장음표시 사용
71쪽
. beat Consessarius aliqua interrogare:& quar. ibid. . Debere quidem . ct multa. Legantur. ibid. 33. An Sagar captae debeam ante iudiciale exa-- men , ad Sacramentalem Confessionem admitti.
ibid. ι Quod licet non si necessarium , post tamen. ibid.
34. An dum in tormentis Saga versatur , liceat, vel expediat quaestioni Confessaliuin assistere. ibid. Non expedire. ibid.. 3s. An casu , quo emina coram Consessatio constanter neget, se Sagam esse , sed vi tortum se maleficii crimen coram iudice fallam fuisse, pos-st tune ii Conselsario Sacramentaliter absolui., p. 386' cretum e Posse, imo ct debere. ibid.36. An si dicta mulier,quae falsa consessione iuridica crimen sibi imposuit, nolit coram iudice illam re-
Tractare , ob metum tormentorum , possit tunc Consessarius obligare illam ad talem retraetationem faciendam. ibid.
Probabilias : Non posse obligar illam : quamuis in facti contingentia , possit oppositum sequi. ibid.37. An aliquibus modis possit cognosci Maleficus. ibid.
m. Posse. . , ibid.38. An sit opus rumpere scriptum , aut Chirographum datum daemoni, quo Magus se totum daemoni dicat, antequam a Consessario absolua- tuto ibid. ' certum : Non esie opus. ibid.
De parvis a iure salutis, eontra Veneficos , Sagas, Striges, Ariolos, Sortilegos, Divisos, Magos, ct Malescos. ria: a
Offerri. p. 38 Posse priuatim , quia publice, ct cum solemnitat.
non decet. ibid. . An huiusmodi magiae,aut maleficii criminis coisgnitio ad Inquisitores Fidei pertineat. ibid. he wertineres crimen .i Magis, sc. patratum,adn xam habeat haresim , aut expressam suspicionem D illius inuoluat, alias non. ibid.. 48. An etiam pertineat ad Inquisitores cognitio huis ius criminis, s solum est dubium, an sapiat man sestam haeresim . ibid.ν Non pertinere specκlatine loquendo: in praxi vero vix occurrit casus , in quo Inquisitores procedero
nuper, mCrte naturali iure diuino multentur.
ibid.M ' certum et Ruod se. ibid.4o. An etiam iure canonico Malefici, & alij mortis
poena puniantur. p 387ν Etiam ut certum , quod non solum iure canonico, verum etiam ciuili morte puniantur. ibid. i. An Malefici snt morte plectendi, etiam si nullum hominem necauerint, nec alia ppirauerint crimina, quae psena mortis multantur. ibid.
a m certum : Quod sic ibid. x. An Malefici, Sagae,&alij igni mandari debeant. ibid.υ cuod sic. ibid. 43. An Magi, Malefici, & huiusmodi , ipso iure assi-
Ciantur excommunicatione. ibid.
ηι Assiri, si erimina , qua eommittunt baresim em. teriorem contineant: secvi alias. ibid. 4. An si crimina Magorum haeresim se alem externam non contineant, possint absolui a quocumque ordinario Consessore. ibid. Posse,nisi alias aliqua illorum erimina sint in aliqua dioeces reseruata. i ibid. s. An Maleficis,aut Sagis in carcere morituris posisit ministrari Sacra Eucharistia. ibid.ν Posse, imo ct debere si id petant. ibid. 6. An pro Maleficis, Sagis , &c. vltimo supplicio affectis possint Sacrifieia Missis, de alia suffragia
De Adiuratione , er de Superstitionibus in ipsa
repertis. p. 3s 8 Vid sit adiuratim
hi Quod est contestatio rei sacra, per quam aliqua persona imperio, aut obsecratione inducitur ad aliquid faciendum,vel omittendum. ibid. a. Quotuplex sit Adiuratio. ibid hi Quod duplex, solemnis nempe,ct priuata. ibid.
3. An ut adiuratio licita sit,requirat eosdem tres comites,quos iuramentum requiris,nempe veritatem,
iustitiam, de iudicium. p. 3 8s
. q. An obsecrare aliquem , aut imperare per falsum deum , ut per Iouem aut Apollinem,sita peccatum mortale. . ibid. ' eertum : Esse , ct grauissimum. ibid.D An etiam si mortale, ficta paupertate petere ob Deum Eleemosynas. . . . ibid.υ Probabilius : Non esse,nis veniale. ibid. 6. An qui adiuraret Deum ad rem aliquam illicitam obtinendam, peccaret mortaliter. ibid.
esset venialis , quia tunc solum peccaret venialiter. ibid. . Aia adiuratio sit actus virtutis religionis. ibid.. N Ruod soli adiuratio siε per Deum. ibid.8. An adiuratio differat ab oratione. . ibi Lha Duferre. ibid.9. An a diuratio etiam a iuramento disserat. ibid.ν Etiam di ferre. . t . i. ibid.1o. An saltem in omni iuramento promissorici inue niatur adiurati . . , P 'Oυ ' certum : Non inueniri. ibid.ri. An adiurationis sit aliquod praeceptum diuinum. naturale , aut Ecclasiasticiain. . ibid. v Nullom esse diuinum , aut naturale , imo nec Ecclesiasticum per se , bene tamen per accium ., ibid. . ir 2. An cuilibet licitum sit deprecatiue adiurare alia quem per Deum . Sanctos, aut aliquam Persenam. ibid. ι Tanquam certum : Quod sic. ibid. s. An adiuratus deprecatiue per Deum , teneatur sub praecepto obedire adiurationi, aut adiuranti. ibid. Tanquam certum : Nn teneri. ibid. x . An item licitum sit cuilibet superiori, adiurare imperatiue,aut coactiue suos subditos. ibid.
72쪽
13. An subditus Neeet mortaliter contra niens sui superioris praecepto sibi pet adiurationem imposito. ibid.υ Quod H, praeeptum sit de re graui. ibid.16. An subditus transgrediens superioris praeceptum , sibi per adiurationem impositum , sit non solum trant gressor praecepti, sed etiam periurus. ibid. Probabilim e Solum esse transiressorem pracepti.
- ibid. II. An ex transgressione praecepti supelioris adiu- . ratione vestiti consurgat duplex peccatum, nem Pe dc contra virtutem religionis i 3c contra iustitiam , obedientiam , aut castitatem praeceptam, P g. 'IN Probabilius: Non eonsurgere nisi unicum peccarum
ibid. 18. An adiurans imperatiuε eum , in quem nullam habet potestatem,peccet mortaliter. ibid.
