Simonis Simonii ... De vera nobilitate

91쪽

luens Heroum appellatio, a nomine avorum vel etiam proauorum deducta. Et hoc ipsum clarius etiam in f. - . Rhetoricis hisce verbis traditu

γένους vita ἄνδεας ηm γω κοις, s πεκυτεζους. Et g alibi de caussis loquens, ex quibus pendet nobilia culcat, cum de nobilitate loquitur. Nec mirum uideatur, id quod est ignobile, esse tamen nobilitatis principium. Persectus virtutis habitus, ex impersectis actionibus comparatur. Et omnis generatio, ex eo fit,quod vim est actu tale. Neq; b generatio. ipsa, licitur natura,

proficiscitur, id est, ipsa natura: iud sine dubio respexit Aristoteles, cum supra in Polutieis de Rhetoricis generosum, virum per se probum nuncupauit, ait in stagmento de Nobilitate, nobilem, illum qui facultatem multorum sui similium procreandorum obtineat: alioquin enim,antea dixerat, ως tuλογως ovx οι ria tol ονφ' es αγα ci, en quam expresse se de-

H. clarat.

92쪽

ipso εογενες vocant,non eli proprie: cum nullum genus cius antecesserit. Ouod si nobile sic appellent, quasi principium nobilitatis, ne istud quidem conuenit, iusitate concipiatur, ut multos sui sinites generare queat,ta principsi rationem ad posteritatem habeat. Ne P nim inquit idem rerum & verborum Praeceptor o πα-τη εγεννη rip ἁγαθη qui nempe dici nobilis queat, is i Eu o. αλλου τι εκ τοιουτου Q. Quid clarius λ quomodo igitur magis nobilis reputabitur, qui seipso est nobilis ut isti vocant) quam qui a genere acceptum tale nomehabet Θ cum ne nobilis quidem proprie ille sit Z Teubiam Umcp genus ex utrocli ut aiunt conflatum, quo differet 1 Generositate λ Attamen testimonio Aristotelis illud stabilire volunt quo v. Proseratur locus: is est in libro a quarto de Rcpublica talis: επει-κὼ ἐςὶ τα- - . ἀμφικητοῦσα ἰσομ- τ υς

Ο1: το g ταγον ο καλοῦσιν ἐγγενειαν, τοῖς δυσὶ , dic. Loquitur Aristoteles de iis rebus quibus praediti homines, sibi quis 3 pares alteri honores & commoda . in Republica deberi contendunt: at is enumerat liberataim,diuitias,virtutes: excusans postea se quod nobilitatem omisistet, quam tamen de paritate imperii certare quoq; solere antea dixerat, addit, Nobilitatem diuitias virtutem sis sequi. Quis hinc aliud colligat, quam; iram 3 iri forti' 'o ili ratiς δ sinitiones asscrensa die inus, nimirum digniIatem illam ac pra stantiam malo. H a rum,

93쪽

eum quam b ad posteros quasi per gradus delatam prisD Plutareb. si lib. ιρο syi ς Πςta vocamus ta

h CX Virtutibus eorum ac diuiti s. nasci λ Sic enim se statim explicat Aristoteles: ἰ βευγενεια. Z Tt e alibi, ἐγγενῶς μ έναι δοκουσινῶς ' παρ ι ογρνων ω Dyot. cap. m Vbi propra si est antiqua λ si maiorum Θsige. neris p Sit ergo secundit et ille nobilis, sed non proprie. non vere,non formaliter & hic tertius, non alius a primo , nisi quod nobilitati generositatem adiunxerit. Quorsum igitur hos inter se comparare Θ Non si comparatio inter ea quoruna a diuersa. natura esst: &com- l parabilia non sitiat quae genere

Lib. .pb. cap. Qt. - disserunt. Non alio certe nomi-

Lib. io Metaph. ne, in aequali &iusto aestimando oliticos quos alii & Platonem qui Remp. popularem vocaret optimam malarum Rerump. reprehendit e Aristoteles quain isto. Sed nos eo

. . lib. cssya i g stituamus, quo g raras nobile lu ... ci pos t. Diximus antea nullam fuisse aliam nobilitatis originem, Quam consensum at lotan ionem hominum, quae est, ex bonis nasci bonos. At non plane concipitur opinio DY ut aiulo: ne dea dualiua etia ni cum praesertim semper recens meminria humilitatis proaui, patris & aut lucem obscure a- deo ut neq; ipsi plane esse; boni, ne ii eorum nati existi mentur. Tres laitur vel etiam quatuor antecessisse il-

94쪽

it. Lex erat apud f Platonem, ut patris opprobria && proauus capitis condemnati sitissent. Talis autem cum suis opibus, sorte tamen excepta,relegari in alium locum iubebatur. Nulli dubium, Platonem dum culpam parentum filiis imputat, eo respicero, quo nos in nobili genere constituendo spectamus. Neq; altius origo repetenda : a ioquin uel Reges ipsi ut Plato aiebat ex seruis tandem derivarunt, atq; ex Regibus serui. &nulla est planta quantumuis pulchre frondescens & florens, quae radicem squalidam obscuramq;.non habeat.

