Theologia moralis

361쪽

Cap. L BG. Π. De essentit hujus sacramenti. 5έ aera exercit Lactus siclei et spei cum enim accedit

ad recipieridum remissionem suorum peccatorum

procul dubio explicith etiam credit, virtute Sacramenti illa sibi remittenda, et explicite sperat, per Sacram mentum Deum remissurum sibi peccata propter m rita Christi. Quaer. I. An ad rite suscipiendum Sacramentum 4 omentientiae requiratur contritio , vel a sussciat attri, tio 'Certum et commuhe est apud DD. non requiri contritionem persectam , sed iissicere attritionem Quaesii magna est, an sussiciat attritio sine amore in- Choato , qui oriatur a charitate praedominante, quὲmvis remissa ' Prima sententia negat, et hanc tenent Juenin de Sacr. Poen qu a c. 4 nu a Di et a. ei

hes p. 38. Cons. 3. Morin lib. 8 c. 4 n. a. Hia eri da poenit. c. 44 4. Antoin p. 5οo Beg. et Con. O. 9 P.

V exi. 3 cum aliis Bationes huius sententiae patebunt ex objectionibus ad secundam sententiam, quam Eeauimur. Secunda sententia serὲ communis affirmat, et hanc tenent Canus Releet de poenit. p. r. Gonet

Nan. t. 6 p io Petrocor. t. 4 p. o3 qui asserit, i lustriores ex antiquis Theologis huic adhaesisse Tour.

in Praeleci. Theol. t. 9 p. 26. Frassen. t. lol. 563. q. a. Wigandi tr. 3, 44. Ca Ss. h. s. c. o ex n. νε cuin Val. Viguer Tol. et av. Suar de poenit. d. 154. 4 n. a. Lum. c. 3ar. a. Abello c. 5 s. io cumeommuni ut ait Lug d. 7 n, 73 qui dicit, contrariam postarid non esse amplisis probabilem Par p. num. 3. Bou. q. 3 p. a. Anaci pag. 5oxnum. Q. Bolgm. n. 575 qui vocat moraliter certam' Ronca c. A. i. EibeL n. 6o Salm cap. m. a. iv qu. 3ant. 3 n. et Croice n. 873 cum aliis innumeris. Hi

dicunt, viscere attritionem, quae oriatur ex motivo honesto et supernaturali, nemph ex metu gehonnae , aut omissionis aeternae beatitudinis, aut consideratione

turpitudinis peccati lumine fidei cognitae, non tamen sine aliquo initiali Dei amore absque eo, quod sit praedominans. Huic sententiae aperte favet D. h. in

362쪽

contritioWtute Nopiam Muttiam con stionii consequuntur.

Distinguit ergδS Doctor, proiit pariter distinguit iid,

ut mox videbitnu , inter contritionem persectam, quae Qxtr. Sacramentum justificat, et imperfectam suae justi scat in Sacramento, et haec non alia quidem deDet intel- tisi,quhmal tritio, sicut in teuigitur, et appollatur, Trid. Prob. I ex eodem rid se,s i c. 4 ubi sic dicitui Docri praeteris , etsi Contritionem hanc aliquandistrivia 'ritas perfectam esse contingiat hominemque Deo rea contaniari priusquam hoc Sacramentum actis sus iamrsimam mmlominus reconcinationem ipsi conmisioni sine eramenti μοι , quod in sua includisti , n P asse -- scribendis Q uiam ero conmisionem imperfectum, quin attrita di fur , quoniam Melex cur itudinis peccati consideratione , Me ex gehennae e Pinnamum mem com