- 2 4 sico res est granis. ibid.
g. II De his , qui adiurare , ct adiurari possunt.
1'. Α N omnis ereatura intellectualis
vel rati nalis possit adiurare. ibid. m certam e Quod fle. ibid.2.. An omnes creaturae rationales possint solemniter adiurare. ibid.n certum: Quod non. ibid. i. An quisquis possit seipsum adiurare. ibid. u. Vt certum : Quod non. . ibid.r 2. An possit licite ab homine adiurari Deus. ibid. Vt certum: Quod se. ibid.as. An etiam Angeli Sancti, necnon homines beati possint , nobis liciteae sancte adiurari. ibid. v Vt certum: Posse, si debito modo fiat. ibid.14. An deinde daemones t& alij damnatiὶ possint adiurari licite,ac sancte. - P. yx
Vt δε fide cerium : Posse, si modo Δbito fiat. ibid.as. An etiam Creaturae insensibiles , ut sal, aqua, . nubes, grandines , dec. licite adiurari possint. ibid.IM ' certum et Non posse proprie. ibid.16. An saltem creaturae sensibiles irrationales , velocustae, pulgon, de similia bruta , possint proprio adiutari. ibid.3ς Ut quid eretismum : Non posse. ibid.a . An sit licitum locustam , bruchum, & alios veris
miculos in iudicium euocate, & contestata ille exincommunicarein anathematizare. p. 9 3υ G cerium: Non es licitum sed vanum,ac superstitissim. ibid.a s. An saltem possit quis praedicta bruta adiurare,si non obsecratione inui imperio morali, physica tamen,& efficaci virtute supernaturali. ibid.
19. N ut quis daemonium habere dicatur , sit uix necessiim , quod daemon sit in ipso homine, dc aliquam potestatem in co habeat. ibid.
o. An daemon uniatur corpori obses, sicuti anima unitur corpori, quod informat. ibid. hi Tanquam certum d Quod non uniatur se. ibid.3i. An daemon assistens corpori obsessi, exerceat in eo omnes vires eius corporales ad motum l calem pertinentes. 'ε
31. An daemon possit ingredi in corpus humanum, de ab illo egredi, per quamcunque eius partem. ibid. Vt certum : Posse. ibid. 33. An daemon possit residere in quavis hominis Parte , nccnon lotus in toto , dc totus in qualibet parte illius, instar animae rationalis. ibid.υ m certum et Posse , sed non omnino , ut anima. ibid.3 . An daemones de facto , regulariter loquendo , i in corde,aut prope illud resideant. ibid.
3 s. An in uno,& eodem homine possint esse multa daemonia. ibid. 02 Dι side certum : Quod possint. ibid.36. An plures daemones plus vexent corpus obsessi, quam unus, & quomodo. ibid.ν Plus vexatre,cmmuniter Ioquendo,ct quomodo. L gatur. ibid.37. An daemones ex infimo sollim oldine, vel gradu homilium obsideant corpora , eaque Vexent. p. 39sax, Vt certum: Quod non solum ex infimo. ibid.
g. IV. De signis, quibus aliquis cognoscitur esse dam niacus, ct 4 damone obsessus. ibid.
38 A N si quis non possit continuare esum car- finis hoedinae pet dies triginia, iudicari debeat daemoniaci)s. ibid.ri Quod non debeat. ibid.39. An sit iudicandus daemoniacus homo ille, qui
oculos terribiles , Sc horribilem , ac truculentum ultum,&c. habet. ibid.m Ese iudι -- coniecturaliter tantum, non cera ludi liter ibid. o. An se eertum signum obsidentis daemonis ,stuin pol membrori ira , α vitalium omnium sere op irationum priuatio. . ibid.
hi Esse signum , sed non omnino certum. ibid. Ai. An sit certum signum hominis obsessi , si habeat Vires,quae excedere videantur facultatem hominis. ibid. vi Esse. sed non eretam , ct infallibila. ibid. i. An sit certum , & indubitatum signum energument , aut obsessi. si loquatur sermonem alienum a patria sua , quem ante moi biam non didicerat. ibid. v mi quid cert- : Esse certum. p. 39663. An
73쪽
3. An possit cerib quis iudicari daemoniacus ι siquando leguntur exorcismi super eum, conturbetur. ibid.
i Posse. ibid. . . An suspecti sint de daemonio inhabitante,qui recusant inuocare nomen Iesu,aut Mariae,aut recitare aliquem Psalmum aut aliam piam orationem.
ibid. Esse omnino suspectan ibid. g. V. De modo eliciendi damones ex obes'. p. 396 1. A N in Ecelesia sit potestas a Christo data
I xcocreendi . & imperandi daemonibus, eosque ex obsessis eiiciendi. ibid.
6. An etiam Ecelesia sit potestas immittendi daem nes in homines, ut eos corporaliter vexent. ibid. 1 Probabilius: Fuisse, ct esse nunc talem potestatem, licet non post occurrere casus moraliter, in quo Possit exequutωnimandari. . p. 'I47. An potestas expellendi daemones possit esse naturalis. ibid. N H certum squidquid alis dixerint j quod niw.ibid. g. An haec potestas eiiciendi daemones solemniter sit solis Exorcistis eo essa. ibid. hi Vt certum : Quod solis. ibid. s. An omnes Exorcistae potiantur dono actuali eliciendi daemonia. ibid.ν Vt mihi eertum : Quod sic. . ibid.so. An siit aliqui Exorcistae qui prae caeteris effra- eius eiiciant. corporibus obsessis daemonia. ibid. a m certum : Esse. ibid. D. An sanctitas, de morum integritas sit requisita in adiurante Jaemones ag eiiciendos illos. ibid. I a Tanquam certum : Quod non sit in eo, qui potestasitem eiiciendi mones per ordinem receptum habet.
ibid.sa. An sit aliquod daemoniorum genus . quod di Lficilius quam caetera ab obsessis abigatur. p. 3 9 8N ' quid certum : Esse. ibid. 3. An genas daemoniorum, quae disseilius ab obsese sis pelluntur, fiat daemones lunatici, surdi & muti. ibid. Digladius expelli, regulariter loquendo. ibid. 34. An ad expellenda daemonia lunatica , surda , &muta, omnino sit necessum, Exorcistam oratione,& ieiunio muniri. ibid.ν Quod sit necessum. ibid. 33. An Exorcismis,quibus nunc utitur Ecclesia ad expellendos daemone in fuerint Sancti in primitiva. ibid. Quod non. ibid.3ε. An exorcisini Eeclesiastici habeant virtutem pellendi daemones ex opere operato. ibid.
s . An Exorcitat Ecelesiae habeant vim , virtutem- quae infallibilem expellendi daemonem, pagina. 399 a Probabilius : Quod non , sed ex congruitate,cte. ibid.
