장음표시 사용
401쪽
Cap. I. Duia II De tierilia hujus Sacramenti, sqqrepelandi Consessionem apud alierum tuti enim
est constitutus in morali necessitate recipiendi abso' lutionem, antequam occasionem dimittat. IIo tamen non admittendum , si poeni eus ab aliis Confessario iam suerit admonitus de occasione tollenda, et eam non abstulerit: quia tunc habztur tamquhin recidivus, et minime est absolvendus, si sorte afferat extraordinaria igna doloris, ut Supra. Dubitatur 4. An possint absolvi, qui sunt in occa- naione proxima necessaria e Ut supra innuimus, illa quidem. dicitur occasio necessaria, quae non potest
relinqui vel physice, vel moraliter; 43 si is, nempδsi quis esset in carcere aut triremi, e quo discedere non posset vel bi esset in articulo mortis , in quo non haberet tempus ei modum expellendi amicam mor Het ver . nempe si occabio tolli non posset sine scandalo in his casibus absolvi poterit; occasione non sublata . cum non teneatur poenitens uno
illa in auserre. Sed hic dubium fit, an possit quis manere in occasione proxima, si aliter aeberet pati notabile detrimentum temporale in vita , fama, aut lar tuna ' Negat uerbesius de Poenit diss. n. l. dicens, pro nutio damno temporali aliquem excinsaria dimittenda ecasione proxima; et in parte consentit ig. tr. 5 n. 5o ubi ait, esse obligationem auferendi occa-aionem , etihmsi infamia sit subeunda Communiter tamen affirmant DD. non teneri poenitentem occasi nem dimittere, si aliter grave amnum temporale Passurus sit, dummodo interim. sit paratus uti mediis praescriptis cith v. Man. c. 3, io Sancti Dec. L et cap. 8 n. 3. Lugo . 4 n. 5a cum communi. ΡaLir a d. 2 p. os 3 D. 8. Tourn tom a p. 55 et 258. Reg. 3. Anaol. p. 6 is n. 46. Holgm. n. 58o. v. Dixi, Bouac de Matr. q. 4 p. 4 n. Q. Viva qu. 34. m. 6.Libet n. io . LVm. n. 9, Remi e a Seet. 1 qu. 35. Sporer n. 326. qui tamen . 3a8. cum Pala non exo at aliquem medioeriter divitem, qui, ne patiatur
damnum centum dueatorum, occasionem non Vellet,
desereres et consentit conuina P. 65 n. 7. alicem
402쪽
3νη δ. I. Trael. N. De sacramento Paenitentino nitens ex dimissione occasionis deberet patrinfamiarra aut gravissimum detrimentum Ratio, quia occasio peccandi non est in se peccatum neque asseν nece altatem peccandi quapropter hen potest cum enconsistere vera detestatio peccatorum, et firmum propositum non relabendi, ac adhibendi debita remedia. Et quhmvis praeceptum vitandi occasionem Proximam per se obliget ad non permanendum in occaesione tamen illud tutelligendum est obligare, cum quis Voluntari in occasione persistit non vero si maneat necessitate , aliter autem haec necessitas tutem enit, quando sine magno detrimento, aut incommodo nequit occasio dimitti; etenim tunc periculum formata et proximum, opportunis adhibitis edita ad non relabendum, fit materiale et remotum non enim, qui
est in periculo, sed qui amia periciatim ut dicitur in Eccles 30 perabit in tuo; non autem amat periculum , qui id invitus subit. Hinc optimὲ S. Basilius in Const. Non. . . dixit qui umenti a is cauis et necessituι , se ericulo obicis, el permistis sa esse in tuo .
