장음표시 사용
421쪽
Cap. I. Dub. II. De essentia linjiis aeramenti. 58
tatae voluntatis ; nam voluntatis mutatio pendet ii divina gratia, quae tempore non indiget, sed in instanti operatur , et ideo non sollim per eXperimentum temporis, sed etiam per alia quidem signa patefieri potest. Imo aliquando alia sigua praesentis dispositionis multo melius manifestant mutationem voluntatis , quom experientia temporis ; nam signa illa directe indicant dispositionem poenitentis, experientia verytantum in directh Padeo ut non raro evenire poterit, quod aliquis etiΑm longo tempore sera vitiis pro
mundi hujus honestate continctat, ut ait D. Gregor. , et nihilominus non sit rite dispositus. Proptere , quoties poenitens affert vera signa doloris et propositi, toties bene absolvi poterit, ut clare colligitur ex c. Septies 3 dist. 3. ubi D. Hieronymus sic inquit Semres cadis iustus. Si eodis, quomodb ius us 'Si iustus, quo- modis adis Sed iusti Mociabulum non amittis, qui Per
Poenitentiam se e resurgit. Non solism se ira, sed se'tuagies septies delinquenti, si eonyensatur ad ρaenitentiam, peccata donantur. Et D. Ioann Chrysost. IIomi in a. ad Cor scripsit Te oris moriam non quaero, sed nimae corra tionem ; hoc isaque fac demonstres, sintne comρuncti, sintne in melius immutati, et res tota
confecta est. Hinc Auctor Libri Romae editi, cui titulus Instruct perti Novelli Consess. p. i c. 5 n. 356.)sic inquit Se la Padula nasca altamUrias visa, Seu astra causa estrinseca Molontaria suas umerisai dire, ehe miricasito sis indisposto Ac ideo in c. nT . Ii 3. dicit, quod peccator relapsus propter mali habitus vim statim absolvendus sit si firmam habeat voluntatem adhibendi media ad se emendandum
romo rigore, et Me si confessore iacendolo 4Hon- sanerebbe date ero virito desia Chima, o et Signore, Giga natura de Sacramento , si quale non solumente λ udisse, maia medicina Salusiare. Sed rogabis, quaenam sint haec signa extraordinarias. doloris , cum quibus recidivus statim possit absolvit Plura hujusmodi signa traduntur ab A A. upr. alla-
422쪽
583 Lib. I. Tract. IV De Sacramento PoenitentIae. tis. locis citatis, quae sunt videlicet I Major dolor patefactus per lacrymas, suspiria , aut cordialia ver-ha, ait Lugo . LUnti ilante Holgin Croix, amb. Lolaner Bengi et Salm de Poenit. cap. 4 65. Dicit autem Gonetius i. 4 c. 5 q. 9 non eSse saeph Credendum lacrymis peccatorum , nam saepe lacUmae Iroveniunt ab humano affectu. Loco non a /, melliisi Auctor dixisset non semper: nam revera , ut bene
ait P. Milante liviosmodi lacrymae , praesertim in
mulieribus et rudibus , non semper Sunt Signa verae
poenitentiae quandoque enim proveniunt ex aliqua Pussione, quam poenitentes exponunt 3 et ex motivo negatae absolutionis , Vel damni passi aut imminentis. Caeteriam lacrymae poenitentium ut plurim lim oriuntur ex compunClione cordis maxim h si effundantur po t ucli am concionem vel monitionem Consessεrii
raebentis aliquod compunctionis olivum. Hinc S. eo pi, t. 8a Theodor Episco p. sic docuit 'naispensandis Dei donis non debemus esse H ciles, nec
accusantium se lacrymis gemisusque ne i r , cum ipsam reuisendi ofectionem c edamus exiet in is
cone conceptiam Nota cum credamus , quapropter o
