장음표시 사용
371쪽
animo cmprehensa est. Ecce ipsa Lueae verba Cap. II. Act. Apostol. Stupeb nt autem omnes, O miratabantur , dicentes: Nonne eera omnes isti, qui loquuntur, Galilaei sunt f Et quomodo nos audivimus unusquisque linguam nostram , in qua nati sumus p Paris ibi , Medi, delamitae , O qui habitant Mesopotamiam , Iudaeam, Cappadociam, Pontum se iam , Phragiam O Pamphilam , Aerutum ela parater Libae, quae es eirea penem , se advenae Romani , Iudaei quoque, ela Prosebii , Cretei. Arabes et audivimus eos loquenleg nostria. Iingvir magnalia Dei . Atque eo sensu, quo diximus, intelligendum esse illud quod praecedit: Et irepleti funt omneae. Spiritu Sancto , est eoeperunt loqui variit Iingulae, prout Spiritur Sanctus dabat eloqui illit s manifestant ea quae statim sequuntur: Erant autem in Ierusalem hahi tantes Iudaei, viri religiosi ex omni natione quae subeaelo est. Facta autem hae voce, convenit multitM-
, O mente eonfusa est quoniam audiebat unusquisque lingua fua illos loquentes. In tanta enim multitudine & tumultu populi, quomodo statim Apostoli dignoscere poterant , cuias unusquisque esset, ut cum illo sua dialecto loquerentur Nec mirabili-c turbam illam adeo diercul f sset , si singillatim &apte cum quolibet peregrinoi sermone loquuti fui sent Apostolii; nam submicari quis potuisset linguam illam alias eis notam fuisse , & non statim saltem tanto stupore corripi, ut mens eius conlauderetur . Sed portentum ingens, quod sensus audientium , attonuit, ut Beda etiam inferius advocandus animadvertit, fuit, unica lingua utentes Mad omnes simul loquentes a turba adeo mista & con- fusa,&tot diversarum gentium hominibus constante.& ab unoquoque eorum, eodem tempore audiridc
372쪽
& intelligi. Nec rem aliter se habuisse ipse re Grai. oesonius De M . O ann. Christi Disieri. XXIII. fateri compellitur, dum ita scribit: Convenit proinmiscua populi multitudo , perplexis animis quaerens , quid hoe esset novae rei; quod quum ex tam diversae Iinguae regionibus essent eollecti, tamen unusquisque se intellexissent illor loquentes , quasi non una quapiam omnibur, sed singulo euique sua vernaeula lingua fuissent loquuti F Qui igitur seri potest , inquiebant omnes attoniti, ut tam multi diversae i linguae homines, quoties audimus unum aliquem loquentem ,
nihilo feeius intelligamus , quam si fuam quisque linguam , in qua natus es, audiret quum ex tam diis versis regionibur multitudo conflata si es e. Alia ratatio est, quia si per Spiritus Sancti adflatum, Apostoli linguarum omnium cognitione & usu instructi fuissent, non tanta Graeci sermonis imperitia, &stili barbaries, in eorum scriptis deprehenderetur; nonitanta etiam compositionis diversitas, quantam iam superius Cap. IX. , X. tempestive observavimus. Accedunt 'etiam ingenuae ipsae Apostolorum confessiones, quibus sermonis se & elegantiae rudes imperitosque declarant, ut illa Pauli, de quibus supra pag. r6x. Etsi imperitur sermone, sed non fetentia . Quid quod certo scimus, ob Graeci sermonis diff- cultatem, quibusdam Apostolos interpretibus esse usos, & eorum opera suas Epistolas & Commentarios exaravisse id quod late superius sequuti sumus Quare eruditissimus Calmettur Pr Iegom. in I. Petri Epistolam ita de Apostolis scribite
Licet enim plurium linguarum munere ab eodem. vim ritu Sancto donati essent, i diserte nihilominus Ofecte omnino loquendi potestatem . ob. areana Dei con-mia, non aeceperant. Consulantur omnino quae de
373쪽
Noui 'Testamenti stilo, & de Apostolorum erudit eo. ne superius lapsi. IX. O XU. laudatis commentatus sum. Haec certe universa eam sentem iam persuadere videantur, quam superius haud inconsulte protuli ; cui quidem & sanctos quosdam Patres haud inconsulte adhaerere comperio. In hac enim opinione Aragor , qui ait linguarum unitatem. , quae, in Babylonica turre divisa ac dispersa fuerat, in ' hoc . divini Spiritus inlapsu restitutam suisse,;quum scilicet una eademque lingua ab Amnibus intelligeretur. Eius elegantes versiculi sunt qui
Sola fuit doctrina fides, opulentaque verbi .
