Genuinus character reverendi admodum in Christo patris d. Armandi Johannis Buttilierii Rancæi ... Expressus ex variis, quæ animum ipsius primum mundo, tum Deo servientis optime ostendunt 3Malachias d'Inguimbert

발행: 1718년

분량: 210페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

131쪽

smul obteinperii rem praescribenti, ut Abbas plus studeat amari, quit timeri. In primis vero ait certa lege

cdstringere volui, fiatresonanes me adeuntes aperta, deserent fronte excipiendi, de alloquendi: ut indicarem, me eos nec molestὶ nee ingratε videre. Unde stidi talis mentem semper ad eos intendi , quos mihi ob varii vitia graviores , deisque egentiore cognoveram XVII. Plerumque in Religiosis societatibus aegre se

tu frater morbo laborans diuturno , quo communibus ossetis explendis arcetur. Praelato, Se fratribus Omne occasionem ample istentibus demonstrandi, eius infirmit

tem molestam, de odiosam illis esse , quasi a segnitie , de

nimia in se indulgenti oriretur. Ego vero inter praecipua muneris mei apita politi euram infirmorum hujus inodi mihi indesinenter habendam Famulis Dei dicentibus quidsbi doleret, latente morbi causa sitae dubitatione credi di Nee timui postquam omnia providi, precavique, quM ad dignoscendam infirmitatem necessaria visa sunt si fonE, ae laxioris , de dissolutae desiderio ducerentur, culpa in me ante tremendum CR iret tribunal derivaretur. Sed in animum induxi, fictionis, mendacii peccatum in eos, me copiose absoluto , transferendum . Superior unitan axima pars id nullo loco memorat maximi vero momenti esse semper arbitratus sum. Religiosus impar vitae austerioris oneri; si quem sibi languenti adesse conspietati Deo rectis cordis assectionibus gratus esse potest . Sin autem nullam in Superiorum charitate malorum consolationem inveniat doloris morsus eum a se amovereri, tria

stitia ejusque eonsecutionibus se noli dedere, dissicile est. XVIII. Sed elim etiam aliorum perieulis didicissem nihil tam fiatrum voluntates a Praelato alienare , qu m si

132쪽

RI. AoiamiIO BUTT1L Ru RAMAEI Io7se ab illo negligi videant ego ipse singulis etiam mimitu nec lita tibus providi. Ne unum quidem fisci e pocudiluui infirmo euilibet, nisi me singulariter jubente, infusem est. Nullusque meam in hae re diligentiam desideravit.

Scio quidem, tanta sorte in procurandis consummatissim arvirtutis infirmis accuratione opus non se quippe qui tranquilid, de alacriter rerum , quae creduntur necessariae,

summis angustiis premerentur . Uerum hae exceptiones sunt expeculiaribus factis deductae, quae Superiorem immunem non faciunt a generali attentione, qua debilibu firmitas consertur nec sortiorum in vii virtutis profectus XIX. sim auditione, Si fam aecepissem, insigniunt Coenobiorum Praelati servos domesticos , vel Religiossis famu Iari: ego alienum me demonstravi ab ea agendi rati ne ceu omnimode mundana, indigni viro sibi ad imia

tandum proponente ios Tim, qui declarat, quod non venit minit irari, sed ministrare Pro mente mihi, ut ce

sui, ait injesta vestigium mihi quidem ullunia

esse volui externae ne stantiae,qua prae statribus, etiam quibus praeeram, quocumque modo suspicerer . Episcopis, virisque Ecelesiastieis peetiliari dignitati, g adu e spicuis haec in Monasterio deserenda decrevi . In quo quid in

servavi modum, quem exempli debitor Abbas servare tenetur. Verum prosteri debeo,agendi,vivendi, aut sentiendi dii imilitudinem me nunquam ab aliis dissociasse Nec inde praeesaram desine, de aliis vero malam opinionem me imbibisse . Persuasissimum enim semper liabui, fore ut persectilis ad D vini nominis gloriam is fidelium exemptuni valuisset, quisquis ea graiiae muta era accepisset, quibus ego cumulat illime affectus sum . Hinc horresto cret- 1 rans

133쪽

irans de reddenda ratione villieationis meae; eam nihil ilia me perspiciam , quo impediti Dominus ponit ab ea ter mbili sententilia me ferenda: Am- inutilem sicite in t

nebras exteriores.

