장음표시 사용
181쪽
' 'monis, O verborum eo sis sine se eIoquii vem . , nate , numquam ad fiderer Chripi totum mundum tra dueere valuisset, nist evangelieasset eum non in 'opientia verbi , sed in Oirtute DeI 'Iam quini de eo
iudicium ferat Hierondimur vidimus; qui Epistola ad ' Amassam stu. x. ita insuper scribit et IIIud quod ere
bro diximur e etsi imperitur sermone non tamen plenistia, nequaquam Paulum de humilitate , sed conscien- tiae veritate , dixisse , etiam nunc adprobamus . Proinfundos enim se reeonditor sensus lingua non explieat , . - quum ipse sentiat quid loquatur , in alienat aures puro non potest transferre sermone. seuem quum in v ' naeula lingua habeat diserti mum , quippe Ebraeus ex . . Ebraeis , se eruditur ad pedes Gamalselis , viri in Ie ge doctissimi, seipsum interpretari eupiens involvitur Conabimur itaque 'rete tipedis lictoc sensus pius edolvere , triear implicati eloquii suo ordini' reddere atque iuncturae ut simplies stamine verborum fila decurrant puroque subtemine , ApostoIiei fermo- nis textura subcrescat . . . . . . , . . Multaque fiant, e verba , quibus iuxta morem urbit . , Irodineiae suae, . familiartur Apo olus utitur: e quibur exeinpli gratia pauca ponenda funt. Mihi autem parum es iudieari ab humana die , hoe est , 'Et , Humanum dico , hoc est , g oeta vivoν λὴ - . Et , κατ-.M 'κκο α e bitas, hoc est, non gradadi mi e se quod mox dieitur, ' καταβ esuerae , idest , nullurbraditum accisiat adversum sol e quibui se aliis mulis,lit .verbii que hodie utuntur. Citieer. me hoc miremur in Apostoli , si utatur eius linguae consuetudiane , in qua natus est , st nutrittiri a quum Virgilius , alter Homerus apud nos , patriae suae sequens . confuse iudinem, Peleratum frigur adpellet . IIactenus mem
rqvmus, qui nihil plus dicit, quam veteres Ee-
182쪽
I A vos TOLOR v M. etesiastici Scriptores, qui eum praecesserant, I
Pauli doctrina & oratione iudicaverint. Ecce Ire naeus Lib. III. eap. II. mperbatir , inquit, frequenter ' atititur , propter veIoeitatem sermonum suorum , st propter impetum, qui in ipso est, spiritur. Origenei p.R. r . Philocat. non aliter de eo loquitur, ex quo quaesim supernas Cap. VIII. p. xxx. observavimus. Ixαγώvo 'ii' u o .uo
debatur enim idoneuae a Deo minister novi sederis, sedebatur enim idoneuae a Deo minister novi sederis, utens demonstratione spiritus virtutit, ut eorum , qui crediderunt , adsensio, non sit in sapientia ho- . .
