장음표시 사용
211쪽
tuum, & illi seli servies: & diliges proximum tuum scutte ipsium. Ρrofecto ex dictis liquido apparet , has leges fuisse ab initio mundi hominibus divinitus traditas , easdemque esse, quas deinde Moses, & demum mundi Redemptor repetiit & restauravit,quinimmo p mia in obedientes collata , ac poenae trasgresseribus legis irrogatae , ostendunt legum auctorem esse Deum , quem vindicetnesse, praesertim in vita sutura , omnium nationum conseinsione mox uberrime demonstrabimus.
De animorum humanorum immortalitate , eorumque praemio aut poenis in vita futura . NUlla apud homines res gravior majorisque momenti vicietur, quam certos esse de nostrorum animorum immortalitate , ita ut resoluta hac corporum compa ge , animi immortales permaneant & in vita futura justis Deus praemia largiatur, poenisque condignis malos assiciat 3 propterea opportunum censui, ut suscepti muneris ratio postulat, de hac re omnium nationum consensum
exhibere ; & unde haec firma persuasio habita sit, demum ostendere. Exordiar itaque a populo Dei. Moses, in suis
Annalibus humani generis originem tradens , aperte de seribit ex duabus substantiis conflare hominem , corpore stilicet ex luto compacto , & anima, Dei inspiratione creata , corpori insula, ex qua homo factus est vivens. Hanc animam dicit, ad Dei imaginem fuisse creatam , hinc sponte fluit, animam humanam altae contemplatio nis, eXimiaque virtutis esse capacem ; sed & ad immortalitatem esse creatam , quum sit viva imago Dei , qui nu
212쪽
CAPUT Q U ARTU Μ. I9ῖ tura sita immortalis est. Profecto alteram vitam hominbbus paratam esse idem Moses ostendit, dum narrat, Henochi Viri religiosi translationem , quem Deus ab hoc orbe terraqueo sublatum ad sese recepit. Scivisse igitur manifestum est antediluvianos, fore aliam vitam hac meliorem. Itemque notum est de Abese, Henoch, Noacho,
aliisque antiquissimis ritriarchis obiisse in fide hujuste divinae promissionis, & consessos esse, quod hospites&perdigrini essent in hac terra. Hoc autem qui fatentur, eo ipse innuunt aliam Patriam, quam quaerunt , nempe coclestem terra meliorem , nullis calamitatibus malisque re. sertam . Sacrae Scripturae passim nos admonent de justitia
Dei , presertim in vita sutura , quum autem in populo Dei dubium sit nullum de viva Dei imagine in anima hominis, de immortalitate ejusdem animae, de altera vita, deque judicio futuro, de his omnibus Gentium consensio exhibenda est, ut suscepti muneris natio postulat. Divinitatis speculum esse animam significat Socrates
apud Ρlatonem , libro de animo , inquiens: D Id igituris animae divini simile est , in quod sane quis intuens , &is omne divinum , Deum scilicet & sapientiam cernens, is ita & se ipsum agnoscet. Verum & ipse Plato in Timaeo ,, hominem dicit Dei simulacrum. Item Cicero a
inquit: ,, Dei imago quaedam antinus est. Hermes quo
que Trismegislus divinae similitudinis serinam in homine agnoscit, ipsumque b) hominem imaginem Dei appellat. D Omnium , inquit, riter genuit hominem sibi si similem : & a Deo ad imaginem ipsius nos se ari, is cum in utero fingimur. Hanc similitudinem , a Mose descriptam , & a praulantioribus Ethniconina Philosephis
perspectam , rectae rationi consonam esse apparet ; quae
213쪽
19ι LIBRI SECUNDI enim sapiunt, ita Deo similitudine proxima sunt, ut in creaturis nihil sit propinquius. Quod enim participat L. pientia, di vivit, & est: quod autem vivit, necesse est ut sit, non necesse est ut sapiat. Quare cum homo possit particeps esse sapientiae secundum interiorem hominem , secundum se ipsi im ita est ad imaginem Dei, ut nulla natura interposita semetur , & ideo nihil sit Deo conjumctius. Et sapit enim, & vivit, & est , qua creatura nihil est melius. Hinc imago Dei in animo hominis praecipue
collocatur ; licet enim mens humana non sit ejus naturae , cujus est Deus, imago tamen illius est. Ex animi quippe hominis contemplatione incircumseripta Creatoris siti concipiuntur attributa , hoc est persecta sapientia , interminabilis vita, actuosa & libera virtus, quae omnia in animo hominis , tamquam in imagine parva dignostiantur , quarque in prima caussa omnibus numeris persecta esse debent . Quum autem Deus natura sita immortalis sit, immortalem quoque voluit esse imaginem suam ; ex qua invincibili Dei voluntate , homini primo tradita , orta est firmissima omnium Gentium persuasio de animorum hinmanorum immortalitate.
