장음표시 사용
151쪽
116 GENDI Nus C ARAc TtR quodam maledictis ipsisna concidente: b d imma status Iu 1, inquit, humanitatis sescia in gratiam homi mi, vi
ieuli molitus si, summam ibi tribuit cupiditatem, quam maxime ejus commodis insemiendi Profiteor, tot in metaismilis perioribus tam aeriter usurrexis, ut ea de causa si iis solito recemistae eoram Deo decreverim facessere praereptum sud Ego autem disomobis, diligit immitas m iror. ec ad pectus meum res ad Dolat, cum audio quedam in me jactari, quae ingrata viderentur, si naturam infusurrantem consulerem. Peculiari notatione dignum est quod de hoe argu mento scriptum reperio in una ex Raiacae epistolis in seripti, ad Regiam Celsitudinem Dueis de Guisa Regi, Christianissimi Ludovici Decimiquarti patruelis sororis Verum animadverti, inquit, eos, qui etiam amici mihi sunt, auis amicos prositemur , insumma esse sellieisuri n. , quod de sparsis de me rumoribus nullo modo curem fuatitores recidunt alumnie , dum nihil tangunt eos, quibus eonylantur . Diet in munere' rmare possumi Dei nimia donum e symefrme aeneum esse in illos, qui me me meant. mod quidem dico de intimo dolori, sensu, quos emiantur homines propter eas, quas injurias vocant. Ceteroqvbe molli, in teuero erga illos animosiam. In im redundans mihi intentum malum graviter me ungis . Deo pro ipsis preces adbibe es veramqueperciperem Letitiam si ei os eia
mea praestare valerem. inflatu sim, mani o phnissima Domina, omnis que eum esse perspectum ex In indie eorum, ure sibi singulis diebus ceu rase
facienda Rancaeus praescripserat, haec manu ejus exarat
152쪽
c F-fuisse reputanso. CAPUT DECIMUM.
Frontinetata quaedam Raneae de dilectione inimieorum. Ruandonamsibi contra mastricos praeeavendum duceret, bre iter de ratur.
Tahileficacius est adeoneiliandu obis Des Iu dicis clementiam, de benignitatem , immisericordibus , re iniussis hominum judiciis , dumminiis in in ritate, de pace perstemus ossiciique nostri munus essem rum ducamus. Divitiam miserieorduim illici sis , qui in nos immisericordit et agunt, filagitare x Molestissimum hominibus est praeceptrum quod majoris momenti, ponde se Christus voviit , in eo
quod iussit, ut charitas servorum ejus, etiam inimicosamplecteretur. Aliis Christi praeceptis praeponendum est; cum ab eo aeterna nostra felicitas, vel miseria pendeat Deo misericordiam, vel iram essundetate, juxtὶ illam , quam in hoc implendo diligentiam, vel incuriam attulerimus. Mandatum illud honiinibusproponendum rae explanam dum Christo in Mundum veniendi velut praecipua causa sitit. Et quidquid praeterea Christianus sectat, indignus est dignitate, es nomine, si in hoc discedat ab ossicio, rationemque tam injusto agendi modo obtendat.
