장음표시 사용
161쪽
Ulla: geri debent nimirum et confieri res. Nunc, et seminibus si tanta est copia, quantam Enumerare aetas animantum non queat omnis; Visque eadem, et natura, manet, qua Semina rerum Coniicere in loca quaeque queat, simili ratione Atque huo sunt coniecta: necesso est, confiteare, Esse alios aliis terrarum in partibus orbe is, Et varias hominum genteis, et secla serarum. Huc accedit, uti in summa res nura sit unae, Unica quae gignatur, et unica solaque Crescat; Quin alicuius siet secti, Permultaque eodem Sint genere: in primis animalibus indice mente Invenies sic montivagum genus erae serarum, Sic hominum geminam prolem, sic lenique mulas Squamigerum Pecudes, et corpora cuncta Vesantum. apropter coesum simili ratione fatendum est, 1 4. Terramque, e Solem, Iunam, mare, cetera, quae sunt, Non esse unica, Sed numero magis innumerali; Quandoquidem vitae depactus terminus alterim manet haec, et iam nativo corpore constans, Quam genus omne, quod his generatim rebus abundat. Quae bene cognita si teneas, natura videtur Ubera continuo, dominis privata superbis, Ipsa sua Per S Sponte omnia Dis agere expers. Nam, pro sancta Delim tranquilla peeiura Pace, Quae placidum degunt aevom, multumque serenum tQuis regere immensi summam, quis habere prosunta Indu manu validas potis est moderanter habenas pQuis pariter melos omnela convortere, et omnias
Ignibus aetheriis terras suffre feraceis;
162쪽
LIBER IL V. 1o99. Omnihus inve lacis esse omni tempore praesto, Nubihus ut tenebras saetat, coelique serena concutiat sonitu p tum fulmina mittat, et aeneis Ipse suas disturbet; et in deserta recedens Saeviat, exercens telum, quod saepe nocenteis Praeterit, exanimatque indignos inque merenteis pΜuitaque, post mundi tempus genitale, diemque
Primigenum maris, et terrae, Solisque, coortum, Addita corpora sunt extrinsecus, addita circum Semina, quae magnum iaculando contulit omne e Uncle mare, et terrae possent augescere; et unde Adpareret spatium coeli domus, altaque tecta Tolleret a terris procul; et consurgeret adri Nam, sua quoique, locis ex omnibus, omnia plagis Corpora distribuuntur, et ad sua secta recedunt: Humor ad humorem, terreno m Ore terra, IIIo Crescit; et ignem ignes procudunt, aetheraque aether: Denique ad extremum crescundi perfiea finem Omnia perduxit rerum natura creatrix rLi fit, ubi nihilo iam plus est, quod datur intra
Vitaleis venas, quam quod fluit, atque recedit. Omnibus his aetas debet consistin rebus rHic natura suis refrenat viribus auctum. Nam, quaecunque vides hilaro grandescere; adauctu,
Paullatimque gradus aetatis scandere aduΙiae, Plura sibi adsumunt, quam de se corpora mittunt; Dum lacile in venas cibus omnis inditur, et dum Non ita sunt late dispersa, ut multa remittant, Et plus dispendi faciant, quam Vescitur aetas. Nam certe fluere, ac decedere corpora rebus
163쪽
Multa, manus dandum est: Sed PIura accedere debent, Donec alescundi summum tetigere cacumen. Inde minutatim vireis et robur adultum
Frangit, et in partem Peiorem liquitur, aetas. Quippe etenim, quanto est res amplior, augmine
ademto, Et quo Iaiior est, in cunctas undique parteis Plura modo dispergit, et a Se corpora mittit; Nec lacile in venas cibus omnis diditur ei: Nec Salis est, Pro quam largos eXaestuat aestus, Unde queant ianium suboriri ac suppeditare, Quantum opus est, et, quod Satis est, natura novare.JIure igitur pereunt, quom raresacta fluundo Sunt, et quom externis succumbunt omnia plagis:
Quandoquidem grandi cibus aevo denique desit; 114aΝcc tussitantia rem cessant extrinsecus uliam
Corpora conficere, et plagis infesta domare. Sic igitur magni quoque circum moenia mundi pugnata dabunt Iabem, Putreisque ruinas. Omnia debet enim cibus integrare novando, Et fulcire cibus; cibus omnia sustentare. Nequidquam; quoniam nec Venae Perpetiuntur Quod satis est, neque, quantum OPUS eSt, natura ministrat. Iamque adeo fracta est aetas, essetaque tellus Vix animalia parVa Creat, quae cuncta creavit, Secta, deditque ferarum ingentia corpora partu. Haud, ut opinor, enim mortalia secta superne Aurea de coelo demisit lanis in arva: Nec mare, nec fluctus, Plangentes saxa, Crearunt; Sed genuit tellus eadem, quae nunc alit ex Se,
Praeterea nitidas frugeis, vinetaque laeta
164쪽
Sponte sua primum mortalibus ipsa creavit; Ipsa dedit duIceis latus per pabula laeta:
Quae nunc vix nostro grandescunt aucta Iahore; Conterimusque hoVes, et Vireis agricolarum Conficimus, seris vix arvis suppeditati r que adeo pereunt seius, augentque Iahorellamque, caput quassans, grandis Suspirat arator Crebrius incassum magnum cecidisse laborem: Et, quom tempora temporibus praesentia consert aeteritis, Iaudat fortunas saepe parentis. Tristis item vetulae vitis sator, facta peragrans I mPoris, incusat numen, coelumque satigat; Et crepat, antiquum genus ut, pietate repletum, Perfacile angustis tolerarit finibus aevom, Quom minor esset agri multo modus ante viritime Nec tenet, omnia paullatim tabescere, et ire Ad capulum, spatio aetatis defessa Vetusio.
