Francisci Balduini jurisconsulti Constantinus Magnus, sive commentariorum de Constantini imp. legibus ecclesiasticis et civilibus libri duo. Accessit eiusdem commentarius ad edicta veterum principum rom. de christianis cum Nic. Hieron. Gundlingii, jc

발행: 1727년

분량: 310페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

121쪽

Comment. Lib. II. Ient, non minus repudiabitur, quam si pati testatores id fecissent. Id enim Iuri quo-i a ,s gentium adversatur. Sed quod iuris tan- ς νε i eivilis subtilitas exigit, cur privilegio quo- De militita militibus testamentum facientibus remit- testam.

etur, magna prosecto causa fuit. Sed Simiam. equestri militia & cingulo exorna-Υ, etsi in castra missus non sit, sed in eo- atu principuan Getentus, ius peculii carnss habere, deque eo testari iure militari . 'le, ostendit Papinianus. Quod quidem tan- l. D. :tiam libentius commemoro, ut Constantia du. Monstitutionem de omnium Palatinorum ca-nsi peculio magis commendem. 'Caeterum ad superiorem eius constitutionem militari testamento, propius illud acce- , magisque pertinet, ut Observemus, milias non tantum in acie & procini tu, sed &rastris, & ubicunque militant, atque etiam Vnt, Reip. magis quym pri torum suo-n negotiorum causalicuisse, ut libebat, i nentum suum sacere. In ipsa vero acie &esenti periculo aliis quoque, qui ibi iusta exsa essent, etsi filioqui milites non essent, pe sum fuisse eodem iure testari: ut saltem, sin morerentur, ratum eorum tale testamenn esset. Quod quidem Ulpianus elegaΠtera utirndit. Sed reliqua breviter persequamur. bon. possiibitLampridius, Alexandrum Severum olim ex testam..dia, quae de hostibus capta essent, donavisse mil. itaneis ducibus S militibus: ut haeredum

122쪽

F. Baldiani Legibus cingi. M quoque essent, si & ipsi militarent.Sed longe in

hoc genere fuisse liberaliorem Constantinum accepimus. Primus enim dicitur lege cavisse, ut qui agri, villae, oppida, emeritis Comitibus praesertim & Ducibus suis, ut olim veteranis omnibus assignabantur, ad eorum quoque in universum haeredes transirent. Quid multis ΘQuam S militibus gratus esset Constantinus, ct horum magna erga optimum principem eL set observantia, vel ex illa eius intelligi potest constitutione de veteranis, in qua & illud na ratur. Cum aliquando Constantinus introiis set principia, statim ab omnibus aeclamatum esse: Auetuste Constantine, Deus te nobis se vet: Nostra salus, nostra salus, &c. Quo qui

dem etiam loco relatum est, eum voluisse, sta- . tuisseque, Veteranos perenni quiete perfrui,

nulso civili munere onerari, nihil fisco pendere , sive quid emant, sive vendant. Abusi quidem non multo post sunt&oeio, &hisce suis . privilegiis: sed castigati etiam statim sunt. E

' tat Constantii edictum, Veteranos, qui ex negligentia vitae neque rus colunt, nec quid honestum peragunt; sed latroesialis se dederunt, privilegiis omnibus exutos puniri debere a

Rectoribus provinciarum. Quid multis Νono

alio quam Rei p. nomine rem militarem Constantinus conservabat. Neque vero latroneS a malos pro militibus habuit: imo vero ut Reip. hostes castio avit. Caeterum bonis non modo

123쪽

Comment. Lib. G.

