장음표시 사용
131쪽
tere ominium habet rerum spiritualium, aut potestatem de spiritualibus in ordine ad finem semporale, nempe pacis publicae conseruationem i ponedi. Et hoc Cores, larium etiam ex similitudine, qua Card., Bella inus paulo inferius ' comparat po- οῦ testatem ciuilem& Ecclesiasticam carni &spiritui, atque ex Responsione, quam ad
aut oritatem S.Bemardide utroque gladio adducemus, clarius elucescet. obseruatis non erit dissicile singulis rationibus, quae a Card. Bestuminos infra r3 ι. s pro potestate temporali Pontificis demGstranda rutur ex ipsiusimet principijs abundanter satisfacere. Inprimis tamen non abs re erit paucis declarare, quis artifici se ipsum quaestionis statum proponat, de sententias Auitarum de potestate Pontificis temporali recta stat. Is igitur ad quaestionem hanc de potestate temporali Pontificis disputanda mag- 'h s: ' prediens in primo disputationis aditu tres circa potestatem Pontificis temporalem ait inueniri Auctorum sententias. t Io Prima est,Summum Pontificeον re Huma habere plenisisimam minum πη--, tum m rebueyca
132쪽
Maesiasticis, tum inpoliticis. Ira docent Amgustinis Trismphin in Sum de twtestate ,, Eccinari. r. ar.DAvarus Pe iustis.I. de ptinctu Ecclesia , cap. . 13. multi Iur ,, consulti,ut Hostis sis cap.Ssper his de vota, , , est voti redem .Panormitanus in cap. ouis is de Iudisse, S luester in Summa de peccatis is verbo Papa y.Secuna alijsopauci. n Asiam Hostiensis viserius protraditur; docet is enim pre Christi aduentum omne dominium Principum infidelium translatum esse ad Ec- , , clesiam, o residere in Summo Pontifice, vi
neario Summiis veri Regis Christi, ct ideo posse Potificem Regna infidelium iure suo dο--
nare quibus volueris elaum. Ios ltera, non tamsententia qο- ,, haeresis, in altero extremo duo docet.' Primo, is Pontifcem ι Pontificem, o ex iure diuino, ιι nullam habere temporalem potestatem , nec 11 posse vilo mMo imperare Principibus Secularibw,nedum eos regnu, o Principatu priua- ,are , etiamsi illipriuari alioqui mereantur. SM ,γ
icopis accipere temporale dominium, quod ,, nunc habent in quoda urbes, δ' prouincias, is sue eiusmoi dominium donatum eis se risbiae Hud uetauerint. Prohibu exim iussa
133쪽
diuinum vni homini gladium spiritualem se
temporalem simul committi. Ita docent hin tui omnes hui- temporis e ac praci e Calaianus,lib. . IU-. cap. MIy.8.9. IO. II. I 2. st o Petrus in rur in cap. I ad Rom. ac Brentius inProlegomenis carea Petris a Solo. agriburgenses autem centuria Lmasib.2.cap. . colum. ponunt inter πο- ' tas CAntichro, quod Ponufex duos,adios gerat, undecunque illos habuerit. Ac deinde centuria 8.9.Io. ct II. raristo Poni m M de hoc maxime eos reprehendunt. ros Tenissententia media in Cathoί- - eorum Theologorum communis , Pontificem,
ut Pontifceminon habere direm , est modiale intim temporalem potestatem, sed βο- tum spiritualem amen rationes ritualis M. sere saltem indirecte potestatem quandam Mam hummam in temporistas. Ita Hugo de' s. Uictore tib a. de Sacramentis para. 2.cap. v 4. quem sequitur Alexander Almsis 3 . parr.