166쪽
l, nequeant Per Se partes Sentire, necesse est. Namque alios sensus membrorum respuit omnis: DC manus a nobis polis est S rela, neque ulla a poris omnino sensum pars Sola tenere.
nquitur, ut totis animalibus adsimilentur; itali ut possint consentire undique SenSU. ii poteruut igitur rerum primordia dici, t leti vitare vias, animalia quom sint,lque, animalibus in mortalibus, una eademquepouod tamen ut possint, ab coetu concilioquel facient praeter volgum turbamque animantum; i licet, ut nequeant homines, armenia, seraequel re sese ullam rem gignere conveniundo. ilidem, qua S ntimus, sentire nec Se CSt. . uod si sorte suum dimittunt corpore sensum, γέ
iue alium capiunt; quid opus suit altribui id, quoiarahitur Z Tum Praeterea, quo fugimus ante, ilenus in pullos animaleis vortier ovan i mus alituum, vermeisque esseruere, terram mpestivos quom Putror cepit Oh imbreis; Hre licet gigni posse ex non sensi hu' Sensus
uod si sorte aliquis dicet, dumtaxat oriri
te, aliquo tanquam Pariu , quam proditur extra rai satis illud erit planum sacere, atque probare, ii fieri partum, nisi concilio ante coacio; e commutari quidquam sine conciliatu cipium; nequeunt ullius corporis essensus ante ipsam genitam naturam animantis emirum, quia materies disiecta tenetur:re, fluminibus, terris, terraque creatis; Ce, congresSa modo, Vitaleis convenienteis
167쪽
Contulit inter se motus, quinus omne tuentes Accensi sensus animantum quamque tuentur. Praeterea quamvis animantem grandior ictus,
Quam patitur natura, repente adfligit, et omnela Corporis atque animi pergit confunders Sensus. Dissolvuntur enim positurae Principiorum, Et penitus motus vitales impediuntur;
Donec materies, omnias concussa Per Rrius, Vitaleis animae nodos e corpore SoIVit, Dispersamque soras per caulas elicit omneis.
Nam quid praeierea sacere ictum Posse reamur Ohlatum, nisi discutere ac dissolvere quaeque p Fit quoque, uti soleant, minus oblato acriter ictu liquiae motus vitalis vincero saepe Vincere, et ingenteis plagae sedare tumultus, Inque suos quidquid rursus revocare meatus; sS Et quasi iam leti dominantem in corpore motum
Disculere, ae Paene amissos acoendere Sensus.
Nam, quare potius Ieti iam limine ab ipso Ad vitam possint, conlecta mente, revorti, Quam, quo decursum prope iam siet, ire et ahirepPraeterea, quoniam dolor est, uia materiali Corpora, Vi quadam Per Viscera viva, Per artus Sollicitata, suis trepidant in sedibus intus; Inque Iocum quando remigrant, fit blanda voluptas: Scire licet, nullo primordia posse dolore
Tentari; nullamquct voluptatem capere ex serQuandoquidem non sunt ex illis principiorum Corporibus, quorum motus novitate laborent, Aut aliquem Duoium capiant duIcedinis almaerHaud igitur debent esse ullo praedita sensu.
