De Juris divini et naturalis origine Caroli Polini S. Martini Abbatis libri tres..

발행: 1750년

분량: 451페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

301쪽

Σ8Σ LiBRI TERTII se secundum auditum aurium arguet , sed judicabit in ju- se stitia, & arguet in aequitate pro mansuetis terra, &ri percutiet terram Virga oris sui, & spiritu labiorum suo-- tum interficiet impium. Capite trigesimo tertio: ,, Doeis minus enim Iudex noster, Dominus legifer noster Do. si minus Rex noster ipse Llvabit nos . Et capite quadragesimo secundo : is Dedi spiritum meum seper eum , se judicium gentibus proseret. Capite autem secundo :- Et erit in novissimis diebus p paratus mons Domus se Domini in vertice montium , & elevabitur super col- es , & fluent ad eum omnes gentes. Et ibunt po-

si puli multi , & dicent: Venite , & astendamus ad se montem Domini, & ad domum Dei Iacob, & do

se cebit nos vias suas, & ambulabimus in semitis ejus. Pergit capite sexagesimo primo : is Spiritus Domini suis per me , eo quod unXerit Dominin me , ad annum se tiandum mansuetis misit me , ut mederer contritis codies de, & p dicarem captivis indulgentiam , & clausisse aperitionem. Addit capite secundo Barachias: se Et sta-- tuam illis testamentum alterum sempiternum. Quae quidem de Hebraeorum Regum imperio , aut terreno seminon possunt. Allata vaticinia Iudaei de Messiae regno imtelligenda esse ultro fitentur , non chananis term claudendum angustiis 3 sed aliud imperium quaquaversus per

omnem terram patem nuntiari. In hoc autem plurimi antiquorum sede erraverunt i & recentiores Iudai errant opinantes , non spiritale , sed temporale illis vaticiniis podi tendi . Iacobi quidem prophetia loquitur de terreno primcipatu , qui mere terrenus in tribu Iuda suturus erat; in Iromisso autem Messia , qui ex posteris Iule nasti debeat, & in ipse benedicendae erant cunctae Tribus term , principatus transferendus erat in spiritalem & aeternum ;

302쪽

CAPUT PRIMUM. 283 ita ut ab eo auferri deinceps & extorqueri numquam pol is ; nec alio pacto intelligi possunt prophetiae, aeternum Messiae imperium praedicentes . Manifestius quoque capite quadragesimo secundo de spiritali regno Messiae vatic, natus est Iutis , ubi sic scriptum est : is Ego Dominus is vocavi te in justitia , & apprehendi manum , & serva- ω vi te , & dedi te in scedus populi, in lucem gentium ,

D ut aperires Oculos caecorum, & educeres de conclusione,, Vin am , de domo carceris sedentes in tenebris. Et

capite quadragesimo nono : ,, Et dedi te in scedus popu- ,, li, ut iustitares terram , S possideres haereditates 3 utri diceres his qui vincti sunt, exite ; & his qui in tene ,, bris, revelamini. Et capite septimo: se Laetabitur desese

B in & invia , & exsultabit solitudo , & florebit quas ibis lium. Germinans germinabit, & exsultabit laetabunda ἡ & laudans - Tunc tiliet sicut cervus claudus, & aperta ,, erit lingua mutorum: quia stissae sunt in deserto aquae,&,, torrenaes in Alitudine. Et quae erat arida , erit in sim ,, gnum , & sitiens in sontes aqua . Et capite trigesi- Mao : se Et erit lux Lunae sicut lux Solis, & erit lux Solisse sicut lux septem dierum , in die qua alligaverit Domi- ω nus vulnus populi sui, & percussi iram plagae ejus sena-ο, Verit. Propterea capite quinquagesimo tertio de Messia addit: se Vere languores nostros ipse portavit - Ipse aiin

D tem vulneratus est propter iniquitates nostras, attritus

es est propter stetera nostra ; distiplina pacis nostrae super ,, eum , & livore ejus senati sumus - Ιn stientia sta ju- ω stificabit ipse justus servus meus multas , & iniquitates is eorum ipse portabit. Cui adstipulatur Ieretnias in Threnis , ubi ait : is Christus Dominus captas est in peccatis ,, nostris. Hominum quippe noxas, inquit ca) Huetius,

