장음표시 사용
361쪽
3 a LIBRI TERTII memoria adhortamur. Deinde Sacerdos osten Deo Patri panem , & vinum , quibus oblatis , inquit: Veni Sanctificator omnipotens aeterne Deus, & benedic hoc Sacrificium tuo sancto nomini praeparatum a ut nobis Corpus,
& Sanguis fiat dilectissimi Filii tui Domini Iesu Christi ;
deinde Sacerdos profert verba consecrationis , quibus pro latis , osten Deo Patri : Hostiam puram , Hostiam Sanctam , Hostiam immaculatam : Panem Sanctuin vitae aeternae, & Calicem salutis perpetuae. Quaecumque igitur adhibentur obsequia religiosae servitutis in ossicio Divino , dc Missa ad Deum solum reseruntur ; idemque observatur in Sacramentorum administratione, ceterisque omnibus religionis mysteriis. Profecto dum Sacerdos Deo offert Incensum ait: Incensum istud a te benedictum, ascendat ad te, Domine , & descendat super nos misericordia tua:& in benedictione ignis sic onat Sacerdos: Domine Samcte , riter omnipotens, aeterne Deus , benedicentibus
nobis hunc ignem in nomine tuo , di unigeniti Filii tui
Dei, ac Domini nostri Iesu Christi, & Spiritus Sancti,
cooperari digneris, & adiuva nos contra ignita tela inbmici , di illustra gratia coelesti: de hoc igne accenditur una Candela ante solemnitatem Paschalem, & canit Acolythus : Lumen Christi ; deinde assumto ab hac candela lumine, accenduntur, Cereus, Candelabra, & Templi Lampades canendo , Christi lumine mentis tenebras
dissipari , qui gratia sua in fidelibus reparat id , quod in
Adamo cecidit. Sacerdotes quoque soli Deo consecrantur. Honorat quidem Romana Ecclesia Sanctorum memorita,
exemplo primitivae Ecclesiae , erigendo Templa Deo, nomine , aut Beatissimae Virginis Mariae , si ve Angelorum beatorum, vel Sanctorum ; dedicatio autem Bli Deo fit. In Consecratione quoque cujuslibet Altaris soli Deo dedi
362쪽
CAPUT QN ARTU Μ. 343eatio fit ; scriptum est enim in iisdem Rimalibus , quod Altare chrismate delibutum , Domini nostri Iesse Christi,
qui Altare , Hostia , & Sacerdos noster est figuram evprimit : haec omnia negabit nemo, qui in primitivae Ecclesiae,& hujus aevi disciplina plane non sit peregrinus & hospes. Verum etiam in mysteriis, ritibus, ac taerimoniis cujusti bque generis Ecclesia Romana exhibet Iesum Christum omnium Redemptorem, & selum Salvatorem ; hinc dilucide
apparet cum dogmata, tum ritus Sanctae Romanae Ecclesiae
esse absque ulla superstitionis , sive idololatriae labe pol
Superest, ut verba faciamus de Reliquiis fanctorum, 8 sacris imaginibus. Uigesima quinta sessione Oecumenici
Concilii Tridentini seriptum est: se Imagines porro Chri-- sti, Dei arae Virginis & aliorum Sanctorum, in m- is piis praesertim habendas, & retinendas, eisque debitum
is honorem & venerationem impertiendam 9 non quod is caedatur inesse aliqua in iis divinitas , vel virtus, prinis pler quam sint colendae , vel quod ab eis sit aliquid pe. se tendum , vel quod fiducia in imaginibus sit figenda se veluti olim fiebat a Gentibus, quae in idolis spem suam
se collocabant; sed quoniam honos, qui eis exhibetur, α- is sertur ad prototypa, quae illae repraesentant: ita ut peris imagines , quas ostulamur, di coram quibus caput ape is rimus , & procumbimus, Christum adoremus , & Samis ctos , quorum illae similitudinem gerunt, Veneremur is Id quod Conciliorum , praesertim vero secundae Nicenaeis Synodi decretis contra imaginum oppugnatores est famis citum. Praeterea docet tincta Synodus , per historias is mysteriorum nostrae reparationis, picturis, vel aliis simiis litudinibus expressas, erudiri & confirmari populum in is articulis fidei commemorandis, di assidue recolendis:
363쪽
