장음표시 사용
411쪽
Cap. 1 Dub. II. De edientia hujus Sacramenti, sqqrepetendi Consessionem apud alierum tunc enim
est constitutus in morali necessitate recipiendi absolutionem, antequam occasionem dimittat. Hoc tamen non admittendum , si poenitens ab alio Confessario iam fuerit admonitus de occissione tollenda, et eam non abstulerit quia tunc habotur tam lutim recidivus, et minime est absolvendus, nisi sorte asserat extraordinaria signa doloris, ut supra. Dubitatur 4. An possint absolvi, qui sunt in occa-45Maione proxima necessaria ' Ut supra innuimus, illa quidem dicitur occ io necessaria, quae nou Potest
relinqui vel physice, vel moraliter; ρ εὐ/, nempδη quis esset in carcere aut triremi, e quo discedere non posset vel , est,et in articulo mortis , in quo non haberet tempus ei modum expellendi amicant: morulsui ver, nempe . si occarii tolli non posset sine scandalo ire his casibus absolvi potest; occasion non sublata , cum non teneatur poenitens tune
illain auserre. Sed hic dubium fit, an possit quis manere In Occasione proxima, si aliter deberet pati notabile detrimentum temporale in vita , fama, aut so tuna ' Negat uerbesius de Poenit diss. 4n. I. dicens, pro nullo damno temporali aliquem excinsaria dimittenda ecasione proxima; et in parte consentit ig. tr. 5 n. 5o ubi ait, esse obligationem auferendi occa-aionem , etihmsi infamia sit subeunda Communiter tamen affirmant DD. non teneri poenitentem occasi nem dimittere, si aliter grave damnum temporale Passurus sit, dummodo interim sit paratus uti mediis praescriptis rata Nav. Man. c. 3 n. o. Sancti Dec. I. cap. 8 n. 3. Lugo . 4 n. 5a cum communi, Pal. tr. a d. i. os 34 8. Tourn tom. I p. 55 et 258. Reg. 3. Anaci p. 6is n. 46. Holam. n. M. v. Dixi, Bonac de atr. q. 4 p. 4 n. M. Viva qu. 3 a. m. 6.Llbe n. io . Lab m. n. 9. Bengi c. a Seet. I. qu. 35. Sporer n. 326. uni tamen n. 328. cum Pala non excusat aliquem medioeriter divitem, qui, ne patiatur
damnum centum dueaturum, occasionem non Vellet
desereres et consentit Concina P. 265 n. 7. alio in
412쪽
318 ih. I. Trael. N. De Sacra ut Paenit--. nitens ex dimissione occasionis deberet patrinfamianv aut gravissimum detrimentum Ratio, quia occasi peccandi non est in se peccatum , neque MDν nece sitatem peccandi quapropter ben potest cum emconsistere vera detestatio G t.rum, et firmum propositum non relabendi, ac adhibendi debita remedia. Et quhmvis praeceptum vitandi occasionem Proimam per se obliget ad non permanendum in e Sione , tamen illud tutelligendum est obligare, cum quis Voluntari. in occasione persistit, non ver si maneat ex
necessitate Muraliter autem haec necessitas interi enit, quando sine magno detrimento, aut ineo mamodo
nequit occasio dimitti; etenim tunc periculum sermata et proximum, opportunis adhibitis inedita ad non relabendum, fit materiale et remotum non enim, qui est in periculo, sed qui amor periciatim ut dicitur in Eccles 30 perabit in tuo; non autem amat periculum , qui id invitus subit. Hinc optim&S Basilii a in Const. 1lon. . . diriit qui umenὐ qua causae e nece filiai , se ericulo obiicis, e permisti se esse in illo,
cum tamen alias nolis , non iam dicitur amare Pericu
Ium, quis Lim itus illud subire et ideo maris proseidebis
Deus , ne i/. Eo erest. Idem satis confirmatis ex C.
