장음표시 사용
241쪽
ς. s.π. I S. Bonacina dis . . quast. I. punct. a. num. 8. Trullench ιib. I. eas. 9. diab. I. num. 6. ex quibus
Authoribus duo ultimi male citant Azotium pro hac parte.' AE s T I o XX v. si in triduo mortis Christi adorari posset eius corpus per latriam e Trach. VII. De Adoratione.
humanitas ; quia adorantur ut quid Vnum cum Christo. Sic S. Thom. 3. p. quast. 23. συ. q. AEO-rius rom. I. ιibro '. cap. s . quas. 9. Roc fuit. loco est. 'rum. 32. Trullench dubit. 3. numero sexto, Vasi quis de Adoratione libro 3. diri '. r. cap. a. Castro Palaus di . I. punct. 4. nam. 6. Thom. Tamburin. lib. 1.in Decalog. cap. . S. r. numero quam, Fagundea lib. r. cap. 32. num. I . Bon cina dis'. 3. ' s. r. punct. 3. num. 6. Acacius verb. Ad stio , res a s.
R Espondeo vi certum , quod posset , imo &deberet. Quia re vera erat verbo Diuino coniunctum t ergo. Sic omnes D D. lege AZorium tom. I.tib. s. c. s. qu '. .Trullench lib. I .in Decalor cv. s. dub. 3. num. I. Rocasull. lib. 2. in Decalog. e. 6.
An etiam Sanguis Christi io triduo eius drau mortis , adorari per latriam deberet PREspondeo , etiam ut mihi certum, quod deberet. Quia mihi certum est quidquid dixerint Richard. Durand. Gabriel , & Abulens in Sanguinem Christi in triduo,non fuistea verbo Diuino separatum, & diuisum : ergo dignus fuit semper latriae. Adἡo quod dato , & non concello , quod pro tunc esset S Verbo diuisiis, adhuc adorari dcberet per latriam , eo quod tetigisset corpus Domini,
quod erat Verbo coniunctum, de unitum. Sic Azor ικ.citato, quaest. .em D. Thoma, P. quaest. 23.κrt. q. ad h. Rocatall. loe.est.ex Silvestroin Rosa aureo,'. 3i.& Hieronymo Rua contr. . Scholastica. Trullcnch
An omnes re. inanimata, qua Christum Dominum attigerunt, ut Claui, Lancea, stongia,
spinae,se esto, Crux, ct alia huiusmodi, la-iGά coli debeant ρ garunt quidam nunc sic coli debere , licet
bene olim , quando dictae res Christum tangebant. Ita sensit D. Augustinus serm. 18. de verb. Domini, dum haec protulit verba : Quando Regem purPura vestitum reueremur, eodem bonore ct eodem iam , qκo Regem . vestem veneramur. Hinc est, ut pari ratione, eodem enitu honoraretur Christus , ct P sepe, in quo iacebat, quia colebatur Christus imeens in prasepio. Sie etiam Chrsus , ct tunica, qu erat vestitus, cp Claui , quibus in Cruce tro fixur, LUcea . cuius custide latus eius consigebatur. Quando vero qua Christum tetigerunt , per se seorsimeoluntur, non debent eodem cultu bonorari, quo Chrι- flai , sed distincto , ct proinde dulia cultu , non La tria. Haec D. Augustinus relatus ab Aetorio ubi
Sed absolute Respondeo dicendum , quod non soliun olim , sed etiam nunc adorari debeant ad ratione latriae. Quia Christum Domin nin tetigerunt , de cum eo fuerunt aliquo modo coniuncta: adorati ergo debent semper latria , non per se, sed per aliud,hoc est , per coniunctionem , sicuti ipsa
An etiam omnes res animata , qua Chrisum Dominum ignominisse tetigerunt, ut impiae
manas alapas instigentium , flagestantium, o crucifigentium Christum , sint adoranda
nus etiam Christum Dominum revera attigerunt: ergo ratione contactus dignae sunt adoratione eadem
Sed ut certissimum Respondeo , Minime esIeadorandas adoratione latriae, imo nec ulla alia , sed sed potius execrandas , eo quZd sint membra iniqui minarum personarum: unde licet spectata praecisa ratione contactus , non defuerit in praedictis animatis rebus sufficiens causa adorationis, etiam latriae , respectit personae Christi, quam attigerunt; aliunde ramen, ut diximus , datur impedimentum talis adorationis,& alterius qualiscumque. Nec idem iuris est, ut bene Azor, de instrumentis separatis, quod de coniunctis. Manus enim cratastgentium, flagellantium storiiam aceto plenam ori eius porrigeniarium , θineam coronam capiti imponentium, contumelios, ct impiὸ Christum tractabant, sed non claui , flagella , ct earona spinea, cum ratione, o sensti ea-rerent. Sic ille lib. q. cap. s. in fine, & omnes, ut ipse ait. Legantur nuper citati,& Fagundea lib. i.in D
Qvns Tio XXIX. An saliere sint adorandae latria res animata, qua Chrίstum pie, se religiose tetigerunt,mi soli, oc. NEgant quidam dhuc posse tali adoratione
coli. Quia cum per ipsas aliquem honorem mereantur , si cum latria Venerarcndur, viderentur coli solum propter ipsas. Sic Azor, Trullcnch, Roca sui. Palaus , & FagundeE Ioc. cis. Sed clarius Respondeo, Posse, sed non debere, ut statim dicam cum Bonac. & aliis.
Qv IE s T I o XXX. An ad minus Beatissima Virgo possit adorari per latriamoratione coniunctionis cum Christo eius Filio p
Egant communiter Doctores, praecipue citati, G ob rationem dictam. Sed ego clarilis Respondeo,polia quidem,sed non debere , ob aliqua inconuenientia inde sequutura. Prima
242쪽
Prima pars constat. Quia Beatissinin Virgo pressius Chrissum tetigit, illique suit coniunctior,quam
Crux , & aliae res , quae illum tetigerunt: at haec omnia venerari possunt adoratione latriar,ob dichium Contactum , ut nuper diximus , & docet Bonac. disp.
4ecunda pars etiam patet. Quia si Beatis . Uirgo Lathiae adoratione instar Dei adoraretur,pollet quisoc Casionem sumere ad iudicandum,illam este Deum:
Crgo ob hoc inconueniens vitandum, non debet latraa adoravi. Sic tenent Palaus torn. i. tract. . diII. I .Punct. s . num. 6. ibi : Beatissima vero κιrgo , ex illa diuina coniunctione cum Filio , dignitatem intrinsecam habet,Ob quam honore, cultu , ct adoratione digna est, non gitur bae omusa adoratione , illa tantum adoratio
σxtrinseca Fil, exhibenda est , tametsi fieri possit. Sic Palaus, & ex illo Thomas Tamburinus lib. 2.in De-
σμι- ev. q. f. i.n. . per haec verba : Peter, Beati makorgo quandoquidem est coniuncta cum Christo Domino, per relationem A faternitatis, fiotestne adorari per latriam ratione coniunctionu ' Relyondeo posse, sed non solere,nec fidelibus β.rdendum,propter periculum imam Propter se ipsam adorandi, quod non subest in e teris vilioribus rebus licet Christo eoniunctis, i su se Theologi cum S. Thoma dicta q-st.2s. art. s. dc clarius Castro Palaus loe. eit. 3c NazariuS q. 2 s. cit. art. I. ira Prima parte Controiier . eirc a finem , de Pere Z ibi
em se l. 6. dist. 38. dc alio. Quas Tio XXX l. n eodem ea Du latria , quo ipsa Crux, in qua Christus pependit , retiqua Cruces venerari debeanι ρRε spondeo ut certum, dcbere venerari eodem cultu. Ratio est , quia eodem cultu colitur , dc adoratur imago , quo colitur ipsa res , quae per imaginem repraelentatur, ut dicitur in septima bynodo, Act. I. atqui quaelibet Crux est vera imago Christi,
ipsumque immediate repraesentat: ergo eodem cultu , quo Cluistus, adorari debet. Sic communiter D D. legantur S. Thom. s. p. qus.1 s. r . . Suare ibi dist. 16. se l. i. Bonacina Punct. 3. cir. num. 8.Palaus Punis. 4. num. 8. Azor lib. s. cV.6cquoi 2. PagundeZ lib. I. ea . 3 a. num. t A. Tamburin. Tria
lench, Roca fuit. δc alij citati.