minum, sed in virtute Dei Hed haec omnia explicat & confirmat doctissimus homo, & diserti . simus vir, Ioannes Chrasostomur in suis Homitiis, &in III. praecipue in Epist. I. ad Corinth. eap. I. ubi eos ridet & exsibilat, qui Pauli Apostoli doctrinam, eruditionem , eloquentiam, mirantur & extollunt , l& Platoni ipsi praeferre non dubitant. Archiepi
scopi sanctissimi verba, superius retulimus Cap. IX. . omnino iterum consulenda . Quare Guil. Cavet temeritatem, qui II ieronymi in iudicando de Paulo audaciam sugillat, satis mirari non possum ;
quum verum proferre, numquam audacis hona inis
sit, sed sapientis ac moderati et quum insuper idem V
Caoeus ita scribat e Stilur Paulinus rudis plane, . csimplex, a veteribur iudieatur gravitatem tamen Di- et morat, quandoque etiam eloquentiam. Sed nec in aliam sententiam abierunt Critici recentiores . Ecce Do- , -- minitur Soto in Protet. Comment. in Epist. ad Roman.ri L . a Isermonem Pauli Ebraeograeeum adpellat. D. GaIgnaeus Argum. Dicto . ad Ebraeoae scribit et Paulus Graecae linguae non admodum peritur. Et Epistola
183쪽
dieatoria Scholiorum in Epistolai Pauli unioersas ita 'infit e Salebrosat illar Pauli Epipolas pIerumque lectitanti mihi tam longis perbatir hiuleas, tot ana podotis inabsolutar, tanta sensuum profunditate inacee r invias, visum est non hie divinatore Apol- Iinis Dibone , sed divino Patrii spiritu , opus esse. Cal- et metiui autem Prolvom. in Epistolam ad Romanos, haec habet: Stilus neque puritatem, neque elegantiam. illam referi , quae in Graecis eiusdem aetatis deleta' fiat s horret enim aliquando Ebraismis, vix Ebraeo. - .homini, O in lectionem Derorum librorum enutrito, I 'evitandra. Inspergitur etiam eiur eloquium Ioloecise mir , perverso interdum ordine, O longioribus paren- thesibur morosus est; quandoque e via pariter divertens , contextum fermonis se sensum abrumpit, quod . di eultatem, se obseuritatem lectoribur non modicam, ingerit . Cornel. a Lapide Canon. XX. alti In hiscet Pauli j Epiclolii voces parum Graecat quin soloeci nos , plurimor Ebraismor , invenias. Post horum orthodoxorum criticorum Scriptorum iudicia , heterodoxi ei iam adducere fert animus, oe-eolampadii videlicet; nam ita de Pauli stilo loqui- . tur , ut suorum o Mopύλων planam & apertae sacrae Scripturae facilitatem praedicantium opinionem parum curare, immo impugnare, videatur. Hic igitur Epistolam Pauli ad Romanos edisserens de ea ita scribit: Sunt alia, quae di euitatem videntur invehere, nempe Ebraismi , perbata anantapodota, personarum mutationer et verum illa omnia sunt superabilia sudio diligentia. Nihilo tamen minus Augustin. Lib. I De Doctrina Chrisiana eap. VII. quemadmodum in Apostolis reliquis, ita,& praecipue quidem, in Paulo Apostolo eloquentiae flores & ornamenta invenire se putat. Hinc per eius Epistolas late discurrit, &
184쪽
quaecumque diserte dicta, & eleganter disposita,& enunciata suaviter, in illis occurrunt, colligit& ut sententiam suam firmet, ante legentis oculos collocat. Sed hisce omnibus in antecessum Ca,. fecimus satis, & ipse Augustinuae satis superque se
explicat, ubi ait: Sieut ergo Apostolum praeeepta eloquentiae sequutum fuisse non dicimus ita quod eius sapientiam sequuta sit eloquentia non negamuae IIsthiicquidem animadvertisse videtur etiam Philippur Me- Ianehthon, haereticus quidem, sed eruditus, dum Dispos . Orat. in Epistol. ad Roman. haec litteris mandavit. Rex Ioquitur ipsa non sine eerta ratione disputasse Apostolum. Nam ut fuerit illitteratus , tametra omnet fani, se ingeniosi hominet, in dieendo rationem
aliquam adhibent, ut auditorem 'ordine de re doceant, O ne quid temere admisceant alienum a causa ; cora- cedant saltem communem fensum Paulo , si qui trivialem doctrinam adimunt. Nam ut maxime defuerit ei illa parr artis , quae eontinet eloquutionem , tammen inventionem se dispositionem, quae non tam doctrinae , quam mediocris prudentiae , funt , concedi ei