3 Iam ad rumores ades obdurui, ut es minimanta
153쪽
118 x Nur Nus ita a Ae TER quidem meum animum aificiant . Nonnulli seriptis de findendum me susicipiunt, nonnulli vituperandum. Alii me bonum , alii malum praedicant. I, revera sum , quem
me ei se judicat Deus, ad quem unita resipicere, Leligiosae vitae, M Christianae proseisio me cogit. In ignoscendis, se oblivione obruendis iniuriis, tanquis, peculiari, Pinternoscuntur ii, qui Dei simi ab iis, qui non sinit Christiani sinia recordatione, sine in moria, sinὸ morsu dolorisesse, proprium est. Hane velit
tem qui tenet, de exercet, salutis firmissimum indieiunia
Quamvis inimicorum nostrorum dilectio nullis eircumscribi terminis debeat; in fiducia tamen modus. Meetii fines esse possunt. Ad me perstribunt amici, novi meeensuris seisies. ectum , scribendique pruriginem Oriri ex tranquillit te eum qua veteres censuras intuitus sum. Si scribendi
finem non faciant, usquediim ex quae maledico dente earpunt, molestiam mihi procreent, dc patientiam meam exhauriante rem nondsim confecerunt. Nam Deus circa ea
antino meo placidissimam pacein eontulit, quam ipsum mihi servaturum spero, inhibendo, quominus aliquid in me emtetur, quod cum praecepta inimicorum dilectione
non cohaereat. Stupenda sunt onera, quae Mauliae capite quinto Christianis imponiintur . Nec re ignoscet injurias, qui rantisper secum ea considerabit. Vult Deus, Cliristianos patiente injustitias perpeti, pacem cum Omnibus servare, aliis nec causam, nec occasionem praebere illiun amittendi. Si intelligeremus, quantum nobis emolumentiam inimici tribuant, auro eos duceremus expendendos. L
154쪽
R P AkMAMnt Io Burri Ligkri R MAr. 29flictioribus salutem nobis parant, dum amici adulationi ibus exitio nobis sunt
imas ex immens: messe spicas legisse sat erit, si addiderimis , Rancaeum in vitae perpetuitate constiti e sibi dein praecepto adimplendo, de quo verse diei potest. lono alludes labbilani acticutem, aliud bonam orationem , us que adeo Religiosum se exhibuisse, ut quidam existimaverint, erus verba fictis quotidi mis multum si erata fuisse. Ceterum, cum Christus Dominus exemplo suo patientiae militianae fines constituerit Ramaeus, qui, ut in bono malum vinceret , minus acerbis in se saevientes,
novo vindita genere, ficiis cumulabat nonnunquani
prosternendo obtrectationes malevolorum, agni mansue,tudinem , seu simplicitatem columbae cum serpentis prudentia copulabat. Hinc quifaxeus , de immotus erat cilinconcideretur ignominiis, de contumelii opprimeretur;
totum se igneum exhibebat, dum de Divina Iori , aut de pertinentibus d eam ambatur: stiens, in propriis injuriis laudandam patie ani , si ad Dei eontemnimi dissimi landutii impati sinplebitis, o litium esse. Hine quibunlibet, etiam durissi, his sese tis mediis, innem te si spucionem amoliebatur, dummophantiae struebantur in iis, in quibuς Christianus patiens esse nec poterat, nec de bebat. Emimul in patientia moderatio a Rancaeo adhibita mundo nonnulli sperantes , auram sibi aliquam in crimi nibus affari posse, turpitudinem ipsi instigere, ejusquαἰeommoda limare contenderunt, asserendo, raros est in Trappensi Monasterio Deipara Virginis clientes, infrequentes eos, qui corpore Cliristi pasci concupiscerent, singulari agendi ratio abbatem de Monachos Ecclesiae,
155쪽
i3o Ga Notuus dux Ae TER Regi suspectos esse debere. Sed mirum in modum praeia
sertim Rancaeus exeanduit, diim fidem ejus nutu plavLQ-spicione violatam,homines promti adversiis insontes, ea lumniis N obtrectationibus impune peti posse credide runt. Tune accusatores , ese redulos durius inclamavit. Validissim sui , suorumque de sensionem nervosssimis scriptis instituit, nee nisi re perfect . idest omni etiania minimo aevo exterso conquievit Deus ipse protector omnium sperantium in se N persecutionem propter justibi iam patientium, explorat Raneae chrissianissimi patiemtia, culpam omnem ab eo depellere saepε dignatus is, integritatis eius divinitiis studiosissulios vindiees suscitando. Pretiosissimum huius rei, ae praestantissimum suppe
ditat argumentum Epistola unius ex Ethis Sanctae Romanae Ecclesiae Cardinalibus, quem morum sanctimonia, Nea , in qua semper vixit claritas maxime commendarunt. Haec autem Roma ad Rancaeum scribebat anno IS93. quo tempore homines quorum animus ad flagitia accommodatus adversus Rancaeum, cuius innocentia omni ratione proiectior erat, variis contextis criminibus grassa tantur Grates de te Romae sparsos rumorex, inquit Pu Puratus Pater, nunc ab omnis,m hnisi iis dispulit. In re confictae re inationes ad Stii Sa resvirti satires desictae fuerant. Sed a mersariis invidis in te et ocim mimn tibus , amici, er admiratoris feticiter calumnias nudarum erc. Hae ocella flabilimen accessit famae, quam tibi eximiis meritis conscisti. Ex hi, intelligitur veritas istius egregiae sententiae Sancti Ambrosii, vides ieeti Deum servis sivis non sollim ablata restituere, sed etiam insperata concedere . Quod quidem Rancaeo plerumque felicissime contigisse per sipi
156쪽
RP. Α-1NIn Io: B vitretur Rinc. i. 131mum est . Unus enim ejus , quae per quietem se exerue rat, commota per flagella fiagrabat Sieut aromata se grantiam filam , non inisi diti incenduntur , expandunt. Hine plurimis in sulgentior, Rantaei facinora , quae suspicere debuissent, insurgentibus iatientissimus Abbas triabulationibus, quibus premendus credebatur, innotescebat. Sumini piaeuli genu esset lila omittere, quod ad tantam veritatem invictissim eonfirmandam a laudato Domno Petro se Nain mutuari possunius . sic enim de
Ra aro, in quem concitabanini tot ac tanti, quorum nondὐm ardor animi consederat, loquitur Vir rerum quas narrat,per annos triginta testis oculatus, e luctilentissimus.
