장음표시 사용
71쪽
25. Bellum, quibus poSSet condicionibus, desineret.
t θέμενον, ἐκελευον οπη δυναuo ευπρεπῶς διαλυσάμνον ἐπικου- χ ρειν τη πιαρίδι πολιορκουμένll. - Procul igitur de Campania in-I telligendum, ubi Metelluω cuin exercitu erat ad Fr. SEq. - Longa spes est sera, Muisti ur, quae in langum era dilur, ut recte explicai Benileius ad Horat. A. P. 172. ubere de hoc usu disputans; cs.
Senec. Ep. 22. 9uid ergor tam longas spes relinquam' ab ipsa
Fr. 25. fCor l. p. 1009. Geri. Dd. inai. Inc. I 7. d. iiii n. I. I9. p. 184, 9. Dobr. I, 28. III, 5. J Verba haec, a Sorvio ad Virg. Eel. V, 19. sine libri indicio allata, in confinio suisKe praecedentis Fragmenti claro porKpicitur ex eodem Appiani loeo, liueni ad illud illu- Mirandum adhibuimu . Nam quae ibi leguntur Καικίλιον Mesrea οὐ
l - ἐκέλευον onai δύναιτο ευπρεπως δ ιαλυσάμενον ἐπικουρεῖν τν πατρίδι πολιορκουμένν os tundunt Sallustium dixisse demandalis a. 87. a. Chr. n. ab 0clavis.consule senatuque Romano ad Metellum missis, ut Samnitico bello quam posset celerrime finito Romam eum exercitu contenderet, quae verba gunt Linkeri de Sall. lis torr. Prooem. p. 61. cs. Dio. Cass. Fragm. Ursin. 166. p. 70. Reimar.
οἱ Pωμαῖοι στασιασαντες προς αλληλους τον Μέ ελλον μτεστεμφαντοκελέυσαντες αυτω προς τους Σαυνίτας o πως ποτ ῶν Γυνηται συμβῆνας ουτοι γαρ ἔτι τότε μονοι τὴν Καμπανίαν και τον ἐπέκεινα αυτῆς ἐκακου γουν. Id. ib. Fr. 172. p. 72. οι Ῥύ-
μαιοι του ἐμφυλιου πολέμου ενεστηκοτος τον Mετελλον μτεπέμ ναντο κελευσαντες Puod ad verborum structuram allinet. bellum obiectum Ofit desinereι verbi, cuius Subiectuin Metellus cogitandus est. Desinere enim transitivo sensu valet efflcere ut ali quid desinat, sive alicui rei βnem imponere : cs. Gell. N X. ΑΑ. ll, I 2, med. Solon non ad auuendam, sed ad desinendam seditionem legem hanc esse dicebat. Haec verbi potestaη cognata est cum altera, qua significat aliquam rem omiuere, sive cessare ab aliqua re; cs. Cic. Epp. ad Famin. VII, 1, I . Libenter mehercula artem desinerem. Sueton. Tiber. c. XXXVI. Mathematicis artem desituros promi tentibus veniam dedit. Gell. XX. ΑΛ. XV, 16. ouum Milo artem athleticam desisset. - Debrossius verbis Appiani de B. Mithr. e. 54. p. 718. ed. Schweigh. 'Anistελλεν Ἀρχελάφ δια - λυσεις ως δυναιτο ευπρεπῶς ἐργασασθα ι seducius fragmentum iterum libro IlI, 5. posuit, ubi fingit bellum Mithridaticum
primum narratum fuisse. Sed eius belli neque alio loco, quam in libro primo potuit mentio fieri cs. Fr. l, 20. , neque omnino probabile osi Sallustium accuratius de eo egisse. 0uare censemus, eum obiter tantum de eo bello dixi fise, non quantum Mithridatis magnum ausum rerumque geSlarum copia et magni ludo posceret, sed quan-
72쪽
HISTORIARUM FRAGMΕΝΤΑ. LIB. I.
