장음표시 사용
201쪽
In Ducatum Parma ac Placentia. I Iante , Eceleste Romanae impensis & Julii ΙI. Pontificis opera, Maximiliano I. idem Ducatus restitutus fuerat, quemadmodum publicis tabulis in Lateranensi Concilio recitatis, Ducem Maximilianum Mariam Sirtiam confestum audivimus. Ergo Imperium illis temporibus
Mediolanensem Ducatum Romanae Ecclesiae acceptum referebat. At contra hodie, mutato sermone , a Scriptoribus seditiosis ac falsa narrantibus secus in vulgus spargitur , nimirum Apostolicam Sedem Ducatus Mediolanensis urbes sibi injuste vindicare. Jam vero, ut unde discessit, revertatur oratio, Carolus Q quinquennio postquam Leo Parmam ac Placentiam recepisset , in longiori epistola ad Clementem VII. Granatae anno Is 26. XU. Cal. Octobres ab eo scripta, tumque, ut omnibus innotesceret, typis quoque vulgata , Dedus cum Leone initum memorat , si iam hisce verbis 1ententiam aperiens : hoe itaque faedere freti, cum usius divi Leonis eo is, nostris adjunctis , Nut antea retulimus , sub vesra Sanctitatis praefectarat legatione per nos actum , executumque extisit , ut
PARMA S PLACENTIA Eetae RESTITUTIS,
seque iuusri Francisco Vortia in paterno solio stabit
ιυ , Galli etiam non fine magna iiDrum prete , ducum nostrorum virtute, illustrium .idelicet Prosperi Columnae, Marchionis e Piscariae, ae aliorum no ri exercitur du eum S militum, ab Italia omnino e uis fuerint . Et baec sunt, quae Leonis tempore vestra Sanesitas pro nobis αιτ : qua tamen non ita passim irremunerata fuere ,
quam S i a Romana Ecessa suum ex his auxeris patrimonium non solum Parmae S Plaeentiae RECUPERATIONE,fici etiam novi eenses onere Remo nos o Ne politano injuncto . Si ea , quae Leo X. Juliusque Medices Legatus in laedere pro Carolo U. gellere, irremunera ro son fuerun, dicendum pariter est , illam recuper tionem ab una Caroli erga Ecclesiam magnanimitate nequaquam profectam, cum ex uuis Sedis Apostolicaesumptibus bc foederis conditionibus vere prosem fuerit. T a Caesa-
202쪽
LIBER III. Caeseri deinde Leo faedere conjuvetas , ut Panvinius
Πω t. miιαρ . ita. loquitur , arma Gauis intulit , ut iis Italia pulsi , Franeisius Vortia Mori filiar fare paternae hereditatis Mediolanense imperium obtineret, PLACENTIA .ero b
PARMA a Gallis impoteuter ereptae LEONI RESTITUERENTUR . Et paullo post: Ducatus Frauesco S fortiae Caesaris auspiciis ex FOEDERUM LEGE datur, Parma S Placentia Eeelesiae RESTITUT E . Ad hee Carolus V. ut Maximiliani I. avi sui paterni, ac Feris dinandi Catholici, materni avi, successor , quidquid ipsi
Romanae Ecclesiae adsignaverant, tueri ac servare deis buit , secaue ita serere, ut civitates Ecclesiae redditae, in ejus dominatἱone firme constanterque persisterent. Hoc in loco res quamvis trita atque Omnibus probe cognita silentio transinitti nequit , homines nimirum , qui Pontificum actionibus obtrectare semper student, eo impudentius de eorum sanctitate detrahere, 'quod foedera percusserint, Sc sacra anathematum auctoritate usi, Ecclesiae hona uni Deo oblata & in ultimum discrimen adducta, hoc pacto servarent atque defenderent . Sed qui sic loquuntur, malum animum aeque produnt, ac pinguem rerum inscitiam, de quibus disesputant. Si enim Ecclesiae leges de poenis contra honorum Ecclesiae direptores statutis passim agunt , potestas sit oportet , quae poenas hujusmodi statuat atque imponat : neque Sancti Petri eatrimonia
tantopere a rerum 1acrarum civiliumque scriptoribus celebrata, hoc jure, per Summorum Pontificum potestatem administrando , carere debent. Quare necessario consequitur , ut ad Principis Apostoloruni successores auctoritas munusque pertineat s quemadmodum ad eos semper antea pertinuisse Compertum