An causa , cui exorcismi eontia daemoniacos
effectum non semper habeant, sit sola voluntas, &beneplacitum Dei. ibid. Quod ιicet sit pracipua,non tam/nsu quia danturalia. ibid.s'. An expulso uno daemone, omnes consequenter
Quod Ilere omnes Oommuniter pellantur ron rastini
6o. An liceat daemones adiutare deprecatiuo, ut ob Dei noinen exeant E corpore obses hi 'quid certismum : Non licere. 6 i. An saltem licitum sit rogare , aut pramonibus, ut nobis aliquod obse ii mim
e mi certim : Nee id licere. εχ. An liceat adiuranti , petere ad*mone superiori, ut inferiorem c corpore pellat. ibid. Vt certum d Non licere, easu ad minus quo damon
superior simul cum inferiore in corpore obsessi rem deat. ibid.63. An saltem licitum sit adiuranti praecipere daemoni supectori, v. g. Lucifero existenti in inserno, ut daemonem inseriorem residentem in aliquo homine pellat. ibid.ν Quidquid alii dicantὶ adhuc non esse licitum. ibid.6 . An ad minus liceat adiuranti praecipere daem ni superiori simul cum aliis inserioribus hominem obsidenti,ut exeat, & secum pellat in tiores alios.
ibid.ν Probabilius e licere, si iusio dirigatur non solum insuperiorem damonem , verum etiam in inferiores.'fecim si solum in superiorem. ibid.61. An licitum sit Exoreistae praecipere daemoni, ut abeat in infernum , vel in desertum aliquod , ubi nequeat hominibus nocere. p. PI ' certum: Iicitum es illi id prae ere,ison abstu-te,sed stib eonditioηe diuini beneplaciti. ibid. 66. An liceat Exorcistae annuere daemoni ossi renti egre tam ex obsessis,dummodo noo releget eum in insernum , neve nouis cruciatibus affigatur. ibid. a Licere. ibid.67. An etiam liceat Exorcistae annuete daemoni osse inrcnti egressum ex homine, si permittatur in alium hominem ingredi. ibid. Quod liceat illi ad minus , s consurrat quadruplex . conditio. . ibid.68. An seclusis illis quatitor conditionibus , adhuc liceat Exorcistae supradictae petitioni daemonis annuere. e ibidi Vt fere eertum : Quod non liceat tune. ibid.69. An liceat adiuranti interrogare daemonem expellendum ea omnia , quae ad eius expulsionem conducunt. ibid. ν Tanquam certum : licere. P. 4.1 o. An liceat adiuranti daemoini praecipere ut ma-
nisestet, quos nomcn habet: Quae causa fuerit sui ingressus in hominem , & an ibi assistant plures; ibid.υ Lisere : ima st expedire. ibid.
7 i. An sit etiam licitum adiuranti interrogare dΑ-mmes alia,quae viderit expedire ad eorum expulsionem. p. ολυ ' certum : Etiam esse illi Iisitum. Ibid. 71. An interrogare daemonem ea , quae sunt nociva, aut vana , & inutilia, quaeque ad expulsionem non conducunt, si peccatum. ibid. ' eertum : Esse peccatum , ct mu ira mortale. ibid. 3. An in aliquibus casibus peccatum mortale committat Exoreista interrogando daemonem Minua, quae ad expulsionem non conducant. ibid.
Ut certum,quod sic, σ pracipue in quatuor casibusc
74쪽
An etiam peecet mortaliter Exorcizans, si ex leui late , & curiositate unam, vel alteram rem va . Nam perat, aut interroget, non deprecando, sedi imperando, neque fidem certam daemoni adhi
. R. Probabilius multo : 2Mod non. ibid. 71. An sit Exorcistis illicitum cum daemone iocari..i nugaciave miscere. p ης ' certum : Esse licitum. ibis.
aliquod sui eιorpore egressus, ut v. g. quod extin guat lucernam, vel vitruqi frangat. ibid. Ut certum: Licitum illis esse. ibid. 7. An sit lieitum Adiuratori Energumenum vexatessa ilis,& alapis solitis, & similibus. ibid. N Esse licitum , si id faciat ad eonfusionem daemonis, s in ipsius contemptum, crc. ibid. 78. An item licitum sit adiuratoti summo hyperi-
contis,rutae,& eornuum , stercorisque caprini ve-
monis. ibid. s. An sint aliquae rationes,seu causae , quare ruta a daemone abominetur , ab illa longe fugiendo.
ibid. Esse , ct p acipue tres. ibid. . An sit superstitiosum applicare aliquas herbas
medicinales , aut alia medicamenta daemoniacis.
ibid. ' eertum: Non esse superstitissum , sed licitum. ibid.si. An ad minus si superstitiosum, & illicitum praecipere daemoni sub poena excommunicationis, ut ab obsesse exeat. ibid. Vt certum : Esse superstitissum,ct illicitum. ibid.82. An saltein sit licitum Exorcistae praecipere ει- . moni , ut ab homine obsesse exeat,sub poena insemersionis in stagnum ignis per annos mille. ibid.' certum : Esse licitum isti, si id faciat non abso-Iuιe, sed sub eoniatione diuina beneplaciti. ibid.83. An item licitum sit adiurami nomen daemonis
in aliqua papyro scribere , illudque comburete.