necesse est. Quare ipse Paulus adflatam sapientiam doctis verbis haud loqui ad Corinthios primum scribens ingenue testatus est, & alibi se oratione minus pollere professus illis verbis: Etsi inferior sermone, sed non scientia. Quod si Listri in. Lycaonia Mercurius ipse praesens ob eloquentiam existimatus fuit, ut scribit Lueat M. eap. XIV. id euenisse videtur, quod, ut Lueas laudatus ait, A s, Barnabaalia curante, cognosceretur. Et certe , quidquid sit, Paulo ipsi magis credendum; cuius rei evidentia in ipsis eius Epistolis exstat. Atque ista quidem de eruis ditione & eloquio Apostoli Pauli dicenda fuerunt. Ceterum de sensibus& sapientia eiusdem quisnam recte
185쪽
& pro merito pronunciare potest Sed&ea, quaecli misque est, copia, quam praefert, ceteros facile Apostolos antecelluit, ut sentit Eusebiur lib. III. ΗUL Eeeles eap. XXIT & in eius obscura, & dedita opera occultata oratione, profundissimos sensus sub spieit phanius Haeres. LXIV. n. xy. ut nihil amplius de augustino libro laudato dicam. Nimis ultra tantum processisse aio haereticos quosdam, qui solum Paulum veritatem adgnovisse,& ei soli Evangelii mysteria revelata fuisse , adserere non erubuerunt, quos iure merito confutat Irenaeus lib. III. adis vers haeres. cap. XIII. videamus iam siqua alia opera sunt , praeter Epistolas memorataS, quae ei tribuantur. Et primum occurrit Epipola ad Laodicenses, cuius fragmentum Iacobus Faber , Statur Senensis, Io. Albertus Fabricius , aliique, typis excudendum curarunt, & quod boo dic arguitur . Eam ,
sed certe supposititiam , Ecclesiae quaedam antiquitus, Hieronomo in Catalogo teste, sub nomine Pauli legerunt, & in Codice Latino Bibliorum MS. Bibliothecae D. Marci Florentiae, eadem inter Epistolas Paulinas occurrit; sed, ut ille ait,ab omnibur exploditur; fictamque adfirmant Chrasostomus, Epiphanius, & Theodoretuis quorum sententiam Baronius amplectitur,
contra Latinorum quosdam, qui vere genuinam Pauli ad Laodicenses Epistolam exstitisse, sed iam temporis iniuria intercidisse, crediderunt. Qui eam Epistolam Paulo supposuerunt, ex Epistola ad Colossenser eap. IV. vers. I s. occasionem adripuere ; sed
Ioannes Chrasostomus recte observat, non ibi Epistolam quamdam ad Laodicenos ab Apostolo scriptam iudicari, at litteras potius ab ipsis Laodicensibus datas. Maretonitas tamen Epistolam Pauli ad Ephesos sub titulo Epistolae ad Laodicenos legisse, ex . stat
186쪽
tiam EpistoIam ad Corinthios , tertiamque ad Thessa Ionicenses, Sc fecundam ad Ephesios ciuidam confinxerunt, ut apud Simonium P. I. mp. Critie. N. T. eap. XC. Sc Calmetium Proteg. iis L ad Corinthiox videre est ;& latius apud Fabrietum in Apocraphii N. T. qui opiniones omnes adducit, & loca indicat Epistolarum Pauli universa, ex quibus alias Apostoli Epistolas quidam commenti sunt. Uscanus Archiepiscopus
Armenus Io. Bapt. Cotelerio adfirmavit, apud suos Epistolam Corinthiorum ad S. Paulum circumserri, quam tamen apocrypham existimant , quemadmodum& tertiam Pauli ad Corinthios , ut tradit idem Cotelerius mi. ad Constitution. Apostolicas. Epistola vero Ephesiorum ad Paulum exhibetur a laudato Fabricio in Apoeraphis praedictis . Nam imposiores Pauli erodix obo, falsas sub eius nomine litoteras circumserebant , quibus sua prava dogmata confirmarent; id quod Apostolum compulit ad nomen suum in sine Epistolarum certa nota conis
signandum, quod ipse in fine Epistolae ad Thessalonicenses secundae testatur . Apocaldissi etiam quaedam ab Encratitis haereticis Paulo adficta est, quo de opere tamquam fabulis inferto, & nullam illa Ecclesia auctoritatem obtinente, agit Augustinus ira
Ioannem Tract. XCVIII. n. VIII. Asa pariter quaedam Pauli circumferebantur , de quibus tamquam apocryphis agit Eusebiuilib. III. Histor. Eecles cap. III.& meminerat Origenes lib. I. νιεί-Cap. II. &Tom. XXI. in Ioannem ; cuiusmodii Acta etiam Leuetur Charinus Manichaeus confinxit, ut apud Photiunt,
Cod. CXIV. videre est. Sed ea, quum Pauli opus minime dicerentur, parum ad nos pertinere intelligi.