An si eat qualibet Crux , cui ibet sit materia,eultu latriae venerari debet, sic etiam ctaui, Lancea, flagesta, corona spinea , ex qualibet materia nouiιer confecta , ad signiscanda relata instrumenta passonis , eodem culto L atriae,ac ina exempla eoti possint 'NEgant plures, inter quos est Azor his verbis,
S. ThomaS 3. p. q. 2 s. art. . Respondet, Cruocem ex qualibet materia eo autem , cola debere Latria ; quia eo eultu non solum Crux , qua Cristus pe
pendit digna est, eo suod Christum tetigerit , sied etiam quatenus Crux est, hoc est , signum , ct imago Christi
'in Cruce pendentis r at vero eatera Dominica Passionis instrumenta,Jlura cultum latria merentur, quia Christi corpus tetigerunt. Vnare si in alia materia eonsistant, cultu latria coli non aebent . quia non sunt signa , s R. P. Leand. in Decalogum.
imagines, qua Christum referant, ct reprasentext. D sunt similitudines eorum instrumentortim , qurbus ChrIiapus est Cyuci a us. Objicies,id unum sufficere. Re bonis
deo , minime, quoniam Crux alterius materia non coli
tur , ut signum illius, in qua Christus pependit, sed in signum iesus Christi in Cruce pendentis. Scriptura enim Crueem qnamlibet Flu hominis signum appellari
quod in caelo, hoc est, in aere videndum predixit Chrν- stus : at vero Claui,s lancea alterius materia ni suam in Saeris litoris signum Diij hominii Anestantur e quare signa tantummodo sunt eorum Clauorum , quibus Christus fuit Crucifixus. Haec Azor tom. I. lib. 9. V. s. 'Mol. 2. per totam. Quein citat, εc sequitur Bonaci na qu st. n. 8. & hos Authores Palausa θ. 1. Puntit. .num. 8. 8c nouissime Carolus Malletus Iom. 2. Malleatione 2. Bν actea i. Respons 4. licet hic Author attente sit ibi legendus ; nam ubi dici
tur : adorantiar adoratione latria. Legi debet, Non adorantur , 8cc. Vt constat ex ratione , quam tradita
Alij contra assirmant latria adorari pol Se. Ita sentit Fagundeet lib. i. in Decalog. r. a. n. I 4. Vbi ita ait: Instrumenta atia passioni , v. g. Clani , Lancea, eolumna, s c. Si sint ea i a , quibus in passione sua Christus passus est, propter contactum cum Christo Domino venerarι debent, etiam adoratione latria, reliquAvero qua vera i a instrumenta reyrasentant, eodem modo venerari debent, quamvis non τι imagines christi.
Ita ille. Sed clarius ac distinctius Respondeo dicendunt, quod instrumenta clauorum, flagellorum, Coronae spineae , dcc. debeant adorari latria , per significarisnem , casu quo efformentur ag repraesentandam Christi passionem, seu Christum passum, quia tunc sunt imagines Christi pro nobis passi. At si efforia' mentur ad significanda alia instrumenta passionis inanimata, tunc tali adoratione non sunt digna. Stemulti DD. Suareκ disp. 36.art. 4. sit. 2.yr esinem, Trullench ex illo dubit. 3. eit. in sine , Tamburinus
in 3. p. controuersia, in sine , ubi ita ait: Cum autem ex Circωnstantiis apparet ail representanda Dominica Passionis instramenta fuisse depicta, vi vi iere est in tabeIta , in qua figurantur eiusdem Dominica Passionis insignia omnia . tune adoranda sunt, vi siorum exemplarium immines. Sic ille. Et tandem Bona c. & ali
An s damon sub imagine Crucifixi appareat. adorari possit talis imago absolute, o sine
Sed clarius Respondeo , quod non possit , ni fisub conditione expressε apposita, si tu es Christus vel Dei para, vel Sanctus J colo, ct adoro, sin secuti
minime. Probatur, quia hae apparitiones , tam a bono Spiritu, quIm a malo fieri solent: ergo ut vite tur morale periculum errandi, apponi debet conditio. Deinde ab Aetorio probatur sic , quia nouum fr-mὸ est,s insolitum, ChristMm,vel De ara, vel Sanctost in imaginibus loqui, quod autem prater communem morem est, absolute. oe simpliciter non est tanquam verum, aut bonum, statim teriter amplectendum, tum falli, ac O a de. pi
243쪽
Gripi facile pusisto. Sic ille lib. q. e. p. quast. II. ex Albisiodor. Alexand. Bopavent. non Bonacina , ut leges apud Palaum ) Marsilio, Gabriele , Adriano, Angelo. Siluestro, Tabiena, & Armilla. Qui tamen
addit, q fod minime condemnaret rudem , & rusticum,q ii bona fide nihil dubitans in hac parte erra rar: t. Quod additum libenter ego admitto , & amplectiliatur Ua':iez,&Bonac.ut vidimus. Sic etiam Palaus d p. i. Ict. q. n. s .& communis. Lege de hac Ie Naaarium q. 2 s. art. . controuers8. per tot.
- homo, prout est ad imaginem Dei factus,
possit latria adorari stAFfirmant posse latria adorari , secluso scandalo, & periculo , ab homine spirituali,& beno
instructo, eo quod non sit inci insece malum adorare hominem , prout ad imaginem Dei est, Suareas apud Naetarium etsi infra di f. se sect. s. Vasqueaedi P. o. e. 3.o' 4. Ragusa disp. e 3. & alii. Quibus addo Rocatall. e. 3. n. . ' Negat vero Nazarius Ioe. eit. contr. 7. Quia putat contra, quod adorare hominem c aut Angelum latria,etiam quatenus est imago Dei , non solum sit erroris occasio , sed etiam intrinsece malum. Citat hic Author pro sua lententia D. Thomam 3.p. q. 2 s.
bortum, Alensem,& Paludanum, quibus ego addo Pereae in 3 p. dis8. 38.βct. ro. n. 8. qui citat pro se Suarium di* s 4.eiis t. c. f. circa Confirmationem. Ego vero distinctius sic Respondeo, Prinis. Nunquam expedit latria adorare hominem , aut Anoelum , propter similitudinem , aut imaginem , quam habor ad Deum. Quia sic adorans pollet sibi sumere, aut aliis circunstantibus osserre occasionem idololatriae, adorandi scilicet hominem , aut Angelum perse,aut secundum se latria ; & hostibus Ecclesiae materiam praebere , antiquas in eam calumnias exare- gerandi , & palam vociferandi, nos Gentilibus esse peiores, eo quod illi non omnibus , sed quibusdam tantum hominibus diuinos honores tribuerint, nos autem omnibus passim exhibeamus hominibus, e exhibendos essc doccamus. Sic Nazarius see. eit. Scomnes etiam Authores primae sententiae , Suarcet, Vasqucet, Ragusa,& alij. Estque sententia D. Tlio-mae , & omnium Theologorum cum tyso 3. p. q. 2 e. art. s. od 3. Respondeo secundo : Lices secunda sententia sit valde probabilis, non minus iudico primam. Eamque innuit S. Thom.loc.cit. ad 3. ut fatetur his verbis Suareetfect . 6 .eit. Circa eonfirmationem Diuus Thomas hie ad tertium, plane sentit, non esse intrinsece malum adorare hominem, prout ad imaginem Dei est,seu poιius in isto adorare Deum cultu latria. Et ratio eadem est,
qua de aliis imaginibis. Sic ille. Igitur si non cst intri nuce malum adorare homincm, prout ad imagi-ncm Dei est , honestari talis adoratio in aliquo casu poIIct. Et ideo Suareet loe. cit. id innuit , dum in sine addit, quod secluso scan talo , ct periculo. S in homine Dirituali, ac bene instructo non posset intrinsece talis modin adorandi hominem malus existimari. Sic ille. Vnde immerito citat illum, Per 2 pro sua parte Nostra ergo consormior est illi, quam dedimus se
An Nomina Sacra Dei , seu Iesu Hristi, aut Maria, oc.sint ver de , o proprιὸ adorando '
NEgant Sotus lib. 2. de Iust. q. 4. art. 2. Corduba
lib. I . q. s. dub. 4. art. 2. ad primam confirmat. 7.
