장음표시 사용
161쪽
gentissima vita, eius imisericordiae obtinenta. 1 a sitis mirari non possum, qui fieri potest, ut de me enitent homines, dedi, vel ficta mea observent, iiii
mei memoria oblivione aeterna tot de causis delenda est. si nos Mundus oblivioni non dat mundum filium oblivione obruere conemur.
13 Si me melius novisses, tam praeclara de me nona sentires uetibi haud dissiculter persuaderes, me Mundo abstractum, in solitarium t eum a Deo abjectum fuisse quod ad omnia inutilem in Mundo me cognoverit: Qui p-- eam eius gloriae, vel culi sis promovendi nee digus,
nee ea pax essem mulli conferri postum , quem mihi Superiorem agnoscere non debeam. 14 Mors mihi quotidi appropinquat; curriculi mei metam jam jam attingo et quam 4 me Deus tam seuerὸ repetet officiorum meorum rationem, omnibus posthabete videor . Nunquam siue m rore reputo, me, cognita eorum magnitudine, M immenstate, sic ea neglexisse , ut nihil deprehendam in operibus meis consideratius ex pensis, praeter inania terrorem, de pudorem mihi incutientia. Quod prior iacere debuissem, aliis p dicavi mee dubium est, quin s eis praeluxissem exemplo; efficacius eos Neribus, quam verbis ad Deum impulissem. is Aptius Caput istud coneludi non potes quama
tione, temperamento, quod Rantaeus sequebatur, dum abiectissi de se sentiebat. Ne quis forsitan suspicetur, ipsum humilitatis virtutem plus aequo sectantem, ut su- herbiae vitium omnimod vitaret, imprudenter in contrariaeue utrisse. Ingrati sumus, inquit Rancaeus, si ea, quae Deus in nobis operatur, non observemus perinde atque si illa nobis arrissimus. Et vere gratus est, prout esse
162쪽
R P. Aim disso Bu instar' i. 37 Christianum decet, qui aperte,&ingenu divinae misericordiae munera summa cum liumilitate agnoscendo, iulis penitrus assie itur Licet, seu potius necesse est, juxta Sanctorum placita, ea animadvertere, qui bene ea Dei manu in nos dimanant. Nec enim per speciem humilit iis inordinatae, adeo in propriis obcaecari debemus ut nihil in illis iueprehendamus quod Deo tribui possit. Nams nuda on minis mala in his inspexerimus, nec nostri divi. na cura , vel de salute allicitudo reluceat; qui ratione sanctam ne eessariam meminis animi significati nem prodemus i Neeesiariam , de inevitabilem dico . aia pietas, Dei cum creatura assiduum commeretum es , in quo Deus effusis spiritus siti donis, amoris, e paternae vigilantiae indesinenter argumenta nobis exhibet: de quae nobis contulit, continuis gratiarum actionibus, cordium nostrorum assictibus, de opertim integritate ad eun reserimus
Demonstram , Raneaeum nunquam non apertum vern
ratis amatorem is , quod ab omni, statis specie remotissimum sempersee praebuerit. CVm veritas , iuxta Spirites Sancti, Ianctorum.
oracula, sola liberet, sola salvet, sola lavet Q per omnia vincat frustra Rancaeum alia virtutum orn menta sibi vindicasse probaremus , nisi eximio veritatis
amore in primis suspiciendum eum esse constaret . Quod quidem illi praestate nullo negotio possemus via tritia ' cedendo elunc naulatis himpleverit, quae vir diser tisitimis his verbis veritatis studiose praescripsit . qui vel
163쪽
138 GENUINυ CHOLA TER lati studet, abiiciat inimicas, ac anxia voluptates, quae animum sibi vineiunt: praeferat vera falsis, aeterna breviabus utilia jucundis. Nihi spectu gratum sit, nis quod justh, quod pie fieri videas di Nihil auditu suaves, nisi quod antinam meliorem , teque reddat. Verum compendiosor, nobis opportunior ea est , qu γε ambiguitate ostendendo, Rancaeum a no stat semper abhorrisisse, certius veritatis cultor palam manitastatur Ruth I ancaeum ab omni novicio dogmat aheno, es aversis animo suisse, licet jam satis superque demon straverimus Capite Deeimo de tertio libri superioris rattamen morosis faciamus satis , quamcumque a viro Ur o, in re tanti momenti propulsemus suspicione , eam hie iterum extremis saltὸm digitis attingemus. Inter novicia inventa , quae florente Ranearo, rumore pessimo flagranant, periculosiora sunt, ut ego si saevisa, tu dicio censeo, ea quae e Jansenti prensis libro, cui titulus Augustinus, demolitios Hispani Praesbyteri Dicecestos Caesaraugustanae operibus excerpta sunt. Quam eonside rate in ut idque caus se Lancaeus tractaverit breviter, sine arte aequo lactori indico, ut iud illibata fides ejus