ditiarih nisi aliud percipiatur oppositum, credendus est poenitens ex inspiratione Dei lacrymas effundere. Hic etiam sicit iuva, quod attulimus D. Ioannis Chrysostomi mox DPrti, ubi dixit, compunctionem signum esse ori doloris.lLminor humerus peccatorum ut dicunt Busemb. Wigandi, Lum Sporer, Anaci P. Segneri, Loliner. b. aggotia, amh et Bengi. Hoc tamen intelligendum , cum poenitens fuerit in eisdem occasionibus ei tentationibus peccandi aut si ille post ultimam Consessionem dii se continuerit v. gr. per a Velao dies , cum ante assuetus fuerit prolabi pluries in hebdomada : vel si relapsus fuerit post magnum conflictum, ut reci a junt Croicet Anacl. III. Studium adhibitum ad emendationem augo . LVm Sporer, Salm Mareotia : aut si poenitens adhibuerit j junia eleemosynas . rationes et Missas , ut bonam sacerpti
423쪽
Cap. I. Dub. II. De essentia hujus Sacramenti 58s
consessionem , et ad absolutionem se disponeret. Fuga spontanea occasionum Croix, et Magotia. Impletio mediorum praescriptorum Consessario 'igandi, Busemb. et aggotia. IV. si poenitens quaerat media ad se emendandum AEVm. Lugo Salm Maz. Wigandi, Holetiann Milante etc. Aut si promittat Saremedia adhibiturum: vel ante, praestita melius executurum Lugo Segneri,Croi et Maz.; maxime ait Lugo si numquam admonitus suit de mediis adhibendis; sed hujusmodi promissionibus puto non omnin fidendum, cum poenitentes iacit proniittant, ad absolutionem obtinendam, se omnia executuros, quae Consessarius imponit, sed non raro postea negligunt. V. Spontanea Consessio ut dicunt Laym P. Segneri, Tum b. et Mam. dummodo poenitens non confiteatur ex obligatione praecepti Paschalis, vel impulsus h parentibuS, paedagogo, aut dominori nec propter quemdam usum peccata confitendi in aliquibus Festis, nempe N tivitatis Domini, Assumptionis B. V. Mariae etc. sed accedat omino sponte, et vere lumine divino in,piratus, solummodδ, ut adipiscatur Dei gratiam, Praecis haec
spontanea consessio signum esset dispositionis, si poenitens, ut accederet ad Sacramentum, notabilem conatum adhibuit scit longum iter est aggressus abbtinuit h lucro illius diei mastium conflictum internum si h externum sveravit, et similia VI Si accedit ductus
aliquo extraordinario motivo, nempe concioni auditae , mortis alicujus amici , vel timore terraemotus elluvionis pestis, etc. . Milante et Croix. VII. si poenitens consteatur peccata prius culpabiliter omissa Croix. VIII Si poenitens priusquom accedit , res tituerit ablatum , vel reparaverit famam proxime laesam. ilante, IX. Addo cum Milante si post peccuta poenitens admonitionem Consessarii significet se adeptum fuisse novam cognitionem suae iniquitatis, vel periculi suae damnationis. Addit Cr. n. I 8ai esse etiam signa extraordinaria, si poenitens dicat, se poenituissehtatim post peccatum, si cupiat satisfacere, si magnam Poeni eutram bono animo accepitet, si protestetur exa
424쪽
sso Lib. I. Tract. IV De sacramento Poenitentias. 3PSO, Inaue se mori, quὲm relabi .Haec signa dico saltem deservire posse ad alia signa dispositionis adjuvanda. Haec autem signa dispositionis recidivorum Aucto res Draefati non cabu traaiderunt, sed experientia docti. Unde puto nequaquhm errare eum, qui se dirigit juxta sententias Communiter receptas ah hujusmodi DD. non humilis notae Dicere autem , quod ipsi Scripserint passione assecti, ut suae doctrinae cum PlauSu X-ciperentur . vel propter aliquid iujusmodi, non videtur car/re aliqua Iahe temeritatis. Quod si hoc non sit censendum, non debet credi, hos tam graves . h Deo lumine suo fuisse destitutos in re, quae di- Tectionem respicit conscientiarum totius populi Christiani Manto magis, quod circa tales sententia nulla Ecclesiae proscriptio intercesserit.Nec ossicit, quod plures opiniones, quae circumseruntur,nonfiniat Eccleata damnatae , et tamen ab aliis communius ut Iaxae reputentur; nam Ecclesia non omne opiniones qua Casus particulares respiciunt, damnat, quhmvis non approbet; sed sententias quae ad universalitatem conScientiarum spectant, Ecclesia nec approbat, nec tacet,