Obiiciunt adversarii, quod Concilium s ut reser Card Pallaricin .hpost magnam disceptationem deleverit vellum uinxit, antei in Decretolobitum, et ub-εtituerit verbum divonis ideo dicunt, Attritionem sine charitate disponere quidem , sed non sum re ad gratiam in Sacramento suscipiendam Sed respondetur et

cum Gonet uan. l. e. quod illud Avonctiae insigniscet ac sineis, nam ea aispositio non potest intelligide dispositione remota, cum Attritio etiam sine Sa-Cramento , quatenus est Dei donum , remoth quidem

disponat ad Gratiam, sicii disposuit letila ad impetrandam remistionem poenae, ut dicit Concilium γ-go necessario intelligenda est de dise itione proa

363쪽

Cap. I. Dub. II. De essenii hujus a valenti. 4 ma ad Gratiam in Sacraniant recipiendam. Et hoc patet, ut Tecie advertit Auctor Theol pro usu Sem. xetrocor de poenit. c. 5 1 3 ex istis verbis , ut supra Et quὰm, is sine Sacramento e se ad iussis sionem Perducere nequeat, etc. Ergo cum ηeramento bene perducit aliis, si Concilium intellexi,set de sola dis-Positioite remota, incongruenter et inepte protulisset, quod Attritio, quamvis sine Sacrametato nequeat jus tificare , tamen cum Sacramento ad justificandum

'natri sed potius dicere debuisset, quod Attritio

icet sine Sacramento non disponat ad Gratiam impetrandam, disponat tamen cum Sacramento. Verum patet, ridentinum hie loqui de dispositione proxima duni distinguit duplicem dispositionem a Gratiam

recipiendam, unam extro Sacramentum, quae est Con

tritio persecta, cujus prius meminit . et aliam in Sacramento, quae est Attritio, et de qua posterius lo- ruitur : Si ergo Concilium assigna Contritionem pediectam ut proximam dispositionem ad Gratiae cons Cutionem extrὲ Sacramentum, pariter assignat hic ADtritionem pro disposuione proxima ad Gratiamin. 8ac amento obtinendam iraeteret Concilium dis inguit inter Attritionem extra Sacramentum, ut vano esse dicit donum Spiritus Sanct , viamque parare ad justitiam, ac consequenter esse dispositionem emotam ad Gratiam i sicli est quivis actus bonus , licet non sussciat ad iustificationem Pet inter Attritionem intrὲ Sacramentum, et hunc vocat disp itionem ad gratiam in Sacramento recipiendamu ergo hanc supponit dispositionem proximam , alias inutiliter distinxisset. Praetere. C0ntritionem, quae est animi dolor ac detestatio de peccato commisso Tridentinum dicit esse materiam, vel quasi materiam hujus Sacramenti; deinde Iicet hanc Contritionem in persectam et ime sectam dividat, attamen , cum utrique competat contritionis definitio et utramque ut materiam assisseet,

sequitur . quod etiam Contritio imperfecta proxim.

disponat aa Gratiam consequendam.

Id confirmatur patomer ab eodem C.ncilio , eodem

364쪽

S4 Lib M. Trael. IV De sacramento poenitentiae. c. . ubi post relata verba statim subditur : Quamo brem fati quidam calrumnionlurciatholicos ScriWίorc , quasi radiderint meramen iam 'aenisentiariisque honomotu susc*sensium Gratiam conserae. Nequaquam au tem aereiici calumniabantur Scriptores Cistholicos illos qui dicebant, Sacramentum Poenitentiae Gratiam conferre contritis , sed eos autum , qui dicebant conferre attritis eo quod, jehaut hi poenitentes non carerent bono motu ac sussicienti dispositione ad Gratiam an Sacramento impetrandam. Sic enim Lutheru loquebatur apud Frassen. t. io p. 564 . TrisIstiis obfr-ditatem peccatorum , amissionem aeternae Beatitudine ,

etc. acu mocri iam , imo magis Reccqtorem , σι uos indi Holsol, untur. Et deincle ibidem improbabut eos, qui pocant tuitionem an proxim disponeutem ad conitidonem. Vertim S. Synodus declarat, salso his Scriptoribus admoereticis calumniam inseri ici ergo

