장음표시 사용
531쪽
P. VIRGILII MARONIs Et pedibus teneris ungues confixit acutos. Et tamen hoc demum miserae succurrere Pa to
ix suerat placida Neptuni coniuge dignum.
Nunquam illam posthac oculi videro suorum s οPurpureas flavo retinentem vertice vittas; Non thalamus Tyrio fragrans adcepit amomo, Nullae illam sedes. Quid iam cum sedibus illi Quae simul ut sese cano de gurgite velox Cum sonitu ad coelum stridentibus extulit alis, Et multum late dispersit in aequore rorem; Infelix virgo nequidquam a morte reCepta Incultum solis in rupibus exigit aevum, Rupibus, et scopulis, et litoribus desertis. Nec tamen hoc iterum poena sine : namque deum Omnia qui imperio terrarum millia versat, rex, Conmotus talem ad superos volitare puellam, Cum pater Oxtinctus caeca sub nocte lateret,
Illi pro pietate sua nam saepe tepenti
Sanguine laurorum supplex resperserat RPBS I sas Saepe deuin largo decorarat munere sedes Reddidit optatam mutato corpore vitam, Fecit et in terris Haliaeetus ales ut esset. Quippe aquilis semper gaudet deus ille coruscus. Huic vero miserae, quoniam damnata deorum sad
mori . Praestat, puto , hoc, quam ut moriem rereperit, subierit; id quod faelum non est a mutatur etiἰm in avem. ἄωtim in titima vitam aspearam et horridam. sa0. Nune Iupiter, indignatus, silla a larata in avem mutata, parentem in lema miserum apud insores de .gera . revoeavit eum in vitam et P. eilae avem fecit; sed Ciri insistam . tamquam ad poenam a filia exigenis
532쪽
Iudicio gnatique et coniugis ante fuisset, In sti adposuitque odium crudele parentis.
Namque, ut in aetherio Signorum munere praestans ,
Vnum quem duplici stellarum sidere vidi,
Scorpius alternis clarum sugat Oriona: sas Sic inter sese tristis Haliaeelus iras, Et Ciris, memori sePvant ad saecula salo. Quacumque illa levem fugiens secat aethera pennis, Ecce inimicus atrox magno stridore per auras Insequitur Nisus: qua se fert Nisus ad auras, ειοIIIa levem fugiens raptim secat aethera pennis.
Minois, gnati, h. e. nali deorum, et quidem Ioria, et e iugis , pro amato a Seylla, ad poenam ab ea expetendam additus est pater inseatus haliaeelus
533 sqq. Arguta etiam haec est eomparatio. Mutuo se persequuntur fugiuntque eiris et haliaeetus ases, quemadmodum duo sidera Morpius et Orion ortu et Oeeasu se sugere aequique videntur. Quoties enim Orionoecidit, altera ex parte Morpius ex is τὲ ur, ut ea sphaerae iraelatione diis acere quisque potest. Idque etiam Aratus docet vas. 304. 306. 309 Veris res a priscis hominihil. in sabulam, ut Orioni Seorpium immissum nar Tarent. α Hygin. Astron. II, 26:na e constitisum. ω, tim Morpitia Orialtis . Orion Oeei l. et lib. III, 33 hun Orionem speetiantem ad oein sum et seriaentem Morta Seorpionis posteriori pia te. Paullo diversa ra. tione ducium vidimus poetieram phan. lasma ab situ et ea specie, quam in sphaera lesti duo sidera oeulis ob
iieiunii quo modo Pleias Piaeem R. gere dieta Georg. Iv. 237, quod mihi illo loeo molestiam laeere non
debebate ost enim rea salis frequens. Iterum alio modo de Ursa Aratus esis finxit illud e u et αυεού - ἐρεται καὶ ρ Aisa δονιυti : nam eadem tariis tum linea ex aduerso moventur et Vrsa et Orion.