ut dixit S. Aug. D. iis Ecclesia Dei mutia ιOlerat, et amen quin circis fidem sum, bri bonam in iam , nec
Ut Caelerum ut ad propositam materiam redeam,certum est i Quod Consessarius teneatur differre absolutionem. usque dum fiat moraliter certus de dispositione sui poenitentis , salthm per experimentum temporis, vel mediorum , si poenitens ossiciens nondii praebeat signum suae dispositionis. Vide Salm . de poenit. c. 5n. 66. Attamen notandum est prout diximus de Sacram in gen. n. 57.), quod in aliis Sacramentis, cum materia sit physica , physica requiratur certitudo sed in hoc Sacramento poenitentiae, cum materia sit moralis , proiit sunt actus poenitentis , sussiciat certitudo moralis , tu respectiva. Sic enim docuit D. Thom. I. a quaest. 9 art. 3 ad 3. nec pone , quod Omnis mensum si omnis infamHIA... sed secundismquod os possurigae in genere suo. t a. a quaest. 7
425쪽
eap. I. D in II De essentia huius Sacramenti. Is aer sis a Cenisudo non es simiater quaerenda in omnibus, sed in unaquaque materis, Secundism W'rium modum quia Mer, materia rudentiae sunt rivularia contingentia , circis guae sunt O anationes humanae, non Potes cerauudo rudentiae unia esse , quod omnino
fossicitudo Iouessur. Unde quod ad nostxum propositum spectat, sussicit, quod Consessarius habeat prudentem probabilitatem de dispositione poenitentis, et non ob-εtet ex alia iste prudens suspicio indispositionis; alias vix ullus posset absolvi, dum quaecumque signa Poenitentium non praestaut nisi probabilitatem dis- P sitionis, ut recte docet P. Suare de Poenit. d. a. . m. I . ubi ait, quod oponteat, et sumiat, ut con-6F-rius rudenter, e probabiliser iudicet, innitentem aridis sirum. Et hoc videtur satis exprimi in Catech. Bom de Poenit. n. 6o ubi dicitur : laudi d confes- isne Sacerdos iudicareris . neque in enumerandis peccatis diligentiam . nec in detestandis dolorem poenitenti omnino defuissa , absoDiρoteris. Ergo semper ac Consessario positivh non innoteseat, poenitenti omnino defuisse dolorem ipsum absolvere potest. Hinc Auctor sup cit. InstruE. per I Nov. Conf. p. I c. 5n. 3 .hcum sparsa sic loquitur: Donis no e mium quister uisimo la conclusione , μυ lichiaρ di
trare Ia Peniten , he u gladiato rudente probabiisdem divoaigione stipent ense onde se is circosianae non fondano uidiabis rudente, Eoo non sis sufficienιementa disposto, non de is confessore inquisiure 3 Stera , Lutenitente er Merne I e dena , chenonia ossisiae. Et huic conducit textus in c. A nobis de Senteni Excom. hi dicitum Iudicium De Meritati, quin nonsalia, nec fassitur, se re innituum iud cium autem Acclesiae nonnumqiam visionem e uisu 'quis etfuera sappocontivis, et falli. Certum estis et commune apud omnes, quod possit Consessarius differre absolutionem poenitenti etihm di
Posito, et etiam sine ejus consensu,semper ac prudenter
ludicet, dilationem esse utilem ejus emendationi Ith
426쪽
/3ss Lib. I. rare. IV De Sacramento Poenitentiae. Sal de Poen. c. 5 n. 68 Lugo d. et n. i68. Holet. n. 587'BOnc. c. 4'. 5 R. i. Croi n. 764. Viva in Prop. odamn ab Inuoc. XI. n. 3. Carden in eamd. rOP. n. 4 cum SuareZ, S , Sancti it aliis passim contra Paucos Ratio, quia poenitens, quamvis habeat jus ad absolutionem ratione Consessionis peractae, non ta- mei habet ius it latim absolvatur . Conse Actrius
enim , cui non soliti Iudicis, sed etiam edici com- Petit munus bene potest, imo meo judicio ut suprhdixi tenetur differre absolutionem , quando judicat tale remedium esse necessario utile saluti sui poeni
