장음표시 사용
271쪽
In Daeatum Parma ae Placentia. , r7
eum Fridericus filius in Aula Caesarea conatus est . Apostolicae tamen Sedis jura in Burgum Vauis Tari Pontifices Gregorius XIII. Sixtus V. N Clemens VIII. acriter defenderunt, donec Rudolphus quoque subd tum Augustini patris , filiique ingenium cognovit. De priori jam verba fecimus , deque altero ad Imperatorem Leopoldum Raynutius II. hoc pacto scripsit tomes Gaudias REBELLAUIT a Domino Duee Ο - .io . Sed ex hae REBELLIONE utilium jus lepit eis possinionis fui e quaestum δα. In eo libro haec pariter
dicuntur: anno Is 78. Comes Claudius ex deliΠo capital
condemnatus fuit in 'nam vitae N PUBLICATIONIS BONORUM ab Auditore criminaliam Parmae. Et infra: anno Is 8 o. eum Comes Gaudius CONSPIRASSET
in necem Domini Ducis Octaviii, νe deiecta ab Auditorseriminalium Placentia , proce tur, inquiritur es eo demnatur , tamquam reus Iaese majesatis in suum Principem : eujus eriminis atrocitas tanta es, ut solus conatur praeter ordinem juris pari tur. De Friderico Claudii filio haec idem Raynutius Imperatori Leopoldo
significavit: anno I 6I7. Comes Fridericus Landus Aias Comitis Claudii mandaste homicidium eum a spinio in reverendum Sacerdorem Christo orum Magnini : quo per mandatarior exeemo Scc. Haec Landorum 1bboles, de qua
loquimur , jamdudum extincta est , ut infra dicam. Haec 3c id genus alia Dux Raynutius non fortuito ex posuit, sed ut Celaris Aulae patefaceret, Sedis Ap stolicae leneficia, olim in Placentino agro a Landis possessa, pro quibus sacramenta 8c tributa Pontificibus ac Farnesiis praestiterant, ob eorum climina in judicium adducta, jure & merito ni isse publicata : qua ratione Raynutius ostendit id genus acta, caustarum cognitiones & honorum publicationes complectentia, ex rebellionis potissimum criminibus profecta, a Sedis Apostolicae in eas partes supremo jure 1eparari non poste , nisi rebus nomina ac significationes immutare velimus. Sane etiam Rudolphus Augustus de Octavii
272쪽
a18 Hi oria summi Imperii Sedis οὐ olis
LIBER III. rationibus, pontificiis juribus, & Landorum sceleribus
Ramosfr. s. cIv. edoctus , praecepit, ut ipse OctaVi sua, qua recuperam rat , obtineret libere : S ita ob mustum , quemadmodum' Raynutius Leopoldo Imperatori exposuit . Ea tempestate Pontifex Sixtus V. Rudolphum hortatus est, ut hac de re Philippi Regis consilium caperet , qui, tamquam Dux Mediolani & arctissimo illi con- cinguinitatis vinculo junctus, vera, non falsa dixisset:
Resut illud, quod vehementer cupimur atque Ionamur, ut hac tota de re communices eam earissimo tu Christostis nostro Philippo Hispaniarum Rege Catholico. Summopere enim ei eordi es : feri tque ad nos atque egit per oratorem suum diligentissime. Di recuses, ea D nu la est . Intercedunt enim eum eo majestati tua vincia suecessitudinis atque amoris arctissima , habetque jur, prudentiam S fusi atque aequi studium peroectissimum . - Haec ipsa in litteris ad Rudolphum idibus Augustis 1 86. anno is 86. a Sixto missis , leguntur. Pro Valle Tari alia sub Pontifice Urbano VIII. publice gesta postm
dum producentur . Nunc vero Joannis Francisci de Ponte locupletissimae decisioni, alterius Iurisperiti Neapolitani & eidem aequalis, accedat auctoritas. Hic est Horatius Maria, qui disertim testatur, Summos Po ria, IN; is pis i. tifices Ducatus Parmae ac Placentiae dominium Petrocv-33.s N. Noysio atque Octavio detulisse, reserviando ECCLESIAE ROMANAE FIDEM N HOMAGIUM, ultimas appellationes N SUPREMAM POTENTIAM . Utque
hactenus narrata perfectius & cumulatius constabiliantur, quidpiam aliud , universorum cognitione dignissimum occurrit. Aliquot post annis Dux Raynutius I. ex Alexandro genitus re octavii nepos cum ex Uariis partibus accepisset, malevolorum erga Farnesam gentem artibus ad Clemetitis VIII. Pontificis Maximi aures falsos quosdam rumores allatos , quibus ammmabatur , ab eodem Raynutio Hispaniae Regem clam pro supremo domino agnitum s is ut se hoc crimine omnino purgaret, binas litteras , alteram ad Pont sicempDisiti od by Cooste
273쪽
In meatum Parma ae Placentia . 2Issicem, alteram ad generalem pontificiae Camerat Cu- LIBER III. ratorem icripsit, quas hoc in loco, quomodo in Ap stolicae Sedis tabulariis servantur , ex Italico in lati
Epistola I. Raynutii I. Parmar Ducis ad Summum Pontificem Clementem VIII. in
qua nullum pro summo Ducatus Parmae ac Placentiae Principe praeter unam Romanam Ecclesiam se unquam agnovisse declarat.