Zm nos ani autem esse claritat in istorum quatuornetos Q, ut sit nimirum patris,.aui, proaui, aha uis alioquin opinio illa insuentis in posteros dignitati ac praestantiae, quasi in medio cursu intercepta praecl-deretur. Quod ipsum significauit Aristoteles hisce vc bis i λίμοίως κ' αν τις ς τοῦς ευγιεις ειναι τους εκ παλαι- hoc enim non sat ςst,nisi sit con-

omnino enim sic legendus est ille locus eandem nempe ob caussam: quapropter concludit postea, in is rum neutro nobilitatem posse deprehcndi Aedilix coduntaxat ut sit nempe totius αντη. Ex quibus Omnibus colligitur, quam etiam errent ii, I dum multos recensere atros possint, se nobiles putant. Atheni sfJ q. deleg. poenae filios non sequerentur, praeterquam si alicui pater,auus,

ciali vin

95쪽

NOBILITATE.

CAP. VIII.

Politicorum. Nobistes in pagis uis

uentes. Ertia exoriri statim uidetur, Vtrum genus mate 1 na quom stirpe reddi nobile. & quo modo possit. Sed ista longe commodius in fine huius operis tractabbetur. Illa nunc potissimum instat: An loci & patri claritas Nobilitati quicquam conserat, uel obscuritas dero- .getia ecte entiunt, qui dicunt nobile quidem esse posse genus, nulla patriae claritate commendatum, verum ex parte tantum, id est, in suis duntaxat sedibus, non absoluid tamen uel ubiq; nobile. Nos in hunc modum rciri planius decidi posse arbitramur. Nobilcm cxtra hominum societatem siquis intelligat, is planc sit ineptus,ut ex sequentibus constabit magis. Haec societas, est uel familiae, vel pagi, vel ciuitatis : praestantisistina omnium Civitas est: haec d finis aliarum, haec scipsa contenta, ext Lib. ypol. ωας is i ij Dςpς, Suneribus , pagis. i. pol. 1. qxi: pzrilaciae copiosa iuvitae grata tia inllitiata communio. Ita hanc qui pi us conserunt,ut post dicemus, illi suspiciuntur ac prae aliis coluntur: & multo etiam magis si de integra gente,

96쪽

gente . si de omnibus bene promereri e possint,

bu ora cliri mireto is, rit, ille miri in illa plures di frequentes extiterint nobiles: eadem nan w ratio ciuitatis & gentis est : at g ciuitas inquit Aristoteles quodam loco , quem infra mesi-u1 Lib. r. rbet cap. s. us explicabimus ) nobilis non dicitur,nisi qui rebem illam condiderunt, ac tandem eius gentis vel ciuitatis duces e titerunt , illustres fuerint: aut saltem nisi multi eropter honesta studia praeclareq; gesta insignes clarisi viri in ea nati sint. Per se itaq; nobilitatur patria familijs,& a ciue

ciuitas ac natio, no a ciuitate vel natione ciuis. Et tunc totum censetur nobile, cum partes sunt nobiles, non contra, alioquin Athenis & Romae nobiles omnes es sent. Unde ita i tot contentiones de imperio atq; honoribus inter plebem, diuites ac nobiles natae Θ Vnde tot tantaem seditiones excitatae λ Neq; ullus in patria i nobili, nobilis nasceretur, Ex quo igitur publica gentis et ciuitatis nobilitas existeret λ Atq; nobilis mutata patria ex qua oriundus est, secedens in pagum uel ad Scythas, iam non posset ibi nobilem ex se gignere fili. um: iniid igitur cum Gallis, Germanis, Polonis, Vn-

97쪽

garis nobilibus fiet, quorum maxima pars in pagis attorpidulis obscuris degit 8 Et sane si patriam nobilitare

dicamus, in dubium controuersiainq; vocanda erunt ea, quae de natura nobilitatis antea proposuimus. Au g m n loci commensari Icibilitatem sed neci' hoc

per se: quo igitur modo declarandum. Aristotcles in Politicis cum de iure,quod in uariis Rerumpublicarum speciebus usiurpatur, verba saceret, ait, a Omnes iure saJ 3. pol. ccp. c. quodam niti, & ius quoddam .pol. cap. 3. pro secitare,quod tamen in qui

κctio a ποῖ lτiκop, quanquam non secundum naturam.

mrmam autem iudicandi qualitatem iuris, esse uult finem, cuius potissimum gratia conuenerunt homines in unam societatem, atq; illam praesertim, quam perse-cctissimam omnium appellauimus, id est, Ciuitatem. Is certe non est,uel opes parare, uel bellica societate ad iniurias mutuas repellendas se munire, uel commercioarum,& usus mutui commoditate frui. inianquam enim si ciuilis societas esse debeat , ista quom adesse necesse sit, at in hinc assinitates & coniunctiones per matrim nia, sodalitates,familiares consuetudines,induetie sunt attamen non si omnia haec adsint, crit statim ciuitas:

si adsint illa, quae & ad viuendum & ad bene beate' vivendum qui proprius, n verus, & vltimus societatis' ciuilis est finis conserant: Sunt