nam homo isse Rancaeus seliusfllentii es solitud vis studiosi sim cupidus, episeoiarum officiosarum salutationum mustis ne tanquam fluctu obruitur. Undiqueta mariis eri rota j o nimbui rentia esitis is rebus maxim momenti exquisitum Hispaniarum Regius sit riis in Re lassa ejusprecibus commendat, mansise in eisplinimam eonfidere. Rex, P Regina Angliae, Scottae Canctuarius fu bise quentioribus epistolis Comfluarium a ungunt, eique ambiunt sociari. Eadem pla Memagenia ratio Priseipum Germaniae , Gallie Procerum, quisummo sonori episeolus Rancri ducunt. Sima lis annis Rex an , triticio de uisi ipsum invii sunt . Dux Aurelianensis Ludovici Decimi quarti fraterunteus amanter etiam eum adire dignatur . Eminentis mus aeri Collisi meantis Tullionius 'sum eum Monactis colloquentem audire Nupit m propria Sabaudia
157쪽
' Leis. Rex Lusitani suum apud Regem Christia siue
umoratorem ad Ran eum inegat Episeopi, Duces, ut rebo dicam, Regni universi Proteres explere animum s uni exoptant, ea inspiciendo, quae Rancatis in Monas Drio resa avis. Nonnullis itinerisfuscipientia ratis sermo πιιm ipso endus quibusdam autem umeum ad y δε-rium 's m cominis a piciendi Medusitan m est, quin ad eum pro ιὶ accommodaripossit, iis Salomone, in eoio Minardo criptum reperimus. Mirat, universam, terram multum ejus desis visse , ut audiret sapientiam quam Deus in ejus es, Meiarat . Monachus boseisibus excipiendis reprocuran praesectus advenientes bospites aliquandὸ numerare oleo , se sex millibus unius anni spatio, caenam anteposuisse deprehendit. Centum es nil rursus Rarim vistatores intra dies duod iam inmmenti sunt inera n intra mensem tin- mille circiter Ramcaeum atre moMerunt auos interiem e Principes Di sopi is Amplissimorum ordinum Viri plurimi ob --bantur. O raris e netiraebat, ut Amnia bospites ad mensem a biberentur . Cressibiis non est, quantum bis I Iutationibus, in pistolis R. Pater Abbas angeretur oec Haec ille.
Eminens Raneae humilitas. Si virum humilem, teste Hieronymo patientia ostendat; Deilessi, dubio Lectori suadebitur, Rancaeum injurias non istum bibentem, sed etiam concoquentem
demisie, atque abiectὸ de se sensisse. Iraquia nὶ ruri in .
158쪽
M P. Axu Di puBuriatatI II RAMA r. 133 apertis rebus multus videar, postquani descendi ad condititionem ea restringerus, quae ab aliis dilatata sunt nom II, de humilitate placita , aut fragmenta epistola nimis Raneae in mediivn adducam. Considens, india persem cognoscendum viram , cujus sermones vivas animi im gines fuisse, seu moribus semper orationem consenuisse
1. Non soli vitae asperitati, sed humilitati Christus
Regnum suum promisit Austeritas nee humilis, nee subiecta ex se amore, vel superbia nascitur. Vitae vulgaris, de moderatae, quam obedietitia primo componit, unus Dei spiritu causa primaria esse potes . ni offenditur Deus, be irritatur ista delectatur, de misericordi permovetur. x. Nisi hona, quae agimus, verae ac sincerae liumilia tali innitantur, inania in arena architectamur. AEdificium minimo tentatoris inipulsu evertetur Mad nihil a recludent labor, de diligentia, quam attulerimus in eo com
3. Obedientia, lumilitas Religiosi iti praecipuae sunt dotes, quibus isi careat; vit quam profi detur, non veritatem habet, sed speciem, e simulationem. Sic re vera scenicus artifex est. Quae persectiora creduntur in Lia ejus opera, falsiae rerum imagines sunt, de praestigiae Cum Sanctorum pietate, de virtute non ornetur; nec meritis prosecto deeoratur te miserandum in modum allu etnatur, si eo pacto ad ipsorum praemia , filicitate tria aspiret. solitarius homo, nee Monaehus nee isse Christi distipulus est, si ea quae humanam superbiam contundunt non habeat indelietis, e Isaltὸmpatienter non sustineat.
