장음표시 사용
31쪽
Atheniensium consilii fuerit auctor. In errorem inductus esse videtur Aristophanis loco , in Εquitibus vf. 832 sqq. ubi isteiarius in Cleonem invectus :καὶ σἐπιδειξω , inquit , δωροδοκήσαντ ἐκ Μυτιλήνης
quem vero, absurda fingentem, poetam de industria induxisse vel ex Chori, quae sequitur, allocutione colligi posse arbitror. In sontibus autem quibus usus sit Scholiasia ille, quem ex Thucydide sua se hausisse profitentem vix satis mirari possum, rem ample et omnibus numeris absoluto conscriptam fuisse, ex Cleonis ad Mytilenaeos epistolae mentione apparet. Scitolion ad Aristophanis, quem indicavi, locum et emendatione indiget, noc, si vel textum in integrum restituissent VV. DD., magni esset momenti. Quod unum praeterea monendum esse videtur, ex ipsa Cleonis apud Thucydidem oratione persuasum mihi est non violatas esse leges, quod de eadem re bis in suffragium populum miserint ii, quibus illa agenda orant. Ubi enim tale quid respici quis putet III, 37: παντων ὁ ἐδεινομητον, εἰ βεβαιον μηδiν ῆμῖν καθειττ ξει ων ἁν δοξη
IJ Οοῦ ἐν τέ hoe loco. decem oretixηγo. esso videntur: penes hos enim eonvocandi populi in concionem jus erat belli tempore. si quid subiit aceidisset. de quo extra ordinem cum populo agi oporteret, quum Prytanes contra in pace et ordinarina conciones convorabant. Cf. muc.
32쪽
ultimis verbis rei potius , quae non ita multis demonstrari posset, cum iis, quae a populo actum iri metuebat, analogiam quaerere, quam horum rationem exponere Cleonem, vel ex iis apparet, quae sequentis capitis initio dicuntur,
λεγειν καὶ χρονου διατριβὴν ἐμοιησώντων, o ἐστι προς των ηδικηκοτων μαλλον, ubi praesentis laeti nihil nisi consilium inopportunum reprehendi videmus; tota cliam, quae Arnoldi a Poppone ad hunc locum laudata sunt verba), oratio Cleonis multo violentior et minacior futura suisset, si prytanes vel praetores legem violassent, convocata iterum ad poenam Mytilenaeorum leniendam concione. Necupla conseruntur ea, quae a Nicia dicta fingit Thu dides VI, 14: καὶ iri , tia πρύτανι κτέ.; nam concionem, ubi illa acta sunt, fuisse περὶ παρασκευῆς ... καθ' ὁ τι χρη ἐς Σικελιαν ἐκπλεῖν, ipse Nicias ammat VI. 9. - Alterum mox a Cleone perlatum esso populiscitum, quod supplicio assiei jusserit primos urtileneaorum desectionis auctores, quorum numerus mille paulo excederet, Thucydides tradit
Ea, quae do reliqua ejus vita usque ad annum ante Chr. n. 425 ex Aristophanis praesertim sabulis colligi possunt, quum nonnulla vel ad certa tempora referri posse videantur, minus tamen ad rerum Gra earum contextum pertinero ideoque melius tractari posse videntur, ubi de ejus Demagogia agendum erit. Hujus vero anni aestivo tempore laetum
est, ut belli quasi momento primas sere in Graecia partes ageret subitoque gratiae apud cives fastigium attingeret Dissiliam by Corale
33쪽
Cleo: quare de iis, quae tunc temporis gesta Sunt, paus aquaedam in medium proserenda esse videntur. Lacedaemonii, primis belli Peloponnesiaci annis, rem ita sere gesserant, ut statis temporibus agrum Atticum vastarent, de ceteris, quae belli initio a se gestum iri decreverant, alia prorsus non, alia ita aggrederentur, ut nihil inde proficerent. Athenienses, altero belli anno, pestis eruptione icti, frustra per legatos a Lacedaemoniis pacem impetrare conati sunt, deinde, Periclis de bello gerendo sententiam rursus amplexi, in iis, quae extra illius consilium gesta
Sunt, saepius vel parum prospera usi sunt fortuna, ut in Lachetis contra Syracusanos expeditione, vel clades etiam passi, ut in iis, quae Demosthenes contra Aetolos molitus est; ubi vero in re sua defendenda ac servanda versati sunt, vix unquam offenderunt. Atheniensium igitur res, ut populus eam mente ceperat, non serebat ut ipsi pacem peterent, nec video cur de illa aut quidquam coram populo actum, aut eorum mimis Obversatum esse credamus, qui illo tempore rempublicam gerebanti Monui jam non opus esse mihi videri, ut talia colligamus ex Aristophanis illis, quibus in Acharnen-εibus pacis commoda praedicantem bellique suscepti consilium reprehendentem Dicampolin singit. Facile vero suturum poterat videri, ut Lacedaemonii, quos jam sesellisset spes, qua bellum susceperant, sore ut paucis annis Athenienses prorsus devicti essent, ubi gravius quid iis accidisset, ultro
pacem Atheniensibus offerrent. Ad eum finem Lacedaemone legatos Athenas profectos
esse, versus mediam aestalem anni a. Chr. n. 425, quum
34쪽
Atheniensium classis magnam Spartanorum aliorumque Lacedaemoniorum manum in insula Sphacteria inclusam teneret, ex Thucydidis narratione notum est; eodem spectare probabile est sitam pro certo amrmare non ausim, propterea quae apud Thucydidem IV, 41 legunturin isiciarii in