horum sententia in Concilium consequenter aperte ab illorum calumniis vindicando approbavit. Huic testatur noster S. Papa Bened. XIV. de Synodo l. 7 c. 3 ex . , post ridentinum omnes Seholas nostram sententiam plausu excepisse. Quapropter non im Hierilo Cardenas , Salui. i. a , et Croi cum araner- Conincti Prae p. rado , Salas Suar. Less. Ruyn audis Pala , Spore Fili luc et aliis eam vocant moraliter certam , et oppositam post Concilium dicunt omnem probabilitatem amisisse. Hic autem advertendum

excommuilicatione Sed Apostolicae reservula 4 equis audeat licuius theologicae censurae, sterius, o iniuriae aut contumeliis nos uia re alterutram sententium, Sisene nrem necessisu em alis sis dilectionis Dei in striasisse ex metu geriennae conceρίου, quo Aodie inri' Scho-- lassicos communioris idem', DLasserensem Burdigesessionis necessisalem. Hoc tamen Decreto non prohibetur quominiis Patroni alterutrius sententia vocentivam veram , sive certam Imb dicunt Lugo deside l. o n. O . Carden in i Crisi d. m. 97. Croix

365쪽

Cap. I. Dub. II De essentia hujus Sacramenti. 5.5in siti et Holgm. n. 542. v. Dixi, non prohiberi, quin opposita possit dici improbabilis , et salsa , quia

improbabilitas , et salsitas non sunt censurae Theologicae Praeterquamquod Pontifex, dicendo, sententiam negantem dilectionis necessitatem in attritione .se communem inter scholasticos, videatur ut apposite advertit P. Viva in d. Propos. 5, 33. non solum illam tolerasse, sed etihm quodammod approbaS- se , Saltem magnum pondus ipsi utique tribuit

cum enim ageretur de sententia, quae perii uel ad va lorem Sacramenti, et testetur Alexander, Scholusticos

eam communius excepisse, consequenter testatur, ita

scholis ipsam communitis haberi pro moraliter certa; neminem enim latet in materia Sucrameritorum illicitum esse sequi opinionem , quae non sit vel tutior, vel moraliter certaici Salthm Pontiaeex, si aliter intendisset, id simpliciter asserendo , magnam dedisset ansam errandi in re tam gravi, et ad praxim spectante, proiit est materia proxima hujus Sacramenti, unde tot animarum pendet salus. Probatur a ratione, quia Sacramenta id quidem epficiunt, et actu efficiunt, quod significant; cum autem hoc sacramentum ex Christi institutione sit Sacramentum Mortuorum, et per se primam a levi conseri egratiam, oportet ut docet D. h. p. ' 84art. 3

ad 5.)ut Sacerdos Poenitentem absolvens Stendist, illum absolutum non sollim significative, sed etiam effectiv , idest, ut ipso proserente Ormam absolutionis , verba illa non solum significent, sed etiamessiciant remissionem peccati istuc dicimus , quod, si

attritio ad remissionem non sufficeret, et re iuri Eretur contritio, quae extra Sacramentum hominetia justificut, omnes poenitentes deberent ustificati accedere ad lioc Sacramentum. ec obstat dicere, quod cliuiris paulitentes semper iusti sicuti accedetent, se in per vi Cla-Vium peccata remitterentur , cum doceat ridentinum , Contritionem charitalo ui sectaui non iustificare sine Sacramenti volo in sellige explicitori vel implicito Nam res iidetur , quod , Si hoc friet,

366쪽

3έν Lib. I. Trael. IV De Sacranient Poenitenti numquam 'erificaretur , Sacramenturia, oenitentis actu efiicere quod significat, sellicet absolutionem pe calorum. Praeterea respondetur ex in si Presbutex Ia. te C. Agnovimus. 3. Caus. 9'. 6, quod Iulianus, ex Caelestinus Papae dicant, Sacerdotem negantem Nεolutionem morienti eam postulanti causam esse tu lius damnationis Pergo supponunt Pontifices , quod, est moriens haberet votum Saeramenti et dispositum esset ad absolutionem , tamen ob ejus negationem damnaretur ergo absolutio actu peccata remittit