v. magnum dubium, quod vertit, est, an hoc rem dium dilatae absolutionis saepius expediat adhibere vel ne poenitenti jam sufficienter disposito ad absolutionem sine eius consensu mommune si a P DD. uno modo expedire absolutionem differa quando dilatio magis obsutura, quam profutura aetur iasiva inprop. 6 damn abdimoc XI et Salm. c. 5 n. 7. Lugo d. Cn. 68. Sancti Lil. I c. 33, 45. et Maggoitari. 3 p. 577 cum aliis ommuniter. Idem dicendum, cum ex dilatione hSolutionis poenitens pateretur notam infamiae, ita Croix n. 764. et aetZotta l. c. cum Sancti Pal. onrn. Concina , Anaci Lam Bon. Hoti Sporer . et aliis , Os attulimus . 4s5. Extri hos autem casus sentit
urtadu Res a n. Io6. semper expedire differre absolutionem consuetudinariis cim Concina p. is n. 9. ac Iuenim, et Merbes loc cit dicunt, tale medium ipsis esse necessarium, ut ipsis operibus suam Conversionem comprobent. Quinimo Iuenin in opere de Sare truci de Pinn. sic rigidissime loquitur ius monialiser ectarunt, non debent absoloi, nisi ad μι prudensis Iudicium te ore veribus conμersionem P bdrint Totiantiquitatiρersuasum sis, contrisionem non esse unius die Uus , sed multorum mensium, imo et nonnumquam annornm Et in Instit. Geol. to de poenit. cap. I art. qu. 3 addit, hoc servandum
disse etiamsi poenitens semel patraverit aliquod enορο
427쪽
cap. I. Dub. II. De essentia huius Sacramenti 5 me Peccatum , ut per jurium , adulterium, homicidium, et similia. Loquens vero de peccatore habituat inquit, numquὰm 'sum censeri dispositum ad absolinionem . nisi diis cons ersionem ster emen Iionem probus erat. Alii ver, ut Buseinbaus in se dub xii. i. Viva in pro p. 6 damn ab Innoc XL Dicast. d. io dui, vi Croi n. 768. Sal m. cap. 54 67 etc. dicunt, raro expedire, quod poenitenti aisposito disseratur absolutio luelitis dicendum , quod certa regula in hoc Statui non possit, sed Confessarius ex circum tantiis occurentibus se dirigere debeat, et postquhm De se Commendavit, ut erith Deo inspiratus, absolutionem diserat, vel impertiatur. Unde sapienter Episcopi Belgi Bruxellis congregali, in Decreto ad SuOS anu. 1697 sic statuerunt consessarius is qui si is ecciatorious Waμioribus , Adam recidisrs, Muid lege non ex Sut, ut per otiabile tempus raevi exercuerin vera poenitensim; sed cum SS. Pritibus expendiar, Deum incon Meraione eccatorti , non tam considerare qn--
Suriam e oris, quam dolonis. Vide p. Croi l. 6 p. n. 824. Ut autem hic meum proferam judicium, dico, quod, a poenitens relapsus sit ob causam seu fragilitatem intrinsecam, ut accidit in peccatis pollutionis , delectationis morosae, odii, blasphemiae, et similium; arbputem differendam esse absolutionem , recidivo sussicienter disposito per signum extraordinarium. Et casu
quo dilatio videatur expedire quidquid dicant duenin,
et uerbes requirentes dilationem per menses et annos , erilis dicendum, absolutionem non differri debere plus quam ad octo , vel ad decem dies , prout dicitur ab Auctore libelli cui titulus Instrua per Econfessori H Terre, e ME . c. 4 4 approbati Neapolia doctissimo et Illustr. Episcopo D. Iulio Torno, ibique citatur Ludovic. Haber in Praxi S. Poenit. tr 4 p. 4i73 et ab alio Auctore jam citato libri Instrii. per li Novelli Consess. c. mn, 25 Hi censent, dilati
nem mensis esse excessivam et periculosam, quia post
tantum temporis disieuiter os ceruientes rudibunt. Et
428쪽
D. Lib. I. Tract. IV De Saeramento Poeni tentiam liniessave N. S. P. Ben. XIV. in sua Epist. Ency qum
incipit Apostosica, in Bullar. t. 3 p. 43 3. a b.