Aristophanis Eqq. verba, vs. 794 sq.: 'Αρχεπτολέμου δi φέροντος την εiρηνην ἐξεσκέδασας, ubi Archeptolemi nomen principis legationis suisse multi opinantur; potius tamen Hippodami filium Atheniensem, ex Quadringentorum historia notissimum, significari credo, cujus auxilio in pace componenda, ut Niciae postea et Lachetis, usi sint Lacedaemonii : nam et populo nomen Lacedamonii illius ita innotuisse, ut Aristophanis verba quisque intellexisset, si illum voluisset, parum mihi probabile esse videtur, et Archeptolemi eius, quem volo, auctoritati Cleonis impudentiam nocuisse constat ex Eqq. vs. 322 sqq. Anoe δῆτ' οὐκ ἀπ- ἐδήλους αναί
Quae si quis Plutarchi testimonio infirmari credat, Nic. VII) unde Niciam in illa quoque pace componenda prim partes egisse collegerit , vereor ut rationem teneat, qua ista adhibenda sint. Ex Thia didis narratione colligi nequit, certaene pacis conditiones a Lacedaemoniis sint propositae; id vero pro certo statui potest, eam rerum fuisse conditionem, ut rationes illae, quarum alterutra nulli sere non paci adaptari Diqili cu by Corale
35쪽
Ροbbet, ut paciscentes ea retinerent, quae aut bello incunto habuissent aut pacis tempore haberent utriquo, multo facilius a Lacedaemoniis et Athoniensibus componi et in mediam quasi viam flecti potuissent, quam eo tempore, quo Niciae quae dicitur, pax conciliata est; utrique enim belligerantium potentia magis erant intacta, quod neque sibi invicem multa eripuerant, neque do viribus, quibus utrique bellum inierant , desectione vel dissolutione perdiderant. Quae nisi perspexisse Cleonem, pacem vero omnibus viribus repellere voluisse statuas, vix intelligi poterunt ea, quae et do illorum qui in insula inclusi erant deditione et de Nisaea, Pegis, Troerene, Achaia Atheniensibus reddendis cavenda esse populo persuasit. Haec enim si reddenda curassent Lacedaemonii, Atheniensium dominationem auxissent simul ae 1irmassent, idque ita, ut praesertim contra Peloponnesios in posterum libere illis agere liceret; quod quin Lacedaemonios universis sociis invisos reddidisset, dubitari vix potest. Ut autem redderent Opus
erat, ut sociorum alios sua cedere cogerent, aliorum certa
commoda laederent; Nisam enim et Pegae Megarensium erant, Troegenii Lacedaemoniorum societati adscripti, Aeli a denique et Pegis Atheniensium imperio subjectis, Corinthii ne sperare quidem poterant, fore ut a sinu Crisaeo marique Ionio vel quidquam commodi perciperent.
mo autem eredere polorat ea Lacedaemonios concessuros esse, quibus Atheniensium vires firmarent, sociorum
dium, arina utique, provocarent, nisi de imperio quodam Graeciae quis cogitaret, quod constituendum et bipartito
36쪽
C - 29 inter se dividendum osse, Lacedaemoniorum et Atheniensium communis sententia esset. Fieri ne illa potuerint necne, mihi nunc non quaerendum esse videtur; id vero certum est, nequaquam illa a Cleonis aequalibus absurda esse habita, quum et post ea, quae, anno 421 ante Chr.n., inter se gessissent Lacedaemonii et Athenienses, multi tale quidcos moliri crediderint i) et ipsius orationis, quam a Lacedaemoniorum legatis, propter eos, qui in Sphacteria erant, pacem petentibus, habitam singit Thucydides, eo spectare
voluisse statuamus vel illud prohibet, quod Spartanos illos captivorum instar Athenas duci postulavit, quo Laceda moniorum in Graecia auctoritatem vel maxime imminutum Iri, ut postea apparuit, illo jam tempore pro certo haberi poterat. Vel cuivis paci inimicum fuisse Cleonem, manifestius etiam fit ex iis, quae mox ut responderentur Lacedaemoniis, de rebus absque populo agendis petentibus, esse-cisse narratur a Thucydide, o) neque dubito quin illis praesertim tribuendi m sit, quod, ubi paulo post pacis non acceptae populum poeniteret, contraxerit υποφίαν illam περὶ τῆς κωLὶης τῆς ξυυβασεανοῦ IV, 27ὶ, quam ut sol veret, ea molitus est, quae si sdes Thucydidis narrationi,
37쪽
cum sere invitum ad summos in republica honores evexerunt . De illa autem narratione id unum animadvertendum habeo quod Demosthenis potius quam Cleonis in Sphacteriae expugnatione primas partes suisse confirmat Aristophantis in Eqq. passim, inprimis vero us. 5ι sqq. , ubi Demosthenes de Cleone Ναἰ πρωην γ' ἐμου
De quaestione enim, quam ad illa movere quis possit, de Cleonis στρατηγία locoque eo pertinente ex Aristophanis Nubb. vs. 581-591, in sequentibus melius actum iri censui. Populum Atheniensem tantum captivorum ) Lacedaemoniorum numerum magni esse in suis rebus momenti
merito duxisse, facile quis videat , dummodo reputet ea, quae de ejus timore, quum Sphacteriae oppugnatio diutius trahi videretur δ), do iis quae postea Lacedaemonii ad pacem impetrandam moliti sint, de decreto, quo agrum Atticum
ij M. quae Diodorus ultima a Laeedaemoniorum legatis petita se dicta ebse tradit XII. sa. neque eum Thueydidis de illis ianrratione. neque etiam cum iis facile quis eomponat . quae de Lacedaemoniorum erga captivos ei ridelitate traduntur Thiae. II. 67. in fine. 2 Cire ier troeotiti in insulti vivi enimi sunt. quorum eontum et viginti Spartiatae erant i rhue. IV. 283.