est . diligentissime providendi, nequid Ecclesiae bona. detrimenti per direptores capiant . Qui vero ob haec Summis Pontificibus obloquuntur, haud certe erga Sanctum Thomam Archiepiscopum Cantuariensem se magis pios Ostendent , qui, ut Ecclesiae suae bona
203쪽
In Ducatum Parma ae Placentiae. I49aci iura tueretur, martyrium subiit. Quae tamen pro LIBER III. Sancto Thoma ad ipsum sanctissimum virum scripsit Venerabilis Abbas Petrus Cellensis, haec eadem
Adversariis nostris apte conveniunt: dicunt enim: nos Lib. t. visio. debet Archiepiscopus tam instanter sua repetere a Rege Angliae, ut dimittat reconciliationis pacem pro amsa
pecunia. Faltantur specie veri, vel adulatioue fas. Rui Decie veri decipiuntur , in ruenia sunt : qui adulatione falsi, repellexdi . Et paullo post : pensanda junt tempora S divers flatus temorum, fecundum quos muta rur merita causiarum . Nam in primitiva Ecclesia sol a , patientia locum habuit, ut auferenti tunicam dimitter
tur N pallium. Alius enim erat, S alibi, ides extra Ecclesiam qui persequebatur, alius S alibi , ides istra
Ecclesiam qui patiebatur . Modo autem jam adulta
Ecclesia , non licet sitiis Ecelesiae quod aliquando licuit inimicis. Ita Cellensis. Quod ad justa faedera attinet, Pontifices, eosque sanctissimos, rebus Ecclesiue in a gustias conjectis, eadem secille accepimus , & usque a Stephani II. Pipinique Francorum Regis temporibus, ut antea diximus, perpetua laedera publicis pactionibus feriri coeperunt . Si autem Pontifices mille ab hinc annis haec iniere, profecto hinc patet, ab iisdem non ignoratum , an ipsi justa de caussa isdera inire possent.
Verum haec iis unis displicent, qui oblationes, Eccle- - .siae Romanae factas, donorum tuarium impio scommate irrisii se nequaquam contenti, eo deveniunt, ut tam quam falsas , nullas & effectu earemes palam tradu cant , inciper non dubitantes patrimonia Sancti Petri infamia notare , tamquam acquisita anathematibus , bellis ac meribus, dum Ecclesia fecundo vento uteba- M tur; omniaque Caesareo Imperio Arnaldi Brixiani, ut D cla II. par 2 is.
tempore Augusti, iubesse . Quinam sint qui tantum audent , in nostris pro Sede Apostolica Desensionibus satis ostendimus.
204쪽
Parma ac Plaeentia a Leone X. 6c Hadriano Vl. possessae. Histor. Italia ιιb. 1ε.
iso rasoria summi Imperii Sedis Apsolica
Parma ac Placentia Romanae Ecclesiae restitutis, Guicciardinus , qui cum Cardinali Mediceo timc Mediolani . morabatur , ut ipse narrat , ad Parniae administrationem mistus est : Antonium vero Puccium Pistoriensem Episcopum Sc postmodiam Camdinalem , duobus Alexandris, Vitellio & Columna comitantibus , ad ineundam Placentiae poli essionem profectum testatur Ludovicus invitellus in Annalibus Cremonensibus. Deinde sex Placentini oratores Romam missi I U. Cal. Octobres anno Isaa. quos Hadriano VI. fidelitatis jusjurandum dixisse M Blasius Cesenas pontisiciis caeremoniis praepositus in suis Diariis scriptum reliquit. Tum varii illarum partium heneficiarii, ut Arcis Turricellarum & Castri Sancti J annis, ad eadem Pontifici praestanda suos Romam miserunt . Ipse Hadrianus, qui VI. Idus Decembres
anno Isaa. 1oluta sibi M a Placentinis vectigalia recepit, in utraque civitate, nullo reclamante, dominatus est, ex iis percipiens redditus, sito imperio su jectos in locorum beneficiariam possessionem mittens, omniaque eXercens, quae summis Principibus verisque possessoribus licent. Nonnulla argentea numimata, absolutum idem Hadriani VI. in Parmam ac Placentiam imperium significantia , statim collocabuntur .
