장음표시 사용
141쪽
is ejusdem statili, Meomlitionis sit eum his, quibus pra est, is in universis actio iubiis, mirumisque circumstuariis, nomia ,, eorum, exemplar. esse a se debet.
virtussit opus, in operi tamen, in mori gratiam, iamque promeretur oratio . Cum igitur obiter Rancaeum induxerimus verbo, N exemplo fratres pascentem; institu ti operis ratio postillat, ut sal Em in transcursu eum indu camus verbis; de exemplo eficacitatem precibus,, piet te promereri studentem. Quod ab alteris Rancaeus postulabat, nempe, ut aD sdue in choro Divinae rei darent operam , nunquam insereeusiavit. Uni e doni esticis Monasterii praeceperat, ut sedulo quarumIibet precum tempus imminens ei nuntiaret.
Eoque ipse temporis articulo, quo conspectum ejus subibit, trulla planesducta ratione, aut ordinis, aut dignitatis per narum, rem quamcumque,vel etiam de rebus Optimis colloquia comiter abrumpebat. Quidquid temporis supererat, finitis precibus canonicis, aut muneris pastoralis expletis officiis, totum dato hilaris Deo tribuebat. Illud que vere affirmare possumus es ancaeum vix, ac tae vix quidem visium filisse, nisi cum Deo , aut de Deo agentem, ex quo se adfiugem recepit Autor ipse solus omnium rerum, e custos Deus penestis introspicit, quam servidos pietatis sensus Raneri menti immissiet; notiumque non
142쪽
λP. ARMANDI Io: BUHrtaraxir MN r. 137 est , rem persectissimam inconsultius adumbrare scamillulantium a uum ardorem, quo consumebatur, de aestua bat, convenientius in lucem Rancaeus ipse proseret is Domine, ait Lancaeus , effundens coram Deo cor suum, Domine, cum cogito de extremi vitae meae tu tiones, de reddenda ratione villicationis meae, de severiori iudicio de inexorabili justiti Domne plectendum punie te , de infinitis prorsit peccatis, actionibus, verbis, cogitationibus, quorum mihi vetustate abiit memoria, quae nunquam apud te senescit de horrendi sententia, qua 1
te, M a Sanctorum societate inimici tui in perpetuum removebuntur. Cum perpendo, te in Angelis tui. eperisse pravitatem , coelosque quantumvis praeclaros rae splendentes, in conspectu tuo mundos non esse . Denique eum reputo mecum, te voluntaria quadam oblivione contriturum in aeternum eos, qui tui memoriam amiserunt, norictemque tenebrosam, quae ipsis in partem, de in supplicium cedet, nec finem nec levamentum habituram; te rore de aegritudine opprimor de inter acerrimos doloris
morsius tabescens , vix meipsum patienti animo sustineo, quod paullim ad modiim mihi omnes istae prossint notitiae
quod alia agam, quam quae agenda sunt ad senim a maia , fugienda, de quod tanta securitate annos meos labentes intuear, quant si nihil mihi timendum esset. se Domine, aliam in partem si versem animum , cum riculique mei meta jucundiorem speeten inducam. O quam diu etsi sunt sensiis mei, Mintiant laetitia efferor, judicia tua pio spiciendo Universiam misericordiae eonspicor ordinatiotiem , moduni, quem erga in es, S p
sertim erga tibi se ivientes animas servasti, studiosissimam voluntatem eas ab omni noxio tutandi, clam per lubrica
143쪽
118 Ct Mur Nus C RARAc Tlla inediterent; curam in biciendis earum vestigiis mitisseam, nec noui scollaturi amantis sin ana amplexuum tuorum praesulium, elini terrae adhaerentibus manifestum in. staret exitium Denique incomprehensibilem benignito
tem , quae mala quaedam eos consectari, permisit, ut d malis etiam ipsis benefaceret. - Uno, eodemque intuitu coronas inspicio, aeternum
que gloriae pondus, quibus certamina emini compensa buntur . Ipsas intueri mihi videor amictas stoli talia, ni Vesplendidioribus , sequentes Agnum ad suavissimo vita
sentes, ad divina pascua, ut jucundos perpetuae beatitati fructus eum ipsi percipiant. Animo mihi illas reprce sient lucem inhabitantes inaccestabilem , quam oculus non vidit, nec auris audivit, nec in cor hominis astendit; Et cum Apostolo tuo exclamo: Non νt conis 1 ρ mihujus temporis adserinani gloriam, quae remelos tur
, Quis exei, Nisendaces filii hominum in stateris
