest Uerb. Eleemosyn,q. i. Angelus s non Augustinus , ut inuenies apud Palam) ibid. num. 7. SuareZ disp. . de Chariisere. 2.
An eas , quo maritus uxori veret dictas paruas eleemosynas facere , possit nihilominus illas uxor elargiri tNEgant aliqui, posse tunc uxorem illas eleemon nas facere. Ita Nauarr. cap. I .num. I 3 3. his verbis : Qua uxor sibi,aut alteri accipit ex bonis mariti ab quid notabile eontra eius voluntatem, pro cognatis, ludis . pigmentis, ct id genus auis, eum obligatione restitiaeias, S. Thom. 2.2. q.62. art. I. quia nec eleemosFnam ex bopis mariti, aut communibus , absque eius licentia dare potest, n proximo extreme egenti,
cauendo tamen , ne ob id marituis egeat emreme , cap.
pasce, 86. dist. Secunda , ubi consuetudo Regionis haberet , quod uxores eleemosynam panis, aut vini laragiantur , ibi enim credere Potest , id placituram marito , vamvis expresse id prohibeat : quia virisimile est
id maritum facere , ne eleemos nas extra modum con- sietum tribuat. Si antem creaeret eum vere nolle, veetiam confietam , ct moderatam faciat, debet se ab ea facienda abstinere iuxta S. Anton. 2.p. tit. I. cap. I9. g. I. grgum.cap. per tuin . de Simon. Hucusque Dotactus Nauarr. quem vidctur sequi Diana re I. 34. eit. vers. sexti casem. Trullcnch. numero P. cit. υιέ. sexim, Filii uc. numero Ios .etur exim, Luysius Turrian. dis . 8 .dub. i. Gra T. p. I.decis lib. 2. cap. 6 .
Sed probabilius Respondeo, adhuc posse uxorem in dicto casu eleemosynas consiletas tuta conscientia elargiri. Quia ait Dicastillo,ipsa consuetudo tribuit ius,non secus ac priuilegium,vel lex,quo iure Maritus illam priuare nequit: praesertim cum ius
positiuum magnam vim habeat circa bonorum administrationem , vicam vel restringat marito, vel laxet. Rursus , quia uxor non est mancipium viri, sed socia, habens ctiam auctoritatem administrati nis, quamvis sub viro, ne quid inordinate, aut profuse faciat : ergo non potest maritus ci omnes donationes prohibere,nec negare Ornamenta, famulatus,recreationes,& caetcra,quae foeminae eius conditionis in eo loco sacere consueuerunt. Sic etiam alter doctus Nauarr. Dicastillo dubit. 8.cit.n. 398.&
alij penes ipsum. Pasilualig. deos. 49.
189쪽
Qv AESTIO XXIV. An deinde possit υκον de bonis commuuibus
aliquas eleemosnas facere ad auerIendum damnum tempora Ie Mariti e R Espondeo ut quid certum : Polle. Quia tunc
praesumitur adcile voluntas Mariti. Sic Diana resol. 14. cit. vers Ut imus casus. Molina mox citandus. Tamburinus n. 8. vers. quinto, & antea Nauar. V. 1 7. cit. min. Is 4. Vbi adducit exemplum Abigail I. Reg. a s. Filii uc. numero Ios. Ners septim . Trullench numero p. Dicastillo namero 16 o. & alij
re, ad auertendum malum spirituale Mariti, τι videlicet , Deus istum conuertate vel ne
NEgat posse in hoc casu, Molina de iust. fom. 1. di tui. 34.num. i 6. Quia in hoc casu sinquit
damnum spirituale mariti non redundat in dammina uxoris , sicuti redundat damnum temporale;& ideo licet possit uxor ad aduertendum damnum temporale mariti facere aliquas eleemosynas , non tamen inde sequitur , quod possit ad auertendum damnum spirituale. Accipe verba Molinae. Id vero, quod Nauarrus ct atly Uirmant, fas videlicet esse uxori, ad vitandum spirituale damnum viri, cont=A 18sius beneplacitum facere moderat s eleemosFnas , υt ea via Deus illuminet, ct adducat ad veram pam tentiam, no bis sane non probatur , quando id non redundaret in temporale damnum uxoris. Quoniam spirithale malum viri non ita redundat in uxorem, quin i a vitare possit quodcunque peccatum : sicut autem extrauens non posset aecipere bona illius,atque ex illis facere eleemosynar,ut ille erueretur a peccato ; ita uxor non potest elargiri bona Ciri in eleemosenas, ipso inuito, vi a Percato erumtur. Haec Molina. Cuius sententiam dicit Tamburinus probabilem. sed certe probabilius Rc spondeo, Et iam in Loccasu poste uxorem, sine consensu mariti, facere moderatas eleemosynas. Quia ad hoc suificir, quod utilissime gerat negotium Mariti ; nec ipse possit cum
ratione cile inititus , quod suamet uxor , quae cum ipso est v namet caro , clargiatur , ob sui spirituale bonum , aliquas eleemosynas. Vnde non est eadem ratio de extraneo. Sic Nauarrus, Filii ucius, Trulis lench , Dicastillo, & Diana loc. supra citatis, Tamisburinus , dicens este utrumque probabile. Item Lessuis lib. 2.eaρ. i 2.dub. t 4. numero 8 S. versi c. sexto, Angel. de Sylvest .apud ipsium. Bonac. de restit. dis
lute, sed solum in aliquo caesu raro , ne aperiatur via uxoribus Omnia bona liber c expendciarii in pauperes, putantes id sibi liccre, ut a Deo impetrent grariam , ne maritus vitiosus, & iri honestus sit. Sed
certe haec limitatio iupcruacanea vidctur: cum omnes supradicti Doctores, solum affirment, pollia dare
aliquas moderatas eleemosynas. Et idet, nostram sententiam , ut fatis probabilem , desendit Lugo de iust. dissut. i 6 se P. .num.69. Qui bene ad fundamen tum Molinae respondet, quod moraliter non contingit,inores deprauatos viri non redundare in dam num magnum tuae familiae.