is tum vero ex omnibus sacris imaginibus magnum frinis ctum percipi 3 non solum quia admonetur populus bo,, neficiorum , & munerum , quae a Christo sibi collata se sunt ι sed etiam quia Dei per sanctos miracula , & salinis taria exempla oculis fidelium subjiciuntur : ut pro iis D Deo gratias agant. Prosecto quis nestit, in qualibet natione admodum exiguum litteratorum esse numerum I i5que praestare rudibus populis picturas, quod praestant litterae litteratis. Instructio quidem exacta praecedere debet , ne in errorem labatur populus 3 quod docendi munus sancta Synodus mandat omnibus Epistopis, ceterisque cibram sustinentibus, ut ediscant populi legitimum imaginum usum. Sanctorum quoque Martyrum , & aliorum cum Christo viventium sancta corpora , quae Viva membra suerunt Christi, & templum Spiritus Sancti, ab ipso
ad aeternam vitam sustitanda, & glorificanda, eadem semcta Synodus mandat, a fidelibus veneranda esse. Cultus autem latriae, sive religio. servitutis ad Deum solum a Catholica Romana Ecclesia refertur , & jugiter acclamatio fit: a Deo bona cuncta procedere per Dominum nostrum Iesum Christum, qui selus est plena imago Dei
Patris. Moses quidem vetuit fieri sculptile ad adoramdum 9 ne more Gentium Ιsiaeliticus populis idola coleret , quod & vetat ut si ra sancta Synodus: jussu autem Dei Moses posivit Cherubim super Arcam , quae a Salomone reposita fuit in Templo ἱ lic enim a) seriptum est: es, Et intulerunt Arcam sederis in oraculum Templi in ri Sanctum Sanctomm subter alas Cherubim ; siquidem is Cherubim expandebant alas super locum Arcae, & proeis tegebant Arcam , & vectes ejus desuper. Quis autem auderet dicere, Israeliticum populum nullam coilestiuin
ca Lib. 3. Reg. cap. 7. Diuili do by Corale
364쪽
CAPUT Q UARTU Μ. 34 Spirituum venerationem habuisse λ Prosecto honorandi &venerandi sunt ii, quos Deus Deorum, vel amicorum nomine honestat. Iudaei nunc quoque & Angelos Samctos , & Mosem , ceteroseue insignes Patriarchas , &Dei Prophetas scriptis , sermonibusque venerantur &honorant. Lex Dei vetat , ne alicui tribuatur honos , qui ei seli debetur propterea seriptum est : Sacrificans Diis eradicabitur. Quis autem arguet Sanctam Romanam Ecclesiam de hac pmvaricatione λ Ejusdem Ecclesia dogmata , distiplina, ritusque integerrima sunt, & absque
macula. De ceteris autem ritibus a quibusdam Reginlaribus invectis , quos tamquam laudabiles utilesque sit, mi Pontifices probavere, non est mei muneris verba facere,
quum ad universalem Ecclesiam haud referantur , neque Christifidelibus praecipiantur ; sebinde est in cujuslibet poetestate ab iisdem resilire ἱ non autem licet, eosdem ritus tamquam superstitios, calumniare. Non loquor de arbitrariis nonnullorum orandi sormulis , non de iis, qui scholasticas opiniones ab Ecclesiae dogmatibus haud secemunt , nihil de oratorum excessibus, vanisque commentis, quum ea omnia , hisque similia ad Sanctam Romanam B lesiam nullatenus referri queant. Orandi formula ab Ecclesia Romana p-ripta omnino consona videtur doctrinae Rodemptoris, qui, ut legitur capite sexto Matthes, sic docuit: is orantes autem nolite multum loqui sicut Ethnici, pinis tant enim quod in multiloquio suo exaudiantur. Nolite is ergo assimilari eis. Eo respiciens S. Ambrosius a imis quit. Non solos Dominus audit loquentes , qui audi
se bat Mosem tacentem. Plus audit tacitas cogitationesis suorum, quam voces omnium. Item S. Augustinus,
serm. primo de B. Tobia, sic ait: is audit Deus homi-X x is nis
365쪽
3 6 LiBRI TERTII se nis linguam, si mundana habet consilientiam: cum semse sibus loquitur, si sit solus noster gemitus , sussicit auri-ἡ bus imber oculorum: fletus citius audit quam voces.