dum in luteis tuguriis parumper habitare malunt, quam ad aeterna tabernacula pulchritudinis, splendoris, de niagnifi-eemiae incredibilis aspirare lia, Domine, binam aetern latis titie Lesem oculis mei obversiari spem futurorum bo norit in eum metu malorum mentem meam assiduὸ copulare iactam moderate, ac fideliter , admodum di sipares te tum distributiones gratiae tuae pretiosis Isimo ni unere me temperare , ut a te malorum liberationem, bonorumque possessionem valeam obtinere., A' te accepimus, Donaine, cupiditatem qua Mundo, se iis quae in Mundo sunt, nos tradimus constringendos, maiorum omnium radicem esse. Da, Domine, me
nullam in eo bonitatis larvam remorari; N quidquid ν
144쪽
R. P. A MANDID: Boratirariam L. ars tum est, animumve mortalium prolectat, me aversissimis, oculis conspiceres. Effunde amaritudinem δε acerbitatem, in ea ipsa, quae usus mihi serὸ necessaria fecit . Vias meas duras, arduas, claboriosas redde. Si Rrtὸ evenerit, ut is rosas in mundo let iurus temporis momento eonsitam hi , nas, besentes mihi porrige . Ut cor meum nihil in eo di , , gnum amore reperiens, tibi totum, de integrum devovea se tur; tibi, Domine , qui ita perpetuum Sicitas mea , quies, mea solatium meum, Sc vita me a fiaturus es.
Illi soli beati sunt, qui te pollident , in quibus,
iuxta verbum tuum, inhabitas. Haec mundatum conditiori est animarum, quae verentur ea admittere, quibus oculi Divinae tuae Maiestatis offendantur. Indesinenter cor suum, eustodientes nima cur , ne fortuitum ipsis factum, diarimum, vel cogitatum excidat, quod ea, quὲ ruuntur, selibis citate sit indignum is Heu Domine , quantum a beato illo statu abes , , me agnosco l Ciam comemplo miserias obruentes anti , mam meam, me in in ipsum Micio rebellantem. Mihi , , νε subjiciuntur senses mei, vi mentis abripior, me ratio, in errorem inducit de tantiim abest, ut voluntas meat es em mihi conserat, quae sincerae obedientiae fructus est rri ut contra me sellicitudine assiciat , cum video eam rebus is levioribus detineri, imperiisque tuis ea, qua pares vel is citate, ει diligentia non obtemperiire. quid tibi emimis placitum sierit, in me, de mecum operetur manus in .is Tunc verse felix ero, ei me pium, de fidelem esseceris., Tu enim ea felicitas mea, Domine, cui summa fidelita re, simplicitate anime gratae sunt, deia haerescum.
145쪽
acta tenoris ejusdem pergit Rancaeus. QVὸm incomprehensa mortalium caecitas i Deela
rasti, Domine, angustam portam, & aristam viam - esse, quae ducit ad vitam N paucos eam invenire. Et tamen Oinnes, paucis demtis viarii laxitatem, renim assumtiam percupiunt , perindὸ atque si dii verax non ines , aut vita illa, quam polliceris , nullo in pretiosa aberetur. Nonnulli insaturabiliter divitias expetunt, de voluptates. Quidam ambitioni nullos constituunt fines,nec nuna quamlibet amplissima avidissimum eorum ani mum existet alii in luxum immensum , e sumtuosam magnificentiam effunduntiar. Alii nomini, ει gloria uni-eia studenti alii ex abusibiis eunctis , Linunodiationibus collectis Maccumulatis, actionum normam eliciunt. De nique ex iis, qui tam absurdis, delegi tuae repugnantibus eorruptelis se subtraxerunt; nonnulli fluxis de perituris tenentur, dum in eorum vita mundanae consuetudinis, coluto utimus, similiaritatis, obsequentiae, curiositatis interia ope donulla reperitur: sive ea, quoad fieri potest, secretius sectando, quae alii graviori fastu, de ostentatione , clono excelsioribus theatris exequuntur . Ia quo quidem eonsimiles plane sunt his,qui peritisIimorum Pictorum excellentiores , splendidiores tabulas modo contractiori imitantur, N exprimunt. -- periculositissimis aberrationibus istis serva me, Do mine. In Christiana sapientia commotionum omnium, moderatrice statue me. Cum Mundo divortium meditanti, mentem tribue longissime disjunctam ab illis, quibus brundi
146쪽
λR ARMAMn Io BurT1Lmin RAMAE Iai Mundi amatores catenati deprimuntur vanitatis , eui se dedunt, odium in me concita de damtundam omnem re dundantiam eoruna demonstra . Custodi me Domine, e cara,ut fidei, ac persuasioni meae vita mea congruat. Quandoquidem firmiter credo, iuxta doctrinae tuae oracula, te consolari afflictos uitare pauperes , tu miles exaItare gra,
tiae tuae fusis muneribus, Divinaque Spiritus Sancti suast, tare persindere illos, qui se, detracta omni terrena cupiditate, voluntatiὸ eoarctant: te tandem aliquando ni ximo gaudio cumulaturum eos, qui regiam angi illiarum.
