Theologia moralis

371쪽

cap. I. Ba n. De essentia huius Sacramenti. 55 npertar ad os Zach. I. Et alio : Impissas impii non Moceueissi, in quacumque die con Versusserit Mech. 33. Utide Bellarminus to Ap. 347 ait Arius uectionis Dei suer omnia monisurρeccato, et e HELEDd --

cienter unis sine miraculo non olesteos accum diae tionis Dei s er omnia manere 'eccosum

Id clare confirmatur ex Prop. a. Michaelis Baii, damnatat Gregorio XIII. quae dicebat Charisas tua,

quae es, plenitudo eos, non est e re coniuncta cum remissione eccatorum. Certum est apud omnes, quod

charitas requisita ad impletidam legem, non oporteat, ut sit intensa sed sussiciat, si pertingat ad diligendum Deum super Ombia. Quidquid enim dicat Iuenin Instit. h. to 6, 333. requirens charitatem intensam ad implendum praeceptum amoris, ex illo illis

Dominum Deum suum, ex soro corde suo, etc. Communiter tamen Theologi oppositum tenent cum D. h. a. a. quaest 44 ar . 8ad. a. qui explicans illud ex toto eorde, quomodb sit intelligendum, sic ait cum mandatin, quod Deum ex toto corde diligamus, datur AMAE , quod Deum ver omnla debemus diligere. Et ibid. qu ain. 8 dicit Ais eram charitatem solis esse quod habitualiter ad uis totum cor suum ponat in Deum, iu

si contrarium; et hinc emerito communis est omnibus

charitasem habensibus. Ergo persectio charitatis in hoc consistit, quod homo diligat Deum super omnia. t nihil velit contrarium divinae dilectioni ut patet ex illo Ioan. a. 5. Qui semctis erbum Christi scilicet legem implet), ere in hoc charitas Dei sterfecta est.

Hinc certum est, charitatem praedominantem, licet remissam, legem implere ut communiter cum D Th. ut supr. docent Suar de poenit. d. - . . Sancti. Dec. l. a c. 3 et 5. Bon de . praec. d. 3 qu. 44 et n. i. cum Val. et Beg et ipseMaDeri t. 3 p. 63a. v. Distinguo esto ipse sit contrariae sententiae quoad sussicientiam attritionis, hoc tamen non negat, nempe, sussicere ad impletionem praecepti chari tutem remissam, modo sit praedominans, cum uultum ait praecoP-

372쪽

352 Lib. I. Tract. IV De Sacramulito Poenitentiae. tum ut ait de interision charitatis iam alias Deus praeciperet rem inipossibilem, cum non sitii nostra potestate intensam charitatem habere Nisi dicere velis cum Continuat. Ournet to 3 p. 27 I. Vers. Antequhm , et clarius p. 273. Vers. Neque quod quis quis habet amorem Dei praedominantem necesSario habeat etiam amorem iniensivum rationalem, non jam 8ensitivum praedominantem . qui bene sum cit adimplendum praeceptum. Sed si intensio amoris sic intelligatur, quaestio est in trium de nomine. Caeterum certe

piaeceptum implet, si habet charitatem appretiativh praedominantem. Et hanc charitatem dicebat Bajus

posse esse conjunctam cum peccato, et hoc damnatum est. Aiebat enim Bajus Charitas illa, quae est

plenitudo eos, non est SemPer coniuncta cum remis-Sione stere tonum. Ergo, ut recte dicit Magister meus Illustrissimus et doctrissimus Episcopus Tornus, propositio opposita tenenda est, nempe Charisias illa. quaeri let D m, semper esι conjunc a cum remissione peccator m. Nec obstat dicere, quod propositio suerit proscripta respectu ad charitatem habitualem nemphcuni quis est in gratia, o vero respectu ad Charitatem actualem iam bensi respondet Lugmd 5 n. ior. quod Bajus loqueretii de charitate quae est plenitudo legis, de qua loci uehi turis post Ol. ad Rom. 3. Hinc non dubitatulum, quin Bajus locutus fuerit non doli cibilucharitatis, sive de gratia justificante, sed de actu dilectionis per solum enim habitum non impletur lex , e per actum, cum lex habitum non praecipiat. sed actum charitalis . ut D communiter dicunt, quia habitus non cadit sub praecepto et praecepta non implentur nisi per actus. Id confirmatur ex Pr

