장음표시 사용
111쪽
Catonem Vs. 1. prim G. Fabricius Valarium Catonem est interpretatus, nobilem Grammaticum, de quo Suetonius in libello de illustr. Grammat col. Recte vero observavit rellius, Catonem, qui Sullanis
temporibus patrimonio 1erat emtus, etiamsi Ixerit ad extremam senectutem, vix tamen Superatnem suisse eum Horatius componeret Satiram allatam, narratio-
no quoquo de Catonis nova Lucilii edition sump-
tam osso o loco Suetonii do illustr. Gramm. . .:u Crates Mallotes nostris exemplo it ad mitandum. Hactenus tamen imitati, ut carmina parum adhuc divulgata vel desunctorum amicorum Vel si quorum aliorum probassent, diligentius retractarent, ut Laolius Archolaus Ueetiusquo Philocomus Lucilii Satiras, familiaris sui; quas legisse apud Archolavin Pompotus Laenas, apud Philocomum Valerius Cato praedicat,i, ut adeo Catoni ab auctore et versuum illorum tributum esset, quod re Vera fuisset Archelaio Philoco . . Vorsus autem allato Cruquius, Lambinus, orrentius, alii Horatio abiudicarunt, vindicavit contra I indoinus, ita tamen ut fragmentum potius esse censeret, post mortem poetae repertum, quam initium Satirae cui praefiguntur, Vindicarunt quoque Doerm-c ius Frankius, qui os inserendos esse censuit postvs 1., et Reifigius, qui post 71' Grammaticoruni equitum doctissimum illum, de quo S. 8. Ascensrus suspicabatur Maecenatem esse, Heusdius nuper Hor
i esto Gog o. omissi sunt in Edit Fabrieli a. 1555. Inmorati Sat. Editionemeindorfiana, quam curavit neste
mannus P. 252. In Edit a. 544. teste Gesnero.
tium se ipsum designasse opinatus est . Hic quoque Verba: si quo melior Vir adest, nos. . , ad Catonem referri solita, Lucilium spectare censuit , de quo Horatius Libr. II. Sat. 1. v. 29. ad Trebatium:
Rhetores, qui ab Horatio commemorantur, Sunt Heliodorus, Moschus et Timagenes. Cum Timagene componemus Iarbitam, eius imitatorem, quamvis incertum Sit, utrum quoque rhetoricam Xereuerit.
HELIODORI brevis sit mentio in descriptione itineris Brundisini, quod secit Horatius, una cum illo, in comitatu Maecenatis, Libr. I. Sat. 5. S. 1. qq.:
Egressum magna me accepit Aricia Roma Hospitio modico rhetor comes Heliodorus, Graecorum longe doctissimus.
Nempe Horatius, ut recte observavit telandus, comitem suum honorifica mentione in sua narratione Daudare non poterat Heliodorus autem prorsus ignoratur, nisi is sit, qui a Mario Victorino ' antistos artis metricae inter Graecos vocatur. Vivebat sortasse in domo Maecenatis, ut Albutius in domo Planci, Timagenes, de quo infra in domo Pollionis. Nec OSCHUs notior est, de quo oratius ad Torquatum Libr. I. Epist. 5. S. . q.:
Studia critica in C. Lucilium, P. 122 sqq. a. l. p. I40. Putich. p. 254I. Laudatur ab Hephaestione in Enchiridi c. I. p. 16. d. aissord a Longino in Proleg ad eph. p. 138. et 41. t in scholiis ad eundem p. 183. ibid.
112쪽
Mitte levis spes, et certamina divitiarum, Et oschi causSam.