M laborum viam ingressisuerint. o Domine, qui milii mentem dedisti, ut his orae ulis ἐde sancti itimis documentis tuis concederem , animo meo illa tam alte infige, M insculpe, ut ex eo nunquam deleantur. Da operam, ut facris notionibus a te consignatis, nee mundana commercia, nec studium inanem hominum gratiam aucupandi, nec mei ipsius amor, nec guxorum , ducorumque bonorum cura , nec segnities, nec vanitas, nec inconstantia, nec nativa malignitas e corde ad facta mea filuentibus moram afferant . Adeo ut nihil in me tadeprehendatur indignum eo, qui prae debito tibi estu, omnia sibi pol putat.
Cuncta gratia tuae minera recenses, Domine. mi tua diurnia actis accuratissimὸ mandas. Quando ergo cum animis considero , te, quidquid egero, in trutin Qipensurum prodeunt illico in immensum serpentia delicta meartunc autem pacem, & consolationem nullam invenio, nisi
immensae charitati tuae me permittendo 'le enim spe sustentor, te a Deie tua me non repulsurum, postquam intermiserias, errores,desa tia mea tibi adhaerendi, de tecum
in scitiam redeundi sinceram deprehenderis voluntatem.
147쪽
Anniniciavit enim nobis ex te Propheta tinas, te exaudire desideria pausi ruininc praeparationem cordi se in autem
tuani audire., Domine, quam mirabiliter in errorem rapiuntur imdomita intenata animi cupiditate ii, quibus jucundia v1detur liabitatio , Mundus , quem exilii, Se suppliciorum
locum esse voIuisti Dies nostri te ut fulgura avolant, Mevanescunt in dolore, de acerbitate consumuntur: hom-da peccatorum moles deserniat animas nostras; turbulem torum animi motuum imperio nosmetipsis sub ieimus iterrore percellimur, commovemur vanitate distrahimura laboribus aggravamur acri iis nos tentatores insectantur, morbis angimur, iniquo nos animo serimus, inimici nos exagitant; amici fidem fallunt Se saepenumero
indὸ taedium nobis a Mitur, unde pacis, de quietis spes nobis affligebat Demita in Mundo nihil praeter illuviem
de miseriarum cumulum aspicio Attamen, Domine, nisi cordis mei motus componas, illique summo jure imperes, infructuosae milii erunt ex propria pravit1te cogitarione Sis aeui manibus inservitute sedebo : vincula me contendam, mala, quae me consectamur, libenter amplectar sine redibilique errore obcaecatus, vitam omnem conteram n se dis iis, a quibus abhorrere deberem. Quodsi, Ne Istud Rancaei in Deum pietatis, Mundo ali nationis specimen dedisse qualecumque sussiciet quando immensum esset singula persequi, quae sive in operibus eius ineditiς, sive in his, quae sunt etita, hoc de argumento reperiuntur
In iisdem etiam operibus tam luculenta exstant Mim eri in Dei param Virginem Aiaci, venerationis indicia ut actum agere videatur , qui veI leviter id tangere velit. Unum
148쪽
rum seminam Rancri in Reginam Angelorum revere fiam, non secus ac primigenii Regulae Benedictinae splendoris amorem, occasionem quibusdam dediste, ipsi Doct ris Melliflui ioines diibuendi . Unus inter plurimos Reverendi mimus Pater Dam laus Antonius te valite Abbaseonspicuus ordinis Cillerciensis sic scribebat anno Iσ72.
te, nouo redimimus quodammod Uernaraeus Plura vel--i μή etat me mavra illius Bernaria movistia.