Ethnicorum Philosephi , ut libro primo expositimus, in varias sententias de natura animae abierunt, quod mirum non videbitur animadvertenti , nunquam sensus
hi manos stipra materiae regnum se attollere ; hinc factum cst, ut eruditi inter Gentes , & ineruditi spiritualem substantiam , analogicae saltem , ad materiam si ibtiliorem referrent ue Gentiles autem omnes culti & barbari in hoc
conVeniunt, ut animam humanam a corpore secretam ,
indivisibilem , & immortalem esse sateantur , quamquam ideam puram & clanam spiritualis stibstantiae haud habeant;
Animam tamen humanam a natum Geniorum, sive celestiuin
214쪽
CAPUT UARTUM. I93sium Spirituum non diserae putant: praeterea Omnium Gentium initiationes , mysteria , expiationes , ac facti sinnerum ritus immortalitatis animorum persuasionem apertissime ostendunt 3 quae, quum ita sint, irrefragabili historica narratione demonstrare aggredior. Ρlato in Ρhaedone de morte cum Simmia disserens, sic inquit: Ρutamushe mortem esse aliquid λ Utique ait Siminia. Et quid sortasse aliud , quam animae a corpore sejunctio λ Corpus autem mortuum esse , non aliud est, quam ab anima relictum esse, animam vero a corpore solutam per se esse. Numquid aliud praterea mors est pNihil aliud Simmia respondit - Mysteria instituta non videntur esse negligenda , aut parvi habenda : nos enim
occulte monent, eum , qui nec eXpiatus , neque consecratus ad inferos ibit, in luto lacere : eum vero , qui purga tus consecratusque illuc perveniet , cum Diis hasitatirum . Hactenus Plato. Halicarnasseus autem sa) reseri, is selere Arcadas sacrificia pro vita sunctis peragere , quae se etiam ejus aetate vigebant: & si quid, subdit, omissum, se aut oblivione deletum suisset, id mirum non esse , proe,, pter magnam horum rituum antiquitatem. In vita L, curgi apud Plutarchum sic legitur: is Antiquum illumis Spartanorum legislatorem plures superstitiones in seperi liendis mortuorum cadaveribus inductas abolevisse : amm liqua vero sacrificia pro desunctis omnino servari jussisse. Graecorum ritus & sacrificia, quae Homeri aevo pro de
functis fiebant, ita b) describit:
Ceterum postquam oraveris Inclytam nationem mormorum , Hic ovem marem sacrifica , Feminamque nigram ad Erebum conversam:
215쪽
iρ6 LIBRI SECUNDI Ipse vero aversus sis, incedens ad fluvii
Fluenta : illuc vero multae animae Accedent mortuorum.
Idem Homerus sa) describit poenas defunctorum: Animae ex Erebo Manium deiunctorum: Ρuellaeque , iuvenesque novo luctu Assectum animum habentes. Animae defunctorum , quae sacrificiis purgatae credebantur , in Deorum numero erant adscriptae ue hinc inquit b Cicero : is Quid quod omnis Graecia multos habetis ex hominibus Deos. Propterea ait se Vossus, ab Academicis sacra quoque fieri iis, qui quamvis aliquandosuissent corporibus illigati, putabantur , ejus familiae curam gerere , quam ex se natam scirent - In eadem persuasione fuerunt Phoenices , & AEgvptii , & ab iis etiam Heroas dignos fuisse habitos , ut divinis honoribus colerentur. Porro hi, subdit Vossius, simi Dii animales Gentium , qui fuerunt homines , & humanae naturae. Apud Romanos quoque antiquissitna suerunt justa sunebria, ad extinctorum expiationem , placandosque manes inducta ,
referente d) Livio. Quapropter inquit se) Cicero: Apud
me plus antiquorum auctoritas valet, qui mortuis tam roligiosa jura tribuerunt: quod non fecissent profecto, si mihil ad eos pertinere arbitrarentur. Et alibi f idem
Cicero : Nonne ii, qui aut sortes, aut cari, aut poten tes fuerunt post mortem ad Deos pervenire traduntur λqUm noS colere, precari, ac venerari soleamus. Si quis autem scire luculenter cupit sacra Romanorum funebria adeat Κirchmannum , qui libro primo haec omnia elegam tissime complexus est , ex quibus apertissime elucet ant,
quo a ) Odisflib. et r. cb Lib. I. de M. D. c Lib. I. cap. I. Ias I. cd Lib. I. Decad. I. e Lib. de Amieii. cf9 Lib. I. ac N. D. Diqiligod by Cooste
216쪽
CAPUT QU ARTU Μ. I97 quorum Romanorum persuasio de humanorum animorum immortalitate, de futuro judicio, praemio hinc , aut poena in vita futura. Quum autem Gentium per uasio de futuro saeculo in funeribus luce meridiana clarior appareat; proepterea qui plura desiderat, Grutherum consiliat, qui libro toto de seneribus hanc antiqui nostri Hemispherii persuasionem uberrime spectandam exhibet. Porro quum ex hactenus dictis satis superque proposita antiquorum nostri orbis persiuasio demonstrata videatur, instituendus est sediano de populis, nostris antiquis omnino ignotis, & nuper