P g. os ' . N ' certum d Etiam id esse licitum. ibid.ῖ . An integrum sit, ac licitum Exorcistae uti termiuis iudieiariis,praecipiendo daemoni,vt tunc exeat,& iterum tali die se iudicio sistat , ad reddendam rationem, cur tale corpus obsederit. ibid. tu quod nec integrum,nec licitum sit illi. ibid.8s. An si conueniens , quod Exorcistae imponant aliqua nomina triti tua daemonibus obsidentibus, ut illis irritati desinant a nocendo, 3c fugiant. ibi
ηι suod non sit conueniens. ibid.86. An modus adiurandi daemones debeat esse durus vehemens,dc nullatenus amicus. ibid. ν' Asirmatisἡ. . ibid.87. An possit Exorcista adiurare daemoniacum in domibus priuatis. ibid.ν Non posse, aut ad minus non debere. ibid.88. An obsessi sint exorcizanti ianuis Ecclesiae apertis. . ibid.' Securius esse ianuis clausis. ibid.89. An deceat , ut mulieres coniurationibus obsesso rum intersint. p. osa a Non decere, si ab est sint viriseem si sint mulier .
ibid.yo. An Energumena Monialis debeat intra septa Monasterij exorcietati. ibid. Guod iuxta decretum Congreg. Cardin. non debeat in Ecessa , sed iuxta Hum receptum in Hispania, intra sepia Monasterij. ibid.9 I. An sit decens,quod Exorciaator itempore exorci zationis solus cum daemoniaco permaneat. ibid. I t. Quod non, praecipue si persona vexata sit formis . ibid.9r. Ait sint aliqua signa invessus daemonum in hominem. ibid N Esse , T Pracipue quatuor. , ibid.9 3 . An etiam dentur aliqua signa discessus daemonum,& omnimodae liderationis obsessiorum. ibid. iv Etiam esse , ct pracipue quatuor. ibid.
75쪽
Toletus lib. 4. 1. Sum. Sayrus in claui Reg. lib. q. Agor
e EI PONDEO breuiter , Decalogum nil aliud est aut significare,quam legum nium aliarum summam , dc epitomem:aut sumniam & breuem epithomem legis naturalis, dc diuinae , decem moralibus praeceptis comprehcnsam. Sic ex D. Augi istino,q. lao. 6ι per Exodum, de
o Espondeo ut certum,quod sunt tantum decem sequentia,costat aperte ex c. 4 Deut. ubi haec verba habentur: Ostendit vobis pactum iam, deceverba,nuaseripsit in Tabulis lapideis.& Exodi ΣΟ.ubitantum decem pro nuntar praecepta. Primum :Non habebis Deos alienos coram me. Secundum. Noua sumes nomen Dγmitti Dei fui in vinum. Tatium: M mento si diem sabbaticanctifices. Quartum. Hontra Patrem ιδ um, oe maircm tuam. infinitim: nR. P. Leand. in Deca Ogum. Occides. Sextiim: IV et moechaberis. Septimum : Non furtum facies. Octauum : non Druris contra proximum tuum falsum testimonium. Nonum : Non co isti pisces uxorem proximi tui. Decimum : Non destae a bis domum proximi tui,non seruum, non ancillam, unubouem, non asinum, nec omnia qua illius sunt. sic docet omnes DD.ugatur ex supra citatis, Solus lib. 2. de Iust.quast. 3. art. 3. Abulent.in cap. 2 o. Exodi Iodocus tom. t .verb. Decalogus,n. 2. Sayrus,& Trul-lench. dc praecipue D.Thom. 1.2. quas. I O .art. Icer II.
An decem Decalogi precepta, in duabus Cabulis Lapides scripta fuerint 'REspondeo ut certu : Quod sic. Quia id cd fiat
ex cap. . Deuter. ubi ita dicitur : Ei OLtendi vobis pactum suum, quod pracePit, ut facetetit .s deceoerba, ita scrinis in duabus fabulis lapideis.Et c. E. Exodi, vers i s . ubi ita habetur: Et reuersus est Moy ses de monte, portans duas Tabulas testimonij in manu sua scriptas ex utra Me parte. Erat enim sati Corn lius,a Lapidc,hic)paruae Tabulae,Vt pote quas Mo ses manu gestaret, & quae in arca testamenti exigua depositae, neque magnae,ncque graues eme poterant: alias perfregissent eam sensi in suo ponderet literae vero Tabularii erant magnae,Vt emini R legi postent a populo,idc6que ab Utraque parte Tabulatu scribe diis fuit, ut in iis integre Decalogus scriberetur. Ita Cornelius ex Abulens. Et tenti communis Doctorum, legantur Iosephus lib. s.antiauit
76쪽
- in singulis Decalogi Tabulis , quina essent scripta Praecepta Dei.
AFfirmam plures Doctores, existimantes,quod praecepta Decalogi scripta essent in una Ta-bi: l 3 quinque, & quinque in altera. In prima quidem tabula,haec : Ego sum Dominus Deus, Non habebis Deos alienos. Non assumes nomen Dei in vanum. Memento,ut diem Sabbati sanctifices. Honora patrem ivxm, cte. In secunda vero haec assignant: Non oceides. Non machabινω. Non furaberis. Fons sum testimonium dices. Non eoneupisces , cte. sic reiiciati apud Abulens Ioe.eit. quest.24. aliqui Hebrari , quibus consonant aliqui ex Latinis, licet dillentiant in assignandis quina prima Praecepta. Legantur Trulleiach. pratud. 2 .in Decalog.num. i O.
& alij apud ipsum. Sed probabilius Respondeo NegatiuE. Quia
probabilius est, quod in prina Tabula,solum erant sculpta tria priora ex recensitis praecepta ; nem- pc : Non h.ibebis Deos alienos. Non assumes nomen Dbmini Dei tui in vanum. Memento ut diem Sabis bati sancti*es. In secunda veris tabula,septem alia praecepta, quae supra quast.2. enumerauimus. Sic sensere D. Augustin. q. t. in Exodum. D.Thomas I. 1. . IDo. αrt. F. Medina,& alij Discipuli ibid . Abulens. in eap. . Exodi, quo. 14.Sorias de Iust. ct Hye,tib. 2. . . art. 4.Catechisin. Roman. in explicat. primi pracepti Decalogi , n m. a s. Sayrus in Clani Reg. lib. a. a. num. 6. IOdocus tom. I. Aesauri. Rerb. Decalogut , num. s. & communis.
R Espondeo ut certum : Esse utriusque Iuris. Et quidem, quod sint iuris naturalis, constat: Quia dicta praecepta sunt,quae pertinent ad bonos
mores; morcs autem humani dicuntur, ad rectam rationem naturalem: ergo. Quod vero sint etiam
Iuris diuini positivi, ita ut legissator positivus sit ipse Deus,euidenter constat ex lx. Exodi. Vbi habetur , decem verba legis esse a Deo ministerio Angelorum Moysi data in duabus Tabulis lapideis. Sic omnes Theologi cum D. ThOm. I. 2.
v s T I O UI. An Praecepta Decalogi vigeans etiam nune, in lege Gratia.
