De potestate apostolorum disputationes aduersus Gabrielem Philadelphiensium metropolitam, & alios hæreticos. Quibus accedit secundo' confutatio commentarij De imperio summarum potestatum circa sacra, quem Hugo Grotius anno D. 1652. Hagæ Comitis in lu

발행: 1656년

분량: 401페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

171쪽

iε4 DE POΤESTATE in Symbolo fidei continetur, cum dicitur credo m uam Mnctam,catholicam γ Apostolic amEccysiu Petrum cum successioribus suis Pa storem ac supremum Patrem esse uniuersis Ecclesiae;cuius sacras leges, fi deles ones seruare tenentur.quamobrem prudens sacerdos,inter caeteros fidei articulos, hunc etiam poenitenti commemorare debet: dc hoc laudabiliter exeaquitur. qui enim Petri & succestaris sui pote flatem non veneratur, haereticus est &si h Lmaticus: sacerdos verd qui curam gerit animarum prospicere tenetur,ne fideles fiant he. retici vel schismatici:attamen hoc de Petri potestate dogma sic a sacerdotibus examinatur, Vt non omittant primum csteros fidei articu:los proponere Poenitentibus e impia autem fraus est affirmare catholicos sacerdotes sic de Pontificis potestate curam tunc gerere,Vt Caeteros ac principaliores fidei articulos propo

nere Contemnant.

Nec tamen Catholici facerdotes docent in Papam credendum este, velut in Deum: sed Deo credendum esse,qui Petroia successoribus dixit matth. IV Quodcunque ligaueris super terram eris ligatum oe in Calo oec. Pasice agnos

172쪽

A POST O LOR V M t 6s Ad caput tertium. Impius Philadelphiensis

non tantum G rnorum schismatis, sed Lutheranoru &Caluin istarum patrocinator arguit catholicos docentes Romanum Pontificem haereticum fieri non posse, quia scriptum est , omnis homo mendax qua obteitione omnem catholicam fidem euertere nititurinam eodem modo mendaces den unciare debet Euangeli stas, de Apostolos,& Synodos, etiam Vniuersales Ecclesiae: Dam illi homines luerunt: ini

tur de fidei articulis a Synodiis explicatis, de his quae tradiderunt Apostoli & Euetngeli 1iar, dubitare liceret: haec & similia aduersus Christianam fidem, tantum Atheistae obij cere solent: S licet qui haec prSponunt argumenta Graeci dicantur vel Caluin istae, seu Luthera. ni, attamen. nec Christiani sui,nec aliquid credunt de his quae fuerut a Christo Dominore-u elata, & ab Apostolis promulgata. Quamobrem respondeo Apostolos,Euan.

gelistas, generales ac legitimas Synodos, & Romanum Pontificem,cum docet Ecclesiam, errare non posse,& si homines sint: quia Spiritus Sanctus sic illis assistit ut integram Christianam, dc Catholicam Fidem usque ad consumationem saeculi in Orbe Conseruet, prout

173쪽

16s DE POTEs ΤΑ ΤΕ Dominus ipse ita utroque testamento pollicitus suit: Suscisabir Deus coeli 'egnum, quod inaremum non dissipabitu an. a. T hronus eius sicubolin conspectu meo. Psal. 8 8. Ecce ego cterna=uper orbem lapides tuos, ω fundabo te insup biris i ω ponam Iasiim propugnacula tua, ω portas tuas in lapide culptos. Isai. s Porta

infera nonpraeualebunt aduerIus eam Mati. I ce Ecce ego mobiscumium υ quo ad conmmmationem culi Matth. vlt. Si autem errare docendo valerent, Ecclesia quae verae fidei nexu in- Concussa permanet, defecisset: nam illam dicimus veram fidem quae nobis a praenumeratis Magistris proponitur Si autem Deus illis non assisteret, ut errare valerent, homines iuste ligare minime possent,ut illis adhiberent fidem quia magistro mendaci qui decipere docendo potest, nemo credere tenetur. cum ergo Apostoli, imo Dominus ipse nobis praeceperit ut illis obedientiam exhibeamus, eodem tempore seipsum obstrinxit ad assiste dum illis,ut sic

doceant, Vt errare nequeant.