ubi annotat Porphyrion Schesiastes uno Pergame-- rhetor notis mus, reus veneficii fuit, mu ea ameae primis lune oratores egerunt Torquatria his, in quo
quianus Acron. hic tamen Ossa Pollionis
ae stri obiicia i a multis scriptoribus
servata est . Erat Alexandrinus, teste Suida tus Gabinio, Romam vectus emtusque it a Fausto, Sulla filio. Rhetoricam Romae docuit sub Pompeio, Caesar et Augusto. Impotentia linguae schola excidit dogitque in agro Tusculano. Mortuus in Albano os cum vomere vellet post coenam, in ocatus, pinna fortasse, qua vomitionem evocare volebat Sene a pater tradit, Timagenem X captiVo cocum, e coco iearium, ex lecticario ad amicitiam Caesari usque solido fuisso, dicacitate vero cum Caesaris gra'a excidisset, combussisse suam Historiam rerum ab illa gestarum, quasi ipse illi ingenio suo interdiceret Fus Ionoea philosophus Libr. de Ira III. c. 23. Saepe imagenem, Caesar monuit ut moderatin lingua uteret , perseveranti domo sua interdit. Postea Tisinagenes in contubernio Asinii Pollionis consenuit Historias postea, quas scripserat, recitavit et combus-git o libros et Caesaris augusti continentes m
- 197 ignem posuit. - Caesar numquam cum liospite inimici sub questus est; lio dumtaxat Asinio Pollioni dixit: ii θηριοτροφεις. ii Paranti deinde excusationem obstitit, et severe, i, inquit, in mi Pollio, seuere in Et quum Pollio diceret: in si iubes, Caesar, Statim illi domo mea interdicam,im in hoc me, ii inquit, si putas facturum, quum ego vos in gratiam reduxerim 3uFuerat enim aliquando Timageni Pollio iratus, nec ullam aliam habuerat causam desinendi, quam quod Caesar coeperat. v Sunt qui Timagenem Rhetorem diversum esse censeant ab Historico Quae vero de utriusque maledicentia ae petulantia reseruntur, recte in unum Timagenem conveniunt' Commemorat Horatius Timagenem Libr. I. Epist. 19. V. 15. Sqq.:
Rupit Iarbitam Timagenis aemula lingua; Dum studet urbanus, tenditque disertus haberi. Decipit exemplar vitiis imitabile.
De IARBIT scholia sunt melioris notae, reliquiae sine dubio veteris illius Helonii Acronis libri de personis Horatianis. Annotat Acron. si 'arbit Mulpa fuit regione, qui dum Timagenem hilosophum post
convivium et inter pocida declamantem, esset imitari et non posset, invidia quodanὶmodo discerptus est. v men
Suidam in oee secuti De Timagene cf. Bonamius in An. de Ae d. mer T. XIII. p. 36 sqq. Cl. Thorbeckius de C. Asinio Pollione p. 101 sq. Weichertus Oet Lat. Rel p. 393 sq. Habet praeterea Suidas Timagenem Milesium, Plutarchus, in libro de Flum. c. . de Arari, Timagenem Syrum. CL Seneca Epist. XCI. I3. Plutarchus de Adul. et Amici discr. c. 7. Reddere vult, ut puto, Graecum tro picην. De Timagene Stapud Suidam in voce: σοφιζευσε. in autem σο picus, Rhetor, qualis Gorgias, qualis Prodicus fuit.
113쪽
- 198 datius requianus: Mi Iarbsta Mauru fuit natione, quidum Timagenem philosophum, post conrimum et infer pocula declamantem, vellet imi ari nec posset, invidia quodammodo ruptus est. ii torphyrion: imo 'arbi a Maurus fuit, qui dum Timagenem imitatur, post conviarium et intra poeula declamanuem propter insolarinam faciendi quod conabatur, paene disruprus es Timagenes enim multos eonabatur adhibere et coenae et declamasionimae, dumque ab his mullum laudatur in admirationem mi, provocarae 'arbitam dicitur, qui e et tomachum abrupit, si disrupis dum Timagenem et dicendo et pa8cendo am os conatur aequare M Auctius scholion Cruquius in Auctario exhibuit p. 94. is hic a bila Maurus regione fuit Cordus, sui dum Timagenem imitritur eet , et Foa ex Cod. his. uno barbita mau rus fuit cordua quidam fimagenem imitatus. ii Fuit igitur insolix illo imagonis imitator, qui morte Subita ο-
natum luisse videtur, natione Maurus, nomine Or-dus. Utrum Iarbitae nomen revera habuerit, an Vero
HWatius nomen illud, deductum ab Iarbae regis nomine, ei imposuerit, incertum est Goniecit ei-cherius ' Codrum genus suum deducere voluisse ab illo rege antiquo, quemadmodum Ennius, ut Supra vidimus rege Messapo , eique de causa Hora-
,eicherius Poet. Lat. Res p. 398. observat scholion ex ductus esse conflatum. Posterius, inde a Tima es enim, Iectionem refert: aemula coma, quam s. 15. pro aemula i , Cruquius et Torrentius in SS. invenerunt. Cruq ex Cod. Busi Barbuta. Virgilius Aeneid. Libr. IV. v. 36. et 106., vidius Fast Libr. III. v. 552. Silius Italicus Libr. I. v. II. Iustinus Libr. XVIII. c. s. Poet. Lat. Rel. . 309. Pag. 5.