. . Materies caeleste datum , nova vocir origo . . - Ouae numerosa venit. totoque: eae orbe disertis D. : SUFFICIT UNA LOPUI s dudum vetur aequo-
Quum superasset aquas, turrim voluere maligni. In coelum proferre fuam , quibus impia : corda - Sermonum feeuere modor , sociisque superbie i Dctur eum voce perite confusio linguae' ConsimiIi tune gente fuit , AZ NC PLURIBUS
r. . UNA EST,. . . EeeIesiae quoniam venientis imagine gais et
Coneorder habitura sonor , O lpaee modesis ,. Fit Deeunda redvx , humilisque re Iligit ordo . Quod tumidi sparsere viri. i . quoque in Commentariis ad . Acta Apostolorum hanF. sententiam alii praeferre videtur ita scribens: nitaram lingvarum quam superbia IabIonio disperse-yat, humii 3 Eeriasiae. reeialuit is Et mox et iugosiamandiebar. unusquisque Iingua fua M. illos loquenteI . Quaeritur in hoo Ioea , quomodo una quisque audiebat lingua sua loquentis eos magnalia Dei et utrum ii,
374쪽
evi loquebantur, diversit sermonibus uniuscuiusque Iinguae hoe quod dieebatur proferebant, ides , ni unuse quisque eorum nunc hac nune alia lingua loquens sieper omnes curreret: an in eo potius .erat mirabile ,
quod sermo eorum, qui loquebantur, quaIibet lingua fuisset pronunciatus unicuique audienti , secundum suam Iinguam intelligebatur , ut verbi gratia unoquocumque Apostola in Ecelesia doeente ( necesse enim erattaeentibus reliquis unum liqui , Si sermonem unum ad auditum omnium pervenire ipse fermo hane in se vim haberet, ut quum diversarum gentium auditorιν
essent, unusquisque fecundum linguam suam ullus ipsiuatinius sermonix, qui ab Apostolo fuerat pronuncia ut , fusciperet auditum , se caperet. intellectum . Nisi forte
fecundum hoc magis videbatur audientium me miraculum quam loquentium vi Atque ita quidem ille, quem perperam Grave'nisi utrumque munus Aposto- εlis adiudicare illis. verbis existimat; quum id a Gre- mgorio NagianZeno Orat. XLm. accepisse videatur, qui
de utraque opinione dubitani & ipse ita loquitur . ,
375쪽
reo tire. At vero linguis externit a vernaeulis Aposto. Ii loquebantur, singularique miraculo fersino ab his , qui non didicerant, proferebatur: signumque illud infidelibur erat , non fidelibur , ut infidelium aee ator esset: sui feriptum es. Quoniam in aliis linguit in tabiit aliis , loquar populo hule, ae ne sie quidem,
exaudient me , die t Dominus. Audiebant autem. Uerum hie paullum consiste, atque ambige quomodo distinguenda sit oratio. Textus enim nonnullam ambi. guitatem' habet, interpunctione dirimendam. Utrumenini dieebant sua quisque dialecto, ' ita ut , verbi
gratia, vox quidem una emitteretur, multae autem
au iremtur , A videlicet pulsato ae perstrepente aere, pluribusque ooeiburti ut magit perspicue dicam, ex linc voce essectis: an potiur in hoe verbo Audiebant, ctum spatuendum est, atque haec verba, Loquentes
suis linguis, eum hir, quae sequuntur, iungenda funi, ut sese, i Loquentes linguis, propriis sti-
Iieet audientium , hoe est, externit: qui .etiam sensurmihi magiae adridet. Nam illo quidem modo, eorum potius , qui audiebant equam qui verba faeiebant, hoc miraeutam fuerit. Sed Seleuciensis in primam sententiam magis inclinat, atque eam amplectitur . Sermone enim De Innoeen. ita scribit: Luando rore spiritur, qui e caelo fluxerat , in lingua Apostolorum accepto congregatarum gentium aliis ribus dictribtiit oris operationem g uniuscuiusque Docem ad omnium gentium fensur aecomodante se adaptante. gratias adeo tit fluentum sermonis quod profundebatur ex labria, fieret familiare omnium auribus a Di ritu Sancto transformante in id . quod erat eognatum vocia liniustui que eorum, qui audiebant . Arnaldurquoque Bonaeuallis Abbas, ita Sermone de Spiritu Sancto hane sententiam confirmat et Pentreostem igitur
376쪽
tur eelebrantes commemoravimvs quae olim Db Aroy-.fe in veteri testamento sunt acta, ese quae sub Chri- , s si facta sunt post euiua adseensionem in eoeIor Spiritus Sanctus vi ibiliter 'per Apostolos in lingis igneia adparuit , ad instar prioris .faeeuli universitatem fidelium unius labii esse voluit, ut quoriam erat ranum , anima una , una e set O lingua , nec psjset impedire intellectum eredentium aliqua diversita verborum, sed evangeliea doctrina PROPRIA LINGUA PROLATA ad omnium auditum eamdem e eientiam obtineret, ut Graeeir se Barbarix , omnibusqαe Ieut/bus verbum Evangelii sie esset intelligibile , ae si eorum auribur linguae , in qua nati erant, idiomata remnarent . Aderant Medi , , Elamitae, Mesopotameni , O Arabes. Hi omner dum EBRE A LINGUA Apostol
praedicarent, loquutio Iudaica enuneiationis fuae artieuior eursia eo ueto evolDen; nullo exponebatur interprete , sed verbo eorum per Spiritum Sanctum in erat virtur. s' gratia , ut habitanter Pontum se Asiam suam esse dicerent linguam, quam audiebant, quasi . primitivae linguae libertas ad antiquitatis reversa ort-grnem eo'fusionis contumeliam e Dieisset . Video autem in Catena Graeea in Actus Apostolorum, quam Ber- .