Laudabile de Frig. et Mal ubi sic habetur suoδsi ambo sermo est de conjugibus ab initisimpotentibus
sonsenserint simis esse, is eam, etsi non uxorem, saru
iamranseat ut sororem. Ergo ut notat Sanch. ne ipsi
infamiam patiantur, eis permittitur, ut simul haestent cum periculo tactuum. Remedia autem his . qui reperiuntur in oecasrone proxima praesertim Pec' cati turpis, sunt, major oratio, requentior sua Bacramentorum, notidiana ante impginem Crucia fixi renovatio promissionis non amplius peceandi, vitandique, ne versetur solus cum sola fugiendi ab aspectu complicis, et similia. Hinc dicunt Spore n. 322. eum communi Bus ut supr. casu. o. aggotta l. 3 p. 574 Pal. l. c. n. v. cum Grassi emand etc. Laum. C. 4 n. s. Cum Navis
413쪽
cap. I. Dub. Π. De essentia hujus saeramenti. 3 σquod ii, qui ab ossicio negotiatione, aut domo, in qua peccant, discedere nolunt, quia sine magna dissicultate non possunt, absolvendi sunt , si sint parati remedia adhibere. Idem dicit Viva qu. 34 4 n. 9 de Chirurgis, qui in medendis mulieribus, et de Parochis, qui in exclinendis earum Confessionibus pluries peccant, si aliter ipsi non possent vivere iuxt suum statum. Vide dicta l. 5 n. 63 Ers. Quaeritur. Hae sententiae probabilissimae sunt; verlim in praxi in
omnes conveniunt, expedire, ut iis , qui' versantur in occasione proxima, etiὲm necessarias differatur absolutio. Imo, ut ego qnid sententiam in hac re, ingenuε dicam: numquam absolverem eum, qui est in occasione proxima extrinseca nam de intrinseca aliter infrhloquar), praesertim si occasio sit de materia turpi, semper ac absolutio commod differri posset. Censeo enim, quod Consessarius tam qu immedicus teneatur,ptare suo poenitenti remedia opportuniora , ut ille suam operetur salutem reorque, nulIum aliud aptius antidotum ministrari posse ei, qui est in occasione proxima AEuhm dilationem absolutionis dum experientia docet, quod poenitentes , postauam absoluti discedunt, ut plurimum negligant messi praescripta adhibere , et sic facillim recidant. Com h converso, quandb ipsis absolutio denegatur, vigilantius sataguntre media exequi, et tentationibus resistere , impulsi quidem timore, ne cum ad Consessarium redibunt, iterum sin absoluti me dimittantur. Et cmu quo poenitens prius admonitus ab alio Consessario media praescripta neglexerit, et eodem modo fuerit relapsus, dico, eum omni dimittendum es e sin absolutione. nisi sorthextraordinaria signa doloris exhibeat.Εt etiam huic ad hii extraordinaria componctione donato ordinari loquendo, absolutionem denegarem quam db commod absolntio posset differri Fortasse alicui haec tradens nimis regidus videbor; sed fgo, cum poenitenties offendissem nujusmodi occasionum laqueis irretilbs, sic semper mi, et semper agam; hac enim
via in dens non me rigidum, aedinatam ero eos
414쪽
Mo Lib. I. Tract. IV De sacramento .Paenitentiae. benignum esse puto, qua ii quidem nultv isto aptior modus mihi videtur, ut ipsi h peccatis et ab aeterna damnatione eripiantur , et a contrario crederem . quod, si benigne agendo absolutionem, quam petunt, eis praestarem, causa easem, Fod miser in vitiis inarcescerent. Quisque in suo sensu abundet. Utinam vero
omnes Consessarii cum hujusmodi poenitentibus ii
.e gererent, multo quidem minora crimina committerentur, et longh plures animae inrditionem vitarenti Ego sentio , et diuo, quod, ubi agitur de liberando poenitente . pecc/to formali, licet permittaturaei,ut mavneat in materiali, tunc Consessarius curare debeat. inquantiim chrisu in a prudentia consedit, uti opinionibus benignioribus, gravi tamen iandamento roboralis. Ubi vero opitiiones benignae propinqui is movent ad periculum peeduxi sormatis, ut cidit tu hac materia occasionis proximae, dico, quod Consessario uti expediat sententii rigidioribus . sic enim magia consulet
4 Dubitatur. 5. An qui in occasiqne necessaria, etiam adhibitis remediis . semper eodem modo relabitur possit absolvi, nisi prilis occasio item deserat irranufeti tentia . quam tenent Logo de Poenidi d. 4 n. 5 a. Pal. t. a d. i. m. 3. Holiata de Poen. n. 583 itin
Gob. Fabri, Pallav. et alii apud Cmi l. 5, 26 et probabilem putaui amba in Meth. Con l. c. n. I. dicit, posse eum absolvi toties quoue . modo habeat sufficientem dolorem et propositum. Advertit tamen
Lugo n. 6o, quod, cum aliqliis semper immediate post Consessionem facile recidit, is cense tur arere vero dolore et proposito, et ideo non sit absolvendus. Secunda ainen verior sententia, quam tuentur Bos.