RE spondeo ut cerum , Vigere quidem , non exvi,& authoritate immediati legissatoris Moysis , sed ex vi, & authoritate praecipui legi statoris Dei: & ex vi iuris naturalis, quod cotinent.Vertia ratem hanc comprobat totius Ecclesiae consuetudo : qua inde ab initio Christianus populus, inter caetera Fidei, ac religionis rudimenta, etiam Dein calogi praecepta didicit. Sic omnes. Legantur D. Thom l. I s. art. 3. Bellarmin. tom. 3 do Iustif-
manere in lege Glatiae praecepta Decalogi , ut solum permanere censeantur , praecise quoad lus naturale, non Vero quoad Ius curemotat ali Fud, si quod continet.
An Pracepta Decalogi praecipiant actus virtutis , tam Theologatis , quam tauor.rlis 'REspondeo quod sic. Quia lex naturalis,& diuina, qualis est lex Decalogi ut supra q. 1 .est habitum, ordinat hominem ad Deum , & ipsum
hominem cum Deo coniungit:at sic est,quod haec coniunctio fit per actus omni u virtutum rgo.Sic omnes. Legatur Sayrus in Claui Regiae lib. 4.c. 2 2. Trullech .pralud. 3 in. s. Qui & n. Io. notat,quod eis omnium virtutum actus in praeceptis Decalogi contineantur ; nihilominus tamen omnia Deca- logi praecepta ad duas virtutes tanqua ad ultimum finem reducuntur,nempe ad Iustitiam,& Charitatem. Legantur S. Thom. 2.2. . I 12. rt . I. IOdq-cus Verbo Decalogus,num. 6.& alij.
QV .Esae r o VIII. An trangressio eui sis praecepti Deca-ἰσι sit ex se peccatum mortale P
REspondeo ut certum,esse, nisi una istarum triucausarum excusetur. Prima est,dcscctus deliberationis,ut cum S.Thoma docent omnes Theologi I. a. q. 88.art. 6. decunda est,materiae paruitas,modo in eo genere peccati reperiatur paruitas materiae tin furto ; secus alias. Tertia est defectus pleni usus iudicis,& rationis,ut accidit in ebriis, & semidormientibus,qui aliquado pollutione patiuntur,&c.
t a s T I o IX. An pracepta Decalogi sint dispensabilia.
AEfirmauit Occbamus a sentent .dist. I9. dum docuit, omnia praecepta Decalogi este a Deo dispensabilia. Sed Respondeo: Non esse dispensabilia, nec ab ipso Deo. Quia haec praecepta prohibent quod intrinssece ex te,& ex natura sua est malum,& praecia piuiuid quod intrinsece,& ex natura sua est bonii: at implicat,ut aliquid, quod ex natura sua est bonum, sit malum,vel bonu alteri,& non alteri : ergo non possimi haec praecepta dispensari, nec licentia
concedi, ut aliquis,manente lege naturali, quoad allios,ipse contra legem Operetur. Sic S.Thom. I. 2. q. oo. ara. 8. Solus de Iup. 9 Iure, lib. a. q. 3. art. 8.Altissiodores lib. 3 .tr. .q.s . Iodocus tam. I.nesauri verb. Decalogus, n. 7 . Couarr. Reg. Peccatis , pq. a. e.6.n.6. Sachez lib. 8 de Marram. diffisil. 6 . n. I . Nauarius eosit. .de distesar. Iupuber.n.is. Suareet de legibus. lib. 2.e. I 4. . .se. F.n. 2. 6 26. PalaO tr. 3 .de legib.dit'. 6.8. a. n. s. Barbosa de Iure iniuerso, ibi. l .c. 2.n. 2 1.Trullcch .pra lud. F.n. s. qui numeri sequentibus optime respondet argumentis , quae eontra hanc doctrinam obst are vi dentur.
77쪽
IN PRIMUM PRAECEPTVM DE CALOGI,
quod est , Non habebis Deos alienos coram me.
Dis PUTATIO PRlMA. De Essentia, obiecto, in Subiecto fidei.
QV EsTIO PRIMA. virtus Fidei, eiusque praceptum , ad primum Decalogi praeceptum reuocetor, ct pertineat 'EsPONDEO ut certum : Reuocari ι& pertinere.Ratio est quia ad hoc Decalogi praecepriam reuocantur quae-cuque pertinent ad tres virtutesTneologicas , nempe , Fidem , Spem, & Charitatem: eo quod praecisE hae ad unius veri Dei debitum cultum,& reuerentiam requirantur.Teste namque Augustino in Enchiriciom. 3 .eap. 3.Pag. 66.in Virtutibus Deus colitur,& reueretur. Et certe credendo, sperando , & Deum amando, ipsum colimus, veneramur,& honoramus, quod praecipitur primo praecepto D logi. Sic docent bmnes.Legantur D.
cheZ lib. a sum. initio. F agundez lib. r.in primum,na cepi. Deealogi, initio. Trullench. lib. i. in Decalog. in principio.
REspondeo ad Primum , qudd Fides est , RG
tus supernaturalis diuinitus in ἐntellectω infusea, qua illustratur bore emto, re firmiter asseritur iis, qua a Deo sunt reuelata, in ab Ecelsa ad credendum prusta. Haec definitio,quoad substantia non dinfert ab ea,quam D. Paulus ad Hibis. II .& ex illo D. Thomas 2.2. . 4. art. r. 8c communiter alij Patres tradunt, nempe: Fides e ubstantia Iperandarum re
ut. l. Legantur nouissime Pater Acacius March. R. P. Leand. in Decalogum. de Velasco tom. i. I sol morat. ve=b.rae,res . 3 18. πη . A. st Asot. 329. ubi ad a. partem quin. sic respondet:La. Me es en dos maneras, a explicita, sotra implicita. Explieitas liama, quado cyn ella Cremos que Christo senor nuestrosa incarno,ini riost resuscito : entoncesse dite eon proprie d quo tenemos ne explieita δε aquei mysterio. Me implieita se liama ,quit-do astuna eos se eree,no en partis Iar, Si in se ipsa, sino en uro algura,eomo sucede en et que erre lo que taSanta Marie stlesia cree en eomun: se taι se diteque liene με implicita. Sic ille.