303쪽

Σ8 LIBRI TERTII laturum Messiam Iudaei nobiscum sentiunt. Testis R. Samuel in libro sanctorum: testis & R. Abraham Scalom. Quocirca Messias Iudaeis dicitur, vir expiationis , ut habetur in Midnash Shir hasschirim. Quod apte consenum est cum Apocalypsi capite quinto, ubi sic legitur: se Pio- ω niam occisus es , & redemisti nos Deo in singuineis tuo, ex omni tribu, & lingua, & populo, & natione. Idcirco predixit Daniel: se occidetur Cnristus. is Sed &ri antiquissimi, inquit a Huetius Brachmanusia orienis talium libri, promissum Reparatorem , tamquam aniis marum nostramm vindicem , & inferorum domitoremis apertissime representant.

Messias in taris seripturis Rex justitiae & pacis , ac

aeternus dintifex appellatur, semper vivens ad interpellandum pro nobis ; unctus , non oleo illo de arboribus expresso , sed oleo laetitiae ; cum nimirum gratia & virtute spiritus sancit natura ejus persunditur: pulmo enim centesimo nono de Messia seriptum est: se Iuravit Domi- is nus , & non paenitebit cum , tu es iacerdos in aeternum is secundum ordinem Melchisedech. Hunc autem fuisse typum ac simulacrum veri & aetemi Sacerdotii Messiae istentur quoque recentiores Iudaei; atque id in pselmo supra citato tignificatum esse arbitrantur. At manifestum est per Sacerdotium spiritalem non terrenam potestatem designari , praenunciata enim erat Messiae resurrectio , &astensio ad Caelum. ΡLimo decimo quinto seriptum est :D Quoniam non derelinques animam meam in inferno ;n nec dabis sanctum tuum videre corruptionem ; & pulmo vigesimo tertio :,, Attollite portas principes vestras, &is elevamini portae aeternales , & introibit Rex gloriae :& psilino quadragesimo sexto : se Astendit Deus in jubiis io ,

a Proposit. 4. cap. 6.

304쪽

CAPUT PRIMUM. 283,, io,& Dominus in voce tubae: psalmo sexagesimo sexto: ,, Iter facite ei, qui ascendit stuper occasum, Dominus no- ,, men illi: demum psalmo centesimo nono: ,, Dixit Do- ω minus Domino meo sede a dextris meis. Ad hoc idem capite septimo alludens Daniel, inquit: se Aspiciebam ergo,, in visione noctis, & ecce cum nubibus caeli, quasi filius,, hominis veniebat, & usque ad antiquum dierum peris venit, & in conspectu ejus obtulerunt eum. Et dedit ,, ei potestatem, & honorem , & regnum : & omnes po- ,, puli, Tribus, & linguae ipsi servient: potestas ejus pote-

,, stas aeterna quae non auferetur : & regnum ejus quod di, non c/mmpetur. Hinc capite nono Apostolus ad Hebraeos , Hebraeus & ipse , sic ait: is Fratres , Christiis assis flans Mntifex futuroruit, bonorum, per amplius & ρογ,, sectius tabemaculum non rnanufactum , idest non hu- ,, jus creationis : neque per sanguinem hircorum , aut vi- ,, tutorum , sed per proprium sanguinem introivit semel ,, in sancta, aeterna redemptione inventa. Ρraenuntiatum quoque fuerat, abroganda esse vetera sacrificia , atque in comm locum sit essura alia , quibus Redemptorem jam advenisse ostenderetur. De veterum sacrificiorum reprobatione apud Malachiam capite primo sic scriptum est: se Non est mihi voluntas in vobis , dicit ,, Dominus exercituum : & munus non suscipiam de ma- ,, nu vestra : ab ortu enim Solis usque ad oecasum , nu-D gnum est nomen meum in Gentibus, & in omni loto,, sacrificatur , & offertur nomini meo oblatio munda. De reprobatione prioris mandati Apostolus capite septimo , oc decimo ad Hebraeos sic loquitur: Reprobatio fit prioris mandati propter infirmitatem ejus,& inutilitatem: nihil enim ad persectum adduxit lex. Umbram enim habens lex futurorum bonorum , non ipsam imaginem re