operam dabant, atque adeo multis pruaominibus liberaliter de publico dedit, underent. instituerant Romae Traianus &us Canonem sic enim appellabatur

entarium. Constantinus novam suam eram Romam non minus aluit. Nam

iisse , 'ut quotannis populo Constantino,no octo myriades medimnorum frumenis . per ur, memoriae traditum est. Ae eius in filius & haeres Constantinus dimidium . xit. Sed Theodosius paulo post tantun-idiecit. Idem Theodosius testis est, an-s publicas non tam titulis .dignitatum, i singulorum virorum meritis, attributas iberalitate constantini: easque etiam vult

nodo ad haeredes proprios iure sanguinis nitet, sed & in extraneos Venditionis ti l. . c. d. ransseribi posse. Erant itaque pepetui anno eivium hi reditus, qui de publico percipier. Sicuti & Iustinianus meminit pati. ulti c. civilitam, qui in dotem dabantur. n Vero, quod proximum est, sapienter exit Constantinui, non modo belli ne ille numosi quod olim Demosthenes dixit e his nullam esse vim rei militaris: sed S utis esse vim rei militaris i sed S i n tri- .esse quod & Ulpianus prudenter moῶ& ante eum scripsit M. Τullius' univem p. nervos, nullum ut sine his imperii tami corpus aut consistere possit, aut contio .

Non meum est, sed Cor. Taciti , gnivissi

124쪽

, 94 F. Patauiui de Legibus Const. Μ. '

mi scriptoris, diitiam: Neque quietem gentium sine armis, neque arma sine stipendi. , neque stipendia sine tributis haberi posse. Quam vero constituerit tributorum vectigaliumque rationem aequabilem Constantinus, priusquam dicam, facere equidem non possum, quin dete- .ster impium illum Zosimum, qui temporibus Honorii & Areadii, cum Constantinum non minus quam Christum odisset, ac si illius 4nfamis esset memoria, Ecclesiae quoque Chrisianae nymen infame fore existimaret, impu-χenter mentitas est, Constantinum primum instituisse ggnus illud turpissimi tributi, quod Chrysargyrum vocabatur: ct ab i is quinatam de impune seortari vellent, aut in lustris δlupanaribus quaestum facere, pendebatur Ssco, veluti quaedam permisse impudicitiae merces, ct impunitatis in hoc genere pre- cium. Id aliquando sustulisse Anastasium Imi narrat Evagrius, non omnino malus in hoc genere testis. quis vero primus id collegerit, non resert: sed tamen assirmat, multisque etiam argumentis probat, πihil salium magis diei posse, quam, tam turpis S flagitiosi tributi: autorem fuisse Constantinum. . . Audio adhuc Romae in vatieana bibliothe- . ca extare Graecas Iuliani Apostatae orationes, quibus impius di disertus conviciator debacchatur in Constantinnim. Sed adiunctas quoque . . este audio harum calumniarum graves consulatiqnes, ab Artemio, Viro clariis. qui dux mili-

. tiae

125쪽

ab Constantino fuit, scriptas. Verum , his opus est y Nihil ad sempiternam lau- ' gloriosius esse potest, quam neminem illis,oribus Ecclesiae &. Christi hostem fuisse, .aon bellum etiam Constantino indixerit. quoque Ammian. Marcellinus scripsit,

num Constantini memoriam, ut novato turbatorisque priscarum legum, & 'moris . luitus recepti, multis conviciis vexasse. quis non videt, ieiUnum hunc canem, cum

habet quod arrodat, inani sese latratu Pa i 3 Quis non intelligit, quid huic calumni doleat: quid eum non solum urat, sed & ad rin prope adigat 3 veterem nempe idololan a Constantino fuisse sublatam 3 Certeum abest nam ad id, unde sum digressus, rior) ut vel turpes augendi sui fisci ratio, vel inhonestas colligendae pecuniae praete c0nquisierit Constantinus: ut etiam quod estissime percipere potuerat, ultro perispellerit. Nam ut in tributis esse, ut dixi, at Reip. nervos: sic etiam non ignorabat 0d Traianum ingenue olim dixisse ferunta nn esse veluti lienem: quo increscente, reli- membra imminui atque contabescereὶt. Magna vero, atque adeo rara & singularisus axque sapientia principis est, iustum hae in re modum aliquem tenentis. Sed domea in habebat exemplum Constantinus, quod reretur. Audiebat partem suum Con- Eutro lib. tium provincialium magis hominum sin-I . Euse VPVM, quant fisci sui rationem habuisse: i br .dς

126쪽

' . . . 96 F. Bolduim de Legibus Const. μ

solitumque etiam dicere, pubIicas opes magis in tuto esse, cum a populo adservantur: idquare ipsa expertum esse. An eum potius non imitaretur, quam infamem illam & sordidam Usspasiani avaritiam, ab ipsis quoque mendicis non tam tributum quam stipem exigentis Sab

iem quid illud Tiberii sibi vellet, Boni pasto.

