장음표시 사용
131쪽
IO sic Hio L ε 3 cesse est: gentiles quidam tale aliquid locuti sunt.Nam&summam philosophiam mortis meditationem esse definiunt.
b: UCTUS secudum Deum est moeγl roranim afflicti cordis affectus semper id,quod sitit,ardentissime inqui. rens:quo nisi potiatur: summo id cum labore persequituriati post ipsum anxie moeres vlu lat. Vel ita . Luctus est stimulus aureus animi omni assione de affectioe nudatus,atq; ad seruandum cor ae sancta tristitia imobiliter fixus. Compunctio est iugis costientis excruciatio: quae per intellectualem confessione igni cor dis refrigerium molitur. Confessio est ob/liuio naturς. siquidem ex hoc oblitus est quia dam comedere panem fuit. Poenitentia est voluntaria & ista totius corpores consolationis repudiatio.Proprium illorum est,qui in beato luctu proficiunt: cotinentia, labiorum4 silentium eo Fe Vero,qui iam profecerunt: no irasci: iniurias ' omnino obliuisci. eorum Uem,qui perfecti sunt,& colamati:profunda animi hu militas gnominis sitis Fexationum inuitis aduenientium spontanea esuries, peccantium no condenatio: sed ultra vires miserario. Su/
132쪽
scipiendi sunt primi: laudabiles secutased illi
beati:qui esuriunt afflictione:& ignominiam sitiunt: quoniam cibo insatiabili saturabutur. Qui luctum acquisisti:omnibus illu viribus
tene. solet enim,nisi firme solidetur: auolare, ae tumultibus, curis Q corporeis ac delitiis su gatus: maxime vero facile i multiloquio, de scurrilitate ditatuitur, non secus qua ab igne cera . Maior ac potentior baptismate post ba
ptisma & si audax dictu id videatur Mns lacrimarum inaliud enim prscedentia nostra de licta purgauimstud vero posteriora.Atq; illud
quidem omnes ab infantia acceptu inquina uimus:per hoc aut & illud repurgamus.quod nisi diuino munere datu esset hominibus: in rissimi omnino qui saluaretur,inueniri potuissent . Moestitia, & gemitus ad dominum cla mant.timoris aute lacrimς legatione funguntur.porrcillis,quas sancta charitas effundit: sasceptas,atq; exauditas esse preces nostras indi cant nobis.sicut humilitati nihil sque cogruit ut luctus:ita nihil ei ita reluctatur,Vt risus.COratinens pro Viribus sanctae copunctionis beata laetificam tristitia retine: neq; in ea operati ullatenus cessesAuoad sublime te, atq; ab hu manis contagiis puru CHRISTO domino sistat.Perscrutari ne desinas, ait in teipso imprime byssum sempitemi ignis,crudeles mi nistros, severu imitem l iudicem nemini tuc ignoscentem,
133쪽
Io sc ΗΟL ε' ignoscerem, inferni ignis chaos infinitu, si terraneoru terribilium Q loco' terrificos de/scesus il hoR hominum imagines: Vt,siqua est in anima nostra luxuris lasciuia ingeti tre more pressa transeat in incorruptam,ac perpe tuam castitate: & per gratia luctus igne omni
clarius lucescat.Sta in orationis prece tremes:
nec aliter qua reus iudici assistens: ut & interiori & exteriori habitu furorem iusti iudicis co Mesrael enim patitur anima viduam despilacere sibi anxie adstante olestias o inuiolabili patiente Siquis animae lacrimas possedit: huic locus Ois ad luctu aptissimus est. quod si
solis adhuc exterioribus operatur: loca, mo res eligere ac discernere non desinat. Sicut thesaurus occultus eo, qui in foro propositus
est:& iuiolabilior est: & minus furesdolicitat: ita & ea, quae prsdiximus,intelligamus. Noli eis esse similis:qui mortuos sepeliunt:qui nucquidem super eis lugent: nunc ipsorum gratia inebriantur. sed esto ut vincti ad metalla dana. ti: qui horis singulis i carnificibus caeduntur. Is,qui modo luget: modo delitiis,& risu solui deprehenditunei similis est, qui canem Volu/ptatis cum pane lapidat:qui huc quidem peti
sequi actu videtur: re aute sibi assidere horta/tur.Esto subtristis ostetationis inimicus,ac tu iter ad corais tui custodia attonitus. Memutquippe seuera tristitiam d mones,haud secus
134쪽
qua fures canem. Non est fratres eade nostra, quae ad nuptias Vocatio. prorsus enim Vt nos lipsos lugeamus, cati huc i deo sumus Qui dam Mu lacrimas profundut: in illo ipso bea nito tempore, ne ninis omnino cogitet sibi sis vim faciuntdmprobe id quide. no enim intes :liguntilacrimas absq; cogitatione & intentione animi profusas,bruis, no rationabilis naturae esse proprias. Ex cogitatione lacrims pro deunti pater aute cogitationis rationalis ani