supra n. 499. Ronc de Poen, e . q. 3. ourn tom. p. 58. Reg. 3. Viva in prpp. i. Alex. IIV. num. 37 cum Suar. N v. et Beg. Maazotta L 3 p. 577, qui vocat communemri item Caiet. ann. Carden et alii cum Croi l. qui vocat venam j, punt, huna I MD POSMabsolvi, nisi occasionem deserat, etiam cum iactura vitae , si opus sit, quando nulla emendatio , nec Pr
415쪽
Cap. L Bub. II. De essentia hujus Sacramenti 5812abilis apes emendationis apparet Bati , qui, homo
tenetur cum omni actura vitare periculum pro imum.
peccati formalis Ei licet aliquandb ob ustam causam
possit permitti periculum peccati, numquam tamen potest permitti peccatum: cum autem nulla spes apparet emendationis, periculum utique si formale, et hiec-euto sejungi non potest et idebomni id est vitandum Cum quocumque clamno temporali etiam vitae.Hic enim currit illud Marc. s. 46. Quodnoculus suus -- Eaut se eum Bonum est sibi luscum introire in regnum
Dei, quὰm duos oculos flabentem, mis in gehennam ignis. Et aliutidhLucae 9. 5. Quidenim proficis homo, silucre-
montum suifaria flDices cum Lugo ergo iste neque prima vice polerat absolvi, cum ideo adsuerit periculum. Respondeo, quod dispar sit ratio, nam , cum oecasio est necesSR-ri . Ope mediorum perieulum materialiter proximumst formaliter remotum at cum adhibitis remediis non adest spes emendationis , periculum evadit so maliter proximum, et ideo omnino vitandum cum AEuocumque incommodo Sin ausem Cait S. Carolus in Instruct Consess. loquens de puella, nae domi ha- beret occasionem necessariam' os simitis recamiones comm is confessarius ρaenitensem in illud eccasum relabi, deneganda rorsus est absotitio, donec δε- seruerit moximam eccandi occasionem , quidquid tundem es enire deleat. Hinc. c. Falsos 6 de Poenit. dist. 5 etc. Fiatres Mib. dicitur. debere dimittere sua om-cia milites, negotiatores, curiales etc. qui n4rint, se illa non Po8Se exercere sine peccatori si enim loquitur
S. Gregor. VII in cit. c. Falsos rodeoque quicumquemue , et ne tirior, et sicut inta deditus , quodame eccato exercere non ossis dimultas notatur
advertit Glossa , non impossibilisai , si culpis gra- -
sitis irretitus ad aenisentiam Menenis , reco OScat , Se Merum eaenisentiam non Osse rensere , nisi negotium
aut incium . deserat. Idem clarius confirmat In- moc IL in dicti c. Fratres , dicens : Falsa en si 'nisensio , cum paenitens ab ossisio ge curiali , el
416쪽
s3 Lib. I. Trael. IV De Sacramento Pomitensiae. yotiali non recedis, quod ais mccato agit a ra.
Sectis verydicendum cum ΗΟIgm. d. n. 583. Lum. de Poen. c. 4 n. io et Spore num 326. cum Sancti. I av. et aliis communissime , si in praesenti hujusmodi poenitens asserat extraordinaria signa doloris tunc enim jam effulget spes emendationis.
Hic pro complemento huius puncti reser adjicere ea, quae tradidit D. Carolus Boi romaeus in Instruci. Consebs. Act Mediolaueu p. 4 pag. 65, ubi distinguens inter occasiones proxim de se inductivas ad Peccatum , ut est domi retinere concubinam, et DC- Casiones proximas peccandi ob pravum habitum alicujus , sic dixit 'aenisentem in aliqua ex his occasionibus Mersantem si umens sis tua occasio , ιηι concubinam aleres, non debes sine dubio confessor a soli ere intellige, ne prima quidem vice), nisi hanc occasionem anteis ι-ris. Pro aliis ero occasionibus minus impellentibus , quales sunt, in Mucasio, -- ρectus minis pudici, cosio im genus, etc. non ubSOL Mamr, nisi eas dimineo poenisens Misaamr. Quod si iam cstri ossicitus sit, nec emendatus fueris, absolvitis disseratum, donec emendationem agnos erit.
