장음표시 사용
131쪽
facile non est desinitu ; nec mihi quidem verisimiles sit; quippe qui videam, Augustum iis, quos etiam
ad se senatu abdicandos comρulerat, velut peculiari indulgentia seruapisse insigne uestis, et vectandi in orchestra mulandique publice ius Verum nihil apud Ovidium occurrit, quod nobis tempus illud innuat,
Alterum vero quod attinet, qui retibunatu sub Iulio Caesare in bello Africano contra Iubam functus erat, is proinde ἐς βουΛίας ἐἈίδα in mem senatoriae dignitatis tribunus suit, ut Dio de Iulio Caloastro loquitur, atque militia promotus est ad senatum ; quemadmodum et aliis contigisse plura docent exempla passim in historia satis obvia. Adeoque frustra est Lipsius . qui hoc ad tribunatus iura refert, quasi inde priores ex xiv amphitheatri gradibus patuissent tribunis,
III. Ad haec quoque tempora reserre moenialia Nasonis carmina licet, ex hisce Trist. lib. IV, Eleg. x , s. 56-58:
Notaque non tarda saeta Thalia mea gat. carmina quum primum populo LM ilia legi, Batha re,eeta mihi hisve semelve fisi .
Barbam quidem Romani ponebant serius, citius; sed
xx, Macrobius certe, ait, in Somn. Scipionis ter septenarium numerum requiri ad radendam barbam ad mauit. Cl. etiam DodHellus Α, ut probet barbam, anno aetatis XXI, rasam fuisse, ad idem Macrobii opus, nullo libro capit eve prolato, nos amandat. At quum totum pervolverem opus, haec modo succurrerunt, lib. I,
132쪽
cap. s, verba: Post ter se tenos annos fore genas resta iuuenta. Citius tamen validae signa iuventae genis irrepsisse, testatur auctor carminis ad Pisonem , canens:
Quamvis utine iuvenile deetis mihi pingere malas Coeperit, et nondum Acesima venerit aestas.
Melius vero Cl. Pagius haud ita pridem contra Ll
psium contendit, barbam de more anno aetatis xx HInchoato rasam esse. In exemplo tamen Caii dissicuItas adhuc superest. Si Suetonii verbis adhaereamus, Caius picesimo aetatis anno accitus Cureas a TAerio, uno eodemque die togam sumsit, barbamque posuit. At hunc locum ita Pagius exponit, ut significet, Caium xx aetatis anno CapreaS Venisse, hoc est, anno C. xxx Π male apud Pagium XXXI , quo Caius xx complevit suum; deinde anno C. xxx III, quo Caius ultimo mensis Augusti die annum aetatis XXII ingressus est, togam virilem sumsisse, barbamque posuisse. Quae interpretatio nimis contorta illis non videbitur, qui observaverint, Suetonium passim uno tenore unaque periodo plures coniungere res, ad quarum Primum modo nota temporis adposita spectaverit. Vt ut sit, satis est novisse Nasonem circiter hanc aetatem et barbam pro more solemniter resecavisse, et Apenilis populo legisse. hoc est, recitasse ad aliorum huius aevi poetarum instar, quorum consuetu dinem indicat et exagitat Horatius Nostro coaevus, lib. I, Sat. IV , Vers. 75-77 τNon reeiro cui itiam , nisi amicis. idque eoaetos Non ubivis. eoramve quibuslibet. Is medio qui Seripta soro retalem, soni multi i quique Iavantes iSuave loeus vori resonat eonet sus: inanea Hoe iuvat.
IV. Iuvenilium autem Ovidii carminum quae prae-
133쪽
cipua fuerit materia, mox ipsemet a Perit, eadem EIE. Sia , vers. 59 et sio:
Nouerat ingemum lotam cantata per Maiam Nomine non vero dicta Corinna mihi.
Ita et Amor. lib. III, Eleg. x I. vers. IS:
Quum Thebae . quum Troia non . quum caesaris avia , Ingonium movit sola Corinna meum.
ex quibus facile colligimus , Ovidium plures de hae
Corinna scripsisse Elegias, quam hodie supersunt in Amorum libris, ubi paucae ad eam, vel eius gratia scriptae habentur. Ceterae forsan inter illa suerunt carmina, quae addit priore loco se Vulcano tradidisse, Trist. IV, X vers. 6 I et 62 :
Nulla quidem seripsi I sed quae vitiosa putavi. Emendatoris ignibus i pae dedi.
Haec vero Nasonis domina tam bene sub illo Corinnae salso nomine latebat, ut aliae . per Ovidium famam quaerentes, id nomen sibi dederint; Amor. lib. II.
