장음표시 사용
261쪽
In Dueatum Parma ae Placentia. ao 7
dem de donanda Placentia Duci Octavio, illoque in LIBER III. ejus possessionem per diploma inducendo , sed de res
tuenda eadem urbe una cum agri Parmensis parte , quam Gonraga pridem invaserat . Hoc dicendi genus unitis Sedis Apostolitae causta usurpatum est. Traditio enim illius urbis, restitutionis homine appellari non potuisset, si tum primum Octavius per diploma in ejusdem possessionem, tanquam ad Mediolani Ducatum , non vero ad Ecclesiam, pertinentis, a Philippo II. mistus fuisset. Hinc Joannes Baptista Cinus in Vita Cost e I. Magni Etruriae Ducis , qui aliquam huic re- si' 'situtioni perficiendae operam impendit , rem ipsam hisce verbis latine redditis commemoravit: hoc tem ore gens Iota Farnesorum ex Gauia amicitia recessis , REDDITA Mi PLACENTIA una eum omnibus proventibus , quos Caesariani ab initio eidem SUSPENDERANT . Vox Italica suspendere, sive ancipitem Sc dubium tenere vel disterre , cetera confirmat atque explicat . Aldus Manutius junior qui ut obiter illud dicam, etiam Mannuectus ec Manueeius dici Um c pa 334. . voluit in Cosmar Magni Ducis Vita, unis hujus Principis artibus restitutionem jam dictam tribuere videtur , cum ea Carolino Testamento, quod Manutius ceterique omnes priusquam a Sandovatio vulgaretur, ignoraverunt , potissimum tribui debeat . Si vero etiam cum illa restitutio perficeretur , per capita elandesina & occulta, ut post tot annos obtrusum audivimus , aliter in tenebris constitutum fuisset, ea propter rationes satis superque hactenus patefactas, nullam vim in se haberent, qua Sedi Apostolicae detrimentum asserrent. XXVI. Quamvis maxime consideranda sit calamitas Restitutio Placen- illa , ob quam nec in Hispania , nec Mediolani ho- tiae Sedi Apostolicaerum clandesiuorum , oecultorumque capitum optatissima amplissime , atque
autographa ostendi possunt, in quibus tradatur, octavio beneficii uomiue Placentiam fuisse adsignatam Isima suis. 'nihilominus in promptu est excusatio, quandoquidem
262쪽
ao 8 Hi Horia summi Imperii Sedis Apostolicae LIBER III. ut Gandavensium autographorum deploranda jactura
adsimatur , hom homines conuntiaticuntur, haec ipsa in Oceano cum Augustalibus 1criniis perhile , Carolo V. inde in Hispanias navigante . Sed fabulam parum feliciter contextam este, anachroni limus demonstrat . Carolus enim postquam sic Imperio atque omni sua ditione abdicasset , in Hispaniam qui-clem navigavit , 1ed novem circiter menses ante illud tempus, quo hie tantopere jactatae clandestiuae pacti nes statui. e dicuntur, quemadmodum unicuique in sp cere fas est apud sandovalium, qui illud Caroli iter ira '' le' diligentissime enarrat. His vero h Thuanus6 COn ringuis refelluntur, qui, sicut alia mendacia alia trae 3 D. His sis, 3 .H; buut , Placentinae res,tutionis , Octavio factae, non lib. a. cap. an s. aa. Fhilinum II. 1ed Carolum auctorem dicunt: quod 2 F quidem, nisi aliud incommodum accederet, parvi admodum interesseis quandoquidem si Carolus i ple Placentiam non restituit , haec saltem Caroli jussu restituta est . Hoc vero illud est, quod nullo pacto femre possumus , Conringium videlicet haec de 1uo audacter addere , quasi Carolus restitutionem hisce verbis clausistet: manerent Imperio fulvae rationes , quari, Purmensi ditione habet . Sic nimirum eju1modi h mines turpe non putant, ubi vera non suppetunt, salsa confingere . Sed illa capita innumeris de caustis irrita ac nulla plane essent , quamvis revera ctiam e rum autographa ex Oceano foras educerentur s nisi tamen & illud vellemus, ut ob caustas, nobis absconditas, inscio & incontulto vero & 1iunmo Principe, cuique liceret in locorum possessionem clam mittere S mitti: quae si juste fieri concedantur, facile consequetur , ut in non sua loca quilibet furtim immittatur, aliosque immittere possit s unde quivis legiti- .muS ac verus Princeps de quocunque 1uo jure & ditione facillime dimicabit . Quia vero inter Phili pum II. Octavium conVenit, ut praeter Flacentiam, alia etiam loca, & praecipue Novaria cum toto agro in Risit ipso by Cooste l
263쪽
Ιn Ducatum Parmae ac Placentia. Iopin Ducatu Mediolanensi posita , Farnesio restituere- LIBER III. tur , addita etiam ditione , quam olim in Sicilia cis Mahianus lib. . pat. Pharum possederat , non negamus , nostrique minimi. interest , quidquid de his idem Farnesius per capita Nimri Parmis constituerit , dummodo Romanae Ecclesiae beneficia cum alienis non permisceantur . Carolus V. Paullo III. Pontifici Noviariam , liberi Marchionatus honore Petro Aloysio tradendam, vendiderat, qui, ut summus Princeps , jura majesatis & cudendae monetae ibi exerce bat . Haec Joannes Steidanus in Commentariis , & L.M. prope finem. Carolus a Basilica Petri Novariensis Episcopus poste- -aria lib.a pQ. sues. rorum memoriae commendarunt. Illud pro verissimo habendum , Bruxellensis Aulae Catholica: proceres 8c ministros, Carolinis tabulis clam tunc habitis, Placentiae restitutionem licitari voluille . Ut enim Farnesiam gentem, quae Paulli IV. Pontificis, Hispanis nequaquam benevoli , ac Gallorum , tum Pontifici studentium , gratia parum florebat , ad suas parteS traherent, ejus reconciliatam amicitiam , Cardinati Joanne Morono poti lsimum operam dante , libenter admiserunt . Cum tamen eadem BruXcliensis Aula prius significallet , se ad tempus Placentiam Duci Octavio concellii ram , donec aequa compensatio proponeretur , postmodum permutationis specie suas obtulit. Tandem vero post sanguinolentam novem annorum expoliationem, violentamque Occupationem, atque ut id
Raynutii II. ad Imperatorem Leopoldum iterato dicendi genere explicem , durante violento hoc S cruento spolio s tandem , inquam , duorum Cardinalium , Moroni, Madrutiique opera factum est, ut celeberrima pompa , a Natali Comite descripta , totique Italiae nota, palam deveniretur ad absolutam resistitionem Placentiae una cum omni ejus ditione ac Parmensis agri parte, quae in Caesarianorum potestatem transierat, Hispanis ipsis Placentiae arce relicta, Ducis tamen sumtibus custodienda, 8c conditione pariter injuncta, ut in Regis Catholici Aulam educandus migraret Ale-D d Xan-
264쪽
aro Historia summi Imperii sedis Apostolisa
LIBER III. Yander Octavii filius & Margaritat Philippi II. sororis : quae paullo post Belgii moderatrix renunciata
est , Hieronymo Corrigiensi , qui prudentia sua Pi
centinae restitutionis negocium ad linem perduxit , triennio serius pridie Cal. Februarias anno Is6o. per Pontificem Pium IV. in amplissimum Purpuratorum ordinem cooptato. Cosmas etiam Mediceus hac in re operam suam collocavit, non quidem ullo in Farnesiam gentem amore ductus, sed timore, ne Senae una cum