XX. Hi ad quotlim manus ista pervenientienim verbscripto consignata non sinit, ut nusquam emtrentuo arbitratu suo me judicabunt. Sed monitos eos volo, me triginta annorum experienti cognovisse , optimam legum observationem, de graviorem disciplinam, quae Coenobiis, cum conderentur, tantum splendorem conciliaverant, pam latim labas inconsiderantia eorum , qui administrationi rerum in iis vacabant. Uno verbo, celigiosi bono , vel malo fidelibus exemplo sunt, prout Praelatus se, te illos, ct , vel prave erit, M instituit. Ex Raneaei seripto haee exeerpsisse suificiat. e enim expedit, rebus insit stere, quae notae apud omnes sunt, pervulgatae. Quandoquidem tum 1 editis Raneaei operibu , cum praesertim in luculentis variorum luelibrationibus plane, at oue persect Ramari documenta, Se instau. rati Cistercienses usiis recensentur, illustrantur. α -- ni suspicione novitatis egregiu vindicantur.

CAPUT QUINTUM.

In tantur ite, quas Rancietis tenuit, es persequutus esia pristinorum Uuum Cisseresensium in Monasterio

Trappensi renovationem C Um nec aecuratis, nec exquisiitis verbis Rancaeum, laudemus; abstinebimus a prolixiori enumeratione initrumentorum , quibus usus est , de quae aliis ad sapientiam adipiscendam ministravit ut, pro more, capitare rum expediamus

134쪽

IL P. Aammodo: Burinnin Muci L. Io, Suscipiens Ran ira curam, de cogitationem tutusia dignit sinam, nil iam antiquae obdurae Cistoclen sium desseiplinae in Monasterio revorationem nihil planὸ

praeterimisit eorum , in quibus ad sinem obtinendum momenta maxima pervidebat . Ut filios ad omne Monastici officii munus instruere, eosque ad Majorum instituta eiu-dire perfectita, bc felicius valeret morem onmem ab iisdem Maioribus accepit. Reman, sente, penitas hi sex ur Vias securiores summotiamsi, ficum, semper itide 'mia, de eertissima autoritate vallatas, de perversitate homi num nimia morum mollitie in suam perniciem abreptorum inulitatas indagavit Altitudinem, excellentiamque vi tutum, quibus Benedictus, Bernardus, aliique Instituto, res ad shmmam gloriani floruerant, animo extruxit sic in eo mentem, orationemque suam defixit, ut filii aureos Patrum mores, invitam exprimerent an proponendis grandioribus eorum exemplis, lumina dicendi adhibebat excitatiora, quibus primaevae sanctimoniae cupiditate, de ardore vehementer inflammarentur . Haec res iIli in visceribus, de medullis haerebat. Hinc Dequenter flagrantibus oculis, Se vibranti sermone utens, fiatres sie compellabat. Attendite ad petram, unde excisi estis. Ne sente aquae vivae derelinquatis, ut sodiatis vobis eisternas dissipatas, quae aquas continere non valent . Nulla apud vos fi des sit iis, qui se a Sacrosanctae Ecclesiae Romanae decretis, documentis, aut nutibus, Sanctorumque verbis, Mexemplis demonstrabunt alienos , etiamsi infiniti propemodum sint, e plurimi,m inter vos pollere videantur. In deciarandis voluntatibus suis Custi reus , Romanique Pontifices eius Vicarii, Sanctos Institutores, de Maiores vestros Ministros suos esse voluerunt. A cumque ab eis aecepistis

135쪽

documerat, summis Pontificibus confitinata ad eximae virtutis culmen attingendum, ea ferme religione obses vanda vobis sent, qui quidquid a Deo proximὶ dimanat.