Q. v AE s T r o III. Ruodnam sis obiectum Materiati Fidei eREipondeo quod obieetiim materiale Fides
nihil aliud sit, quam res a Deo reuelatae , Sc& propositae ab Ecclesia ut credendae. Ratio est , quia illud est obieetiim Materiale Fidei , cirea
quod Fides versatur : Sed fides versatur circa res a Deo reuelatas , & ad credcndum ab Ecclesia propositas: ergo. Sic communis DD. Legantur Bonac. num. 3.TTulleiac.nuan. 3. Azor. quast. 3. sq. Vbi late explicat,quaenam res sint a Deo diuinitus reuelatae & ab Ecclesia ad credendum propositae.
R Espondeo quod est authoritas diuina ι seu ve
ritas prima vi reuelans; idcst , Deus ipse inquantum reuelat. Ratio est, quia Obicetiam For male Fidei, est forma seu ratio principalis, Ob quam credimus veritatibus a Deo reuelatis : sed sic est,quod huiusmodi forma , seu tatio, est auctori ras diuina; ob illam n inque solum credimus,V. g. Deum esse trinum, & unum ; esse remuneratorem bonorum operum , &c. quia scilicet, Deus ipse reuelauit,& dixit: ergo. Sic communis sententia. Legantur S.Thom. a. h. quas. M art. Bonacinas& Trullench. Dc.cit.
78쪽
Fidei, proυι est in nota ρREspondeo , qu)d quinque. Primum praedica
tio rei credendae. beeundum , Mortua externa,
quae essiciunt rem illam credibilem, ut sunt miracula , & similia. sertium. Inclinatio voluntatis,&pia quaedam affectio ad credenda. si Nil, Lumen Fidci,hoc est,habitus sener naturalis respectu actu-um,qui sunt ab homine lidei vel auxiliu supernat rate rc spectit primi actus , qui est disposito ad habitum Fidei , quando Fidi s habetur per proprium actum , ut in adultis. Quintum tandem , astensus aliquis humanus circa res credendas,ut quod hoc, vel illud sit ab Ecclesia determinatum, dc propositum ad credendum 1, ipsum tamen articulum deinde credimus fide diuina. Sic omnino ex Filllucio
An habitus Fidei sit in Intellecta e
NEgant aliqui Recentiores, existunantes, habitum fidei immediate esse , & collocari in Anima rationali.Ita Jbugo disp. i s ora. i .& Ripalda de Ede disp. t sect. r. . Sed probabilius Respondeo, immediatὸ esse in Intellectu .Ratio est, quia in ea potentia debet collocari habitu M a qua eliciuntur eius actus: at sic est, quod actus alientiendi, dc credendi, qui sunt actus Fidei,eliciuntur ab intellectu; ergo in eo debet collocari Fidei habitus.Sic communiter Theo
an in Beatis sit Fidei actus, mel habitas P
AFfirmatiuam sententia esse probabilem,apem
iE fatetur Durand. in t .ds. φ . qu/st. φ. y A. Et quidcm, loquendo de habitu Fidei, ita sentiunt aliqui Recentiores , in cap. t 3. 3. Corinth. Vt notat Luysus, ubi infra. Quibus fauet Suarea,vbi infra, dicendo non .videri incredibile,rmanere habitum Fidei in Beatis, eoquδd non repugnet. Sed, ut certi silmum quid,Rcspondeo Primo,minime manere in Beatis actum Fidei supernaturalis. Patet. Quia quae nunc in via videmus per sp ulum, & in AEnigmate,vident nunc jn pauia Beati facie ad faciem , ut ait Apostolus i. corinth. I 3.at sic est , quod cum cognitione clara visionis , non compatitur cognitio obscura,& aenigmaticarergo. Sic cum communi tenet Suarea ubi iuera.
Respondeo Secundo, vi longe probabilius. Nec habitum Fidei infit sim rimanere in Boatis. Quia ubi praecipuus actus non est, habitus illius superfitiit. Sic sentiunt communittr Theologi cum S.
An in Damonibus, is Damnatis , maneat Fides supernaturalis informis P Assirmarunt Magister in 3. p. 23.c. 4. Alensis 3. p. qua M.6 4.memb. i. Durand in .dis. a 3.qus. 9.necnon Glolia ad Rom. i .& Glolla in Rubri de Sum. Grinit. cs Ede Casholica. Qui probant ex illo Iacobi 1. Damones credunt, ct contremiscant:
quibus vestis videtur indicare, eandem fi)em in Daemonibus esse, quae est informis in hominibus fidelibus. Sed longὸ multo probabilius , im6 ut fere ce
rum, Respondeo, Minime manere in Daemonibus, aut in hominibus damnatis, Fidem infusam super-r aturalem,nec quoad habitum, nec quoad actum. Ratio est. Quia status damnationis, utpoth miserrimus, dicit carentiam omnis auxili j , & doni supernatiiralis, quale est Fidei habitus , vel actus: ergo quamuis hic praecelserit in danato,illo exuitur,dum primum inscclicitanum da inuationis statum subit. Sic communiter tenet Ilicologorum se-tentia cum D. Thoma 1. 2.quast. s. art. a. Vbi eius Interpretes , praecipuδBannez inb. i. ubi olpositam sententiam periculosam, & proximam errori iudicauit. Ricard. an .dist .a,.srt. 6. Past. s. Gabriel qMast. 1.Palud quost. s.arr 3.Et ex Theologis Recentioribus Suarez de Ede, dia .6 ssct. 9.num. 9.σ dio. .se 2. s.num. 3. Vbi hanc nostram sententiam Elum , longὶ probabiliorem dicit. Algidius
Merat dit'. 2 4.sedi. 3. OS Omnes citat,& sequitur Ouiedo tract. de Fide, conιrou. 6. punct. 6. - ΠAs. Quibus ego addo Palaum to n. l. tradi. . dii. 6 a. una. 6. num. 6. Lorcam di f. O.num. 4. BDnacinam lom. 2. 'punc . . u. 9. Ripaldam de Fidedit'. isse l. 3. num. 13. dicentes , Oppositam sententiam esse falsissimain , & Trulleucia tu. t. -- calogi p. 3.dub. t. m. 9. i ad locum D. Iacobi respondet intelligi dctare de Fide naturali, non de diuina, & supernaturali.
ita n in animabus Purgatorij maneat Fides supernaturalis, tam quoad habitam , quam quoad actum rNEgat Pet.Hurradus dio. 99.is Fide fest. 3. exustimas in Animabus Purgatorii minime ina-igere fidem,quia dictae Animae satr)operari possitiit per scientiam supcrnaturalem infusam: ergo. Sed ut sere certum,Respondeo in dictis Anima bus vere manere Fidem sapernaturalcm, tam quoad habitum,quam quoad actu. Qitia inquit Ripal-da ncque felicitas illius status tanta est,ut obscuritas Fidei cognitiones serre non possit ad dircchio t ncin
79쪽
. nem actiam Spei S Charitatis , quos animae purgantes eliciunt , cum adhuc sit viae , & punitionis,&non clara: vissionis locus.Sic ille loco citato,sict. . num. i . citans Suarium diis. 6. sea. s. num. c addatu Maeratium disp. a sect. 3. AEgidium disy IT.
