장음표시 사용
121쪽
, GgMUI MD CNARACTri dientes, Monachos ab Abbate taphali odio dissidere me nudata propalam eorum infamia,aut congestis in eos ino dacibus probris, S conviciis, sceleri scelus ingessissent r
Placide toleratis Ora borum animi estibus, rora lata, illos tamdem Rancaeus coercet. Consilium de in
reo vicenda in Mona 'rium Regulari ae si in L m tum d ducit sinem. ' gravi periculo a Deo eripitur. Religiosim amplectitur Institutum. Ι his res erat angustiis , Monachis pravitatis suae retinnentibus perseverantiam, e contra Rancaeum, cujus amoris. ω benevolentiae argumentis peccatis avocari de buissent, potius pertendentibus, cum Deus hune illi dedit animum, ut alia plane via negotium aggrederetur. Itaque miscens temporibus tempora, blandimentis terrores, Monachos postremiim coegit . Et postquam illis demonstra vit, se non modo , juxta praeceptum Apostolicum , illos arguisse , increpuisse , obseerasse in omni patientia vi do-ctfitit; sed etiam iuxta Divi Benedicti praescriptum mor bidis emam actibus universam curam multoties exhibuin se 1 Deum si ominesque patientiae suae e manique pervica ei testes adhibere non dubitavit. Decisis deinde ad Ccelum ardentibus oeulis risis, Do=mne , inquit, justitiam tua me non ab n iste in corde meo, meritatem, insalutare tuum dixisse; i Hos aia-
em contemnentes s equisse me, es mandata tua protriti f. indiu rest, cum me non non audierint, nec eos
quo inpertina rei adbiberi justissi, nisu Ecclesiae, uti , quoPrimogem odicam μοι quo enutrivisi es exH -
122쪽
sti, te dementissime dereliquisf, blasphemasse Sanctum
Iprae sicut aqpiissurdas obturantes auressura retrorsum abalienatos Disse Domue caput eorum languidum, -- ne cor moerens, a planta pedis uisu admerticem capitis non e in eis sanitatem Vulnus e livorem, em plagam tumentem non esse circumligatam, nec euratam medicamine, nequefotam oleat terramque eorum desolatam esse olaut in
Monachi audito sacro Ecclesiae , et tisique Primogeniti augusto nomine, veteri dicto fidem secerunt serocem nempe extra periculum plerumque ignavum esse. A Gctis armis, desuperbia, suppliciter ad Rancaeum voce flebili confugerunt: Et qui ad audendum , paulo ante pru-iecti erant, se tune reformati ni in Monasterio , omnique etiam pessima conditioni libenter accipienda paratissimos exhibuerunt Dixisse tandem, hominum lingua furentum cor ad calcaneum decid ille . Rei gerenda tenapus pretiosissimum Raneaeus non dimisit Subjectis Monactis longonaelius , quam promiserat, habitis, strictioris observantiae ordinis Cisteretensis Monachos advocavit illosque scripto signis testium , ae Tabularii consignato Monasterium voluit obtilicies. Tant tui ibi bre. proficerunt Cille resenses Rancaei consiliis opibus,& autoritate sussulti; ut pristina Majorum sanctitas quasi reflore cere visa fuerit.