cum amen alias nouse, non tam dicitur mare 'tac
Ium, quam inMitus illud subire o et ideo maris providebit
Deus, ei iugo ereat. Idem satis confirmatur ex coLaudabile de Frig. et Mal ubi sic habetur quod si ambo sermo est de conjugibus ab initisimpotentibus
consenserint simis esse vir eam, etsi non uxorem, σι
iam nbeo ut sororem. Ergo ut notat Satich. ne irii
infamiam patiantur, eis permittitur, ut simili aDiatent cum periculo tactuum. Remedia autem his , qui reperiuntur in occasione proxima praesertim P cati turpis, sunt, major oratio, requentior sua Bacrament'rum, notidiana ant impginem Crucis fixi renovatio promissionis non amplitis peceandi vitandique, ne Versetur solus cum sola fugiendi ab aspectu coniplicis, et similia. Hinc dicunt Spore n. II eum communi Bus utaupri casu o Magetolia . 3 p. 574 Pal. l. c. n. 2. cum Grassi emand etc. LVm C. 4 n. s. Cum NaV-
403쪽
cap. I. Dub. Π. De essentia huius saeramenti. 376quod ii, qui ab ossicio negotiatione, aut domo, in qua peccant, discedere nolunt, quia sine magna dissicultate non possunt, absolvendi sunt, si sint parati remedia adhibere. Idem diei Viva qu. 34 4 n. 9 de Chirurgis, qui in medendis mulieribus, et de Parochis,
qui in excitetendis earum Consessionibus pluries peccant, si aliter ipsi non possent vivere iuxti suum statum. Vide dicta l. 5 n. 63 vers. Quaeritur. Hae sententiae probabilissimae sunt; verum in praxi
omnes Conveniunt, expedire, ut iis , qui versantur in occasione proxima, elitim necessaria, disseratur absolutio. Imo, ut ego, quid sententiam in hac re, ingenuδdicam numquiim absolverem eum, qui est in occasione proxima extrinseca nam de intrinseca aliter insetiloquar), praesertim si occasio sit de materia turpi, semper ac absolutio commod differri posset. Censeo enim, quod Consessarius tam quit m Medicus teneatur aptare suo poenitenti remedia opportuniora , ut ille luam Operetur salutem reorque, nulIum aliud aptius antidotum ministrari posse ei, qui est in occasione proxima , qutim dilationem absolutionis dum experientia docet, quod poenitentes , postauam absoluti discedunt, ut plurimum negligant meaia praescripta adhibere, et sic facillim recidant. Com h converso, quandb ipsis absolutio denegatur, vigilantius satagunt remedia exequi, et tentationibus resistere , impulsi quidem timore, ne cum ad Consessarium redibunt, iterum sin absoluticlae dimittantur. Et casu, quo poenitens prius admonitus ab alio Consessario media praescripta neglexerit, et eodem modo suerit relapsus, dico, eum omni dimittendum es e sine absolutione. nisi sor hextraordinaria signa doloris exhibeat.Εt etiam huic adhlic extraordinaria componctione donato ordinari loquendo, absolutionem denegarem qua
db commod absolutio posset differri Fortassὲ alicui haec tradens nimis regid iis videbor; sed ego, cum poenitenties offendissem huiusmodi' occasionum laqueis irrelilos, sic semper egi, et semper agam; hac enim
vix in dens non me rigidum, aed mammLers χω
404쪽
Ms Lib. I. Tract. IV De sacramen o .Paenitensiae. benignum esse puto, qua ii quidem nussu asto aptior modus mihi ividetur, ut ipsi h peccatis et ab aeterna damnatione eripiantur , et D contrario crederem . quod, si benigne agendo absolutionem, quam petunt, eis praestarem, causa easem, quod miser in vitiis inar-Cescerent. Quisque in suo sensu abundet. Utinam vero
omnes Consessarii cum hujusmodi poenitentibus ii
