Theologia moralis

441쪽

eap. I. Dub. m. De mentia huius sacramenti. 4 hibendi congressum parentum cum filiis, est etiam mistivum prohibendi copulana inter novercam et privignum vel socerum et nurum. Inces us autem cum

amnibus, extra primum gradum, commune est inter BD esse ejusdem speciei. Dubilatur a. An in Consessione sint explicandi onD a

ne gradus incestu commissi cum consanguineis v

x ad quai um gradum. Prima sententia amrmat cum Iav. cap. 7 n. 4. et Angei. Vasq, Suar et ap. Salm. de 6. Praec. c. 5 n. 33 Ratio , quia est Pecialis reverentia inter unum gradum consanguinitatis, et alium. Idem tene Bon de Matr. q. 4 p. 16 n. 7. cum Lum. C'n. Valent sed alia ratione ducti, quia alias non explicaretur substantia sive individuum peccati.

Secunda sententia docet, solum incestum Cum con-aanguineis in primo gradu, tam lineae rectis quam transversali, specie disserre ab aliis gradibus. Quoad primum gradum lineae rectae, haec sententia videtur omnin tenenda contra Tam h tamquam commymis cum Sal m. n. 3. Caj. Lug. Ronc etc. Rati , quia cuique patet, hujusmodi incestum longe esse di,ersum ab aliis cimo recth Lugo de Poen. d. 6 n. 314 et Tourn. t. 3 p. 49o Corici a doce ut explicandum, an pater peccari cum filia vel cum matre filius, cujus culpa habet diversam malitiam ratione specialis r verentiae matri debitae. An autem disserat incestus iuprimo gradu lineae rectae ab aliis ejusdem lineae gradibus' Assirmat Croix cum Bonas p. M negat probabilitis Lugo n. 315. Majus dubium est, an incestus

eum consanguineis in primo gradu lineae transversalis, nempi cum fratre aut sorore, differat specie ab

aliis gradibus ' Asfirmaniae s. l. 5 c. 3 n. 79. Lugon. I 43. sal m. c. 8 n. 28. B et 33,Ronc de 6. Praec. o. 52. Croi l. 6 p. a n. io 4 et Sancti de Matr. L .ia n. l. Ratio, quia reverentia, quae debetur fratribus vel sororibus, est diversae rationis ab ea, . quae debetur aliis consanguineis coitus enim cum sorore

videtur ipso iure naturae interdictus stuba caeteros vero gradu consanguinitatis dicunt Less. n. 9

442쪽

x et A. I. Iraei. N. De Sacramevio Poenitaentiae

Bonc. s. c. et Salm. h. 3 i. eod. loc et de sacr. Poenit. c. 8, 3 i, non disierre specie incestum; sed Nadum prὀpinquiorem inducere circumstantiam tantum agrgravantem.' Terri sententia,'nam tenent Caietan . in S. h. a. q. 54 r. Q. Bonac. Ioc. c. n. 6. Pal. d. 4 pari IN II Pontius cap. 3 n. 3. Tamb. c. I m. 48 cum Nesala Diana, etc. item Palud. Gabr. Vict Nast.

Arm. Vega senr Led Scotus Abul. Soto ac abimulti apud sancti. l. c. qui cum ill vocat valde

probabilem censet, omnes incestiis inter consanguη- eos, excepto alitum primo gradu in linea recta, esse ejusdem speciei Bats 1 quia, excepto si s gradu lineae rectae , alii gradus tantum constituunt Circumstantiam ago ravantem . quam explicandi valde

igationem Bati quam assertia jetanus est, 'uia commixtio .conjugalis inter consanguineos, praeterquam cum parentibus, est tantiim vetita ab Ecclesii, non vero de jure naturali, olim enim jam licitum fuit filii, Adam suis so oribus copulari. Nec obstat dicere. quod sive malitia talium incestuum oriatur ex lege naturali si v ex prohibitione Ecclesiae , semper huiusmodi incestuosi peccent conti', reverentiam, quae coniunctis debetur Ecclesia enim , cum aliquid praecipit, ponit materiam praeceptam In ea specie vi tutis rati e cujus illud praecipit, Ecclesia autem Pr0Ρ- ter eamdem reverentiam sanguini debitam jubet ab liis congressibus fideles abstinere. Nam respondetur, quod libet Ecclesia, prohibendo commixtionem pro- Iinquorum ubque a quartum gradum, elevaverit uiusmodi abstinentiam ad virtutem pietatis naturaliter debitae sanguine iunctis, non per hoc tamen esse eerit, quod propinquitas horum graduum induceret diversitatem specificam naturalem Pnaturalis enim diversitas specifica graduum tantum est desumenduex ἐλrmitate per se naturali, quae probabiliter non adest inter gradus consanguinitatis praeter primum ainἐae rectae, ut diximus; mist enim, et minu ustu