Cum Petri negationem proponi ineptissime disserit: nam priusquam Dominus insus la retin Apostolos Ioan. Io. & aperiret illis sensu ut intelligeret scripturas Lucae a 4. &Spiritum

174쪽

tum Sanctum mitteret in die Pentecostes A D. a: Petrus, ct caeteri Apostoli, cum homines rudes fuerint, errare Utique poterant:postmo dum autem nequaquam. anum ergo est Petri vel Τhomae errorem proponere: quia tunc Petrus munus Uicariatus Christi, & uniuersalis Ecclesiae Pastoris non obtinuerat. Paulus Apostolus ad Gal. 2. cum Petrum re praehendisse affirmat, non in iure docendi, no circa veritatem doctrinae errantem Petrum in

sinuat: quia si Apostoli docendo errare potuissent, iide fidei firmitatem obtinere potuissemus inscius,an atheus est qui haec opinatur,&obijcit praeterea dixerat illi Dominus. Rogauipro te Petre Ut non deficia des tua. quom o do circa fidem seu credibilia errare poterat er .ror autem dc si nullius momenti fuerit, circa comestionem Sc usum legalium extitit, ne offenderet Iudaeos Neophilos, Fidelium Gentilium conuersationem dc mensam euitare simula bat: quod operari non licere Paulus affirmabat. haec autem ad integritatem fidei mini-mε pertinent, Vt patet. Cum subdit, plures Romanos Pontifices fuisse haereticos, dico haereticorum, & schismati

corum fuisse calumniatrices adinventiones, ut

pluries

175쪽

pluries tomo I. & 2. demonstrauimus . enimuero Romanum PontificemEcclesiam docentem impossibile est errare. fidelis enimDeus noster est, qui non patitur Petrum cum successo ribus su 1s in Ecclesiam suam errores in trudere posse, que in sidei veritate inconcussa permanebit usque ad consummationem staculi. nec aestimo Diuinae prouidentiae congraere, ut Romanus Pontis ea etiam extra cathedram circa sidem errare valeat,ut fiat haereticus: nec

id aliquando contigisse nemo sibi persuadeae: qui enim oppositum opinantur, vel inscij, vel circa fidem male sentientes sunt. Quod autem quidam ex Romanis Pontificibus operati sunt aliquid quod posteris pietattis exemplum praebere non potest. Dico Doesminum no1lrum Iesum Christum Angelis beaatis, & caeteris com praehen soribus Sanins, su am non credidisse Ecclesiain, sed viatoribus hominibus, de quibus legitur 3. Reg. 8. Non es enim homo qui non peccet. dc I. Ioann. I. Si dixerimus quoniam peccaιum non habemus urno educimus,stveritas in nobis non ect. maa 'nifestum est Sanctisiimo Pontificali muneri, Multae, & operum sanctitatem coniungere maxime congruere. quidam defecerunt aliquant .

176쪽

APOSTOLO RUM. do. id autem Petri cathedra non docuit, sed iblius qui tenebat cathedram animi infirmitas ΟΑperabatur. idcirco, Sipse Romanus Pontifex

pro suis operibus, non autem pro munere ad

thedrae . praesbitero Confessario utitur, a quo ab his quae humana fragilitate contrahit, Sa cramentalem obtinet absolutionem . Sed qui haec obijcit,vel talibus delectatur obiectis, seipsum S opera sua examinet, & caeterorum bo, minum non accu sare,sed excusare,vel compa. ti infirmitatem noueri . Ad caput quartum. Putat Philadelphiensis perniciosiam esse errorem, affirmare Pontificem Romanum super Generale Concilium habere potestatem, verum haec sententia doPapae primatu super Concilia, est adeo vera,vi opposita sententia sit explorata haeresis: nam regimen Ecclesiae diuino iure est Monarchicunon autem aristocraticum : ut hucusque demonstrauimus: patet etiam hoc expresse pergetieralium Synodorum Acta,& dotrinam. na Vt supra enarrauimus, ex Concilio Generali tertio & quarto, Romanus Pontifex est Caput, Iudex,Pater, Custos, Pastor,ac moderator C6ciliorum actu congregatorum. t tomo I .lib. 2. 'clisp. q. demonstrauimus. Quoad missionem Y Petri

177쪽

r o DE POTE ITA TEPetri in Samariam,iam diximus non fuisse mis. sionem praeceptivam , sed consultivam , ut sa- maria Petri Apostolorum Principis doctrina, potestate, ac praesentis, magis in fide firmare tur, & illius Ecclesiae dispositio amplius soli

dareturi

Quod autem Romani Pontifices in syno. dis a Patribus damnati fueri Arror est manifestus. nam nec Marcellinum, qui metu mortis idolis thus obtulit, Synodi Patres damnare ausi sunt, dicentes, uo te are sudicιι, uam prima Sedes d nemine iudicatur. Quoad Canones,

quos dicunt Apostolorum, quicquid sit de il-

Iomm numero, ac valore,pro nunc affirmare satis sit non semper expedire, neC Olim tem