munCu in lectulo decubas: sit tibi ipse iacen/tis habitus figura in sepulchro clausi:minus mdormiesdpsa quom menst delibatio lametands sortis vernatu illose te admoneat:minus)delitias requires. Sed in ipso aqvs poculo flanis illius sitim ne obliviscaris:atq; ita vim na
turae omnino facies. uoties prsceptor noster honorifica nos columelia,& terrore, & igno minia affecerit:subeat mente nostram terribi
lis illa iudicis sententia. sic insita nobis tr rationabilem tristitia, & amaritudinem manis suetudine & tollerantia, veluti gladio ancipiti omnino iugulabimus empore ut ait Iob rarescit mare.sic & tempore & tolleratiaquς di, cta sunt,fiunt in nobis: & perficiuntur.Memo ria aeterni ignis tecum singulis noctibus dor/miantecum in euigilet:nec unqua psalmodis tempore dominabitur tibi negligentiadpsum quoq; indumentu tuum te aci exercitiu luctus i
135쪽
Ios CHOL το hortetur.Omnes enim Aut mortuos luget:ni. gris vestibus operi utur. Si igitur no luges: Propter hoc luge. sin vero luges: propter hoc maxime te lamentis affice:quod ex honorabili,& tranquillo ordine teipsum per tua scelera in humiliore,& laboriosum deiecisti.Sicut in caeteris omnibus, ita & i lacrimis quom iudex noster optimus atq; aequissimus naturς Vires omnino diiudicat . Vidi modicas guttas istar Diagninis cum labore effundi. Vidi item χnγres abso labore profluere.Ego deniq; moerestium dolorem ac gemitum pluris existimavi, qua lacrimas. puto 3 & deus item. Non sane
conuenit lugetibus theologia sermo. nam ex eo maxime solui illorum fletus consueuit. Is
enimHui de theologia desserit:in solio doctoris pompam prsferentinui aute luget, in citrario & sterquilinio sedenti coparatur Atl hoc est ut reor)quod Dauid maximus interrogati artibus respondit: qui profecto dc doctor, & sarpientissimus fuit. Quomodo cantabimus canticum domini in terra aliena c idest vitiositaseus: Sicuti creatura motum aliquado ex se gi gni onunqua vero aliunde suscipit: ita de de compunctione quoq; sentiedum est. Quoties anima nihil etia curantibus vel studiose opeγrantibus nobis in lacrimas ut cretae copulυctionis excitata in solo fletu requieuerit: curramus solicite. Dominus enim no uocatus adinuenit:
136쪽
rii piarum lacrimam aquas nobis clemes por rigit:quibus deleatur scelera' chirographi nos struserua eam ut pupilla oculi tui:dohec sponte abeat. Longe enim maior est huiusmodi copunctionis vis,qua eius,qua studio nostro,&labore acquisiuimus. Non,qui quado uult luget,is gratia luctus adeptus est sed hic magis:
qui in quibus uult, ne is quidem, sed qui sicut
deus uult,luget. Nonunqua ei luctui, qui secudum deum est nanis gloris miscetur ingratae lacrimae quod tum fieri pie & prudenter ani
maduertemus:cum lugere nosmetipsoso in
men malignari uiderimus.Compunctio pro prie est animi dolor omni elatione carens recultam sibi omnino consolatione indulgens, solani a resolutione suam horis singulis me ditas,consolationemn det,qua humiles mo nachos uisitat, ut aquam frigidam expectans.
Quiciant toto cordis sensu luctu postiderutrii uitam quoq; ipsam suam ut labo' plenissi
mana, lacrimarum & dolomugiter materia sibi ministrantem oderunt: corpusn suum ut inimicum aduersati sunt. Quoties in iis, qui secundum Deum lugere uidentunsuperbia ut iram deprehenderis:ho' scito lacrimas no ex eis esse, quas compunctio salubris elicit. Quae enim societas, inquit, luci ad tenebras e Solet
adultera copunctio elatione gignero ea uero, quae
137쪽
quar laudabilis de probata est consolationem. Sicut ignis stipulam inflamat,& consumit ita ct castς lacrinis sordes omnes de uisibiles & iγuisibiles absumunt. Lacrimaria rationem ple iit patria non patere,& esse obstrusissima,atq; ad inuentedum dissicillima definiunt: atq; in iis potissimu,qui rudes imbuutur. Aiunt enim ex multis eas & uariis occasioibus gigni: puta
ex natura:ex deor ex afflictioe uitabili rem lex laudabili:ex inani gloria:ex fornicatioerex dilectione: ex mortis memoria: aliis i pluri, rnis. rum his omnibus lacrimas moais di. uino timore discussis,& cognitis, ex iugi rura strς resolutionis memoria mundissimas,& ab omni fraudis suspicione alienas lacrimas no his coparare stuaeamus. Neq; enim est in eis elationis furtiuae suspicio:sed emundatio maχgis, profectusq; charitatis in deum: peccati labolitio:&cadidissima,& ab omni plurbationu strepitu remota, ac felicissima requies. Eos sane qui lugent: nonnunqua ab optimis lacrimis inchoasse, & ideteriores desinere, nec no uum,nec miru est sed a cotrariis, aut etiam naturalibus in spiritualestrasserri lacrimas,& singulare est, & laudibus re uera dignissimu. hoc aute problema manifestius noueriat, qui circa inanem gloria proniores sunt. Noli antequa perlacte emunderis, lacrima' tuaru imbribus credere. neq; enim habet fidem uinii statim e torcularibus