Pos. 7 dum nata ejusdem Baji, quae dicebat: Homo

eatis en in peccato mortali. .. ρotest habere peram char Istem , charisas etiam perfectu potes consistere cum

ream artem diamnationis Bajus igitur hic distinguelat charitatem veram h persecta ; perto fiamste ecfa

Do a Sedulo illud additum etiam utiqueintelligebat

charitatem intensam ; et per to erum, charitatem

373쪽

cap. I. Dis. Π. De essentia hujus Sacramenti a

utemissam , quae sine dubio . vera aviarii' est, cum ausa jus et minus 'on orient speciem Pet utraque pars

propositionis damnata est. Nescio, quoipdo his resin

Ex his omnibus congestis patet, 'ppositam aevlς tiam, quae dicit, contriti'nem cum charitate remissano iustificare exu, Sacramentum esse omni labrin,

probabilem et salsam und dici Lugo d. 5 n. m.

eam ab omnibus Theologis communiter rejiei, imψapud ipsum n. ii 5. Couincti vocat erroneam Vas ι.εontra sententiam Catholicam Alphonsus Curiel parum tutam in fide, alii vero temerariam, et scandal Sam temerariam . quia in re gravissima discedit ab omnibus Theologis, et communi sensu S. Patrum e Scandalosam verb, quia removet homines h saepius procur*nda contritique. Et ideo testatur Gonet d. 3 n. 7, quod lvius, licet prius oppositam sententiam tutatus suisset, postea tamen se retractaverit: Eo quo β ait Gonet. hveniarim Iasis sensensia contradica o riis Scripturae , et concilionum ac M. Patorum euimoniis. Objiciunt autem L contra nostrandi sententiam de aufficientia attritionis et eccRtor aversus hiqo nourotest ad Deum 'nverti, nisi per charitatem sorina.-em et actualem Bespondetur Hoc siquidem requis ritur extri Sacramentum, et ratio. est, quia sicli per Peccatum , quod est actualis contemptus Dei, homo avertitura Deo, ita per amorem actualem debes se ad Deum convertere. Aliud vero dicendum de remissio ne peceatorum intra sRoramentum, quia, cum Sam: -- mentum virtutem habeat delendi peccatum, et nonnisi per infusionem gratiae, quae est. ipsa chartist habitualis , susscit ad gratiam obtinendarn , ut Peccator per attritionem sit dispositus d Sacramentum.

recipiendum, virtute cujus sine charitate actuali convertitur ad Deum , prout exiri Sacramentum Per charitatem converteretur. Et sic intelligitur, quomodo peccator ex attrito sat contritus, nempe quia virtvt. Clavium aequivi lenier contritu redditur prout dis

374쪽

35ς Lib. I. Trael. IV De Sacramepto Poenitenti . hunc autores ὀstrae sententiae communiter , e D.

zonsequuntur'

objiciunt II. Qui dolet de peccato protiter Poenam, magis odit poenanti Iutim peccatum Pundε, si non haheat charitatem, non potest Dei gratiam adipisci. Respondetur distinguendo: Qui actu magis odisset poenam quam culpam ex timore qui dicitur serviliter servilis,

'ad eo ut ille peccare vellet, si non esset puniendusa hic non solum non liceret actum bonum, ea Positive malum, quia non exesudereto suo dolore oluntatem peccandi. Qui veris odit culpam propter Poerium, et excludendo omnino voluntatem peccandi dolet, se ostendisse Deum propter metum Inserni, iste Jain elicit actum bonum, qui oritur ex charitate ordinata erga seipsum ut declaravit Tridentinum eteonfirmavit Alexander VIII damnando Prop. 5 quae dicebat: Auratio, quin gehennae e Poenarum metu conciapitur Ane duectione bene, olentis Dei.ρωρter se, non est bonus motus ac vernaturasis pet idebas m se dispositum reddit ad gratiam in Sacrament consequendam.