pore Ethnicorum principum,pro litibus, ac controuersij s decidendis uniuersam conuocare Ecclesiam licuisse: ut tomo I. de Ecclesia alib. S tertio satis diximus Ad caput quin tu m .' audet philadelphien sis Romanum Pontificem arguere,eo quia sup pedes Crucis signum gestare consueuit: inde cens esse docens signum illud sacrum ac vene. rabile, quod in Ecclesijs honoratur, & iri fronte& capite Regum collocatur, stiper pedes feratur Lulptam. Sed homo iste doctrinam Pa

trum. Diuitigod by Corale

178쪽

irum suorum ignorat; nec Chrysestomum legit, qui serm. qnod Christus sit Deus,tomodocet Crucis signum omnibus in locis honesstis pingere licitum esse, Neque enim nquit, Ac

regia corona ornatur caput, ut Cruce,quae omni

cultu dignior, quam omnes prius abhorreba6 Au guram tantopere quaerunt. atque adeo vliisqueω inuenitur apud Principes inpudjubditos, apud mullares, apud viros, a Pu a virgines, apud nuptas, quo rμos, apud liberos : Iubinde omnes ea se signant in scribendo, in nobilissim in membrum no um: in fronte enim noctra quasi columna quotute figuratur. Sic infacra mensa, ste in Sacerritum Maenalionibus, sic iurum eum Corpore C Minyi in matris eois fulget . Hanc etbique celebrari inderi licet, in domibus, in foris, s obtudine, in vase, in montibus, in .eollibus, in vallibus, in mari, in naui D, ω infulis, in lectis, investibus, in armis, in thalamis, ino vise, in uasis argentei in aureis,in margariιis, in murorum picturis,in corporibus brutis malae Uectis eo. Si ergo Crucis signum ubique etiam in muris, ac lapidibus secundum Chrysostomum laudabiliter depictum fuit,eur non super pedes Summi Pontificis ' &praeci. Y x Pue

179쪽

a 1 DE POTESTATE pue,quia cu fideles ad illius pedes prosternunt

se, Sc Apostolicam veneramur dignitatem, ScChristi Dei nostri Vicariam potestatem, in ea veneratione non seipsum,sed Crucis signuino adorandum proponit; hac igitur ratione super pedes Crucisse stat venerabile signum: opus autem hoc laudabile redditur, quia finis ope rantis sanctus est. Theologorum vetissimum est axioma quod sicut principium in speculabilibus,tea finis in moralibus: principia si vera suerint, conclusionem veram pariunt: si finis operantis bonus , dc ipsum opus erit bonum din hoc ergo opere non proprius, sed Crucis honor intenditur, ideoque digne eXequitur.

Imo summa hic sulget Romani Pontificis humilita : nam ut diximus, quia a fidelibus Α-postolica in ipso venerarur dignitas, Crucem Proponit, ut adoratio illa non ad seipsum , sed ad venerabile Crucis signum tendat. Αd caput sextuim Theologorum est communis sententia, ut supra enarraui: quod sicut principium in speculabilibus, ita finis moralibus. finis huius Actionis Pontificis, &consimilium rectus, pius, Ec sacer est : idcirco&opus ipsum rectum, pium, Sc sacrum existit. Graecorum Natio , Romanum Potificem,

Chiisti

180쪽

A POSTOLORUM i 3 Christi Dei nostri Vicarium Generalem super uniuertam Ecclesiiam, in Concilio Ge nerali Florentino enunciauit, Jc ut verissimuCatholicae fidei dogma venerata estndcirco plura in sacris actionibus sub hac ratione illi operari licere, par i m C do, sateatur. .

Ad caput septimum,&vltimum. Opus hoc a Philadelphi in si ad Lectores decipiendos, in

lucem editum fuisse, per ea quae ObljCit, Con spicue cernitur . nullus enim Catholicorum

dixit aut scripsit taliquando, Romanum Pontiscem sit premam in Ecclesia obtinere potestatem, quia Romana Urbs sanguine Petri Apostoli consecrata suit: sed quia Petrus Apostolorum, Sc uniuersae Ecclesiae Princeps, Romanu Epistopatum assumpsit, &eum Romae maristyxij laurem adeptus fuerit, potestatis suae bae- redem ac successorem Romanum Episcopum constituit: nam Petri suprema potestas i , Ecclesia, ipso obeunte , terminum habere minime debuit: igitur Epileopatum, quem ipsi . tandem a ssumpsis, primatus sui haerede dedit - , Ineptu est ergo Hier osolymitano Episcopum Primare denunciare, quia ibi Christus Dnssa .cguine sudit. n a ipse Perco vices tuas coin1sit, Ioab, c.ut Voluntas Metri in re Euiuscemodi examinada est haec aute ab initio Eccletiae patuit

SEARCH

MENU NAVIGATION