장음표시 사용
211쪽
In Dueatum Parmae ac Placentia . I Ide industria sparsis inanem hanc opinionem fuisse col- . LIBER III.
Iectam: quam Angelus ad certam. Veramque Caesa F smia Parma Io. reae in eas urbes voluntatis declarationem perperam, ρο- λtraduxit , quando absque ea Carolus , ubi has urbes in suam potestatem redigere voluisset, id cum Bon niam peteret, facile praestare porerat. Is enim armatus Placentiae versatus est, Ferratino praesecto plane iner- --pna λmi Placentiam communiente . Ad haec, teste Uarchio, Parmae, Placentiaeque Septembrem totum atque Oct hrem tamdiu transegit , quoad Bononiam Pontifex perveniret , nulla tamen in Sedis Apostolicae imperium quaestione excitata . Hinc Laurentius Surius , p .ras. Germanus scriptor, iis recensitis , quae jusjurandum quo 'o Carolo editum circumstant, ita tamen, ut se de Dojure nihil remi rum testaretur, addit, nonnullos suopte verba ingenio interpretatos , quasi Carolus de Parma ac Placentia intelligere voluistet. Non tamen ait id ex Caroli voluntate factuna : quod PUTANT QUIDAM ideo eum fecis , quod Placentiam S Parmam Mediolanensi imperio antiquitus attributas , repeteret . Verba illa attendantur : quod putant quidam . Ergo solum id vulgo dictum. Quinque Clementi VII. cuia numismata summum ejus in Parmam, stravis πωitia tem
S Flacentiam, ac etiam in Mutinam, imperium indi- 3 133 cantia, hic dabo.
corona triplex, elaves σinsignia Medicea.
212쪽
LIBER III. r 38 HistorIa summi Imperii Sedis Apostolicae
corona triplex , claves o Pesus sedens, qui eoronat B. Vir insignia Medicea. ginem in genua procumben tem . Infra in parte dextera insignia Ioannis cardinalis Salviati . In parte sinistraea Crux, Parmae tessera.
Miles equitans eum vexillo in dextera.
213쪽
In Ducatum Parma ac Placentia .
Corona triplex O claves. Stella σ Lupa gradiens.
corona triplex, claves oe Episcopus sedens. Infra crux, insignia Medicea. insigne Mutina . Carolus cum toto suo comitatu Bononiam pe- . XU.
tens, Regii Lepidi ab Alphonso I. splendidissime fuit Mutlna de Regium exceptus, magnificentissimeque babitus. Et quamVis vi L: Ebri in; ἱ
Barchinone cum Pontifice paucia ante mensibus certas sum Carolo V. diju- pactiones firmasset, Alphonsoque, cum ipsius hostibus dieandae traduntur. Rederato, subiratus Videretur, utereturque Dux ipse Comacham ad pon- parum amico Pontifice, illum tamen Carolus non so- tificatum Pertinet . Ium in clientelam recepit s sed ut sua cum Clemente mctoa siurisa componeret; auctorem se praebuit, etsi Pontifice re-ru VP pugnante , quod Ferrariam ex decessorum judiciis in Hist. .r. rarobii lib. io.