534쪽
536쪽
Maronam Calaleeta, h. e. in numerum relata, eonscripta, col- laeta carmina. κατ-κτα - , vel Calaiecton , scit. libellum, scripsisse, pervulgata res est, eaque medita non modo librariorum
fida, qui Virgilii nomini plura adscripsere temere, quoniam ad ea Ieem e teum Virgilii poematia modo haee modo illa, prout
spatium, quod vacabat, eaperet, appicta videliant: verum et Grammaticorum auctoritate , Pseudodonati in Vita virgilii g. α8, et Pseudoseruit ad Aen. I pr. Nam , neutrum loeum ab antiquo aliquo Grammatico profectum esse, multa manifeste produnt; et, quam levis hominum fides sit, etiam hoe arguit, quod alia poematia Virgilio tribuunt, quae eius non esse liquido constat. Ram priore loco: Poeticam puer aumicatus, in Balislam Deinde Calaleeton et Moretum, et Priveta, et Digrammata
et Diras et Culicem , cum esset annorum quindecim. Altero au
tem : Scripsit autem se lem sise octo libros hos : Grinam , Aetnam , Culicem . Priapeia, Calaiecton , Nigrammata, Copam, Diras. Est tamea antiquior, eaque gravior, auctoritas Ausouit
in Technopaegnior Dic quid significent cala etia maronis rErgo iam saeculo IV tales Catalecton libelli extitere vid. supra Prooem. in Culicem ἔ Digramma Virgilii quod in L Epigr. II est memoratum iam est Quinctiliano Instit. Or. VIII, 3, 27,
α8. Etsi ergo nomm serius accessit, antiqua tamen fama nO
nulla saltem carmina brevia habita suisse Virgiliana eredere licet. An vero ex his, quae hic Virgilio tribui soleat, carmen ullum sit vere ab Virgilio pros tum, valde dubito: pignore tantum non contendere paratus, saltem iambos a liberali ingenio et i dole honesta, quae in Marone suit, proficisei haud potuisse rv. in s. ad Carmea VII l. odio omnium ingenuorum et honorum dignus est poeta, qui ad famam aliorum virulentis dictis laniandam sese componit. Non Musarum aut Phoebi, sed Erinnyum, amatu talia carmina scribuntur.
537쪽
In libris seriptis et prelo expressis antiquioribus subiteἰuntur ea plerumque Priapeis, cr) ideoque in aliis, in quibus post Cirin
aut alio loeo eollocantur, adhaesere in fronte nonnulla ex Priapeis. Porro omnia haec poematia in iisdem vetustioribus continua scriptura, tamquam unicum carmen exarantur, et quidem foedis vitiis contaminatissima. Cum Carmina haec suis iam locis Anthologiae Latinae Bur manni Secundi inserta essent, nolui actum agere et variam Ie-etionem , seu potius corruptelas adscribere. Itaque ea tantum Commemoravi, quae a viro doetissimo plerumque posthabita videbam , ut sententiam versuum accuratiore interpretatione conis
stituerem: etsi hoc mei orem plerumque dissicultatem habet, quam ex librariorum stuporibus ariolando aliquid exsculpere, quod non Prorsus absurdum sit. Atque haec una rea tolerabilem mihi operam reddere potuit, quam in hac operis parte posui; nam in his probris virnientis, criminibus, maledictis, quidnam sit. quod bonam mentem ingenui hominis delectare possit, equidem haud video; videant illi, quibus natura hoe dedit, ut ex aliorum probris ipsi ereseere sibi videantur.
538쪽
Non licet: occulitur limine clausa viri. Delia saepe tibi, non venit adhuc mihi: namque Si occulitur, longe est, tangere quod nequeas.