443쪽

Cap. I. Dub. III. De essentia 11 us Sacramentia 'sVarrati speciem. Et pro hac sententia idetur indu

itanter esse ut non dubitat coiit. Tuu n. t. 3 p. 49o in sine licet hic Auctor sit pro contraria sententia in etiam D. H. a. m. i5s i t. 9 ad 3 ubi sic ait o

commissisne personarum coniunctarum ad uid si 'quod es secundia se indecens et mugnans naturissirrisone, sisti quod eommirato flatisse piarentes et filios, Mum estper se et immediata e notis , nam silii ni- ruraliser honorem habent rensibus. . . Alta Mero ρcmonoe qu non conjuvuntur secundum seipsas, sed perinduenem adparenses, non hahent scis ex seipsss indecentis'm, sed Mariatur eisia hoc decentia et indescentia secundum consuesudinem, et legem humanam , Meldis inam, idest

positivam de iure divinφ. Et idem videtur docere D. Augustinus ap. D. Hom. in eod. art. 9 dicens : Commissio sororum e Tairum quanto fuit antiquior co in iam necessitate, Iano posted foeta est domnobilior

resi oneri idest eclesia prohibente. Prima sentcntia est miniis probabiliari secunda . et tertia aequhirο- habiles videntur.

v i. Ad integritateri Confessionis praerequiritur 4οι diligens examen , pro capacitate hoenitentis , tem-B Poris mora , et caeteris eircumstantiis Ad id anterium sussicit diligentia medioeris, qualem Vir prudens x in arduis negotiis adhibet, qualem moraliter lo)n quendo docti, et timorati adhibere solent, etiamsi quia putet, maiori diligentia plura . reperturunt. Bon. t. ora. 5 qu. i. aym. lib. 5 tr. 6 c. 8 Pogia mediocrem autem istam diligentiam non tenetur de anteacta vita ulterius cogitare Pet si quid, B currat, quod videatur non esse in Confessione ex- plicatum , potest sibi persuadere, cum caeteris id In memoratum fuisse Dian. p. 34. 4'. io . XSanch. Animadverte tamen propos i inter proscriptas

ab Alex. VII. I. Examen hoc . Consessario potest suppleri . quod tamen Suare reprobat in Consessionibus lon- , i, diligentiorum, eo quod impossibilo sere sit, ut

' quis repente rogatus omnia recordetur; et tantum

444쪽

4io Lib. I. Trael. IV De Sacramento poenitentiae. admittit in rudibus ' Miserie id quod habatur Arean hoc in caιech Rom. part a c. 54 6 ubici Si α,1 cerdos hujusmodi homines morsus imparum οὐ o . eris , humanissimis perbis is diminet, hortabitum sque u adcogit nda Peccata a Maia vastum sumans, ac deind/ reMersamur si dis oram maWerim, an in eam rem omne studium cono rast, quoniam Sacem doti maxim/ Merendum eri me semel dimissi amplissu non redeant, audiendi erum, ρmaenim si emendanius Misae stud maliquod ins erant, ad Aqua Osrint, ut ne isentiam suam accusenι. quam se a temPorae . accuras meditasione compensaturos Promisans. 'a Quos etiam monet a si eri confessi', bona dom consessos non nimis rogandos de Consessionibushradio teritis , nisi intelligatur aliquid necessarium deIui

. se Vide agund Dian. p. 34. 4. B. m. ' Vide dis

cendam. 5o5. 3. Non est necessarium peccata soritiem, ne me moria excidant, ut contra Bon do ni Suar. Vasa.

et alii. Imo Sotus dicit id non consulendum, on periculum evulgationis. Melius tamen Lam. Conis et alii asserunt, suadendum esse, dummo 'itetura anxietas nimia , propter quam acrupulosis prohi- beri potest 4. Invalida est Consessio non integra , ex ignos antia , vel negligentia moraliter culpabili ut ve- rius docent Suaris, et alii communit r. ι ontra Sota quia rident requirit diligens examen. 5. Non ossicit integritati, per se loquendo si quis sui ind gravitas lapsus, id alteri prius confi- teatur, et deindὲ ordinario suo venialia tantum qui imprudenter id aegre seret, prohibebit , aut reprehendet); nisi tamen ea occasione maneat in morali occasione peccandi, aut ideo circumeat. 3, ut liberilis peccet tunc enim graviter peccabit, et o desectum attritionis Consessio erit nulla. ΙΔ