argum . existimantes , dictis Sacris nominibus non discri ullam adorationem propriam. Addunt tamen abiistuc,& improprie adorari; quia excitant meminriam personarum, quae auditis huiusmodi nominibus , statim honorantur. 5cd ut fere certum Respondeo , dicta nomina non tantum abusiue,seu improprie, sed vere & proprie adoranda csse, adoratione respectiua , propter personas, quas significant. Probatur primo ex illo Pauli ad Philipp. 1. In nomine Iesia omne genu flectatura& etiam ex usu Ecclesiae,cuius fideles omnes,audito nomine Iesu, caput dcnudant, corpus inclinant, aut genuflectunt. . Secundo , Quia licet dicta nomina materialiter sumpta , idest, ut ex literis, & syllabis tantum constant, & ut res sunt sensus,animae, & vitae experteS, nullo cultu , & veneratione prosequamur; attamen sumpta respective, hoc est, ut significant personas, quae Vere,& proprie adorari debent, & ipsa eodem modo,& culcit adorari possimi. Sic communis D D. sententia. Legantur D.Thom.opus. 6o .art. 6.Suareae iv 3 Φ. q23. ait'. s .ses. 6. non 3. Vt leges apud Bonacinam 2 versia 1. Confirmationem. VasqueZ ib
De Adoratione debita Sanctis Angelis , hominibus Uanonitatis Peatificatis.
EGANDv M videtur. Quia quidam Angelus si Apostolum Ioanncm, ne ipsum adoraret, his vobis : mde ne feceris,consernus ruur sum, Deum adora. Apocalyp. is. ergo Sancti Angeli adorari nequeunt. Sed de fide certum Respondeo: Sanctos Angelos adorari posse, Si debere. Sic definitum fuit in multis Conciliis , in Romano sub Felice I. in Gangrensi,& in VII. Synodo, & in Concit. Trident. sest as. Vt refert Suarcet ubi infra. Et constat ex Scriptura Sacra,in qua legitur iustos,& prudentes homines adorassu Sanctos Angelos. Sic GencsI3. I9. Abraha,& Loth adorauerunt Angelos, ct Iosue s. Iudicum I 3.s Num. χχ. Iosiaci, Manue,& Balaam : ergo,&c. N cc obstat ratio dubitandi. Respondeo namque, Angelum prohibuisse Ioannem, ne ipsuin adoraret, tum ad ostendendam dignitatem ipsius Ioannis, qui multis
244쪽
Disp. II. De Adoratione Sannorum
niuitis Angelis dignior suit.Tum ut indicaret,quanti ab Angelis humana natura post verbi assumptionem aestimabatur , & ut quanti Sacerdotes , Apostoli, & Deo charissimi aestimari debeant. Legantur
Trulleiach lib. t . in Decal.e. s. dubit. 4. & alij, qui &alias responsiones ad Apocalysis locum afferunt.
An etiam homines Sancti canonizati, coli, est
NEgarunt haeretici antiqui, dc negant moder ni haeretici, docentes , minime esse Sanctis adorationem tribuendam : eo quod Sancti nec aQOrari possunt cultu religioso , cum hic soli Deo debeatur ; nec cultu ciuili , seu humano ; cvin hic non detur hominibus absentibus , praesertim mortuis. Ita haeretici, quos refert Marea se T. I. ci-
Sed de Fide etiam Respondeo, Sanctos homines Canonizatos coli, & didorari poste. Id constat ex definitionibus Conciliorum adductis , dc ex usu Ec-ClesIae , necnon ex doctrina Patrum , quos Videre poteris apud Bellarmin. Suarium , & alios Autho- res nuper citatos. Ex quibus ad rationem dubitan di statim dicemus. tis Deum, & proximum diligere r atqui adoratio, qua Deus colitur, pertinet ad virtutem religionis: ergo & qua coluntur Sancti. Sic a sortiori Marsi liuS in 3. q. I 4. art. r. ad a.dubit.Trulleiach lib. t. in
Sed ego distinctius Respondeo dicendum: Ador
tio, seu cultus, qui exhibetur Sanctis , propter propriam, & priuatam eoruin excellentiam, minimὰ pertinet ad virtutem Religionis,bene tamen cultus, qui exhibetur illis , propter excellentiam diuinam, quatenus ipsi Sancti ad eam habent aliqvcm respectum. Utraque huius responsionis pars probatur, Pa lao, his verbis : Quia dignitas increata , ct creata sunt omnino diuersa : postulant ergo diuersa virtute adorari. Nec obstat eadιm Charitate Deum, ct proxi. inum amarit quia hoc tantum verum est, quando noxia mut noupropter se, ct propter fiam bonitatem amatur. s/propter Deum , ct Deus in ipse . quod sepe eontingit. At si proximus ob bonum , quod babet, am tur, qvia bonum illius est, non ad Charitatembed ad aliam virtutem miserieordia, seu benementia pertinet. Sie dicendum est in adoratione ; si enim non ob dignitatem, quam ex Sanctitate participant, colantur, sed quatenus tempta Dei sunt i ct in illis Deus complaces , itam
proxima, ct formalix ratio adorationis , diuina excellentia sit, ct non creata dignitas in illis existens , tunc certe illa adoratio ad virtutem religionis pertinebit, sicuti pertinet adoratio imaginis Dei,&c. Sic Palaus. Et sic in concordiam sunt redactae sententiae, quae Videbantur contrariae. ue
v asT IO V. Q v ae s T I o III. An Sanctis Angel/s, est hominibus canonizatis debeatur adoratio plusquam cisitis ZR Espondeo ut quid certissimum, deberi. Paret :quia fundamentum adorationis est excellentia , & dignitas personae adoratae : atqui excellentia α dignitas Sanctorum cum Christo Domino regnantium , est altioris, & superioris ordinis qualibet alia dignitate humana , & politica r ergo ado ratio Sanctis competens plusquam ciuilis est. Sic te
O a. de ali, An visanctas quis euhu publico honoreIuν,δε beat esse canonretatus , aut beatificatus t
R Espondeo ut quid certum r Debere. Quia sic
habetur in iure multis in locis. Et ratio est,quia
iustum est,quod ut Sanctus quis publico , & selennicultu Veneretur,habeatur certitudo de eius Sanctitate , quam sola Ecclesia potest pro tota Ecclesia pro
An adoratio Sanctis debita, ad virtutem religionis pertineat e
NEgant aliqui DD. docentes , non ad virtutem religionis , sed ad virtutem pietatis pertinere. Ira Sua et dit'. s Esu . 3.vers uarib, Vasque Z lib. I. ac Adorat .dij. 6.e.1.Lesias lib. 2.de Iuss.c. 26.dub. i.
Alij contra assirmant, existimantes talem adorationem ad virtutem religionis pertinere. Quia inquiunt non est inconueniens eadem virtute honorari Sanctos,ut Dei anu:cos,ac ipse Deus honoratur, sicuti non est inconueniens, eadem virtute Charita- R. P. Leand. in Decalogum.