Postquam pedes Beatitudinis Vestrae osculatus fuero. Minima arimi molesta ineluxi ea omnia, qua ad is y.
aures Sanctitatis Vestrae perivenerunt, tominum malevolorum arte, qui meam erga sam Sanctam Sedem fidem ae observantiam is dubium revocare conantur . Et quamvis ubi primum hic rumor increbuit, de iis, qua ad me fama pertulerat, Sauctitatem Vestram tertiorem non fecerim, eum rei vianitar, meaque innocentia ejusmod rumori comprimendo fatis essent s nune tamen intelucto sermone,quem Sanctitas Vesra hac de re eum Equite Thom so habuit, has litterar ut manu mea scriberem, diutiuemui dissereudum uos putavi, quoniam Equitem Fieedium ex gravi morbo eonvalesnem imue eitatis equis statim mittere nos vacat: quod lihenter feci m. Sanctitatem Vestram igitur obsecro , ut pro eerto habeat, me in hae Farmae, Placentiaeque ditione uultam omnino alium Primcipem ac supremum Dominum unquam agnose , nec in posterum agnitarum praeter Sanctitatem Vestram atque
in Mieam Sedem , eum veritar ita δε habeat . Immo E e a pro Digitia . by Corale
274쪽
LIBER III. adio Vsoria fummi Imperii sedis Apostoliea
pro Sannae Sedis Apostoliea jurium amplitudine atque ineremento non sum quidquid opum S inrium mihi est, sed ipsum fanguinem profundere paratur fum : quod Pie dius, brevi hine disce ras, Sanctitati Vestra fusius exponet . Interea Sanctitatem Vestram obtestor , ut in propenso erga me, maxime fidum, atque addictum elientem famulumque , animo perseveret, dum interim Deam precor , si sanctissimam Eeatitudinir Vestra personam diutissime pro totius rei Chrsiaπa bono fervet ac tueatur. Parmae pridie Idus Octobres anno Iss4. Mattiadinis Vestra
Humillimas famulas , Adissim ne Clis πι
lum Coperchium generalem Camerae Apostolicae Curatorem , in qua declarat atque testatur, nec se nec maiores suos pro summo Ducatus Parmae ac Placentiae Principe ullum alium , nisi unam Romanam Ecclesiam agnovisse. ADMODUM REVERENDE DOMINE.