134쪽
e eonfirmetur. Ioannes de Parsis in traα,, de potestate Regia se Papali, cap. 6.ct 7. Lac
In Hae sent tres illae Auctorum Bitentiae, quas circa hanc quaestionem reperiri docet Cardin. Bellarminus. In quibus quidem recensendis tam pulchro utitur a tificio. ut Lector in rebus Theologicis minias exercitatus,statim, ae quaestione hanc de potestate temporali Pontificis, tali m
135쪽
explicatam, ante oculos proposuerit, in ea sententia, quae potestatem Pontificis temporalem denegat, exitiale haereseos venenum latitare nequaquam dubitare possit. Cum enim in primo introitu tres Auctorum sententias de potestate temporali Pontificis reperiri audiat, unam, quae asserit Pontificem plenissimam in temporalibus habere potestatem in uniuersium orbe terrarum; & aliam, quae docet Pontificem talem quidem habere potestatem, non tamen directe, ut voluit prima opinio , sed si limindirecte, seu in ordine ad boniim spirituale;&tertia sententia pro haeresi re putetur: nequaquam prosecto lissitare potest, quin si Card.Bellarmino viro utique idoctissimo in re tam graui fides adhibenda sit, necessario vel primam, vel secundam sententiam amplecti debeat, nisi in apeream haeresim labi scienter velit. Io8 Veruntamen non videtur ipse salua semper reuerentia illi debita) adeo accurate, ne dicam fideliter,sententias Auctorum de hac potestate Pontificis temporali commemorare, sicut demet Doct rem Theologum quaestiones grauissimas
qualis est ista de qua nunc astur, utpote qua
136쪽
quar ad debitam Principibus supremis, qui solo Deo minoressiunt v,obedientiam a fidelibus subditis iure diuino exhibendam ctat) ex prolata veritatis indagandae, aut illustrandae gratia pertractantem sed in hoc
potius incumbere videtur, ut Lectorum mculis tenebras offundat,& ipserum mentes quadam confusionis caligine obducat, nequis huius controuersiae quae tantos in Christiano orbe tumultus, tantasque inter Regnum, & Sacerdotium discordias ex
citauit status sit,ab ipsis pasipici possit.
Io9 Atque ut primam sententiam ab ipso relatam, & merito impugnatam mihsam faciamus, in secunda sententia, quam. ipse h,resim nuncupat, plures simul pera miscet sententias,seu propositiones inter se omnino distinctas, & a Catholicis Doctoribus singulas propugnatas. Prima est, Pontificem ut Pontificem,& ex iure diuino , nullam habere temporalem potestate,/ hanc etenim propositionem plurimi Doctores Catholici tuentur,quos supra γ recitauimus. Altera propositio, seu sententia est,Pontificet ut Pontificem,& ex iure diuino, nullo modo posse imperare Prin
cipibus Secularibus, in causis, subintellige,
137쪽
temporalibus de quibus duntaxat praesens quaestio a Cardin. Bellarmino instituitur. nam alioqui posse Pontificem in causis spuritualibus imperare Principibus Seculari. busonines Catholici profitentur.