De prima sic Ioquitur agens de Episcopo Alectensi , de quo supra Dominus de Maupeo Doctor Theologus,
qui primus omnium Manc ei quo plurimum fuerat usius, vitam tacerioribus monumentis ad omnem memoriam .eommendavit is Quaestionum de divina gratia, inquit ille,ri jam fuerat multus, tunc temporis major rumor erat. D Anno 1 σε MPraesertim Nectam iter Rancaeus habuit, is ut de hae materia cum Episcopo cilloqueretiuo In to is rentis ripam duas sellas brachiatas, hi iugerunt, ut com
164쪽
R P ALM Mnt Io BuTrambustin I. 13s, modi is consebulari possent. Universa attentius execte runt: rei originem, progressum, & exitus pess enderunt. Sanctae sedis sententia, quam tot in Conventibus momento suo ponderaram Praesulum numerosa, potensis cohors animo volenti acceperati quamvis decretis Pontifi- iis nullum ind novut robur accederet vehementer Alectensem Episcopum commovebat, firmamqtur Ranis eae asterebat opinionem , se recte , atque ex ordine cim nia,quilibet dat occasione egisse, praecipue vero sermuleis a Summis Pontificibus indictae subseribendo. Deniquci si Pontiueiis Constitutionibus, Decretis Episcoporum, to tiusque etiam corporis Sorbonae statutis, obedientissimum se profitebatur. Hic mente tune Alei: ensis Episcopus erat, semperque una, Be eadem Rancaeus bit. A senten se ita ut piis imus Abbas discederet, nonnulli postea acriter, stilicitaverunt. In exemplum ipsi continuo Alei 'enset is piscopum proponebant. Sed aperte reponebat, aliter
si sensisse Praesuleia, dum illuni in torrentis ripa consuIueranomni tib sibi constitutun esse, arctii siniὸ, quandiis spiraretis universis Ecclesiae decretis, hac etiam in parte adhaerer . similis nullo certo argumento adversarii inniterentur, antiquis Alectensis Episcopi secum sentientis momentis
Hoc testimonium historici Viri, euius opus Ludovi- eo Deeimo quarto Regi Christianissimo dedicatum, Moblatum est, non amicitia vel adulationi, sed Imatae, de exploratae veritati, quae nunquam latet, tribuenduitia,
pauet quidem , sed meridiani luce clarioribus ostendo. Antequam vitam solitariam Rancaeus profiteretur, inviolatε Sanctae Romanae Ecclesiae deeretis Ustim obtem peravisse liquet. Nam ea omnia probavit, de subscriptio-
165쪽
1 o GgNur Nus 1 ARACTEx ne se munivit, quae gesta sunt in Conventu Generali eri Gallicani anno 1 3 s. In Ian seni negotio, cui delegatus erat. Nemo autem nescit, frequentissimo Praesules fiammo cultu Breve Sanctitatis suae ad eos directum excepisse, Si declarasse, in quinque propositionibus doctrinania Iansienti in libro, qui iris tibitur, Augustinus , contentam conititutione , te decreto Sanctitatis suae o Maj I G13. damnari eo sidemque decreto peculiari renova se N confitimasse illa , de quibus deliberatum fit erat in tribus Conventibus Annorum I Gε3. Is q. IGP . quo vero se ex li ominu ni societate subduxit Rancaeus, his de
rebus eo modo mentem suam aperuit, quo cuicumque
aequo rerum aesta maiori satisfactum iri confido. Quibusdam articulis occasione taereseos Ianueniana sibi propositis sie repositi Rantaeus is Ad primum declaro, me sinplicinter subsietipsisse Constitutionibus Pontificiis de damnatio ne libri Iani et iii non distinctis materiis, vel separatis Credidi, S: nunc etiam credo, propositiones a Summis Pontificibus damnatas, in operibus , e in sensu eiusdein, si Autoris reperiri. Non quod id mihi experientia comper-- tum sit, vel quod eas propriis oculi deprehenderim utri me profiteri debere nonnulli contendunt. yCkm Iansientiis opera nunquam legerim. Sed quia sica Summis Pontifici- , 4u, definitum et i; Se existimo, eam, Ecclasiae capiti auxilium , lumen de praesidium eximium praebere non solum in iis, quae ad dogmata pertinent, dirimendis sed etiam in iis, quae fidei aedificationi congruunt, e quae ad ,' populorum directionem , de Ecclesiae gubernationem spe - , ctant Quis unquam , amabo, in Ian senium significant uis
166쪽
Sed ut quid Raneri defensonem suscipio , a quo omnis culpae naevum illi ipsi, quos Iansentanos vocant, depuleritnes Quam magnitieEde Collusoribus, M loqua tur, e sentiant, quam sudidὸ 3e illiberaliter de disse
tientibus, infensis, omnes nonant.