Denique, uti Possint sentire Mimalia quaeque,
168쪽
LIBER II. V. 974. Principiis si iam est sensus trihuendus eorum . Duid Z genus humanum propritim de quibus au-etum rat,
Scilicet et rIsu tremulo concussa cachinnant, Et lacrumis spargunt rorantibus Ora genasque; Multaque de rerum mixtura dicere callent, Et, sibi proporro quae sint primordia, quaerunt. Quandoquidem totis mortalibus adsimilata Ipsa quoque ex aliis debent constare elementis; Inde alia ex aliis, nusquam consistere ut ausis. Quippe sequar, quodcunque loqui ridereque dices, Et sapere ex aΙiis, eadem has cientibus, ut sit. Muod si delira haec furiosaqvi cernimus esse: Et ridere potest non ex ridentibus auctus, Et sapere, et doctis rationem reddere dictis, Non ex seminibus sapientibus atque disertis r 988 Qui minus esse queant ea, quae sentire videmus Seminibus permixta carentibus undique sensu pDenique coelesti sumus omnes semine oriundi romnibus ille idem pater est, unde alma linquentias Humoris guttas mater quom terra recepit, Fela parit nitidas frumis, arbustaque Iaeta, Et genus humanum; parit omnia secIa serarum; Pabula quom praebet, quibus omnes o Pora pascunt, Et dulcem ducunt vitam, prolemque propagant: Quapropter merito maternum nomen adepta est. Celit item retro, de terra quod fuit ante, In terras; et, quod missum est ex aetheris oris, Id rursum coeli relatum templa receptante Nec sic interimit mors res, ut materiaICorpora conficiat, sed metum dissupat otiis rtade aliis aliud coniungit , et vicit, omnes
169쪽
nes ita convortant formas, mulenique Iores, Et capiant sensus, et Puncio tempore reddant Ut noscas reserre, eadem primordia rerum Cum quibus, et quali Postiura, contineantur, Et quos inter se dent motus, accipiantque: Neve putes aeterna Parum residero Potesse Corpora Prima, quod in summis stultare videmus Rebus, et interdum nasci, subitoque perirer Quin etiam refert nostris in versibus ipsis, Cum quibus, et quasi sint ordine quaeque Iocata. Namque eadem meIum, mare, terras, flumina, SOIem Siguificant; eadem seu P, arbusta, animanteis: Si non omnia sint, at -lto maxuma Pars est Consimilis: verum positura discrepitant res. Sic ipsis in rebus item iam materiai , Intervalla, viae, connexus, Pondera, Plagae, λοπι ConcursuS, motus, ordo, Positura, figurae Quom Permulantur, mutari res quoque debent. Nunc animum nobis adhibe veram ad rationem. Nam tibi vehementer nova res molitur ad aureis
Accidere, et nova se species tendere rerum. . .
Sed neque tam facilis res ulla est, quin ea Primum Difficilis magis ad credundum constet; itemque Nil adeo magnum, nec tam mirabile quidquam, Quod non paullatim minuaul mirarier omnes. Praeeipio coeli clarum purumque Colorem, Quemque in se cohibent palantia sidera passim, Lunamque, et solis Praeclara luce nitorem: omnia quae nunc si Primum mortalibus essent, Ex improviso ceu sint obiecta repente;
Quid magis his rebus poterat mirabile dici, Aut minus ante quod auderent fore credere gentesp
170쪽
LIBER II. v. IO37. Nil, ut opinor; ita haec species miranda suisset; Quam, tibi iam nemo, sessus satiate videndi, Suspicere in coeli dignatur lucida templa. Dcsine quapropter, novitate exterritus ipsa, Ε puere ex animo rationem : sed magis acri Iudicio perpende, et, si tibi Vera videntur, Dede manus; aut, si salsum est, a Cingere contra. Quaerit enim ratione animus, quom summa loci sit Infinita foris haec extra moenia mundi, Quid sit ibi porro, quo prospicere usque Velit mens, Atque animi iactus liber quo pervelit ire. Principio, nobis in cunctas undique Pari eis, Et Ialere ex utroque, infraque, SuPerque, Per omne Nulla est finis, uti docui, res ipsaque Perse Vociferatur, et elucet natura profunduNullo iam pacto Verisimile esse putandum est, Iosa Undique quom vorsus f tium vacet infinitum,
Seminaque innumero numero, Summaque Prosunda, ΜuItimodis volitent, aeterno percita motu; Hunc unum terrarum orbem, coelumque, creatum: Nil agere illa soris tot corpora materiai: Quom praesertim hic sit natura iactus, et ipsa, Oute sua, sorte offensando semina rerum Μultimodis, temere, incassum, frustraque, coacta Tandem coalucrint ea, quae, coniecta repente, Magnarum rerum fierent exordia SemPer, Terres, maiis, et coeli, generisque animantium Quare etiam atque etiam taleis lateare necesse est Esse alios alibi congressus materiai, Qualis hic est, avido complexu quem tenet aether. Praeterea, quom materies est multa Parata, Quom Iocus est Praesto, nec res, nec Cauba moratur