.e gererent, multo quidem minora crimina committerentur, et longi plures animae perditionem vita nil Ego sentio , et dico, quod, ubi agitur de liberando poenitente . peec in sorinali licet permittatur.ei,ut marneat in materiali, tunc ConseMurius curare debeat. in quanium christisin a prudentia consedit, ut opinionivus benignioribus, gravi tamen sundamento roboralis. Ubi vero opiniones benignae propinquius movent ad periculum uectu i sormatis, ut cidit in hac materia vccasionis proximae dico, quod Consessario uti expediat sententiis rigidioribus a sic enim mε gi consulet
Os iubilatur. 5. An qui in occasione nyccss'ria etiam adhibitis remediis , semper eodem modo relabitur possit absolvi, nisi prius occasio item deserat irima sententia . quam tenent Logo do Poenidi d. x n. 35 a. Pal. t. a d. l. i. 3. Hol- de Poen. n. 583 item
Gob. Fabri, Pallav. et alii apud Cmi l. 5, 26 et probabilem putant Tamb. in Ilieui. Consi c. n. Is dicit, posse eum absolvi totie quoue . modo habeat sufficientem dolorem et propositum. Advertit tamen
Lugo n. 36o, quod, cum aliquis semper immediate post Consessionem facile recidit, is censeatur sarere vero dolore et proposito, et ideo non sit absolvendus. Secunda tamen verior senisa tia , quam tuentur mas. supra n. 499. Rono de Poeta. c. . q. 3. Ourn tom.
p. 58. Re . 3. Viva in prpp. i. Alex. IIV. num. Peum Suar. m. et Reg. Maazotta L 3 p. 577, qui vocat communem citem Caiet. ann. Carden et alii cum Croi l. c. qui vocat veram rapunt, una ni Posse absolvi, nisi occasionem deserat, etiam cum iactura vitae , si opus sit, quando nulla emendatio , nec Pr
405쪽
Cap. L Bub. II. De essentia hujus Sacranisnti 5812abilis spes emend tionis apparet Batio , quia homo
tenetur cum omni actura vitare periculum princimum.
peccati formalis Ei licet aliquando ob ustam causam liossit permitti periculum peccati, numquam tamen potest permitti peccatum: cum autem nulla spes appa- rei emendationis, periculum utique fit formale, et . Peceat sejungi non potest et ideo omninbest vitandum Cum quocumque clamno temporali etiam vitae .Hic enim currit illud Marc. s. 6. Quodsioculus tuus scandalDat is eum. Bonum es tibi luseum sntroire in regnum Dei, quὰm dinos oculos hasenum, mis in gehennam ignis. Et aliundἡLueae 9. 5. Quidenim proficit homo, silucre-uurrunti eraum mundum , se autem sesum Perdat, et deis mentum suifaria st Dices cum Lugo Gergo iste neque prima vice poterat absolvi, cum ideo adsuerit periculum. Respondeo, quod dispar sit ratio, nam , cum oecasio est necesSR-ria , Ope mediorum periculum materialiter proximumst sormaliter remotum at cum adhibitis remediis non adest spes emendationi , periculum evadit se
maliter proximum, et ideo omnino vitandum cum quocumque incommodo Sin ausem Cait S. Carolus in Instruct Conissa loquens de puella, nae domi ha-
beret occasionem necessariam' os similes recausiones comperia confessarius,ρaeniten/em in illud eccasum relabi domanda 'rorsus est absotario, donec δε- seruerit moximam eccandi occasionem , quidquid tundem Menire deleat. Hinc . . Falsos 6 de Poenit. dist. 5 etc. Fiatres 8 ib. dicitur debere dimittere sua om Cia milites, negotiatores, curiales. etc. qui n4rint se illa non posse exarcere sine peccatori sic enim loquitur
S. Gregor. VII in cit. c. Falsos et Ideoque quicumquemue , e ne tiator, Mel sicut inta deditus, quod
sine peccato exercere non ossis di ultas notatur advertit Glossa , non i ossibilisos' , si cui is gra, io- insitis irretitus ad amisentiam eneris , reco oscat, Se Merum menitentiam non Osse erusere , nisi negotium inui incium . deserat. Idem clarius confirmat In- moc. II in dict. c. Fratres , dicens : Falsa en
si 'nisensio , cum aenisens ob ossicio ei curiali , i e
406쪽
s3 Lib. I. Trael. IV De Sacramento Pomitentiae. yotiali non recedis, quod ais mccato agit a ra.