Quamobrem quidquid vice Dei praecipit honio , ait S. Pa tera ardus, quod non sit tamen eertum displicere Deo, haud secus omnino accipiendum est, quam si praecipiat Deus. Quid enim interest , utrum per se, an per suos Mia nistros, sive homines, sive Angelos innotescat suum pla. citum Deus, Nolite ergo unquam, fratres, considere it verbis mendacii, ut transeatis terminos, quos Patres vestri posuerunt. State super vias, de videte, de interrogate de semitis antiqui , quae sit via bona, &ambulate in ea de invenietis requiem animabus vestiis. Inconsideratillimae, ac dementissimae temeritatis indicium est, relictis Patrum

vestigiis , de sensibus mentem propriis opinativitibus inicere F nandum est, ut a paucis, de rarissimi, sumatis

exempla virtutum Cavendum maxim vobis est di videntibus inter vos , de Deum vestrum iniquitatibus vestris , illi eauca sit gravissima vobis exprobratidi, a seculo jugum ejus suaviissimum vos conseegisse, rupisse ejus vincula, de dixisses non serviemus. Quam salitis est, humero uno servire ei, cujus mandata gravia non sunt: nee oneri Majoribus nostris, sed ornamento , de gloriae suerunt. dieatis latum nimis Domini mandatum, in cuius vacu ritis Patruna imitatores estote sicut de ipsi Christi;&dit

tabitur eor vestrum Tantum proficere a distate. Si os non invenerit dies ultimus victores, inveniat vel pugnantes. Sies anὰ nervosus Orator Rancaeus nullum orationum storem sequens , verborum Liminibus mentes disti pulorum illustrabat Multisque gratus, fiuctuosius erat,

non a stando e ultum Gisiorem in dicendo , aut plenis

lite

136쪽

R P. RRMANDI Io Boris tr II RAHα L. Ialiteratae senectutis orationibus non queuaquam Iabiis siuia Iactando, aut loquendo placentia, adulterato verbo Dei:

sed ostensione spiritas, di virtutis, discipulorum animos bonarum cogitationum epulis abundantissimElaturando. Hi ne quamvis eultu tenuissimo, te asperrimo viverent, in eorum vultibus aperta infidebat laetitia eis quod Rancaeus

cibos voluptate carentes salaetioribus , di blandioribus alloquiis prosequens, omni voluptati odium adinveniret. Enim vero abscindebat quidem sibi ancaeus omismum rerum respectum, praeterquam disciplinae Regularis, bellumque voluptatibus in die ebat sed ad illud consequeniadum , congruenti Sc aptae severitati, ac gravitati facilit tem , comitatem aspergebat Tempus, vigilias, prudentiam, de omnia ornanaenia, quae Deus , hominesque in eum congesserant, ad salutem fratrum impertiens, o nibus omnia fiebat, ut omnes Christo lucrificeret

ripiebat inquietos, consolabatur pusillanimes, suseipiebati mos, patiens erat ad omnes IF quam Vis utrumque ,

nectitatium esse sciret tamen plus amari appetebat, quam timeri. Naturam suam huc, S illuc torquebat, ac flectebat, tu omnes in via Dei ampliores efficeret. Huic calcar, isti stellum addebat . In illum severitatis aculeum emitto bati isti , quem erexerat, evellebat.