An uxor possit eleemosynas facere ex datis,
seu Usignatis sibi ad victum, o vestitam
a suo viro . lREspondeo,ut quid certum e Polic,quia tunc ea
rum rerum administratio 1 viro uxori commitaritur: ergo si ipla parce vivendo , non consumpsit
totum, quod tibi est viro datum , liberὸ poterit disponere de reliquo ; cum liberum illi eliat totum
consumerc. Sic communiter Doctores, ut ic statur Molina , his verbis : Quando item maritus eertum quid prascriberet uxori ad et ictum, aut ad alios suos sumptur , si illa , parce vivende, aliquid reseruaret, de illo eleem Fnas , ct donationes alias posset facere ι νιDoctores communiter assirmant. Sic ille tom. 2 tract . 1. distur. 2 4. in fine non Σ34. ut leges apud Dica
Hurtado de Mendoga di pur. Is '. sedi. 6. . I 3 3. &Oui do controu. I o. punct. 33. num. iso. Qui id etiam affirmant , dummodo cibaria non expendantiit in magna quantitate, unde graue incommodum sequa,tur in iamilia. Sed haec limitatio non est contra nos, docentes, solum polle uxores de eo quod superest. vel sibi subtrahunt,facere eleemosynas.
An item possit uxor dare aliquas eleemosinas, quando maritus est diues, sed prorsis negligens in dandis eleemosnis tR Espondeo ut quid certum , etiam polle. Quia
maritus facultatem ad id habens , tenetur alia quas eleemosynas erogare ; cum hoc tam ad picta tem Christianam,qtram ad honestatein spectct : ergo si in his elargiendis fuerit prorsus negligens 1 trara conscientia , poterit eius uxor, nomine illius, illas, quas ipse teneoat, erogare. Sic Azor, & P cirus Huratado locis citatis.
A, si Maritus sit absens , possit uxor elargiri
eleemosnas ex bonis communibus. AF firmant , PolIe facere otnnes, I solas illas
eleemosynas, quas Maritus praesens faceret: quia pro tunc ad uxorem pertinet bonorum administratio , Nauar. ea . i I. num. is 4 Molina dio. i ς. num. i 7 . & Palatis tradi. 6.dit. 3 .numer.t 3. quos videtur sequi Ouiedo controu. Io. punEl. l .
Sed ego absolute Respondeo, posse quidem vYο- tam , diura maritus cst absens , elargiri omnes illas R clcemosy
190쪽
eleemosynas, quas ratio dictauerit, attentis circun- stantiis,ex quibus quantitas eleemosynae distribuendae taxanda est. Ratio est, quia dum maritus est absens, potest uxor absolute, secundum suam prudentiam, & rectum iudicium, bona communia administrare. Vnde hanc partem sine ulla limitatione, docent communiter Doctores , VasqueZ da eleemo-θna c. 4. n. 6. L ssius lib. 2.c. .dub. I 4. n. 86. & p nes ipsum Paludan. Sylvest. & Angclus. AEgidius dist. 27.dub. s. n. 32. Bonac. de restit. o. a. quasti. io. ροπαχ .n. 9. Vel in noxia impressione, Io. non 6.ut offendes apud Oviedum P versι Quinto. Tamburin. lib. 8 .in Decalog.trast. I .c. a . g. 3 . n. o. Dicastillo lib. 1. tract. 2.disput. 9.dub. 8 2 o 2 .Tolet.& Pctr. Nauarr. apud ipsum. Lugo etiam Lib. I 6scct.4.Π. 7O.