Neque culpanda est Sancta Mater Ecclesia , quae vera docet, eadem inculcat , recteque agenda praescribit, si aliqui ejusdem immaculatae Matris filii a recio itinere aia errant , quamquam quotidie clamet, & ad omnes rem. tat id , quod in citata Concilii Sessione scriptum est iis omnis porro superstitio in Sanctorum invocatione, Reis liquiarum veneratione , & Imaginum sacro usu tollatur ;,, omnis turpis quaestus eliminetur. Disciplina reserendi in Canonem Sanctorum eminentis virtutis & eximiae pietatis Viros, prodigiisque es, ros ubique adeo pervetusta , & primitivae Ecclesiae videtur , ut acta Caelitum permeanti antiquissima & crebra exempla occurrant. Plures quoque clarissimi Viri scripse runt de prodigiis a Deo patratis occasione translationum Sanctorum Corporum. Prosecto non vacat singula exis, bere , nonnulla autem irrefragabilia monumenta hujusce rei in medium proferre decrevi , ut hoc loco veritas elincescat. Inter vetera Sanctorum Eliscoporum Brixiensium opera , in unum collecita jussu Eminentissimi, ac vigilantissimi Cardinalis Quirini, habetur sermo Venerabilis
Ramperti de translatione B. Ρhilastrii, ubi numero secundo sic legitur : cum igitur ut a nobis pnedictum est , plurimis utriusque sexus instructi phalangibus , prius sancti fictio Clem, sacrisque vestibus induto ; effosso clande.
stino antro , quod serme centum lustris beatissimum lia. hens occuluit corpus , attoniti stuper revelatione , Sanctissimum , carissimumque thesaurum , in Sacerdotum humeros reverenter detritissemus 3 ad domum Sanctis ac semper Virginis Mariae summa cum devotione pervenimUS .
366쪽
CAPUT Q U ARTU Μ. 347 Clem vero necdum ad ejus venerabilem aram pertingente, jam primis de populo secras valvas aulae tenentibus, sacerdotibus quoque qui obsequium vehiculi circa seretrum succidui famulantes praebebant, infra templi limina septimo ferme gressu fortuito subsistentibus , eo praecipue voto quo veniens devotus populus transiret sub seretrum; postmodum nec de loco quo steterant vadere queuntibus, territa plebe , &ingeminate Domine Miserere clamitante, incredibilis ines fabilisque sonitus caelitus increpuit. Cujus senilux tot i ses sumus , quotquot tunci illic fuimus. Quo momento, fragore senitus exterrita quaedam mulier habens aridam dexteram , & ita rigidam & deorsem defluxam, ut seret
invalida contingere os , aut pectus Quin illico extendens
eam , signum Crucis. Christi fronte notavit iub nomine Trinitatis summae ; ipsi gratias agens qui est benedictus in iacula, qui est mirabilis in sinctis suis .. o quam mirabiliter gessit , introeunte Sancti sita Corpore in Ecclesiam benedictus Deus λ Etenim hic septimus Episto-pus Brixiensem Ecclesiam Christo tunc praedicando congregans , unctum dogma custodivit 3 & aretantem dexteram Fidei Catholicae Ecclesiae , pullulante sinistra Arianae perfidiae ubique , quantum potuit resormare mirifice studuit .. Hactenus Rampertas In translatione
quoque B. Stephani Protomartyris S. Augustinus sic a )ait : se Ad aquas Tibilitanas Epitam asterente Praejecto,, reliquias Martyris gloriosissitni Stephani , ad ejus meis moriam veniebat magnae multitudinis concursus & is cursus. Ibi caeca mulier ut ad Episcopum portantem is duceretur oravit: flores quos serebat dedit, recepit, ocinis lis admovit protinus vidit .. Stupentibus qui aderant , D praeibat exsultans , viam carpens, & viae ducem ulterius X x a D non
367쪽
is non requirens - Memorati memoriam Martyris , quaris posita est in castello Sinitensi, quod Hipponensi Colo- ,, niae vicinum est , ejusdem loci Lucillus Episcopus ,
B populo p cedente atque sequente portabat. Fistula, cu-k, jus molestia jamdiu laboraverat , & familiarissimi sui medici, qui eam secaret, opperiebatur manus, illius is piae sarcinae vectatione repente sanata est : nam deinceps ,, eam in suo corpore non invenit. Re de qua agimus P clarum monumentum exhibent Sacra Scriptum , ubi
sc a legitur: is Mortuus est ergo Eliseus , & sepelie-
,, runt eum. Latrunculi autem de Moab venerunt in ter.