An sint aliqui steciales cultus, quibus honorari fleant Sancti Canonizati p
REspondeo esic aliquos. Primo namque , Vt ab omnibus publicδ de habeantur, & appellentur Sancti. a. ut invocentur in publicis precibus. 3. ut in eorum memoriam templa , & altaria dicentur Deo, ipsique ibi sacrificia offer iitur. 4. ut dies festus in
eorum memoriam celebretur. 3. Vt imagines eorum
quibusdam luminis radiis , in signum luminis gloriae,quam in coelis habent,depingantur. 6.ut eorum reliquiae publice venerentur. Sic omnes. Legamur Azorius rom. I.lib. 9. c. t o. quast. 8.ubi optime satis facit haereticorum nostri temporis calumniis,Bellar. tom. Ialib. I. de Sanctor. beatitud. cap. 7. Lessius Itb. a. c. o. dub. . n. 17. Castro Palao disp. i. de Adorat.
245쪽
An omnes cultus , qui deferri possunt Sanct s nonizatis , potat se deferri Sanctis Beatificatis 'REspondeo dicendum,quod non . si ita ut optime Trulleiach loc .cit . dub. s. n. 6. in quantum attinet ad cultum, beatiscatio dicitur, s est quadam eanο-nietatio particularis, eo quod lιmitetur ad certum genus cultus, necnon ad certum genus ρersonarum. Conceditur enim communiter facultas personis certa Prouincia, aut Religionis, Ot pQnt diuinum ocium recitare , vel M in celebrare certo die ; qua restrictio minime sis circa sanctum canonidarum. Et quamvis aliquando in canonidatione alicuius Sancti, non obliget Ecclesia ad recitandum scium illius sin ti; scribitur tamen iste in Catalogo sanctorum,st aliqui culins possunt illι deferria tota Ecclesia : v. g. quod eius imagines collocenthrin Templis , quod pQnt in eius memoriam Templa Deo dicari , quod eius reliquia poni etiam in Iemplis adoranda constitui servata lege Trident sus 1 1. 2similia, qua doferri non possunt Sanctis beatificatis,nisi iuxta infra dicenda. Deinde de eo qui est canonidas ιι, potest Retigio, cuius patronus est , vel titularis, absque speciali facultate recitare osseium, O Missam celebrare
tanqtiam de duplici , etiam Per octauam : quod tamen
de Beatificato non licet sine iteriali facultate Summi Pontificis. Hucusque Trullench ex Luysio in a. c
disp. t . b. . & Rocasull. loe. cit. n. s s. scd in hoc ultimo non ita bene , cum probabile sit oppositum, ut cum Graiiado dicemus infra quo'. I a.
O Sancto Beatificato possint tribui niij cvltus publici, ae in Bulla beatificationis exprimuntur 'AFfirmant quidam , quos tacitis nominibus refert Luysius loc. citato, dub. 8. allerentes polle deserri omnes alios cultus, quos fideles Canonizaro . Sancto deferimi. Quia tales cultus non sunt restricti
in Beatificat, nis Bulla,ut supponimus: ergo destui pollunt homini beatificato. Sed alii cum eodem Lnysio conir , respondent: Non polle dcferri, nisi solum cultus, quos Pontifex in Bulla concesserit. Quia sin uiunt ) potest Ponti sex illos restringere,& ideo obseruandum est,quod in Bulla Beatificationis fuerit concessum, atque expressumse& quod concesserit Congregatio Eminentissimorum Cardinalium Sacrorum rituum. Sic Luysus ire. cit. Qiii ad rationem contrariorum dicit,quod hoc ipso , quod corum eultuum non fiat mentio in decreto beatificationis , minime sunt deferendi,iuxta praxim,& stulum Curiae. Sic etiam Trullench dub.
I. cit. V. I I. Rocasiil.tMart. n. 1 3. Castellinus de certa gloria Sanctorum, c. 2.num. l I. MOlses om. I . Summa, tract. r. c. 6. π.s I. Diana pari. 1.tro. II. resol. 33. Angelus Maria tract. 8. q. 23. n. 2.
Sed cgo Respondeo posse quidem aliquos alios
cultus tribui,licet non omnes,quos Canoni Zatis Iri' buimus , ut dicemus infra q. I R.
An homo Beatus appellari possit , Sanctus.
NEgandum videtur. Primo , nam haec appellatio est cultus quidam sacer: ergo si non exprimitur in Bulla Beatificationis , non poterit tribui ei qui
solum beatificatus est. Secundo , quia nomon Sane idignius est nomine Beati, ut innuit Castellinus loe.cis.c. 2Junct. 7.f. I Jol. 7 s. ergo in concessione huius non potest illud venire Sed probabilius Respondeo dicendum, quod homo beatificatus , oeti me possit appcllari Sanctus. Frimo,quia in Ecclesia in suis orationibus,& in ossiciis , Sancti appellantur Beati. Secundo , quia appellatio Sancti , inclusa videtur in appellatione Beati ; nam nomcn Beati,nil aliud in praesentiarum fgnificat, nisi hominis defuncti animam esse in beatitudine essentiali videre Deum clarE : at omnis , qui sic videt Deum , est Sanctus : ergo. Sic
Litysius 2tib. 8. cit. & Trullcnch. num. I i. Qui bene addunt, ita utendum esse hoc nomine Sanctus , ut non velimus significare Beatum elic iam canoni Eatum , & adscriptum in Catalogo Sanctorum ; hoc enim sensu non Potest appellari sanctus, qui solum cst beatificatus ; sed solum possimus eo uti ad significandum cile beatificatum. Sic etiam Rocatall.
An liceat Sanctum beatificatum inuocare in publicis litaniis ZAs firmant aliqui- Recentiores apud Dianam
Sed ego absolute Respondeo , non licere ; saltem casu , quo in decreto beatificationis non fuerit expressum , ut de illo Beato possit dici Missa , aut de illo recitari ossicium : ut contigit in Beatificatione Ludovici Gongaga e Societate Iesu , qui beatificatus fuit sola concessione , vi Beatus appellari posset , absque concessione recitandi ossicium de illo , aut Missam celebrandi. Ratio est, quia in dicto casu
excederetur facultas 1 Sum. Pontifice concessa , ut constat. Sic Diana loe. eit. qui & citat Portellium in addit. ad da.reguI.verb. Reliquia Sanctorum Itimero M. & Castellinum de Canonidat. sanctor. eq. a. punct. 6. f. a. sic etiam Trulleiach lib. I .in Decas. c. q. diib. s. in fine , qui contra Dianam aduertit, quod Portellius ab illo citatus, solum loquatur de non canonietatis. Sed re vera hanc aduertentiam optimὶ potui ssit omittere hic author , cum constet hominem beatificatum solum,non esse canonizatum : b ne igitur citauit Diana Portellium.
licitam 'A F firmat Trullench licet cum timore) tico cis.
dum haec verba profert: Au saltem id lieeaec nempe,i nuoeare in PMblicis litaniis) in ea Prouincia
in qua concedirnr, ut de eo post dici Missa, ct ο -
246쪽
, Disp. II. De Adoratione Sanctorum.
eium, si i docti id iudicent, hi autem non videtur ali quid contra fidem , aut bonos mores continere , fluo, e c. Haec ille. Cuius sententiae satis fauet Palaus
Sed ego clarius , ac distinctius , Respondeo sic. Licitum est inuocare in publicis Litaniis beatificatum eo die , quo est concessiun , ut de illo dicatur MisIa, & ossicium ; mini md vero in aliis,in quibus cst id prohibitum. Prima pars constat. Quia quamvis in Bulla Beatificationis non exprimatur posteneatum in publisis litaniis inuocari; tamen hoc ipso videtur concessim, dum conce litur id quod in co- dona genere maius est, ut Misiae Sacrificium , atque ossicium. Secunda vero pars,etiam ex prima constat; quia si in aliis diebus est prohibitum Millam,& onficium pro dicto Beato celebrare , consequenter Scerit illum in publicis litaniis inuocare. In his namque materiis facultates Pontificiae potius sunt restringendae,quam dilatandae,ut docet Diana 3. Fart.