Secus vero dicendum cum ΗΟIgm. d. n. 583. Lum. de Poen. c. 4 II. io et Spore num 326. cum Sancti. I av. et aliis communissime , si in praesenti hujusmodi poenitens asserat extraordinaria signa doloris tunc enim jam effulget spes emendationis. - Hic pro complemento huius puncti reser adjicere ea, quae tradidit D. Carolus Boi romaeus in Instruci. Consebs. . Act Mediolanen p. 4 pag. 65, ubi distinguens inter occasiones proxim de se inductivas ad Peccatum , ut est domi retinere concubinari, et DC- Casiones proximas peccandi ob pravum habitum alicujus , sic dixit : Poenitentem in siqua ex his occasionibus persantem, si Myens sis tua occasio MLq- concubinam Arri, non debes sine dubio confessor a 3oDere intellige, ne prima quidem vice , nisi hanc occasionem anteis sustu is Pro aliis ero occasionibus minus impellentibus , quales sun a in escasio σ3Pereus minus pudici, OEoquii gestus, eic non MOLMamr, nisi eas diminere poenisens poliaeamr. Quod si iam cstri ossicitus sit, nec emendaetus fueris, absolvi disseratum, donec emeniationem agnoperis. Deinde hac addidit te operistis quin ad malum in- nant, ut Sasta sonum issicorum 4 roborum hom num , cavonarum re entatio , e alia huiusmod , quorum occasione si homo 'eccare consue ris, nequaquam debes absol . nisiWimum eam omnino inliseris quod si Confessori Asumfueris axprima aut secunda paenitentis ossicisatione , et non a Eus imum Occa-3ionem hanc dimissurum , poterit eum absoDere absolutionem autem disierat, si romii is non feterit, donec mandatam omnino fuisse cessionem a Os e
Et iapotest contingere , ut inrisens cum Ais Omniabus, confessore propositis occasionem non o is dian istere sine periculo intellige damni vitae , famae , vel honorum , aut scandiam debet Misere remedia ist
rimo meram abso uso intelligendum etiamsi poeis:
407쪽
Carp. I. Dia. I De essentia hujus Sammenti m. vitens ille prima me confiteatur peccatum donec andacionis rima dederis. Quod si inia infamiae e-Mimium paenium Laori emph si incurrat insa,
miam, nisi tune communicet , et confessor talia comstitionis in eo signa pervexeris, Cui predenter dispositum iudicet , dehisamque re exciWienda remedia dis sitionem obser gerit, func 'o erit iasoDi quod si 1amen non emendas paenisens fueris sescilicet etihmadhibitis remediis', non absolωιur, donec Occasio agia sublata fueris. Quaeritur re. An possint absolvi illi, qui in peccatis is, aunt coiisuetudinarii aut recidivit Distinguendum
est inter consuetudinarium iu habituatum, et recidivum consuraudinarius intelligitur hic qui prima
vice suum pravum habitum confitetur, et iste potest absolvi, etiamsi nulla emendatio praecesserit, modo eam serib proponat, ut cum sententia communissima dicit Croi l. 6 p. m. 8ao Ratio quia talis
poenitens ex una parte non est Priesumendus malus,
his ut velit indispositus ad Sacramentum accedere; ex alia bene praesumitur dispositus dum peccata sua comstetur, eum ipsa spontanea consessio sit signum com ritionis, nisi obstet aliqua positiva praesumptio in Eontrarium; omnes enim conveniunt, quod dolor per Consessionem manifestetur. Vide Iueniri Instit TheoLt 7 p. 4 γ8. Salm de Sacram in gen. e. m. II. Nec obstat dicere, quod eadem prava consuetudo sit signum indispositionis iam licet pravus habitus reddat peccatorem propensiorem ad peccatum, non tamen dat Praesumptionem ejus infirmae voluntatis. Attende quae
docet Catechismus Rom. de Poenit. n. ω Sc audissconfessione, fudi Oresti Sacerdos neque in enumeramaeis ac sis dias nisam, nec in Messiandis dolorem ρ- nitensi omni o defuisse, Moωροιeris. Nota omniis
Rectas cautem est ille, qui post Consessionem in eadem peccata relapsus est. Hic dubitatur, an possit solvit Adsunt tres sententiae, Prima quam tenenthiivest Henr Tanner. Sincius, etc. apud Salm tr.