rum Diuiligod by Corale

305쪽

286 LIBRi TERTII rum per singulos annos eisdem ipsis hostiis , quas osserunt indetinenter, nunquam potest accedentes perfectos facere: alioquin cessassent osterri ; ideo quod nullam haberent ultra conscientiam peccati cultores semel mundati ; sed in ipsis commemoratio peccatorum per singulos annos fit ;impossibile enim est sanguine taurorum , di hircorum auferri peccata. Ideo ingrediens mundum s Christus Iesiis dieit: Hostiam & oblationem noluisti, corpus autem aptasti mihi: Holocaustomata & pro peccato non tibi placuerunt. Tunc dixi, ecce venio: in capite libri seriptum est de me , ut faciam Deus voluntatem tuam. Superius dicens : Quia hostias , & oblationes , & holocaustomata pro peccato noluisti , nec placita simi tibi, quae secundum legem osseruntur: tunc dixi, ecce venio, ut faciam, Deus, voluntatem tuam : auseri primum , ut sequens statuat. In qua voluntate sanctificati semus per oblationem corporis

Iesi, Christi semel. Hactenus Apostolus. Hinc , S. Leo

Papa a ait : veterum sacrificiorum varietate Cessante , omnes disserentias hostiarum una corporis , & sanguinis

Domini nostri Iese Christi implet oblatio ; qui est imago

Dei invisibilis, primogenitus omnis creaturae: quoniam in

ipse condita sent universa in caelis , di in terra , visibilia& invisibilia, sive Troni, sive Dominationes, sive Ρrimcipatus, sive Potestates: omnia, ut inquit b) Apostolus, per ipsem, & in ipse creata sunt. Prosecto in primo Messiae adventu, sive post moditem , reserrectionem , & astensionem sitam , excutiendae erant Ethnicorum tenebrae, di benedicendae erant in ipse omnes Tribus terrae, & praedicatione propaganda erat apud omnes Gentes scientia salutis in remissionem peccatorum.

Propterea per Apostolos , & Iese Christi distipulos, non

306쪽

CAPUT ΡRIMUM. 287 potentes , non divites, neque elegantia mundanae sapiemtiae cultos, vocatae stant Gentes ad agnitionem veritatis; &ex universo orbe terraqueo populos ditioni Iesu Christi subjecerunt;&hoc est illud spiritale imperium, nullis loco. D spatiis contractum , tot ante secula praedictum, aper. tissime jam elucet I propterea ab omnibus fidelibus Iesus Christus dictus est, Redemptor noster, Legiser noster , qui & omnium suturus est Iudex. Gentium quidem conversio ad verum cultum evidentissimum Dei opus suit ;pra dicatio enim Apostolorum lucerna ardens erat, selo Spiritus Sancti igne succensi , quae mundo ignorantiae nocte possesso , lumen silutis ostendebat ; & inter densissimas idololatriae tenebras lucis suae radio justitiae selem demonstrabat. Sedulo autem animadvertens, quantum valeat apud populos antiquata patriae religionis consuetudo ,& quantum possint terreni assectus, fateri cogetur, populos nulla humana vi a patriis institutis posse divelli ;propterea Gentium convertio ad verum Dei cultum , aluersantibus maxime iaculi hujus Principibus , magistrat,bus , ac Ethnicorum Sacerdotibus, divinae omnipotentiae opus videtur , tot iacula ante a Deo ipso praenuntiatum. Iudaeorum vero alii crediderunt Iesum Christum esse proemissum Messiam ue in ipse enim cernebant impletas esse prophetias omnes, quae de ventum Messia loquuntur : alii autem Messiam advenisse perfidiose inficiantur. Horum

obcaecatio praedicta suit ab Isiti capite primo : is Cognori vit, inquit, bos possessorem suum , & Asinus praesepe ,, Domini sui; Israel autem me non cognovit. Et capite sexto sic pergit: se Et dixit Dominus , vade , & dic poeis pulo huic, audite audientes, & nolite intelligere; & viis deae visionem, & nolite cognostere. Excaeca cor populiis hujus, di aures ejus aggrava, & oculos ejus claude , neri sorte