Quae sΤ I o XII. An quando Pontifex eoncedit Sacerdotibus certae Religionis, ut cerIo die dicant A ssam de aliquo Sancto Beatificato τι concessum fuit Sacerdotibus no stri sfairit ensis conuentus, de Beato Thoma de 'Ilanoua ) possint in eadem die dicere inlicium de communi pontificum , de dicro Beato PA Ffirmandum videtur ex nuper dictis. Quia eo
ipso , quod conceditur quod maius est in eodem genere, videtur concessum quod est minus : sed in caui proposito conceditur a Pontifice quod maius est , nempe quod dicatur Milla de dicto Beato :ergo planc videtur concestum quod est minus, nempe quod dicatur ossicium de illo. Sed ego absolute Respondeo nunc, quod in casu relato respondi , nempe non poste. Quia re vera diuersa sunt praedicta, nec unum includitur in alio. Sic colligitur ex doctrina Luysij in i. a. rom. I. diII .l7.dub. f. non I 8. ut leges apud Dianaim S: Diana
Qvαs Tio XIII. An si concedat Pontifex Sacerdotibus alicuius ordinis, it in die obitus Sancti Beati Datidicant Misam , ct Umium de illa , possint id facere per totam octauamst
Mgant communiter D D. inter quos praecipuus est Lilysius. Qui addit , id esse verum , ctiam ea se, quo talis facultas non negetur expresse in decreto Beatificationis; idque confirmat exemplo sui sanctissimi Patriarchae Ignatij,qui postquam beatificatus est , facultas peculiaris suit necessalia,ut Sacerdotes Societatis celebrarent festum illius cum Octaua. Prius enim solum concessum fuit, ut in die obitus possunt ossicium recitare,& Missam celebrate. Sic ille, & Dianatoc. citatis,& Trulleiach .lib. r. in Decalog.c. 0.dtib. s. num. 8. Rocant l. loc. cir. qui& dicunt id esse verum , etiam loquendo de Beato Fundatore alicuius Religionis, aut Patrono.
Sed distinctius Respondeo dicendo Primo : Siralis facultas concessa st dictis Sacerdotibus celebrandi Missam , de dicendi ossicium Sancti Beatificati in die obitus illius,addita particula t-nium, vclsium , certum est , quod non possint id facere D rOctauam. Quia expressc id negat Pontifex. Solum ergo potest esse disti cultas casu , quo non addatur a Pontifice in Decreto beatificationis illa particula tantum , vel solum. In quo Respondeo Secundo, Nec posse in dicto casu,nisi alias Beatificatus sit Patronus,Titularis,aut Patriarcha ordinis,cui concessa cst dicta , sine restrictione, facultas. Prima pars huius responsonis constat. Quia ut per Octauam dicatur Misia , dc ossicium , ncccssum est , ut in Decreto Beatificationis , aut alias in alio , exprimatur , aut contineatur , quod minime fit, ut supponimus: ergo. Secunda pars, quae certe mihi Probabilis est, se probatur : quia quod dicatur Milla,& ossicium in die obitus, Sc etiam per totam Octauam,est priuilegium concessum omnibus Sanctis Patronis, Titularibus, aut Patriarchis , seu Fundatoribus cuiusvis Religionis , ut constat ex Bulla Gregorij XIII. apposita in Breuiario Romano,ergo si simul habea musa Pontifice facultatem diccndi Missam, aut of ficium de aliquo Fundatore, Patrono,Titulari, Beato, pollumus & haec pcr Octauam dicere. Sic Granado controu. I .de side, tract. 7.dio. q. se l. I .n. I C. pcr haec verba : Solum Ue addendum est,eo tuo quod alicui Religioni fiat potestas celebrandi Sacrum , m recitandi Horas Canonicas in honorem sui Fundatoris ,ut concessa est Soeiιtati Iesu in honorem B. Ignqt, , consequenter concedi potestat em id faciendi eo modo, qua Ei clesia in Rubricis generalibus prascribit faciendum esse etim Pa tronis. Nam mens Pontificis est, ut in hoc regulas gene
rales observemus et cm ergo de Patrono recitetiar etim
octaua , Gr ille quotidie invocetur in Missa, cum diti tur confusio, o .de eo stat commemoratio in sine Lariadum, ct Histerarum , id totum concessum est Religioni,chm Fundator eius Beatificatur. Sic Graia ado. Nec obstat exemplum fui Fundatoris Ignatij sanctissimi , quod ad contrarium firmandum adducit Luysius. Respondeo enim Primo, quod multa impetrantur a Sede Apostolica , quae aliis ab ipsa cr.uit jam obtenta. Secundo , quia id fecerunt ob maiorem securitatem, Sc ad tollendum omne dubium,&c.
An quando in Ptista Beatificationis is cuius, concedit Pontifex facultatem d cendi Ar ffam, es in ictum certis personis, o non alIM, adhuc tune liceat aliis hae dicere 'REsponded ut quid certissimum,quod non . Quia
tunc Ponti senex presse rc stringit facultatem ad certum genus personarum ergo certissimum est,quod
illae solum, Sc non aliae positi Missam, & ossicium de illo Be . Ao dicere. Quis enim fidelium negare poterit Pontificem possc id saccre. Ili hoc convcniunt DD. solum est inter illos dissicultas, quam quaestiG- ne sequenti iam proponimus. Sit ergo
247쪽
saltem quando conceditur facultas eertis personis , v g. Sacer doιιbus alicuius Retigionis , celebrandi Missam de aliquo Beato , se
expresse non negatur aliis, possint tunc ominnes alij Sacerdotes, Saeculares, se Regulares, dicere Missam de eo Beato, in Ecclesia assignata in Diplomate PArsrmant aliqui Recentiores , quos tacitis nominibus refert Luysius dub. 8. cit. sentientes in hoc, casu polle omnes Sacerdotes celebrare Missam de eo Beato in Ecclesia asi nata in decreto Beatificationis. Quia priuilegia sunt amplianda, ex P. Otim,de verb sigmfleat.l. Binscium, L. de Constit. Principum, & ex aliis. Assirmat etiam expresse Castro Palao tom. i. de
ait, longe pius, Sc probabilius else,posse quemlibet Sacerdotem in dicto casu Missam, non propriam, sed votivam, & ossicium votivum recitare in honorem illius Beatificati,pro quo Sedes Apostolica concessit alicui speetali Religioni, vel Prouinciae Missam, di ossicium proprium pro aliquo die celebrare. Probat Palao prime, uia vina Missa in uno loco elasdem vatoris est oe astimationu,ae plurer Muse pluribuι in locu facta: ergo Sades Apostolica concedena, ut in honorem alleuius Missa aliqua dicatur, ut da- clarat dignum esse, in cuius honorem omnes diei possent: sed hae declaratione facta ιollitur prahibario relata in
cap. I. de Reliq. & venerat.Sanctor. in qua cauetur, neminem esse venerandum sine authoritate Romana Se-dis. Nam eum hune Sanctum ex tua deuotisne veneraris. anthoritate Sedis Romana facis, qua audicauit dignum esse illa veneraιione, dcc.
Secundo, Quia eo ipse quoil eoneedit Romana α- etesia Missam in honorem Teati eelebrari,illum ut Sania in ven/ratur , siquidem exh bet illi eultum maiorem, quem exhibere potest : ergo hae eoηcessiora facta, quilibet poterit eodem cultu Sanctum pro deuotione venerari. Sic ille. Qui aliis confirmat suam sententiam, &Scit illi subscriptisse Doctores, & Magistros Salmanticens anno I 62 s. sunt autem quos refert AI
uariis de Oca, D. Martinus de Bonilla, & D. Petrus de Uega.Magistri autem Basil. de Leon. Bernardin. ROdrigueZ,Franc. DomingueE, Angcl. Maiarrique, Alphonius Percet, Ludov. Bernardo, dc alii plures. Citat etiam Diana pro hac parte Megalum tom. I.
hac parte Aigidium Trullench. ubi infra : sed non
bcne: nam oppositam, ut tutiorem & consorini rem decretis Pontificum,consulit: tenet tamen eam ut probabilem verricelli in qq. morat. tru t. 8. q. 23.