Adieatur Pa sim lari baritate Rancinus male lor. inimicos complecteretur. CVm per amorem Dei amor proximi gignatur; non est cur multu in laboris insumam in tabilienda er gapioximum charitate Rancaei, quem amori Dei nillil praeposuisse vidimus. Itaque ut aliquid novi, A eximii ipsi asseram; ore pretium est, ostendere, singularem. ejusmodi ruisse dilectionem, ut interionem charos, lemalevolos, aut inimicos quid distaret, nemo unquam discernere potuerit Nisi in rebus celebratissimis versiarer; extra hos tantellos egredi non dubitarem, quos mihi ipse circumdedit ut rem, qua ista memoriam sempiternam in
Trappense Monasterium Rancaeum intulisse constat, dilia gentissim ponderarem . Quod prosecto Belli negotio conscerem, Rancta emergentis, ad siniorem frugem se icti initis numerando dies; quorum vix ullum reperio, in a quem
149쪽
quem hominum injuria, Maltissimis radicibus defixi vir tu ejus non illus raverit. Nam increbrescentibus sermones, doctrini Ran- exi, Se viris eximiis se totos in eum convertentibus, quod abunde illi astella omnia perspicerent ineredibiliter odii & invidiae incendio coepit conflagrare. Nonnulli siquidem
in Majorum Institutis haesitantes incurrerunt in famam ejus, iramque acerbiorem intimo cordu in eum conceperunt, censentes, eum nova praeceptiones gignere, ut austerius Institutum grata novitate radices ageret , propagaretur. Quidam eum infestis consipexeruiit oculis, ipsique aliquid calamitatis struere contenderunt, quod aut valdὶ illis arridentes disipelleret tenebras, aut opiniones desusis mentibus comprehensas verbo, de exemplo comvelleret. Plurimi dolentes, ex verborum aculeis , des riis aceusationibus eum crescere postquam virtutes aut invertissent, aut vocassent in criniina dedecore nullo abstinuerunt, ut gravissimis rerum acerbitatibus cumulum de laudibus ejus demerent. Tandem inna ineri criminosi viar- rationibus, librisve criminosissimis imprustentes de epti, non modo benevolentiae cursum sustinuerui ac sed etiam ansam ad reprehendendum dedisse arbitrati sunt , virum, cuius sententiis N agendi modo tot notae, totque sordesal sinebantu P.
id inter haeeluncaeus tripectator assiduus rerum superarum, digitisque delicta iuventutis suae dimetiens,
tant lim abest, ut audaciam adversariorum confutaret, e
rumque calumnias contunderet ut potiti voluntaria oblivione contritis injuriis' gravissimorum vulnerum sibi inflictorum cicatricem contegeret, Tanaret .mal de re juvit ipsum audire.
150쪽
R P AR Ama D:Burmillim RAMAEI . ix Animis acerbis in Ran uni auibusdam saevientibus, suadebant anales, ut tanam, neque summis mortalium spernenda metueretur. Ille vero sic reposuit metu juris
est Midquid fama habeo. Si ad Dei gloriam mastari Ur Elis insurgentium in eam eonatibus, intactam ipsisnsem bit. Unumtenus ad tuam confris i libenti
me nuncium remittes meque omnium ias casis inn, contemtissimum dens omnibuslaetitiis laetus ero. f po curam babere licet de bono nomine. Pod multis ops
Arumsa utiprosit, yjuvet init tem me, me nominis Monacho debitum es. Natur est in eontemtum, in dedecus sempiternum, tit opprobriis, in de ineationibu1. Cissum ludibriis, em eontumeliis de firmatum exprimat,aeerbiora conet icta calumni que perpetuam infamiam inurentes'ntio patient re o. ibo positus est in abs gloriari debet in Cum in summas dedueeretur angustias a nonnullis, qui infinito ejus plausu dirumpebantur, Se de bonis eius eoibant, haec ad amicum scripsit Omnibus modi ama mea laceratur . Invidia a nullo norsus erimine false missi objkiendo ad hane usu diem absinuit Iampridem est, ex quo accepi, varios mente plane imma, sed eadem eura tar diligentia, qui quid egerim a puero perquirere. Sed certum tibi esse molo, nec reprehensionibus, nec approbati m h. inum moveri eos, qui in bris audicia cogitatio mi isfigunt. Valetu e perdis sexage rum annum ago. ingentissimum scilicet incisamentum sinis mei tu mem Ham continuo remorania Veritatis quidem , ut paucis a Llva in contromesam adducti forsan defensionem ni tam Sed me olenti animo semper indefensium relinquam. Η- inter pictima ad virum amicum scripsit Rancaeus de