alloquens Consessarios, qui ex iusta ausa differuui poenitentibus absolutionem, i nortatur, Illos quam locutus , ut rerensansur in sent atque animos addant, ut anu reditum ea, quae tuis agenda ρωscribuntur, mira persciunt ex quo set, ut ad Sacramemate forum segressiabsolusionis bene eis donentur. summum dico, absolutionem differendam usque ad quindecim die Dixi . si poenitens sit relapsus ex causa intrinseca nam si reinciderit ex occasione extrinseca dico, abso-tionem omnino differendam esse usquedum tollatur occssio, si sit voluntaria si vero necessaria , donec periculum recidendi ex proximo fiat remotum. Et ad noc ordinari loquendo certh non sussiciet dilatio iovel 5 dierum CVide quae diximus de hoc puncto Supra n. 452. Quaest. III. Dixi a raro, nam regulariter Celiseo, non discedendum . sententia communi quanti tradunt Sancti Dec. l. i. 3 n. 45 Laym. c. 6 n. O. Lugo . 4 n. io6. Fili tr. 7. Instruct c. 3 Abelb de Poen. c. 54. o n. 3. Dicast. d. o dub. 29. NaV. c. 3 n. l. Croi n. 8a cum communi ut asserit Salm. c. 5 n. 68. Spore c. m. 3o. ol. l. 5 c. 3 nemphnon esse differendam absolutionem poenitenti . qui relapsus est ex intrinseca fragilitate , quia in tali poenitente magis sperandum, profuturam Iore gratiam S cramenti AEuhm dilationem absolutionis... Sed dices, cur differenda est absolutio poenitenti
qui est In Occasione extrinseca, et non Illi, qu relaPSus est ex parva consuetudine, cum eodem modo immpellat ad peccandum occasio extrinseca, ac praV consuetudo 'Respondetur Alio quidem longi aiverso modo ad peccatum impellit occasio extrinseca, quum Pr vus habitus occasio enim per objecti praesentiam, qui vividas excitat cogitationes, vehementer movet aensus pronos ad peccandum, affectumque ad peccatum reddit intensiorem; et ideo poenitens maximam sibi vim innirre debet, non sol iam ad superandam tentationem , sed etihm ad conandum, ut periculum
429쪽
Cap. I. Dis. II. De Misatia hujus Sacramenti. 595 per fugam familiaritatis cum personu complicis ex
proximo fiat remotum. Prava autem consuetudo, cum non habeat objectum extrinsecum praesens, on ith
utique siciat occasio ad peccandum impellit undEst, ut poenitens minorem vim sibi inferre debeat ad abstinendum a peccato. Praeterea , cum pravus habitus sit quid intrinsecum et inseparabile a persona, extirpatio habitus minus . quam remotio occasionis Iundet a propria voluntate; et ideo magis sperandum. bre, ut Deus bonam voluntatem per majora auxilia adiuvet ad perseverandum. His positis , imprudenter agit Consessarius, si absolvit eum, qui est in occasione extrinseca, salthm antequam experiatur, quod ill per sugam reddat periculum remotum; nam ali. eum
relinquit in probabili periculo infringendi propositum,