Filii uc Lym l xl. 6. Card de Lugo d. 6 n. 57. 6. Ex circumstantiis minuentibus illae tantilin explicandae sunt, quae vel omnino tollunt malitiam ,

445쪽

cap. I. Dub. I. De essentia huius Sacramenti. IEo vel ex mortali faciunt veniale, ut parvitas materiae, indeliberatio, etc. v. gr. si die Veneris ignorans comedisset carnes); vel alioqui notabiliter mutauis iudicium Consessarii saltem quoad speciem. n . Ad servandam integritatem Consessionis, pein μ ν cata mortalia dubia ut dubia , loquendo de dubio M propriὲ dicto sunt aperienda, ut clocent Suare ind. . t. 4 d. a seci. n. 7. Sanchea, Dian Caia de Lugo. d. 6 n. 63. Bon. d. 3 qu. 5 sector part a diffra et alii commvn. contra Conin Ratio est, tum quia peccata, quae sunt in conscientia debent manifes- tarn a dubia ut dubia sunt in conscientia tum quia in negotio salutis, et medio ad hanc necessa- αν io, non iam habet locum illud axioma : Melior' est conditio possidentis, quam hoc In dubio tu- tior. pars eligenda est Excipiuntur tamen scrupu- losi: et ii quibus diu post patratum Peccatumn suboritur aliquod dubium, si alias soliti sint solli cite Consessionem instituere et quia non est dubium . prudens'. Quod si postmodum accipiat notitiam

n certam, idem ruralis esse constarinum, tamquam certum, docent Tur et Sanctim . mor. c. on. 69.

Dubitat tamen Card de Lugo d. 36 feci a n. a et a suadetque id ut securius. V. Diana par. 3. tom. 4. Res 6 et Io . Si vero peccatum confessus sita ut certum, et poste de eo dubitet, an secerit, non tenetur iterum confiteri ut dubium Lugo et Tain-n burin exped cons. d. I c. I. qui idem censent, etsi postmodum certo comperiat, se non fecisse. Dionent autem Suar et Tamh. l. c. si quis sola pec-n cata dubia confiteatur, monendum, ut addat aliquod certus ex alth consessis quod si id haberi nona possit, absolvendum sub conditione.

Quaeritur igitur, an sit obligatio confitendi peccata is mortalia dubia, vel in dubio, an suerint consessa 'Tres quaestiones hic occurrunt discutiendae, vald scitu

necessariae ad praxim. Dubitaturo an teneamur confiteri mortalia positiv dubia, nemph si utrimque Miant rationes probabiles, quod peccatum mortale fuerit

446쪽

4as Lib. I. Traul. IV De Sacramento Poenitentiae. . vel non fuerit commissum ' Prima sententia affirmat.

suar. in . p. t. 4 d. a seci. 9 num. 6. ubi hanc tuetur, etihmsi probabilius sit peccatum esse commissum .

Ti. 55. Escob tr. 5 n. 8a Bonac. d. 42 1 4 part L. BolZm. p. I iam. 458. cum communi, Viva de Eucti. qu part n. s. s pariter asserens esse communem Tambur Meili Comm. c. 44, 65. dicens banc osse curtam apud omnes Fili tr. 7 c. 44. Ios Diana part tr. 34. 5. Spore de Poenitent. n. 3 89 et Salin de Euch. c. m. 29. cum Gerson Henr. Dicas ut alii Probabilistae Ommu Diter Ratio, quia quiet,quo potest licit se con Harmare opinioni vere probabili. Recte vero advertunt HolEm. n. 453. et Viva loc C. u. . cum Sancti Henr et aliis, quod in articulis mortis, si quis dubitet, an peccatum grave patraverit, vel an iuua consessus sit, sciens, se numquhm Sa mentum Poenitentiae post tale peccatum suscepisse. tunc ad effugiendum damnationis periculum teneretur, non jam peccatum illud positive dubium confiteri. sed vel insolutionem sacromentalem suscipere, ei saltem actum contritionis elicere, At hic dices: Co tritio necessari includit votum Consessiuniari und. eum possit seri Consessio , non sussicit c tritio Res Iondet Ilolamannis 462. quod contritio rever ex aea abeat vim delendi peccatum, et in tantum non deleat mortalia certa sine volo coiisiteudi, in quantum, cuna adsit praeceptum divinum illa confitendi, non vere contereretur, qui, cum p set, Mi obligationem nollet implere. Sed hoc currit ubi peccatiun mortalpeSt certuna, et ideo materia necessaria Consessionis ;non ver 6 peccatum est dubium tuu enim, cum illud non sit materia necessaria, sicut contritio bin