. 26. 0uum arae ei alia dis Sacrata supplicum sanguine foedarentur. 27. Inde ortus Sermo, percontantibus utrinque: Sa-
tum Russieerpl ad Sutiae consilia dissensionibus civilibus implicui illustranda. Νon est igitur probabile in tanta brevitato de belli componendi condicionibus per Archelaum oblatis a Sallustio suisso di-
Fr. 26. Cort. p. 956. Geri. ed. mai. I, 71. ed. min. I, 16. p. 184, 6. I ebr. I, 29. III. ibo. J Serv. ad Virg. 4en. II, 502. Sa- eram, quod Gerlaehiuq vulgasas Nervii odd. secutus mulavit in sacra, iam Pulschius odidit, et confirmatur Servii codice CaKsel.; cs. Fr. Hist. II. 66. Ine. 55. Perlinst Fragmentum ad sum Historiarum lo-l eum, ubi narratum pAt, quanta crudelitato a Cinna et Mario a. 87. in . 'l urbem, dum Sulla contra Mithridatem bellum gerit, reversis. eonirat omnes, qui non suarum partium essent, Νaevitum sit. cf. Vell. II, ,
22, I. mae C. Marius pestifero civibus suis reditu intravit moenia. Nihil illa pictoria fuisseri crudelius, nisi mox Sullana GSet Secuta. Neque licentia glauiorum in mediocris saeritum, sed eaecellentissimi quique et eminentissimi civitatis Diri variis suppliciorum generibus a Psecti. Merula incisis venis super fusoque altaribus sanguine spiritum reddidit. Flor. lII, 2 l, 16. Merula flamen Dialis in Capitolio Iovis ipsius oculos venarum cruore ne sper Sit. Augustin. de Civ. Dei Ill. 27. Bello Mariuno atque Sullano - in ipsa quoque urbe cadaveribus vici, plateiae, fora, theutra, templa com- lpleta sunt. cf. Plutarch. in Mario c. 43 sq. Appian. B. iv. I, II. 74. p. 99. sqq. ed. Schweigh. , qui quanta illius temporis meditas fuerit sustus narrani. - Debro sius, fragmenti sensum primo rectoasSecutus, postea ineredibili perverΑitate Orestis ac Pyladis sata signifieari putat, quae Sallustium fingit in Chorso nisi Tauricae de scri
Fr. 27. fCort. p. 1002. Geri. ed. mai. Ine. 24. ed. min. V, 9. p. 235, I . Debr. II. 128. J Locus, non nominato libro, exstat apud Donatum ad Ter Eun. U, b, 8. - Percontantibus, quod Donatus habel, Cortius cum prioribus editoribus male mulavit in percunctantibus, de quo v. ad Calii. c. XL, 2. - Pro salve ante Cortium edebatur salvae, secundum multorum Opinionem, qui in hac salutandi formula adverbium salsum pulani, velut Gron Ov. ad Plaut. Stich. I, I, 10. Dulier. ad Liv. I, 58, 7. Ruhnken. ad Τer. Andr. IV, 5, 9. Puamquam autem concedi debet, voleres dixisse satin' salvae I se. sunι res Liv. I, 58. 7. VI, 34, 8. X, 18, II. , et satin' salva sunt omnia I Liv. III, 26. 9.ὶ, tamen etiam satin' salie Optime se habet. Vocem ipsam tuetur Donatus l. l. salve explicans intestre, recte, com-
73쪽
tin' salve 3 quam rati ducibus suis 3 quantis familiaribus copiis agere ni Z28. Cuius advorsa voluntate colloquio militi hus per
mode, ac dirierle addenς ad vel bium esse, Collato Plaut. Trinum. V, 2. 53 1177. ed. Η im. Benevolens tuus atque amicus. LESB. Satine mine' dic mihi. Sirii iuran rati an Pni ita comparatam eKse cen-ςet Cortius, ut agere verbum, ad pQrsonam eius, Pii salutatur, accommodatum, Ruppleatur. 9uod quain uam soriaΝse ferri potest. lamen, mi uin formula ex consuetudine vulgaris vllae repetita sit, simplicius vi dolur tantummodo esI suppleri, quod subiecti indefiniti vim habons idem valet atque res est. Praedicatum autem haud illegitime verbo esse est adrerbio ita conficitur, ut esse, abieeui copula vi, signis si aliq/ιo statu esse, qui status qualis sit adverbio declaratur; v. annotata ad Iug. c. XIV. 1 I. p. 82. et Granam. lal. nostr.