agro universo, ex prima Aulae Catholicie propositione, ab Hispanis permutationis specie reipsa Farnesitis tra- σει - derentur , cum ipse Cosmas sibi tunc a Philippo II. Senarum dominium qiiaereret: quod etiam anno insequenti Iss7. XVI. Cal. Apriles obtinuit . Hoc ipso anno Iss7. Octavius Placentiae posse1sioni pust liminio
restitutus in aerarium Apostolicum novem millia duca torum ex auro rursus inferre coepit s qui census annuus
Paulli III. diplomate ab initio utrique civitati imp situs , per Farnesios totus hactenus solvitur, cum Octavius Placentia spoliatus dimidium tensus, solos nempe quatuor milie s quingentos ducator, ut dictum est, fisco pontificio solvisset . Ex eventuum adeo inter se implicatorum serie probe intelligimus, ipsos aequales Scriptores saepe rerum summam quam levissime tangere , curam posteris relinquentes in o cultas negociorum caussas penetrandi sanae critices ductu , atque ope monumentorum, quae post extinctas dissidiorum flammas in lucem prodire solent : cujusmodi in re nostra profecto est maxime insigne &auro contra aestimandum Caroli V. Testamentum . Huic Macentinae restitutioni , Christiano Principe & Carolo V. vere dignae, quanquam omnium Sedis Apost
anἰmade G. uum. xir. licae jurium accessit absoluta cognitio s nihilominus
s Auctor Mediolanensis, ut suis nugis & mendaciis c lorem addat , laudatissimum Caroli V. facinus improbare audet , qui , ut vidimus , ne ullius eriminis conscientia uom ream faceret, se ad eamdem resumionem Phi-Diuitiaco by Corale
265쪽
In Dueatum Parma ae Plaeentiae . a I rPhilippo II. imperandam devenisse testatus est . Etenim LIBER III.
scriptor ille haec pronunciare non dubitat: Rex Hispaniarum,Dux Mediolani RESTITUIT Farneso Placentiam, sed non dicitur quo titulo . Scilicet titulus resilutionis, s ne Carolus V. ullius eriminis conscientiam suam ream facerer, Philippo II. titulus fortasse non fuit, nec tanti ponderis,ut Adversario satisfaceret: qui paullo post,pri ris suae sententiae oblitus, haec narrat: Rex Philippus con-eerit in fetidam honorificum S ligium civitatem Placentiae, univerjum agrum Placentinum . N portem agri Parmen- s. Ibe. A . Nimirum hujusmodi auctores in id genus caussis ubi vera deiunt, ad mendacia confugiunt: quae tamen verborum cli1cordia 1acile deteguntur . Is antea scripserat: non dicisur quo titulo, quem tandem reperit :in sudum honori cum S ligium. Itaque Philippus in Placentiae poseuponem Octavium mittit: & deinde paucis mensibus ab hoc accepto dominii diplomate Octavius non Regem Hispaniae, ted Pontificem pro summo domino agnoscit, dum eo ipio die, quo Regis Hispania nomine Apostolicae Sedi Romae tributum solvitur , Octavius pariter totum, ut a Paullo III. impositum, atque ipsi postea confirmatum fuerat , palam Romae persolvit . Insuper jactatum illud diploma, actaque clandestina inter Octavium Ducem dc Philippum II. sub Pontifice Paullo IV. scripta singuntur e & deinde non totum sub hoc Pontifice, sed etiam sub aliis undecim Pontificibus , qui Paullo saccesserunt , id omne ignoratum . Primum enim , Urbano VIII. Ecclesiam moderante, eminus de his actis mussitari coe- XXVII.