447쪽

Cap. I. Bub. m. De essentia hujus sacramenti. A15 voto Consessionis delet venialia, ita et mortalia dubia. Dubitatur a. An teneamur confiteri mortalia nega-έ: ti V dubia ' Prima sententia communior ussirmat, et hanc tenent Busemb. ut supra Sarach. L c. n. 66. Suar. n. 7. Lugo d. i6 feci. III. Pal. pari. m. 7. cum au. Sylve et Laym Anaci p. 6o n. 54. Diana Par. io tr. iam . u. Ε,cob. I. 5 D. 76. Tam b. Moth.

Non tamen δεδου asserere, iliud esse monia, sed cum uestes sine loqui, e iudicium Surendo is e et ture cuius es discernere Arer terram et lemum BaiIo l. est, quia in rid. ses. 4 c. 5. sic habetur sportare is poeniarentibus omnia ρecculti mo Iulia, suorum eos dubentem sui discussionem conscientiam nabens se eoisessione recenseri. Si ergo ex Concilio confitenda sunt omnia mortalia quorum conscientia habetur etihm sunt confitenda mortalia dubia, quorum dubia habetui conscientia. Ratio a quia lex Consessionis est in possessione, unde insubio peccatum est confitendum.

Ratio 3. quia haec videtur universaliέ, et iuveterata praxia fidelium, et ideo supponituremanasse ex Christi

institutione it per traditionem usque nunc fuisse ob hsqrvatam secunda vero sententia negat quam tenent

sit Qui disita absque ratione proDabili dubium moriere debet. Coninch. tr. a d. 7 dub. 8 ΗοlZm P. 13. n. 459. Marcii in Trib tr. 4 iit. 6'. 5. Sa v. Eucharistia n. 3. NAEgo ita tr. i d. x q. 3 cap. 5. et pr0- habilem vocativm L c. n. 37. in fine, Viva deloen.

n qui .cat probabiliorem ex rationibus intrin- seci . Et reverti, licet prima ententia sit valde pr0- Asillis, et gagna auctoritate roborata, haec tamen

448쪽

416 Lib. I. Trael. N. De Sacramemto Poenitentiae. secunda non videtur sua piobabilitate destituta Batio I. quia ridentitium loc cit non oblisa poenitentes nisi ad confitenda omnia ecciat monia , quorum conscientium oben . Non dicit, uti sunt in concientia, nempe vel ut certa, vel ut dubia ,ssed quorum cor Scientiam habent, quod importat habere notitiam certam peccati concientia enim ut ait S. Bernard nihil aliud est, nisi cordis scientis, et judicium practicum de peccato commisso Conscientia autem dubia neque est scientia , neque judicium, sed suspensio iudicii.und minime dici potest habere conscientiam peccati, qui nullam rationem habet, quod illud commiserit; et sic respondetur primae rationi oppositae. Id confirmatur ex eodem Trid ibid. . ubi additur conuat

enim, nihil aliud in Ecclesia istaenisensibus exi , qu

disse memineris reliqua autem eccasa, quae dilΦenter cogisansi non occurrunt, in unis resum eddem confessione inelus inteEjuntur. Ergb sicut poenitens non tenetur

confiteri venialia, ita nec peiocata dubia, cum dicat Concilium, poenitentem nini aliud confiteri debere

nisi mortalia, quorum meminit dubitare autem non est quidem meminisse, imo politis est non meminisse. Batio a. quia non est ero delicto dubio onus certum imponendum nec in dubio, an lex existat, adest legia

obligatio ut sapienter ait Bened. XIV. Notis. 8on. 39 ἰnam licet sit lex confitendi certa mortalia, ei ideo qui

certus est de mortali commisso, et dubitat negativδ iam si dubitet positive, mox infra dicemus, tenetur eonfiteri, non tamen existit certa lex constendi mortalia dubia. Et sic respondetur secuhdae rationi ompositae. Nec obstat auctoritas D. Thomae allata cibi enim S. Doctor reverti non loquitur de eo, qui post diligentiam efformat sibi iudicium , quod peccatum Suum

ait dubi mortale, et ideo dubium deponit ex regula Praefata me quod non detur certa obligatio , ubi delietum est auhium sed loquitur de eo, qui certus