S. Hi, I. nol. I. p. 227. cf. DolabΡll. in Cic. Epp. ad Famin. IX, 9, 1. Praeterea rectissime sun ι apud te omnia. na intelligonda est interrogandi formula rectene omnis' apud duintil. VI, 3, M. el apud Plin. Epp. Ill, II. ad quae verba sunt supplendum, non Se habent ut cenςol Rufinhonius ad Ter. Andr. IV, 5. 9. quo ipso loco ad satin' recte', quod paeno idem ost ae satin' salve' non agilis, sed est subintelligi do t. Ex ira interrogationem est eum subiecti indefiniti significatione habos apud Cie. Epp. ad Atti c. l, 7. Apud matrem recte
est, et in formula noxcentios in epistolis leela Si vales, bene est. - Pro asser l. quae coni ei ira Dougae est, apud Donaliam legitur agerentur, impeditissimo vel potius nullo sensu. 0uod alii coniecerunt auferentur. ab omnibus quidem editoribus rec plum est.
sed ei ipsum insolenter dictum vi lotur. Contra agerent, frequenti corruptela mulatum in passivum v. ad Iug. c. LXXIV, 1. p. 390. , valde commodum ost; nam generali vivendi potestato positum v. ad Cal. c. XXIII, 3. p. II . et supra ad Fr. I, 8. hune sensum habet: quantis familiaribus copiis insfructi vitam verent. i. e. quantis familiaribus copiis uterensur. - Copiae familiares autem non tantum comm Palum et annonam significant, ut Diiu Ea iniserpretatur,
sed omnino quicquid milites possident. sive donis et largitionibus
ducis aeceptum, sive praeda paralum. - Fragmentum ex Incertis huc ira n tulimu , quia summam habet veritalis speciem, his verbis contineri ea, quibus L. Scipionis cos. exercitus Rnno M. a. Chr. n. apud Teanum Rullao exadversci collocatus . nd ducem suum des
rendum illo lus Oxl et ad Sullam doso eit; cs. Pliat. in Sulla c. m. in . o alii Ιας διέφθειρε et ς περὶ Σπιπίωνα τοῖς ἐαυτου στρατι--ταις, ησκημενοις προς απατ ν καὶ γοροείαν απασαν, ως περ αυτος ο ηγεμων. εἰς- ντες γαρ εἰς τον χαρακα των πολεμων καὶ ανα-
74쪽
miSSO, corruptio facta paucorum, ei exercitus Sullae da-
λιγνυμνοι τους μὲν ευθυς α τους δε υποσχε σεσι, τους δε κολακευοντες καὶ α ναπείθο ντες προς νῆ- γοντο. τελει δε του Συλλα μετα σπιιρῶν εικοσι προςελθοιαος ἐγγυς, οἱ μὲν ησπασαντο τους του Σκιπίωνος, οἱ ὁ αντασπασα -
ηφi q. Eandem rem tradii etiam Appianus B. Civ. I, M. p. III. sq. ed. Schweigh. Voll. II, 25, 2. et Epit. Livii LXXXV. Do Νulino ei Seipionis colloquio es. pliam 'ic. Philipp. XII, 11, 27. - Gerlachius Vol. III. p. 124. in erodibili perversi late do Luculli ot Pompolieonventu hic agi putat, provocans ad Plutarch. in Pomp. c. 3l. Otin Luculi. c. 36. . ubi no vorbum quid in legitur, quod huic alucinationi fidona faciat. Non minus insipido Debros ς iii K ex Philare hoin Pomp. c. 19. coniicit Mololli et Pompeii congressum post pugnam Sucronensem a Sall. comm morari. - ΝΟΑtram fragmonti Oxplicationem praeivit Fre ins hom. in Suppi m. Livii LXXXV, 10. Fr. 28. I Cori. p. 1003. Cert. Pd i ιai. Inc. 42. ed. min. I, 2I, p. 184, 12. Debr. l. 30. I Fragmentum sine libri indidio ex lal apud Donatum ad Ter. Euri. III, 2. 13. ubi mendoso logitur ad verba pro adverSa, et promisso pro permisso. Puae quamquam lain dudum corrocla K aut ab editoribuq. qui etiam viderunt verba ad desectionem speclaro exercitus Scipioni Α, do qua an loco leni Fragmento diximus, lamon in pxplieandi A primiΑ verbis Douga otDobrosMitis mullum a vero aberrarunt. Cuius enim ad Scipionem reserentes advorsa voluntate Mignificare putant animadrorsa vOl. , permisso autem de Sulla intelligunt, quo omnia pervertuntur; nam Sulla non permisil suis colloquium, sed eos ad id impulit, neque Seipio voluis suos eolloqui, sed ipsis cupientibuq permisit. VPruqFragmenti sensus planis stilio cogno citur ex Plutarchi loco in Sertor. c. 6. Σκιπίωνι παραστρ οπιδευσας καὶ φιλοφρον μανος,
ως εἰρηνης ἐσομένηὶς, διέφθειρε το στρατευμα, καὶ ταυτα προ- λέγων Σκιπίωνι καὶ διδάσκων Σερτώριος ουκ ἔπειθε.