nudo Corona triplex, elaves dein
205쪽
In Ducatum Parmae ae Placentia . III
DOMINUS. PARMAE.coro a triplex , elaver decussata insignia Hadriani.
corona triplex , elaver σ mr stans eapite nudo. Epi- insignia Hadriani. seopus stans eum vexillo in dextera.
corona triplex. Lupa iacens . Diqitigod by Cooste
206쪽
rsa Historia summi Imperii sedis. Aponolicae
Verum anno I saa. XVIII. Cal. obres Hadrianus VI. e Vita migravit. Quare Alphonius I. Ferrariae DuX, Occasione vacuae Sedis arrepta, Regium Lepidi occupavit, quemadmodum Ob Leonis X. mortem Romana Ecclesia vacante in aliquot pariter Mutinensis agri Ioca armatus invaserat. Itaque Clemens VII. e co clavi egressus una ex quatuor Amuliae civitatibus per Julium II. Ecclesiae recuperatis se privatum animadvertit . Nihilominus idibus Januariis anno Isa ad res, quae Sedis Apostolicae. erant, imperio administra das. Regium, Parmam ac Placentiam Cardinalis I nocentius Cybo Legatus a Pontifice missus est: qui etiam Bartholomeum Ferratinum in A milia legati vices gerere jussit: a quo sumptus maximi facti, ut Placentia muniretur. Antonius de Sanctis Ferratino,&, huic deinde Regiensis Episcopus Hugo Rangonius successit. Clemente postea in valetudinem lapso, pridie Cal. Augustas anno Isa . ejus jussit ad Placentiae custodiam Nicolaus Tolentinas profectus est, donec illi aut successori , sacroque Collegio aliter videretur . Idem Pontifex VIII. Idus Januarias Castri Montecti in dioecesi Parmensi vicariam potestatem perpetuo tradiderat Ludovico Rangonio: quod pariter Leo X. pridem fecerat eo pacto , ut duo cerea funalia quatuor librarum pondo quotannis Apostolicae Sedi a Rangoniis persolverentur. Pridie Cal. Martias ejusdem anni fisci pontificii ministri rationes ac fructus ex Parmensium tabellariorum ossicio colligendos, Petro Joanni Targae Florentino locaverunt. Mox VI. Idus Novembres Antonius de Sanctis ejusdem urbis moderator duo ducatorum millia ad moenia, aggeresque reparandos viris. ecclesiasticis imperare justis est . Pridem vero IX. Cal. Novem-hres Pontifex Rolando Marchioni Pallavicino de beneficiis in seminas arbitratu suo decernendi facultatem
fecerat. Anno a sas. Cum in agro Placentino nonnulli Caesari pedites morarentur, pontificius Orator a , .
Caesareis ducibus litteras impetravit, per quas sedem
207쪽
D Ducatum Parma ac Placentia. Is pedites ex Ecclesiae regionibus excedere jubentur s deque LIBER III.
hac re Octoviri Florentinae Reipublicie Vitellum de Eris in dio. rum ad Vitellis certiorem feceruui. γε M-AE O ris.
Negotii gravitas atque ordo rerum , de quibus viii agimus, ut alieno ex ore tandem pro nobis veritas is Meliciatur, nobis in memoriam revocant, Carolum V. εἱam ad Edelesain anuo is 16. XV. Cal. Octobrra In longa illa epistola Romanam pertine- supra memorata Clementi Pontifici declaraville, Pam re Carolus U. agia mam & Placentiam in Fontificatus potestate agnoscen--
das, & ex lege Dederis cum Leone X. ei restitutas. Attamen dissimulari non debet , epistolae hujus scri- - 'ptorem id solum Caroli munifico erga Sedem Ap stolicam animo quotammodo tribuere , quippe qui cum eas urbes imperio addere posset, Ecclesiae resiluerit. Sed Carolus id facere voluit quod debuit, non vero quod potuit. Idem Carolus in alia epistola pridie Nonas Octobres eodem anno & loco ad Purpuratos proceres scripta rii us quidquid pro Sede Apostolica gessiliet enumerans , Farma ac friarentiae res tutionem memorare voluit: Parmam, inquit, s AP ce tiam a Romari Imperii seudo disjunctas, Sedi Romanae nu Io jure coalli, possidendas restituimur. At vero si has urbes
ab Imperii fudo disjunctas Sedi Romanae possidendas restituit , justae profecto caussae illum ad id impulerunt. Conringius de Lutheri schola, his recitatis, de De --umperil lib.a. .