Et misit e per me nomen hah. re volunt: o. i aliquam , quaa se cireum serat esse Grinnam.
Quin immo, licet Ovidius ex amore sollicito fingeret,
se vereri, ne Corinnam suis carminibus ita notam secisset , ut sibi rivales multos paravisset, Amor. lib. III, El. x II. attamen viginti abhinc annis quum Nos leo Artem Amatoriam scriberet, nondum ea vero nomino
nota suit, lib. III, vers. 558:
Et multi . quae sit nostra Corinna. rogarit.
Idem et v seculo rogantibus plane suit ignorata, ut doeent Sidonii Apollinaris carmina 3:
134쪽
Nihil enim minus verosimile, quam quod venerandus ille Antistes significat. Iuliam nempe Augusti filiam
sub Corinnae nomine ab Ovidio a malam , eamque exsilii causam poetae suisse. In Iuliam certo cadere nequeunt indicia, quae Naso de suis cum Corinna reserta moribus. Hanc enim passim ceu puellam sui iuris, nec nuptam pingit. Iulia vero iam ab anno V. C. Dccxx IT Marcello nupserat, et quum is sub anni V. C. Μ ccxxx robiisset, mox anno V. C. Dccxxx III ineunte, M. Agrippactnuptum ab Augusto data, atque subsequente anno
Caium peperit . Vnde simul liquet, de Iulia non posse intelligi, quod Ovidius de sua Corinna medicaminibus abortum iaciente ea nit, Amor. lib. II, Eleg. XIII et xiv. Adde cum Aldo Manutio, Nasonem de suis eum Corinna amoribus ea non reIaturum fuisse, quae iam in exsilio praedicta, Τrist. lib. IV, Eleg. x, scribebat, si quidem illa eius miseriae et exsilii causa fuisset.
Plura dicemus ad an. V. C. DCCLXII.
I. Quandoquidem annus aetatis xxiv recte ' Lipsio videtur legitimus ad petendam quaesturam, quae Pri reus in senatu gradus fuit, inde licet ad haec circiter empora referre quod Ovidius de sua narrat senatorii ordinis eiuratione, quum iam, honoribus ad eum oris dinem necessariis ante peractis, nihil aliud superesset, quam ut interesset curiae, hoc est, primam in senatu
. Vid. Dionis nixi. ad em antio . a Laevis. in Tacit. Annal. lib. IlI , B. et lib. de magistr. rom. eap. 6.
135쪽
dignitatem susciperet, sicuti significat his Trist. lib. IV, Eleg. X, vers. 35 - 4Ο:
Cvata restabat: elaυi mensura e eta est. Naius erat nostris viri hos illod onna. Nee patiens eorpus, nee utens ruit apta labori, Sollieitaeque fugax ambitionis eram :Et petere Aoniae suadebant tuta sorores otia. ioAteio semper amata meo.
Forum autem curiae nomine non est cum nonnullis
rum generum ; nam et Ubi curarent sacerdotes res dira vinas , ut curiae veteres, et ubi Senatus humanas.
M ut curia Hostilia, quod primus aedificavit Hostilius
Ia rex. M Hoc sensu passim apud antiquos curia venit pro loco, ubi senatus habebatur, et translate pro ipso senatus seu Patrum Conscriptorum corpore. Di sertus est Suetonii locus * de Augusto scribens: Li- ει heris senatorum, quo celerius rei publicae assuescct- ,3 rent, protinus Virilem togam; latum clavum induere. γ, et curiae intereSse , permisit. etc. Hinc apud
Horatium , lib. II, Od. I, vers. a 3 et i 4:
Insigne moestis prae idium reis. Et eoostilenti Pollio Curiae.
Et Noster, ne plures proferam testes, Sext. Pompeium, quem consulem proximis halendis augurabatur, ex Pont. lib. IV, Epist. Iv, vers. 35 et 36:
Griis te exeipiet, Patresque e mora vocati Intendent aurea ad tua verba suas.
Item, Fastor. lib. II, ut significaret, Augustum a tribus ordinibus, populo, senatu, et equitibus, Pauis
pruriae titulo decoratum esse, ait VerS. I 27 :
Savete pater meritia 1 tihi rima , tibi evai4 nomen Hoe dedit, hoe dedimus nos tibi nomen EQv s. . Lib. IV de liug. lati . et lib. v : . Curia, ubi senatus rein P. eurat, et . tibi eura saerorum publica; ab his euriones. . a Iu Aug. eap. 3ου.