Sed distinctius se Respondeo. Primὸ,certum mihi est , quod in praeassignato casu nequeant alii Sacer dotes saeculares , vel Regulares dicere Millam , &ossicium proprium alicuius Beati,in cuius Beatificationis Bulla sollini concedit Pontifex facultatem dicendi Missam, & ossicium Sacerdotibus certae Religionis. Quia certum cst , quod excederent facult
tem in Bulla concessam, cum non censeatur omnibus Saserdotibus concella , ut possint de eo Beato Missam celabrare , ex eo quod haec facultas certae Religionis Sacerdotibus expresse concedatur: imo per tal em formam facultatis vidctur stit,;nteth cta
44. ubi testatur ita fuisse determinatuni per The logos Salinanti censes,quod certd credo, .ρβrr.
Respondeo Secundo e Longe probabilius , tutius, ac conformius Decretis Pontificiis fui ne, & iamnunc est certum , minime posse quemlibet sacer dorem , ex non recens iis in Bulla Beatificationis, dicere Milsam votivam, aut ossicium votivum, in honorem illius Beati pro quo Sedes Apostolica concessit Sacerdotibus alicuius Religionis facultatem dicendi Missili,& ossicium proprium in aliquo certo die. Probatur Primo. Quia alias Canonizatio,&Beatificatio in nullo dif&rrent. Secundo. Quia non solum olim,vi ex Eminentus. Cardin. Bellarmino refert Luysius ; sed Ec nunc nouissime, temporc Innocenti j PP. X. haec decreuit Sacra Congregatio, annuente codein Pontifice: ergo iam sententia opposita minime sustineri poterit. Accipe verba ongregationis Sacrae. Sacrorum ' Rituum Congrigatio die Oe obris 16sa. censuit, ct declarauit, si Sanctis no Domino nostro 8Iacuerit, non pρtuisse , nec posse, tam Saeulares , quam Regutares cuiuscumque ordinis , ct Instituti, etiam Societatis Iesu, excedere limiter udultorum Sedis Apostoliea, super Beatificationibus , presertim in eelebratione Mis, Drum , ct ossici cum Deianis, nisi Me expresse Sede Apostolica eis indulserit. Et facta relatione per me Cardis. Cornelium Episcopum Albanensem , dre I 6. Decembris I 6 s a. Sanctitas sua approbauit, ct sic, ut pra mittitur, seruari mandauis. Haec Sacrae Congregationis verba, relata a Diana p. II .loe.cit. Post quae naec ille addit: Itaque /x Oerbis supradicti Deereti corruunι ea omnia , qua zamburinus , Palaus, ct aIi- qui Recentiores , circa dubia superius posita , scripse runt. Sic Diana , de cum ipso tenent omnes , nobis
t An ad minus p int alij Sacerdotes , quilin
non est concessa facultas disendi Missam de
aliquo Beatificato , istam dicere casu quo id ab aliis petant Sacerdotes isti , quibus con
a cessa es facultas dicendi Missam de dicto
AFfirmat Doctus Graia aedos 2.2. controuess. I. da Fide, tractat. 7. dissutat. q. sea. 2. numero 6.
his verbis : Re ondettir , mihi videri valde proba His , posse celebrare , dummodo id fiat pete8tibus c*lege , non praesentibus , ut teger apud Trallench , σRocasMil. 2 illis Sacerdotibus , quibus ea potestas concessa est. Probatur ex Regula 7 1 . de regulis iuras in g. Pi
248쪽
Disp. II. De Moratione Sanctorusi.
mi Dcit per alium est perinde ac si Dciat per se ψ-
furn : ergo qui potestatem habet celebrandi tu bonorem alicuius Beati, consequenter censemη habere ut pιralιum celebret. Haec Granado.
Sed ut iam certum Respondeo, Non polle. Quia vere excederent sacultatem sibi concestam , cum alias omnes alii Sacerdotes , tam iaculares quim Regulares, pollent Millain de Beato celebrare, si ad id rogati ellent a Religiosis , quibus haec facultas solum est concessa. Sic tenent nominatim contra Granadum Diana pari. 4. ira t. q. resol. 2 I. σy-IO. in sino, tradi. a. rest. 1i. S apud ipsum M. Ioan . a S. ThΘma χ. a. dist. 9.art. i. Iot. 772 Vbi ita scribit: Sequitur praterea , quod si conceditur Beatimc tis certa Religionis, aut pro hominιbus certa Prouincia, vi quod Sacerdotes talis Religionis possint de illa rancto celebrare,nullis aliis Sacedotibus id licet. Vnde nee etiam ad cantandtimsolemniter Missam potest alius SMerdos subrogari: quia in tali licentia standum estyracis e verbis concessionis , sine qua non licet deferre illum cultum publicum alicui persona ex prohibitione iuris ι ommunis , qua solum intelligit Dr quantam sonat iacentia, ct concessio,ct non amplius. Haec Doctiis Pater. Trulleiach etiam loc. cit .n. 9. Sc ROcasus. n. 14. q. λ7' D
An quando aliquibus Sacerdotibus tonceditur facultas celebrandi Missam de aliquo Beato in aliqua determinata Ecclesii, lueat adhue celebrare in aliis e
An si in Busia Beatificationis concederetur , vitali die in Ecclesia tali liceret celebrare ' Missam de tali Beato , possent omnes Sacerdotes, tam seculares , quam Regulares ibi celebrare 'REspondeo posse. Quia tunc solum datur restrictio ex parte loci , non vero ex parte personarum t ergo omnes personae Sacro Sacerdotio initiatae licite possent in tali loco celebrare. Patet, quis ubi ius non restringit, nec nos restringere debemus. Sic Diana ρ. io. in fine, eras . Emesol. 2I .ex Ioanne de S.Thoma a. 2. disp.'. art. I. fol. 77 a.
An quando concedit Pontifex, ut in die obitus Beatist cati eelebretur Missa de illo , liceat transferre istum diem. ct in a io celebrare e
R Espondeo cuni communi Doctorum, Non licere. Quia non licet publicum cultum alicui deis ferre , nisi iuxta facultatem Ecclosiae , seu Pontificis capitis eius : ergo si illum limitat, aut restringit ad certum locum,in quocumque alio loco illicitus erit. Sit exemplum,in Bulla Beatificationis Beati l rancisci de Borgia , est concella facultas Presbyteris So-NEgant absolute aliqui,eo quod re vera excederetur forma concessionis Pontificiae. Sic Gra-
Sed clarius Respondeo , Non quidem licere , si transsatio festiuitatis fiat omnino ex libito, & mera voluntate , ut in hoc optime dicti Doctores : licere tamen si fiat ob aliquod legitimum impedimentumsob quod iuxta Rubritas Brculari, Romani, transferri debent sanctorum festiuitates. Sic sentit R. P. dyl. Ioan . a Sancto Thoma toe.eit. iblicum Duorei sint smpliandi , celebratio disi propria non est intelligenda ira restriae, quod debeat esse prostria , secundum cor putum mensis, quasi mathematice , sed propria secundiam modum celebrationis Ecelsa , quod impedito die, Cietatis Iesu celebrandi Millam in suis Ecclesiis ube censetur adhue proprius dies esse ilia, in quam Primumque terrarum, non ideo succedit prosccto illis cele- transferri potest. Sic ille. Qui tamen addit , tutius brare in alienis Ecclesiis, vel in aliqua Parcecia aut elIe in hac parte consulere Sac. Congregationem Monasterio altarius Religionis. Sic Granado se l. 1. quod non dubito. Sententiam hanc nouissime sequi in
An si quis ex nuper dictis Sacerdotibus, in casu
proposito celebraret in atiis Ecclesis,peccaret mortalii ex eΝEgat Granado loco eit. casu quo semel aut iterum id faceret, per haec verba : Et si obiter ρν- eas, sust culpa mortalis e Restondetis si id semel aut
bis fieret , non videri peccathm lethale ; quia cum cε'lebratio sit licita, quod soli mutetar Altare,vet Ecclesia, non videtur grauis inordinatio, nisi ea mutatio toties fieret, ut merito iudieari posset valile contraria Decreto,ct legi summi Pontimis. Haec Granados. Sed ego securius , ac tutius,& cerse ut mihi certum Rei pondeo , Peccare mortaliter, etiamsi semel id faceret. Quia huiusmodi loci mutatio , etiamsi semel fiat , omnino est contraria Decreto Summi Pontificis, eiusque legi: ergo cum sit in materia grauissima,lethalis esset. Sic videntur sentire Diana,M Trullench locis citatis.