408쪽
Sν Lib. I. Traci I R. De Sacramento Poenitentiae. quae non sunt in esse, ut si quis loquendo prolabitur in blasphemias aut vel sando in cauponi prorumpit in rixas et ebrietates, aut convivando cum sociis ruit in v rba et cogitationes obscoenas , etc. In occasionibus hujus secundae speciei , quae ora sunt in esse , recie docet S Carolus . quod, si Poenitens firme proponat ab eis cavere , possit Per unam aut duas, etiamque tres vices absolvi Quod . Si o,tmodum emendatio non apparet, differri ei debet absolutio, donec ille cum affectu eca,ionem derelinquat. In occasionibus verbirioris specie , quae sunt in esse ait S. Carolus, poenitentem neque prima vice absolvendum inuascumque promissiones Proferat , nisi prius occasionem amoveat. Et hanc sententiam censeo salthm ordinari tequendo omnino Sequendam Peanique tenent ardenas in Prop. 6 dam. ab Innoc XL cum Bon. Villat et Candido, ourn. t a P. 257. Beg. i Conc. p. 658 n. i. Ρ. Segneri In-sr. Cons. c. 5 Auctor lihr. cui titulus Instrug. Per I Consessori Novelli t. i n. 227. item Nav. Man. C. 6n a ubi ait concubinaritis cohabitans concubinae non debet absoDi aDIequ ab ea se stetur coninch. d. 8. de Poenis de i n. ii 3 ubici Eos,sus Mimn in con- 3iniam , υEo modo extris casum Mavis necessissio expedit absoDere , onsequis defacto separemur Azor.
R. 8. I. 3 c. 3 q. I Rev. non posse istu eum Molpi antequam ab ea scilicet concubina seporem' item Bodr Sylv. Fernand Marsarit , etc. apud al, dict. n. t ex D. Aligustino inis Satisfactio, de Poenit. Dist. 3 ubi sic dicit Satis cito paenisentiae esseeccatorium
'ciausa excidere , neque eorum s Restionibus adisum
india re. Erg tenetur poenitens ant absolutionem occasionem au serre, alitis stiggestionibus aditum non praecluderet Ratio . hujus senteni me ut ait Card. videtur esse, quia prima selitentia videtur dam. in predi sata Pr. 6 ab Inn. XI. Sed haec ratio non convincit: nam aliud est posse ab solvi eum . qui occasionem nsn uis Omfuere ut dicebat propositio, aliud, eum, qui licet non velit omittere antharis/dutionem, benhtaui en vult omittere statim post absolutionem.Basio a. quia praeceptiam
409쪽
Cap. I. Dub. II. Be isentia linius saeramenta. 31ε tollendi oecasionem voluntariam est egativum, id est non permanendi in occasione prodi est praeceptum non retinendi alienum'. et hoe obligat semper et ad semper unde qui potest occasionem statim
removere, et non removet, est in actuali transgressione praecepti, et ideo indispositus sed haec rationeque omnino satisfacit, vel saliam intelligenda est
in solo casu, quo poeniten nolit statim post absoluti nem tollere occasionem, et tantiam promittat auferre in futurum; at si poenitens in actu Consessionis firmδProponeret occasipnem removere statim ac domum redit, non video, cur dicendus esset hie indispositus, et quod praecepto contraveniat. Ratio potior et vera haec mihi videtur esse : ablatio occasionis est res maynopere ardua, et non fit nisi quis magnam vim sibi inferat, ut avellatur ab illa occasione, ad quam propter praeteritam sui animi adhaesionem remanet valde pro fhensus et ideo, si occasio non aufertur an se abso-utionem poenitens de facili post absolutionem sedecipiet, falso sibi suadendo, quod tentationibus restiturus ait et sic occasione non dimissa , profectδ redibit ad vomitum. Qua de re, si talis vellet absolvi, anteqntim