Nunc ad alia transeamus. Praeter publicum cele- regiusque Neapoliberrimumque tributum, quod Farnesii Principes ex vi xRRV Sen tu sum-
primi diplomatis, quo Ducatum illum a Potitifice ac- es. irpis
ceperant , quotannis Romanae Ecclesiae hactenus per- ae PIacentiam ii solverunt, aliud praeterea argumentum ex eo deduci- Perium Confitentur
266쪽
ra H oria summi Imperii Sedis Apostilisa
totum acceperit, sed etiam XV. Cal. Iunias anno I s s .
novem menses tantum post memoratam restitutionem , summi Principis auctoritate, publicum vectigal unius pro centenis argenteis redituum ex honis stabilibus Romanae Ecclesilae imperio subjectis capiendum decreverit: inter quae bona Castrum, Parma, ac Fucentia numeratae fuerunt , quemadmodum in Diariis ubique notissimis, licet nondum vulgatis, Angeli Massarelli, Concilii Tridentini a secretis, manifeste legitur . Hoc Vero nec Dux Octavius, nec Hispaniae Rex aequo animo unquam tulillent, si reapse amplissima illarum urbium, ac praesertim Placentia, dominatio, non ad Sedem Apostolicam, sed potius ad Imperium aut Regem ipsum, tanquam Mediolani Ducem, pertinuisset, cum illud jam omnibus constet, unos summos Principes subjectis sibi populis collectar imponere ratione bonorum , quae in territorio Domini possident . Hoc docent Caesarei Germanique Iurisconsulti, apud quoS mandatis paruse S col Has fomisge, subjectorum hominum sortem verissime certissimeque significant :& tributorum praestatio indicat subjectionem . Dumque colletiae 1ive tributo a Paullo IV. imperato nemo unus reclamavit , supremum illarum civitatum Principem nullum alium , quam Pontificem , illud imperantem , habitum dubitari nequit . Eodem anno IF 7. cum Octavius de bello in Ducem Ferrariae parando consi- Iium iniisset , Dominus de Sellia Galliarum Regis Legatus apud Apostolicam Sedem, omnem lapidem movit , ut Paullus IV. Octavium suo imperio subjectum per edictum publicum ab eo consilio remoVeret , nisi contumaciae nota astici, deque suo Ducatu decedere , omnique ditione spoliari vellet . Id in ejusdem Legati ad Henricum II. Christianissimum
Regem epistola cernere licet . Haec omnia iis corroborantur, quae anno I s6Ο. evenerunt. Cum Fridericus
ex Comitibus Borromaeis Pio IV. Pontifici sanguine jun
ctus Virginiam Urbini Ducis & Juliae Varanae filiam
267쪽
In Dueatam Parma ac Placentia . a II in matrimonium duxisset , uxoris causta hereditatem Ioannis Mariae Camerini Ducis, Uirginiae avi materni , sibi dandam esse contendit. Quare Pontificis opera Camerinum, ad Octavium Farnesium olim spectans,& postea, ut antea diximus, cum Parma ac Placentia commutatum , sibi recuperare constituit : ex quo siebat, ut in Virginiae conjugisque potestatem Camerinum concedere deberet . Camerino praeterea in Borromaei dominationem traducto, pactisque & pem mutatione Farnesiorum cum Apostolica Sede roscissis ob Camerinum Pontificatui ablatum, hoc inde consequebatur, ut Parma & Placentia ad Sanctae Sed is jura redirent . Caussa ergo ad Romanum Rotae judicium legitime tracta , Octavius Dux, qui in Belgio tunc morabatur , Romam convolavit , ubi non solum i sas dominii earumdem civitatum tabulas , a Paul