An quando primum conceditur facultas eeles brandι Missam pro aliquo Beato, liceat quas pro initio festiuitatis istam eriebrare ante
primum conceditur dicta ροι estvi , licere quasi pro initio, ct inchoatione festiuisatis , Musem celebrare in honorem Beatificati. etiam ante diem a Pontifice pras xum , si dies hae multkm disses a tempore , pro quo feeoncessio : praxis enim declarauit,hanc esse tacitam voluntatem istius. Ita Granados.
Sed ut mihi certum Respondeo, Non licere,quia per hoc omnino contrauenitur Decretis Congrcingationis Sacrae , supra adductis. Nec praxis de clarauit, contrarium esse de mente Pontificis , ut bene Diana 8 . tract. . resol. 13 I. ubi ita ait : Sed hoc vitimum non.videtur admittendum , ct praxis , dε qua testatur Granados, in hoc Sicilia Regno non adest. nda
249쪽
Vnde in tali easu, non utique eelebrantur Missa , sed eum innotestit Pontificium diploma insantur in aliquo die Campana , s cum prasentia vis opi cantatur s Iamniser MPmnus, Te Deum Laudamus , ante imus-mm ct Attare Beati vati, ct in fine dicitur oratio v. g. de communi Confusorum non Pontificum. Et ita θυ-runt Patres Societatis Iesu in caμ B. Francisci BOrgia, ct Clerici Regulares pro R. P. Nostro Caietano,oe B. Andrea. Sic ille. Et ex illo sic Trullench ιib. i.in De
An omnia Monasteria alicuius Religionis pos
sint Missam, ct Umium dicere de Sanctιs,
aut Beatis ejusdem Religionis, quorum M
se , se serj celebratio concessa es a Pontifice alicui speciati Monasterio ipsius '
AFfirmat Doctissimus Quintanaduenas eom. I. trare. 2 V l. i s.ct I 6. Quia cinquit licet ex
iure communi priuilegia concessa uni domui non possint ad alias extendi, iuxta eap. eum Capella , σωρ. Ex ore sedentis,de priuileg. tamen respectu Religiosorum extat specialis communicatio concedens, quod priuilegia concessa viai domui , sint communia omnibus,& singulis, dum tamen militet eadem,
leges apud Pradum 9 concl. 3. vers. Ex dictis sequi. rur r. & ipse Pradus ubi infra. Ergo eo ipso quod pro Vno conuentu, vel Prouincia , adest Pontificia sacultas celebrandi de aliquo Sancto , Vel Beato adest etiam Pontificia concessio expressa in priuil giis a Pontifice concessis , de Privilegioriim com municatione , ad illum cesebrandum in aliis domibus.
Sed nominatim contra Quintanaduenam oppositum docet Doctissimus etiam MartineΣ de Pradorom. 2.c. o. citato, quast. 7. n. 63. dicens sentcntiam
illius penitus cile falsam, S impracticabileni. Primo,
quia videtur reprobata decretis Urbani ,VIII. Seia udo , quia communicatio Privilegiorum non debet regulari instituto Religionum contrariari,nec debeteste ianua eludendi decreta Summorum Pontificum, nec confundendi rubricas Breuiarij , nec illo vela mine violari debent leges uniuersalis Ecclesiae in re tanti momenti, &c. nrtio , quia stylus Curiae Romanae , SI Summorum Pontificum c qui quidem At ius P est quod
concesta Beatificatione pro uno conuentu ,VCl Dic
cesi , vel Prouincia,non ideo censeatur concella facultas recitandi in toto ordine de illo Sancto , seu Beato, vel ut possit Missa de illo celebrari : ergo nullatenus id licet, absque speciali, & expresta noua concessione Sedis Apostolicae. Antecedens constat ex Decretis Beatificationis B. Thq ae a Villanova, quae habentur in si rio tom. 3. constit. II 8. Pauli κor Coistitit. s.Gregoriν XV atqui hac secunda Bulla Opus non esset, si virtute aliarum concession uin abomoibus Religiosis eiusdem ordinis pollet de eo celebrari Missa Si recitari ossicium. Rursus Paulus v.
sua Bulla incipiente, Domini Nostri Iesu Christi,
data anno I 6I8. exicndit Beatificationem Beati
Philippi Beniiij ordinis Seruorum B. Mariae, quam se crat Leo X. concedcns , ut ab omnibus ciusdem ordinis poli et recitari ossicium , Fc Milla celebrari: resertur rom. 4. B illaru OL 36 i. similes Bullae haben-
tur ibi fol. 3 6 3 an Beatificatione B. Paschalis Bayl
ex Discalceatis ordinis Minorum. Sic Prado, addens n.6s .in sine Je non dubitare,quin Romae in Sacra Congregatione Indicis, & Sacra Rituum Congregatione , opposita assertio male audiret, & impunita non euaderet, si ad eam differretur tam noua,& paradoxa positio. Sed ego distinctius Respondeo Primo. Certum est,
quod de Beato, de quo cum restrictione per verbum tantum , seu θἱkm , aut dumtaxat, data cst facultas celebrandi in viro conuentu alicuius Religionis, non liceat, nec possit in tota illa Religione celebrari. Quia excederetur facultas Pontificia , ut constat ex dictis supra quast. ra. estque communis Docto
Respondeo Secundὸ. Certum est etiam mihi, quod attentis priuilegiis Resigiosorum , licitum stillis in omni sua Religione celebrare Missam &OHeium de Sancto, aut Beato, de quo absolute, &sine restrictione aliqua , data est facultas Pontificia, in certo,ac determinato Conuentu talis Religionis, de illo celebrandi. Hanc Responsonem emcaciter probat argumentum Antonij Quintanaduenas. Quod ego , alio a simili , sic confirmo. Nam induugentia liberandi animam a Purgatorio concessa celebrando pro defunctis in Altari P. Virginis R sarij, Ecclesiae Sancti Dominici de Caceres , cuius originale ibi struatur,communicatur omnibus Conuuntibus ordinis Praedicatorum pro celebrantibus in altari B. virginis Rosirij, ut hisce relatis verbis, ut quid certum, docet Doctissi Ioannes a Cruce cap.4.eir.concl. 3. vers. Ex dictis sequitur, fol. mihι 6 i. ergo etiam erit certum , quod conccssio absolute uni Conventui facta de celebranda Missa , aut ossicio de aliquo Sancto , vel Beato , extendatur , at-rentis priuilegiis , as omnes alios Conuentus Religionis, cuius Conventui fuit gratia facta, quia non est maior Latio extensionis in uno, quam in altero
Respondeo Grai.. Ualde probabile est mihi,
quod priuilegia communicationis concella Religios S per quae gratiae , & fauores concessi unico
coniiciatui ill orum, extenduntur ad omnes alios eo rum ordinum conuentus, minime sint reuocata per
decrcta Urbani VlIl. aut aliorum Pontificum ; Mideo valde probabile est , quod omnes Conuentus alicuius Religionis possint Milsam , de ossicium diacere de Sancto, aut Beato, cuius Missae, aut Ossici, celebratio sine 'restrictione per verbum seliιm , vel tantuis , cte. concella est ab Apostolica Sede alicui speciali Monasterio dictae Religionis. Ratio est, quia Decretum Vrbani V IlI. Aut aliorum Pontificum, nullam habent clausulam derogatiuam praedictorum privilegiorum, ut constat: ergo, &c. Sic tiori Quintanaduenas. Cuius sententia , praecipue sic explicata , non certe falsa , nec impracticabiris, nec damnanda sut ait Martinea ) est,sed probabilis p rsus , practicabilis , & laudanda , cum Verscriicci ca materiam sauorabilem , ac nemini nocentem , atque ad cultum Sanctorum spectantem. Nec argumeota Pradi ad oppositum allerendum cogunt, cum facillime quovis minus docto solui
