R. R. Fr. Leandri De SS. Sacramento ... Quæstiones morales theologicæ, in septem ecclesiæ sacramenta. Cunctis opus perutile, in duas diuisum partes ... Pars prima 8. Quaestionum moralium theologicarum in decem decalogi praecepta, pars prima, & in ord

발행: 1678년

분량: 543페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

211쪽

Tract. V. de Eleemos M.

eonel. 3. & DHedo lib. 1. de libere. Christiana,c'. 4. Item Lugosin. . eii num. 29. ubi ait, quod tandem idem videatur sentire Nauarr. dicta quast. a. numε'ro 7 1. & infirmare Vasquea opusc. de reddit. cap. I. f. 3. Lb. . num. I I.

Q VAEST I o LXXXIII. On Religis assumpti ad aliquod beneficiam

seculare, vel regulare,ad nutum amourbsus sint vere domini reddituum beneficiν, pos

sint ita de istis disponere ac alty Clerici ben sciati saeulares P

REspondeo tanquam certum , nec es Ic dominos redituum beneficij : & consequenter, nec posse disponere de illis , ac possunt alij Clerici saeculares

beneficiati. Ratio est , quia dominium talium reddi tuum est penes monasterivio, & solum illis conceditur administratio ad usus pios,& non aliter: ergo. Sic cum communi Palaus tom.i.trassit. s. di0.2 euntit. 8.n. I.VasqueZ, moX citandus , Pelli et Zarius,& alis.

Q v AESTIO LXXX IV. An saltem dicti Religiosi sint vere domini tatium reddituum, posint ita de istis ἀsο-nere, ae ali, Clerici Beneficiati seculares,casu quo assumpsi sint ad beneficium perpetuum , se non amouibile 'Affirmat cum aliis, de nouissime Pelli Ezarius

Reqondeo videri probabile, quod sint, si benestium ad quo assumuntur, si perstetuum , ct tale ut a Pralato regularι non possit umoueri: siue postea illud sit saeuiare, sue regulare. Ita Vasqucg de reddit. c. 3. Lb. 8. Sccum eo Alphons. de Leone de ossicio Conjessor. recol-DII. I t. n. i 76. dicens, hoc ipso , quod Regulari confertur a Papa benescium aliquod Perpetuum, cur pensio, istum eo ipse censeri diu ensatum , ut sit dominiufructuum benefico aut pensionis, sicuti est dominiu quicumque alim beneficiarius, aut pensionarim , Cleliciuncularis. Quod tamen non facit, quin Religioseu modo dicto beneficiarius , expendens 1 mu sui benesic, in usu Proyanos peccet; non quidem contra votum faver- raris, sed eontra lyecialem probibitionem quoad hoe factam beneficiariis in Concit.Tridentino fessas .c. I. de Reformat. nisi quis malit dicere , eitismodi prohibitionem Per contrarium Uum fui se legitime abrogatam: quomodo abrogari potest quodcumque aliud im posititium, concurrentinim debitu circunstantiu . Ita docti viri consulti. Huc usque Pelli et Zarius. Sed probabilius longe Respondeo , nec in hoc casu elle veros dominos bencfici, reddituum ; ac proinde nec posse ita disponere de illis ac Clerici saeculares bencficiati possunt. Ratio est, Quia ait San-chcZ lib. 6Jum.cap. 6. v. 39. Religios M promotus ad beneficium Parochiale alicuius Ecclesia , vere tenettir votis Religionis : ergo ct paupertatis: ergo nullum do minium alictitus rei habere potest. Sic contra Vasque Esentit Palavis loc. cit.

ad minus Religis ad statum Episcopalem assumpti, habeant dominium reddituum Eceu sicorum,o possint ita disponere de istis ac alij Episcopi saeuiares ρAFfirmant multi oti ex cap. unico, g. qu4st. I. ubi loquens de Religioso Episcopo,sc dicitur: Pelut legitimus hares paternam sibi hereditatem postra fure vendicandi Potestatem habet. In quibus verbis videtur clare exprimi , talem Religiosum Episcopum habere dominium haereditatis paternae : ergo manet liber a paupertatis volo : crgo de redditibus Ecclesiasticis potest disponere, sicuti alij Episcopi saecularcs. Ita apud Sanchez Sotus lib. .de Ius .quast. 4.

Sed longe multo probabilius, Respondeo dicendum , quod Religiosi facti Episcopi , minime habeant dominium reddituum Ecclesiasticorum , nec possint disponere de illis , ac alij Episcopi saeculares. Quia longe probabilius est,tales incapaces else dominii proprij, & manere obstrictos paupertatis

sellam , Angelum , Tabienam, & alios plures. Quibus adhuc addi possunt AEgidius dif=. 27. dis. II.

' s. III.

De eroganda a Regularibus Eleemos a. . QVAESTIO LXXXVI.

An Regularibus si interdictum aliquas facere

Eleemos T. AI firmandum videtur ex Bulla Cleinent. VIII.

giosa, ubi prohibetur gencraliter Resularibus largi-xio munerum . Sed

212쪽

Disp. I V. Ex quibus bonis facienda sit Eleemosna.

Sed ut certum Respondeo , Non esse illis id interdictum; sed posse licite Eleemosynas aliquas facere, dummodo id faciant cum debita sicentia stiperioris. Quia id minime prohibuit Clemens VIII. Sed potius contrarium expressit illis verbis : Nisi rei i pro diuino culta , ct veru Christi pauperum indigentiis, seruato in hae Charitatis ordine, ct habita necessitatis ratione , de eonsilio , syconsensu superiorum subleuandis. Sic Pontifex , & sic omnes. Legantur

risAn ut licite Eleemosyna fiat'; sussiciat, quo bona sint propria '

REspondeo absolute non sufficere. Nainrcqui

ritur , & quod bona , ex quibus facienda sit S Ousa in explicat. Bulla dictae,f. .uψη. 9 i. Riccius in Eleemosyna , sint propria , dc quod illorum admi-

QVAEs Tio LXXXVII.

An Ileeat Religioso, eum tacita licentia superioris, aliquam Eleemosynam elargiri e R Espondeo licere cum licentia, saltein tacita, sine illa minime. VJia c ait Pcllizetarius in cum

Religiosi nullum habeant dominitim nullamve bonorum AEdministrationem , qua tamen supponuntur in eo , qui nomine proprio facit Eleemoonam, ideo illis est id in-rerdictum, nisi adsit licentia, saltem tacιta superiorum. 'a ad talem effectum certὰβyyonitur , non solum incinu extrema necessitatis proximi, aut etiam magna duenientis , quo tempore superior adiri non possit ; sed etiam quando Religiosem ex legitima licentia degit extra, Monasterium , causa studiorum , Peregrinationis, ut negotis , vel certe habet penimm de licentia Pre Iati. Sic ille tract. . cap. 1sest. 3. quc'. IT. num. 22 T.

alia , quae circa hanc materiam desiderari possum, o tibi i si Deo placuerit, dicemus tractando de voto

Paupertatis.