Ho Pro cuius propositionis: meliori intelligentia sciendum est, causas, & crimina aTheologis distingui, ut videre licet apud Ioh. Parisiensem &Iacobum Almai- num 'in causas, & crimina Ecclesiastica, seu spiritualia, in Secularia tque in mixta. Causae Ecclesiastica' dicuntur, quae pert, nent ad Sacramenta, &lmem Euangelicam : & crimina Ecclesiastica, seu spiritu lia dicuntur,quae E directo Sacramentis,&legi Euangelicae repugnant, ut haeresis, Sumonia, Sacramenti, vel Censurae Ecclesi,sticae violatio, &c. Causae politicae sunt, quae ad Saeramenta,& legem Euangelicam non spectant: & crimina Secularia dicuntur,quae seclusa quacunque reuelatione diuina,de Euangelica, stando in rie naturae, adhuc peccata es cui furtum, homiciduum, fornicatio, ebrietas,&c.Crimina vero mixta sunt, quae utroque modo prohibita sunt, ut adulterium, quod est tum eontra legem naturae, tum contra matrimonij S,
138쪽
III Praeterea potest aliquis in temporalibus dupliciter peccare, uno modo pe cato erroris aut oppositionis, ut dicunt, boc est, iudicando peccatum illud quod com mittitur circa Secularia non esse peccatum, ut iudicando, furtum, homicidium, aut iusmodi non esse peccata i alio modo pec- cato vemlicat v, ut loquuntur, id est, sibi Vendicando, vel retinendo quod est alte rius, surtum scilicet, aut tale aliquod pe catum seculare perpetrando. iria inamuis igitur omnes Theologi concedant, penes Ecclesiam ex Christi institutione esse potestatem cognost di de quocunque peccato mortali erroris, di tu, ridice denniendi,an hoc,rel illud si peccatum mortale, eosque, mi contra talem Nelesiae definitionem senstrint, poenis Mise- siasticis castigandi: quidam tamen The lagi ut resert Almainus ' defendunt,non ' De potest, spectare ad Pontificem cognostere dς pe catis publicis pure Secularibus,qus Vocant Io.& q.3.cae vendicationis, neque eiusmodi peccatores
publicos poenis etiam Ecclesiasticis me cere; adeo ut non possit Papa , otia Papa, iure diuino punire latronem publicum pro
furto, uti homicidam pro homicidio. Et
139쪽
propterea iuxta istam sententiam non potest Summus Pontifex in eiusmodi causis pure temporalibus Principibus Seculari-hus, alijsuh laicis in foro exteriori quoad vim coercentem imperare, quia eluunodi causae, & peccata no sunt sori Ecclesiastici, b Apud Ab sed Secularis. Neque inquiunt,h ad
tudinem necessariis coercitiuhse tantum βου- fla se innuitiu4 innuendo scilicet, & stendendo quae sint media necessaria ad beatitudinem consequendam. ii 3 Et quamuis haec sententia mihi non placeat,ab aliquibus tamen Theologis defenditur, ut iam ex Almaino diximus. Immo ipse Almainus eam probabilem esse φ existimare videtur , dum ita sci ibit : Item uterque duarum 'uηdorum madorum est 'probabilis videlicet; quod Papa in rebus purὸ
ei Ebus nullam iurisdictionem nee regulari . , ter, nec castualiter habeat iure disinoo Misia . situtione diuina; vet quod habeat 'non regi. lariter,sed casualiter, ta in duobus casibus
tantum supra numeratu 3 scilicet: si nullus sis Iudex temporalis, ct si non potes exercere,vel negligat, obabile est,quoa in illis duobus evisibus habeat iurisdissionem iam inrandi in
140쪽
Duemlibus. Haec Almainus.Per Iurisdictionem autem administrandi intelligit 2-llim per censuras spirituales, ut ex princupio capitis plane collitur. Sed eam expres, silis tueti videtur Ioh.Parisitas ' his Verbis: d cap i, o Et ita de peccato in temporalibus non iudicat, vel cognoscit Iudex EcclesiaBicus HSecularis ramum, nisi fortὶ aliunde quum a Christo concessum essuerit, vespermissam Nnde iis
ab Almaino pro hac sententia citatur. , :ri4 Tertia propositio , cuius menti
nem facit Card. Bellarminus in illa secunda sententia, Oam ipse haeresim appellat est,
non posse Pontificem Principes Seculares suis Regnis ,& principatu priuare , etiamsi illi priuari alioqui merantur.Et neque haec propositio haeresis est,aut doctrinae Cath licae repugnans. eamque expressis verbia defendunt plures doctores Catholici,quos
supra ς commemorauimus. De ea em n e tu. & seq.
dixit Trithemius t , certant Scholames, se iactuesub Iudice luen. Atque ita patet tres omnino distinctas sententias in secunda illa sentemtia, quam Bellarminus haeresim appellat, ab ipso simul confundi. 111 Prima sententia est, Papam nullam prorsus habere potestitem tempora-