suo addit : id quando S quemadmodum M DHum , haud me δ' ηεψ constat , aris quod suspicer quo tempore Carolus primum Caesar dictus es, induerum illum ad Me donanda. Mox tamquam veris Guicciardini de Iulio II. querelis expositis, iterum haec Obtrudit : an noviter electo itaque Gyari Carolo, nonda . satis jurium Imperii perito , per malas artes aliquid extortum es t Dum haec Conringius tuetur, quam longe a Veritate avolet, certe unusquiseque facile ex iis intelliget, quae hactenus a me dicta sunt, ut jura , originemque recuperationis demonstrarem , quam decennio serius, tamquam veram legitimam
208쪽
rs Historia summi Imperii Sedis Apostoliea
Leonem X. ipse Carolus, de his instructissimus, parato
animo memoravit in Oratione, quam coram Paullo III. Pontifice, Romae in sacro Ecclesi ae Senatu habuit, ut infra narrabimuS. Interea ob te terrimam illam Dedissimamque R : υ ii λυ manae urbis direptionem in Hadriani mole Pontificesidis loeo Osareis mcluis, Inter ceteras durmimas conditiones, quae sine ducibus adsignatae: horrore legi non possunt apud Benedictum Varchium inelusae iis, de qui in Florentina Historia nondum vulgata, quaeque bus cum CRro Q V a Guicci ardino , A fusius si a Cesare Grolierionit: mox iurejurando seu Glor erast) narrantur, Nonis Junus anno Isa .
quo coronandus B H hae etiam sunt numeratae, quibus nimirum internoniae se obstrinxit. Clementem VII. ducesque Caesareos convenit, ut biis a . abirent, ac Pontifex illis Ostiam, Urbem veterem, a) H RD . Italia hb. i . Mutinam, Formam &FIacentiam, omnes eo temporepas, i. summo jure a Sede Apostolica postestas urbes, obsidisb -ρυμ σπιν loco traderet: quamvis postea Alphonsus I. Ferrari eo vir h E N IJux pontificiar calamitatis, cujus fuit conscius, Oblata opportunitate , Mutinam a Philippo Ner lio traditam occupaverit , cum aliquot ex praecipuis urbis familiis tumultus in pontificium imperium excitavissent. Attamen III. Cal. Julias anno Isas. quo tempore, inter Clementem & Carolum rebus Barchinone compositis, ipse Clemens Farma ac Flacentia potiebatur , constitutum, promissumque fuit ab Imperatore, ut tamquam Advocatur, Ecclesiaeque defensor, omnes ejus civitates, opida, regionesque tueretur atque servaret, Ponti sex vero ad Siciliae regnum cis Pharum defendendum, Carolo auxilium praestaret . Caesar deinde imperatoria corona a Pontifice donandus , Genuam prosectus III. Cal. Septembres , Uarchio auctore , Placentiam contendit : Sed priusquam Fgacentinorum terras attingeret, N Ecclesiae regiones ingrederetur, tr bus Cardinalibus Iegatis occurrentihas solitum ac solemne jusjurandum dixit , se nneiam Apostolicam Sedem, E elesiasteamque libertatem nunquam ensuram , femper vero defensurum. Sacramenti formula a Goldasto ro
209쪽
. In Dueatum Parma ac Placentia. Is citata, haec est: Ego Carolus Romanorum Rex Γ ὁreti 'LIBER II1.