Objiciunt III. Ad quamcumque justificationem omnitio requiritur saltem principium dilectionis prout declaravit ridentinum ess 4 c. 6 ubi vixit innod peccatores , dum ad iustificationem disponuntur Oetam ...tamquὰm omnisiuristia onιem dilisere ori tin

'omo fraxinoMentur uri ersus Precata eridium aE-' ωod, et driestationem. Respondetur, Non negamus. md iustificationem eouiri initium amoris pnec nega inus, illud requiri elisim in Sacramentis mortuorum,

dum Concilium ibi agit praesertim de iustificatione per Baptismum. Sed qualis , quaes , amor DConcilio requiritur 'Numquid persecta charitas vel an tantii minitium charitatis Hie reser advertere id, quod est 'ur Card Pallavi Ilist. rident. I. 8 c. 3 nemphquod aliqui Patres Concilii, vice in ingere inci'iunt

contenderent, ut adderetur , per actum charietatis r

huic Coneilium restitit, et confirmavit, ut pone-

375쪽

Tetur alnium αδ re is seiunc Cur esinit nisi quia iudicavit, quaequiri. ad justificatuinem in Baptistocax in Sacramento intrateuti aera Mim Sacramenta pari pass' prouedunt Lactum perfertae .chari 3-.tis. lloc auten initium amoris, ut bene docent Gam- anach in 3 par de penit o s. Frassen to . o p. 56, v. a. Petrocorens tona. 4 P., ις 'luaest 3 et Taum. rae Daeo l. tom, i p. latsi jum' baiatur in attrition qRam , upa di scarist,imus Prim per timorem clivianae vindictae, juxi illud Eccl. 5. 6. Timor Dei in num sies sionis eius Secundo per spem en se, cum . in ipso ridentinum dicatur loc. c. quod benδ se aliis po- 'unt ad gratiam . qui Deum inelymot. diligere tam . quisl omnis iustitia juntem , idest tamquὲm justifica, tionis omnis auctorem Terti. . per apem beatitudinia aeternae, cum 'c'at D. Thomas a. a. qu. Mart., loquens de spe theologica eam eam quid eminitium amoris eigh Deum, his verbi. Ex hoc. . . quodper ris--:

austissalorem . et glorificatorem diligere incipit. ieci stacdjcere, auqd ille, qui duigit Deum pro :

ex 'ORum. Suvm 'eipsum diligεit Deum; nam sapiente resp de S. Franciscus Sale tua de amomDei cap. 17 dicans, quod, si quis diligeret Deum pro ter με uum bonum, et illi flectus esset, ut si . Deinaiihil spe aret, eum nullo modo diligeret hic utiquo

Peccaret, quia positive exesudere charitatem tunc enim non se converteret ad Deum, sed revera ab illo

se magis averteret, cum perverse ordinaret Deum ad

seipsum tamquam ad finem ultimum. Qui verb amat. Deum tamquam ibi summum bolpum , et exeludu

376쪽

omnean UIutitatem petendi, turie elicit actum bon--pernaturalem γε licet non haheat charitatem pediaectam, illam tamen non excludit eamque jam incipit habere, et aliquo modo ad Deum se convertit. Caeteriam, quis neget, esse omnino expediens, ut poenitentes pro viribus conentur elicere actum con

tritionis Persectae . utque Consessarii studeant semper eos ad illam excitare, ut tutihs illi divinam gratiam

inmmqnantur ' Verum nostra sententia utique proderet, ut, si quis accedat cum 'Ia attritione, non se trahat ab hoc Sacramento, et Consessarius eum nori