187쪽
imis; quare neque Actorum Pauli se Theelae ratio. nem habebimus, de quibu/ superius in Luca egimus. i ure revixop quoque , sive Assensio, occasione eius,ic reHMc, procula est a Caeanis haereticis, & pluris habita fuit a Gnosticis, de quo consulatur Epiphantur.)-XXXVIII. Ηaec etiam a Michaele Ghrea laudatur ut in Catalogo Scriptorum ab eo citatorum Par. I. eius Epistolarum inter Delietas Eruditorum adnotavimus. EvangeIis sui plus vice simplici mentionem facit Apostolus, ut Roman. II. r6. Galat. I. S. & II. Timoth. II. v. sed ex his locis a Paulo Evangelium scriptum fuisse colligere non est, quum inihil tale veteres tradant ; & Hierondimus in Cata- . Iogo ex Irenae Lib. III. eap. I. scribat: Ouotiescumque in Epistolis suis dieit Paulus iuxta Evangelium amum , de Lucae signifieat volumine. Nam Lucas Pauli sectator Evangelium a Paulo praedicatum litteris
mandavit; seu Evangelium Paulus suam doctrinam adpellavit, quqd observabat Bea obriur in sua m-
fior. Critie. Mantehae mi P. I. lib. I. tap. IV. s. U.
Epipolae fere Pauli ad Senecam, una cum octo Senecae ad Paulum , circumseruntur, exstantque apud Sixtum Senensem Lib. II. Bibliotheeae Sanctae, &apud Fabricium in Moeraphis N. Teti. apud quem vide de his ea quae oportet; ubi reperies etiam memoratam ex Lambecio, manu exaratam, & in Caesarea Bibliotheca exstantem, et, cl=iv Παυλ. -* δάκνοντα ισιν. orationem Sancti Pauli in anguem moris
dentem. Isic tamen opportune monuerim Epistolas Pauli ad Senecam, & Senecae ad Paulum, haberi MSS. in codice membranaceo Bibliothecae Riccaris dianae Plui. R. ordine III. n. XXIII. ibique hoc Senecae Epitaphium, aeque .supposititium , legere quoque est.
188쪽
, Cura , Iabor, meritum, sumti pro munere honores, Ite, alias po hac PIieitate animai . iMe procul a vobis Deus evocat ilicet, actis Rehur terrenis , hospita terra , vale . . Corpus avara tenens 'IIennibus accipe faxis, Namque animam eaelo reddimus , ossa tibi.
Hae eaedem Epistolae Italice conuersae exstant in codice MS. Bibliothecae privatae Gab. Rieeardii, de quo inferius mentionem opportune laciemus. In codice chartaceo eiusdem Plutei numer. VII. legitur huiusmodi inscriptio et Una Epipola di San Paolo , come per ragione mostra , che in questa vita non si truovi mai riposo . . Sed ex ipsa Epistolae lectione constat,, id per librarii fortasse errorem scriptum f iisse , quum potius scribere debuisset, ex Epistola quadam D. Pauli id deduci: ex illis videlicet verobis: Non habemur heia eloitatem permanentem, sed futuram inquirimus. At nugae illae & quisquiliae sunt. Ceterum Pauli quaedam, quae in Epistolis eius non exstant, citat Clemens Alexandrinus in
IACOBVS ille, cuius canonica seu catholica cirri cum sertur Epistola, quis nam fuerit, diu a viris doctissimis disceptatum est; alii enim Iacobum Maiorem Zebedaei filium, Ioannis fratrem; alii Iacobum Alphaei filium, cognomento Minorem, & fratrem Domini; alii denique Iacobum, cognomine
Iustum, Ierosolymorum Episcopum, de quo Clemens Alexandrinus, Hegesippus, & Eusebius agunt, eius auctorem arbitrantur ; quibus autem quilibet argumentis, apud Calmetium , Simonium , & Tillemontium, videri potest . Ceterum verius est Iacobi Minoris' hanc Epistolam esse laetum e Graeceque eam
scriptam fuisse non est dubitandum . Eius inquit
189쪽