Hoc non quidem negant ipsime ad ersarii, sed dicunt et signanter Sylv in Supp. D. h. q. 5artos

quod peccatum extra Sacramentum remittatur tantum per contritionem persectam, nempὲ quae oritur ex charitate intensa, noninulem percontritionem, quae Oritur ex charitale remissa, sive per attritioriem ortam ex amore inchoato, qui licet sit praedominano, sit tamen remissus. Sed reApondetur, quod omnis dola , qui oritur ex charitate praedominante , sit contriti iustificans hominem extra Sacramentum , ut communiter

docent DD. citati ex D. h. qui pluribus in locis id

non obscur docet etenim in Supp. q. Mart. 3 sic ait consulis ut saepidicium est q. I art. I ad i et q. 3 et 4 art. ' habet Usicem dolorem Unum rationis, quies HVGentia percuti commissi, et hic oles esse adeo Pur s. quod non sussciet adrosionem conreissonis, ut si minus Apsiceret eipeccatum, quis debeat divisceraes uriatio a ne sicut etiam amor potest esse ita remi Sus, quod non uincit ad rationem M statis Alium dolorem habet in sensu, et parMisas huius non impedis rationem constisionis ; quia non se habet per se ad contritionem, sia quasi ex accidente ei adiungitur et iterum non est in osentia nostra. Deinde sic concludit: Sic ergo Pendum, quod quantumcumque a suis dolor, dummodo ad conressionis rationem sinciqι, omnem

Φiam delet Ergo ex D. h. ille, cui dasplicet separatiora ne jam habet contritionem sufficientem ad peccatum delendum; illi autem, qui habet contritionem ortam ex charitate praedominante, iam magi.

367쪽

Cap. I. Dub. II. De essentia huius Sacramenti. v dispiscet peccatum, quia est separvilia sne pergo iam hic conseauitur remissionem peccati. Νec obstat dicere, quo S. Doctor loquatur H de dolore requisito in Sacramen o Poeni lentiae; tihmvis enim hic loquatur de partibus huius Sacranasuti tamen loquendo de Contritione generaliter de ipsa loquitur tamquὲm virtute, prout faciunt Auctores, qui agendo de dolore requisito ad Sacramentum Poenitentiae agunt etium de con , trione in genere Unde S. h. ibi proponit quaestionem. tifrum ia/ a consulto sussciat ad deletionem magnorum eccatorum 8 Et ind resolatici Quoiatae contritio euWa is gratum faciens informata ergo quantumcumque si 'cro delet omnem nul m. Nullum hic, neque in toto articulo verbum facit s. Docior de Sacramento e ,itentiae; cur ergb ipsius doctrina est restringenda ad contritionem in Sacramento Deindὲ, quod ipse loquatur de contritione in genere , patet ex quaesti nibus, quas antecedenter proponit, nemp, An -- tristo sis dolor pro erectis assumptus cum WOROSitis eo tendist Ansis iactus inrtatis' An contritio debent esse deiectos origis 'An rosa uia si se us contrissonis. An in alia Mus animae conserantur de erectis 'Subjecta horum Dubiorum reduci quidem non possunt ad contritionem uti ni ateriam Sacramenti Praeterea, quod S. h. suerit pro hac sententia, nempe quod omnis contritio deleat peccatum extri Sacramentum, patet

ex illo quod dicit in 3 p. q. 86 art. 3 ubi requirimradrationem Mera mentientior, ut detestetur peccatum, quia es contra Deum Uer omnia duectum. Item ex textu su-