. ris esse tondere pecus, non deglubere, intelligebat. Habebat quidem suum S aerarium & fi- seviri valde attritum, &multis bellorum sum: ptibus necessariis exhaustum. Sed populum eadem temporum calamitate assiiόfum esse Euseb. l. 4. sciebat. Remisit itaque illi aliquando quadrande Vir CpΠ- tem cuiusdam vectigalis, quod fisco pendi quo-M'x 'p tannis solebat. Censuisse quidem dicitur in ' ballii eikil. Sen tu quandoque Iulius Caesar tertiam tributorum partem remittendam esse. sed de alidino liberalis erat, in rem suaim. Hoc enim . agebat homo ambitiosus, non tam ut Popin. lo consuleret, quam auram popularem Ut captaret, sibique ad suam monarchiam hac ratione viam sterneret. Constantini alia & mens fuit, Ssb. 4. de sententia. Audiebat Ulpianum pronunciantam, censib. sterilitatis causam esse iustissimam, propter quam possessores tributis releventur, nam & hoc nomine privati domini suis colonis mercedem remittunt. Quid i pse in hoc genere non edicea l Pet, atque etiam faceret 8 Suos aliquando in. Gallia Heduos per abrupta quoque itinera invisit. Ubi steriles eorum agros vidit , illachr matus est et ultroque statun remisit & anno.

127쪽

Comment. Lib. II.

suinque reliqua, ct maiorem tributorum n. Testem huius rei habemus Heduum emporis Oratorem. Hoc certe est bonipis, non illinere chartis mutas & inanes sed factis eas exprimere, quae aut sapiena aliis scriptae sunt, aut scribi prosecto

s. .

d videamus, quae suerit in Imperio Rom. tutio vectigalium atque tributorum. Ve- .i proprie appellabant, quae a publicanis conductori b. pendebantur: percipiebane vel ex cultu agrorum4 qui fere piablici: vel ex Rascuis publicis, quae res scriptu-ellabatur: vel ex mercium.traiectu, quod tur Portorium. In his Cicero esse ait &bl. nervos, ct belli subsidia, ct pacis omlta. eiusque tempore post Asiatica bel-mpeii, excreverant ad oelies mille &entas m gladas drachmarum Atticarum: summam aestimant, octo ut nunc loqui- millionibus aureorum coronatorum. Subibus modo imminuebantur modo auge- . Ac narrat quidem Corn.Tacitus, Ner Oiquando in deliberationem vocasse,an uni- edtigalia remitteret. Sed Senatum, etsi ius animi magnitudinem laudaret, obstimen, ct dixisse eam Imperii distatutionem Censuisse vero, reprimendam esse Pu-orum acerbitateiri. Et quidem Praeto-dho in duplum, saltem intra annum, hi intur, si quam vim facerent. Sed Con-G stan-

128쪽

98 R Balduini de Legibus Const. M.

stantinus, qui iudieabat ne Tariarii esse acem biorem aliquam poenam, cum vectigalia tollei , c 4.rς non p0sset, neque id ex Repub. fore intelli tinns de geret, edixit perpetuo ut exilio pletleretur trib. publicanus, qui quod non deberetur, exigere - quod & ad tributorum exactores pertinet. Tributa proprie appellabantur, quae pro modo census & facultatum a singulis pensit bantur: qui quidem ideo etiam tenebamur i cultates omnes suas bona fide profiteri apud

Censerem, qui & magister Census, ct Cen- fitoe appellatus pinea fuit) ut ab eo aestim

. rentur, Spro earum ratione tributa imper

, rentur , aequabili aliqua proportione. Nam ct hoc nomine appellabatur Peraequator: & si imstum modum non servaret, ab eo provocatio

erat.