In primis singulari humanitate, variis beneficiis, ex L is benevolentiae alumentis ad eorum amicitiam aer pens, pers sis eos esse volebat, se non solum comitate; sed etiam omnibus studiis, aboribus, vitaeque eiaculis eos coinplecti . India cum in animis eorum esset, de venas cujuscumque teneret; voluntatem, quo vellet, impellebat: Munde isset, deducebat. Nunc obiurgator benevolus, nune velis asperrimus , adhibebat unicuique, quae ei con-

137쪽

rii xuui Nus Ra x cra Veniebant, ut per idonea ad gloriam aeternam contendorent. Nec ianitas autoritatem, nee severitas filionini unquam amorem immanuit. Saepr, eum gravissimarum rerum infinita varietat divelleretur homo venustate M lepore affluens, at exer eitatior ad benὸ de summis promerendum, infirmorum de lectationem aucupari dicendo videbatur; in omnia familia litatis ossicia descendere non dubitabat, ut, vel etiam ce tando reum, conscius esse sibi posset, se omni ratione di micasse, ut fiatres conservarentur incolumes nullumque

eorrem periisse , quis illi Deus Optimus Maximus de

derat.

Totum adminis rationis suae artificium verbis paueto ribus, hunc in modum Rancaeus complexus est Sisam Minlisae, inquit, Mi varios hominu usus sum eos nenda, ut nihil austersimi in eis appareat , quo fren uinanimi rum, tuos ducimus, ut De a Mungamus 'NDasibiliter is uit in , quivatus est mutauim animo I cere nostros debemus; non quidem abjectis, e demissis obseq&iis, me contra meritatem intempestile morem omnibus gerendo sed a. ibita,uciandiora quadam me state , quae Mimnes assectet, tr ad ingat Plerumque indulgentia uti sit , interdum etiam ne eessaria es . ter pronum est admaae a maga vitanda Fasi osse preeipientis imperia, a vir eone uisantur, aut maia perficiuntur.

CAPUT EXTUM.βuod merbo inconperat Ramaeus in No sieris, perstae exemplo. Posioris su Praepositi exponit vicia.

IN Pastoriam facta , non in verba intuentur multi lim m neque emini tibenter eligunt Doctorem, quem --

138쪽

D mrent viri viderint, quam iam audierint . MAenim contingit, ut, vita orationem refellente aut quira tionem vitae ab altero reposcit, suae non possit reddere; aut qui in alio vitium reprehendit in eo ipse deprehendatur. Raneaeus qui Pastoralis dignitatis ossicia, e pericula n . Verat, nec hominum propensiones agnorabat, ab omni oratione abstinuit, quae moribus non consena et Amis. sum colorem , de jeciem pristinam sanctitatis Cisteretensium in Monasteriorestituere conatus est, dolore suo regularem disciplinam sanciendo. In laboriosissimis exercitationibus invictum se semper praestitit a Iabore nec unquam visius est dare legibus laxamentum in iis , quae ad se pertinebant Validiori operis, clii ni oris voce assiduissimὴ fratres ad summa impulit, domumque siuam optimis institutis N legibus te inperavit . Quod quidem usque adeo

Verum est, ut, qui arripuerunt facultatem euin laedendi, quaecumque dabatur, ut illi aeternas inurerent maculas, quas reliqua vita eluere non posset tandem agnoverint vivetitatis coacti, eum praeceptis consiliis periculum

suum, idque gravius semper adjecisse. Persectam sui reddidit imaginem Raneaeus instiens dum scitis, de luculenter veri Pastoris ossiet se expressit , ut Praepositus satis iaciat omnibus officiis , quae his Regulaesi Divi Benedicti verbis continentur imbris mices a sis pisatis est, fratres mei, si ejus nomine regat, ejusque

is autoritate, Si potestate utatur. Oportet praeterea, ipsunta

si plan ea facere in Monasterio , quae praestaret Christus , si, ipse adesset tam studiose Iaborare in procuranda fratrum perfectione, M salutes, a Christus inconsulendo discipuis lorum sanctitati facta ejus eunetis operibus suis exprimeri re: invisibilemque Pastorem visibilem demonstrare diligen-