199 tium id illi nomen per iocum affinxisse Prodit autem apud Virgilium Codrus, minis poeta, in Ecl. V.
V. 10. Sq.: MENALCAS. Incipe, Mopse, prior si quos aut Phyllidis ignes, Aut Alconis abo Iaudes, aut iurgia Codri,
ubi perperam Scholiastae Servius et Cruquianus cogitant do Codro Atheniensium rege, et in Ecl. VII.
CORYDON. Nymphae, noster amor, LibethrideS, aut mihi carmen, Quale meo Codro, concedite proxima hoebi Versibus ille facit aut, si non possumus omnes, Hic arguta sacra pendebit fistula pinu. THYRRIS Pastores, edera crescentem ornate Oetam, Arcades, invidia rumpantur ut ilia Codro:
Pseudo-Servius ero ad Vs. 22. annotaVit u Codrus
poeta eiusdem temporis fuit, ut Valgius in legis misrefert ii Notatur quoque Codrus a Iuvenale Sat. I.
Semper ego auditor tantum numquamne resonam, Vexatus toties rauci Theseide Codril
qui vero Codrus Iuvenalis potius aequalis, quam Virgilii fuisse videtur, quapropter IuVenalem nomen eius, Virgilio desumptum, poetae cuidam aequali reeitandi studioso, ambitios et clamos dedisse, opinatus est cichortus Virgilii autem Codrum, nomine nautato, esse Cordum illum, quem Horatius Iarbitae nomine designarit, eiusque aemulationem cum Tima
Servius ad . I. et Schol. Cruq ad Horatii Libr. III. Carm. 19.
is Sat. III. v. 203 sqq. et Martialis Libr. II. p. 7. Libr. III. EP. 15. Libr. V. p. 25. et 26.
114쪽
- 200 gene in Ecl. V. V. 11. mortem vero in Ecl. VII. v. 26. a Virgilio significatam fuisse. eicherii sententiam, sed ustra, ut mihi videtur, impugnavit Schwenchius , negans Codrum poetam a Virgilio irrideri, Iurgia autem Codri, es. V. V. 11. nomen carminis esse statuens, quod inter alia Mopso canendum proponit Menalcas.
Critici tros apud Horatium prodeunt, in Arte Poetica, ita dicta, Aristarchus, Quintilius et Maecius
Tarpa Veterum autem Criticorum munus, non adeo
ut eorum, qui nunc sunt, in eo positum erat, ut inveterum libris vera a salsis supposititiisque discernerent, sed potius Versabatur in scriptorum virtutibus vitiisquo diiudicandis ' Hanc itaque facultatem suis criticis Horatius attribuit. Ita dicit de vir bono, et prudenti carminis censuram suscepturo l. l. V. 450.:
hic nim obolo suo notabat et expungebat versu HO- meri, quos poetae splendore indignos esse censebat. . Aristarchus, v ait Cicero, Homeri Versum negat,
quem non probat a Legebatur quidem olim apud Senecam Epist. LXXXVIII. D33. ii Aristarchi notas, quibus aliena carmina compunxit, v hodie Vero
p. 469 sqq. Cf. moratius Libr. II. Epist. I. V. 50 sq.: Ennius et sapiens, et sortis, et alter Homerus, Ut eritici dicunt. Ad Diversos Libr. III Epist. l.