Nihil veris specios, Deserti Trappensis magis pinguescere fecit, quam aspera Rancae vita, quae Monata
rum a iusteriorem vitae tenorem aequabat ranassectat Ju cunditate omnes ad se alliciens, iisdem quibus fratres ei bis vescebatur. Cum ipsis vacabat Deo; continentiae studebat: invigilabat dis ei plinae, lactionibus Sanctis intendebat in
jugi silentio, M ab omni Ihepitu secularium perpetua qui
123쪽
ree Einia meditabatur Nullusque in Monasterio erat, qui in Abbate censuram, vel stimulum non reperiret. His
vero neutiquam contentus, Nonachoriam, quibus exemplo praelucebat, commodis, utilitatique in Atigabili labore serviebatis at siquidem Mariae contemplatione cum vivida Manli diligentia, etiam quae Monaehis ad victum erant necessaria studiosissimὸ minis bare satagebat; sumtu proprio futuris eorum necessitatibus providebat quinia munificentissimε: nee usque adia spiritaliis aedificii erigendi eura detinebatur, ut a terreni in integrum restituendis a sententia desisteret Rissima rerum varietas eum distringebat, eum ingens ipsi casus intercessit , quem sic in epistolθ ad unum ex amici sub idem tempus data describit: Μιncio tibi, inquit, me beri ex gravis mo caseu vix emasesse AEdibus meis, quas resatirari curaveram , e trema manus accesserat Eas inspecturtis in superiorem
partem ascendi. Eo ipso temporis momento, quo pedem inde Frebam , fracta subit laquearis trabe, conclave, quo progredieba ,--rsum est. Nisi me Deus a periculo fr---sset, repentina morte perissem. Trabs in aquεa simul corruerunt. Divino etiam praesidio, ianus e meis famulis in extremo muri seviter tantum sis est. Ea scilicet est vitae
hominum conditio. Monastieum Institutuna, utpote securius, jam pridem aniplecti meditabatur. Ex consideratione Divinae sibi praestitae tutelae, necessitatis poenitentiae, instabilitatis humanae vitae, omnem abjicere procrastinationem constituit Animum ad id Ranctus appellen Monacho audiit it choro cantantes hune Psalmi 1 1 1. vers ut considunt in
quibabitat in Jerusalem. Quibus verbis cum vehementer
124쪽
sidunt in Domino fleui mons Sion sirmi e sistant; cur in
Domino Deo , relicta seculari laxitate spem meam ponere dubitabo linoque movente interius, qui agebat exterius, omnes ab eo dubitationes diffugerunt. Concedente hau dmulto post R.ege Christianissimo , ut e Commendatario
Trappensis Monasterii Abbate, Regularis in posterum e se posset Religiose disciplinae in Ordine Cisteretensi tiro
ei nium ponere decrevit. Abbas de Precibus strictioris ob servantiae ordinis Cisterciensis Uicarius Generalis, cuit an eius Instituti Religiosi vestem postulavit, ni ultis pri
militi verbis exaggerati intenti sacrificii magnitudine; de inde animi ejus constantii variis modis tentati: Monasterium B. Mariae de Persenia indicavit, ceu aec omnaodatissi inum ad explendam mentem laborum N afflictationum, cupientissimam moe in Monasterio die Iunii 13. anno I 663 uno comitatu simulo , qui etiam in vitae 1 eligio se profestione comes fuit individuus, probationis stadium Quo animo se, suaque Deo, vices erus gerentibus subdideri R ancaeus , quam perseei , ardenter tirocinii eursum peregerit, ne lethali quidem perterritus, aut retardatus infirmitates, unusquisquea Scriptoribus vitae ejus aecipiet. A quibus insuperi, quisquis Ranc ei gestorum euriosus sierit, mutuabitur narrationis contextum, nobissipervacaneum, de hie rescindendum, ut citi iis, allati,
125쪽
Conficto tirocinii umetilo, de inaeue dis in Thappense Monasterium primaelii Cisteretensium usibus Raneaeuiseris o tat auo oriane cogitata perseerit m is si enusatri narrat in seri ο ὲ quo nonnulli articuti de
amvis strictiorem Cisteretensium observantiam,
plurimi ducerent in Galliis ii, qui aut ex animo ν suo, aut ex quorumdam Monae horum laxitatibus eam spectabant ' incaeus tamen novissimos primis maior uni usibus conserens , deputabat minimi quidquid ii sta Regula praescript statutum, admirabilitatem faciebat. Hine Priorem Perseniensem impulit ad instauranda hunim litatis, manuum laboris, afflictationum corporearum, silentii, Se alia potissima Regul. e Benedictinae exercitia, quae in eo Monattario iam priden obsoleverant. Verum elim animo vividi Timo te omnis morae impatienti eum morem gerere non sinerent partes Novicii,
quas obibat ut primum Religiosa professione in liberta tem filiorum Dei se asservam, tarda Omnia molimina comfiingere posse perspexit : primaevum ordinis Cisteretensis
nitorem in Monasterium suum inducere contendit, eos dine , quo eum inscripto antehac inedito describentem au dire non pigebit. Ordinis Cisterciens antatutum amplectens, inquit, Inveteratis abusibus, contrarios Sanctorii usus opponere destinavi.Cumque mihi purisIImaordinis origo videretur; Regulis ab Institutoribus praescriptis , quibus peculiarem. sanctitatem exemplis contulerunt, instantissimh, quoad
126쪽
RP. A MA VIo: BuΥΠcitHIRAMai. Io I fieri posset, accedere constitui semper enim antiquiatate steti pravisque ustibus,quorum plerique ab hominum cupiditate prodeunt, primariam legem praeposui.