eo quod talis poenitens post obtentam absolutionem facith neglecturus sit fugam necessariis adhibendam,et sigaine dubio relapsurus sit. E converso prudenter absolvitur recidivus ex causa intrinseca, si vere est dispositus per signum extraordinarium doloris, quia periculum in eo infringendi propositum est magis remotum, Cum ex una parte non adsit causa extrinseca ad peccatum impellens, et ex alia majora Deus praebiturus sit auxilia poenitenti ad extirpandum pravum habitum, qui ipsi nolenti ac detestanti inest: hinc magis sperandum, sore, ut ille emendetur per auxilium gratiae in Sacramento susceptae, quam per dilationem absolutionis . Saepe
juvat Cait doctus P a Croix, qui egregi tractatis de hoc Sacramento Poenitentiae relamis absolutio, γ, tum ob aiuxilia gratiae, quae conser Saoramentum , et quibus potest muniri absolutus, quia pia exerci- tia ab efficacitate Sacramenti habeDunt maiorem vim , eruntque Deo gratiora et efficaciora, utpote . . facta ab amico Dei, et ex institutione Christi inerit B eis major vis satisfactoria tunc etihm spes est, usu- rum serventius mediis praescriptis, nam dilatio mul tos offendit, quia non redeunt, sed redduntur ob-
. durati s Idaue expresse approbatur hi Th. Suppl. q. Lari. 1 a 4 ubi inquit Dicendum, quod μνυσ
430쪽
396 Lib. I. Trant. N. De Saeramento Poenitentiae.
remedium Praebetur contru eccata standa, ex Gratis, quὰm ex assuetudine nostrorum verum. Hinc recte dicunt Salm. c. 5 n. 67 in sine cur de peccatore non δε hense restiam per uationem, quis de constitum in amicitia Dei et Moditionem melius venandum est 'Et praesertim quoad peccatum pollutionis oletus LMc. 3 sic inquit u Vix puto, esse aliud effoax reme-Μ dium, quam requentissimam Consessionem adhi-
bereri est enim no Sacramentum maximum frae- . . num, et qui hoc non utitur, non sibi promittat emendationem, nisi per miraculum D. Hocque remedio frequentis Confessionis pro recidentibus in tale vitium legimus D. Philippum,erium in ejus ita c. 6 n. a maxime usum fuisse. Et huic doctrinae alludit id, quod habetur in Rituali Romano de Sacram Poenit. ubicio peccas factu recidensibus utilissimum fuerit
consulere, ut sae' confiteantur, et si ex ediar, communicent. Ergo Rituale, dum dicit, remedium frequen- tis Consessionis utilissimum esse facile recidentibus in peccata, supponit, pravum habitum ab eis non ad-hii esse avulsum; sed, hoo non Ob,tante, docet, gratiam Sacramenti multum conferre ad emendationem.
Quidam rigiditatibus addicti, qui per unicum rigoris tramitem animas conducunt, nimis generaliter I quentes, asserunt, omnes recidivos perversiores fieri. cum absolvuntur antequhm emendentur. Sed hos magistros meos rogarem, numquid recidivi, cum sine
absolutione dimittuntur, gratia Sacramenti carentes. omnes validiores fiunt, et emendantur ZQuot miseros ipse cognovi, qui ob denegatam absolutionem dejecti su/re in desperationem, et perplures annos ii Sacramentis aversi aberrarunt aeterum unusquisque in hoc puncto impertiendae vel disserendae absolutionis dirigere se debet iuxti lumen a Deo sibi donatum .Hoc ertum eSt, quod in hac materia tam et rent, qui equo sunt facilio, res, quam qui sequo rigidiores sunt in absolvendos utrumque extremum perniciosum: multi enim Consessarii ob nimiam iacilitatem absolvendi in causa sunt, ut