I. Bella, ricta, tibi Denu. Extat Atilhol: Lal. lib. III, 250. editum iam ante in vel . Poet. Calaleei. pag. 4 53 ad eate. Pelmn. ed. Palisson. )et a Se aligero. Nee alia fides . vel anetor; ias est, qua Virgilio te bii; lue. - Deliis ex Scaligeri emenda itinereeeptum est, eum legatur de quu , T. Idom Maliger Epigramma hoe salsissimum et arguiἱssimum appellat, et interpretationem sublieit, in qua tamen argui; as illas vix expἰseeris;
Di nee omnino inter meliorum een. sum earmen reseram. Fugit nos causa
et Oeeas; o; quam equidem suspieor fuisse hanei Est servus aliquis vel Iibeelus aut alius puellae perductor, qui eam venire nuntiat. Illa lanieri, surgἰt quidem et exire domo leniat, sed elausae a marἰto fores exire vetant. Apud Tibull. I, 9, 43: Saepe
pu.lla tua) Et Iortite elotisas post adoperta fores; ubi tamen lalel puella pone sores per lusum. Nil igἰtue tuis vat amatorem. quod sibi dielum aeci. pit, illam venire. Suspie alui tamen illum ipsum hominem, sorte ex eon. liberiis puellae, interea illius amore potitum: l, ergo, subiicit, et nuntia
marito, eam rediisse. Ita exeidisse videtur aeumen in extremo versu r
etii rediat. . Delia, rivia, riti Menil a sunt perdueloris verbat eui respondet Tueea 1 sed fave indere Non Leri ire solii D lia novie tibi Mentes s sed . T ea . Didere Non lieei a se Lur limine elatisa Misi. Delia saepe titi venit; nuntias saepe eam venisse; a te nuntiatur venisse , nonoenu adhtie mihi nondum eam teneo amplexu ); nam e Si oeciditir longe est, taugere quod nequeas. Venerieitia 1ihi. Fae nuntiari a te, eam cenisse . Seu irim mihi nuntius iste
id prodest 2 illi dieito , mi rediit eh. ei, cui eius reditus iue unditatem ait ulli; eἰ, quἱ eam tenuit. - Iusaepe eorruptela latet, sorte nomin;s , aut eompellatio, sorte repolitio voeia reae sed , T ea , Diuere non Icet. Mox Venerii in emenda hal Burmanianus see., praestati Menerit illa tili rquod paullo ante posui. In sine illi .
539쪽
P. VIRGILII MARONI sVenerit aut tibi; sed iam iam mihi nuntius iste ιQuid prodest Τ illi dicito, quae rediit.
II. IN C. ANNivM CIMBavM RuETOREM Corinthiorum amator iste verborum, Iste iste rhetor i Namque quatenus totus
Thucydides tyrannus Atticae febris. Tau Gallicum spinae ipsemet male illi sit,
Ista omnia, ista verba miscuit Datri. a
etii rediu, ad quem rediit, dicito eam venisse ei. in cuius amplexus illa venit. In Cephalae Anthologia Nise. Lips. vol. IX, pag. 476 epigrammae,t 1imilis eoloris: Λυρ iov αθρη- - τὸ δ' ουποτι γειε- ημA. - O cIMMἐσπιρίη ea cui pro imis civ emendatum est a TOupio Cur. novis s. insuId. p. 42). Legitur illua nune in Analectis G. IlI, p. 43 3. Iaeoti N. III, p. 8 s. similIs color passim est in aliis poematibus, ut Anal. III, p. 4 38 Ineeri. XXXV. eons. To. II. Stratonis XLIII, p. 369. Nil tamen inde pro Dei ad caemen nostrum me lius expediendum. II. Celebre Inter erudilos viros epigramma , a Quin e liliano serxatum Inst. Oe. VIII, 3, 28. qui ea presse Virgilii esse aii ; et Inter Maronis ea. eatietis illud refert Ausonius in Mois
gnioni Grammati mastix v. 5-7 . Lepor, qui e I inest, magna ex parte ad nostros sensus periit; nee sine longa disputatione accurata crisis aut interpretatio io, ii lui potes . Feeitolium nobis hae in re Burmannus See., qui hoe earmen Anthol. Iuat.
m. I. lib. II, 242 exhibuit eom. menlarila et auis et aliorum instru elum t super aliis ad interpretes Quimeliliani et Ausonii, tum ad Sam. P iit. Miseell. III. 9 remittit. ipaueti defungamuri Seriplum est epigramma in C. Annium Cimbrum
Rhetorem, qui fratrem veneno sustu
lerati idem malus Rhetor, qui aut . quod in Gallia natus et in Britannia
sorte artem professus erat, verba barbaro more el soloeeo pronuntiabat, aut insolentia et barbara verba iam-
quam glossas assectabat Quinetilia.