Primo Roma rediens statui, in Monasterio nostro nec ova , nee pistes , sed herbas, lagii mina, Maac ad quotidianum victum adlii benda . Ova isti in lirmis apponenda. quibus tamen ,cum graviori tenerentur infirmitate,' cessarium carnium usum Rancaeus nunquam denegavit, nec nos etiam denegamus. Nec sanis, nec infimis pistes porrigendos. Nec oleo, nec butyro in Refectorio ute dum. Sed tantulo lacte quandoque cibos esse condiendos. Seeundo Pani candido levino, a mim panem, Mpotionem e pomorum succis expressam, vel miliam sub stituendana esse decrevi.
Tertio . Singulariter attendi ad antiquos inis iorumque durant, de asperiorem vitam in assignanwa,
ta , qua Monachi inconditos , Sc viles cibos sumerent. Nunquam mila probatae nerunt variae nimiaeque in quas distrahuntur eurae, de sollicitudine Monaehi ad ex quisitos, de perquam elegantes cibos apponendos Nobiliabus Vitis in Monasterium adventantibus msi obrenia praesicripsi, ut liosipitibus cujuslibet conditionis ad nos ac cedentibus consueti pararentur cibi, videlicet legumina, herbae, M laetantia, ovis etiam additis nullo discrimine Monachorum N Secularium cibos habeti volens, nisi, iris majorem in condiendis, Sese ne innandis istis diliget tiam . antlim vero huic agendi rationi Deus aspiravit, ut quamvis seliciter in Monasterio Reges de Reginas, Sanctae Romanae Ecclesiae Cardinales , Regio sanguine genitos Principes Nitosque omnium ordinum Primarios excepe
rimus nullus plane repertus est, cui oblati cibi simplices,
127쪽
& summa nitentes munditia non admodoni placuerint. Quin etiam magis sbiail probari plurimi demonstraverunx,
quam si mensae cibi exquisitiores illati fuissent in autem praecipuo , ut mihi quidem videtur, huic officio Monae hi non deessent cibos omnes ita coquita ego ipse praegustabam, experturus, num grati hospitibus futuri essent. Quarto Observavi, Monachos ad resectionem ea
piendam pergere immodestὶ, tantique celeritate , ut tafacile intuentium animi offendi possent. Nec majorem in eis moderationem inter e nam deprehendi agentem meam subiit eogitatio fratribus suadendi, ut quantam in indictis siupplicationibus, vel in choro modestiam, de verecundiam demonstrabant; tantam in vir que re sic lenia in posterum
Quinto. Iloquiorum numerum, materiam eo modo composui, de ordinavi, quo omnia, quae distra ctum, vagantem habent animum, a nobis e cluderentur. Sextis . Linteorum , c Culcitarum usium infirmis abstulimus nosque ad merae necessitatis terminos in Omnibus duximus reducendos. Septim5. Pra properam festinationem, cum qua simpiissime Divinae preces in choro recitantur, correximus: mentisque ab enationes , quibus' eligiosos agitari contingit, dum Samstissimum illud officium praestant, submove re eontendimus pietate, attentione, de apta corporis compositione , qua intuentibus exemplum fratres nostri pr.
Octavis. Clim mihi compertum esset, in admitte di. .icii, Religiosos utilitatibus, 4i conam odis Mona sterii aliquando duei, dine indignis patere ad ReIigionem aditum certum mihi esse volui, nisi venae vocationis
128쪽
deprehensis indiciis Religiosam estem nulli tribuere. Persuasum mihi quippe erat, soIis a Deo vocatis , Mon sterii januas petiendas esse. Et statim ut spiritum, quo insolitudinem ducti fuerant, ab eis recessisse iudieabam;quod quidem proprii eorum culp semper aeeidit i illos nulla ali ratione habita dimittebam . Nec se dimittendos esse sciebant, priusquam proficiscerentur . Admisses verbire annuam onasterio pensionem,sibique silvarn nec aliquid
alimentorum institutionis , vel vestium irituitu eonferre aliquando concessimus. Nono Advertens, invaIuisse consuetudinem, ut Monasterii Praelati extra Monasterium crebro vagarentur, per speciem amicorum, sibi, domuique eonnectendorum: inter necessaria officii mei munera posui assiduam in Monasterio commorationem, nisi sine me inde convocatio Capituli generalis , aut urgentissima nec emitas extralleret. Demio nostrae Diceceseos Episcopo, quein semel invisi; ad nullum unquam etiam in Regno , aut in Provincia summum, atque altissimum gradum obtinentem , Uisitator accessi etiamsi me priorem ossicioso aditu oecupassent. Cumque non arrogantia ridicula, sed amor constantis , legravioris disiciplinae me ad id impulerit nemo meam agendi rationem culpavit.