lo III. acceptas in luce hominum posuiti, sed alias quoque , ubi id per Julium III. & Paullum IV. Po
tisices firmabatur : cumque rationes suas demonstraret, res tandem eo perducta est, ut Borromaeo e vi vis erepto, Omnis plane controversia obmutuerit. In
hac caussa, Farnesiae genti molestissima dc gravissima, ut discimus ex Campana , Dux contra Apostolicam Sedem Philippi II. diplomata, Caussidici & vulgi semmone jactata , neutiquam protulit : quae si aderant , octavius adducere debuit , ut statim omni se molestia liberaret. Porro neque Catholicus Rex , nequeo Imperator in re tam publica tantique momenti jura sua in eas civitates proposuerunt. Octavius ad sacrae Rotae tribunal , .ut se tueretur , sola pontificia diplo- . mala sistere voluit : quod quidem argumento est at que omnibus documento certissimo , summam , am piamque earumdem urbium potestatem ad unum Pontificem pertinere . His, quibus Romanae Ecclesiae absoluta in Parmae. Placentiaeque ducatum dominatio evidenter adstruitur , Hispaniae Rege atque Imperam tore ex eadem omnino rejectis , aequalia statim ac
268쪽
s r in Hi ria summi Impersi sedis Apostoliea
I. IB E R III. cedunt , quae Octavio Farneso contigerunt . Is an- . . no Is 78. supremo Gregorii XIII. jussu per liti ras ad hoc quamcelerrime ad se allatas , possessi item inivit loci , qui a Valle secus flumen Tarum,
inter Bercetum , montemque Bardonis posita , n men accipiens, Euetur Vallis Tari , vulgo nuncupatur. Hic locus a Joanne XXIII. Fliscis heneficii loco datus , postea Comitis Joannis Ludovici Flisti morte
ad Ducem Petrum Aloysiam Farnesium pervenerat , cujus necis tempore opidum Gonraga ab se occupatum , Lando caedis primario auctori adsignavit. Tum vero Claudio Augustini filio ademptum fuit , quod non secus ac pridem Manfredus frater , in populum , magnam tyrannidem exerceret . Dux Raynutius II. otiε- - mitis Claudii semitiam vocat . Populus enim Ducis atque Episcopi Placentini opera ad summum Principem suum Romanum Pontificem confiigit , ut contra Landum defenderetur, se promptum para rumque declarans , ut Jacobum Boncompagnum. Vineolae Marchionem pro domino agnosceret, dum modo Apostolicae Sedis consensus ac diploma possessi nis accederet. Burgi illius publicatio orta est ex ca- , . . pitalium criminum caussa , quae Claudius patraverat
nostquam inter Philippum II. atque Octavium de veniavetri Aloysi parricidis impertienda ex Carolini Testamenti auctoritate statutum fuisset : ac postqtianta etiam Ferdinandus GonZaga Mediolani Praeses, Placentia occupata, Burgi in agro Placentivo positi regimen Augustino parricidarum principi, & Bardi, Complanique locorum beneficiario dedisset: quorum caussa , ut Sedi Apostoliciae subtemis, quanquam Petro Aloyso fidelitatis jusjurandum praestiterat, diploma tamen ab
Imperatore extorsit, Principis nomine etiam donatus.
Illud tamen diploma a Carolo extorsit quo tempore
3.mo 'rat. I.LXΣXI. Placentiam occupabat, quemadmodum anno 168o.