DISPUTATIO IV. Ex quibus bonis facienda sit Eleemosyna. Q v bE s T I O PRIMA. An ex propriis facienda sit Eleemosna.

ESPONDEO tanquam certum: Quod sa-cienda sit,per se loqvcndo , ex propriis,non ex alienis. Quia non est iniustitia committenda, ut Charitati subueniatur , ut recte dixit Au-

g Uion. is. Rursus Eleemosyna est actus dominii: 'qui Ullus potest actum dominii exercere in rebus

nistratio impedita non sit, aut legibus prohibita. Quia cum Eleemosyna dicat alienationem rei datae illi, cui prohibita est administratio suorum bonoarum, consequenter est prohibita Eleemosyna ex illis facienda : nihil enim magis primarib, & directe

An saltem in ens extremae nece sitatis liteat cuilibet ex bonis alienis Eleemosnam facere

extreme patienti PREspondeo tanquam certum , licere cuilibet , si alias ipse succurrens bona propria non habeat, ut infra. Ratio est , quia sicut pauper iste potest alie na subripere pro tunc I sic Sc alius, tuo nomine, ut diximus supra dissut . a. quast. 3 o. ct sequent. Sic communis. Legatur Ouiedo, Palatis,Hurtado loc.eir. Qtii idem dicunt , quando pauper grauiter indiget : dc bene,ut constat ex dictis disp. 2. q. 3 I.

pria, positi extreme indigenti subuenire ea alieno, reseruatis propriis' REspondeo ut certum : Non posse. Quia quando proprium habemus, capere alienum non licet. Sic Medina de Eleemo Fna,quast. s .Ledesma iv . qi st. Is .art. D ad 2. Quos citat, & sequitur Aetor. lib. t 2. e. 2.cit. . I. Ouiedo punct. I 2.c t. um. ici s h. sverbis : Si autem quis habeat bona ex quibus aeqne , ac alius, teneatur pauperi succurrere, peccabit, si propriis bonis retentis,ab alis arripiat bona ut pauperi det, ruta tune ille eenetur Eleemosynam dare, quod praeceptum non adimplet subripiendo aliena bona, ut pauperi sub

An qui habendo propria bona , aliena subri

peret, ut extreme indigenti daret, teneretur ad restitutionem Egatiuam sententiam amplectitur ni fallor in mi Odiedo pistitit. 1 1. Ot. num. io s. Quatenus ait,

illam non omnino ratione Grere. Ram dum hie qua festatuit EleemosFnam extremὸ indigenti non daνe, peccat solvim eontra rnisericordiam. G' non contra sustina .re licet demus peccare peccato iniustitia , iniustitiai, que praeire constituit lage, consi lit) in negatione Eleemo- Ira tantum erit contra pauPerem , T non contra disi-

213쪽

tem alium, a quo bona subtrahit , quod inde probatur quia si ab illa nihil subtraheret, re tantum Eleemosy

nam omitteret, nullam iniustitiam contra diuitem com

mitteret. Deinde, quia obligatio dandi Eleemoonam, non est in fauorem alius diustis , sed in fauorem pauperii. Supposito igitur peccato, contra misericordiam, reposita omissione Eleemos=na debita, necessitas pauperis adhuc νrgens videtur suociens titulus ad bona alia diuitis subripienda, ut pauperi subueniatur , absque

peccato iniustitia, quia ille, qui ita subripit, ea subripit, que pauperi sunt debita . ct supposito peccato , quod

committit contra misericordiam , quia propria non dat, ferinde res se h.ibent, ae si ea non haberet in ordine ad succursum pauperis alio modo procurandum , ac Proinde

videtur sine iustitia iste , iniusticia posse peccantem

contra misericordiam , propria boua retinendo , aliena arripere, ne extreme iudiens Pereat,Vnomine pave. rii bona, qua pauper posci arripere,ab alio auferre,euius subreptionis titulus erit necessit.u Pauperis ex alio capite non subleuata, licet ιn eo quod non sublenetur ex bonis ipsius arripientis lectatum eontra misericordiam committatur. Haec omnia sapiens Oui edo.

Sed multd longe probabilius Respondeo, Teneri

ad restitutionem. Primo , quia qui in praedicto calualiena subripit, nullo titulo, seu nulla honesta cau- fi excusante, id facit: ergo ad restitutionem eorum, quae rapuit, tenebitur. Secundo. Quia praedictus non Iolum peccat contra misericordiam , sed etiam contra iustitiam positiue : ergo ex hac parte ad restitutionem tenebitur. Quod peccet contra misericordiam conuincit Oui edo et quod etiam contra iustitiam . & positive ego sic : Quia positiuε rapit, sine causa aliena , cum ipse habeat bona propria, quibus potest , ii ab & tenetur sub mortali , indigenti su

currere : ergo positiuc ex hac parte peccat contra iustitiam : ergo dcc. Nec est verum quod Oui edo

dicit, nempe quod ille, qui ita subripit, subripit ea, quae pauperis sunt debita : nam potitis haec sunt, in eo casu indebita ; debita vero quae sunt propria rapientis,ut constar.

Q v assi S T I o VI. An Haeretici, aut qui commiserunt crimen a Maiestatis , p irit ante erIminis δε- ela rarionem , Eleemq)nam dare pauper bus , etiam cisra extremam necessira rem e liganx liqui. Quia qui talia crimina commisit, est bonorum tuoriim dominio priuatus, cap. c. in secundum leges, de Haret. in 6. Ita Medina , MLedesiua , quos citat, & sequitur Azor. tom. 2. lib. 2.cV. 12. quκst. a. ibi: Sed vetior est Medinae, & Le- desinae sententia. Vnde male citat illam pro contraria, Trullancti mox citandus. Ita etiam sentit cum

sed probabilius Respondeo,Polle dare,dii modo id non faciant in fraudem fi ci. Quia probabilius est, quod talcs rei non sint priuati absolute dominio

bonorum suorum, cum adhuc poss)ssionem retineant,nec teneantur illa fisco, ante sententiam Iudi cis, donarc ,1eu restituere. Sic tenes Bonacina tom. a. in prim. prae resti. Decalogi,dio. 3.q. 6 punct. 6.n. 2 3. ci tans pro se Thomam Sanchez lib. 2. sum. e. 22. n. 3.

ex iis, non bene citatur pro hac parte hic Messina;

benὸ alter poterat, I .2. quast. 96. srt. q. cum aliis . multis, quos affert Sanchez numer. 34 cit. θ num. 7. Sic etiam tenent Fulluc. tract. 28. capit. 4. quast. . num. o. Trullench. m. i.in Decal. capit. s. dub. io.

num. I.