139쪽

is ostendat. Cumque Christus, ut nihil omitteret eorum, quibus Patri suo discipuli grati esse poterant, S: digiti ele- , ctione, peculiarique ratione, quam ipsorum habuerat, nonis solum sermone, sed etiam exemplo eos sormare voluerit; si assiduesse ad ductum eorum applicuerit 6 nunquam eorum infirmitatem orationis suae viro borare destiterit Itiis dem verum Pastorem , fratrum institutioni sine intermissione operam dare necesse est verbo, Mopere munera edo- is cere accurata ,, mirifica vigilantia vitam eorum dispo-

is nere,' in primis eum bilieitudine , Naaboribus servi se dissimam orationem sectare., Persuasum habeatis, fratres, infructuosa esse Praela ti verba illi exemplo siletantur , confirmentur; ari- dumque languens, ia mortuum quid exemplum illud e . is se, cui verba vim , de vitam, quibus caret, non con ,, runt sieta nec verba.' exemplum ingentes , aut valde, prosperos exitus consecuturos , nisi ad dirigendas sibi a providenti creditas animas toto animo Praelatira vacum

bat. Omnibusque fideliter expletis omiis, inutilitate

is suam agnoster debet. Haec nimirum sunt, fratres, Pastoris vel milustreio is digni munera, si ea adimplere velit, ad quaevi verbonimis Christi sera agere, tenetur. Ista autem officia locum, quem is in Monasterio tenet, ipsi imponere Sanctus Benedictus de is elarat, dum diserte asserit, eum omnia bona , t sancta

si discipulis fictis,&verbis ostendere , quae eis docuerit esseri contraria, in suis factis non agenda indicare deberes tantiamque in judiei Domini absolvendum , si eis omnem, is attribuerit diligentiam de morbidis eorum a muni r-- sim curam exhibuerit.

140쪽

GL AMYΛ- Io B Tramnamem . III Deindὸ rum liane quaestionem institum Divisus, nempe quid praelato faciendum incumbit, quousque ejus sellieitudo progredi debet, ut eo, quo tenetur modo discipulos exemplis instituat i Laudatis, Se illustratis iis omni

bus , quae Sanctus Benedictus summa Religione, Se feliciatate tradidit, rem totam momento suo egregi ponderat. Quisvet,unctione magistra didicerat pandens, eximiis

Scriptum Sacrie, M Sanctorum Patrum testimoniis robo rat, de exorarat . t usque est in demonstrando, Praelatum mundum esse debere a peetatis omnibus, strenuum in operibus bonis, perspicacem in deprehendendis malorum insilia diis, & virtutum pennis suffultum in altum stare per vi tam, ut pollit prodesse per providentiam operatione praeeipuum, ut vitae viam subditis vivendo denuntiet, Se grex, qui Pastoris vocem, more sique sequitur, per exempla melius, quam per verba gradiatur voci suae dare vocem vir tutis, ut opera verbis concinant, imo verba operibus, ut curet videlicet prius iacere, quam docere ut onus, quod portandum imponit, prior portet Sermo enim vivus, de

efficax, exemplum est operis, Leile faciens suadibile, quod dicitur, dum monstrat factibile, quod suadetur Quae postquam plendi, de erudit tractavit, hune in modum concludit se haec sententia austerior non videbitur attendenti ad ea , quae dicit Apostolus differens de Episcopi dotibus , de ornamentis Enim vero si velit, eum sanctum , de irreprehensibilem esse de ita omnibus seipsum, exemplum praebere, licet varia sustineat munera, ad quae sollieitudo ejus extenditur; multiplicique cura, quae animum, ut plurimis mavocat, retardetur et quid, velim, re

quirendum non est a stilitariorum Praelato, cujus iunctio nis munera, claustri ambitu conclud utatura Et qui eiu

si x ejus

SEARCH

MENU NAVIGATION