P. Virgilii Maronis opera ex recensione Chr. Gottl. Heyne

발행: 1832년

분량: 588페이지

출처: archive.org

분류: 시와 노래

441쪽

44 O

P. Vincit u MARON is At, procul ut Dirae stridorem adgnovit et alas, Infelix crinis scindit Iuturna solutos 37o Vnguibus ora soror foedans et pectora pugnis: Quid nunc te tua , Turne , potest germana iuvare 2

Aut quid iam durae superat mihi 2 qua tibi lucem

Arte moreo 2 talin possum me opponere monstro ZIam iam linquo acies. Ne me terrete timentem , 37s Obscenae volucres; alarum verbera nosco

Letalemque sonum , nec saliunt iussa superba Magnanimi Iovis. Haec pro virginitate reponit 2 Quo vitam dedit aeternam 2 cur mortis ademta est Conditio 3 possem tantos sinire dolores 880Nunc certe et misero fratri comes ire per umbras. In mortalis ego 2 aut quidquam mihi dulce meorum Te sine, frater, erit 7 O quae satis alta dehiscat Terra mihi Manisque deam demittat ad imos' Tantum enata caput glauco contexit amictu fas Multa gemens, et se fluvio dea condidit alio.

Aeneas instat contra telumque coruscat

- 869. Bubone, sui erati cim Ine ectri specto, In urna a fratre recedit, tan quam deplorato. - viridorem voe allonum inierpretatue Servius. Alias ad iam retrahi poterat. - 873. dia ne . ntilia. i inmiti, quae sust nenia scat rem eernere in ultimum discrimen adduelum nee suceurram. - 8 I. 8ἴ6. Iam iam linqvo aetes ad durium

idiose dixit, nam una est. inquit Aerv. Pruitam hoe ad exquisitiorem orationem pertinere vidisse, aἰ pro individuis genua, peri uno plures Poneret , saepe vidimus i v. e. 699. Ap. Trax;eos si Diu perpetuo. - gIy. Intelligo, nee latet me, siet; saee

iovis numine ae voluntate. - 87s. remnil doetius quam rependii. 882. quid Itiam meo m ; eorum. quae mea sunt. inprimis nune inmorialitas

merim. poterat ei hoe esse, Midquam meorum. -- 88I, 886. Male ad Tibe.rim refertur. Nympha se in sontem suum ae laeum immisit: quem βυ- Dium nune dἱsit, qua adoquidem et

442쪽

Ingens arboreum et saevo sic pectore satur :Quae nune deinde mora est' aut quid iam, Turne, retractas Non cursu, saevis certandum est Comminus armis. 8go

Verte omnis tete in iacies et contrahe, quidquid Sive animis sive arte vales; opta ardua pennis Astra sequi clausumque cava te condere terra. Ille caput quassans, Non me tua servida terrent Dicta, serox t di me terrent et Iuppiter hostis. s*s Nec plura effatus saxum circumspicit ingens , Saxum antiquum , ingens , campo quod sorte iacebat Limes agro positus , litem ut discerneret arvis. Vix illud lecti his sex cervice subirent, Qualia nunc hominum producit corpora tellus. Odo Illo manu raptum trepida torqvcbat in hostemperioribus , 740 aqq. Turnum, diu in orbem media in eorona pugnantium circumaetum ab Aenea, redintegrasse eertamen aecepto ense, dum Aeneas hasta inflat vas. 788. 789. Iss. Maloe est tolIus sequentia loei suavitas.s; quis , eo iam ante perleeto, ite. rum exorsus Ileetoris eum Ael ille pugnam mente teneat, v. Il. χ, i. e. Ita vis. 268 sqq. Expressos videbis, sed ornatius, hie v. 890 803. Tum vas. 891. 895 Heetoria verba reserunt, eum se a diis deluιum intelligit v. 297 sqq. Comparant tamen Vrsin. et

ait' syx. rei aerare eleganter est reiseusMe , tergiversari, detrectare.

In vas. 894, 895 Non me tua i grave pathos est. Nolim iisngere feroi ho .atis. Sed fro, o Aenea. - ierin atria sunt superba, arrogatilἱa. L aer hostis e,t inseatus, ut alias inimi

cum numen.