Dae contra me de Plaeeutiae aliorumque hujus diationis locorum diplomate, ut a ut, sic jurej rando primus rumor in vulgus Imrst, nequaquam moratus fam , cum nihiI opus em videretur, ut ego rei tam vanae refutationem fusi erem . xuoniam vero Equitis Nomini tuaeque iattera me docuerant , his
275쪽
In Dueatum Parma ae Placentia. ara nugis aliquod Pontificis menti dubium inhaerisse, i aut D LIBER III. ferme subiratum ostenderit s suspicionem jummi Pontisicis
animo per me diutius insidere Non convenit. Immo Equitem Picedium , discessui paratissimum , statim citatis equisi ue properare jusvem, nis valetudine ob morbum, eum
quo dudum consistiavit, adhuc in lectulo Iaboraret, e qua tamen Dero imum quam primum furrecturum , ut magnitDineruas Romam eontendat. Interim ad sanctissimam Patrem feruendam censui, ut ex animo ejus quavis fus cis-nis uebula expulsa , certissimum facerem , haec omnia ex pravis quorundam malevolorum assenibus unice prosem ese , qui proprii eommodi causa Buee eommenta ab Dexcogitata dissipaverunt. Rem autem Da se habere statim percipies , si ad tua an mam intenderis , qua is primo rancio deducuπtur, per tabellariorum Genuenseum praefectum allata , ut quidam fabulantur . Dicitur enim fore , ut populis mihi subjectis ad Senatum Mediolanen-fem in posteram eonfugere liceat. Hoc unum vero malev lentiam S astum auctoris maxime prodit . Sed casuam ae de re merito dubitet , eum in debito .ectigali Sedi
Apostolicae quotannis publice N in ipsis Oealis Legati C
tholici perfomendo , receptam a majoribus meis consuetudinem me retinere omnes eo pietam: quod fane iis, qua malevioli dissemisarunt, summe repugnat. Praeterea in
Landi caussa eum de Burgo Valtas Tari, deque agro A centino ac Parmensi disputaretur, me ad Regis Cathol ei tribunalia, omnibus inspectantibus, Mere detretravi, v ee Icrimoque declarans, straeter Ecelesia Romanae Pontificem nullum aliam dominum in toto hoc Parma Placentiaeque Ducatu a me agnosci. Seito insuper, me in aliis hujus ditionis negotiis, quae mihi occurrant, ita me gerere , ut, me prorsus idque omnibus patet a Principatibus Regis Catholic ejunctum nemo non videat: S siquid
unquam Mediolani Praeses aut Senatus a me aut a mis pris meis postulans, ut apud omnes Principes ae mirifroris more piatum es , illud semper incisse postulant. Te
quoque, ut reor , minime fugit , eam in pluribus Pla
276쪽
sis rasoria summi Imperii Sedis Apsolis
LIBER III. eentini, Parmen que agni locis eum Mediolanens disio ne de Mibar quaestio esse/, judicem atterum Ruis nomine
Senatorem Odefchalcum nuper demormum , alter- vero pareulis mei uomine , vempe Confiliariam Petram ad res
de ieπdas fulse delectos . Pos patris obitum Petra a me coxstitutus , a Rege vero in Odeshalch, demoraui Deum Senator Conradus sufflas : quibus sub judicibus fis adhue es. Ex his intelligi velim , uirum ego cum Rege , tamquam ejus imperio subjectus agam . an veroramquam ipsius jurisdictione prorsus exelu ι : quem res semper praestabo. Ad haec iuud considerandum proposo,
Comite et Renatum Borromaum Regis Cathol et elientem a me isthue Romam mi m , ut se pro toto hoc meaia is Summi Pontificis auctoritatem meo uomine data fide s sacramento conferret. Ex boc meam Anceritatem erga Apostolicam Sedem cunctis probatum iri confido. Verum post has aliasque plures , quae adduci posent, rationes , quaeso perpende , quorsum eo , qua malevoli confinxerunt , pertinerent, post fidem S jusjurandum amplissiamum s luculentum Pontifici datam , abad aliis daretur. Nullum hoe atque irritum erexe einet e uec alteri ρω- desset s sed hoe unum efficeret , uι malam volantatem proderet , veminem juvaret , N antiqua Sedis in stolicae jura in hane ditionem nequaquam imminueret. Ruare pro certo habeo , Summum Ponti cem , tanta prudentia praeditum ac probe consciam mea meaeque gentis fidei erga Sannam Sedem, cui nostra omnia accepta referimus , ejusmodi mendaciis aures nos patefaHurum, S a quavis suspicione longe abfuturum. Te interim oro, ut Pontificis animum constantem, firmamque in hac Neritate credenda retineas, de qua postea Equitis Piradu adventu fusius docebisur . Meam operam n i ex animo polliceor ἀParma pridie Idus Octobret Isis.