Iani vides ciιius pertinere ad Sertorium , permisso ad Scipionem, hoc senRu: quum contra Sertorii voluntutem colloquium militibus a Scipione permissum esset. - Uuod autem dicitur corruptionem paucorum tactam esse, id, ne Sallustius a Plutarcho dissoni ire videatur, sic accipe, corruptionem a pauci fi incepisse, mox ab hi Mad omnes esS ProgreΝΝam. Fr. 29. I Deest apud Cori. t ei l. ed. niui. ol min., et D br.JFraglia. , quod regens ace sedit ex Kchol. ad Lucan. II, 134., non tam Verba auctoris accurale refert, quam rem, ab illo narratam, o filen-
75쪽
C. SALLUSTI CRl Spi29. Marius invita matre Iiilia adeptus esi consulatum, fide quo Sollustius memini J. i30. Apud Praeneste localus. M31. Et Marius victus duplicaverat bellum.
. - dit. Marius intelligit ut C. Marii septios cos. filius, a. 82. ad Sacri- v. portum a Sulla victus et Praeneste comput Rus. Eam rem quum Sall. exposuit, plura simul de C. Mario iuniore aliut ita et inter alia
et lain hoc, ni atrem eius Vehementer obstiti se n consul fieret.
Eius rei soluς adhuc meminii Aur. Victor de vir. ili. c. 68, 1. C. Marius filius XXVII annorum consulatum invasit, quem honorem ιam i m maturum mater flevit. cf. Link r. de Sall. Hi
Fr. 30. Cort. p. 956. Geri. ed. mai. l, 61. ed. min. I, 23. p. 184, 17. Debr. l, S J Verba. tuae exstant apud Priscian. XV, 2, 9. p. 618. ed. Κr., Sunt e X eo Histori rum loco, quo auctor narravit Marium, elade ad Sacriportum accepta, Praeneste compulsum esse. cf. Vell. II, 26. I. Plutarch. in Sulla c. 28. Νoque lamen locatus ad ipsum Marium reserendum pulo, sed ad Sullae Memeitum , qui Luerelio Ossella duce ad obsidendum oppugnandumque Marium ante Praeneste relictus eral; es. Vell. II, 27, 6. Appian.
ἐς Πραινεστον κατακλεωας την πολιν απιταφρευε καὶ απετάχιζεν ἐκ μακρου διαστηματος, καὶ Αουκρητιον οφέλλαν ἐπέσταμε τω ἔργα , ως ουκέτι παραστ γομενος Μαριον, ciλλα λιειω. 0uicunquo est aulom Fragmenti Sensus, non niqi cognito verborum nexu aceurale constituendus, de loco PPrie, quo Fragmentum exhibuimuς, dubitari non potest. Fr. 31. fCorl. p. 1002. Geri. Dd mai. lne. 2 l. ed. min. I, 24. p. 184. 17. Debr. I, 35. J Vorba sine libri nota laudat Servius ad Virg. Εcl. II, 67, ut probel in versu Virgiliano oΕi sol crespontis decedens duplicas umhra vprbum duplicare idem eΑΝ atquct augere sive intendere. Sallu lium aperte imitatur Tacitus Hiss. I, 54, 1. Audita interim per Grilias Germaniasque mors Vite Ilii duplicaverat bellum. Verborum autem sensus hic est: clades Mario illaia caussa fuit, ut bellum augeretur et compluribuq' locis exardesceret, ac mullis exercitibus ducibusquo gereretur. Id bene explicuit Linhorus do SalL Ilislorr. Prooem. p. 65. Sulla onim quum post vi loriam ad Sacriportum captos Samnites omnos Oeeidi iussisAel v. Appian. D. C. I, 87. Ex tr. , hac airoeilato iram sortissimae gentis ita concitavit, ut ab hoc temporct Pi non iam essoleum Marianae lanium inclionis reliquiis a Carbone colloclis v. Appian. l. l. c. 89 3.), Sed eum Ponti O quoque Telesino, Lamponio
76쪽
nisTORIARUM FRAGMENTA. LIB. I.