Liaii. LMil. Dux Raynutius II. Imperatori Leopoldo significavit . Lando autem illud diploma impetrare, Raynutii sen
269쪽
In Dueatum Parma ae Plaeentia. II pientia , facillime licuit i obtinuit quod uoluit . Ruid enim parte inaudita , see citata, NULLO CONTR DICENTE per importunitatem EXTORQUERE non
potes IMPROBITAS Dux alibi ait : Comes Augus
Arus prodito Domino Duce Fetro Alo o Farne is , cuι
FIDELITATEM JURAVERAT , SUBJECTIONIS
N OBEDIENTIT A US praestiterat, EXTORSIT
NULLITER luti ituram , NULLITER inquam , quia ipsi defuit violuntas , S POTESTAS CONCEDENTIS . Dese s Φoluntatis patentissimur es, quae femper defui e prohatur , quoties aut falsum πarratur , aut verum supprimitur Principi . Verum neque Augustinus, neque ejus posteri a Farnesia gente Principes unquam habiti sunt, ne jura Pontificis in beneficiaria opida, quibus ipsi suum Principatum condiderant, ullo pacto laederentur. Hinc Raynutius II. in libro, quem toties memoravimus, hac de caussa Landos uno Comitum nomine appellat. Porro Claudius Landus novis suis per Ducem Raynutium recensitis criminibus per duellionem adjecit: quemadmodum enim hominum snatura ad malum tendit, atque ex familiis honi pravique saepe prodeunt , Claudius ipse patris morum haeres factus , ejusdemque vestigiis insistens , anno I 18 o. contra Octavii Principis sui caput conjuravit . Quamobrem causta cognita, a magistratibus Placentinis damnatus est : quod Dux Raynutius Imperatori Leopoldo narravit . Hinc Claudius ob pacta , quibus
inter Philippum II. R Octavium de venia parricidis danda convenerat , ad Regem Catholicum perfugit , rui rem integram regio Neapolis Senatui diiudicanam commisi s quo tamen parmae Dux , quamvis ob aliqua beneficia in Siciliat regno cis Pharum obtenta, Regi Catholico vere subesset, jubente Pontifice , in judicium venire noluit , quia propter Vallem Tari unius SancDe Sedis imperio suberat, praeterea nemini. Nihilominus in amplissimo Neapolis Senatu re omni discussa, Dux a spectatissimis viris aequum judicium rei
270쪽
Farnesii Duces sum mum Pontificis Imperium in Parmam acPlacentiam osten dunt: idemque per nova Acta in Aula Caesarea & alibi d
116 Hi oria summi Imperii sedis Apostolie Iit, scut legimus in Decisionibus insignis Jurisconsulti
Joannis Francisci de Ponte , qui olim an eodem Senatu Regentis , Decari, & Hudsae munus implevit . Haec enim idem auctor testatur: ORDINE Summi Ponti ciri um c Burgum Vallis Tari in Octavius retinebat . Ad haec : NOTORIUM EST , Matum Parmae bHaeentiae RECOGNOSCERE a SEDE APOSTOLΙ-CA . Communis S indubitata juris concluso es , ad DOMINUM DIRECTUM Deitare cognitionem caus νam inter SUOS VASSALLOS . Pontifex per Ere INHIBUIT , ne Dux eo arreat , praetendendo SUAM
ESSE JURISDI IONEM . Dux dicit , D NON ESSE VASSALLUM Hispavia: in Boe casu Vallis
Tari . Vir praestantissimus alia haec insuper demon
strat : Dux, SEPOSITA CONCESSIONE STATUS PARMIE S PLACENTIAE , es etas altas Regis no
pri ratione complurium eastrorum s Rudorum maximi
momenti , quae possidet in Regno Neapolitano . Deinde statuit , Ducem digium este Pontificis . Quare cum Claudius Laridus ad Hispaniae Regem confugerit, tamquam ad auctorem publicae conventionis cum Octavio initar de venia Petri Aloysii interfectoribus danda, cumque Dux in illis partibus Pontifici, non Regi Catholico pareat , nihil aliud a Rege , cujuslibet juris experte, praestari posse concludit, quam ut studio pacis , non vero potestate judiciaria , eos ad compromistum facietidum vocet: quia haec non procedunt reo Hu Vallis Tari, ρostquam vere non es occupatum opi
dum) sed TENETUR ORDINE SUMMI PONTIFICIS : nee de Burgo, NEC DE QUALITATE FEU
DALI aliquid es dictum in libello partis. Landus tamen ad meliorem frugem non rediit , quamvis se hoc modo rejectum vidi flet a justitia Philippi II. qui etiam Praesidi Mediolanensi imperavit, ut ad arcem Burgi Vallis Tari recipiendam Octavio opitularetur . Etenim pravis consiliis suis Rudolphi Imperatoris animum corripere tentavit et idemque post