- 201 post Fichorti diligentissimam codicum collationem: si Aristarchi ineptias, quibus aliena carmina Coniunxit. i, Dictum Aristarchi servavit orphyrion ad Libr. II. Epist. 1. v. 257 umo Aristaretas multa
reprehenderet in Homero aiebat, neque e po88 86ribere quemadmodum vellet, neque velle quemadmodum posset ii QUINTILIUM iam mortuum fuisse, cum Horatius Artem Poeticam componeret, Satis apparet e S. 438. Sqq.:
Quintilio si quid recitares, Corrige sodes Hoc aiebat, et hoc melius te osse negares, Bis terque expertum frustra delere iubebat, Et male tornatos incudi reddere verSus.
Hieronymus mortem eius roseri ad Ol. CLXXXIX. I. i. e. ad a. 30. s. 731. Varr.: Quintilius Cremonensis, Virgilii et Horatii familiaris, moritur. v Varum vocant Scholiastae omnes, poetam Acron et Cruquianus. Huius autem mortem Carm. 24. Libr. I. ita deflo Horatius, uti viro fuisse appareat moribuSintegerrimis et sanctissimis 3s 5 sqq.:
Ergo Quintilium perpetuus sopor Urguet cui Pudor, et Iustitiae soror Incorrupta Fides, nudaque Veritas Quando ullum inveniet parem'
Multis ille bonis flebilis occidit; Nulli nobilior quam tibi, Virgili, cet.
Ex hoc ultimo vorsu fluxit scholion Acronis Quidam autem fratrem Virgilii hunc volunt es8e,a ut recte Stendit Massonus ' Eiusmodi quoque sui error eorum,
qui putarunt in Daphnide Virgilii in EclogaV. Quin-
115쪽
202 - 203 tilium significari, teste Servio a v. 20. isti dicunt Quincitrum Varum ' signi ieari, eo atrum Vermissi, de quo etiam Hom sa. d. 24., Ecloga enim V ante a. 13 scripta iam filii, Quintilius autem a demum
VAos, cui Horatius Libr. I. Carm. 18 inscripsit:
Nullam, Vare, sacra vite prius severis arborem ,
sitne Quintilius Varus, do quo modo vidimus, ince tum ost. Ἀ ollatur Quintilius Varus ab Acrone, Schol. Crumiano et in MSS. aliquot apud Vande burgium. Est aurem ad us 1 Acronis annotatio, digna memoratus fere novo tu Virg. Optim vinetis salio l. retio Deum ere iubenti Sic Vulgo vere rubentd Candida enit avis longis invisa colubri ' i et
Scholiasto Cruq.: Nidlammare aera vi H - madet, ubi eompetent tempus est ut nullam arborem, prius uam item ponat, nonde l. Ρooriumpius coulegit, utrumque, in suo codice, proc Vare, legisse: vere, et ita, salva sententia legi posse, vel locus ab
Acrono laudatus satis ostendit odices autem, quos nune habemus, omnes lectionem Vare exhibent.
Hune Varum Isinius haud diversum putabat nec ab illo Quintilio Varo in Libr. I. Carm. 24. et in Arte Poetica, ne ab altero VARO, ad quem Canidia in
In Edit Henrieu Bas. 1575. Veneta vero . Ut cognomet Vari omittit. Vid. IIonius in Vita Virgilii ad a. 712. Alcae imitatio, cuius versum servavit Athenaeus Libr. . in . p. 430. C. Edit Casa . 657. Locus cst in Georg. Libr. II. V. 19 sq. Non usitatis, Vare, Polsonibus o multa fleturum caput lin
cuius partes, in Canidia deprecanda, sive potius irridenda, in pod. XVII. Mitscherlichius, vel invitis Scholiastis, Horatio ipsi tribuit. Isinio adstipulatus
est ei herius , ita tamen ut praenomen ublii a Ialinio, praeeunte Fea, Quintilio Varo assicium, omni fido destitutum esse ostendat . Sed in optimis Vande burgii codicibus Varus hic e vocatur Alfus Varus, itaque potius prorsus diversus ab illo altero est habendus. Torrentius in Carm. 18 Libr. I. cogitabati. Quintilium Varum, qui cum tribus legionibus in Germania periit a. 763, ab Arminio circumvontus ' idem inscriptam esse putabat Virgilii Eclogam VI. Pseudo- Servium Secutus, quam Vero in honorem Q. Attii Vari composuit Virgilius . Eundem denique interpretabatur in Catulli Carm. . . .:
Varus me meus ad suos amores Visum duxerat e soro otiosum:
ubi hodie, post Ach. Statium Varius legitur et L. Varium amicum illum Virgilii et Horatii cogitant Viri
Docti. Repugnant enim temporum rationeS, quum
Catullus, teste Hieronymo, natus iam fuerit Gl.