Quae saeio VII. An ex bonis visura comparatis, possit quis Eleemosynam dare '

NEgat cum aliis Trulleiach citatus numer. a. his verbis : Dico secundo turpiter aeq.sita ob actionem ipsam iniustam, itavi acquisitio etiam iniussa sit , ut per furtum, inuram,donaisonem extortam , ludum fraudulentum, simoniam, O simites modos, non possunt dari in Eleemoonam ; quia sunt restituenda. Ita ille cum Fili lucio quast. .nκm. 9r .ct ciet.&Villatob.

Sed clarius Respondeo , Posse,dummodo non stres, quae in specie restitui debeat, & dummodo

quamvis dolici, tantundem habeat, quantum re stituere debet. Sic omnino Azor. capite La. citato,qus. 6.

1 qui ludendo Iucrifacit , possit ex lucro Eleemosynam largiri, se pecunιam ludo expositam fuerat furatus P

I Espondeo cum eodem Aetorio quast. s. Poster

Quia fecit Dum,quod ludendo lucratus est,quamvis tantundem debeat restituere , quantum furto acceperat. luemadmodum, si opsci Artis instrumenta quis auferas, ct laborando mercedem acquirat tat dominus mercedis . tametsi restituere debeat instrumenta furto sublata , ct compensare , ac restriare damntim illatum . opifici. Sic Azor. Quem non citatum sequitur Villa lobos tona. t. summa tract. .dus 6. num. s. his Verbis: Et que liene baetienda ganada contra lyes , en los casios en que veriaderamente adquiere dominio, pu de hae er limosna della, como die e S. Thomas 2.2. quaest. 32. art.T. Ila comun. Et exemplo es dei que juva jurtoi probissidos, I gando en ellos , I la Ranae eraque gana con Pecado. Ei fundamento es,porque fosson

sanasse algo negociando con et dinero de las usuras, que adquiere et dominio, como Io lienen S.nomas, Siti uestro, Abad, Coua uias, I es eomun. Porque loque gana desta manera , no es fruto de to qua adquiri. parvsuras precisamente , sino es, consu industria ;mnqte sara obligado a restituir at que te pago las usuras , eι datio emergente, I lucro cessante. Sic ille tom. 1.tr. I a.dis i 6. mun. 2.

214쪽

Ao weretrix ex his, quae quae su meretricio acquirit, possit Eleemosnam dare pNEsandum videtur. Quia Ecclesia non recipit talem quaestum in oblationem , ut diximus

Sed nihilominus, ut certum Respondeo , Posse. Quia quamuis meretrix turpiter, dc contra legem LCiat, non tamen turpiter , de contra legem accipit mercedem , & ideo illius habet dominium, Ecclesia autem non recipit talem quaestum in Oblationem factam ad altare, vel in Ecclesia ; bene tamen permiuit quod de quaestu meretricio fiant donationes, legata, & oblationes necessariae, ut loco citato nota

ni n. ii . Villatob. supra, Trulleiach num. 1.eit. &Communis. Imo Caietanus a. a. quest. s. ιυIT . de ex illo Oviedo notant, quod Ecclesia solo in reiicit meretricis vestes, quibus usa cst ad pellicatum , ne illis sacrae imagines ornentur ; non vero pecunias cx turpi actione habitas, quia nimis extrintlacum est Pecuniis fuit se pretium actionis turpis. Adduntque, posse optime Ecclesiae Praesectum, cui similcs vestes offerrentur, eas accipere , dc acceptas vendere , illarumque pretium in ornatum lcmpli insumtae; inde CCntia enim in eo non est praeciso, quod huiusmodi vestes Deo offerantur I sed in eo , quod immediate Altaria,aut Imagines illis ornentur , & in sacrarum actionuin viam dcstinctatur.

t AE s T I O X. An liceat dare Eleemosynam ex bonis obnoxiis restitutioni υeluti , furto , aux rapina, ablatis RSspondeo quod non liceat. Quia illa bona sunt

aliena,non propria. Quod intellige, iuxta nuper q. T. dicta, casu quo res ablata in specie existat, quia tunc debet domino restitui : secus vero , si iam non existit in specie, neque ex Eleemosyna reddatur impotens ad restitutionem faciendam; quia tunciam ex propriis Eleemosynam faceret absque damno creditoris. Sic VasqueZ cap. a. de Ele Noona,sib. υἰtimo. Suarca de Charit. di*.7. θἱ1.2. num. 6. 2 9. Ouiedo loe. cit. Palaus punct. I 2.n. 3. dc licui non ita distincte, Trullcnch. n. a.dc omnes communiter.

v AES T Io XI. Aia ex acquisitis ob aliquam isticitam acrionem iam executam, ut ob homicidium 8aιra tum , aut iniuistam sententiam , possit quis facere Eleemosnam

Id Espondeo,Polse. Quia talium rerum ille acquisiuit dominium iuste , etiamsi actio per quam illud acquisiuit, mala fuerit; nec tenetur danti res

DISPUTATIO V. De his, quibus danda sit Ele

An siὸm pauperibus danda sit Eleemo sua p

ign3M Espo NDEo tanquam certum, quod solum illis sit danda. Quia Eleemosyna est actus misericordiae, cuius obiectum est subleuare miseriam, seu indigentiam proximi: ergo ubi indigentia non est , minimc rcpetatur materia , circa quam virtus misericordiae versetur. Sic omnes Legantur Gaspar Hurodo disp. s. de Eleemosyna,dij. I s. Ouicdo controu. I o. puvcl. i .n. i 3 s. Quia bene notat, quod pauperes rcputari debeant, non solum mendici, qui ostiatim petunt; sed etiam omnes illi, quibus neccssaria non suppetunt ad congruam Q. stentationem , dc sui status decentiam.