32. Carbo lurpi fortui ditie Italiam atque exercitum
33. Ut Sullani fugam in noctem componerent.
Guilaque Samnitum ducibus pugnandum; eL Vellei. II, 26. Flor. lli. 21, 22. 'Fr. 32. CorL p. 100 . Geri. ed. mai. Inc. 52. ed. min. I, 27. p. 184, 20. Debr. l. U.J Servius ad Virg. Aeu. Il, 4 . libro non indiealo. Sed ad primi libri initium pertinere hoc Fr. res ipsa probat, quum Carbonis haud exiguae essent paries in Sullao bello civili, ad
quod ani cedentia Fragmenta speetant omnia. duum igitur anno M. a. Chr. n. Vario eventu et in dies magis improspero diu in Etruria et Italia superiore contra Sulla i eiusque ducos ustellum Pt Lucullum pugnatum esset, neque Carbo Marium Praenesti inclusum Obsidioni eripere posset, Norbanus amem Rhodum aufugissR pluresque exercitus ad Sullam transiissent, do rebus suis dPsporans,
quamquam ad quinquaginta adhuc millia militum habuit, unde iurpis hsormidinis a Sall. ineusatur, Italia relicta in Africam se contulii. cf. se Appian. de B. Civ. l, M. p. 128. ed. Schweigh. V Καρβων τρήμυρίους ομως λι ἔχων στερὶ το Κλουσιον καὶ δυο τέλη τα Λαμασίππου iκαὶ ετερα περὶ Καὐήιναν καὶ Μαρκιον, Σαυνιτων τε αυτψ χειρὶ
δυναμις τῶν πολεμίων, Aστε τον μαλιωτα τὴν ἐναντίαν στασιν συνέχομτα Καρβωνα νυκτωρ αποδραντ α τῆν ἔαυτου στρα - τιαν, εἰς Αιβυην ἐκπλευσαι. Dilrop. V, 8. Liv. Epit. M.
Fr. 33. Deest apud Cori., Gori. ed. mai. ol Debr. - Geri. ed. min. I, Ira. p. 199, 5. J Fra . recens accessit e cod. Gud. Arusiani v. in noctem, p. 239. Lindem. , ubi corrupte sic legitur: ut si illam fugam innocentem in noctem componerent. Haec Primus recto constituit LinkΘrus de Sall. His lorr. Prooem. p. 66 Sq., spe ulus van der Hoeven in Specim. litor. de nonnull. loe . vetu scripti. e. append. de Arus. Messii exempl. clocutionum, p. 45., qui feliciter ex codd. Leidd. Sullam protulit, divulsis syllabis in si illum corruptum, de quo depravatae scripturae genere cf. Fr. III, 23. III, 82, 19. IV, M. et quae plurima collegimus in Prolegg. ad , eli. P. C. sq. In septam vocem innocentem Linherus recte vidit ex dillographia verborum in noctem ortam esse, quo modo etiam peccatum eSt Fr. I, 5, 2. Idem V. D. fragmentum verissime retulit ad atrocem
77쪽
30 c. SALLUSTI CRISPIM. Mox iunia flagitia in tali viro pudet dicere.
pugnam, qua Sulla Κaliuadis Xovembribus anni 82. a. Clir. n. sub ipsis urbis ni iuris eum Suillio Telo ino Nanmilitim dii eo ita connixit ut, si tum per iolum diem pugnatiuat esset, sub vesperam sinistrum ius cornu plane sun dor lur, v. Plutaret, . in Rull. c. 29. ex tr. τέλος δὲ του ευω μου συντριβέντος αναροχθέντα se. φασὶ τον Maaαν τοῖς φευγουσιν εἰς τὸ στροποπεδον καταφυγειν ποHους -οωλοντα φ των λαίρων και γνωρίμον.), donec rebus ex inopinato mula lis victoria plena politus est. cf. Appian. B. G. I, 93. p. 130. Schweigh.