. i. autem haec virtutes, a quibus f - l. - . Ο I iis ius

98쪽

66 D E v E R Alis ius illud quod παρ απλως & secundum naturam uincatur, deduci potess,& quo nobiles πα uis non do- Ium m dis ceu τοῖς haberi ait appellari debent. Barbara vero gens quo nomine η omnes qui Europam tenent, sed Graeci potissimum excipiun-m Lib. 3. lol. cap. 1α tuoquia in hunc finem non conueni quod ex eius vita, legibus, institutis,moribus , satis cognoscitur,idcirco non pro prid πολιτικου o nominatur, neq; iure quod est απλως,

. . . &plane secundum naturam uti-

sod L ik. . pol. 6. tur: omnia nant & studia & ctiones ad id refert quod pro positum habet. Et sand qualis est priuata barbarorum vita, talis quot Resp. eorum censenda est: ου γραῖ a πο

Ida Lib. 3. rab. cap. s Barbari ion sunt nati Mars Nis

Hoc aliunde ne' accipitur, ne P discitur quam a natura . Sic ipsi recte natura e serui dicuntur: nihilo enim plus virtutis asseruiat secu quam M Lροι cap. q. ., i serui: sic nati ad f seruiendum τέανεικο κὶ δραποm n non regio 3 Isd 3. l. cap. io. vel ciuili imperio, sic non colere . verum instum, sed quod est κατὰ τι & non secundiim naturam, sic non esse a simpliciter nobiles, immo neq3 ciues recte tot q. censentur: non ratione loci, sed virtutis quae in Ioco ab hominb

99쪽

NOBILITATE. 67

ue haberi pro virtute atq; in admiratione & honore

ebeat. Est . ait Galenus, eiusmodi nobilitas monetae similis: quae in illa urbe ubi cuditur probata est, apud alias gentes .pro adulterina habetur. Omnia initi advIrtutem atq; ad ipsum lio ut inem andem redeunt. Quod ipsum in simili fere proposito concludebat hisce verbis g Aristoteles, οτον δε τοῦτο λεγω ὐδενι α ὴr o ν A, , κακia λο oneri γ

κο ν ελευθε ον V τίς ευγενεις E τὶς αυσώσεις. Neque aliud Anacharsis Scytha uoluit , cum obiicienti cuidam contumeliae loco patriam barbaram, mihi, remondit, patria dedecori cit, tu vero Patriae Egregie inquit b Galenus) hominem patriae Guntaxat. splendore exultantem perstrin-su Diso id art. cap. . xit. Etenim,si rem ipsam diligenter perspicias, iam non διὰ ταc πολος το πολιτας ερ δου γιγνομενους, sed contra potuus, τα ' πατs p e praeclaris suorum ciuium factis illii. stratas celebratas ij comperies. Nam quae tandem de Stagiris haberetur oratio. nisi Aristotclas eam urbem Etenebris in lucem euocasseti Quis Solos memoraret,

nisi in eis Arati Chrysippi 3 virtus,quasi Jurhen aliquod eluxisset λ Vnde Athenarum tam longe late b uagata gloria, propagata est λ non sane foecunditate soli, quod satis tenue fuit, sed laudibus virorum, qui plurimi depraestantissimi in ea urbe nati, suam sunt patriae gloriam

impertiti.

100쪽

Cum Tymo demus Aphidneus Themistocli obibceret', qudd propter nobilitatem patriae, non propter virtutes proprias a Lacedaemoniis magnos honores

accepisset,responsum ab illo habuit, Neq; ego si Aphis neus essem, tanta virtutis insignia fuiss)m consequutus,nem tu, si Atheniensis. Importune autem quaerunt hoc Ioco nonnulli, an liceat Nobili ex civitate in pagum secedere, ut in Galliis, in Germania, in Polonia, in Ung ria fili Quasi vero uel idcirco Rempublicam deserant nobiles, vel in pagis ut serui & rustici, non ut domini deganti In Regiis Rebuspublicis contingere illud solet: cum praesertim hodie illae & hic abusus quoque inualuit non amplius typo & forma administrationis, sed magnitudine regionis aestimentur. Propagatis itaq; ditionis & agri terminis,lam non unius urbis, sed pluriatim , cum magnarum tum mediocrium & minimarum

gubernatione, Regium imperium definitur. Quod unum est quidem, & praecipuum penes ipsum Principum, ex multis tameti quasi partibus constans. Etenim cumtis bene iudicare, duobus item pedibus totidem P manibus non satis apte agere ipse queat, multos multorum oculos & pedes, multasq; manus & aures quasi focere sibi cogatur. . Constituit ergo magistratus, allim perii, eos qui ne F a se, neq; ab imperio suo alienos gerunt animos quodammQdo parocipes facit : no tamen

tui oportet: ut sic b Aristoteles

loquitur) cum duobus duntaxat oculis totidemcb auribus no sa- sine