277쪽
In Dueatum Parma ae Plaeentia . 223 Qtm tam sincero animo Dux Raynutius amrmavit, LIBER M.
semper omnes pro Vero agnoverunt: infraque videbimus , ipsum ejusque majores publicis obsequii erga Petri Vicarios, ut summos Principes suos, legationibus manifestius haec eadem declarare non omisiste. Hinc factum, ut illo eodem tempore Paullus Parui a Senator Venetus testatus sit , utramque illam civitatem ad Ecclesiam Romanam pertinere posteaquam Julii ΙΙ--1. Eis M. L
que attinet ad Clementem VIII. hic Pontifex Plaeentiae atque in Burgo Vallis Tari edicta , quae Brevia nuncupantur, Raynutio I. ac Friderico Lando denun- ,Πxxxviii. ciata, promulgari jussit , quibus pontificiam in universa ea loca, velut in agro Placentino perspicue posita , imperium demonstrabatur . Quamobrem Dux Raynutius II. cum in 1uo libro, Leopoldi Imperatoris nomini inscripto, jurium suorum rationem redderet, se eam reddere testatus est , quamvis Burgus Vallis
Tari nee eontrovertatur , nec contriserti possit, eum jam res semeI in eostentionem deducta, A eomposita.
Ex his igitur , quae in rebus superius memoratis XXIX. regius minister de Ponte disseruit , & ex iis , quae Alia summi imperii Dux Raynutius amplissime egit & confestus est , fac se sedis Apostoliς
niae Regem , quod ad Placentiae Parmaeque principatum ta. attinet, falso jactatum, atque infirmis, futilibusque argumentis innixum. Et quamvis hac de re verae, certaeque etiam probationes educerentur, nunquam illis
tanta vis inesset , ut Sedis Apostolicae jura labefactarent s quandoquidem omnia , quae producuntur aut pr duci possent, non palam, sed clam acta perhibentur: ad quae non Pontificum scientia, non consensus, non approbatio juridica accesserunt. Uno verbo, illa omnia ejus generis sunt , ut pro arbitratu suo unusquisque similia confingere possit. Porro illud ex jure gentium certissimum est, neminem a quocunque Principe in ea jura, quae ad alium pertinent, immitti valide posse, Disitigod by Cooste
278쪽
LIBER III. nisi ubi hie de suo jure ultro decedere Velit e nant qui prioribus promusis aut pactis jus fuam in aliud
transtulit, itfe utique nullum amplius tale jus reliquum De rura .atina st ijuia habet, quod in tertium possit iransferre. Ita Pulandom itum fius, qui addit, si haec fierent, magnam rerum pertur halionem orituram , dum nullo negotio omnia promisa Spacta hae ratione irrita reddi possest, irrito alio , in quo contraria priori disponerentur , aut quicum prius fima expleri nequiret . Ideo omnibus liquet , hoe in easu posterius patium reddi irritum per prius , vel potius
prius ostendere posterius NULLUM esse posse . Nec militum praesidio , quod aliquandiu Rex Catholicus in arce Placentina habuit , justum ipsius aliquod e minium evincitur , cum illud praesidium quasdam p
tius Placentinae spoliationis atque occupationis reliquias dicendum esse censeamus . Praeterquamquod unum praesidium , ratione legitima destitutum, pro re indifferenti sumitur, ex qua, nisi aliud intercedat, nulla subjectio aut dominatio juste ac necessario evinci potest , cum beneficiarius ultro ob suam defensi ' - nem , aliisque de caulsis externo praesidio uti possit .
quemadmodum Iulio III. Pontifice Ducem octavium
usum accepimus . Ita Mantuae , Casti.& SabI netae externi Principes diu copias continuerunt: quos tamen nullum jus in ea loca habuisse nec sibi vindicavisse compertum est . His argumentis illud omnium evidentissimum addatur , nempe novem millia aureorum , quae annui census nomine Farnesii , nullo unquam reclamante, ah anno Is 46. ad nostra temp ra , ut ex chronologia censuum videre licet, Romae Camerae Apostolicae persolverunt . Hic enim cen1us quotannis solutus perspicue luminum ac perpetuum
in illum Ducatum imperium Pontificis ob oculos ponit , cui Farnessi semper & manifesto paruerunt :censu pariter in Apostolicum aerarium collato eo ipso tempore , quo in illis urbibus externa praesidia militum alebant. Haec vero actis quibuscunque longe
279쪽
In Ducatum Parma aε Placentia. 213
antecellunt, qui aliis Principibus pro dominis agno- LIBER III.