pr allato in quod l. 4 arto ubi ut retulimus ait

quod per solam contritionem dimisistur Peccasum . . . Sed si antequam absoDmur, habeat hoc Sacramentum in po- ω , iam Minus LMiam veniatur in 'so, e consequitur remissionem culPin. Ergb semper ac loquitur S. Doctor absoluth de dolore, qui ad rationem contritionis perti git, semper intelligit per ipsum remitti peccatum e. tr. Sacramentum. Quod autem quaevis contritio orta ex charitate prae 4έ

dominante, licet remissa, taleat peccatvn ,probatur

368쪽

ιέ, Lib. I. Trael. IV De sacramento Poenitentiae. ex rid ex ebd. c. 4 ess. 4 ubi dicitur : ιιι contritionem hanc aliquando charisine perfectam Ssa contingui, hominemque Deo reconciliare,priusqu/m hoc crumentum actu recipitur, M. Ergo dolor charitate perfectus jam peccatorem justificat ania susceptionem dacramenti Adversarii tamen legunt contritionem, non Munitate per eo am, sed Chari asem refecfam, ex quo inserunt, Coucilium loqui de charitate intensa. Sed ego et Petroc. rassen. ac Lugo legimus in pluribus exemplaribus charisale perfectum. Et sic verosimilius legendum Videtur, nam Ilo perfectam respicit proprietion et aritatem, sed contritionem , cum hic dividat Concilium contritionem in persectam, et imperfectam,p ut legenu patet lino , esto bierfectam respice L. Garitatem, non sequituri, quod Conc ad justificationem extra Sacramentum requirat charitatem intensam alam Charitas praedominans, adlinc remissa etihm est Persectu Charitas quamvis intensa sit persectior; Per-I ectio enim aut impersectio charitatis , ut bene ait T. urn. t. 9 p. 4 non sumitur ex tutensione aut missione, sed ex motivo, ex quo oritur hinc persecta Charitas est, quae oritur ex motivo Bonitatis Dei, im- Persecta autem ex motivo boni a Deo consequendi.

Ergo si Concilium dixisset chori atem non charis e utique vocasset charitatem perfectam ad distinctionena impersectae, sivδ inchoatae , quae ut insrh dicemus moupertingit ad charitatem praedominantem. Hinc Facultas Paris ann. 56 ut resertΤouri t. 9p. 5 damnavit hanc Propositionem : Per constitionem , non adhibiso

realiter Sacramen o , non simianitur ρeccatum extris casum an mi , cu necessisatis. Item Clerus Gallicanua in Comitiis Generalibus an i7oo. apud eumd. ourn. p. Oa' declaravit me duo ex S. Synodo ridentina

monem 4 et Ocenda esse e rimum , ne quis utet is

Sucriamento requiri us Woe, iam contrisionem illam, quin Sit charisaeepe eo et, et quae ansequὰm suscipiatur,4 minem Deo reconciIDIItem eadem Facultas Paris anno

i 638 notavit censura librum cujusdam Claudii Segum notii dicens : Quae rodis Auctor de aurisionis in. -

369쪽

Cap. I. Dub. II. De essentiaonius sacramenti. 3έyeiensia, e contritionis experfecta choritate absolutin cessisute ad rec*iendum Sacramentum Poenitentis ς ι

re addit de absolutione, quodisii aliud sit, quὰm δε-

clariario peccati iam remissi damna tinc stas, e censuis, tuas Proposisiones esse mali Ecclesiae contrarius, esse cicae Sacramenti Paenitentiae imminutisas, et insVer

emerarias a erroneas. II autem notat Τοur dic. p. Ioapraedictus Auctor non iam loquebatur de contritione intensa, sed tantum de remissa ex motivo charitatis, eum hanc distinguebat a dolore ex motivo gehennae. Quod autem omnis contritio deleat peccata, probatur, quia actus contritionis est sormalis actus charitatis ergit Deum , sive intrinsech conjunctus cum charitate, ut communiter docent Salm de Poenit. c. I D. x cum S. Bonav. Seoto, Palud. Alensi, etc. Croici. 6 P. I n. a cum Lugo, Aversa, Bosco, et Orm ex

D. h. 3 p. i 5art. 6 et q. 86 ari. 3. Nec videtur de hoc Posse dubitari; nam peregregi loquitur P. Frassen.

t. I p. 534 dicens, 'quod in substantia contritio non Sitim persectio charitate, utraque enim tendit in Deum, ne diverso modW charitas tendit in Deum per modum consecutionis, ut summum Bonum Contritio ero per modum fugae, quatenus homo detestatur peccatum , ut Summum malum , utpoto Deo oppositum.