ratis tamen de vetustorum verborum asseelatione agἰt eo loeo, quo versus hos commemorat: ut omnia adhue
huius earmitiis interpretatio Parum tuta mἱhi esse videatur . Dieii igitur poeta , his ipsIs vel barbare pro utillatis vel exotieis et barbaria verbis
eum , tamquam veneno, fratrem tim
easse. De Ieeiione . admodum in multis ineeria, videndi sunt iidemvir; doeii, addam Io. Achradcrl eoni. Mamdriorum pro Corinehiorum Vt a meo aliquid apponam . quod leelo
rem in sententia assequenda iuvare possit, haee addam. Coriniata Oer nam hae e tenenda eum Burmann ala tuo, donee vertim reperium lue. rite natae sunt sorte corruptelae ex
540쪽
socer, beate nec tibi nec alteri, Generque Noctuine, putidum caput, Tuone nunc puella talis, heu tuo Stupore, praessa rus abibit 2 Hei mihi l
Vt ilIe versus usquequaque pertinet: sGener socerque, perdidistis omnia.
mant mollia. Daeta, calamistra lar a Iuxu Corinthiorum; at h. l. eum rein apectu venenorum Medeae. Alioqui vix multum inesset salis. TLΛerdidesar rantis Arrieae staris esse , qui
dominatur in frigore illo Alliei,iniam elati. Sed melior leelior Thia Ailaea Britannvis. Versus quartua qui, ut legitur . palo transsaum, quod
supplieii genus, declarat, debet D
mina ostii here vel barbara vel amisela te aut barbare enuntiata. Ample etenda itaque hactenus aut Sestiger Irelio i Tatir Galneum, min ipsum elia, ei tuisua in eodem mortario ve. Bona illa satis nota a laurinum Mnaguinem, minum et allium, trivit. Di fratri misceret; ridieule igitur de- euriabat ille, quoties declamabat ,
ve a, latar, Pro lauro, min prominio, vi pis allio ; aut Pellii emendatio , qui Graeea auruli tuiti Taia Collietim h. Gallorum ille pessim ),ms . Gos et M ei intri ei ut Meee glossis obseuris petita sint vomis hula, quae illa pro alellulis auis de-elamationibus graeee habilia inserere solebat. Est autem Uac ea Thuriois Tum glossa. x inuoc. hedera , di pro
eruetas hoe omnium minima proba hi liter , ut adeo vino hedera nigra muto inebriatum sustulerit fratrem
Cimber. Sed, ut paullo ante disimus,
an ἱqnata verba latere arbitramur. eiusmodi sorte . quae propius ad M.
III. Vid. Anthol. Lat. T. I, l. II Ep. 244. Quo iure hi et sequentes Iam hi Virgilio tribuantur, non diram; nisi sorte pro semamento hoe est, quod Marius victorinus Virgilium in quodam epἱ grammale iam hieo ter Tha. Dasio repetisse narrat : id autem D.
Cium extr. tarm. versu. Tribuuntur
ei in antiquis ea taleelorum editioni. s. Catullo lamen Frulerἰus, Calvo, idque magis sagaeiler, Vossiua tri It vid. Burmann. l. e. Ceterum fugit nos etiam huius epigrammalia causa et Oeeasio. adeoque etiam eius lepos et acumen. Nisi sorte hoe fuit i Noa
et uinus dueil Atilii . filiam, hominia
vitiolenti, qui hona aua omnia e-- sumserat, quemque gener aecum h hi luxus erat: cum exilio adeo et auo
et novae nuptae. Certe in Noeluintimet ipsum, putidum eaput, odiosum hominem, videtur uliquid inelamenatius diuere velle. 4. Pre a ; oppressa . eoacta , macilitia, in rus abduratur. soris quod maritus soceri vinolentia aere alieno obrutus in urbe durare nequit. 5. illa versus; ex nolo epige. Catulli VII in Caesarem , sed alio sensu Inune uterque hona sua abliguriissedi niun