i. qv g -- Hueque etiam pertinet lex illa Constantini ..hsb M' Populum: sidoniam tabularis civitatum pereensiti collusioncm potentiom ν sarcinam ad inferiorest. I. C. de transferunt: in mus, ut quisquis se gravatrimφφnsib. probaverit, suam tantum professionem a nosicat. Quid multis 3 Quintus ad M. Ciceronem si a. 't . trem Asiae proconsulem scribens, illud in eo in primis laudat, quod effecerit, ut tributa cLI vitatum ab omnibus, qui earum civitatum si

1 nes incolunt, thlerarentur aequabiliter. Nos itaque illud quoque ipsum non in civitatibus Asiae modo, sed Stolo terrarum orbe fassium esse a Constantino summa laude dignum ess , ut est, iu

129쪽

Comme

ulla religio vetat, Principes aut vestiga- vigere, aut tributa: ct ita erant institutiistiani, ut ea pendere non recusarent. Il- modo eurandum fuit, quod Constantinor erat, ut iusto modo S aequabili exigerenes quae exacta essent, in usum Reipub. in 'lerentur. His ergo conditionibus sensit tantinus sibi fas esse exigere, quantum sibici pub. atque ImperIo elle opus intellige& quantum potuit, propterea caVit, Utito esset tributorum causa. In primis ita- - confirmavit veterem illam legem, sine cen- et reliquis fundum comparari non posse: dixit, fundi possessorem semper teneri tam l. a.C. fine litos census, quam ad reliqua omnia. Veis censu vel ' st: istud, Ius fiscale, privatorum pactione xς g velli non posse, quicquid, tandem inter Orem atque venditorem convenerit: &poL L inter a ,res semper conveniri ἰ etiam praeteritO- .i reliqUorum nomine': eum non tam perse- iluam praedia ipsa hic obligari intelligantur, publiea. a etiam praediis a risco distractis, praeteriti t. 36. praeporis tributum ab emptore exigi. Hoc ius diis.miuiniitantino quoque placuit. Iustinianus pyς adiecit, venditoris potiUs qUam fuci da--1um S periculum fore, si fundus censua-enditus ei fuerit, qui solvendo non sit. Poreo extat Constahtini constitutio de ca-

idis& distrahendis pignoribus tributorumia, unde intelligimus, non ipsum modo prae- ' , in tributarium, sed & alia eius qui tribu-

130쪽

Ioo F. Balduini de Legibus Const. M

- tum debet, impeti posse, atque etiam recte ven

di quod palam fiebat iub hasta, adhibitis so--ἡ,kur termibus publicae auctionis posse. Res simpensit. quio eorum qui Ascalibus debitis per conitum

l. Io. C0d, clam satisfaccre infriunt, distrabantur, compa- ix. aQ. ratoribus data popetua firmitate post mi.' ' , Non est novum, ut quod pignoris iure Venditum est, emptoris sit. Nam & plerumque tutius est, a creditore hypothecario emere, , quam ab ipso domino. Qui enim ab illo emit, securus est, nec metuit posteriores aliorum hypothecas. Sed illud novum magis & insolens est, fiscum non modo res, quas habet cum alio, i communes in solitum alienare recte posse: sed&si plane alienas nullo iure vendiderit, sta- tim dominum facere emptorem , i& siori domino non nisi ad pretium actionem, eamque temporalem relinquere. Fuit hoc ius si ius appellandum est j primum a Zenone Imp. im. troductum. . Constantino vero fuit ignotum, sicuti & aliis Iurisconsultis, qui evinci posse, quod fiscus vendiderit, confessi sunt: quanquam emptorem non duplum, sed simplum tantum pretium petere patiantur. . ' observandum autem est, non propter . omnem dilationem solvendi tributi statim do-bitoris bona distrahi, sed propter eam demum,

quaecum aliqua fuerit vel contumacia vel improba mora coniuncta. Id autem & a vete- . - ribus Iuriseonsultis sumpsisse Constantinus v . detur: qui responderunt, pro pecunia tributi, quod

Diuitiasti

SEARCH

MENU NAVIGATION