r elat amitam indispositum. vis Quaeritur II. An in Consesnon sussiciat attritis ex me tu poenartitit temporali uin prout infliguntur hue, sena sententia amrmat . et hanc tenent Lugo dist. 5 n. 37. Suhr dis . I secto n. 5. Spor. n. 242. Anasiis. α Viva in Proposit. 5. Alexandr. VII. n. a. rabe n. 59. 'ia cum Goia ocat moraliter vertam, item Gran. Beg. Noto, Aversa, etc. cum Geoi n. 88 qui vocat probabilis imam Ratio, quia Trident sess. i ,- motiva attritionis ad sacramentum merentis dieit, ea metu gehennae . et 'narum tibi per in mennae intelligitur poena te Imi Perto utem inaurarum idetur iritelligi poena eniporalis, cum mi Conmlium adducat exemplum Paetii ontiae iniri orum . quae concepta fuit obmoliam moidii suae inlatis stetit enim Deus omminatur Poenas aeternas , si tempora es ad peccatores abster--ados. Secunda vero fhntentia negat et hanc tenent Comnna pag. 36 n. r. Canus Beleri de Poenit pari. 3 item Hurtad Pasqualigo apud Dian. p. str.s BesoL5r Et Carderi in Proposit. Innoc. XI. n. a. dubitat , an prima sententia sit moraliter certa Batio quia licet Tridentinum dicat ex metu gehenn , ει innarum, non tamen distinguit gehennae, vel poenarum Punde probabiliter ponit utrumque pro eodem; eum enim poena peccati mortalis sit aeterna, de malomitem poenitens timere debet. Prima sententia ridetur prohabilior; nam gehenna cunctas complectitur

377쪽

eum Deo intentae; a proindi, si doleaed tu piis rim

380쪽

36, Lib. I. Trael. IN. De Saeramento Pomptentiae salmanticenses . quod tantum ad sedandos soru pulos soleani consessarii, si de interna dispositione poenitentiis dubitent, meitare illum adlablendum de peccatis paulo ani explicatis , quod fit 'si dicatur υσρ

eatis narratis ole) et me accus,

Quaeritur X. Per quantum temporis spatium eius doloris moraliter perduret ad validὶ suscipiendum S

crametitum 'Suar dist. a seci. 4huin a et Eseob. lib. 4 num idi cuni Soto, Huri et Candido censent.

susscere dolorem , qui longo tempore Consessioriem Praecesserit anodo non sit retractetitus. Sed merith hos non approbat P. Conci pag. I334. 4. Alii autem , ut Ca dei in prop. i. nnoc XI p. 65, 88. Holgm. n. 5io et Diana part 5 tr. 4 R. 67 cum Praep. et γ' dieunt.susticere dolorem praecedentem per unum di- modδ fuerit elicitus in ordine ad cnissessionem et cum enim Confessio sit essectus illius doloris , dolor virtv liter perseverat Gnsentit Boncas. c. 3 quaest. α R. meu msi dolor praecesserit per aliquot dies , dummodb ut hic auctor ait xvirtualiter per 'everet in aliquibus mediis, puta si poenitens ex vi honeepti dolori Iese titeri iti requenti oratione Iuga occasionum . post nitentiis , etc. sed Croi n. o sentit quod , si post dolosens elicitia, poenitens ad diversa se converterit, ver per moram nolabiIem animo ad alia distraetus sue rit: in praxi breviter dolor sit renovandus. Hoc tamen villetur potitis ut consilium sequendum . quain ut praeceptum , eum commii niter doceant BD cum P. Concin esse aliquant analogiam hie soriam civile . et sacrame ilale; undὲ quidem potest itiis medere ii liquod

si illi uni inter discussionem diisse , et sententia.

sed nori tanta , quana in foro eiVi λti, duaesitur XI. A, . ut dolor sit ibaleria apta . de heat esse elicitus isti intentione Consessionis ' sis Lugo dist. 44 3 item Spores, Moy , Gob elo. sp id Conc p. 3, 41 a ac proMbile putat Tanibur. I. I . . Ralio , tuin quia ex Tria.. ess a cap. 1 tu attriti dicitur dispoisere ad impetrandam gratiam in Baesumerito, quae voluiitaten peὸealidi exesudii, curri