occasionem deserat, esset indispositus quia Se conati tueret in probabili periculo in si ingendi propositum: ac propterea Consessarius, qui eum absolveret ipsum relinquendo in tali periculo, utique peccare thimeontra officium Iudicis, quam Medici quia ahsolveret indispositum , non applicando illi remedium ejus
Dices : Poenitens, qui habet pro se opinionem probabil- , debet absolvi, quia, eum sit dispositus, habet ius ad absolutionem , juxta dicta l. 3 n. 5. et dicendam ω4. Erg,siquis efformaret sibi conseientiam probabilem, iuxta primam sententiam, teneretur Consessarius eum absolvere. Respondetur quod iulicitum sit ut diximus mox supra n. 453 dub. a se voluntari exponere probabili periculo peccandi. Nnd peccat poenitens . qui vult absolutionem recipere, antequiim occasionam dimittat, eum se immis
410쪽
ss lib. I. Trici. IV De samento poenitentiae. istin probabile periculum infringendi propositum. e. ideo tamquam indispositus nullum jus habet ad ut
solutionem. Respondetur . . Dat et nou Conc So
ruod poenitens possit absolvi semel vel iterum antis
imissam occasionem, tamen ut communiter dicunt BD et psi adversarii concedunt, poenitens non habet jus ut statim absolvatur; et propterea bene polost et in potest , tenetur Consessarius , ut partes ulmuneris rect agan tamquhin Medicus disserre illi
absolutionem , usquedum occasionem auferat. Dixi tamen oriunania nam merit excipiendus esti cum Lugo . 4 n. 5 i. IIolχ. n. 586. et Imrer P. 25. casus quo poenitens asserat extraordinaria
signa doloris , quia tunc propter hujusmodi signa Consessarius prudonte potest iudicare non ades , in poenitente poriculum illud proximum infringetidi propositum , signa enim illa indicant poenitentem
uberiorem recepisse gratiam , qua magis consta Aterae geret in occasione removenda. Nihiloininus, ait
Bonc , quod ipse etihm in hoc casu absolutionem differret, usquedum occasio auferretur, si absolutio commodi differri posset et ita etiam ego agere n. Encipiendus a cum Viva loco suprei cit. Casus, quo poenitens . si absolutio disseratur, non possit ad Consessarium redire vel nonnisi post longum tempus: tuo enim . si ille jam uerit Consessus peccata sua . et Consessarius prudenter iudicare valeat eum firmam habere voluntatem tollendi occasionem statim a poterit , tunc potest et debet ipsum absolvere quia tunc poenitens habet jus, ut fiatim absolvatur. Nea obstat dicere, quod ipse tunc remaneret in eodem
periculo ut mox dictum eat infringendi proposito m.
Nam respondetur , quod hoc casu tale periculum de proximo fiat remotum sicut enim ratione gravis damni ut instat dicetur non tenetur poemtens oecasionem ansere eoquod periculum per se proximum ratione illius necessitatis evadat remotum ita in casu nostro periculum illud infringendi propositum sit remotum ratione magni oneris, quod poenitens. deberet subire, Ieriun