De Vario et Cassio p. 135. L. I. p. 33. Strabo Libr. VII. p. 291. Velleius Libr. II. e. 117 sqq. Seneca Epist. XLVII. I. Suetonius in Vita Augusti c. 23. Florus Libr. Ιv. e. 12 6 30 sqq. Dio Cassius Libr. LVI. c. I 8 sqq. Orosius
116쪽
- 204 CLXXIII. 2. i. o. 667. s. 668. Varr. quominus C tuli Varus ille sit, qui periit a domum 763. Obstant quoque eaedem rationes, quominus ducem illum in Horatii Libr M. Carm. 18. cogitemus et tamen d
bitat Vandecturgius, utrum illud potius Publio Quintilio Varo. in Quintilio Varo, Virgilii Horamque
amico inscriptum suisso statuat Probabilius Massonus cogitavit de Lucio Varo Epicureo, Caesaris amico, cuius memoriam unus Quintilianus, uno in loco, servavit Instit orat Libr. I. c. 3. J8. ICum Cassius Severus obiurgaretur a praetore, quod a vocati eius L. Varo Epicureo, Caesari amico, convicium sucissoni, et i, altor enim in loco Liur. X.
3 1 8. - Virgilium quoque paucissimos Ie composuisSe Versus, auctor est Varus, ii non isse Varus
Epicureus signiskatur quod putabant Ialuus et
Doeringius, sed pro Vam legendum est Varius, ut Spaldingius ' censuit, cogitandumque de L. Vario,
de quo modo vidimus Putabat e sdorsius Varum condiscipulum illum Virgilii fuisse, de quo
Servius ad Eel. I. V. 13. is Vult autem referre sese cuream ectam, quam Virgilius Varusquae a Syro se diserant quem in persona Sileni inducit'. h η1 vero Q. Attius Varus sty, cuius institutionis menti quo
que sit apud Donatum in Vita Virgilii . 19. 79.
In Vita Horati p. 22. In Prolog admorat. p. XI. Vid. in Indice ad Quintilianum. Poet. Lat. in T. IV. . . . . De Syrone Cicero ad Diversos Libr. I. Epist. 1. de Finibu'Libr. II. c. 35. Edit. Veneta a. 491. Demno pag. 18.
apud Phocam Grammaticum in Vita Virgilii . 65., quibus in locis pro Vari soliciter Vari nomen restituit si chortus L Fuit denique Lucius Varus a
Cassio, Caesaris pereussore Rhodo praefectus' ceteroquin ignotus. Inter hunc igitur L. Varum ducem Cassianum, eius cognominem Epicureum, Caesaris amicum et Quintilium Varum Cromonensem diiudicandum erit, nisi ipso nomine Vare e loco suo disturbato, vere legendum esse CenSeu S.
Quintilius Varus, Cremonensis, poeta Vocatur ab Acron o a Scholiasta Cruq Poematum Vero, quae
ScripSit, nullum superest. Adscriptum olim illi fuit poema de Aetna , cuius ab aliis Cornelius Sever auctor habebatur. Sed illud Lucilio Iuniori, Senecae amico, vindicavit ernsdorfius , cuius sententiam secutus est Fr Iacobus in sua Carminis de Aetna oditione . SPURIU M CIUA TARP duobus in locis ab Horatio commemoratur. In Libr. I. Sat. 10. V. 37. Sqq.:
haec ego ludo Quae neque in ede sonent, certantia iudice Tarpa, Nec redeant iterum atque iterum spectanda theatris,
o in Arto Poetica V. 386. Sqq.:
Si quid tamen olim Seripseris, in aeci descendat iudicis auris, Et patris et nostras. Do Vario et Cassio p. 26 sqq. Appianus de Bello Civili Libr. IV. c. 74. Vid. . . caligo Poet. Libr. VI. . . p. 786 id. 6I7. L. . . IV. . . . II. Aliam de eius auctore sententiam exhibet Ruhkopssus in argumento Seneca Libri de Providentia, aIiam in Praes ad Epistolas P. XIV.