Deeimo. In servanda solitudine diligentiam Majωnim aemulati sumus Monachorum, sive inter se, sive cum extraneis , Sancti Bernardi exemplo M autoritate innixi, supervacanea commercia explosunus . Quod quidem tam libenter fiatres sunt complexi, ut genere proximorun , quales sunt pater, stermanique fiatres salutationibus seda re noluerint, ne cluni tempus mutuis colloquiis consu
129쪽
io GENUINUS CRA AC TER XL Fratribus suasimus, ut, amota similiaritate, Linvieem thonore, mutuis obsequiis,ilaniore praevenirent. XII. Qyod ad Capitula culparum attinet Cum haecinens mea fiterit iis ad vitte Religiosae perfectiora ossi ei: Moluchos informari, existimavi Superiorem in ea neces sario incumbere debereri nec muneri ejus fictivn satis . si leviter tantii agerentur. Haec superioris animum exercitatio satigat sed nec eum oportet reprehensiones sistidire , nee interiore ab iis abhorrere, aut illis conjunctas utilitates flocci iacere. Et eo acrius ad eam exercitationem animum adjungere debent; quo eam indiligentius haberi vident quamvis in ipsa varios sanctitatis comparandae naodo Deus demo nitrare soleat Attamen cavendum et in poenis imponendis, quas extra Capitulum sustinere debent Monachi in ridiculae sint, cachinnos moventes neve tunc eveniat, quod alibi
plerumque accidit: ut nempe iussis N obtastationis invisit ansam arripiant.
4amvis iidem adhue immorari debeamus argumen
to cum laudati scripti paucioribus delibatis artieulis animus noster non expIeatur: Dissolvendam, tamen duximus orationem , sive ut irrepentem a nimium sermonis contextum, continuationem amoliremur obscuritatem; sive ut iugaremus taedium, quod affert is, qui uno spiritu continenter musta dicit. Sed Nintermissionis oecasionem nacti Lectorem monebimus, nos Rancaei nec
singula exprimere, nec omnia scripti vita scrupulosaias
130쪽
R P. MANNIO Bu iuraria o 1 1 os expendere. Quod prosectis mi dimotu esset ae laboris sol. illa tantiam, ea qui par est, cura in medium ivra adducere
quae ad rem nostram accommodari possunt Sis autem Raneaeus Institiata permiatur: XII Ad Saerarium sicut alio curas , de providentiam extendimus . Ex eo splendida recidimus ornamenta. aeadusium nostrum destinavimus, auro vel argento obduci nunquam passisamus impensitisque animus adjunximus ad ea submovenda , quae priscam non redolerent pauper
XIV. Insuperstatruimuς ut, mirer vigentem in Monasteriis constetudinem nobis quolibet anni die iidem ibi apponerentur. NM ulla insolita animi relaxatio , aut se turoruin jejuniorum , aut praecipuae cujusdam festivitatisint in tu λutibus concederetur. XV. Debitum Episcopis cultum ipsis 'πὶ non exiliberi animadvertens nee in hoc Ecclesia mentis , pr scriptorum rationem haberi: contrario modo processi ratu animi sensius expromerem Obedientissimum Episcopo meo, & quicumque data occasione obsequemissimum me
XVI. Cum me non lateret, minimam in Monasteriis plurimis cura in Religiosorum suscipi, mesamationes i iis abrogatas. Superiores non paucos turgente animo verbis asperioribus violenter fiatres increpare Se potitas mundanos Dominos, quam Monasti eos Patres in aliis regendis exhibere de raro admodii inductores, de ductos sinceraeeliaritatis vinculis alligarici neeessariam in praesectura dilia gentiam amore, de clementia temperare decrevs. Ita ut variis benevolentiae argumentis fratres mei persuasum haberent, me singulari eos charitate complecti de ut Regulae