D E spondeo dicendum, quod triplex. Primo c ni in 1 quidam sunt omnino inuoluntario Paupcres, quibus misera sors contigit,quam labore , de actionibus proprio statui conuenientibus , se exculcre non possunt. Secundo, alij sunt planE voluntarie pauperes,quales sunt Religios,qui ex amore virtutis , dc ut Christum Dominum persectius sicque itur, se omnibus diuitiis exuerunt. 1ertio , alij sunt pauperes, quibus paupcrtas est inuoluntaria secundum se, quia plano odcrunt,& cuperent habcre diuitias, si eas sine labore consequi possient: est iis tamcnvoluntaria in causa, quatenus ex amore Otii suetiunt laborem,quo, si vellent, facile possent sibi necessaria acquirere. Sic AEgidius disp. 27.dub. 6. v. o I. Ouiedo

Ita. non solum pauperibus primi. sed etiam δε-cundi generis , nempe Religiosis danda sit Eleemosna 'NEgant haeretici, de inter Catholicos, id ipsum

non cise praeceptum dare Religiosis Eleemosynam titulo paupertatis licet possit esse alio titulo, nempe ex eo quod ministrent spiritualia. Sed plusquam cerrum Respondeo, Praedictis Religiosis debere dari Eleemosynam, titulo etiam pau- pcrtatis, sicuti aliis pauperibus. Primo, quia tota Ecclesia id censet, cum approbat institutum Religiosorum mendicantium , de laudat eos , qui ipsis dant Eleemosynam. Secundo , quia Religiosi veram patiuntur necessit alcm corum,quae ad corporis susten Iationem sunt nccessaria ; quod aut voluntarist contracta

215쪽

contracta fuerit, nihil refert, cum voluntas, &causa contrahendi pia fuerit , Deo grata, & rationi conformis. Sic ASgidius dilyut. 27. dub.6.concl. I. m. 67. dicens , hanc sententiam esse omnium Catholicorum. Diana p. s. tract. 8. rest. I 8. Vasliezde Elamoseap. 3.dub. I .num. i. oe 3.& alij.

QUAE ST IO IRA, A danda Eleemosyna patientibus necessitatem , non ob amorem vir tatu , sed ob otium , tadiumque laboris, quales sunt va

gabundi γAFfirmant Alexand. Gabriel, de Medina apud

Hurtad. Complutens quos ipse videtur sequidui. s. dist. 16. Sed absolute Respondeo, Noli cile

communiter eis Eleemosy nam dandam siti si casu, quo tepente in grauem necessitatem incidissent; aut nisi data aliqua Eleemosyna crederetur ad meliorem frugem elle reducendos : quia in tali casu prodest Eleemosyna corpori, & animae.) Ratio est, quia tales homines, resulariter sunt pleni vitiis, ac ita noctui reipublicae, a quibus auocarentur, si nemine iis dante Eleemosynam, compellerentur utili labore victum quaerere. Vnde ut bene Soto , in deliberatione causa pauserum , ait, quod eiusmodi homines ιicite per Iegem ex Ciuitate expelluntur,vel compelluntur manibus victum,ctalia quaritare. Quia Genes. 3. dicitur , In sudore unitus tui vesceris pana tuo, de Matth. 2 o. reprehendit Christus otiosos tota die in foro. Et ad Thessalon. 1. dixit Paul. Qui non laborat, non manducet. Sic Sotus,& Uazquca ex illo de Eleemos. ωρ. s. non 2. Vt legi apud AEgidium , de Pa

num. r 3 9. Vbi ait, hanc sententiam tenere Medi nam C.de ρoenit.quast. . quem pro opposita citat Hurta-dus. Et concludit num. 2 o. dicendo, huiusmodi h mines vagabundos nullo modo , Magistratibus permittenaos esse, sed cogendos, ut inserviant aedificiis publicis , agrorum culturae , aliisve huiusmodi ministeriis. V AE s T. I O V. An expediat unicuique examinare , an men indici occurrentes sint vere pauperes,an vero

R Espondeo quod non. Quia hoc conuenit Magistratibus, qui per se, aut per ministros pios, ac Fideles saepe debent inquirere a pauperibus ignotis

communia quaedam , veluti qud Vadant , unde venerint , cuius sint nationis, ac religionis , dcc. Priuati verδ, ut dixi, dum aliud illis non constet, non debent credcre mendicos occurrentes esse vagabundos, quia alias fieret illis manifesta iniuria , si absque sufficienti fimdamento putarentur otio torpentes , & laboris taedio Eleemosynam expostulare. Quod si aliquoties id contingat, nihil refert. Nam, ut bene ait AEgidius , praestat ex errore saepius dare Eleemosynam non indigenti, quam senaci eam nefare iiungenti. Sic ille num. 69. vers. Cauendum. Pa aus,Lorca,& Ouiedo loc.cit. ι

Egandum videtur. Quia Ecclesiastici 11. diei-ol tur Da bono, ct non receperis peccatorem 2 beiane fae humili, ct non dederis impio : prohibe panes illi

dari,ne in inis potentior te sit,ctc. ergo. Sed ut certum , clarius Respondeo, Dandam esse Eleemosynam pauperibus male viventibus,& quantumuis peccatoribus ; non tamen , qua tales sunt, ita ut in suis peccatis foueamus, aut intendamus; aut etiam solum apertc aduertamus , per nostram

Eleemosynae dationem de facto fieri. Quia id esset cooperari ad eorum peccata; & id solum signifieatur in Scriptura, dum dicitur peccatoribus non esse benefaciendum ; subintellige , quando beneficio ipso fouentur in suis peccatis. Igitur quod extra hunc casum sit danda iis Eleemosyna, quatenus

sunt homines,sue quatenus illa indigent, ut vitari sustentare possint, constat ex Scriptura ad Galat.6 ubi iubemur operari bonum ad omnes , etiam ad infideles , qui vere sunt peccatores. Sic docent omnes. Legantur Bellarmin. lib. s. de bonis operibu=

V AESTIO VII. t m etiam inimicis, quamvis propriis, sit elar-. gienda Eleemosnar

D Espondeo tanquam certum: Quod sic , nisi ea-o su , quo inimici in sua , contra nos malitia, ea ratione fouerentur, & fierent potentiores ad opprimendum nos. Sic communiter DD. ut fatetur Humiado , de probat his verbis : conueniuna Doctores, pauperibu , quamvis propriis inimicis, dandam esse EleemosFnam ; quia, ut Christus Matth. s. expressit, benefaciendum est eis, qui oderunt nos. Et insta, Inimimicis tamen propriis priuatis, a quibus timetur graue damnum , quamvis sint in extrema nectistate, non est obligatio dandi eleemosnam ; quia praceptum Eleemo-θna non obligat eum tanto dis endio prostrio, prasertim inferendo ab ipsis : poteriι tamen illis licite dari, quia bonum alienum potest hoc modo praeferri proprio. Sic Hurtado di f. i . IEgid . dub. s.cit.cones. ε .n. 76. Ouiedo,S: Palaus, de alij lec.cit.

indigentibus, danda sit Eleemosyna '

NEgat Lorca esse dandam illis Eleemosynam.

quaindiu cum illis iustum bellum geritur: secus veri, quandiu cum illis induciae factae sunt. Sed clarius Respondco dicendum , quod non sit danda,adhuc dum sunt induciae, si prudenter timeatur, finitis induciis, grauiter nocituros Reipublicae . etiamsi dum sunt inductae,non liceat illos male tractare positiuu) quia sic prospicitur bono graui Reipublicae,cui sub obligatione cst prospiciendum. Sc-cus velo, si prudenter crederetur, in posterum nouamplius nocituros Reipublicae; nam tunc non solum potcst dari eis Eleemosina , sed currit praeceptum . dandi