Imperator Caesar p r Deum, divumque Petrum promit- o , pseu ceor, t II 'cor , atque jura , me imposterum pro P ri 19)Ciribus, ingenio oe facultatibus meis ponti ciae dignitatis Romanae Eeeis ae perpetuum fore Defensorem, nec
ullam Eceo meae libertati .im Hloturum , sed potestam rem , jurisdictionem , I dominationem istisius, quoad fleri
potes, conservaturum I protertarum e cujus rei testem Φoco Deum ijum, haec Sancta Evangelia. Magni hujus D I. pM.3 r. adis
Ottonem I. Ilenticum II. aliosque Imperatores factum legimus, neutiquam discrepat. At Joannes Steidanus naec a Carolo V. gesta recensens , eo animo illunitam in egule arbitratur , ut Uenderet , se nihil velis fui juris sminuere, Parmam quemadmodum ille hariolatur NHacentiam tacite deseraraus , Mediolani ditionis urbes
quas tum Ecclesa Romana possidebat . Paullus Jovius fisissipendiis Caroli U. historiam scribens , plusquam Steidanus Germanus, idemque haereticus, scribiis nam cle hoc agens sic narrationem instituit : Sed Caesar fui Imperii juris appo re memor ita juravit , ut se de , suo jure vibiI decessurum testaretur . Hacentiam Aut
aem S Parmam urbes . tanquam Mediolaneus imperioant1quitus attribueas , quoniam id Caesareum Imperatorum Benescianum femper fuisset , non obscuro, nec intermissio Iure repetere videbatur. Ferme haec eadem apud Var-chium leguntur. Qtiare Vix dubitandum censeo, quin unus alium exscripserit, dc a Jovio hac fabula primum manaverit, mrtasse per male affectos erga Apostolicam
Sedem excogitata : fuitque omnino vana, utpote coniecturis hominum Occultam Caroli V. mentem interpretantium, innixa: tacite designans, quod ait Sleidanus, vel tacite intelligens , quod explicat Varchius . Atque haec nova in eas urbes ius sibi reservandi InVenta ratio, vana atque inutilis prorsus existimari etiam posset. Si enim quae occulte ae tacite Mi aliquis me te reservat, quaeque deinde, ut palam intelligan-V a tur, Disitiros by Cooste
210쪽
is 6 Historia summi Imperii Sedis Aposοlica
tur , vaga populi interpretatione egent, cum nullum externum signum ea comitetur, unde animus de re ipsa deliberatus ostendatur, auctoritate pollerent, male profecto ubique res ageretur : & hoc pacto vetera promissa & sacramenta Pontifex Carolo V. ipsis Salomonis verbis objicere potuisset: Ali mi, δε quid spopondisti , de si externo volas tuas : H queatures verbis oris tui : captus es enunciationibus tuis . Neque profecto Sedes Apostolica tunc a Carolo flagitavit , ut, quod ad Parmam ac Placentiam attinebat, novum , insolitum , ac peculiare sacramentum diceret aut contra jura Imperii, quae in eas civitates nulla omnino erant f sed jusjurandum generatim dici petiit, quale in Ordine Romano , & a Di tmaro eXpositum legimus squale demum omnibus seculis a Caroli Magni temporibus usurpatum fuit pro tuendis universis Ecclesiae juribus, certissimis, & quaVi S controversia carentibus, nihilque ad res Imperii spectantibus, cujusmodi cem' te praeter Parmam ac Placentiam cunctae Sancti Petri regiones semper fuerunt. Praeterquamquod Maximilianus I. Caroli paternus aVus in foedere anno I s Is . percusso, atque ipsemet Carolus in alio anni isai. de
jure quolibet, quod in eas civitates ipsis esse potuisset, sedecessuros palam ac de moria professi fuerant . Quapropter Carolus coram Deo & hominibus periurii ins miam subjillet aliud dicens, aliud in animo habens: quod tamen non sine magno Caroli dedecore falso ei tribuit Sleidanus , homo variis de caussis mendax ubi agitur de Ecclesia Romana , λ que. defecerat, quique a Carolo ipso in mendaciis deprehensus est , nedum ab aliis, & praecipue a Laurentio Surio . Si autem Carolo , ut demonstravimus , nullum in eas urbes jus erat, tacitum mentis consilium , quo jura sibi reservabat , haud quidquam ei dare potuit : ideoque haec omnia frustra & praeter necessitatem inventa . Itaque credibile est, immo vero cerussirum existimanam , ex sermunculis in vulgus de Digiti by Cooste