D ram in ipse anno. Quidam autem sepelientes hominem is viderunt latrunculos, & projecerunt cadaver in sepulcrori Elisei, quod cum tetigisset ossa Elisei, revixit homo, se & stetit super pedes suos. Dum autem agitur de revelationibus , & prodigiis admodum caute se gerit S. Romana Ecclesia. Ρωclarum documentum exhibet amplissimus Cardinalis Caletanus ad Leonem X. Ρ. Μ. seribens , qui sic b ait : se Novae autem revelationes contra tot San D ctos, & antiquos doctores Angelum Satanae in Ang is tum lucis transformatum , aut phantasias , vel etiam Sis gmenta sapientibus ingerere videntur. Hae siquidem cumis Vocatis miraculis , quae in hac causa afferuntur pro muri lierculis , non pro sacra sunt synodo : unde nec censeo is digna de quibus verba fiant. Hisce itaque omnibus exacte perpensis , factaque collatione cum Ethnicorum religione , quilibet probe institutus, partium studio vacuus, singulari virtute p ditus , S ad pendendas raussas integerrime factus, cobetur fateri, immaculatam esse Catholicae Romanae Ecclesiae religionem , ac disciplinam , virus enim , quod Diabolim
arte ca) Lib. q. Ret, cap. et 3. b de Concor. b. U. cap. s. Diuiliasu by Corale
368쪽
CAPUT Q U ARTU Μ. 349 arte sua in Gentes transfuderat, semperque in eodem proeposito perseverans. , hac pura religione , hisce mysteriis nunc curatur; & sela fide in Iesum Christum rejiciuntur, suganturque Daemones , quonam artes ad decipiendum
Deteguntur Daemonis artes, quibus ad corrumpendam Religionem, depraoandosque Hominum mores usus es.