Μαχης δ' εὐθυς αυτοῖς περὶ δείλην ἐσπέραν γενομένης μὲν Συλλας ἐκρατει, το δὲ λαιον τὰς ἡλας κατέφυγεν ἔol paucis interiectis: καὶ νυκτος ο λης αγωνισαμενοι πολυπλῆθ3ς ἔκτειναν. Inul. l. l. c. 30, in. Ἐδη δὲ νυκτος ουσης βαθειας ἀκον εἰς τό του Συλλα στρατοπεδον παρα του Κράσσου
δειπνον αυτω κaὶ τοῖς στρατιώταις μετίοντες. Vell. ll, 27, I. Pontius Telesinus - iis mi portam Collinam cum Sulla dimicavit, uι ad Summum periculum et eum eι rempublicam perduceret - Post primum demum horam noctis et Romana acies respiravis, et hostium penit. Fr. 34. I Deest apud Cori. et Debr. - Geri. ed. mai. Inc. 178. d. nain. I, M. p. ID, I. J Schol. Gro nov. ad Cic. p. ROse. Am. 32, m. p. 434. orsit. haec nude ut Sallustii verba laudat, unde Wassius ad Iug. XCV, 4. pulavit hunc locum a scholiasta rospici; sed nimia est utriusque loei diversitas, quam ut haec opinio ullam probabilitatis speciem habeat. 0uare quum scholiasta doeoat do Sulla haec dicta esse , corium videtur in primo Plistoriarum libro id factum esse, ubi aucDr do immani eius erudelitate post devictos adversarios e3
tiis celeraque inodi talo reipublicao. Uuantum ex voco mox contiei potest, hune .lo eum pra cessii forta' o lauq lenassis et clemontia , antea inimicis pracbitae, quam do indo dira nhumanitas secula sest, do qua morum conversione Sullast alii quoquo scriptores memorarunt. cf. Vel I. II, 2b, 3. Adeo Sulla dissimilis fuit bellator ac tricior, ut, dum dimicat, iustissimo lenior, post victoriam audito fueris crudelior. Id. II, 28, 2. Videbantur finiis belli cipitis mclla, quum Sullae erudelitate aucta sunt. 9uippe metator creatus - -- perio in immo incae crudelitatis licentiam tuus est. Plutarch. in Sull.
e. 30, sex tr. Συλλας μετρίως - πρina κοὶ πολιτικῶς ὁμιλήμας τρτυχν-δοξαν αρωτοκρατικου καὶ δημω λους ηγεμονος παρασχων - εἰκοτεμ προ τρίη πο τως μεγαλαις ἐξουσίαις διαβολην, ως ταμένειν -κ ἐώσαις ἐπὶ των-αρχης τρωτων, α α' ἔμπληκτα καὶ
78쪽
HIST0RIARUM FRAGMENTA. LIB. I.
35. Ut in M. Mario, cui Dacia prius crura, brachia, ei oculi effossi, scilicet ut per singulOS arius expiraret.
Duas sequuntur fragmenta 35 - 39 haud dubie spociant omnia ad eui ita loeum, truo Sullae flagritia continuo post victoriam eo minis a a Sallustio narrai' Sunt. Fr. 35. I rt. p. 1012. Geri. ed. mai. Ine. 174. ed. min. I, 26. p. lG. 19. Debr. l. 39. J Rufinian. de schem. dianoeas , c. II. P. 273 sq. ed. Ruhnk. haec ut exemplum sarcasmi sic laudat ut in M. Mario cui Dacla prius crura artus expiraret. dem pleri ius asseri Schol. ad I ucan. ll, 173. Vol. II l. p. 129. ed. Weber.):,, Marius, cui fracta prius crura, brachia, et oculi effossi, se ilicet ut per Singula membra expiraret. Uuibus locis inter se collatis patet apud Rufinianum, qui integram ver rum SallDtianoruiitabr-mam SerVaVit, casu totum versum brachia et octili emussi, scilicet ut per singulas) excidisse, Lucani autem scholias lana, unde omissa feliciter restitui potuerunt, et initium Fragmenti immutasse, et in fine membra pro artus dedisse, utrumque sex eo, quod memorii Prloeum allulit, cuius rei certissimum documentum hoc est, quod verba ex Iugurthino laudat. Gorlachius, in turpi ignoratione editionis Ruhnkenianae versatus. Uol. III. p. I 2. cui, quod in codd. est, pro se nonnullorum ompndatione ' habet, cum, quae est R. Ni phani coniectura, sonuinum scripturam dieit, ac praeterea fructa in fractus mulavit, qiuie quam vana sint, in oeulos incurrit. V r-b ,runi structura facile ex poditur, si statueris sero tale quid praecessisse: Τum in plurimis Stilla nefandas crudelitatis sexen Dia edidit. εγων ς x ut in M. Mario olc. Cum Sallustipverbiκ muxim congruunt, quae ille eadem re habet Flor. III, 21, 26. Ivel referre Marium, ducis ipsius i. e. Marii iuniorisJ framem, oculis, manibus, cruribusque defossis serpatum aliquamdiu, νι per singula membra moreretur. es. Nenoc. do ira III, 18. M Mario L. Sulla perfringi lcrum, erui oculos, amputuri munus iussit: et quiasi totiens oecideret, lyuotienS vulnerabat, pre tingulos artus laceravit. 9uis eraι huius limperii minisser' is, nisi Catilina. D. Cic. de petii. cons. e. 3, I0. 9uid esto nune dicam petere eum considamia, V. Marium . invectante pomim Rom. vitibus per totam urbem ceciderit, ad bustum lest rit, ibi omni struriam vivum lacerareris, stanti collum gladio sua i dextrea secueriι' Pra tor a es. Livii Epii. LXXXVIII. Valor. Max. IX, 2, I. Oros. V, 21. Aligustin. de Civ. D. III, 28. Plut. in Sull.