896. Emissa hasta , eum altera deo

sq , unde h. l. vorba sere diaeta sunt; es. a , 303, 304, ei μ. 445 sqq. Ad la Iem morem haee quoque exigenda sunt. Turnus auiem . etsi ensem receperat cvs. 78I , hasta tamen erat dest lutus v. 7 i , quam eminus in Aenaain mitteret. Vt quis vero ictum hostim etiam nudum ipse armis melioribus instruetus inseque . retur, dedecori in heroum vita non erati itaque Aeneas haud se indignum iudicavit Imparthus armis eum ho,te eongredi. - 898. Item: remolius posuit pro sines, ideoque litem de finibus. - 899. Via illud. adnritam illam fidem ei opinionem deprἱscorum hominum vastis eorporibus et robore incredibili. Nola exempla nometiet Diomed a .l Aiaela Iliad. E, 3sa, 304. μ, 445 , add. Apollon. III.

est perseetum, quod voluit, ut M. 903,

443쪽

Altior insurgens et cursu concitus heros,

Sed neque currentem se nec cognoscit euntem Tollentemve manu saxumque inmane moventem

Genua labant; gelidus concrevit frigore sanguis. sos Tum lapis ipse viri vacuum per inane volutus Nec spatium evasit totum nec pertulit ictum. AC, velut in somnis , oculos ubi languida pressit Nocte quies, nequidquam avidos extendere cursus Velle videmur et in mediis conatibus aegri s o

Succidimus , non lingua valet, non corpore notae Sufficiunt vires nec vox aut verba Sequuntur, Sic Turno, quacumque viam virtute petivit, Successum dea dira negat. Tum pectore sensus Vertuntur varii. Rutulos adspectat et urbem sιs Cunctaturque metu telumque instare tremiscit

Nec, quo se eripiat, nec , qua vi tendat in hostem ,

Nec currus usquam videt aurigamve sororem.

904, 907. nimis argute. v. 304 sie 3ni erat pro dederat. 903, 904. Non baee Turnum praemetu mentis male compotem , ἄπορον, arguunt; sed, quod va. 93 3 ,si 4 diserte quoque exponitur, tor. Porem , quem Furia inituit viresque adeo eorporis debilitat. Est hoe il. lud , quod in viris sortissimis et

audacissimIs observatum est. a causis

ph1steis et psyehologicis proseclum ,

ut interdum Descias, qua de causa prorsus mutati, qua,i defixi ae deli. niti. omni animi eorporisque vi deis alituti adsient, torpetitea et ineries , seque adeo interdum trueidandos praebeant Iine per vertiginem , nογον, Apollinis manis taeto Patroclo insticiam Homerus praeelare adumbravit Il. n. 786 sqq. Itaque Turnus ipse nec ae cognoscit, virea siluas sibi deesse videt: se videt esse plane alium. Aliud est nostris reeentioribus

linguiar se non emnos re. - 906.

p iectus, dieium ad vulgarem scir-mam: iaetus viri. Poterat inro dieere, ut esset Miro Molintis , h. e. a viro; sed alierum maluit; cur non seramus pinane de aere nune Non primum DC currit , nee eius epitheton Miamum rutrumque Lucretio subiectum.

908 sqq. Egregie ornavit compa rationem per se iueundam . ex li. χ. 99 sq. Ea virgilio expressum Pu tant loeum Oppiani Italieul. II, 8 85. Est etiam Apollotiti similia loetiali, 278 sqq. - 9 3. Qua meusqMe iam ititit, vulgari modo dices. 9 4, sis. Dielum exquisitius pro

sollenniorer vertit, xerint varia eon silia . sensus, animo Turnua. -s S

Nq. Species eadem Heeioris Iliad. 293 sqq.

444쪽

Cunctanti telum Aeneas satale coruscat

Sortitus fortunam oculis, et corpore toto sis Eminus intorquet. Murali concita numquam Tormento sic saxa fremunt, nec fulmine tanti Dissultant crepitus. Volat atri turbinis instar Exitium dirum hasta serens, orasque recludit Loricae et clipei extremos septemplicis orbis; sas Per medium stridens transit semur. Incidit ictus Ingens ad terram duplicato poplite Turnus. Consurgunt gemitu Rutuli, totusque remugit

Mons circum et vocem late nemora alta remittunt.