Exordiar itaque ab Asricae meridionalis regnis , a Lusitanis detectis anno millesimo quadringentesimo nonagesimo septimo reparatae salutis , quae quum idololatriae labe polluta essent, a fiammis Pontificibus missi fuerunt Sacerdotes , ut ab illis regionibus eliminata superstitione, populi illi christianis ritibus imbuerentur 3 inter sacerdotes ad illas Gentes missos recensetur Caingius, qui post diutinam moram in illis regionibus, ad Sacram Rituum Comgregationem seribens, inter cetera a) resert: Ab illis poepulis hominum animas immortales haberi ὁ praemiisque , aut poenis in altera vita , ut in hac promeritae fuerint, affici : indigere autem eas sacrificiis precibusque , ut a pec
catorum sordibus expiatae , ad aeternam transeant felicit,tem: putantes vero aptiores esse victimas humanas, quam
brutas , ad Dei justitiam placandam , in eorum sacris su-neribus mactant homines ; quae crudelis abominatio sero apud omnes Gentiles propagata videtur. Ampliora moenumenta , quae strictim referam , nobis .exhibet b) dii, gentissimus Ρicardus de Africae, & Asiae regionibus. De Regnis Asricanis Gangi, ac Benies refert, illos Ethnb
217쪽
eos populos firmiter credere, bonis praemia, tormenta inmlis mu monem esse a Deo constituta 3 quique recte vixere , tamquam tutelares Dii ab illis populis coluntur. Ubi vero de festis diebus Gauriensium orientalium, ant, qui Zoroastris sectatorum agit, menstruam in eorum L. cris suoruin defunctorum commemorationem fieri testatur ;& identidem ab eorum sicerdotibus moneri, ut majorum animae populi quoque precibus suffragentur. Veterum riμ sirum dogma suit, Solem esse receptaculum , sedemque beatorum , eosque in fine temporum , a Deo statuto , inccelum esse recipiendos: malos autem ad inferos desten. dere & puniri. Vetusta pariter Magorum rivirum sci sta docebat damnatorum animas , igne sine consumtione
torqueri, earumque tortores Daemones esse : beatas vero
voluptatibus frui, earum simillimis , quae in hac vita magis expetuntur 3 vocabant defunctonim sepulcra , sedes justitiae. Apud nonnullas Asiae Gentes ignem esse, sequbtur Picardus, symbolum immortalitatis humanorum an, morum. De populis Quillamancae, finitimisque tradit,
eandem de animae immortalitate persuasionem apud eos vigere , cibaria sepulcris apponere , eandemque , ut an, madvertit, omnium sere paganorum imaginationem esse, existimantium suturam vitam a praesenti haud multum di- sene. Apud populos Insulae Formosae immortalitatis an, marum constans traditio est : putant illi, malorum hominum animas post mortem Daemones fieri: e contra justorum animas evadere Deos. De Regnis autem Asiae oriem
talibus testatur, illos populos adeo in fide vitae suturae esse firmatos, ut nullis austeritatibus parcant , quibus propitios sibi Deos saetant, & felices in altera vita reddantur. Mugnae Scythiae , vulgo Tartariae Gentes idem creta nt: in defunctorum sepulcra igneam materiam injiciunt i ajunt enim
218쪽
CAPUT QN ARTU Μ. I99 enim fore, ut lumine defunctorum animae indigeant, quae per obseura transiturae sunt loca , antequam ad voluptatis regionem perveniant. Magadastaricae Insulae populi adeo in persuasione suturae vitae firmati sunt, ut a defunctis, qui
pie vixerunt, si absidia, atque utilia consilia sibi dari enixe
precentur. Monotopatenses octavo die animabus desum chorum ossicia praestant i eosque pro sua , suorumque Primcipum incolumitate rogare non desinunt. De Sinensium religione , quae originaria vocatur, ita inquit idem Picar. diis : Angelos Sinenses eiungunt, lancem in manibus habentes , desunctorum opera ad eramen vocantes, quorum aliquos in caelum vehunt, alios in infernum projiciunt, divinae sententiae irrevocabili praeseripto. Pro defunctis siem lugubria celebrant, hostias immolant, preces sundunt: quae dum aguntur, desunctorum animas adesse putant. Iapponii autem sepulcra lampadibus ornant i animabusque defunctorum praesidere arbitrantur quandain divinitatem, quam Amidam vocant. Infantibus autem quaedam loca statuta esse ajunt, in quibus eorum animae post mortem quiestant. Suos Heroes divino honore colunt; eosque credunt, peculiarem illius populi curam gerere , quocum vixerunt. Ad haec, quae Ρicardus refert de populis nostro
quoque aevo idololatris , addit a) Salmonius servari a
BonZiis monumenta vitae eorum , quos ad Caelicolas tramsisse credunt. Gonetalus MendoZZa b) ait, Sinenses coelere atque invocare deiunctorum animas , quae in hoc sis culo probam vitam duxemni , & prae ceteris maximo honore dignum dicunt quendam , cui nomen Sichian erat.