e. 32, ex tr. Celerum SarcaRmus, quem Rusinianus hoc rxemplo illustraro voluit, inest in verbis ut per singulos artu3 expiraret; quae exacerbatio quo magis patvret, scilicet partieula oratiunt ud
79쪽
C. SALLURTI CRISPIM. Igitur vendi iis proscriptorum bonis aut dilargitis. : 37. Nihil ob tinniam inercedem sibi abnuituros.
Fr. 36. Cori. p. 935. Geri. ed. I, 10. ed. nain. I, 35. p. 185, 5. Debr. I, 48.J Priscian. VIII, 5, 25. p. 377. ed. Κr. Expodoni Sallustii loco Gellius ΝΝ. AA. XV, I 3. nio inoritor laudat dilargitis proscriptorum bonis, uterque Sallustii auctori late probaturia Μ, complura verba deponentia eliam passivo sensu usurpari, do quo v. KruΘg ri Gramin. lai. S. 137. p. Ib5. Ad prosemptione Suli 3 lanas aluio 82. continuo vi esuriam ante ortam culli nati Luasecutas fiunc locum speciare in aprico est; de quibus quuii L nolissima ressit. vix opus fuerit scriptorum ies limunia asterre; es. lamon Voll.
li 27, sq. Flor. III, 21, 24 sqq. Augustin. de Civ. Dei III, 28. Tu iareh. in siill . 31. Appian. de B. Τav. I, 95 sqq. Rall. Cal. e. LI, 34 Histor. Fr. I, 4b, 18. Ac. de lege agr. Il, 2I, 56; in Verr. Ill, M. 8 I; pro domo c. I 7, 43; p. duint. e. 24, 76. Fr. 37. sCori. p. 954. Geri. ed. inai. I, 36. ed. D in. I, 78. p. I96.9. yebr. li, 43. J A rus. v. abnuo, p. 210. Lind. Verba refero ad Sullam vivisis proscriptorum bonis mullorumque oppidorum agris doconi j iillia sorvstrum ae veteranas logiones ad Obsequium promptissimum filii Iarantem; es. Appian. B. Civ. I, 96. p. 135. Sohwoisti. Tala δε πλείοσι se. MILTι τους ἔπι τω στροαευσαμένους μωκιζεν, - ων φρουρα κατα τῆς Yταλίας ' τνήν τε γῆν αυτων καὶ τα οἰκ Muατα ἐς τους δε uεταγέοωυ διε α -
τήσαντι ἐποίησεν. Id. ibid. I, 100. p. I 2 sq. Πῶ δὲ δήμωτους δουλους τῶν ανῖρημένων τους νεωτάτους τε καὶ ευρώστους, μυρίων πλείους, ἐλευθερώσας ἐγκατέλεξε, καὶ πολίτας ἀπέφννε μί- καὶ Κορνηλίους αφ ἐαυτου προςεῖπεν, οπως ἐτοίμοις ἐκ των δημοτῶν προς τα πα ραγγαλ λομένα μυρίοις χρωτο. To δ αυτο καὶ περὶ τὴν Ιταλίαν ἐπινοων τέλεσι τοῖς υπὲρ λυτου στρατευσαμένοις τρισὶ καὶ εἴκοσιν ἐπένειμεν πολλην ἐν ταῖς πολεσι γῆν, την μὲν ἐτι ουσαν ἀνωμητον, την δὲ τας πολεις αφαιρουμενος ἐώ ζ P0. Id. ib. I, 104, exl r. p. 149. es. ad
Catil. c. XXXVII, 6. Fragm. I, 51, 21. Gorlachius quo reserat verba neque indieavit in Commentario, neque id ex mutato loco in ed. min. colligi polosi. DebrOSAius vero, pria abnui uro S corrupte seribens abnuiturum, prorsuq ii Pyle haec comminiscitur loeta fuisse in epistola quadam Apuleia , L pidi uxoris, ad moechum suum data, quam Lepidus intercepisse traditur a Plutarcho Pompei. c. I 6 exlr. Fr. 38. De si apud Cori. el Iiebr. - Gori. ed. mai. Vol. III. p. 146. n. 231. ed. min. I, M. p. 18b, 3.J Vacca ad Lucan. I. 175. Ad eundem Lucani locum alius scholiasta ex Sallustio haec laudat:
80쪽
ul STORIARUM FRAGMENTA. LIB. I.
