M. Tullii Ciceronis De divinatione libri

발행: 1894년

분량: 244페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

121쪽

LIB. I. 7. 131 58. 132. 1091ndidemque eadem sique oriuntur de integro atque eodem occidunt. Quid est igitur, cur, cum domus sit omnium Una eaque communi8, cumque animi hominum semper fuerint futurique sint, cur ii, quid ex qu0que eveniat, et quid quamque rem ignificet, perspicere non possint Haec habui, inquit, de divinatione quae dicerem.

Nunc illa testabor, non me sortileg08 neque eos, qui

quaestu cau8 hariolentur, ne psychomantia quidem, quibus Appius, amicus tuu8, uti olebat, agno80ere; non habe denique nauci arsum augurem, non Vicanos haru8pices, non de cir0 astrologos, non Isiaco coniectore8, non interprete somniorum; non enim sunt ii aut

scientia aut arte divini, sed superstitiosi vates inpudentesque harioli, aut inertes aut insani aut quibus egesta imperat, qui sibi semitam non sapiunt, uteri monstris viam; quibus divitias pollicentur, si iis drachumam ipsi

D his divitiis sibi dedueant drsichumam, reddant

122쪽

110 IcERONIS DE DIVINATIONE LIB. I. 58. 132. Atque haec quidem Ennius, qui paucis ante versibus esse deos censet, ed eo non curare opinatur, quid agat humanum genu8. Ego autem, qui et curare arbitror et monere etiam ac multa praedicere, levitate, vanitate, malitia exclusa divinationem probo.' Quae cum dixisset Quintus, praeclare tu quidem

123쪽

LIBER SECUNDUS.

128쪽

116 CICERONIS DE DIVINATIONE

ὶ Quaer0nti mihi multumque et diu cogitanti, quanam

re p088em prode88 quam plurimis, ne quando intermitterem consulere rei publicae, nulla maior occurrebat, quam si optimarum artium via traderem meis civibus; quod conpluribus iam libris me arbitror consecutum. Nam et cohortati sumus, ut maxime potuimus, ad philosophiae studium s libr0, qui est inscriptus Hortensius,

129쪽

LIB. II. 1. 1-1. 3. 117

et, quod genu philosophandi minime adrogans maximeque et constans et elegans arbitraremur, quattuor Academicis libris ostendimus. Cumque fundamentum esset

philosophia positum in finibus bonorum et malorum, perpurgatus est is locus a nobis quinque libris, ut, quid a quoque, et quid contra quemqu0 philosophum diceretur, intellegi posset. Totidem subsecuti libri

Tusculanarum disputationum res ad beate vivendum maxime necessarias aperuerunt. rimus enim est de contemnenda morte, secundus de tolerando dolore, de

aegritudine lenienda tertius, quartus de reliquis animi perturbationibus, quintus eum locum conplexu 08t, qui totam philosophiam maxime inlustrat docet enim, ad beate vivendum virtutem se ipsa esse contentam. Qui 3bus rebus ditis tres libri perfecti sunt de natura de0rum, in quibus omnis eius loci quaestio continetur. Quae ut plane esset cumulatequ0 perfecta, de divinatione ingressi sumus his libris scribere quibus, ut est in animo, de fato si adiunxerimus, erit abunde satis factum toti huic quaestioni. Atqu0 his libris adnumerandi sunt sex de re publica, quo tum scripSimu8, cum gubernacula rei publicae tenebamus Magnus locus

130쪽

118 CICER0NIS DE DIVINATIO phil080phiaeque proprius, a latone, Aristotele, Theophrast totaque eripateticorum familia tractatus uberrime. Nam quid ego de Consolatione dicam quae

mihi quidem ipsi sane aliquantum medetur, ceteris item multum illam profuturam puto. Interiectus est etiam nuper liber is, quem ad nostrum Atticum de senectute misimus in primisque, quoniam philosophia vir bonus efficitur si fortis, Cato noster in horum librorum nu- mero ponendus est. Cumque Aristoteles itemque Theophrastus, excellentes viri cum subtilitate, tum copia, cum philosophia dicendi etiam praecepta coniunxerint, nostri quoque ratorii libri in eundem librorum numerum referendi videntur. Ita tres erunt de oratore quartus Brutus, quintu orator. Adhuc has erant ad reliqua alacri tendebamus animo sic parati, ut, nisi quae causa gravior obstitisset, nullum philosophiae locum 880 pateremur, qui

non Latinis litteris inlustratus pateret. Quod nimmunus rei publicae adferre maius meliusve 088UmuS,

SEARCH

MENU NAVIGATION