Alphonsum vulgatis, Sedi Apostolicae debitam, Mu- tinam quoque ac Regium injuste usurpatas, sibi vellet restitui . Nam sine his duabus civitatibus Farma ac Pueentia ita disi latae videbantur, ut vix Romanae
214쪽
I6o rasoria summi Imperii Sedis Apostolica
LIBER III. Sedis imperio subesse credi possent. Nihilominus Caesar pervicit , ut Alphonsus fide publica Bononiam ,
accederet , ac simul per compromisium quae ortae essent tam de jure, quam de facio controversiae omnes Carolo dijudicandae traderentur . Quae hujus rei H a visur. Dcli si ' storiam spectant , cum velut in transcursu Lρ Gui Pn Α' 3' 'i' ei ardinus, β γ Jovius, Sandovalius atque NiYllescas ' attigerint, se Varchius autem unus singula prae ceteris rita eὰk,ιι ν ,- ,. λςcurate ν ςλplicateque perscripserit, in ejusmodi nar-.tiis aula.. ratione non ultra tempus a nobis absumendum erit. 4) msa, ι.., .F. aar. Hoc unum dixisse sussiciat, sententiam omnibus notampn a. a Carolo V. pronunciatam , qua Mutina & Regium Al-. mstis. -.s.Flaminiae pholain adjudicarentur. Ad haec pariter declaratum , ut M. io.i rixa. D L Dux rursus in Ferrariae, locorumque, totum ducatum Dinus. I. par. 6. r. ejus spectantium, possessionem, pontificio diplomate,cmusdam seripii υ - mitteretur . Hac auffita sententia adeo cohorruit Cle--rispa 13. - h i' mens, ut, teste Varchio, eam signare noluerit, ac cen---.mapaliι ea G-- tum millia nummum aureorum Alphonso multae locorosi Rubra pn. v. δε /- per Carolum impositae, Ecclesiae persolvenda, repudi 1 O alitis rum.a. p . Verit. Ab universo Purpuratorum lenatu pariter huic 34. 367, judicio reclamatum, quod ipsis inconsultis de re tanta C-mmiratrii Z viviri arbitrium laetum fuisset. Caesar Atestinus postmodum M. dii. timpia a sor. his de rebus optime edoctuS , omnem lapidem movit, ora. Mi ipsius ministri in concordia Faventina Clemei more. m. r. recvera in tem VIII. per Cardinalem Petrum Aldobrandinum. q. - AH M. de omnibus Ecclesiae in Mutinam , Regiumque juribus
Italice. in Perpetuum cedere obtinerent : quod tamen mini-μ-Grais ahuε-m me obtinuerunt. Neque hic praetermittendum quod
. contra Clementem VIII. scribit Musius de Caesare si .a,po , - μ ' Atestiuo sermonem instituens, ubi de summo jure ,..,i. agit , quod in Italiam Rudolphus II. Imperator ex e
cuit : Caesari Atestino, inquit, Alphons II. Aio NATALIUM GRATIAM feeit s S Regium Lepidum ,
Mutinamque lege beneficiaria in regno Italiae possidendas concessit, publice Romae per Legatum contra OhIsatus , qcum Gemens VIII. Pontifex Ferrariam S Comaechium
215쪽
In Ducatum Parma ae Placentia . Io Isbur temerario an mul eriperet. In his paucis non- LIBER III. nulla consideranda sunt. I. Miuaeus Caesarem non legitimum Ducis Alphonsi
sum II. accipiens, qui nullam prolem suscepit. II. Ait, eundem Cariarem a Rudolpho II. legitimum declaratum: natalium gratiam fecit. Ergo si Caesar, ex Musaei sententia , haud quaquam legitimus fuit, ut in ea beneficia succedere pollet, quae Caetareo diplomate indigerent f pari pacto haudquaquam leuit imus fuit , ut possessionem illorum iniret, quae pontificio diplomate indigerent f ideoque a Ferrariensi Ducatu fuit merito exclusus , quemadmodum sine Rudolphi II. diplom te , qui natalium gratiam fecit , jure quoque a beneficiis , quae postremus Dux Alphonsus II. ab Imperio obtinebat, exclusus fuisset. Quod si Rudolphus II. n talium gratiam fecit Caesari Atestino ad Mutinae, Regiique Ducatum , quem Dux Alphonsus II. Imperio acceptum referebat, Gregorius XI U. 8c Clemens VIII. ne Sancti Pii V. legem hoc vetantem infringerent ,
ejusmodi grati s facere noluerunt pro Ferrariχ , Comae lique Ducatu, quem semper Atestini acceptum Romanae Ecclesiae retulerunt . Jam Vero tam clarum, testatum , atque ab omnibus cognitum semper fuit , esarem Atestinum patris caussa minime ad haec mille
legitimum, ut quidam ejus memoriae scriptores & in his Trajanus Boccalinus in Commentario ad Librum I. Taciti Historiarum , hodieque ipse MusaeuS , errore ducti , pro Alphonis patre ipsum Caelarem non legitimum reputaverint, & perinde uti genitum non ex Alphonso Alphons I. Ferrariae Ducis nothos sed quidem ex Alphonso II. Duce ultimo, adeo ut ex trium A Non rum errore , qui alienas mentes implicuit, rei
Veritas magis, magiique eluceat.