38. Ei relatus inconditae olim vitae mos, ui omne ius
39. 0uo palesactum est rempublicam praedae, non libertati repetitum.
quin poterat, plus iuris habere ridebatur: quae verba memoriter ac liberius ex posterior huius Fragmenti parte expressa Cortius parum acuto ad Calii. XX XIX, 4. pertinere censuit. Praeterea Corn. Fronto de orati. II, 5. Vol. II. p. 266. ed. Mediol. a. 1815. et ipse in moriter momorat Sallustium dixisse omne ius in validioribus esse, unde Gortaehius in ed. min. in celeris Vaccam spe ulus por- verso iudicio viribus commutavit eum palidioribus. Sallustius quum hoe dicat, ius per se suisse nullum, ac vires pro iure valuisse, dubium non est, quin hoc Fragmentum, cuius librum nullus auctorum indieavit, de eo tempore capiendum sit, quo Sulla adversariis fractis ae protritis nisus Veteranorum et CornPliorum suorum serocia atque armis omnia ex lubidine Egit et ui dominum reipublicae sqsessit. Relatus mos significat repelitus, rursus illarus mos; es. lCie. Divinat . in b. Caec. e. 21, 67. mermaiorum consuetudo longo interpallo repetua ac relata. ibid. S. 68. Hoc instimi atque adeo institutum referri ac renovari mole is fertivi. Sueton. Caes. c. 20, in. Antiquum retu Iit morem, ut - Itemres pone sequerentur. Similom sere sontentiam Vellei iis, ubi de Gracchorum turbis loquitur,
protulit II, 3, 3. Hoc initium in urbe civilis sanguinis gladiorumque impunilalis fuit. Inde ius vi obrutum, polentiorque habitus prior, discordiaeque civium, antea condicionibus sanari solitu' ferro diiudicatae, bellaque non caussis inita, Sed proin eorum mer
Fr. 39. I Deest apud Cori. , Dpbr. et Ger l. ed. mai. - Εd. min. I, 32. p. 185, I. J Fragmentum re ens additum Servavit Arus. v. repetere, p. 259. Lindom. Continetur eo sallustii iudicium desullae impserio arinis civilibus cum pornicie reipublieae paralo; quippe proscriptionibus cognitum esse, illum non reipublicae constituendas lcaussa, ut mentiebatur, sed ut insimilam potentiam consequeretur, llantopere in adversarios saeviisse. cf. ADDian. de B. Civ. I, 89.
p. 123. Schweigh. Toν δῆμον ἐς ἐκκIUσίαν συναγαγὼν την τε ανάγκην τῶν παροντων ωλοφυρετο, καὶ προςλαξεν, ως αὐτικα τωνδε παυσομένων, καὶ πολιτείας ἐς το δέον ἐλευσομένης. duae Sullae verba, si 'telam ei talem et Ucuram promi 1lentia, quam vana suerint, tum inmanes ostendunt strages inseculae, tum dἹlaratur Plutaretii vorbis, fortas a sex Sallustio expresetis, in Sulla e. m. 'Aλλαγῆ το χρῆμα τυραννίδος, συκ απολ- l γη γέγονε. es. Val r. Max. VII, 6, 4. C. Mario et Cn. cim ,