Deinde hac addidit te verius quin ad malum in-
quorum occasione si homo 'eccare consue mis, nequaquam debe absol . nisiWimum eam omnino dimiserit quod si Confessori pisumfueris axprima aut secunda pinnisentis poliastatione , et non a Eus imum occa-3ionem hanc dimissurum , poteris eum absoDere; -- solistionem auum didierat, si romissis non se erit, donec mandatam omnino fuisse occasionem GDOρe
Eι quia potest contivere , ut aenisens cum Ais Omniabus is confessore ruositis occasionem non orast diamristere sine ericulo intellige damni vitae , famae , vel honorum , aut scandri , debet a Gere remedii et
Et id eram absolution intelligendum etiamsi pedia:
417쪽
Cap. I. DA I De essentia hujus saeramenti m. Nitens ille prima viae confiteatur peccatum nec emen Eonis sima dedens Quod si sed infamiae e---- paenisen Dareideri emph si incurrat insa,
miam nisi tunc communicet , et confessor talia comsti nis in eo signa pervexeris, Cui predenter dispositum iudicet , Bbuamquae ad exciWienda remedia divositionem obseri, ris su poterit asson l. Quod si samen non emendas paeniisens fueris sescilicet euhm adhibitis remediis , non MODam , donec Occasio Egia sublata fueris.
Quam itur re. An possint absolvi illi, qui in peccatis ue,aunt coiisuetudinarii aut recidivit Distinguendum est inter consuetudinarium sive habituatum, et reci
divum consuraudinarius intelligitur hic qui prima
vice suum pravum habitum confitetur, et iste potest absolvi, etiamsi nulla emendatio praecesserit, modo eam serib proponat, ut cum sententia communissima dicit Croixa 6 p. m. 8ao Ratio quia talis
poenitens ex una parte non est Priesumendus malus,
alti ut velit indispositus ad Sacramentum accedere; ex alia henhi sumitur dispositus dum peccata sua comstetur, eum ipsa spontanea consessio sit signum com ritionis, nisi obstet aliqua positiva praesumptio in Eontrarium; omnes enim conveniunt, quod dolor per Consessionem manifestetur. Vide Iueniri Instit Theol. t. 7 p. 4ο8. Salm de Sacram in gen. e. I n. II. Nec obstat dicere, quod eadem prava consuetudo sit signum indispositionis iam licet pravus habitus reddat pe catorem propensiorem ad peccatum, non tamen dat Praesumptionem ejus infirmae voluntatis Attende quae
docet Catechismus Rom. de Poenit. n. 6o Sc audissconfessione, fudi Meris Sacerdos neque in enumeramaeis eccatis di onsiam, nec in Messiandis dolorem ρ- nitensi omnino defuisse, Mol iouris Nota omninois Misse.
Rectati us autem est ille, qui post Consessionem in eadem peccata relapsus est. Hic dubitatur, an possitvbsolvi y Adsunt tres sententiae, Prima quam tenenthiivest Henr Tanner. Sincius, etc. apud Salm tr.
418쪽
s8 Lib. I. Train. IV De Meramenio prenuentiae. I de Iuram. c. m. 69. dicit,hunc absolvendum esse olies quoties confitetur, nisi ex aliqua circumstantia iudicetur indispositus; alia, semperaispositus est msendus, utque talis jus habet ad absolutionem. Sed haec sententia salsa est, ut infra dicemus. Securida sententia omnino opposita, quam tenent Herbes de Poen.
t. art. I q. 3, et Geneti t. quaest. 5 dicit, niim quam peccatorem habituatum censendum esse dispositum ab absolutionem, nisi diu conversionem Suam per emendationem probaverit. Et idem sentit P. Concina p. 36 S . em Iosum quamvis alibi
pag. a n. 4 et P. 7 9 Sic tu praxi temperet suam doctrinam , dicens in is errandi ρericiatim deriise , si rides bis Me trino ubsolusione te osse infirmum curare , esso in misericordia dis es. Emendatio erratoris aecurior omnibus re iis si normis Me impensendi με denegiandi absolutione ιι Tenia sententia communis quam equimur, et tenent Sancti Deo se l. a c. 32 n.