Q V AESTIO X. An in Hareticis sit Fides supernaturalis, sentiem quoad hasιιώm'
AF firmavit Durandus in 3.dist. 2 3. quest. 9.dum asseruit, haereticum , licet discredat uni, vel alteri articulo Fidei, non perdere habitum Fidei, si aliquos credat. Quia i inquit non repugnat credere aliquid Fide supernaturali infusa, quia Deus dicit ; & non credere omnia, quae dicit Ecclesia
a Deo este reuelata: ergo non repugnat manere ii
bitum Fidei in haeretico. Eandcm opinionem sequuta fuit Glossa in eap. Ermiter, de Sum. Trinit. Sed tanquam omnino certum Respondeo, Non esse in Haereticis supei naturalem fidem , adhuc in illis , qui solum circa aliquod mysterium Fidei e tant. Probatur Primo ex Concit. Trident. Fef. 6.caA. I s. dicente sic: Asserendum est, non modi, inst- delitate,per quam σ ipsasides amιrritur, c V. crgo ex Concilio clare constat per infidelitatem amitti fidem: sed Haeresis est pars in fide atis : ergo per Haeresim fides amittitur. Secundo. Quia dissentiens alicui fidei articulo, minime potest illius fidem habere: ergo nec illam potest habere respectu aliorum articulorum ; quia Fides non est multiplex , sed una & indivisibilis. Sic D.Thom. 2.2. quast. s. Qt. I. Vbi Caiet. & alij Interpretes, Sco . in 3. 4s. 13. q. r. ad i. Gabriel
pro hac parte reseri,& sequitur Marea de Fide disp.
7.βII. 4. n. a.dicens, ita esse certam hanc concluso nem , ut site errore iatra negari queat. Legantur Ouiedo de Fide eon r. 6. Punct. 4. n. 3 8. sycnct. s.
De his, quae necessitate Medij necessario
omnibus ad salutem necessaria.
eo alij, qui in Commentar. Tuscula rum qq. Ciceronem , & Zuingi.qui in mystio R. P. Leand. in Decalogum. Christiana Fidei, a t. ir. Herculem, Theseum , S cratem , Aristidem, Numam, Camillum , Catones.& Scipiones, & Senecam , quantumuis fidei diuinae expertes , in coctis collocarunt. Negauit item, parum minus turpiter, Vesa lib. c. in Trident. ea .ro. st 1i. dum docuit , poste hominem in aliquo casu saluari sine Fide , per cognitionem naturalem Dei, vel boni honesti, si alias . faciat quantum in se sit ad vitandum malum,& honestum sectandum. Quod idem sensit solus lib. 1. de natura, ct gratia, e. tr. licet postea Oppositum docuerit ibid. in posteriori editione, ct in . dist. . . L.
Sed ut quid certissimum , Rcspondeo : Fidcin.
siue in actu, siue in habitu,esse omnibus ad salutcm necessariam necessitate Medij. Haec rcsponso est certa ex illo Pauli ad Heb. ii .Sine Fide impossibile est lacera Deo : atqui placere Deo est necessarii in ad salutem, hoc est ad gratiam,& gloriam conscqucndam : ergo & Fides. Et ex illo ad Galat. s. Nos eaeside spiritum aecepimur. Et ad Ephes. 3 . Gratia estis sal uati per fidem. Et ex Concit.Trident. si1 6.cap. 7. ubi describitur ordo iustificationis , & cxordium illius ponitur in vocatione ad fidem : & insta docet, BAEptimum esse sacramentum fidei , sine qua nulla unquam contingit iust catio. Sic ut quid certum docent omnes Theologi cum D. ThomA 2.2. quast. a. art. 3.dc cum Magistro in 3.dist. 2 3. legamur ex Rccentioribus Zumet q. i r .art. . dub. a.Canus Rel D. de Sacram.y. 2. q. 1. concl. i. Vbi contrariam scntcntiam erroneam , & Pelagianam appellant: & nostram esse de Fide , aut proximam Fidei. Baianc Z 2.
dc alii Recentiores docent. Suare et disp. I 2. scct. 3.s 1. Oui edo controuer. . punct. 1. Ripalda dis8. I 7.
V AEs Τ I O II. An tam paruu Iis, quam adultis. st Fides neces
saria ad salutem, siue ad Iustificationem '
NEgauit Innocent. III. in cap. Maiores, de Piaptismo et quia existimauit, Insantes, seu carentes usu rationis , minime esse capaces Fidei. Sed ut quid certissimum Respondeo , Omnibus, tam paruulis , qu ni adultis este necessariam Fidem ad salutem , seu Iustificationem r sed diuerso modo : nam paruulis , seu carentibus via rationis, est fides necessaria in habitu, non in actu; quia huius capaces non sunt; & hoc solum voluit Innocentius III. adultis verδ est Fides necessaria,etiam secundum actum : quia cum adulti iam fidei actus sint capaces,tenentur necessarib se ad gratiam fusicipiendam aliquo actu fidei supernaturalis dis. ponere. Hanc responsionem conuincunt loca Sacrae Scripturae, & Concita j, nuper adducta , cum generaliter, & sine restrictione loquantur. Legantur SuarcΣ disp. i a sect. i. Palao num. 3. & alij iupro adducti.
v Es Tio III. Ain in aliquo eas suspiciat Fides in voto, ut quis salutem conseqai possit.
80쪽
re ipsa , per cognitionem naturalem , vel Dei, vel boni honesti, si alias faciat quod in se est, dcc. Fundamcntum eius est , quia potest contingere, ut quisita in remotissimis partibus sit nutritus , ut nullo modo notitia Fidei ad eum accedat : atqui hic , si alias faciar , quod in se est ad vitandum malum, de bonum sectanduin, absque dubio consequetur salu- . tem, de non ex Fide , cum nequcat credere sine pradicante , ad Rom. I o. ergo.