307쪽

288 LIBRI TERTII is sorte videat oculis suis , & auribus suis audiat, & corde se suo intelligat, & convertatur, & sanem eum. Quam belle autem divinae providentiae inserviat horum Iudae, tum obcaecatio , quae justi infidelitatis poena est, mox ubdebitur. Ρorro divina providentia factum est, ut Iudaei, Christianae religionis hostes, fateantur , scripturas sanctas, & oracula Ρrophetarum, quae ab Apostolis,&Christi D, scipulis pervulgata fuerunt, ne genuina, & vera ; scriptaque eo tempore, quo dicta oracula dicuntur scripta: quod utique adversus Ethnicos maximi ponderis argumentum

fuit, & nunc quoque est ; videntes enim , quod adamussim ea , quae de tempore adventus Messiae , de ejusdem actionibus, & morte praenunciata suerant, in Iesu Christo impleta erant, calumniabant oracula illa, dicentes, a Chri- fidelibus conficta suisse. Desensionem nostram hac de re Iudaei, insensi Christiani nominis adversarii, susceperunt, testantes oracula illa edita, scriptaque suisse tempore, quo scripta dicuntur, & concordare omnino cum suis antiquis

exemplaribus.

Venerabilis suit Ioannes Baptista , S propter prodigia , quae ejus nativitatem praenuntiarunt, & propter vitae austeritatem, sanctitatemque I stupema enim dispensatione directus erat, ut non solum ipse prophetali gloria sublimaretur , sed ut per eum omnia Prophetarum praeconia , quae de ventum Messia edita fuerant, clauderentur. Hic quippe novissimus Ρrophetarum meruit annuntiare praesentem, quem alii suturum praescierunt. Iesus autem Christus, dum adhuc in carne mortali vitam ageret, eximia vitae

sanctimonia Sanctus Sanctorum apparuit ; sed saluberrima quoque doctrina , divina & naturalia jura restauravit: sutura Praedixit, quae eventu completa sunt: & edita ab ipso

suere talia prodigia , quae a Deo solo iactibilia sunt, inter

quae

308쪽

CAPUΤ ΡRIΜUΜ. 289 quae numeratur defunctorum resurrectio , quae quidem palam exploratas naturae vires eXcedit. Id non abs re suerit

huc referre Iosephi Hebraei testimonium, integritatis fama inter historicos celeberrimi, qui sic a inquit: is Fuit atinis rem hoc tempore Iesus , Vir sapiens : si tamen Virum se illum oportet dicere. Erat enim mirabilium opcrum esis sector, magister hominum qui vera libenter amplectunis tur. Et plurimos quidem ex Iudaeis, plurimos etiam ex

se Gentibus ad se pertraxit. Hueti b addit ,, Pro A phetam suisse Iesum, futuraque ab eo cognita & praedi. si ει tradidit in Chronicis Phlegon, Hadriani Imperato. is ris libertus. Edita quoque ab ipso prodigia confessi fiantis Hebraei proceres, Thalnaudici conditores operis ; nec

si teterrimi Christi adversarii inficiati stini, Celsus, & Iu

is lianus ; quorum ille , cum rem negare non posset, Ll-ἡ sam rei caussam commentus est , incantamenta scilicet si & piastigia ; hic rem non negat, sed verbis elevareis studet. Ρrofligatam a lesii , & coercitam vim Daemo. is num queritur Porphyrius λ ubi non mirum esse , ait, is peste Urbes vastari, unde aesculapius, aliique Dii ex- is cesserint 3 quippe post admissum Iesu cultum nihil se Deos hominibus vulgo prodesse. Porro haec potestas, ejiciendi Daemonia, divina est, quae nunc quoque a Chis stifidelibus in nomine Iesu Christi palam exercetur. Mirabilis illa etiam solis desectio, & ingens term motus, quae moriente Iesu Christo contigerunt, itidem narrantur a Phlegonte , libro Olympicorum Chronicorum decimo tertio, ubi sic legitur: Quarto autem anno CCII. Olympi , dis is est scilicet Tiberii decimus octavus, qui annus Christo mortalis suit magna & excellens inter omnes , quae ante eam acciderant, desectio solis facta. Dies homo o sexta