216쪽

i . . Disp. V. De bis quibus danda est Ehemos M.

an sit danda Eleemosna homini auaro indigenti , eo quod nihil ex suo pelit insumere, quo sua nec itati subueniat '

REspondeo tanquam certum , non osse ex praecepto dandam. Quia praedictus indigens habet unde possit sbi succurrere; quod si id non facit,sibi

Imputet. Excipe, nisi tanta esset eius infirmitas , &deprauata animi assectio , quod sibi subtraliat vitae necessaria, ut cogamur misericordiae praecepto ad Iubueniendum illi. Quemadmodum, si quis exanimi infirmitate , vel caeco affectu , se suspendere , vel in numen dejicere contenderet, misericordiae praecepto cogeremur eum commodiori medio iuuare. Sed in hoc casu ex bonis ipsius auari, si fieri pollet, subueniendii esset,alias ex propriis. Sic Aetor rom.2I .la. c. s. q. F. LOrca 2.1sin. 3.dio. Da .r i. dc Sylvius 1.

ac recipit Eleemosnas pREspondeo tanquam certum e Peccare graviter, secundum se. Quia petit, ac recipit illas fraudu

V aE s T I o X I. An recipiens Eleemosynam magnam , aut ex-rraordinariam simulans flaveraatem,tenea- rur ad istius restitutionem NEgant teneri ad restitutionem, qui existimant, Elcemosynam datam pauperi simulato , este validam,& illam recipientem sibi propriam facere,

M ideo non teneri ad rcstitutionem illius. Ratio est: Qtita ratio motiva dandi Eleemosynam,est honestas virtutis misericordiae : at haec permanet , utiamsi paupertas in petente dcficiat: ergo datio Eleemos subsistir, eii: n illius substantiale motiturin perti stat tergo est valida,ergo qui illam accipit, ctiamsi

pauper simulatus sit, non iciactur ad restitutionem. Sic Soriis lib. V .de iust. q. .art. 3 sub flnem, quem citat, tu sequitur AEgidius dist. 27.dub. 2.conct. 6.n. 8 I. c unde male citatur hic Author pro opposito a GaDpare Hurt.infrao Tenet etiam Lessius tib a .e.i8. Hrat. IT .n. s 2 .Addunt tamen hi duo ultimi Auth res, quod licet qui paupertate ficta recipit Eleemosynam , non teneatur eam directe restituere, quia illius factus est dominus, teneatur tamen aperire alteri dolum , quia tenetur tollere deceptionem , inquam alium iniuste induxit, & relinquere ipsi liberum, ut rem datam, si velit,recipiat. Aut si deceptor nolit hoc facere, tenetur ron acceptam restituere.

Sed probabilius Rcspondzo, Teneri ad restituti nem. ia probabilius cst,talem Eleemosynam simulato pauperi factam , seil donationem in illa inclusam,esse inualidam , ac nullam. Ratio est, quia qui

extraordinariam , 5c magnam Eleemosynain das alicui pauperi,non dat eam illi, quia pauper apparet,sed quia in re pauper est ; itaVt non habeat ani mum al1ei odi rem talem a se, si verc paupertas non existat: ergo donatarius, seu pauper factus recipiens talem rem, propriam non facit: crgo illam restitue

re tenetur. Sic Alexand.in A. p. q. 86. memb. 3. art. I.

Altissiodorens lib. .cap.de Restitui. Adrianus in A.

nes pro hac sententia refert Assidius dicens , esse valde probabilem. His addi pollunt Caiet. ν. restitu-

An etiam ste, qui simulans paupertatem, modicas Eleemosynas recipιι, teneatur quoque

ad illas resiluendas e

A s firmant quamplures nostrae sententiae aut hois

res ; quia, inquiunr, parum restri, quod Eleemosyna sit parua,vel magna, quoad forum interius; quia non refert,nisi quoad praesumendum , an erogans habucrit, aut non habuerit animum absolut

crogandi. .

Sed his non obstantibus, probabiliter certe Ren pondeo , non teneri ad rcstituendas has modicasEleemosynas. Quia probabiliter certe praesumitur , quod dominus , qui hostiatim mendicambus modi cas Eleemosynas dat, non det illas sub conditione paupertatis, sed absolute ratione Charitatis, & idcocum intentione, & animo abdicandi a se dominium talium Eleemosynarum,sive existat, siue non existat paupertas : ergo ille qui simulans paupertatem exiguas Eleemosynas recipit, non tenebitur ad restitutioncm. Et certi, quis linicia ictur tam exigui, S. pusilli animi, ut velit duos marauedinos , aut frustum panis sibi, aut aliis veris pauperibus ristitui; Se leuiuimum hoc munusculum dare dependcnter a paupertate in re existente hoc prosecto de nullo est praesumendum, sed iudicanduin contentuin cile paupertate prudenter ab ipso existimata in ordine ad abdicandum a se dominium rei leuissimae. Piod sanEnon ita est iudicandum, quando Eleemosyna cst no- 'rabilis quantitatis, ac valoris; quia tunc de quovis praetanendum est , nolle illius dominium a se abdi

ait : Nota 1. quod pauper fetus peceat mortuliιer Fetendo Eleemobnam, re restituere tenetur, quando suet antur Eu obna sub conditione, fallom tacita. quod

217쪽

sit pauper , ut estnilagini in amplis, ct extraordinariis pausteri, dupliciter se potest habere. . Nam diei ipse sEleemossynis scut cum petitur Eleemo Tna pro captiuo qui non est. Sectu sit,si donatio sit absolute, ut prasinnitur in eleemos=nis ordinariis ct si alias fiant, obmο- risumf Fum. Sic CruΣ.