me semel posito, Iector diligens recognoscat, quam motisaeibus scriptis districtum se Mnexus viderit, pos iamiam celebrem ad Marescallum de Bello Ente Epistolam, scripsit. Discutiae, quanta negotia illi nonnulli constave rint, quanta in eum maledicta congesserint, quam inconstantillime dissis illum Messimi Eirriserint, stimul ut vulsata sunt, quae ad Abbatem Nicatse die a Septembris Anianici 5sq. de Amaldi morie Rancaeus in ilico scripserat. Unicum quidem, sed aeteritum hujusce rei specimen, Margument lim habes Pag. 3 8. vii eiusdem Arnaldi, quo semel perpens , certissimum tibi erit, graviori actione eum hostibus capitalibus Ia11senianos confligere nin potuisse , quam cum l. ancaeo conflixerint Epistolam, seu rectius,libellum famosum, cui Quesnellii nomen autoritatem scilicet addidit, Se eelebritatem optim uide penitiis hie exscriberem , nisi mihi horrificus conviciorum N in ptimam acervus stomachum moveret. Duilissimo tamen Centone nonnullas detraham lacinias, quibus artificis mens Nindustria iacili negotio dignoscetur. o in ocumque modo, inquit, epistola tua in Ant. A naidum scripta explanetur, nihil menti, pietati quam induere debuisses,ea contrarium magis videtur. In illi quippe illustrioris desancti fimam vehementissime percellis paucissimisque verbis lono majorem Eeclesiae Christi vastita tem insers, qui in ei atrocissimi ,3e insensissimi hostes unquam inferre potuerint serias expedire non poΩ
167쪽
t x Ct Nur Nus CHARAcYπα- sum, suanti, nutentii omnes, quod Iugente Israhleta splenitidissimitin lumen exstinctum, Ac de in ossibianimis pretiosissimum coronae ornamentum; tu selus laetitiae, eis triumphi iuca tamentum arripere videaris, de desideriorum is metam attigisse. Si moriente viro perquὸm elebriis Amaldoxiisdem gemitibus personate loca deserta no luisti, quibus personare voluit Sanctus vir Antonius, mortuo Divo Anael reta Paulo . si quo moerore, coim,si sternatione viri timentes Deum in m uiis Sancti Steph ,, ni a flecti sunt, tu eodem assies in Amaldi funere dedignari tus es vel tandemdcc . . serutator cordium unus, Deus . Vertim tota via errant varii, niti hin rectissimε inferatur, te paulo nimisim politicae scientiae servientem , si scire uti sero; in te hunianas etiamni rationes domina is ri quamvis abiis sui nὶ abhinere debeant illi, quibus, sussieit inter Christi Servos annumerari. si adhue cuntia
si nibus pIacerem, Christi servus non essem dce ... Tandem infinitis propemodii in maledictis vexato Ran exo,autor effrenatus Fpiliolae finem imponit, hoe in Rancaeum telum intorquendo: Miserrimi hominum,in pannis ide, semicinctiis, de cavernis dicimur judicare mundum: San
si is qui in eo laudabiliter vivunt, impudenter detrahere, si e de umbra nostrae ignobilitatis, mundi luminaribus im, sultare litane sub vestimentis ovium, non quidem lupi r se paces, sed pulices mordaces, imo lineae demolientes; bo
is norum vitam, quia palam non audemus, ii occuli cor
is rodimus Quid nobis prodest tanta in victu nostro paret, ras, de asperitas, in vestitu notabilis illa vilitas a diverssis tas, in opere manuum quotidiana desudatio, in jejuniis, is e vigiliis iugis exereitati, Miser ego homuncio, graviussi cruciandusi iecine ergo non inveniebatur nobis vita, uti
168쪽
eesse erat ut illis deseenderemus Cur Em de gaudio, de non de luctu ad luctum transiremus QMd ficit superbia subpannis humilitatis Jesu Bem Apolog ad
Guilles. Abbat. Cap. I. De tam praeclaro,si superis jae et Iansimanorum se- tu se loquitur Eminentilis Sanctae R Eeele Cardinalis le mus, in Epistou Ann. Decembris ri ad Rameaeum inseripta vehementissima certe indignationem tus sumi inquit Eminentissimus Ecelesiae neeps lecta Epistola, cujus edendae tua de Domini Amales morte
ansas dedit. Sed virtute, te fam major es his obtrectati nibus , quae de honestate, e existimatione tua nihil detrahent apud eos, qui tecum consuetudine unxerunt.