138쪽
torcularibus expressumomnes quidem lacrimas nostras,quas secundum Deum profundi mus: esse nimiu utiles, nemo est qui refrage tur. Quaenam uero sit earu utilitas, in tempore nostrae migrationis agnoscemus. Qui ex iura
luctu in deum proficit: is epulare quotidie, Se
festa celebrare no desinit. qui uero corporali ter epulari non desinit: hanc sempiternus tu ctus excepturus est.Non est reis in carceretia. ita ne monachis quidem ueta in terra sp
lennitas. Ati idcirco forsitan honestus ille fletus smulator ingemisces aiebat.Educ de custodia anima mea: ut exultetiam iri tua thes, bili luce. Esto sicut rex in corde tuo sublimis, in humilitate residens, & risui iubens,uade: Z vadat: & dulci fletui, ueni:& ueniati seruo i, ac tyrano corpori fac hoc: A faciat.Siquis beato gratioso luctu se,ueluti sposali indumento uestire curauit:hic spirituale animς cognouit risum. Quis putas erit eiusmodi. qui tepus
suum omne tam pie ac religiose in monastica conuersatione cosumpsimi nullum die,nulla horam Rullum momentu aliquando perdiderit: quod non in diuino seruitio, & religiosis operibus expenderitrid apud se iugiter ac solicite reputans:possibile no esse eunae diem bis in uita cospicererBeatus,qui coelestibus intel Iectualibus o uirtutibus defigere animi obtu tus ualet. Sed ille sane ab metu ruinae est:
139쪽
Io S C Η Ο L τε qui ex monis,scelectae 3 memoria genas suas uiuentium aquaru perpetuis imbribus rigat. Facile autem adducor,ut creda priorem illum statum per huc secundu profecisse: at ad illa felicitatem peruenisse. Vidiem mendicos, ac pauperes improbos facetis qiuibusdam uerbis ipsa quot regu corda ad misericordia celeriγter inclinasse. Vidi item pauperes,ac uirtutis bus inopes non urbanis quide,sed humilibus magis, tenebras Q ac hasitatione testantibus uerbis, ex profundo corde ad coeleste regem summa improbitate, atq; perseueratia clamantes,ui sua inviolabile illius natura ait elementiam uiolasse. 3 ut lacrimarum sua gratia in animo inflatur: s Q qui non lacrimantiar: damnatiis ei similis est:qui ab imperatore coitra inimicos suos accipit arma: his o ipsis seγmetipsum necat. No indiget deus lacrimis .nostris o socii: neq; hominem ex cordis angustia lugere vult: sed magis ex insigni ad deum charitate in hilaritate animi laetari. Peccatum . remoue: & superflus ia erunt sensibilibus oculis fust moesis lacrinas. neq; eni cauterio Opus est si uulnus desit.Non erat in Adam ante prsuaricationem lacrimae:sicuti nec post resurre ctionem am destructo peccato erut.siquidem
tunc aufugit doloro tristitia,& gemitus. Vidi in quibusdam luctti uidi item in aliis,eo quod luctu indigerent, luctum. His aute, etsi luctus
140쪽
λ C L I o 1 non desit:tamen ut qui illum non habeant taafficiuntur: per i hanc animi decoram castitatem inuiolabiles furibus permanent Atq; hi sunt,de quibus dictu esLDominus sapietes lain cit c cos. Solent enim ipsς quom lacrimae IouiOIes quosq; nonnunqua extollere.quocirca quibusdam diuina dispelatione subtrahutur: utidum se his priuatos uiderint:studiosius eas requirentesmiseros seipsos recognoscant:ge mitibus o & moerore, ac dolore animi, pro fundam tristitia,& hssitatione se coterantique omnia lacrimam uices tutissime implere so/lent:& si ab ipsis nimiu utiliter nihil istimen/tur Inueniemus nonunqua i observemus dbligentius: ridiculum quiada in nobis daem nes moliri.Nam cum saturitate distenti fueis mus:c6punguntnos:rursum,cum ieiunaverbinus:obdurantiui seducti lacrimis parenti ui/ttiorum gult,ac delitiis nos ipsos exponamus. tquibus obtemperandu non est: sed contra o/i mnino faciendu. Equidem ipsam copunctio nis uim considerans stupeo: quonamodo ea, quae luctus,& moeror dicitur: gaudiu intrinsecus,& laetitia,veluti mel & fauu connexa mosideat. Quid igitur ex hoc nobis innuitur c Id profector quod proprie dei donu huiusmodi
compunctio esse pro cofesso habetur. Est tunc in anima no iniucunda voluptas: deo latenter moestos, & cottitos corde cosolante. Ueru Vt occasio