136쪽
II. Igitur quum Ovidius spem senatus sponte abiiceret, latum quoque clavum, istius supremi ordinis
insigne, exuit, ac angustum clavum equitibus proprium induit, sicque cimi mensura coacta est; et quidem otii tantum amore, non vero census senatorii desectu. Is autem senatorum census, quem pauci S eX- ponere non erit abs re octingentorum millium suisse
per bella, civilia nempe, paternis spoliati suissent
Dio tradit, qui ad an. V. C. Dccxxxv I, addit: ει omniis bus, qui quadringenta sestertia otior miριάδων, sci-M licet drachmarum, ut optime iam dudum Cl . Perin zonius ' monuit possiderent, et quibus magistrax, tus gerere per leges liceret, eorum petendorum po- is testatem dedit. Hunc enim senatorium censum , τὸυ Βουλευτικον τιμομα, prius constituerat, quem deindera usque ad decies sestertium protulit: M atque etiam postremo ad duodecies HS. seu duodecies centena millia, prout Suetonius 4 indicat.
Ex quibus liquet, fas Ovidio fuisse post bella civilia sopita ad haec usque tempora, in quibus versamur, magistratus, per quos ad Senatum erat aditus, petere, modo quadringenta millia habuerit. Quae nequaquam ei defuisse, exinde colligere Certo possumus, quod reapse id genus magistratibus sit lanctus, ac lato clavo indutus. Quin etiam haec suerat ante summa census equestris ex lege Roscia, sicut vel Horatius docet lib. I, EP. I , vers. 57 :
137쪽
Si quadringeritia . sex. septem millia de vini. Est animus tibi. sunt mores. et lingua sileaque. M eris. eis. Roscia . die acides. melicie Iaa . an praeromam diaenia . qtiae regnum recte saeientibus Ossari.
Noe aliis licebat in xIu theatri ordinibus sedere; quia m
esset ea lege Roscia decoctoribus certus locus constitutus . quamuis quis fortunae Disio, non suo decoxisset Quod tamen Augustus ita temperavit . ut e quum a plerique equitum, attrito civilibus bellis patrimo-M nio, spectare ludos e quatuordecim non auderent. M metu poenae theatralis, pronuntiaverit, non tenerira ea, quibus ipsis, parentibusve equester Census Un-s, quam fuisset . is Atqui hoc non obstitit, quominus idem interim esset equestris census , qui et Postea remansit. uti ex variis antiquorum Iocis a patet. III. Hac occasione data, abs re non erit addere quae
insuper ipsemet de suis facultatibus variis in locis prodit. Dum parentes viverent, sumtus filii temperabant, uti queritur Amor. lib. I, Eleg. m, vers. 9
Nee inena innumeris renovatur eampus aratris; Temperat et auin tua paretis uterque Parena;
quae his circiter temporibus scripta suisse, coniectar
In Pel nis vom rura Nostro suisse paterna, docet Amor. lib. II, Eleg. xvr, init. quam rusticuus scripsit Angusto mense ad amicam
P in ina Sia in totiet seligni lenia retia; inrua. aed irriguia ora salubria aqtata, ete.
Al sine te . quamvis operosi vitibus agrὲ Ne teneant; quamvis amnibus arva uatent,
138쪽
D v et in rivos parentem rustiens undam . Frigidaque arboreas muleeat aura coma et Non ego Peliguos videor celebrare salubres rNon ego natalem . rura paterna 3, Deum.
Non meus amissos aniretis draiderat agros. Ruraque Peligno eonspieionda solo iNee quos piniferis positos in e tinua Aor ris Sphetat Flaminiae Cloata itincta viae. Quos ego nescio eui eolui; qtii hos ipse Araleham Ad sata sontanas nee pudet addere aquas. Sunt ibi. si vivunt, nostra quoque consita quondam. Sed non et nostra poma Iegenda manu.
Piniferos hosce colles, in quibus siti fuerunt Naso
monte, qui etiamnum frequentissimam pinum fert, et per quem, ut putat, Clodia via deducebatur Boma Lucam usque. Verum verisimile non est . hanc viam Per Apenninum esse ductam . quae, Antonino tradente, per Arretium, Horentiam ac Pistorium serebat Lucam. Vix etiam crediderim Ovidianos hortos tam Ionge Roma remotos fuisse; quum id genus delicias solerent Romani prope urbem habere, ut eo sacilius secederent, vel inde, quando Iuberet, Bomam repeterent; quemadmodum et ipsi Ovidio mos erat, Trist. lib. IV, Eleg. um . vers. 25 :
Tempus erat, nee me peregrinum dueere caelum, eie. Sed modo. quos habui, vaeuum feeedere in hortost Nune hominum visu rursus et tithe frui. a Trist. lib. IV, ei. vm, vers. tor . Et quae tinue domino mra Palerna
carent. Na Hoa Ouidit horioa Naediui e Iloeat haud longe a Potite Miloio; p. 485.