quit Calmet ut laudatus , brevit sententiis ereber es, cui neque eertos rei agendae praeferibit fines, neque sententias invieem innectit, quemadmodum in Prooerbiis Salomon, O in praefentia etiam Orienta-Ies , nempe per sententiar seiunctar, non ratiocinando, morum regulas doeents fuam porro doctrinam Seria
pluris fuleit , se exemplis , Derisque adlusionibus orisnat . Quaedam denique Ioea adlegat, quae iisdem veris his in Seriptura non referuntur. At Novi Tesamenti Scriptoret, praesertim quum Ebraeor Seripturarum peritor ,'adlusiones intelligenter , adloquerentur , vermbis serviliter non inhaerebant , sensuresaerorum Scriptorum mentem referre ontenti. Fuere alias qui Iacobo quaedam tribueritit, quae nutuqnam Canonicam auctoritatem obtinuere. Evangelium S. Deobi Abbaei Filii, Gelasiua reiicit, & vulgo Neaevo - Et re - γέλioν inscribitur, deque eo praecipue consulendus Fabrietas in Apoeraphidi N. T. & Bea obriur P. II. lib. II. eap. II. Sed & Eoangelium Infantiae Salvatorii Iacobo interdum adseritur, ut apud laudatos Fabrietum & Bea obrium videre est . Exstat in Bibliotheca Caesarea, auctore Dan. Nesselio in Epitom Lamberiana, alia apocrypha narratio sub Iacobi nomine i etsi Ioannes in ipsa sic loquens inducitur , ut Ille potius . quam Iacobus, auctor fingaturi De
obitu adsumtione Mariae Deiparae et LoIiano ic
quodam Iacobi opusculo meminit, quem falso Sancti Petri Euangelio iungit. Ebionitae, Epiplanio
teste Haeres. XXX. eap. XXIII. eius nomine plura vulgarunt. Ebraicum S. Matthaei Evangelium Graece ab eo redditum fuisse apud Pseudo-Athanasium in DBC t perhibetur. Quaedam ei adscribitur quae
190쪽
quae in Bibliotheea Patrum & apud Fabrietum P. III. ypocraph. exstat, & cuius mentio fit in oratione quadam Proelo Patriarchae CP. attributa, & in XXX.
Canone Concilii Quini sexti in Trullo. Sed de hac Li iurgia idem sentiendum ac de Liturgia D. Marci, de qua tempestive superius egimus, & super hoc
consulendi praecipue Io. Bona De rebur Liturgiciae , & EO. Renaudoitur in Liturgiis orientalibus. PETRUS, Apostolorum Princeps ex piscatore, Bethsaidae , quem Graece nescisse perperam opinatura duas scripsit Epistolas, quarum prima, Origene & Eusebio, aliisque veleribus, a quibus adlegatur, testibus, canonicam semper auctoritatem obtinuit. Hanc primam Epistolam Ebraice a Sancto Petro scriptam , Graece vero a S. Marco conversam, Earonius existimat; sed probabiliter fallitur , ut apud Catineritim videre est. Variae in ea Epistola similitudines, & phrases, occurrunt, quae ad eas, Quas Paulus adfert, prorsus accedunt, quod laudatus Calmetius observat. Epistolae autem huius ipsam
compositionem inquit Ioach. Camerarius Comm. in m. Apost. cap. III. vers. gr. eiusmodi esse, quae , ut
in neglectione huius seudii praeelara videri piat, ut diligenterWaeeurate istam Epistolam perscriptam ese adpareat . Eam & gravitate, & eloquentia , & fidei ardore pollentem,& Apostolorum principe dignam , H. Gr tius iudicat. Erasmus vero de Mitur plenam auctoritatis& maiestatis Apostolicae, verborum parcam, sententiis refertam, dicunt. Secunda vero Petri Epistola non semper in Ecclesia pro canonica habita est. Quidam falsam, Di inua vitia tam , Origenei incertam, adpellavere. Eusebius unicam tantummodo Epistolam a Petro, cerio scriptam, & a veteribus adlegatam, testatur. S. Amphilochius , an Petri fuerit, sua