Hoc demto, Christi ini natura reM definiendo explieari
159쪽
non potest, nec quid sit, Crucem serte, sin qua nemo gloria coronabitur. 1 Religiosi vir , qui toto vitae curriculo des elemtiam &contemtum ambire debent, de quorum deuia vividiorem , ardentiorem esse oportet, ea quae in ceteris
Christianis deprehendituri non satis id habent, si aequo animo N in questu injurias patiantur. Ipsbs ad alacritatem contendere necesse est. Quod certa nus negotio
aestabunt, si i mente herint , iniqua ad Versitionum judicia, de sensiones esse, quibus quo gravius coram h minibus deprimuntur, eo certius Divinar Majest visi iaei eriguntur. Istud in eis ornamentum praxi pu Deus requirit & nisi ad illud comparandum contenda it titulo M veste tenus Religiosi erunt . Frustra ad aerema suspiramus, nisi in transeuntium oblivione, de contrantu dies nostii stuant iniisqui sperat, quantiam tenetur , quae in terra viventium praeparavit Deus his, qui diligunt illum, non solum primas sedes inh c mortis regione non consectatur; verum etiam quem vis praestantem Ioeum summi animi contentione declinat. Nullum enim reperies, in quo laqueus, , scopuli nonia
reant, de acerba pernicies, a qua vix accuratissinia vigila tia servatur et Contingere potest, ut adulterina snt omnia in iis, qui serio de salute putant se cogitare . Operum contemplatio plerumque inertorem inducit . Sola humilitas ab omni errore immunis est Cum ab uno Christo eam n dire neetae sit Producuntur abundo preces, lectiones; multificamur everna charitatis opera sed perrat quis totam aetatem in humilitatis sincerae exercitatio inhias co
160쪽
RP. Mumn IIor Bumuaar Rine. r. 338 Vilitatem coram Deo agnoscere non satus est , nisi etiam quam demisissime nos coram hominibus geramus. Deus humilibus cedit: eordique eontrito N humiliato non resistit. Superbo Monacto hortibilius monstrum esse non
io Ci, omnium sermone percrebuisset proxima Ranexi ad Cardinatatum promotio, quam animo destinaverat Sanctissimus Pontisi Innocentius Undecimus, ut indubitatis constat argumentis; h edere gratulantibus, sic variis in epistolis reposuit Rancanis Persuasum mihi est, nullum hominem mes statu meo ad amplicuem deducere posse; ciam Deus, ut mea mens est, in eo me ein averit, ut vitam in eo snirem Ade dignitates Episeopi , vesCardinalsis , quibus indignum me seni per agnovi, non ac-eiperem ut munera Visitatoris, vel Abbatis Superiora , quae ordinis mei sunt, planὸ, bc omninbrecussem. Non isto erga deseensionem sum animo . Semper ad descensionem paratus sum, ut subjectissim paupet Monaehus vivere valeam si duo, vel tres ex iis qui incorrupti, Sesa pientes audiunt, asseritissent, me sinὸ conscientiae labe onus Trappensis Abbatis deponere potuisse: de quo nonnullos etiam num viventes consului, quorum decisione tanquam oraculo pendebam Deum habeo testem,quod iam ab illo, quem teneo in Monasterio, loco recessa sim ti Roganti piissimo Episcopo, ut Constinationes, fleRegulam conderet, quam virgines Deo dicatae , approbante sede Apostolies, profiterentur hunc in modum reposuit Raneaeus Existimo, Illustrissime Praesiui, ex me Deum solummodo exigere , ut qui mihi supersunt, dies in silentio consumam cunicὸ studendo, precibus,, dili