38쪽
ab hostium invasione tutum rod didorint Atheniensos, iraduntur a Thneydide t). Nec mirum videbitur commoda, quae inde perceperint. ad Cleonem retulisse auctorem Athenienses, qui, quidquid aliorum ope secerit, suo tamen stetit promisso, soro ut intra viginti dies Lacedaemonios ex insula captivos duceret Athenas; iniquius certo Aristophanis dictum est in eum, Εqq. 792 sqq.:
αλλὰ καθειρξας αντον βλιττεις. Cleonis enim operae tribui poterat quod eo tempore, quo Equites acti sunt, non opus esse videbatur, ut de ulla amplius Peloponnesiorum invasione anxii essent Athenienses reique illum eventum eum praevidisse, ubi pacem repellendam curasset, quum vix credas, non tamen Veri prorsus dissimile suisse latendum est. Honorum . quos propter Sphae-teriam expugnatam tulit Cleo, προεδρίαν memorat Aristophanes Eqq. 702; utrum eodem tempore an prius etiam vicius in P laneo ei decretus sit, dubium videtur
39쪽
De ratione . qua Cleo rempublicam gesserit, populo praefuerit, ex iis, quae de responsis, illo auctore Lacedaemoniorum legationi datis, exposui, colligitur eum fuisse Cleonem, qui paci componendae omnibus viribus adversaretur. Quo factum est, ut reliquae disputationis initium inde potissimum ducere, et ante omnia quaerere statuerim, quaenam praesertim in Atheniensium rebus per bellum fuerint
Primum locum obtinet id, quo cetera sere referri posse videntur, quod Athenienses qui rure degerent, bello instante in urbem migrare coacti sunt. Pericles consilii suit auctor, nec ulla in re, quantum apud cives valeret, magis apparuit. Dudum vero rerum, quae in Graecia agerentur, eventum illum prospexisse, et per totam, quam gesserit, reipublicae administrationem, populi moderationem, eo eum tendisse, ut civium animos iis accommodaret, quae, ubi brevi bellum adlaturum sensit, ne Atheniensium res tota rueret, nΡcessaria fore intellexit, non est quod dubites. Huc enim reserenda sunt ea, unde civitatis illa ratio, qua παιδευσις
40쪽
ipio 'Eλλαδος dici poterat, libere et absolute existere posSet, mercedem dico, quae ob varia negotia publica civibus ut daretur auctor fuit Pericles; omnia porro illa, quae ut civium animi a laboribus recrearentur, urbis decus augeretur ipsa bonis undique terrarum advectis assiveret, aut instituenda curavit, aut reipublicae, ut ab eo gesta est, tulit conditio. Quae magni momenti suisse patet, ubi Athenienses in eam sententiam impellendi essent, ut maris imperium tenerent prae iis quae solum serebat; etenim illi, quod et aliis de causis Atheniensibus vix licuit dimittere, commoda illa debebantur, quae rursus valebant efficere, ut facilius
ferrent ea, quae, ne maris imperium cedere sortisve arbitrio permittere cogerentur, serenda illis erant. Migrationem tamen illam et vitae mutationem multos graviter tulisse, proinde ac si patria illis relinquenda esset, et, ubi hostes agrum vastarent, civium animos in Periclem exacerbatos suisse, Thucydidis testimono constat.
Nec parum crevit reipublicae perturbatio, quum pestis in Attica grassari inciperet; prope aberat ut bellum desereret populus, quod eavit quidem Pericles, ipso tamen civium iram expertus est; multum praeterea gravissimum illud malum valuit in Atheniensium moribus ab eo deflectendis quod bonum et aequum habebatur, δ) nee tantum singuli suae potius libidini quam legibus obsequebantur sed et publica diseiplina intrum in modum relaxata est. Mox vero,