v ns T I o XIII. An eleemosyna data vero pauperi, qui t amen fingit se Sanctum, aut cognatum eius, a quo illam petit, sit valida ppaupιr, ct ut sibi dupla Eleemosyna detur . decipit a terum, decipit autem dicendo , Dominum non adesse ;aut, Eleemosynam jam esse clargitam : s. tunc iste mentiens, nec peccat contra justitiam, nec ad restit BI 1σ-Nem teneIur. Vterque enim pauper habet idem tui, a sic solum mentitur ossiciose. el est diues, qui mentitur P u-ptri , ct tune mendaciκm est perniciosum contra iustitiam , s restitutionem obligans. Sis ille , & ex illo Lessius lib. 1.de iust.e. 2 i. non χ. vi lcgi apud Di nam dub. s. n. 43. Diana etiam ex utroque rosel. 2 l. cit. insin. NEgat Medina C.de resuet q. 24.ad 4. casu, quo vera sciatur, aut probabiliter praesumatur, donantem respexisse ad causam sinu latam , & ob eam dedisse. Sed absolute Respondeo dicendum,talem eleemosynam esse validam,ac proinde accipientem non teneri ad restitutionem, etiamsi dans eam non daret,si agnosceret pauperem non esse Sanctum, aut cognatum : quia tunc eleemosyna,qua ratione datur, vere est voluntaria. Sic ex Vasquio Gasp. Hurtadiis q. r s.cit. Dicastillo dub. 6. eit. n. 97 . his orbis: Si quis, qui revera est pauper, fingit se peregrinum, vel aduenam, vel infirmum, vel inter fideles fidelem,aut e contra inter insideles infidelem vi eleemo Inam consequatur, non tenetur ad restitutionem ; quia praesumitur donatorem dedisse principaliter propter pauPertatem,alias Nero cau-μου, tantum fuisse impulsivas, scilicet ut libentius , aut citius daret,uel quia ad istas non respexit, quamvis fortase si rejiceret, etsi sciret simAlari,non daret. Sic ille ex Aetorio loco citato.

in K s T I o XVI. An teneatur ad aliquid resiluendum pauper iste qui ultra modum , eluiatibus, o clamoribus , suam necessitatem exagerat et Espondeo , non teneri ad quid restituendum.

Quia etsi clamar grauis excitauit animum donantis; tamen est in egeno sussiciens ratio ego statis,ut actio sit voluntaria miserenti, saltem quoad substantiam. Sic Perr.Hurt.f. i a.ω .&Tamburin. g. I. h. n. a fur.

Q v K s T I o XVII. An peccet mortaliser, cse teneatur ad restitutio. nem pauper ille, qui petit, se accepit Eleemosinas, postquam jam sufficientem vicIum, per illas acquisitum habet pQvπsτ ro XIV. An paucr , qui solum pigritiae, aut cupiditatis

causa eleemos=nam Zetit, pecces mortaliter, Er tenentur ad restitutionem 'REspondeo, Nec peccare mortaliter,nec ad resti tutionem teneri , dummodo vere sit pauper. Quod non peccet mortaliter,constat : quia pigritia illa,vel cupiditas,nisi aliud addatur , non pertingit

ad grauem deordinationem. Quod vero nec teneatur ad restitutionematiam patet,quia constante paupertate,constat fi His Eleemosynae, & consequcnter eius validitas. Sic Nauarrus,& Bariola , quos citat, S sequitur Diana rest. 1 l .cit. insin. Tamsurin. . 8. in Decal. traft. . c. I. S. I. num. . & antea Caici.cum S. Thoria. 2.2. q. t 8 .art. s. &alij apud Sanchez, lib. . in Decal c. 24. n. 1 F.s I 6. Qui tamen dicunt omnino esse id vituperabile.

An si pauper ad ans osio diuitu, mel IIovaste-

νν , expectans Eleemosynam , dicat alteri pauperi accedenti, iam esse datam , cum revera non M, teneatur ad restitutionem 'Arfirmandum videtur. Quia , si diues quis, aut

alius, cuius nillil interest, mentici do impediret Elcemosynam pauperi,peccaret contra Iustitiam, &teneretur ad restitutioncm : ergo etiam pauper ad idem toncrctur , cum idem faceret. . Sed probabilius. Respondeo , non teneri ad resti tutionem : quia tale mendacium non esset contra Iustitiam,sed solum officiosum. Sic Arag. 2.2. q. T T. art. 3 .conci. 2. Sic dicens : Ad con mationem re fondetur , quod illa qui mentiendo impedit EleemosFuam REspondeo, quod sic. Quia jam in hoc casi fingit paupertatem,cum factus jam per congregatas Eleemosynas diues, emendicet,poscat, ac recipiat Eleemosynas. Sic Sanchez loc.cit. N. Is . Ac Tambur. Lb. 8 . in Decal.tract. .c. r. f. t. N. s. Vbi nostram sententiam per casum a se decisum bene declarat. Le

gatur.

An licite possit petere , se accipere Eleemosynas tanquam pauper, qui filias habet nu biles, quas commode dotare non potest , habet tamen nece faria ad vitam sam, or setarum

fustendandam p

H Espondeo probabiliter a stirmative. Qitia paupe-I ies non solum dicuntur,qui zgent cibo , potu ,& veste,quae sunt necessaria naturae ; sed etiam qiiic gent oportunis ad conuenientiam sui status,vi do

I .ad p.& Nauar. in sum. c. t 7. n. y φ. vers Addimus etiam,in sine. Et ideo hanc sententiatri tenet Iacobus Mandellus lib. i .consit. 69.n in .ex BMd. quos sequitur Diana stiri. 1.tract. I s. refol. 8. Quorum sententiain refert, nec impugnat,Tamburiri. u. 6. cit.

An sit liciIum diuites emendicare , ut Eleemo- nas erogeni pauperibus ZR pondeo ut comm , Esse licitum illis: Quia

tunc non tibi, sed veris pauperibus cmendicant. Sic.ex Caietano,& valentia,docet Sanchea lib. . iuDccal. c. 24. n. I q.& Tambulinus ex illo, his verbis: . decundo

218쪽

Disp. V. De bis quibus danda est Eleemos a.

Qv AE s T i o XX . An quis dines obligetur aliquem Pauperem alere, init nihilom tuus pro Illo eleemo

snam petere 'R Espondeo quod non possit. Quia peteret tunc

cleemosynam pro illo , qui non eget, nec est Paraper, quia non est reputandus talis,qui ius petendi alimenta habet , ut probat Surdus de alimentis

Alij contra a stirmant , donanti debere ristitui, praecipue si res donata sit magni momenti,non pauperibus. Ratio est,quia dans, seu donator,non voluit talem eleemosynam donare , nisi illi pauperi ficto ergo non alteri:hrgo dans semper retinci dominium rei donatae: ergo illi est restituenda. Sic Sotus Lb. s. de

an. i. v que ad ι . & approbat Sanched de Iust. lib. 1.tr. Σ. disp. 6.dub. s.v. i 9. Vbi concludit, ML o c. c. - l - quod si donator sit notiis , dc res sit notabilis , sit restituenda: si vcro donatores si t ignoti, aut res sint minutae,pauperibus poterit fieri restitutio.

Sed ego cum aliis Respondeo dicendum , quod utrique possit rcstitui, & Domino , & pauperibus. Domino, quia illius cst : paurcribus, quia dum non

constat voluntatem retractaste, censetur Perseuerare

in priori voluntate, tuae fuit rem illam a se abdicare,& pauperibus triouere : ergo pauper fictus reddens veris paupcribus,voluntatem Domini exequitur, dc iuxta eius beneplacitum res disponit. Reddat igitur

cui maluerit. Sic Palatas tract. 6.de charit .dis8.2.8M ct. i . n. 7. sequutus Vasquium de eleemos e. s. v.vltima, i. 24. Item Tambi rin. lib. 8 in Decal. tr. q.c. I. s. l. n. s. de inclinat tandcin Diana Ioe.cit.