Alexander de Rhodes, Sinenses, e) inquit, mortuorum
convivia celebrant ἱ credunt enim , desunctorum animas domos stias repetere , quoties ab eorum conjunctis advo
219쪽
aoo LIBRI SECUNDI cantur. In libro autem, cui titulus est, Acta in caussa rituum , seu caeremoniarum Sinensium, seriptum est , populum illum ita se ad peragenda pro defunctis sicrificia a
aptare: Iejuniis vacant, & ab uxorum commercio aliquot ante dies se abstinent: victimas deinde eligunt, conceptisque precibus orant, statuta die super aras appensis tabe, lis cum inseriptione hac: Thronus, seu sedes animae N. N. Victimas autem mactante Sacerdote, & accense ture, exbstimantes populi illi adesse animas , in quorum honorem litant, prosternentes se , vota & preces sundunt. Sacrificio peracto, animas repetere credunt coelestes sedes: atque omnibus selemniter abselutis , sacrificulus fausta seliciaque iis, qui interfuerunt promittit. Ferdinandus Lopes refert: Populos Narsingenses, Calecutenses, Daquem ses , ac Malabaricos firmam persuasionem habere de animorum immortalitate ; & ab iisdem populis pro anim, hiis sitorum destinctorum jejunia celebrari, erogari pectinnias , aliaque pietatis opem pro destinctorum purgatione praestari. Haec omnia in Regno quoque Stamen si credi, fierique tradit se) Salmonius. De sacrificiis, aliisque religiosis ritibus, quibus orientales idololatrae utuntur, ad evpiandas defunctorum animas, . plura congessit d) Cardi, natis Lucinus. Preterire autem non positim, animi laxandi gratia , Iapponensium morem ad expiandas defunctorum animas, quem ita destribit se) Vossitis: Mos eis Iapponiis solemni die animas advocare defunctorum , iisque Epulum exhibere biduo toto λ eo tempore & sepulcra purgant, di ad Manes expiandos munus osserunt Bongiis, sive secrorum Praesectis. Sed quanto minori in pretio animas illas habeant, quam Lares sium Romani, argumentost
220쪽
sit, quod ubi biduum illud expiarint, lapidibus eas incessant, ne ulterius in AEdibus commorentur , sed recta poetius via adHradisum iter capessant. Quantum autem possit apud Gentes communis persuasio de vita sutura, os emdit Ρ. Vincentius Maria Senensis , oeularis testis. Nomnullorum , inquit a , orientalium populorum mos est,
vivas uxorta cum maritorum cadaveribus humandi , ut etiam in altera vita non separentur, eademque sorte fruam tur. Hoc tanquam detessabile scelus a Muchumetanis Principibus in eorum ditionibus vetitum est ι non desunt tamen mulieres , maritorum amore flagrantes, quae a magistratibus eam sibi concessionem , constituta prius & is tuta pecunia , extorqueant. Addit P. Vincentius, orientales populos ante majorum sepulcra demisse rogare , ut sibi in eorum necessitatibus subsidio sint: putantque illas animas notiore gloria frui, quae in hac vita majoribus ain steritatibus sese aflixerint. Ad haec subdit Picardus, tomo secundo in dissertatione Brachmanum, ab his nunclinpari vitam seculi hujus , hominis conceptionem , mortibque diem hominis nativitatem. Ad Americanos demum transeundum est, ut eorum traditiones de hac ipsa re exhibeamus. Fatendum quidem est, quod longum sit, nec sine legentium taedio sestidioque suturum , mihique majore procul dubio in scribendo, de singulis terrae populis fere eadem referre , quum autem in omnium populorum consensione praecipua , immo peremtoria hujus systematis vis dignoscatur, non est labori parcendum , ut appareat, in quibus omnes conveniant , ex quo consensu sponte fluunt ea , quae prima , & vera sunt. Inito primum cum Americanis populiS commercio, regnante Carolo V Imperatore , ad cundem scribens GomC e Zalus
ca Lib. I. cap. 36. Lib. 2. cap. I. Lib. 3. cap. II. Disiligod by Cooste