Charitas tendi i minediale in Deum , et mediate in odium peccati contritio autem immediat in odium Peccati , et mediate in amorem Dei. Und concludit. quod contritio sit actus formalis charitatis, Cum propter Dei dilectionem homo odit peccatum. Praetere.

Cum contritio ex solo motivo charitatis oriatur, non potest contritio existere, nisi praecedat simulque coexistat charitas; nam contritio nihil ali iid est, qu hindolor de peccato, quatenus offensa Dei summe dilecti; undὲ qui conteritur, nece se est, ut ex imite, et si non reflexh, actum charitatis eliciat, et ideb S. homas S. parie quaest. 85 art. 6 dixit Actus et habitus charitalissimis sunt se ore cum iactu es habim omisentiae. Posito igitiir, quod coninitio sit etihm vera charitas, rivi necessario cum charitale conjuncta , neceεsarib

370쪽

35, Lib. VI Trael. IV De sacramen o Poenitentiae. etihm dici debet, quod remittat peccatum Patet minus luculenter ex Divinis Scripturis quod, qui Deum d ligit, jam particeps sitimicitiae Dei, prout Proverb. 8.

dilixem is Patre meo. i. Petri . Charitas verit ι, ritudinem Peccatorum. i. Ioan . . omnis qui diligit, ex Deo niatus est. Hinc D. Augustinus . tr. 9 in Joann 'dixit: imor medicamentum , charitas sanitas es . ti l contra a. Pistol. Pelag. cap. I. Charitas incit susum Dei. Item Aerm. 35. de Prov. c. a. Deum non des, ama , et habes. Et tr. 9 in Ioani3 agens de charitate dicit: Quam eum habere cor erit homo. Pitum S. habebis. S. Ioatin Chrysost. Ibi hianitas M. Omnia sublestia sun mala. Et apertius id docent S. h. a. q. 45 ar. 4 ubi ait Churisus... non pOIes cssct cum Peo calo montam Et quod hic S. Doctor non loquatur de charitate intent,ivs,sed de sola charitate praedominante, patet ex eo, quod ipsumet dixi qu. I art. a. ad quamae remittit, ubi inquit tuus aer actu ρec ii montialis

cons aeriarur charisiati serundum ρωρriam rationem quae

consistis in hoc . quod Deus di am super omnia. Und. immoritMP. Concina dicit, quod S. Doctor illam ch ritatem intelligat non posse esse cum peccato, quae est in gradu intenso , cum dicat S. h. in Suppl. q. 5art. 3. Amor potest esse stiremissus , quod non uincisa rosionem charitatis. Flam respondetur , quod hie D. h. nihil aliud velit intelligere, nisi quod, si amores ii debilis ut nondiam attingat objectum charitatis scilicet nondii diligat Deum super omnia haec non sit vera charitas, ea initium charitatis Si veroaussicit ad rationem charitatis, quae consistit in dile tione Dei super omnia, ut supra explicavit dict. q. a

art. a. ubi Qui et etc. , haec quantumcumque sit remissa est vera charitas, et hanc dicit non posse esse cum peccato mortali. Et ratio videtis est quia sicut

quaecumque aversio a Deo tamquhmis fine ultimo. etihm in gradu remisso, sufficit ad amittendam Dei amicitiam ita quaecumque vera conversio sufficit ad eam recuperaudum, ex illo con enimini ad me; as