Quas Tio XXIV. die id nomine pauperis veniat,cui data pauperis io possini restitui t

Espondeo cum Nauarro: Nomine pauperis veni A1 re, non solum personas pauperes,sed etiam EcclesiuXenodochia , G Monasteria ornamentis, luminaribus, .ldificiis, or aliis similibus indigentia. Sic ille in sum. c. I T. n. 9φ. ex Ioan . Andrea in c. a. de testam . in 6. ocin si a addit, quod pauperes intelliguntur,nonsolῖm mendicantes , bd etiam alis egentes iis qua sunt eis ad decentia necessiria. Sic etiam ex illo Diana 2. p. r. I F. resol. 8. qui addit, quod etiam illa dicatu= Pauper. qui victum querit ex labore suo , ut doccnt Baldiis, Iason , & Marc. Anton. Tannerus. Et rursus, quod

etiam talis dicatur,qui non solum,non habet v de Urιat M. ι .in Decal.e. . n. 6. in sine. Sic Tambur. n. 6.cit. versvnum obseruaui.

Qv EsTIO XXI. An Pater , vel fater diuites poFint eleemosynam colligere pro filio , vel sorore pauperibus ZAFfirmaret sorsan Henriqueet, qui lib. s. de Poenit . . E I .n. .it is i statu. a stirmat siti , facere Poenitentiae, si eleemosynam pro poenitentia datam daret quis suo fratri indigeis es, cui tenetur subuc-nire. Sed omnino Respondco,Non possie. Ratio est ait Tamburinus ) quia ex eo, quora ii ιs , υ gaudent Patre, fratre De d inite,habent ius, quo ala ab ipsis debeant: ergo iam pauperes non sunt pro quibur possit ab his , quibus incumbit eos fustentare, eleemo Ina col-ιui. Sic illen. 6.eit .in fine. Legatur Sanchez loco nupercitato, ubi sententiam Henrici reiicit.

Vae s T I o XXII. An Eremita , qui alicui seruit Eeclesie , liceat vivere ex eleemosynis ipsius Ecclesiae Z

R Espondeo licere vivere, iuxta suum statum, ex

cleemosynis Ecclesiae ; huic tamen aequaliter prouidendo,quia qui Altari seruit, de Altari de vivat. Et si inquiras, an quod ex suo competenti, ictu, &Ecclesiae cultu supercst,possit ipse dare suiS cogi a i ,-ι - , Iaut extraneis Respo ndeo pol Ic,modo sint paupcres, qui tibis bis eommode, ct bonis e vive'ς,& modo ex eircunstantiis non appareat, donaria fi- heotidum Dam eonditionem , ut sunt multi cri/fcς , σdelium Ecclesiae ornatui applicari Sic omnino Tam ρ Uoisa etiam altiopis conditionis, qua agre cdmρ η burin .lib. 8.1n DGa .tract. .c. Io. I. n. q. v gQ i si amsistentant.Sic ille,legatur.

Eremita.

Quas TIO XXIII. An eleemo sua fatra pauperi simulato restituenda sit donatorii An vero aliis paupe

ribus. Egrat quamplures Doctores, existimantes non

An si quis habeat a testatore potestatem distri

buendi aliquam pecuniam in pauperes, possit unico pauperi totam illam donare PREspondeo,quod non possit. Quia revera faceret

iniuriam communitati pauperum. Sic ex Meia ochio de prasumpl. lib. . . a 2 s .n. 1 o. Cenedo pract. dominium rei datae , & illud transferendi in pauperes: ergo his est restituenda.Ita tenent Caiet. Medina, Nauarrus, de Adrian.quos citat,& tandem sequitur Molina de ii .lom. I .tra Z. a.diθ. xio. r. 4. Villatob. tom. I. tract. a. difff. p. n. . licci id doceat cum aliqua I P. Leaud. in Decalogum. punct. punct. I A. tr. I 9 Πο.

219쪽

ritate proximis. Sic S. Tlio . cum ipso omnes eius interpretes,& Theologi.

v AEs Tio XXIX. An si restator determinatos pauperes eligat, υι inter istos distribuatur certa Eleemosyna, possit executor illam aliis pauperibus d. Goναρ Neemobna omnibus fieri non popest, nare δ quinam debeant aliis praeferri yl Espondeo , Non posse. Quia pauperes eiceri,a, ius ad talem Eleemosynam ex electione acquisierunt. Quod ait Palatis in non sium verum habet, eum quilibet determinare eligitur , sed cum eliguntur sub aliqua ratione commκni , vss.s eligantur pauperes alicuitis riuitatis, non poterit aliis alterius Ciuitatis disribui. Hinc est, legatum factum pauperibus concurrentibus ad po iam testatoris , non posse infirmis existentitas in Huspitali distribui. Sic Barbosa dicta alia tegat. 83 .num. 1 o. cum Marco Anton. Genuciis practicar. Ecclesiast. quast. 1 i 4. per tot. Et a fortiori,lega tum distribuendum pauperibus verecundis vulgo, Enuergoneantes ) non poterit iis , qui ostiatim potu lant, σ multo mimia mendicantibus Religiosis distribui. Sic ille loe .cit. Et ex illo non citatO,Ouic do n. tq9.

citato.

Qv EsT Ι o XXVII. An qui Eleemos)nam accepit in pauperes distribuendam, pinsit sibi suisque s vere pauperes

sint partem iuius applicare 'NEgant Angelus ,& Sylvest. verb. Eleemo Ina. Argumento cuiusdam legis si mandauero , g si

tibi centum f. mandati.

Sed ut mihi ccrrum, Respondeo posse. Uyia illa,

probat Suarca) est vera Eleemosyna. Dem iis concedunt , pHre dare maxime propinquis , consanguineis, ersiliit, cur ergo non sibi. Item expletur volunt in donantis, cum detur vere egenti, nisi contraritim Verte explicet : ergo. Sic ille diti. . de Eleemosyna,scct. I .n. p. Gonetales ad Reg. 8. Cancellaria, glosa a.π.3 6.s 3 3. Barbosa 3 . .de Potest. Episcopi,alleg. 8 3. n. a 2. ct 23. Bonac. in prirn. Decat. praeceyt .dio. . quast. 4.ρuηct.6. n. 2 . & penes ipsum S. Tliom. 1.2. quast. 3 2.art. 9. ad 3. Nauarr. cap. 1 F.nam. lχχ.LOrcadi f. 37. n. 28. Filii uc.t 2.18.c. q. n. io . & Regina id. n. 3O . Sic etiam Palaus loc. cit.n. io.& Ouiedo n. O.