Ad Primum namque negandum est , hanc nostram , de Antonij sententiam, esse reprobatam D cretis Vrbani VIII. Ad Secundum , Negandum est etiam, quod per communicationem priuilegiorum, de quibus nunc Magimus, contrarietur regulari instituto, nec sit ianua eludendi decreta Summorum Pontificum , nec con- . ' fundendi
250쪽
Disp. II. De Adoratione Sanctorum. t ς
fandendi Rubricas Breuiari j , nec violandi leges
via lucrialis Ecclesiae , Ut clare vidcbit, etiam parum Videns Contrariatur quaeso,regulari instituto, venexatio Sanctorum ordinis , aut Religionis cuius. vis Eliaduntur Decreta Pontificum, eo quod Religi Ora CS V tantur cum omni gloria, & honore priuil gim , de gratiis Pontificis sibi concessis Confunduntiar Rubricae Breuiarij, quando iuxta illas, de Sanctis Dioecesinis recitamus ὶ Num per celebrationem Sanctorum Religionum violantur leges uniuersalis Ecclesiae 3 Dicat in quo Pradus 3 Dicat, &vRMediam dicat, non credas j lii. Ad Tertium dicendum multa. Primo , quod non ex eo qMod praecise Beatificetur quis, c6ceditur praecise facultas de illo Mistam dicendi , aut ossicium c ut Videtur supponere in tuo argumento Pradus in scd solam appellandi illum Beatum, ut contingit in Beatificatione Luysis Gonet aga , Authore Luysio
tib. I. in Decal.c. 9.diib. s. n. 3. in sine. Secundo , dico
quod vel facultas recitandi,aut Missam dicendi con-cclIa Vrii conventui de aliquo Beato, datur cum restrictione per particulam taurum, vel folhm,aut dumtaxat ,Vel non. Si datur cuindicta restrictione,certum est, ut diximus re fonsione 1. non polle. Quia tunc Certiam est non communicari dictam facultate alteri Conventui, in quo casu bene Prado. Si verhi non datiar Cham restrictione,sed absolute ; tunc pir priuilegia Pontificia communicatur facultas dicta omnibus conuentibus Religionis, cuius coniiciatui in specie concestia fuit,& ideo in tali casu pollunt omnes con- Uentus absque speciali, & noua concessione Sedis Apostolicae dicere Missam,& Osticium de Beatificato. Ad probationem aut antecedentis,dico prini δ, quod fuit necellaria in eo euentu , secunda Bulla Pauli V. M Gregorij XV. non ad hoc ut omnes Religiosi S. Augustini pollent de B.Thoma a Villano ua celebrare Millam, δί recitare ossicium ; quia ad id facultatem habebant virtute communicationis priuilegiorum; praecipue cum facultas recitandi de illo ossicium , & dicendi Missam fuerit absolute, &sine restrictione concessa a Paulo U. omnibus Religiosis eiusdem ordinis S. Augustini in toto Regno Valentiae, sed ad hoc ut polient alij clerici saeculares, de Regulares aliorum ordinum degentes in oepido Uillaenouae de los Infantes. Rursus e tenno
Beatificationis B. Philippi Beniiij, facta a Paulo V.
filii neces laria non ut an omnibus eiusdem ordinis poliri recitari Osticium, & Milla celebrari,ut male existimat Prado , quia facultatem hanc iam habebant ex concessione Leonis X.ut constat ex eiusdem nulla incipiente : Exposuit nobis, edita anno i sis. &i elata in Bul ιο put Bullam Patili I . citatam; sed ad hoc ut omnibus tam secularibus , quam regularibus personis ciuitatis Tiburtinae, pollet ossicium ab eodem Paulo V. approbatum recitari. Et eodem modo potest responderi ad instantiam aliorum Decretoriam Sum. Pontificum.
Rursus ad probationem antecedentis dictam , dico r. quod licet Rclisiosi saepe postulent a Pontifice Bullas, per quas fiat extensio facultatis dicendi Millam & osticium Beati ntra eundem ordinem, cuius est Beatus, non est , quia ad id opus habeant, cum vi aliarum conccssionum id possint,sed ad maiorcm conuicialix securitatem. Is enim sati ipse
Prado in priuilegiis concessuntnr, uou quia nece saria HVt . sed 4Mia Petuettur vel Propter timorem , vel seru-ytilum, vel ob dubι ationem ex variis Ψιnionibus ortam': mouendam ; vel quia quod Petitur ex rigore iuris nonticet, iste. Sic ille e P. so. cit, sus. 6. f. q. tr. 43. ex
& bene, sed non in bonum sui. Maneat igitur firmum quod opinio Antonij, praecipue prout a nobis defenditur , minime sit falla, sed probabilis ccrte.
Legantur circa hanc materiam Rodriguea tom. l.
aliqua alia specialia signa cultus publiti
exhiberi possint Beatis, quorum non sit mentio in Decreto BeatisicationIs AF firmat M. I n.ae S.Thcina L. I. dio. 9.art. Iι dicens , Posse etiam deferri Beatorum Imagines, aut Reliquias in solemni processiona, ct in Templo, aut Altari collocari, cum lumine depingi, sc. quare ista
damnanda non fiunt, etsi in Decreto non eurimamur. quia videntur quasi connexa cum celebratione recitatione ossici si enim in eorum honorim Sacrificium,
O sistam Deo offertur, Per se est nonnexhm, quod in Nemplo, ct in Altari, ubi talι Sacrificiam O licium dicitnr, Jeciali signo honoris citu imago eollocetur , in
cuius honorem talis Publicus cultus ea hibertir. Haec
Ioannes. Cuius sentenciam dissicultatcm habere, stantibus verbis Dccrcti Innocenti j X. supra g. i irelatis, genue fatetur Diana Part. I o.r 2. 2. in sine
resol. M. pag. 1 3 3. dc alij citati su p. q. 8. Sed meo videri , non tum est probabilis dicta sententia, sed etiam certa, Praecipue si loquamur de Beatix, de quibus concessione Apostolica potest Milla,& Ossicium celebrari. Quia haec inualuit apud
omnes Prouincias coniuetudo, quam semper tolerauit Ecclesia,ut praefaris signis ostenderetur quis esset Beatificatus. Sic tenent Palaus toma.diq. de Adoratione , Punct. .n. 8. & apud ipsum Thomas Sanchea
n. I 2. ibi: Sextus honor sine dubio deferri potest Beati- fatis ; omnes enim depinguntur splendoribus illisa strati. Sic ille,& alij,quos citat, & nouissime in casu contingenti dcfinit Angelus Maria tract. 8.qu6.1 3. ubi his verbis illam concludit: Ad a. respondetur,qκοd quamvis in diplomate Pontificio Teatimatio finon exprimatur Beati statuam in Altari constitui ado randam, aut in procesonibus deferendam; tamen boeipso censetur concessum , dum conceditur quod in eod mgenere maius est, ut Afissa Sacrificium, atque Ossistam, G c. Legantur dicta a nobis stip. qus. s.
Qv Es Tio XXIV. Au liceat Episcopo instituere diem fesum
Thomam Sanchez, AZorium, Barbosam. Vil- Iabos , δc Cast linum , ut vidimus 3 . p.tract. I. do observat. Festorum, dis8. L. q. T.
. Sed probabilius iterum Respondeo , Posse , Sclicite. Quia revera potest instituere diem sestum
Sancti Canonigati', ut omnes concedunt : ergo
etiam poterit & Beatificati; nam hic etiam est Ca- noni Eatus , licet minori pompa,& apparatu , ut latius diximus lac. eit. Sic Suare et , Fagundez , pa-
laus , Trulleiach, Granados, Rodrigucet, & alij ibi adducti.