309쪽

29o LIBRI TERT 11 sexta ita in tenebrosim noctem versus, ut stellae in caelo visis sint, terraeque motus in Bithynia Nicaeae Urbis multas aedes stibverterit. De hac Eclipsi plures Ethnici seri pserunt ; ea potissimum ratione ducti, quod scilicet circa periodum plenilunii contigerit, quod quidem praeter naturae ordinem videtur. Accuratissima vero observatione dignum est , quod habet Sinensis historia Hadriani Greμsonii, adnotasse Sinas in rerum suarum monumentis , ad id tempus, in quod annum aetatis Christi trigesimum si eundum nos Christiani conserimus , circa mensem Aprblem , solare deliquium praeter ordinem naturae , & leges curriculis Astrorum praefixas contigisse : qua rei novitate amrutium Imperatorem vehementer suisse commotum. Porro haec admirabilis Eclipsiis ab Ethnicis scriptoribus memorata , eadem Videtur, quae in Evangeliis moriente Christo Iesu deseripta est. Hactenus Huetius. Muhem. madani quoque satentur , Iesum Christum esse Messiam in lacris Hebraeorum scripturis praenuntiatum , qui, dum inter mortales vitam ageret, mirabilia patraverit prodigia. In utroque autem populo, scilicet fideli & Ethnico viget

firma persuasio, dari prophetias , & prodigia , de quibus capite primo libri secundi, & capite hoc habitus est seuemo , & erit in progressu hujus operis , ubi praecipue D

monis artes reserabuntur, qui aliquando transfert se in Amgelum lucis, ut homines secum trahat in perditionem. Quod autem spectat ad prophetias suturorum contingentium, quae a solo Deo praevideri queunt, satis superque supra dissemimus ; & addere sufficiat id, quod Ethnicorum nomine testatur Ρlinius, ubi sic a inquit: is Nullo nonis avido sutura de se se sciendi , atque ea e Caelo verissime is peti credente. Propterea liquido apparet impiorum im

310쪽

pudentia negantium , dari prophetias , & prodigia , quo

rum effata consensione omnium populorum, & evidentia ipse teste reprobata videntur. Vaticinia , quae hactenus dicta stat, referuntur ad primum Messiae adventum in carne mortali, ad ejus mortem, res lirrectionem, & ascensionem ad Caelos, quae omnia impleta stat in Christo Iesii Domino nostro. Reliquum est , ut verba faciamus de secundo glorioso ac terribili Iesu Christi adventu , quando in fine iacularum suturus est omnium Iudex, ut justorum, iniquorumque merita discernat ; & pro nostrorum qualitate factorum verus &justus Iudex aut supplicia , aut praemia decernat hoc tremendo die , capite decimo tertio , sic inquit Isaiasse Ecce dies Domini veniet crudelis,& indignationis ple- is nus, & irae surorisque ad ponendam ternam in solitudiri nem , & peccatores ejus conterendos de ea : quoniam is stellis coeli, & splendor earum , non expandent lumense suum : obtenebratus est Sol in ortu suo, & Luna nonis splendebit in lumine sito Et visitabo sitiner orbis mala, D cc contra impios iniquitatem eorum , & quiescere s se clam superbiam infidelium, & arrogantiam sortium hu- is miliabo - Super hoc Coelum turbabo, & movebituris terra de loco suo, propter indignationem Domini exediis cituum, & propter diem suroris ejus Et capite sexagesimo sexto pergit Isaias : is Quia ecce Dominus in igne,, veniet : & quasi turbo quadrigae ejus , reddere in indiis gnatione furorem cauna in flamma ignis ; quia in igne,, Dominus dijudicabit, & in gladio sus, ad omnem cadidi, nem. Daniel capite septimo : ,, Et ecce cum nubibus se Caeli quasi Filius hominis veniebat Ad haec consonum est Ioelis vaticinium , capite enim secundo sic ait: is Ca-

,, nite tuba in Sion , ululate in monte sancto meo, com

SEARCH

MENU NAVIGATION