Bolgm. p. 349 n. 589. Anaci p. 6 n. 49 P. Milante in . prop. o. Exerc. 35. Wigandi tr. Vnum me Sal m. l. c. cap. 5 n. 68 cum Suar. Sayr. Huri Prado . Rodr. Lop. etc. docet, quod peccator recidivus rediens cum eodem abitu pravo non possit a solvi, nisi asserat extraordinaria signa suae dispositi
Prima pars est contra primam sententiam dicentem, quod recidivi debeant absolvi semper ac ad Sacramem tum accedunt. Et prohatur ex Prop. 6 damnata ab Ιimoc XL quae dicebat Poenicentinabanti consuetud nem peccanai contris Rem Dei, naturae. - Eccisaiae, a si emendationis 'es nulta amarest, nec sta ne undo. nec d erenda obsolusio; dummodo ore mineret se dolere α ρωρonere emendutionem Balio est, quia, ut Cos
419쪽
cap. I. Dub. II. De essentia hujus sacramenti 33s
fessaritas possit poenitentem absolvere debet esse moraliter certus de ejus dispositione; undὲ quamvis peccator prima vice confitens censendus sit dispositus, eo
quod ut diximus nulla ei obstet praesumptio in contrarium tamen, quando jam in alia Consessione ipse fuit admonitus, et eadem modo cecidit, nullo adhibito conatu, ei nullo implet ex mediis a Consessario praebcri tis, seoquens ille relapsus signum praebet vel saltem prudentem dat suscipionem , quod ejus poeniteritia non sit vera qui enim firmiter proponit ben ait Lupo d. 44. 6, rem sibi moraliter possibilem , non it sacti sui propositi obliviscitur , sed Saltem per diquod tempus perseverat et dissicilius an rarius cadit. Hinc S. Isidorius l. a. Sentent. i 6 sic ait : In paenitentiam di suis, qui sic rapiarisa mala γlora , ut futura sertim non commutat. Et S. Augustinus p. eumd. Isidor sic optim scripsit Qui
pectus suum tundit, ei se non comi t solido Peccata non Iosiis. Ideo S. Carolus Borvom in Ana Instruct ad
docuit Proroganda est absolinio is, qui is multis annis
su sisdem eo sis 'erses en unt, nec in emendaren uriabor uni. Et hoc ait .Lugo loc. cit accidere posse etihm in Consessione venialium, in quibus poenitens sit habituatus. Nam licet communiter dicant DD. quod facilitis absolvi possint qui in eadem recidunt venialia, quia ipsorum occasiones sunt frequentiores, quas evitandi non adest obligatio itim stricta tamen merito dicit Εlbet pag. n. ita, sep timendum esse, ne sint nullae et sacrilegae Consessiones illorum, qui propositum de praedi is venialibus vitandis nimis generaliter concipiunt. Unde hen advertit cum Spo . n. 339. quod huiusmodi poenitentes potius, quam se
vexent, ut omnia sua venialia exacth confiteantur.
attendant ad illa clavibus subjicienda, de quibus noverint, se verum habere dolorem, et propositum.
Dicunt vero Sancti Larm. Lugo, Pal. Viva, Spor . in aliis , locis c. quod his no obstantibus, ben poterit absolvi recidivus usque ad tertiam vel quartam Τοm. V. M
420쪽
386 Lib. I. Trael. IV De acramento Poenitentiae. vicem, etihmsi eodem modo relapsus fuerit et nullum adhibuerit remedium Veneror tantorum DB auctoritatem, sed ego eorum opinioni numquis m acquies-- cere potui etenim cum poenitens jam suerit in alia Consessione admonitus, et eodem modo reinciderit. Bullumque ad se emendandum conatum adhibuerit, eadem suspicio utiaue recurrit, qua fit, ut Consessarius non possit habere ae ejus dispositione moralem certitudinem, sussicientem respective ad hoc Sacramentum, ut infra explicabitur. Secunda veris pars est contra secundam sententiam,
quaecum intolerabili rigore dicit, numqvtim absolvi
posse consuetudinarium, nisi per longam experientiam constet de ipsius emendatione Bais Atrae Sententiae est, quia relapsus, ametsi praebeat aliquam auspicionem, non tamen certum exhibet signum dispositionis et bene enim contingere potest, Mod poenitens verὲ habuerit firmam voluntatem non relabendi.
et tamen vi pravi habitus sit relapsus, ut advertit S. Anselmus de Simil. c. 489. dicens, quod consuet adinarii γων usu irretiti, nolereres in eadem ilia deficiantur. Uud quoties poenitens affert signa extraordinaria doloris, per ea tollitur suspicio illa de indispositione, et lunc Consessarius prudenter judicare poterit, suum poenitentem satis esse dispositum. Undhrecte ait P. Milante in prop. Mi damn ab Innoc XL suprὲ relata l. I p. 386. quod i non excludatur ari Lia consuetudinarius iacumque tulis sed i nuuam dat amendationis Mem. Iota consuetudinarius, qui Atal quam mendationis Mem modo hae sit solida est fundata Potes ab M. Tot autem auctoritates SS. Patrum, quas adducunt adversarii, nihil aliud probant. quam magnam illam dissicultatem, quae adest in extirpando pravo habituri sed bene docet Lugo d. 4n. 66. cum Suar. Sancti Reg. Henr et aliis communiter, quod Divositio in ciens sit dolore proposisum
Praesens , non emendosio Iuria, an ve4Minoenuens ρο- teris obsol , Ecet iudicetur relamunus. Nec verum est,