216쪽
rsa rasoria summi Imperii Sedis Aposoliea
LIB E R Ita quoque, eundem Rudolphum Romae per Oratorem suum
protestatum fuisse contra Ferraria & Comaeli recuperationem, per Clementem VIII. factam . Hoc autem prorius novum nostris auribus accidit , sicut suo loco
Diab. I. Damἰ- demonstratum est contra alios scriptores, qui nondum tamen eo temeritatis pervenerunt, ut Imperatorem
sua quoque in Ferrariam jura exposuiste jactarent , quemadmodum Muisus nunc jactat. Verum sicut ille inconsulto confessus est, Cesarem Atestinum ante vacationis tempus a Rudolpho II. natalium gratiam obtinuisse , ut in Mutinensem , Regiensemque Ducatum succedere posset, in quem jure suo, rectaque via, ex beneficiariae legis praescripto , succedere non pol rat , cum a testimo parente prosectus non esset i, ita Mucius pariter ipse inconsulto assirmavit , Caesari
Atestino eandem ob caussam natalium gratia opus fuisse , ut pontificia Ferrariae & Comacis beneficia consequeretur : sicque confestus est , Comaelum ejusdem generis este ac Ferrariam , dum Comacli causta nunquam ullum diploma Caesareum Obtinuit, neque pro hac civitate ei ullam natalium gratiam Imperat Orfecit e cui certe impetrandae quadringenta S Iexaginta millia nummum argenteorum non satis fuissent: no,nci. is, quZm pecuniae summam pro Mutinae , Regiique Duas s. ado. λοι. catu solutam fuisse constat. Quod si Rudolphus ua aliam gratiam Cesari Atestino Comacli caussa concedere potuisset, sibique in illam civitatem jus palam tribuere:
eandem quoque concedere potuisset Ferrariae caussa , ad quam Comaclum ex vetustissimo jure attinet. Sed hoc jure cum in Ferrariam caruerit, eodem caruit 8c in Comaclum . Hinc . facile colligitur , Lutheranum
scriptorem in iis , quae vere juxta ac in iis , quae falso pronunciavit , summa Sedis Apostolicae jura invitum comprobavisse, comprobatisque adhaesiste. M tinenses scriptores a me refutati sanctissimum Pontificem Clementem VIII. ob Ducatum Ferrariensenta, Ecclesiae Romanae postliminio recuperatum innumeris
217쪽
. In Ducatum Parma ac Placentia. 163 contumeliis cumulaverunt. Ego vero, ubi illis divi- LIBER III. nam mitericordiam Oh tot , tantaque contra Christi Vicarios palam scripta atque Vulgata imploravero , quod elogium de hoc summo Pontifice scripsit Josephus Scaliger, homo ab Ecclesia Romana profugus , illis o
ponam: Gemens VIII. ait Scaliger, patrimonio Sanin pol 'sedi Petrι ferraria Ducatum prudenter adgunxit, qui Dcrofa Hae Sedi ex hereditate obveniebat, tuique, tamquam ,
nesciam Dum debebatur. Mox Scaliger Pontificem ob proprias ipsius dotes extollere pergit. Maligeri , omniumque ejus aevi scriptorum , qui nullius se studio duci siverunt, idem sermo omnino fuit s cum malae artes ac fraudes , quibus pauci, hique imi subsellii
homines, & chartarum deturpatores , ut a Jovio dicuntur, P MD-3t' infecti nondum eo pervenistent, ut Veritati in tanta luce versanti, tenebras passim Offunderent ac eam depravarent . Hinc multis auctoribus, ad haec comprobanda in nostra Defensione I. laudatis, hic ad alia in m. . . a '. properans alios adjungam. Hi sunt Franciscus Ri- a tib.a. p .isy 16o. vola in Cardinalis Friderici Borromati Vita, Hor b va Iuri M. par. I.