117쪽
- 206 Ad priorOm locum Porphyrion et Soholiastes Cr quianus Metium Tarpam vocant, ad alterum Cruqui nus Spurium Metrum Tarpam. Est aurem Cicoronis Epistola ad Marium quendam , de dedicatio la theatri Pompeianis unobis ea erant patienda, quae scilicet Sp. Maecius probavisset. v quaeritur Maoeius Hor tianus, idemno sit atque illo Ciceronis. Negat BonNIoius ' proptoroa, quod Ciceronis Epistola scripta sit annos prius quadraginta quam Horatii Ars Poetica. Haec enim . ex Bentieti rationibus, composita fuit post annum aetatis Horatii I. quem resert ad .n. 739. Varr. , qui vero reserendus orat ad a. 740. ,)Cicoronis autem Epistola scripta a. 699. Itaquo ae-cium verum vivumque hoc loco accipi non debero statuit, sed figurate alium quemvis iudicem legitimum peritumque, quasi Maecius vivus fuisset. Sed recto Boononi ostendit, Artem o ticam suisso scriptam anto a. 735. quo mortuus est Virgilius, hieoni cum Vario s. 53 sqq. inter vivos commemoratur, tum quoque, propter s. 438 sqq. post obulum Quintilii a. 730. Iam si hoc statuimus triginta tantummodo anni intercedunt inter Ciceronis Epistolam οὐ tomioseticam Horatii, pauciores etiam inter
Ad Diversos Libr. VII. Epist. I. Ad Art. Poet. V. 387. Siquidem Carmen Saeculare, scriptum a. 737. refert ad annum aetatis orati XLIX. amentietus oratium uno anno maiorem, quam vere fuit, nobis exhibuit, recte observavit irchnem Quaest. Horat p. 14. Idem ante irchnerum secerat Gesnerus, in sua Ηο- rati Editione, ad Bentiet Praelationem et Tatius in Proleg ad Horat p. LXXVIII., hic ita, ut uentleium certa quadam ratione
in eo egisse, vincere studeret.
Disput de Epist ad Pisones P. 58.
207 Epistolam laudatam o Satiram Libr. I. 10. quam,otsi in anno ius natali constituendo dissentiant Interpretes, nemo tamen post a. 724 collocavit' itaque Isinius nulla de causa. Satiram laudatam post mortem demum Maocii compositam tutabat, quΠλMaecius vel post Artem oeticam scriptam, adhuc inter vivos versari potuit Cicero. non sine aliqua contemtionis significatione Maocii momini o ita facit Horatius in Satira Libr. I. v. 10. Cum ero uterque
Submorosus, Cicero propter statum reipublicae, oratius propter calumnias obtrectatorum uorum, ita
scripserit, nihil eo Maecii existimationi detractum
esse puto, quem ipse quoque Horatius postea a facultate critica commendavit. In dedication theatri Pompeiani Sp. Maecius probaverat Attii Clytaemnestram o Livii Andronici 'wι- Troianum, ut discimus, Cicerone 'munus illud iudicandi publicumne ierit an privatum, dissentiunt Interpretes. Cura ludorum scenicorum pertinebat ad aediles curules .
De aecii autem aedilitate nusquam apparet. Fuit ergo Maeci vel ab ipso ompeio, vel ab aedilibus dramatum agendorum iudicium demandatum Fuit
eidem Horatii tempore, arbitrium permissum poeti-
eorum certaminum Seu CommiSSionum, quarum Re
pius mentio fit apud Suetonium .