scendis per Farnesios fieri potuissent, occulte tamen, occultisque de caussis , a quibus post tot annos in Sedis Apostolicae jura perpetua, incorrupta, semper integra & propter tot publicas caeremonias omnibus cognita, a tot scriptoribus variarum gentium , aequam libus, proximis, & subsequentibus divulgata , nullum detrimentum oriri potest . Contra vero de illis eo Ventionum capitibus elam , ut mi istitatur , factarum de rebus tanti momenti, ac tandiu , universa Europa spectante, maturatis atque discussis, ne unus quidem aequalis aut proximus scriptor mentioncm facit : &quicunque de iisdem loquitur, multo recentior est , avique post acta ac falso jactata dissimata, certe vixit. Praeterea, sicut jam admonuimus , qui de his, tan quam de re vera, mentionem facit, quamvis multo post vixerit, aperte tamen fatetur, ejusmodi pactiones .fecretas & elandestinas fuisse . Id prae aliis Antonius de Herrera testatur, qui de tus, Urbano VIII. Pontifice , in Commentariis anno 1614. Matriti editis ser monem primus instituit . Herrera aliquando Versatus est in Italia , ut ab Nicolao Antonio percipimus. -ιo-atre TQuare fieri potest , ut Herrera hanc suam, quippe
raram admodum, peregrinamque notitiam , ex eodem fonte, quo Mediolanensis Adversarius noster, omnino hauserit , quoniam ipsa autographa neque in Hispania, neque in rerum nasura reperiri, sed in Oceano
cum Gesareis scriniis cantequam uerent demersa mille non dissilentur. Sed biennio solum antequam Herrerae liber in lucem prodiret, anno scilicet I 6aa. VII. Cal. Julias Dux Odoardus Farnesius Mynutii I. in ducatu successor per publicam oblequii legationem, ab Appio de Comitibus Romano dynasta ejus nomine susceptam, pro omni sua ditione Gregorio XV. Pontifici coram Diaria aras. y AVI. purpuratis viris fidem ae jusjurandum jam de-
derat. Eodem anno I 614. quo Herrerat Opus Vulgatum est, Troilus Comes de Rubeis, alter ejusdem D
280쪽
a a s V oria Iummi Imperii Sedis Aponollea LIBER III. cis Odoardi nomine obsequii Legatus, III. Idus Februarias ab Urbano VIII. Pontifice publice de more a ditus fuit, ut solitum jusjurandum ac fidem praestaret , quemadmodum coram Montio , Atestino, Madru-tio, Sabaudo ac Barberino Cardinalibus suas partes implevit. Quare pactionibus illis occatiis, ab Herrera memoratis , 1ed nunquam in medium productis , illi stres. has legationes opponere satis sit . Unum vero illud praecipua animadversione dignissimum est, nempe jactata capita illa conventionum inter Hispanosia Farnesios, non palam, sed fartim mille transacta , ne e tenebris suis eruta vulgarentur , quemadmodum scilicet restitatio ipsa palam & in luce hominum vulgata fuit, & sicut, ubi de Principatibus quaesti nes oriuntur , a Principibus agi solet , dummodo tamen quidpiam deformitatis , controversiae, vitii ac suspicionis in re ipsa non lateat. Eadem contra illa pronunciari possent , que Adversarius Mediolanensis inter Alexandrum Farnesium anno Is 84. 8c Regem Catholicum acta fuisse contendit, cum arx Placentina Duci Octavio patri ejus restitueretur, nisi pariter ex illa eadem officina, unde fabulosum diploma, quod Octavio concessum fuisse jactatur, & ipsa prodirent. ψψψ Η3ζc commenta lonsiore oratione refelli necesse . λαι- , ut HS , inde contra Apostolicam Sedeminum' suum i z subsidium quaerunt, maxima veritatis injuria id quaeririum In Parmae Du- demonstraremus.cem exercet, Rem Jam vero ad ciculum XVII. accedamus , ut Catholico at lue summa in urbes , Ducatumque Parmae ac Placenti/ζ
-α VM misi . dominatio adhuc in clariori lumine col-
sianissimus uni . locetur. Anno I 63 ς. Odoardus Farnesius illarum ci- eum aliis Ptinet pi- vitatum Dux in Principatum Mediolanensem armis hus intercedit, quo- irrupturus, Gallos sibi laedere devinxit. Quare Hispanimanus a Pontisceo id aegerrime ferentes ad Urbanum VIII. Pontificem .Eiu . ' 'μ' confugerunt, de Odoardo gravissime conquesti, Ponti sicemque obsecrantes, ut, cum illam ditionem,