. tius Marta jurisperitus Neapolitanus, ac dentio Sei- v λῖ' Rε pio su Admiratus : qui omnes , nemine discrepante , eadem ac reliqui posterorum memoriae commendarunt : & nunc supervacuum fuisset de rebus notissimis absolutisque per ea etiam , quae in maximis Europae Aulis, Romae , Viennae Austriae, Parisiis, & Matriti aeta fuerunt, novum sermonem instituere , si de his 'e 'R ''
Mucius siluisset in libro potissimum, in quo prorsus si iere debuit his de rebus aeque ac de aliis, quarum se imperitum ostendit. Sed in libros quidquid in me
tem Venit, congerendum est, ut in molem grandi Tem excrescant. XVI.
Clementi VII. Pontifice e vita sublato IV. Idus Paullus III .Parmam octobres anno Is 34. Alexander Cardinatis Farnesius, 2shuriis Set
Paullus III. nuncupatus , successit , qui Parmam ac fiesum Petro A loy Placentiam, nemine reclamante, possedit , & V. Idus sio Farnesio tradit .
Decembres Laurentium Signiensem Episcopum Par-X a m
218쪽
16 rasoria summi Imperii Sedis Aposolisa
mae, ac nonis Ianuariis I s 37. Marium Reatis Epist pum Plaeentiae imperio praeposuit: annoque superiorem 6. Carolus V. per Placentinum agrum cum magno militum numero Neapolim petens , nullam , quaestionem de illa civitate contra Sedem Apostoliscam excitavit , quamquam id arbitratu suo lacero potuisset. Immo vero eodem anno Romae coram Paullo III. ac Principum Legatis versatus, in publica orati ne pro se ipso contra Franciscum I. Francorum Regem habita foedus ab se cum Leone X. stabilitum memoravit , ut rursus Mediolanensem Ducatum Franci 1co S fortiae traderet , ac Parmam Macentiamque Ecclesiae restitueret. Hoc pacto in possessione sua, ac justa in utramque civitatem dominatione perseveravit Apostolica Sedes, summum ibi, justumque imperium exercens per Cardinales Legatos, ex quibus fuit unus Ennius Philonardus, qui anno I say. Paulli III. jussu earum urbium regimini praesectus , Apostolicae Sedis beneficiariis intra suae legationis fines positis imperavit, ne exulibus perfugii locum darent, nisi ipsit pro rue Iibur haberi vellent: annoque I s o. in Comitem Augustinum Landum judicio inquisitum est ob exules Bardi cxceptos contra edicta , Placentiae per eumdem Cardinalem vulgata, quemadmodum liber a Duce Parmensi Leopoldo Imperatori inscriptus nos docet . Interea anno Is s. Paullus III. utramque civitatem suis beneficiario nomine adsignandam censuit varias ob caussas, a Gesare Campana in Vita Philippi II. recensitas: qui Scriptor egregius omnium optime & accurarisiime rem narrat contra ac factum legimus a Paullo Jovio , Juliano Goselino , & Bonaventura Angelo , a nobis plurium mendaciorum convictis , atque adeo ab ipso Campana, cujus nos quoque testimonium cum ob fidem ac diligentiam , tum ob ejus erga Austriacos Reges clientelam , libentissime in medium proserre solemus. Itaque Paullus III. mem
ria repetiit, discitatem suam, ac Sedis Apostolicae jura
219쪽
. In Ducatum Parma ae Platentia. 16sin 'longo Pontificatu de summatibus ac familiis po- MBER RI
tentioribus sibi male merendi occasionem praebuisse tquae quidem familiae apud Cesaris Regisque Christianillimi ministros praecipua gratia florentes , in eum contra jus Dique odia conflabant , quibus Farnesi quoque patebant. Quare cum illarum civitatum populi de nimia beneficiariorum potentia quererentur , Pontifex ansam hinc arripuit perpendendi 1umptus, alliduasque Sedis Apostolicae molestias i servandis Parma ac Placentia, non solum tamquam ab Ecclesiastica ditione divisis, postquam Caroli V. judicio Mutina ac Regium Lepidi Atestino Duci tributae millent s verum etiam utpote quae in ipsis M diolanensis Ducatus limitibus stabant, de quo multo