449쪽

Cap. I. Dub. m. De eis sa huius Meramenti. iii

est de sua actione mala et nescit discernere, an suerit

vel ne mortalis, hic utique tenetur diligentiam adhibere, ut dubium deponat und cum nescit illud de onere, tenetur ture iudicio Confessarii cujus estiscernere inter lepram et lepram. Neque obstat praxis fidέlium, ut opponitur; nam respondet Holg. et Εlbet olim Herinex, quod merith dubitetur, ansd

Ies conste,ntur moti alia dubia expersuasione obligationis, me an ob majus conscientis levamen ; propter hoc enim fideles solent confiteri etiam peccata dubia positivδ, quorum Couse,sionis obliga ιionem ipsi

etiam adverbari fere omnes non agnoscunt. Item ait

Isollamanti. quod praefata praxis bri sit continuata ex errore, qui non potest inducere consuetudinem obligatoriam. Hinc reserunt Henriq. I. 8 e. 45 n. a. Sa v. uehar. n. 23. et Gran Leand et alii apud Guamen de s Euch prop. 3 n. a. non ten/ri ad Confessionem, qui vult communicare, et negativ dubitat, an peecaverit morialiter, tum quia non magis urget praeceptum pra mittendi Consessionem Communioni . quom prae-eeptui servandi integritatem Consessionis, utrumque enim est de iure divino; tum quia praeceptum Tridentini praemittenas Consessionis Sess. 3 c. 7 non obligat nisi eum, qui est sibi conscius mortalis Peccari, neruit autem dici conscius de suo peccato, qui de illouhitat. Sed huic obstat magna dissicultas, nemp.

quod accedens ad Communionem cum mortali negative vel positive dusio , se exponat periculo frustrandi effectum Sacramenti. Huic difficultati aliquis respondere posset cum Sanch. Pontio Vasq. erra, Boges et aliis citatis L i n. a. non esse illicitum suscipienti hus Sacramenta uti opinione probabili, ad differentiam Sacramenta conserentium, qui nequeunt ea ministrare nisi cum sententia tutiori vel saltem moraliter certara sufficit autem ad Sacramenta suscipienda , ut quas accedat probabiliter dispositus. Si quis autem nolit hac responsione uti, deDet dicere summolam oportere ut eo casu commiliticaturus

450쪽

ῆ16 isb. I. Trael. IV De Sacramento poenstentia'. conteratur , Vel absolutionem sacramentalem recipiat

quamvis peccatum illud reticeat , ut obicem aus rat peccasi illi ut, si sorte adsuit.. aeterum in praxi Cordinari loquendo omnino

suadenda est poenitentibus Conses io mortalium iamilegative , qu)m positive dubiorum . cum id ordinarrie prosit ad conscientiae tranqnillitatem. Dixi ordia UUGὰ, nam scrupulos omnino eximi debent ab ol,ligatione conii tendi peccata dubia , ipsi enim tantum confiteri teneritur certa mortalia , et de quisus cera I umquam in consus, vide mox dicenas in dub. 3 seq. in neo , ut communiter docent sancti. d. c. ron. 85. Lum. n. 37 et Croi n. ix cum Bus. Con. Aversa, log Cajet Med. Henr. Nauar nos eis. Item exuri sbent ab obligation confitendi pece t morialia dubia ii, qui sui, timoratae conscientiae, et 1 on solent deliberate lethaliter peccare in enim in dubio rationabiliter, imo moraliter certo credere

tur ex communiter contingentibus ita Crista num. Hi a Bon de Pec. d. I q. a part 3 n. 9 et Vr Reg. Bosco e meri nox ap. Crsti I. r . i5 ac Haberi. t. 3 de Consc. c. a in fine, ubi sapienter ait ' Si sese probriae orans anxius sit, an consenseris delectosioni

semerme morialiter certus esse δε ne non consensisse

raro in siquod gras e consensis, et sensualuatis motus fastidio sunt, non est cur ex quolibet emissione συι non resissentia statim consenSum Persimeat ea namqueianiani dispositio idetur in eoier periculum auferre.

patio hujus h priori est quia is, qui habitualiter Deo

adliae reto et valde timet, ne divina gratia privetur. si contingat aliquand ab eo averti, magnam sibi

vim inferre debet, ut remorsum conscietitiae contemnat, e in peccatum de liherat: se risiiciat i id autem. ψ potest acum, his ceris, advertat malum