Sed ut quid certissimum Respondeo, Nec in dicto vel in alio aliquo casu , polle quem consequi salutem sine Fide in re ipsa , aut actuali, aut habituali. Quia locutiones scripturae uniuersales sunt,ut habitum est qua l. 1. Et se docent omnes Thcologi praecipu) ibi citati. Qui ad fundamentum Vegae rc- spondent: quod in praeassignato casu, ille rusticus, qui gratia Dei praeuentus , legem naturalem seruauerit ere illuminaretur , Deo ad eliciendum actum Fidei,non ex merito ipsius,sed ex pura gratia,quam omnibus faciciatibus, quod in ipsis est, non denegat
Q V AE S Τ Ι o IV. An Fides omnium s steriorum sit necessaria ad salutem, necessitase Medij.
R Espondco ut certum , dicendum , quod sit necessaria Fides implicita omnium Mysteriorum; non vero Fides explicita. Sic docent omnes Theologi. Qui pro ii xclligentia huius responsionis iiD-t.int , quod duplex sit Fides, alia implicita , & alia cxplicita. Implicita dicitur , cum res aliqua Fidei non creditur expresse , & in particulari in s. ipsa,
sed in alia expresse credita, in qua illa continetur: Vt v. g. expliciis credens quidquid credit Eccles , implicite credit mysteria omnia Fidei, ut, Deum momnibks sisis dictis esse veracem, Esse trinum, unum; Christum Dominum ex Virgine vatum, ste. Et in hoc sensu , ccrtum est apud omnes , requiri ad salutem Fidem omnium mysteriorum , etiam minimorum. Explicita autem Fides est, quia imparticulari, de in se ipsa , creditur expresse aliqua res Fidci; vi cum quis expresse credit, Deum esse trinhm , ct unum: ve, bum esse incarnatum , ere. Et in hac acceptione, certum etiam est, quod Fides omnium Mysteriorum non sit ad salutem consequerulam necessaria , necessitate medit: legantur Sanclicet lib. a. in Decalog.
An omnitus δε necessarium ad salutem conse
qui udam , eredere explieite , Deum
κ I Esant aliqui DD. existimantes , non omnibus f v cliu omninὼ necessarium ad salutem , habere sd m explicitam existentiae Dei; quia non omnes polium habere illam : nam multi Philosophi eui-
douer cognoscunt Deum existere : atqui cum cognitionc euidetui circa idcin obicctum Fides non componitur.r crgo. Ita sentiunt Caietan. M Car-
thusian. ad illa verba Pauli ad Hebr. i 3 . Ac sede tem ad Deum oportet credere , quia est. Quibus sub
Sed ut certum Respondeo omnibus omnino csse necessariam ad salutem , Fidem explicitam existentiae Dei ; aut credere Deum existere , εc elle. Primo,
quia id communitur verbis Pauli nuper adductis, quae generalia sunt , de de omnibus intelliguntur. Seι undὸ, Quia si aliquod mysterium debet credi explicite per fidem , certe hoc est, nempe Denm
existere : quia si sic Deus non credatur, nec peccati agnoscitur malitia , nec venia sp ratur, nec amatur Deus super omnia , &c. Sic docent communitcrThcologi,inter quos praecipui sunt Suareet diis. i a.
sent. s. Becanus cap. 1 4. qu. i . AEgidius disp. I 4.ὸub. 9. n. 2 Luylius a. i. disp. 16. dub. i. Ioan. de S.Thonia 2.2.d P. . art. a. dicto 3.Gasp. Hurtad. disp. 8.a f. s. Ouiedo conιrouers. 7.yunu. 3. Arriaga di p. a. se l. r. num. 1 1. Qui ad argumentum Caietani res pondet negando minorem ; quia licet circa idem Omnino obicchum sormale viderentur repugnare
actus fidei, de scientiae; circa idem tamen maturialc sub duobus formalibus, non video, quae vel pIOba Q. bilis afferatur repugnantia. Sic ille. Et eoilcm fercinodo respondet Oui edo his verbis. Ad rationem Ca- ,3etani, σ Carthus acii. respondetur,posse actumscientia eum actu fidei componi: ct casu quo comporeι norastustat, mentia actus parum durat, intellectus enim facii. in diuersa distrabitur obiecta:er ita nunquam pyst tempore , inιra quod urget necessitas eliciendι fidei uetum . ex rest nantia cum actu mentia impossibiliterit. Haec ille.
An etiam omnibus sit necessaria Fides explieita Dei, non bolism ut existentis sed etiam
ωι ycmuneratoris, ad Iustificationem consequendam 'Arfirmat absolute communis Theologorum
sementia , docens , non polle vii quam Iustificationem impii contingere , sine Fide explicita Dei, prout remunerator est , gratiae videlicet, dia gloriae. Huius sententiae unicum fundamentum est , testimonium Pauli ad Hebr. 11. Sine Fide impossibile est placere Deρ : quia aecedentem ad Deum Ορortet credere quia est, ct inquirentibus se remunerator sit. Quod confirmat Tridentin . sus. 6. eap. 6. ex eodum testimonio constituens eiusnodi Fidem inter dispositiones ad iustificationem necessarias. Ita , inter alios , tenet nouissimi Ouiedo eontrouers. 7.punct. 3.num. 3 s. Vbi ita ait : In omni st.itu clegis videlicet gratia , ct antique , ) necessaria est Fidcs cxplicita Dei, non soleim, ut existcntis, sed criam, Ut remuneratoris. Ita tradunt Suarius d p. 1 1 sca. 3. Turrian. disp. a s .dub. . Conincti .disp. 1 F.dV. 9.η. l T. Granados tra I. io. disp. 1 se l. i. Tanneriis q. T. dub. 2.num. δ'. Gasp. Hurtado disp. 8. dis 4. di constat ex Paulo loe. cit. Cre. Ita ille. Ioan . de S.Thoma
9 2 8. docens, ncque in lege antiqua, neque in lege gratiae , suis se in omni casu necessariam explici
iam notitiam Dei, ut Remuneratoris supernaturalis. Probat, loquendo de statu legis gratiae,sici Nam si ponamus Puerum baptizatum , qui educetur in lyluis, ita ut non amittat postea Fidona propter pec