Vid supra p. 7. . . In Horatii dit sec. P. 200. Cicero . . Livius Libr. XXIV. c. 43. us Cicero in Verrem Libr. V. c. 14., de Legibus Libr. III. α 3. In Vita Augusti c. 80. Claudi c. l. Caligulae c. 53. cf. Ma
118쪽
- 208 Restat ut inquiramus, quanam in aede sederit Tarpa iudex. Massonus domum privatam cogitat , qualem literarum lautores poetis ad recitandum commodare sol an Sed loquitur Horatius de odono de aedibus Aedes autem, singulari numero, pro domo accipi non potest . ioci, qui sere in contrariam sententiam laudantur, aut spurii sunt, aut eo rupti, aut de aede sacra interpretandi Ita apud Horatium, Libr. L Carm. 30. v. 4. Glycerae aedem Scholiastae recte sacellum laciunt. apud Iuvenalem Sat. III. v. 31 aedem conducere de eo dicitur, qui
Sacram aedem exstruendam Vel instaurandam condu
cit. In loco Curtii Libr. VIII. . . f 3 et 13. tum
Freiushemius, tum nae urgius, uterque in Indice, pro aedis reponunt edis, quod tamen necesSe non esse censeo, siquidem aedes ibi euhiotuum significare potest, ut apud Plautum Cas. Αct. m. c. 5. v. 31.:uper omnes domi edis. v In eiusdem Min Act. I.
Sc. 3. v. 67 is aedis nobis area est,n levissima mendatio ost aedes, eademque ratio est omnium ceterorum
locorum, ut adeo in Horatiano non nisi de aede sacra sit cogitandum. mentietas quoque aedem sacram imterpretabatur, sed alterutrum cogitabat, aut templum Apollinis Palatini, aut aedem Herculis Musarum, oblitus terminorum, quos Libro I. Satirarum constituerat. Templum initim Apollinis conditum est, cum Horatius ingeret a XXXVII., aedem Mus
In Vita Horati p. 63. Seneca Suas VI p. 39. d. Schotii, Iuvenalis Sat. . . I , Sat. VII. v. 40. Plinius Libr. VIII. Epist. 12. Vid. Bentleius ad Horatii Libr. II. Epist. 2. v. 2. Rubnκe nius ad Vellei Libr. II. c. I.
rum cum a XLVII. Librum autem primum Satirarum ex ipsius Benilei rationibus composuit ab a XXV ad a. XXVII. Equidem semper putavi Horatium tum in Libr. I. Sat. 10. V. 38. tum in Libr. II. Epist. 2. V. 92.:
aspice primum Quanto cum astu, quanto molimine circum- Spectemus vacuam Romanis vatibus Redem,
universe loqui de quaVis aede Sacra Templa, aedificiaque iis addita, mi tempore variis usibus destinata fuerunt. Ita Numa habitabat in atrio ostas ;habebatur senatus ut aede Apollinis, Bellona '. aliis; dabantur epula funebria in templis ' bibliothoea ab Asinio Pollion in atrio Libertatis publicata est ;unde, ni fallor, recte coniicere licet, poetis quoque
ad recitandum, aut ipsas sacras aedes, aut aedificia iis adiecta vacasse, neque unam tantummodo aedem, Augusti demum tempore exstructam, huic usu destinatam fuisse.
Exstructa a Philippo, Caesaris Augusti vitrico. Diversa ab illa Fulvii obilioris, quamvis contrarium tradit Eumenius in Orat pro instaur Scholis c. 7. p. 135. d. Arnig Vid. eichertus in Exe. 2. ad Libr. I. Caesaris Augusti Reliquiarum. Dio Cassius fragm. Petresc. 20. Tacitus Annal. Libr. XV. AI., Servius ad Virgilii Aeneid. Libr. VII. v. 53. Livius Libr. XXXI. c. 7. Libr. XXXIII. c. 22 et 24. Libr. XLIII. c. 36. Suetonius in Vita Augusti e M. Festus Libr. XVII.
Cicero orat in Vatinium c. 12 et I 3. Ovidius Trist. Libr. ΙΙΙ. Eleg. l. v. 69 sq.