narduae Felieianus Latinitate donavit, aliquem opinantem adeo verum fuisse Apostolos una lingua lo-- quentes ab aliis , sua quoque lingua , auditos suis- se, ut credat ipsos Apostolos, an a diversae linguae hominibus intelligerentur, ignoravisse. En ipsissima , verba: Moseoli vero magnifica se admiranda Dei opera se dicere quidem fiebant , quibua tamen linguill vea diaerent, ignorabant f sed qui audiebant viri retiagiosi, puta Settha , aut Indus , Se thiee aut Indice eos loqui pereipiebant. Sed Podita elegantissimus, Hieron mur Uida, Albae Episcopus, qui sub Leo-
377쪽
X. floruit, & suorum carminum sacrorum praeismium Episcopatum illum tulit, in eamdein , quam non improbo, sententiam mmno in Spiritum Sanis cecinit re Pos iterum te mortaliae mortaIibur aegri Conspexere MuIis manifecto numine ferri M Cum sonitu eaelo inlapsum sub imagine flammae Multifidae , lingvir veluti vibrantibus aureir , Terris que loeum implem splendoribus omnem Protinur eeee viri calefacti nummi; igni , Qui modo morte dueis prostrati euncta timebant latebridi, nune intrepidi mira ore loquuntur , Mira Anant. Uarias lingvir , Iongeque remotay Inter se gentes imitantaer munere vocir , EODEMQUE SONO diverso more Iogliuti. . A. In uni populi patriae commereia linguae , Uerbaque quisqpe suae , atque eadem discrimina
Non me quidem latet Augustinam lib. XVIII. De Ciavit. Dei cap. XLIX. in Psalmum XVIII. Homil. II. Sermon. CLXXIII. eap. III. & Tractatu XCIII. ivi Ioannem; ambrosium in Caim. XUIII. Leonem Magnum sermone I. De Pentecose, Gregorium pars ter Magnum Homil. XXX. in Evangelia , Theodoretum ipsum in Epi . I. ad Corinthios cap. XIV. aliam opinionem
2 . sed quum res in sententiis sit , liberum fuit ei, quae mihi probabilior videretur, inhaerere. Frustra enim est Cardinalis Laurea , dum C Commentar. in Lib. III. sentent. Disput. XIX. Art. XI. contrariam sententiam nostrae fidei dogma esse perge verat et quum regula sit, Patribus inter se dissiden tibus, constantem minime de perpetuam traditi nem resultare; adeoque decretum inde oriri non
posse . Quod si duplex miraculum in Apostolis quis, fuisse
378쪽
fuisse pertenderet , & illud scilicet quo linguas universas callerent; & aliud, quo unum Apostolum una lingua loquentem omnes sua lingua intellige-:rent ; quod quidem quibusdam adridere video, ut
Erasino, Cornelio a Lapide , Cardinali Lalareae, im
Gra Delonio , aliisque; ipse iunc una cum doetissimo Tillemontio id aliqua voterum Patrum auctoritate suffultum desiderarem . Haec autem sententia ita lud quoque percommodum habet, ut difficultates pene omnes evitet, quas Cl. Salmasius in suo opere De Iingua Hellen siea, & Era in Adnotationibur in Asia Apostolorum , non sine multa probabilitate & uerisimilitudine obiiciunt; ut ex rationibus , quibus superius hanc opinionem -adstruis xi, & quas in medium illi etiam partim adducunt, intelligere est. Et eo minus sententia haec displicere aliquibus debet , quo exploratius est illos ipsos Patres , qui Apostolos linguas varias loquutos fuisse autumarunt, inter se concordes haudquaquam esse , & quum de linguarum numero agunt mirabiliter dissentire. Nam Ioannes Chrasostomus Tom. U. Orat. XL. existimare videtur quemlibet Apostolorum nullius alterius linguae cognitionem & usum accepi se, quam illius quae propria erat gentis & regionis , cui Evangelii praedicator a Deo destinabatur. elido - Craton vero Bari holomaeum Apostolum omnium gentium linguas intellexisse, & loquutum fuisse tradit; quod quum de eo A postolo , tamquam singulare, dicat, eamdem facultatem reliquis Apostolis non adseruisse videatur . Sed falsarii Scriptoris nullam rationem habeo. Eisi vero obvius intellectus illorum verborum et Et coeperunt loqui P riti linguis , prout Spiritus Sanctus dabat eliqui illis , contrariam opinionem compiobare videa-