Gusior argumenti continuatio ETiamsi in patiam Rancri arma nobis decretoriast
peditent, quae variis temporibus emisit opera, it quibus principia statuit prorsus opposita Jansienianis Oalidioratamesi seria videbuntur quae hie gratuit , e Limne eesitatem reducturus sum. Inter aeuleatas Epistolas, quas ad Rancaeum scripserunt ii, qui cum ipso in causi an senii non sentiebant, duae primas habent, quas a severioris moralis alumnis prodire potuisse quis credere est Asperis eum praesertim iri siectationibus urgent, se ardenter ipsi instant, ut lateatur, se stulte,
se absurde Formulaesummorum Pontificum subseripsisse homines Regi suspectos Earappensi onasterio non filis se pellendos de Jansentanonim fictionem nihil aliud esse,
169쪽
1 CaNDINU CHARAeτER quam foedus la ominum ad veritatis defensionem conspirati. iam, quorum consectatio diversa non est ab ea, quae primis Christianico ectabatur. Fufiori viri insignioris Epistolae, qua acrius agitandus Rancaeus eredebatur, illico, fidenter rescripsit hune
ita modum Intento animo, quantum potui, consideravisi Epistolam, quam mihi scripsisti. Et siacere fateor, quod perpensis illis, quae complectitur , momentis, coramissi Deo diligentiissimὸ ponderatis, tantum abest, ut de praej, terita agendi ratione minimum mihi dubium, vel religio-- nem incusserint in iis, de quibus agis; ut contra firmius is, certius milii fuerit, divinae voluntati me paruisse in his,
quorum perseverantiam , ut ad mortem usque retineam
kequentes conscientia consulta stimulos admovet in sententia per . Vehementer doleo, mihi non licere
se tuam amplecti: hac occasione signifieare tibi, quod quatiis vis alii essicerem me verε, de reverenser, M.
Hoc prosectis ad Rancaeum ab omni prava suspieione purgandum nihil valentius esse potest, demto constantissimo, de assiduissimo Ludovici Decimi quarti praesidio. to quinque supra triginta annorum tempore lancaeo beneficentissimὶ concesso. Cujus indubitatum indicium est, Ranea si Filiorum triplex ad Trappensem Abbatiam Regia nominatio, quam iuribus aliquid detrimenti assere Rex
oculatissimus perspiciebat. Porro nulli, ut arbitror, ne per somnium quidem veniet in mentem , Rancaeum novitatis suspectum, tantam sibi existimationem colligere potuisse apud Religiosissimum Principem, cui redivivus Leo multis decetatum si petrior, nulli secundus, nisi scisse tempore, Clemens Undecimus Eeclesiae elavum siesiti tenens, sanioris aluiquitatis amorem, de prosina novita tis
170쪽
λR ARMA Nni Jo: BUTTuatrat MN r. aquetis insiti uim odiunt laudi exiuites potissimam dedit Nos hisa totiendi, satis adnisduin i minoratos stis se intelliget quisquis hane legetit Epistolam Reverendis
si in Patris de lachai se Soeietatis Iesi rerum testis loca-pletillimi, Se ilicorrupti. Nulicianti novo Monasterii Trap-peusis Abbati, Rancaeum tiaturam ipsaria satietate vivendi
expleviste, si e respondit die o. Octobris 'oo Uir relia glosa Rancaei semper amantissimus is Reverendissime Pater Acerbi esse non potest, quati nulli fuerit detri mentum, quod moriente Sancto Abbate vestro aecepistis. ipsius exere,pla non bium in piissimo Monasterio vestro
sed etiani in iiiversio Orbe Cliristiano diuturnum se ctiam ferent. O c, cui pretiosam in onspectu Domini mortem hanc narravi, ver comnlotus est, necnoni Llis, quae ad Regitan eius Majestatem deliincti nomine re tuli Lymnus vestro grata Deo erit, de Ecclesiaenaa s, aem s pratacebit exemplis, dum iuxta integerrimi Rep
ratoris mentem N praescripta omnia in ea ordinabuntur, de componentur. Eamdem semper tibi fiduciam esse olo
in si aceta mea voluntate, aliquid lumenti ad sancta tua desideria eo serendi, Se tibi seorsum plan demonstrandi, me perfectὸ,c. Rebus singulis insistere per otium non liket undὸciam ea, quae ad primam causam pectabant, paulo m-mium prestetimus,de secundi obiter δixisse fiat erit, doctio res in biliores curia Romanae, S: CIeri Gallicani Praesules Raucaeo autores fuisse , ut in infanda Molinos, ejusque sectatorum dogmata calamum sumeret inod ii
te modestissimὰ abnuit operam multo pretiosius impensilii iri existimam inrevocandis a centisimo exitio iis, quos error incautus, duritin praejudiciorum imperiunt,