VAserrimus , aeterrimusque humani generis hos, ,
ad corrumpendam religionis integritatem , depravandosque mores semper intentus , modica primum inpietatis speciem suggerit, mortifero tamen insecta veneno , ut improvidorum animos trahat. Variis artibus callidus ille & vetemosius fraudum artifex homines allicit ;omnes vero ex ea , qua quisque imbecillior est, parte aggreditur , quaeque ad decipiendum faciliorem sibi aditum muniat. Artem, qua primos erga direntes malus ille Spiritus usus est, sic graphice destribit a) Augustinus: Da mon , tamquam instrumento abutens sallacha , sermocinatus est seminae a parte scilicet inseriore illius humanae coepulae incipiens, ut gradatim perveniret ad totum: non exbili mans Virum facile credulum, nec errando posse decipi, sed dum alieno cedit errori ; sicut enim Aaron erranti poepulo ad idolum fabricandum non consensit inductus , sed cessit obstrictus : nec Salomonem credibile est, errore pu
tasse , Idolis esse serviendum , sed blanditiis semineis ad illa
369쪽
33o LIBRI TERTII illa sacrilegia suisse compulsum : ita credendum est, illum Virum suae seminae, conjugem conjugi 4 ad Dei legem trasgrediendam, non tamquam vera loquenti credidisse s ductum, sed seciali necessitudini paruisse ; non enim frustra dixit Apostolus: sed & Adam non est seductus , minlier autem seducta est; nisi quia illa, quod serpens locutus est , tamquam verum esset, accepit i ille autem ab unico noluit consertio dirimi, nec in communione peccati. Quid ergo pluribus 8 Etsi credendo non sunt ambo decepti, mocando autem ambo stant capti, di Diaboli laqueis implicati . Hactenus Augustinus Superiore libro habitus est sermo de Daemone, sive malo Spiritu apud omnes Gentes noto, qui cogendi potestatem non habet, sed persuadendi versutiam , Diabolus
.enim mille fraudum artisex variis modis circumit universos , ut eos avocet a recto cultu , eorumque mores depravet Superbus spiritus sciens propter primorum Parem tum peccatum, quos ipse ad peccandum induxerat, terram a Deo fuisse maledictam , a maligno proposito nunquam recessit. Quum autem haec traditio apud omnes Gentes pervulgata essed, ut capite tertio libri secundiluculenter probavimus ue & tractu temporis eadem traditio apud aliquas nationes fabulosis commentis corrupta suisset ; populi illi duo commenti sunt principia, pari, Vel suppari potestate ; hinc statuerunt illae Gentes , Deo bono facienda esse sacra, ut bonum consequamur I & malo, ad
malum averuncandum. Aliae vero Gentes , tametsi unum solum principium admitterent, malo. quoque Spiritui iacienda esse sacra putaverunt, ne mala inserret. EX naturae
quoque Angelicae excellentia, & beneficiis ab his Sanctis Spiritibus humano generi praestitis factum est, ut Sanctis Angelis Gentes statuerint honorem divinum .. Venerati
370쪽
CAPUT QUINTUM. III quidem & honor eisdem debetur , hinc Daemon gradatim sub specie pietatis induxit Gentes , ut augerent Samctorum Spirituum cultum, donec ad idololatriam perventum fuit , idemque demum factum est in cultu Heroum. Falso autem crediderunt Gentes , satis summi Numinis dignitati consultum fuisse , mactando diversas , ac potiores victimas summo Deo. Plutarchus libro de Iside &Osiride verba faciens de Magorum Theologia, sic inquit: Zoroalires docuit, votivas , di pro gratiis agendis oblatas
victimas meliori Deo immolandas r tenebrarum autem Deo, averuncandi mali caussa , institutas & tetricas ; hedibam enim quandam Omomi appellatam in mortario tundentes, Ditem invocant, & tenebras: tum admixto Linpi jugulati sanguine, esserunt, & abjiciunt in locum, quo
solis radii non pertingunt. Alios Gentium ritus idem Pliniarchus in quaestionibus Romanis reseri , ubi sic legitur : Nulli tae litum canis immolabatur, sed Hecatae te restri in trivio coenae loco missus, piacularis sacri, aver tendi mala expiandique gratia facti partes obibat. Lace- demones porro Marti Deo caedibus deditissimo catulos
insecabant. Apud Boeotos publicum est sacrificium , quo cane in duas discita partes , per earum medium trans. bant. Ipsi Romani Lupercalibus mense Februario Cane litant. Idem Plutarchus in moralibus de superstitione se ait: Sed scientes, prudentesque parentes suos ipsi liberos sacrificabant, & quibus nulla erat proles , ii a pauperibus, infantes tanquam agnos, aut pullos avium ad eam rem
emebant i adstabatque mater sine luchi aut gemitu , quem si ederet, aut neret, pretio mulctabatur, & insans nihilominus mastabatur. Hactenus Ρlutarchus. Homines quoque mactabantur ineomm sacris a Carthaginensibus,&ab antiquis Italis, ut resert libro primo Halicarnasseus. Haec