VAES O XXVIII. An sit aliquis ordo tenendus in Eleemosyna pauperibus eroganda ρ

REspondeo , ut certum : tenendum , & seruandum essen ordinem in eroganda Eleemosyna: si eut seruatur in diligendo,& benefaciendo ex Cha-REspondeo ut certum, Primo quod debeanta raesciri,caeteris paribus, illi qui maiori necessitate laborant. Secundo debent praeferri coniunctiores minus coniunctis ; meliores minus bonis ; utiliores Reipublicae minus utilibus ; & magis egentes minus egentibus. Tertio coniunctior dcbet praeserti sanctiori; quia huiusmodi bonum est magis debitum illi, ideo pater infidelis praeferendus est viro fideli.

Quas TIO XXX. diuinam in extrema necessi lacte praeferendi sunt aliis '

D Espondeo Primo , quod existentibus in extrema necessitate Patre,& filio,praeserendus sit Pater,

iide illi,prius quam filio,succurrendum. S.Thom. 1.2.

Secundo, Si Pater,& Mater sint in extrema necessitate , prius est patri, quam matri subueniendum. S.Thom. toc. O. art. t o. Azor.& Trullcnch citati. τὸν io Parentibus,aut filiis simpliciter egentibus, potius est subuenienduna, quam uxori extrCine quO-

uarto, extrema necessitas uxoris potius est subleuanda, quam propinqui nos ex latere attingentis S.Thom. Azor.& Trullench supra. luinto amico egenti potius est subueniendum, quam inimico. S.Thom .art. 6. AZor.& Trullench. Sexto, si egeant naturales parentes,potius cst illis succurrendum, qu in spiritualibus. S.Thom. art. 7. 8. Azor.& Trullcnch. Septimo, Domestici, de qui nobis sunt aliqua ratione coniuncti, potius sunt Eleemosyna iuuan-di,quam externi,& qui sunt nobis miniis coniuncti. S.Thom .art. . Azor,& Trulleiach. Octauo, Debitor potius debet creditori subuenire, quam alteri, nisi alias Rex, vel Princeps, vel alius maxime Reipublicae utilis, extreme quoquc laborauerit. Sic cx S. Thoma, AZOr.& Trullcnch. Nono , Prius est succurrendum his , qui de nobis sunt benemeriti, quam aliis , qui nihil boni in nos contulerunt. Sic S.Thom. Azor. Trulla*h.&alij.

TRACTA

220쪽

TRACTATUS VI.

DE CORRECTIONE

FRATERNA.

DISPUTATIO PRIMA. Qv s Tio III.

De quidditate, cor praecepto CorreeZionis

tuid siti Correctio fraterua 'Espos D Eo dicendum , quod est admonitio proximi , qua nitimur eum a pd cato reuocare, siue emendatio sequatur, siue non. Sic D.Thom. 2.2.quaestion. 3 s. art. I. dc ibi Omnes eius interpretes. Legantur Suarea tru 3. 3. de Charit. distur. 8. AEgidius dis't. 18. AZor. tom. a. lib. 11. capit. 14. Valentia d 'utat. . qua l. i O .fuves. i. Pctr. Huri. in I. 1. Di p. I 62. Gasp. Hurtad .de Cha it. disp. 6. P.ilaias disp. 3 . Ouic locantr. i i. Bonac. dist. . in Prim.pracep. Decal.q. Punci. 7.Titillen cli in prim. pr cep. Decal. lib. I.c. I a dub. I .

res, nullum cile praeceptum correctionis fraternae, nec peccatores a nobis corrigendos este,sed pro illis orandum, vi Deus illis misereatur. Hi fuerunt Semipelagiani tempore D. Augustin. Quamuis Gasi'. Huri .disp. 6.cit. dis . 3. dicat, ncc illos vere id sensisse.

Sed quidquid de eorum sensu sit Respondeo tanquam certum, de de fide, dari

praeceptum de correctione fraterna. Constat cx multis scripturae locis .Leuit. 1 9.vers. iτ. Non oder s fratrem tuum in corde tuo , sed publice are te eum . ne habeat super illo peceatum. Ecclcsi altici 17.vcrs I 2. Et mandauit illis unicuique de proximo suo. i. ad Timoth. s. vers L . Peccantes coram omnibus argue, ut cateri timorem habeant. Matth. i 8. Si peccauerit in te fater turιs,vade, ct corripe eum , inter te,ct i sum μ-ιum. Quod idem dicitur Luca i7. versis. I 3. Sic omnes Catholici. Leani. in Decalogum. An praeceptum huiusmodi Correctionis, sit n. s. rura se diuinum, or humanum' REspondeo tanquam certum , Esse. Quod si naturale , constat tum cx illo naturae principio: Quod tibi νιι sieri, alteri feceiis. Tum clon,quia naturali praecepto tenci vir per Eleemosynam subuc-nire proximo patienti necessitatem corporalem et cr-go multe, magis patienti spiritualem , quod corripiendo praestamus. Quod vero sit diuinum, constat cx locis Sacrae scripturae citatis. Quod tandem si humanum , ex cap. Providendum , cap. Consentire, dist. 8 3.cap. Facieuri, dist. 86.3c cap. Tam facerdotes, 24. q. 3. Sic communiter DD.cum D. rhohaa q. 33. art. 2. Legantur Suareκ se l. i. Valentia punct. a. Bonac. Ouicdo,Palaus,& alij supra citati.

Au correcZionis praeceptum obliget, non solum Christianos, verpm etiam insidelestR Espondco, ut certum : Omnes, etiam infidclcs,

an hoc p raeceptum obliget ex genere suo,

ad mortale pNEgandum videtur,ob praxim ; quia fere nullus cst qui corrigat, & tamen fete nullus est , qui

confitetur hoc peccatum, neque Consessores interrogant de illo, ergo signum est,tate praeceptum non obligare ad mortale. Sed tanquam certum, Respondeo obligare, ex genere suo,ad mortale. Quia praeceptum Eleemosynae corporalis obligat sub mortali ex genere tuo, visupra est habit vivi ergo a sortiori obligabit hoc,cum grauior sit carentia ooni spiritualis, quam corpora lis. Sic sua reet dij. 8. fift .i. n. . Qui ad rationem dubitandi respondet , O ιod potius timorati constentia interdum se accusant de transgressione huius praceptiἰσ qiωd confessaris,si necessaritim iudicent,debent interrogare. Tamen erima obligatio huius pracepti non sie-qucπιιr occurrit, ct obscnrior est, ita ct rarius, contra

SEARCH

MENU NAVIGATION