119쪽
Medicos, quamvis Horatii temporibus servili plerumque vel libertina fuerint conditione, recensebimus tamen inter viros ingenio spectandos. Duo autem sunt, quos commemorat Horatius, Craterus et Antonius Musa. ANΤoΝm Musa, Caesaris Augusti libertus, hunc iocinore laborantem, contraria medendi ratione, cum prioros modici alidis illud somontis curavissent, Diridis plano restituit . ureo annulo propterea,
stata magnaque pecunia donatus fuit . Iam ut sere:
Regis ad exemplar totus omponitur orbis, Suetonius in Vita Augusti c. 8l. Di Cassius I m VII. e M Antonii Musae rationem medendi cogitasse videtur Seneca ' Clementia e s. o. ubi Livia ad Augustum Fac, quod mille solent, qui, ubi usitata remedia non procedunt, tentant con' su tonius I. l. e. 59. Dio Cassius I. l. Zonaras Annal. Iab X
si Burmanni Anthes Lat. Libr. II. I24. Vol. I. p. 303., PerpVirgilio adseriptum fuit.
ita repente balnea calida in contemtum abiere, Baiae amoenae desertae sunt queritur Horatius :mihi Baias Musa supervacuas Antonius et tamen illis Me facit invisum, gelida cum portuor unda Por medium frigus.
Est scholion Cruquianum melioris notae ad hunc locum, quod sic se habet: si Antonius Musa aegritu dine Augusti ariem ruam illustravit: nam eum dolore arthritico laboraret, et ad ummam maciem perductus es8et, curante milio ' medico, qui eum adeo calidis curabat, ut tectum cubiculi eius velleributa muniret hiepostea in contrarium verat Omnibu8, non solam perfusionibus frigidis, sed etiam gargarismi Cicerninae aquae, quae est Atellae , in domo Cae8aris, et potionibus usus est, ita ut intra breve te u eum curaret ob quam causam ab Augusto usque ad 8estertium quadringenties eae senatus con usto accepit. 3 Eadem autem Musae curatio, quae bene Successerat in Augusto, Marcollum exitio dodit , Baiisque mox vetus honos rediit, sive potius vetus infamia . Alter os CRATERUS, cuius es tum, ut oraculi, proponitur Libr. II. Sat. 3. V. 161. q.:
Libr. I. Epist. 15. V. 2 sqq. Leg. Aemilio. Ex SchoL Cruq corrigendus est Plinii Ioeus Nat. Hist. Libr. XIX. . . Sect 38.: Divus certe Angustus Iactucaeonservatus in egritudine fertur prudentia Musae medici, quum prioris ameli religio nimia eam negaret, ubi pro Cameli nomine inaudito, Aemilii est substituendum. Campaniae urbe. Dio Cassius I. I. GL amon Propertius Libr. III. Eleg. 16. V. 9. Sonec Epist. I.
120쪽
Non est cardiacus, Craterum disse putato, Hie aeger.
.iari uiei filiam curaret Craterus. 'UI
nomine utitur, ut universe medicum egreΕium 'gfieot Sat. III. v. 65 :
Et quid opus, Cratero magnos promittere montes'
. .... triri, Cratori montionem a Plini esse Abstinontia, ut ostendit Victorius
'abr. XIII. Epist. 13 et 14. Var. Leci Libr. IX. c. 2.
De regibus ducibusque, qui in Carminibus m-ratianis celebrantur, ita acturi sumus, ut praemittamus Graecos, Barbarosque, paucos numero et obiter tantum memoratos, post transeamus ad Romanos.
Missis autem iis, quorum aetas ad tempora mythica pertinet, antiquissimus e Graecis prodit CODRU. :
Quantum distat ab Inacho Codrus, pro patria non timidus mori, Narras, cet.
Nota historia Codri est , et saupius quaestio agitata sui de Inachi aetate, cum in ea constituenda valde
Libr. III. Carm. 19. v. 1 sqq. Cicero de Finibus Libr. V. o. 22. Tuscul. Quassi Libr 4. c. 48..de Nat Deor. Libr. II. e. 9. Velleius Libr. I. . . . Valerius Max. LIM. V. c. s. t. n. L, Iustinus Libr. II. e. 6., Pausanias Libr. VIIo. 25. . 588. Ed. vlanii.