Prope hone Potilem intra vias Florantiam. et Liati relam duce. tes. monu mentum an. is 44 repertum fuit sepulaMale , ad Nasonum familiam pertinens. ut ex iuseriptiovih. patet . quas eum leonih. edidit. et notia OtuaviLCI. Alioritis.
139쪽
Πis in hortis operam carminibus navabat, Trist. lib. I, Eleg. Ult. vers. 57:
Non haee in nostris, ut quondam . aer Iamus hortis.
Tandem de suo in genere censu haec ad Augustum habet: Trist. lib. II, vers. IIO Seqq οῦ
Pa a quidem periit, sed sitie labe . domtis. Sie quoque Parea tamen , merio Meatur ut a, CLARA. n. e ullius nobi vate mitior: Ei neque distitia . nee patipertia a raritanda :Vnde si iti neutri, in conspicieudiis miaes. Sit quoquo nostra domus vel censu parva. vel ortu IIngenio certe non latet illa meo. Anno aule C. xix; V. C. nccxxxv; Ovidii. xx vel xxv.
C. SENTIO SATURNINO, Q. LUCRETIO COSS.I. Haud ante hunc annum Ovidius potuit Amor. lib. III, Eleg. I x, concinnare, quum ea Tibulli mortem defleat. Is enim poeta hoc anno, quo exeunte Visegilius decessit, ultimum obiit diem, si epigrammatio, quod Marso Domitio adscribitur, Credimus:
Te quoque viaciti O eomitem non aequa. TIB vLLE , Mors iuvenem eampo. misit afl Elysios.
Vnde liquet paulo post Virgilia obitum vita sun etiam esse Tigulium , si quidem hic comes illius ad Campos Elysios missus Marso dicitur. Ex ipsa vero Nasonis Elegia discimus. Ti bullum
non modo post Caloum ac Catullum mortalitatem exuisse, sed et post Cornelium Gallum , qui anno V.C. Dccxxv III sibi violentas manus intulerat, Dione teste. Canit enim Noster eadem Elegia IX, vers. ω-65:
... In Elysia vase Tiavi Lus eriti Obuius huie venias hedera invenilia eineius Tempora. cum Cativo, docte CarvLLη. tuo. Tu quoque, si salsum est temerali erimen amici . , vida quae in Horatii vita notavimus . pag. 3io et 33 r. a Lib. Lut, pag. 513; vid. Horat. viti pag. 2M et zos.
140쪽
Sanguinis atque animae prodige . GALLE, tuae.
At aliquot post Gallum annis T bullum vixisse, hau obscure indicat Ovidius, Tuist. lib. IV, Eleg. x, simul docens, sibi nullam cum Virgilio, brevem vero Cum Tibullo amicitiam fuisse, vers. 5I-55:
Virgilium vidi tantum : nee avara Tibullo Tempus amitaliae sala dedet e meae. Meeessor fuit hie tibi. Gallis; Proportitis illi.
Scilicet si Tibullus successor Galli suit, ille ergo aliquandiu post hunc floruit, et nova carmina scripsit. II. Ovidius porro quum Tibulli mortem defleret, iam se istius aevi Aoetis adnumerabat, Amor lib. III, Eleg.
At aaeri Males. et Divum eura MDCiamur. Sunt etiam, qui nos numen habere putent;
quibus confirmantur superius adnotata de iuvenilium Nostri carminum tem Pore. III. II inc admonemur ut de illorum opinione dicamus, qui existimant, collegium poetarum Romae fuisse, cuius pars ovidius fuerit. Quod omnino certum minime mihi videtur ex locis in subsidium vocatis. Valerius nempe Maximus de Accio poeta : e Is, re ait, Iulio Caesari amplissimo et florentissimo viro inta collegium poetarum venienti nunquam aSSurrexit,ri et .ra Qui locus quum solus id genus collegia memoret, eum possumus translate et sgurate interpretari , non vero proprie de sodalitate poetarum Vera, quae legibus, numeroque membrorum circumscripta suerit. Quum enim et poetae suos coetus haberent, ubi carmina invicem recitarent, eo potuit Valerius respicere, siquidem addit: e Quapropter insolentiaeci crimine caruit, quia ibi voluminum, non imaginum
a vidis Lometer, de Biblioth. . pag. 337 . ete. a Lib. illi cap. 7, n. II.