etiam possit uxor dare eleemosFnas, iuxta suum arbitrium, o prudentiam, si maritus
est amem, veι fatuus, aut stolidus e
AFfirmat, posse dare eleemosynas tune ; sed sollim illas, quas maritus sui compos faceret, N uarrus n. a s 4. his verbis: Quarto,si maritus est amens. Quinto si maritus est absens, quia tune administratio domus ad eam lyectat,nisi per istum, aut superiorem aliter statuatur. Palud. M 4. lib. sentent. dist. II. q. 3.art. 6.concl. 2. sed quia nec eius dicta, nee ratio iuro Armo niatuntur , verius est eam in his duobus ea vi, non possedare ad μmmum plusquam eivi martim mentis compos,
ct prasens largiri Iolrbat. Ita ille. Sed probabilius Respondeo: Posse etiam dare,
iuxta suum arbitrium, & prudentiam, &c. ut nuper diximus. Ratio est,quia si maritus est amens,vel δε- tuus, deuoluitur administratio ad uxorem, nisi alitera Magistratu prouideatur : ergo, &c. sic omnes Authores pro nostra sententia , quaestione antece .enticitati. Immo de Palaus dc Oviedo citati pro con
km uxores possint dare eleemosenas ex bonis in communibus, treme, aut quasi exireme in
REspondeo ut quid certum: Posse omnino dare
cleemosynas, inscio marito, extremo, vel quasi extreme indigenti. Quia nec scriptae , nec humanae leges iuri naturali derogare possunt. Sic communis. Azor.c. r o .cit. q. .vem Quid dicendum. Bonac. n. r o. alias s. Tamburin. n. 6. qui addit, posse etiam dare patienti non solum extremam , sed etiani grauem necessitatem. Sic & alij.
An item possint υxores modicas facere eleemo nas, panis videlicet,vini, sec.REspondeo, Posse. Sic AZor. loe. eit, his verbis:
uid dirandum is uxoribus, qua modicas, ac t nues tantum eleemos μου dant, puta parum panis, aut
vini , aut olei , aut salis ' Reg ondeo , modicum pro nihilo reputari, ct proinde non est cur eis sermpulas iniiciant Confessarij. sic Aetor. sic ςtiam
uxor, ua τι diximus, moderatas eleemos
naspotes elargir , possit illas simul eongregare, o totam summam uni simul Parenti
pauperi tribuere REspondeo , Posse. Sic Molina tom. I. disp. 274.
n. I 2. non I 3 .n. 8. Vt offendes apud Tamburinum) his verbis: Quia ergo inor moderatin eleemosFπαε ct donationes pro qualitate sui flaim facere potest, etiam sine viri facultate, τι dictum est, sane potest eas congregare, non solum parentibus indigentibus, sed etiam fratribus , aut aliis consanguineis, easque isti tribuere, absque viri facultate . modo tamen alias eleemo Fna ct largitiones non faciat, qua simul cum bu sumpta, sumis mam quam sine mariti faculiare potest expendere, en dant. Eodemque modo vir, qua in alior paupινυ pors distribuere, aut aliis elargiri, poterit congregare,oe distribuere consanguineis siu indigentibuι. Possumus Merobare, quoniam ordo charitatis postulat, ut pauperes consanguinei, aut a nes, aliis pauperibus, cateria pariabus, praeferantur et quare cum ea omnia aliis tauperibus possent licite tribui, aut etiam donari non indigentibus, consequens profectὸ est , ut tribui licite possint consa Pineis indigentibuι. Hucusque doctus Pater. Cuius placitum ampleciatur Tamburinus lib. 8. in Decia.
An etiam uxor donationes, quas facere potes, possit unire, o vni, eidemque simul liberaliter donare ρREspondeo ex nuper dictis , etiam posse. Quia
eadem est in utroque casu ratio. Sic Tamburinus loe.rit. id colligens ex doctrina Molinae. Qui ta- men aduertit, quod cum ad splendorem familiae,&ad honorem Mariti pertineat , donationes has , dceleemosynas facere, non possit ita se gerere Uxor,ut semper Uni tantum congrcset ; quia sic meri to vix esset inuitus: & ided non semper,non saepe,sed parce, & sine offensione splendoris,uti hac arte poterit congregandi in utilitatem unius. Sic ille.
'AEsTro XXXIV. An deinde possit uxor sibi ipsi applicare totam
illam summam, quam ex eleemos is, se do- nationibus elargiendis uni, congregauit PREspondeo,cum Tamburino: Non posse sibi applicare summam,quam congregauit ex eleemosynis: bene tamen,quam congregauit ex donationibus. Ratio discriminis est,quia Eleemosyna pauperibus , vel locis piis debet erogari , qualis ipsa certὸ non est : at liberalis donatio, sicuti potest reseruari pro aliis,cur non pro se ipsa Verum tunc scopulus ille detrimenti splendoris familiae, multo magis erit declinaiidus. Sic ille ιυ.cit. v. 33.- I 6. in AE s T I.