379쪽
tur; tamen verba quae sequuntur, ut mature animadvertimus, aliam adductorum verborum exisplicationem adripere compellunt, ut vera, & clara, ac naturalis, sententia in toto Lucae contextu reperiatur. Quod autem obiiciunt promissum Apostolis a Christo Domino linguarum donum, ita
Maret Cap. X I. vers. ret. dicente: Linguit loquentur novis; non video cur verum non sit, aut esse po
sit, etiam in nostra sententia; quum idem sit variis linguis loqui , ac una lingua loquendo suae mentis conceptus etiam linguam illam ignorantibus aperire , & illis sua lingua loqui aliquem videri. Magis autem exsibilandum Fr. Eivarii commentum ad Pseudo - Dextri Chronieon A. LIV. qui verba illa linguiae loquentur novis, de linguis etiam, quae nondum ulli bi gentium erant, sed multo tempore post exortae sunt , ridicule prorsus interpretatus est et ita ut per eum Apostoli & lingua Gallica, & Hi panica, & Italica hodierna, loquerentur. Testimo im autem Apostoli de seipso, quod ex Epistol. I.
.eap. XIV. vers E 3. ad Corinthios Gravesonius repetit& adducit, minus apte profertur , quum illis verbis a Gratias ago Deo meo, quod omnium viarum lingua loquor ; nihil aliud significetur, quam Apostolum utpote Tarsensem Hellen isten Graece loqui scisse,& Chaldaice , non aliter, quam Iudaei Corinthii, ad quos scribebat , sacerent , quod recte observabat
Simoniux P. I. His. Critie. N. T. eap. X. Et aliarum
linguarum usum apud Corinthios comminisci, ut ille quidem facit, somnium purum putum esse dignoscitur ; vel ait se habere gratiam linguarum aeque ac illos, eo tamen sensu, quo diximus. Consulatur superius Caput XII. pag. ao, . ex quo id totum luculentius eminebit. At
380쪽
APOSTOLOR v M. 361 At si eui nihilominus alia sententia ad ridet, quam
quidem communiorem esse inficiabitur nemo, &commodiori quidem ratione Novi Testamenti locos, quos protulimus, explicat; quemadmodum &alios, quos H. Grottur opponit, ut I. Corinth. XII. Eo. XL. 28. 3 o. O XIV. per totum s hoc est , variis
vere linguis Spiritus Sancti munere Apostolos loquutos esse ; ipse quoque non multum repugnaverim; & tunc dicam Spiritum divinum certis de caussis , & inscrutabilis providentiae rationibus, diversarum linguarum cognitionem eis indidisse , , non tamen orationis nitorem & elegantiam tribuisse; sed eius gratiam iuxta naturales eorum dispositiones in eis quoad hoc esse operatam , ita ut qui cultior esset atque eruditior, disertior quoque, & in dicendo elegantior , videretur ; qui minus
autem, aliter; ut in Luca & Ioanne utraque exempla praeclarissima habemus, & observat Corneliur a Lapide Canone XX. Non me tamen latet Io. Chraso Tomum HomiI. III. in Epist. I. ad Corinth. eap. I. in diversa esse opinione, albitrarique tenui dictione
esse usos Apostolos .EAspiam P chreeibitaetetos, ciA' ιγαειὴ βλάβη To aeneυγμα . . n imbecillitate muneris , sed ne praedicationi noeeretur. Verum ex iis omnibus , quae
hactenus a nobis tam late multipliciterque disputata sunt, aliud fortassis colligi plerisque omnibus videatur . Non me fugit quoque Dionysium Alexandrinum apud Easebium Lib. VII. His. Eeeles Cap. XXV. in ea opinione fuisse, ut censuerit Spiritum Sanctum non res tantum, & sublimia mysteria, Ioanni Evangelistae suggessisse; verum etiam orationis copiam ,& nitorem, elegantiamque, suppeditasse ; sed quanti huiusmodi iudicium faciendum sit. inserius de Ioanne hoc agentes demonstra binitis .