rum annorum curriculo eXterni exercitus contende
rant . Hinc Pontifici in harum urbium possessionem fiam familiam mittere visum est, onere imposito, ut
noviem millia ducatorum ex auro non Oso tantum, ut
alii negligenter amrmant ) in Ecclesiae Romanae aer rium quotannis inferrent, Camerino, Nepitaque Ecclesiae pariter restitutis e quibus urbibus Ducatus nomine Octavius Petri Aloysii Famesii Castri Ducis filius potiebatur: ex quibus maior ad Sedem Apost licam, quam ex iis, quae ab iisdem urbibus colligo bantur , utilitas permanabat . Omnibus ideo mature expensis IX. Cal. Septembres Camerini , Nepitaeque Ducatum Romano Pontificalyi Dux Octavius cessit , . . cum is ac Petrus Aloysius Castri Dux eius pater omni prorsus in eas civitates jure se abdicassent per Nico--Π..Hei Itilaum Angelonum procuratorem e urbesque Parma ac ΔM.A. M. Placentia permutationis oecie, ut ait Τhomas Cormem rius, beneficiario jure traditae fuerunt Petro Aloysio Moctavio, conjugi Margaritae Caroli U. filiae, non legitimo ex thoro natae, eorundemque futuris masculis, &deficiente virili Qbole , Horatio Octavii germano &maribus ab eo nascituris in perpetuum, eadem lege , ut novem milia ducatorum ex auro Apostolicae Sedi cen sus Disiti od by Cooste
220쪽
jus, Parmam ac Placentiam beneficii Ime Petro Aloyfici Famnesio tradendi, de fenditur .
sus loco persolverent . Ad haec Pontifex VII. Cal. Septembres anni ejusdem in sacro Senatu cessionem illam diplomate comprobavit confirmavitque , urbes in Ducatus dignitatem erigens, postquam eodem die Cardinalis Guido Ascanius Sirtia Romanae Ecclesiae Quaestor pro more ad Purpuratorum Senatum de iis retulisset. Mox Pontifex alio diplomate ex Urbe veteri VI. Cal. Octobres edito indulsit Petro Aloysio , ut Bernardinum a Barba Casalensem Episcopum ad ineundam novi Ducatus possessionem mitteret: quo pariter die utramque urbem Paullus III. per litteras monuit, ut ab se in Ducatum erectae Petro Aloysio in post rum obtemperarent. Quare Placentiae & Parmae novus Dux palam renunciatus est, Cardinali Marino Grim no Patriarchae Aquilerensi oc Legato Apostolico, Casalensi Episcopo & Placentino , universo Ciero ac populo praesentibus & acclamantibus, dum Sinia Sirtia Saninctae Florat Comes Ducatus insignia pro Duce suscepit. Hase & multa alia, pallim tunc pervagata, aulisque Principum probe cognita , ubique terrarum scriptis publicis ac celeberrimis decreta ac impleta fuerunt, nulla justa cauila ad silentium ministros Cesareos impellente, si tamen ipsis justa occasio fuisset, ut comtra lentire ac loqui possent. Sed Joannes Baptista Hadrianus veram facti historiam magno studio immutare conatur . Quare ejus aeque ac Guicciardini auctoritas ab Adversariis , praesertim ab Hordeo , atque adeo ab Auetore Mediolanensi Hordei centonum descriptore fidissimo, exultanter nobis opponitur. r. Ac primum quidem ait Hadrianus , de Parma ac Placentia cogitaile Pontificem, praesertim eum inaeλDares ad Ecclesiam antiquo tempore non pertinerent,
sed postremo ad ejus dominiam ex Ducibus Medi laneu bus devenissent, Iulii II. Pontificis opera , ac per eosdem anno Is Is . Leoni X. Ponti ei farum possessona