Ille humilis supplexque oculos dextramque Precan Protendens, equidem merui nec deprecor,inquit; tem Vtere sorte tua. Miseri te si qua parentis Tangere cura potest, oro - suit et tibi talis

sis. cortiferi, vibrat, notii Homerus ibid. 320, sed mulio ornatius, et respeelu eomparationis. quam ipse ibῆ aliutoral, hastae, ale vibratae, eum Lucifero. - 920. fortunam, h. e. laetim in eo ore, quem soriuna dabat. Cons. ibid. v. 32s, tum omniistius eorporis viribes emittit hastam. neo flamine . . . crepitias: ἔ. e. nec sonus per stamen tonitruaque exeἱia. ius tantopere in Oinnes partea dissi.

6, 78 ei Hesiod. Selit. Ilere. 279 et rumpi, frangi de sono in usu ea. aetii ; saeilis erat transitus ad Daetiaoni dissipationem. R. - 924, 925 Hasta iraiieit clipeum in extrema , Piata. Parte, tum lor;cae oram, et in femore a det. Lib. X, 587. 590 ai. mile sere vulnus sit, sed in inguine, ideoque mortale. Noluit enim poeta viainus letale esse, ut loeus esset ii, , quaa sequuntur quibus ad tragieae s ulae exitum e a suum propius adduxit. -sas. AIacis σακος arria

92I. dupli go poplice, eleganter proinilexo genu. XI, 64S, latos hiae hasta

931. o los convertit, maritia proten

dii, sed illud latet in hoe r ut lolles st. -933. siue et alti talis. Notum artiselum supplicantium t ad exem plum illud omnium aliorum praE stantissimum i Nuησαι πατρος ullae e. Il. ω . 486. Dedere alia Guel l. et Cerds. Verum tali eum vἰ, eum hae δεινοτητι. semel tantum diei hoe

poluit. Atque hare est illa poeta selieitas. qui primus talia oe pati Melorum ammen sguram exludit

445쪽

P. vlRGILII MARONI sAnchises genitor Dauni miserere senectae Et me, seu corpus spoliatum Iumine mavis, fas Redde meis I Vicisti, et victum tendere palmas Ausonii videre ; tua est Lavinia coniunx ;Vlterius ne tende odiisl Stetit acer in armis Aeneas, volvens oculos , dextramque repressit; Et iam iamque magis cunctantem flectere sermo s οCoeperat, infelix humero quum adparuit alto Balteus , et notis fulserunt cingula hullis Pallantis pueri, victum quem volnere Turnus Straverat atque humeris inimicum insigne gerebat. ille, oculis postquam saevi monumenta doloris sιs Exuviasque hausit, furiis adcensus et ira Terribilis: Tunc hinc spoliis indule meorum Eripiare mihi Z Pallas te hoc volnere, Pallas

Inmolat et poenam scelerato eX sanguine sumit.

anaeo enosin , quam hoe ipso exemplo illit,irat Iul. Busnian. p. 205. - 935. Ea me, seu eorptis. Viro sorti digna

oratio; aperte mortem non deprecatur; Ilae iamen usum nee renuit. - 893. aere in timis iungenda esse monet ser s.; nescio an salis bene. Praestaret stetit in armis iungere E,t poetica Aάργεια, qua species et ad inspeeius viri ante oculos revoeari de-hebat: acer, hiulac, triaculenta vultu Aeneas stetit , adstabat, in armis. armatus, qualis erat ; etenim stabat tenens elipeum et ensem siriclum . ut ex us. 950 apparet. - s 40 sqq.

Nape iam praeparaverat lib. X . 495sq. 500-5sI. - 942. Balteum, e quo ensis pendehat, mox ornate deelarat tamquam rem, in qua nune rerum cardo vertitur ei quae luculentinaan; mo erat repraesentanda. Tum verti notis Ititi erant eingula δυliis Meliea

forma die lum pror ei bullae, elavisurei, ornamenta nota , fulserunt itieingulo seti balteo. Itaque verendum

Non erat, ne otiosus esset versus.

915. oeulis hausis; iam supra IV, 66ι. murine hune o Iis ignem: tradu erum ab auribus, IV, 359. Moram eus istisatis havit; petilum ab aura , quam spiritu dueimus, haurimus ἔhine haurimus etiam alia , quae Per auram sensus seriunt; tandem est simis pliciter aeeipere; ste transfertur ad animum t X, 648, ianimo sp m turliisatis hausit inanem. Conventi ὁHere , iuuenere, ut I, IR , longummae δ.

toris h. l. quae memoriam renovant. reeordationem dolorIs ex Pallantia morte. - 947. meortim graviter protino ex suis, ex amici r Pallanis. 9 9 in noloe, non sibi; sed diis ira.seris. Melerato edi sanguine, mutis omne saeinus atrox, audax, saevum est serius, ideoque Turnus sceleratus,

446쪽

Πoe dicens serrum adverso sub pectore condit sued Fervidus: ast illi solvuntur frigore membra, Vita lue cum gemitu sugit indignata sub umbras.

qui eaedem Pallantis eommiserat. 952. Versum Homericum esse expres.sum YR 1 δ' εκ ριθμου eie. Iliad. X ,362, 363. lam notavit Seicius. indi. gnara cum gemitu pro gemens, moe. Tense os metuos γο-σα anima. Cons. XI, 83 . Iamque eum Turni moriefoederis supra conee plἱ eondiliones vas. 487 sqq. exitum halisnlr Lavinia in matrimonium Meepta Aeneas Troia Ianos in Latinum nomen adiungit . noxam urbem Lavinium eondit Iusqειε soeero in regno sueeedendi eonsequi. iue; ideoque Aeneas aeeepit aedem

in Latia Intiait e deos Latio, ut Lib. l. 5, 6 fore poeia praedixerat.

448쪽

P. VIRGILII MARONIS

450쪽

449ΡROOEMIUM

Fuisse aliquando Culicem inseriptum carmen, vulgo pro Mar Diani ingenii iuvenili setu habitum, dubitari nequit. Docent id Ioea T. I ad vitam Virgilii g. α8 excitata Martialis XIV, ep.r 85, et VIII, ep. 56, 39, Io, Suetonii in vita Lucani, Stalia Silv. II, 7, 14. i Quibus adde eundem praes. Silv. lib. I, ubi

veretur de Thebaide edenda: Sed N Glicem Iegimus et Batrachom machiam etiam cognoscimus. Nec quisquam est illustrium P larum, qui non aliquid OPeribus suis stila remissiore prolaserit. Nonnius quoque Marcellus p. ait versum laudat in labruis sca: α Neutro Virgilius in Culice: Densaque Argutiis auide ἐα-brusca petuntur. . An tamen is ἰpse, quem nunc manibus terimus, pro Maroniano Culice habendus sit, non modo inde conseetum non est, ca verum etiam dubitari potest: quandoquidem istud alterum carmen non invenustum fuisse necesse est; memoratur enim passim cum lande, et Lucanus nou siue superbiae nota dixisse existimatus est: et quantum mihi realat ad Culicem Plioc autem, quod nune habemus, splendet utique uno et altero Ioco . et habet laudes nonnullas ; sed et tota illud summa peceat et plurima habet, quae vel parum sublili iudicio vix satis se pro . tiara possint. Quae ne temere pronuntiame videamur, age de carminis argumento et habitu dispiciamus paullo accuratius. Inter lusus refertur hoc carmea merito argumenti sui vi et natura. Culex, cum pastorem infixo aculeo e somno excitatum praesenti morte liberasset, quam subrepens ei serpens inflicturus

' Gemina haec minora, a W m. derlichio praetermissa , ab editione nostra abesse sortasse erunt qui no

lint ; a maiori itaque IIeinii editione

ea exseribimus eum notis et praefationibus, variantibus tamen omissis. Tvν.

Deinvii Cialem, altidioso, stramui . VIlI, 661 Protinus Italiam eonovit et Arma virumqtis, Qui modo vix οι- tirem sei erat ora NMι. Sueton. in

ita Liaeanii Quis tam itatis . ea tam immoderatna linguae fiae, vi in praestione quadam , aetatem et initia stia eram Virgilio comparam, itis ait diserer et Mantum mihi re..tat ad Ctitio 3 Sialii Silo. II, 7, 73.74r mee primo MMenia eanes mi amo Anae annos ciliata Maroniani.

rus quoque vindiearii voluit Emanis

pati. f. a.

SEARCH

MENU NAVIGATION